Όμορφα βίντεο για τους αγίους Τρεις Ιεράρχες μας (30 Ιανουαρίου)

 

Όμορφα βίντεο για τους αγίους Τρεις Ιεράρχες μας από το ιστολόγιο Θεολόγος. gr (& εκεί από διάφορα διαδικτυακά κανάλια, που θα βρείτε με τη σχετική διερεύνηση πάνω στα βίντεο). Προφανώς τα περισσότερα έγιναν με τη βοήθεια "τεχνητής νοημοσύνης" (ΤΝ).

 

Η δημιουργία αμέτρητων πλέον τέτοιων βίντεο από ευσεβείς χριστιανούς και η δημοσίευσή τους στο YouTube & σε ορθόδοξα ιστολόγια, νομίζω πως έχει απαντήσει στην πράξη στον προβληματισμό αν είναι σωστό να αξιοποιηθεί από την Εκκλησία η ΤΝ για ποιμαντικούς, κατηχητικούς και ιεραποστολικούς σκοπούς. Ήδη χρησιμοποιείται από την Εκκλησία, δηλαδή το χριστεπώνυμο πλήρωμα.

 

Φυσικά πρέπει να υπάρχουν όρια. Όχι να εξομολογείσαι σε τεχνητή νοημοσύνη πχ ή να δέχεσαι προσωπικές συμβουλές από υπολογιστή - εδώ δεν επιτρέπεται να υποκατασταθεί το ανθρώπινο πρόσωπο.

Σίγουρα παραμένουν επιφυλάξεις και ανησυχία για την κατάχρησή της. Προπαντός από τη νέα γενιά (μαθητές - φοιτητές), που κινδυνεύει να πάψει να ερευνά, να πάψει να συντάσσει λόγο, να πάψει να μαθαίνει κ.τ.λ., και να τα βρίσκει όλα ακόμη περισσότερο "έτοιμα".

Παραδίδω στη διάθεσή σας τα ωραία αυτά - κατά τη γνώμη μου - βίντεο, με πολλές ευχές για τους αδελφούς που τα δημιούργησαν. 

Βοήθειά μας οι άγιοι Τρεις Ιεράρχες μας. Ας είναι πρότυπά μας, οδηγοί μας και φυσικά πρέσβεις προς Κύριον.

 

 

Συμπλήρωμα

π. Ευάγγελος Παπανικολάου & π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός: Για τους αγίους Τρεις Ιεράρχες

Αφιέρωμα στους Τρεις Ιεράρχες

Εορτή των Τριών Ιεραρχών – Εορτή της Παιδείας σ’ έναν κόσμο χωρίς παιδεία

Οι αγίες Μητέρες των Τριών Ιεραρχών

Της πρεσβυτέρας Σοφίας Βαλμά-Γιαννίση, δασκάλας, Τρεις Ιεράρχες, τρία ποτάμια, τρεις φίλοι των νέων!...

Δ. Νατσιός, Για τους Τρεις Ιεράρχες και την (διαχρονική) ελληνική Παιδεία...

Τρεις Ιεράρχες, επαναστάτες όλων των εποχών

 

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

 

Η αξία της Παιδείας

 

Όσιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης ο ιερεύς (29 Iανουαρίου)

 

Ο νεομάρτυρας του Μεξικού επίσκοπος Παύλος ντε Μπαγεστέρ-Κονβαλλιέρ (31 Ιανουαρίου 1984)  [φωτο]

 

Το συναξάρι των αγίων αναργύρων Κύρου & Ιωάννου (31 Ιανουαρίου) ως παράδειγμα ρεαλιστικού συναξαρίου

 

Τρίκαλα - Ρουμανία: Καλό παράδεισο αδέρφια

  

 

Η εικόνα των θυμάτων του αυτοκινητικού δυστυχήματος από εδώ. Η εικ. των θυμάτων του εργατικού δυστυχήματος από εδώ.

 

Είναι πολύ συγκινητικό ότι οι δύο αιματηρές τραγωδίες αντιμετωπίστηκαν με αρκετά πνευματικό & ορθόδοξο πνεύμα. Προσευχές, σταυροί, κεριά... Συγκινητικό το πανώ "Καλό παράδεισο αδέρφια". Το ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ολόψυχα, όπως και παρηγοριά στις οικογένειές τους. Συγκινητικό και το μήνυμα συμπαράστασης από οργανώσεις οπαδών άλλων ομάδων, κατά τεκμήριο αντιπάλων, όπως του Παναθηναϊκού, του Ολυμπιακού και του Άρη. Μπράβο. 

Αυτά θα μείνουν. Δεν θα ξεχαστούν, γιατί είναι η ταυτότητα ενός λαού. Η θλίψη ενός λαού, χρωματισμένη με τη μακραίωνη, δυναμική πίστη του!

Θα παρακαλέσω μόνο, αν γίνεται, να αποφύγουμε τον ρηχό συναισθηματισμό. Ο θάνατος και ο πόνος δρουν διαρκώς. Πάντα πρέπει να είμαστε συγκινημένοι (και ποτέ απελπισμένοι). Πάντα θλιμμένοι και πάντα χαρούμενοι (χαρμολύπη): θλιμμένοι για τον πόνο και το θάνατο που κυριαρχούν κάθε μέρα παντού - όχι μόνο στα συγκεκριμένα δυστυχήματα ή μόνο στα Τέμπη και στο Μάτι - και χαρούμενοι επειδή ο Χριστός αναστήθηκε και άνοιξε το δρόμο για την ανάσταση όλων των κεκοιμημένων, όλων μας.

Επίσης, παρακαλώ, ας μη σπεύδουμε να αγιοποιήσουμε τα παλικάρια. Είδα και εικόνα τους με φωτοστέφανα και φτερά. Δεν τους γνώριζα, δεν ξέρω πόσο Καλά Παιδιά ήταν, πόσο αγνές ψυχούλες ενδεχομένως, και το εύχομαι. Αλλά δεν μου φαίνεται σωστό. Αν τους γνώριζα, ίσως είχα άλλη γνώμη, δεν ξέρω. Ας προσευχόμαστε για τις ψυχές τους, χωρίς να προεξοφλούμε ότι εισέρχονται αγκαλιασμένοι στον παράδεισο. Το ευχόμαστε.

Αναρωτιέμαι & ας αναρωτηθούμε: εκτός από οπαδοί του ΠΑΟΚ ήταν και οπαδοί του Χριστού; Πίστευαν; (Έστω με την ενστικτώδη, ακαλλιέργητη αλλά συχνά πολύ αγνή & ανεκτίμητη πίστη των λαϊκών παιδιών;) Πήγαιναν στην εκκλησία; Μεταλάβαιναν πότε πότε; Έκαναν το σταυρό τους; 

Τα ονόματά τους: Ο Χρήστος, ο Βάχος, ο Βασίλης, ο Θανάσης, ο Δημήτρης, ο Κώστας, ο Γιώργος είναι τα επτά θύματα του σοκαριστικού τροχαίου στη Ρουμανία. Η Έλενα, η Σταυρούλα, η Βάσω, η Αναστασία και η Αγάπη, ήταν οι 5 σκληρά εργαζόμενες γυναίκες, μητέρες και σύζυγοι, που άφησαν την τελευταία τους πνοή από την έκρηξη ενώ εργάζονταν. Ας τα μνημονεύουμε. Μαζί με το πλήθος των πονεμένων, το πλήθος των κεκοιμημένων, το πλήθος των πενθούντων... Όλοι χρειάζονται μνημόνευση. Όλοι χρειαζόμαστε μνημόνευση.

Πάντως αυτές οι ρωμαίικες και ορθόδοξες στιγμές αποχαιρετισμού και προσευχής είναι όμορφες. Και δεν θα ξεχαστούν. Δεν πρέπει.

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΑΔΕΡΦΙΑ. 

Παρακαλώ:

Η κατάργηση του θανάτου - Αποχαιρετώντας τα παιδιά μας για τον Ουρανό…
Το Βραβείο της Θείας μου
Η Αγία Γραφή για τη μετά θάνατον ζωή των ψυχών
Και βέβαια θ' αναστηθούμε!  

"Αυτοί οι τάφοι είναι μόνο προσωρινοί. Μόνο μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και τη Γενική Ανάσταση!"

«Ευ ζην, ευ θνήσκειν»

Δ. Νατσιός: «Σαν σήμερα βασιλεύουν για πάντα τα μάτια του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Η αδούλωτη και καθάρια φωνή της Ρωμιοσύνης» (28 Ιανουαρίου)

«Σαν σήμερα βασιλεύουν για πάντα τα μάτια του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου. Η αδούλωτη και καθάρια φωνή της Ρωμιοσύνης. Αφύπνισε το έθνος, έσπειρε το σπόρο αντίστασης για τα επερχόμενα δεινά, τον αγάπησαν οι νέοι, τον πολέμησαν οι "ψευτοκουλτουριάρηδες", όπως τους έλεγε. Ο λαός τον θυμάται με ευγνωμοσύνη, σεβασμό στην μνήμη του και νοσταλγία. Να έχουμε την ευχή του».

Δ. Νατσιός / βίντεο

Ο «Άγιος Παΐσιος» στους κινηματογράφους από 29 Ιανουαρίου 2026

 

Πεμπτουσία 

Για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη, η ιστορία που άγγιξε βαθιά τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων και προκάλεσε συγκίνηση σε όλη την Ελλάδα. Ένας σύγχρονος Άγιος της Ορθοδοξίας, που άφησε σημαντική πνευματική παρακαταθήκη. Μια αστείρευτη πηγή σοφίας και καλοσύνης. Οι διδαχές του παρηγορητικές. Ο λόγος του διαχρονικός. Η πορεία του θαυμαστή.

Τα έσοδα θα διατεθούν στους Συλλόγους των Πολυτέκνων οικογενειών.

Παραγωγή: ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΓΡΑΙΚΟΣ

Σενάριο: Γιώργος Τσιάκκας, Σκηνοθεσία: Στάμος Τσάμης

Μουσική: Tuomas Kantelinen

Βασισμένη στην τηλεοπτική σειρά «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό»

Πρωταγωνιστούν: Προκόπης Αγαθοκλέους, Νικήτας Τσακίρογλου, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Χριστίνα Παυλίδου, Σμαράγδα Σμυρναίου Χρήστος Λούλης, Γιάννης Στάνκογλου, Γιώργος Αρμένης, Αντώνης Κατσαρής, Παΐσιος Έξαρχος, Δημήτρης Ήμελλος, Δρόσος Σκώτης, Δέσποινα Γκάτζιου, Ρηνιώ Κυριαζή, Κώστας Αποστολάκης, Μαρίνα Καλογήρου

Η ιστορία ξεκινά από τη γέννηση του Αγίου Παϊσίου, κατά κόσμον Αρσενίου Εζνεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας. Μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου ξεριζώνεται και παίρνει τον δρόμο της προσφυγιάς για την Ελλάδα. Ο μικρός Αρσένιος μεγαλώνει στην Κόνιτσα της Ηπείρου με τη γιαγιά του και τη μητέρα του, οι οποίες του μεταδίδουν τη βαθιά τους πίστη στον Χριστό και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Μεγαλώνει με τις ιστορίες για τον Άγιο Αρσένιο και μέσα του φουντώνει η επιθυμία από μικρή ηλικία να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή.

Το 1945 κατατάσσεται στον στρατό όπου υπηρετεί ως ασυρματιστής. Με την αποστράτευσή του επισκέπτεται το Άγιον Όρος. Σύντομα, όμως, επιστρέφει στην Κόνιτσα για οικογενειακούς λόγους και παραμένει εκεί για τρία χρόνια. Αναχωρεί οριστικά για το Άγιον Όρος τον Μάρτιο του 1953 και καταλήγει στη Μονή Εσφιγμένου. Έπειτα από τρία χρόνια βρίσκεται στη Μονή Φιλοθέου, όπου γίνεται μοναχός και παίρνει το όνομα Παΐσιος.

Στέλνει μια φωτογραφία του στη μητέρα του με την οποία την αποχαιρετά και της λέει ότι για μάνα του πια θα έχει την Παναγία…

Ακολουθεί η επιστροφή του Αγίου Παϊσίου στην Κόνιτσα και η εκπλήρωση του τάματός του στην Παναγία να ανακαινίσει το καμένο από τους Γερμανούς μοναστήρι της.

Οι δυσκολίες και οι πειρασμοί που αντιμετωπίζει εκεί. Η μετάβασή του στο Όρος Σινά και οι μεγάλοι ασκητικοί του αγώνες μέσα στην Έρημο. Η επάνοδός του στο Άγιον Όρος. Η βοήθεια και καθοδήγηση που προσφέρει στις μοναχές στο ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή.

Η επιθυμία του να αποτραβηχτεί και να ζήσει μία ασκητική ζωή, έρχεται σε αντίθεση με την ανάγκη των ανθρώπων να τον συναντούν και να ωφελούνται πνευματικά από τον ίδιο. Θα δεχθεί τον κόσμο, θα παρηγορήσει, θα συμβουλεύσει, θα καθοδηγήσει προσευχόμενος νύχτα και μέρα. Αμέτρητες θα είναι οι μαρτυρίες των πιστών για τα θαύματα που θα συντελεστούν στο ταπεινό κελί του. Απολύτως συνεπής με την πνευματικότητά του είναι και ο τρόπος που θα αντιμετωπίσει την επώδυνη ασθένειά του από τη νοσηλεία του στη Θεσσαλονίκη μέχρι και την ταφή του στο ησυχαστήριο της Σουρωτής το 1994.

Η οσιακή του κοίμηση έρχεται να επισφραγίσει την όλη του πορεία. Η αγιοκατάταξή του και τα θαύματα που επιτελούνται και μετά τον θάνατό του είναι το επιστέγασμα όλης αυτής της θαυμαστής πνευματικής πορείας.

Από την ελληνορθόδοξη παιδεία στην ουδετερότητα: η «Ηθική» ως εργαλείο αποϊεροποίησης του σχολείου

 

Νεολαία ΝΙΚΗΣ

Σε μία ακόμη ενέργεια ουδετεροποίησης του ελληνικού σχολείου περνάει το Υπουργείο Παιδείας με την εισαγωγή του μαθήματος της Ηθικής ως εναλλακτικού των Θρησκευτικών. Η απόφαση αυτή παρουσιάζεται ως «προοδευτική», «συμπεριληπτική» και «αναγκαία» για την πολυπολιτισμική κοινωνία στην οποία ζούμε. Μάλιστα διατυπώνονται και δοξολογίες για την παιδαγωγική αυτή «καινοτομία». Είναι όμως έτσι;

 Εάν ξύσουμε την επιφάνεια θα δούμε να αναδύεται μια σημαίνουσα πολιτική και πολιτισμική επιλογή που μεταβάλλει τον ίδιο τον προσανατολισμό της ελληνικής παιδείας. Και αυτό εύκολα αποδεικνύεται όταν αναρωτηθούμε όχι απλώς τι διδάσκεται, αλλά πώς και από ποια ανθρωπολογική αφετηρία το μάθημα της Ηθικής φιλοδοξεί να συγκροτήσει την ηθική αγωγή των μαθητών.

Όταν μιλάμε για ηθική, όπως καλλιεργήθηκε παραδοσιακά στο πλαίσιο της ελληνικής παιδείας, αναφερόμαστε σε μία συγκεκριμένη αντίληψη για τον άνθρωπο ως πρόσωπο ενταγμένο σε κοινότητα, ιστορία και πολιτισμό. Το μάθημα των Θρησκευτικών, ακόμη και μετά τον ομολογιακό του αποχρωματισμό, διατηρεί ακόμη αυτό το βασικό πρόταγμα. Παρά τη διαρκή και συστηματική του υποβάθμιση από όλες τις κυβερνήσεις συνέχιζε ως μάθημα, μαζί με τους λειτουργούς του, να εισάγει τον μαθητή σε έναν κόσμο νοημάτων, αξιών και συλλογικής μνήμης που συγκρότησαν το ελληνικό κοινωνικό σώμα. Η ελληνορθόδοξη παράδοση λειτουργούσε και ως θρησκευτικό σύστημα, αλλά και ως απαραίτητο πολιτισμικό υπόβαθρο που διαμόρφωσε το ήθος, τη γλώσσα και τη σχέση του ανθρώπου με τον άλλον.

Στον αντίποδα αυτής της προσέγγισης βρίσκεται το μάθημα της Ηθικής, όπως θεσμοθετήθηκε μέσα από τα επίσημα Προγράμματα Σπουδών. Το νέο αυτό μάθημα αντλεί από τη νεωτερική φιλοσοφική παράδοση, όπου η ηθική θεμελιώνεται πρωτίστως στην αυτονομία του ατόμου, στην ορθολογική στάθμιση των επιλογών και στη διαχείριση ηθικών διλημμάτων. Μιλάμε, δηλαδή, για μία προσέγγιση που παρουσιάζεται ουδέτερη και καθολική, αλλά βασίζεται απολύτως στον ηθικό ατομικισμό του Διαφωτισμού.

Ας δούμε πιο συγκεκριμένα κάποιες θεματικές που περιλαμβάνει το μάθημα της Ηθικής στο Λύκειο. Ανάμεσα στα ζητήματα που πραγματεύεται είναι η άμβλωση, η κλωνοποίηση και η επιλογή φύλου του παιδιού. Όλα αυτά εντάσσονται στη διδακτική πράξη υπό τη μορφή «ηθικών διλημμάτων», τα οποία καλούνται οι μαθητές να προσεγγίσουν με όρους ατομικής αυτονομίας, δικαιωμάτων και συνεπειών. Η άμβλωση, για παράδειγμα, τίθεται συχνά ως σύγκρουση ανάμεσα στο δικαίωμα της γυναίκας στην αυτοδιάθεση και στην αξία της εμβρυϊκής ζωής, με έμφαση στο αν και πότε το έμβρυο αποκτά ηθικό καθεστώς, ή ως επιλογή που δικαιολογείται από λόγους ποιότητας ζωής, κοινωνικού κόστους ή αποφυγής μελλοντικού πόνου. 

Η κλωνοποίηση παρουσιάζεται αντίστοιχα ως τεχνολογική δυνατότητα που γεννά ερωτήματα για τα όρια της επιστημονικής προόδου, την ωφέλεια για την ιατρική και το κατά πόσο είναι θεμιτό να χρησιμοποιείται η ανθρώπινη ζωή ως μέσο για θεραπευτικούς σκοπούς, χωρίς να προϋποτίθεται κάποια οντολογική μοναδικότητα του ανθρώπινου προσώπου. Τέλος, η επιλογή φύλου του παιδιού εισάγεται ως ζήτημα αναπαραγωγικής ελευθερίας ή πρόληψης ασθενειών, όπου η τεχνολογία εμφανίζεται να νομιμοποιεί τη γονεϊκή επιλογή, ακόμη και όταν αυτή οδηγεί σε λογικές διαλογής ή ευγονικού χαρακτήρα. 

Και στις τρεις περιπτώσεις, το κοινό υπόβαθρο των διλημμάτων είναι η αντιμετώπιση της ζωής ως αντικείμενο στάθμισης, επιλογής ή ωφέλειας, γεγονός που έρχεται σε σαφή αντίθεση με την ελληνορθόδοξη ανθρωπολογία, η οποία αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη ύπαρξη ως ιερή από τη σύλληψη, ανεπανάληπτη και μη εργαλειοποιήσιμη, και την ηθική όχι ως ανοιχτό πεδίο σχετικιστικών επιλογών, αλλά ως τρόπο ζωής θεμελιωμένο στη θεία αποκάλυψη και στο πρόσωπο.

Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι η ουδετερότητα του μαθήματος δεν είναι αξιακά αθώα. Αποσυνδέει την ηθική από συγκεκριμένες πολιτισμικές και πνευματικές ρίζες χωρίς να οδηγεί σε πλουραλισμό, αλλά σε μια αποπολιτισμικοποιημένη παιδεία, όπου όλες οι παραδόσεις εξισώνονται ύπουλα μέσω της εξαφάνισής τους. Σε αυτή τη νέα συνθήκη ο μαθητής καλείται να διαμορφώσει μόνος του το ηθικό πλαίσιο, χωρίς να εκπορεύεται από την κοινή ιστορική εμπειρία ή το συλλογική ήθος. Με άλλα λόγια διαμορφώνουμε μία τάξη πολιτών με διαφορετικό ήθος απέναντι σε κρίσιμα ζητήματα που ταλανίζουν την κοινωνία. Ήθος καθόλα εκπορευόμενο από τον Διαφωτισμό και σε απόλυτη αντίθεση με την ελληνική παράδοση.

Για να το ξεκαθαρίσουμε, το πρόβλημά μας δεν είναι ότι εισάγεται το μάθημα της Ηθικής για αλλόθρησκους ή διαφωνούντες με την Ορθοδοξία μαθητές, αλλά πως προβάλλεται αυτή η ουδετεροποιημένη ηθική ως ισοδύναμη ή και ανώτερη εναλλακτική ενός μαθήματος που εκφράζει την πολιτισμική ταυτότητα της πλειοψηφίας. Δυστυχώς, φαίνεται να γίνεται μία συστηματική προσπάθεια να παρουσιαστεί η παράδοσή μας ως «παρωχημένη» και να αντικατασταθεί από ένα αφηρημένο, κοσμικό και ξένο προς εμάς σχήμα ηθικής αγωγής. Αυτή η ενέργεια είναι ξεκάθαρη θεσμική αποδυνάμωση της συλλογικής μας ταυτότητας.

Ίσως βοηθά για τη συναγωγή του συμπεράσματος και η ταυτόχρονη συρρίκνωση της παρουσίας των Θρησκευτικών στα σχολεία. Ακάλυπτα κενά στα σχολεία, διαρκής αμφισβήτηση της χρησιμότητάς τους και πλέον θεσμοθέτηση ενός μη συναφούς εναλλακτικού μαθήματος.

Ως Nεολαία ΝΙΚΗΣ ζητούμε να επαναδιαπραγματευτούμε το πραγματικό διακύβευμα. Να επικεντρωθούμε όχι τόσο στο ερώτημα, αν η ηθική πρέπει να διδάσκεται στο σχολείο, αλλά ποια ηθική, με ποιες ρίζες και με ποια ανθρωπολογική προϋπόθεση. Εάν θέλουμε μία παιδεία απομακρυσμένη από τις ρίζες της, από τις αξίες της, απολύτως παγκοσμιοποιημένη και ουδέτερη που απογυμνώνει το παιδί από τα νοήματα που συγκροτούν την ταυτότητά του ή αν επιζητούμε μία παιδεία με σεβασμό στον άλλον, βγαλμένη από τα σπλάχνα του έθνους μας, που δεν λησμονά τον ελληνισμό, την ηθική του και τη διδασκαλία των μεγάλων λογίων και πατέρων μας.

Η Έλενα Ακρίτα παραδεχεται ότι δεν έχει ξεπεράσει την έκτρωση που έκανε...

 

Η κ. Έλενα Ακρίτα είναι από τις πλέον μανιώδεις (συγχωρέστε μου τη λέξη) υπέρμαχους των εκτρώσεων. Εξοργίζεται και δεν σηκώνει κουβέντα. Όμως η ίδια δεν έχει ξεπεράσει την έκτρωση που, όπως αναφέρει, έκανε όταν ήταν πρωτοετής φοιτήτρια... Δηλαδή την ίδια πληγή θέλει και για κάθε κορίτσι ή γυναίκα που θ' ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, επειδή θα κρίνει ότι "είναι δικαίωμά της"; 

Τουλάχιστον, αν δεν νοιάζεται για τα αγέννητα παιδάκια, ας μας αφήσει να προστατεύσουμε τις γυναίκες από την πληγή που σίγουρα θ' ανοίξει στην ψυχή τους η βρεφοκτονία. Γιατί τόσο μίσος; Τόση σύγχυση; Μήπως μερικές φορές είναι μίσος προς τον εαυτό μας;

Πάντα υπάρχει συγχώρηση. Ας το ξέρουμε αυτό. Αλλά προϋποτίθεται να τη θέλουμε. Όπως στους Ανώνυμους Αλκοολικούς προϋποτίθεται να παραδεχτείς ότι είσαι αλκοολικός.

Γράφει λοιπόν:

Δύο μικρούλικα σχόλια:

1) Αυτή η "υπέροχη μάνα", που "άνοιξε την αγκαλιά της στο παιδί της που πονούσε", δεν σκέφτηκε να το συμβουλεύσει να αποφύγει αυτή την αιώνια πληγή; Του είπε άραγε "Παιδί μου, γέννησε το παιδάκι σου και θα το αναλάβω εγώ. Θα είναι το παιδί μας, μη σε απασχολεί καθόλου, μη στενοχωριέσαι. Αλλά μην το σκοτώνεις"; 

Αν είπε τέτοια λόγια, αλλά υποχώρησε μπροστά στην επιμονή της κόρης της, να 'ναι ευλογημένο - ας είναι συγχωρημένη. Αν δεν τα είπε, λυπάμαι. Δε βλέπω κάτι πραγματικά υπέροχο σε αυτήν, πέρα από μια υπέροχη βρεφοκτονία με τη βοήθεια ενός "εξαιρετικού" γυναικολόγου, που ήξερε να σκοτώνει παιδιά με "εξαιρετικό" τρόπο.

Και πάλι ας είναι συγχωρημένοι. Χριστιανός είμαι, δεν κρίνω. Επιθυμώ τη σωτηρία όλων των αδελφών μου, ανδρών και γυναικών, ό,τι κι αν έκαναν, ό,τι κι αν κάνουν. Αλλά ας μη μιλάμε και για "υπέροχους και εξαιρετικούς" ανθρώπους σε μια μη υπέροχη και μη εξαιρετική πράξη. 

2) Το "ερωτευμένο παιδί", ο φοιτητής, πατέρας του μωρού, έκανε κάτι; Το έμαθε καν; Ήταν και δικό του παιδί; Ή δεν υπάρχουν πατεράδες στο αποκλειστικά "γυναικείο" σύμπαν των "δικαιωμάτων"; Του αναγνωρίστηκε ότι του έπεφτε κάποιος λόγος στον θάνατο του παιδιού του; (Ίσως βέβαια να συνηγορούσε κι εκείνος - πράγμα επίσης λυπηρό).

Τόσο υπέροχους και εξαιρετικούς ανθρώπους δεν τους αντέχω. ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ας λογικευτούμε, ας συνέλθουμε και ας ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ, τόσο τον εαυτό μας - κορίτσια μου πληγωμένα (& ΔΕΝ το λέω ειρωνικά) - όσο και τον σύντροφό μας, όσο και τα παιδάκια μας, γεννημένα και αγέννητα. Αλλιώς, και το πλέον σύγχρονο χειρουργείο εκτρώσεων είναι απλώς "ένα βρώμικο δωμάτιο". Πολύ βρώμικο.

Συγχωρέστε με, αν θέλετε πατήστε και σε κάποια απ' αυτά:

Μπαμπά, μ' αγαπάς; Μαμά, μ' αγαπάς - Επιστολή σε γονιό που η έφηβη κόρη του είναι έγκυος

Είσαι έγκυος ανήλικη και σε πιέζουν να το βγάλεις; Ζήτα βοήθεια!

Η 17χρονη Δήμητρα δεν έκανε έκτρωση (ιδιαίτερα σημαντικό άρθρο που δείχνει τι έκανε ένα νεαρό ζευγάρι) 

Πόσο κοστίζει μια έκτρωση;

Το Μετεκτρωτικό Σύνδρομο

ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΑΜΒΛΩΣΗ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ;  

Ρώσος ιερέας σώζει 2000 βρέφη από άμβλωση

Ευρωβουλευτής Στέλιος Κυμπουρόπουλος (γιατρός και ΑμεΑ) για τις αμβλώσεις: «Αν η μητέρα μου είχε δει ότι είμαι ανάπηρος, θα με σκότωνε ή όχι;» - Πώς αντιμετωπίστηκε από την κοινωνία που υποτίθεται ότι "σέβεται" τους ανθρώπους με αναπηρία; 

Συγκινεί η 14χρονη Δαβιδούλα: «Ευχαριστώ τους γονείς μου που δεν με σκότωσαν»

Σεξουαλική αγωγή ή οικογενειακή αγωγή;

Προγεννητική διάγνωση - μερικοί επιτρεπτοί προβληματισμοί 

"Πήρα κρυφά το μωρό που πέταξε γιατρός στα σκουπίδια. Σήμερα αυτό το παιδί με φροντίζει."

Η Νεολαία δεν είναι αδιάφορη – είναι πληγωμένη. Και ζητά Αλήθεια.

Υπεύθυνοι άνδρες σημαίνει λιγότερες αμβλώσεις

Οι αμβλώσεις απλά και κατανοητά

Εκκλησία, Μητρότητα και Έκτρωση

Οι 5 συχνότερες αιτίες θανάτου για το 2025

Η πιο επαναστατική σκηνή στη σύγχρονη ελληνική τηλεόραση

Ημέρα προστασίας του Αγέννητου Παιδιού (Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα): μια από τις πιο σημαντικές ημέρες του χρόνου... 

Πρώην ιδιοκτήτρια κλινικής αμβλώσεων: “Υποστηρίζουμε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα παιδιά για να δημιουργούμε αγορά για τις αμβλώσεις”

 

Το μίσος της "πολιτικής ορθότητας" κατά της Εκκλησίας, κατά των παιδιών, κατά της μητρότητας, κατά του ανθρώπου

Η ενότητα του ιστολογίου μας περί εκτρώσεων

Ας το πούμε και αυτό:

Αναδιώτης, αμβλώσεις και αντιδράσεις - η δήλωση Νατσιού

Tι σχέση έχει ο Νατσιός με τον εγγονό του Ρόμπερτ ντε Νίρο που πέθανε από λευκή σκόνη; 

Θέσεις και άρθρα της ΝΙΚΗΣ για τις εκτρώσεις 

Και:

Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ και αμβλώσεις  

Η ιστοσελίδα του Κινήματος "Αφήστε με να ζήσω!" 

Ενότητα για τις εκτρώσεις στην Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Η ιστοσελίδα του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού "Η Αγκαλιά"

Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων 

Ηλιάδη κατά αμβλώσεων προς τον Τσαφούλια: «Βγάζεις τέρατα από το στόμα σου»

Ν: Τη συγχαίρουμε. Θέλει θάρρος για να τα πεις αυτά στη λίμνη με τα πιράνχας της σύγχρονης "πολιτικής ορθότητας" των social media, των ΜΜΕ & των "πρωινάδικων".

sdna.gr 

Με αφορμή όσα είπε ο Σωτήρης Τσαφούλιας για τις αμβλώσεις, η Αγγελική Ηλιάδη έστρεψε δημόσια τα πυρά της κατά του γνωστού σκηνοθέτη. 

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας ήταν καλεσμένος πρόσφατα στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και, σχολιάζοντας το θέμα που άνοιξε μετά τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού, πήρε θέση για τις αμβλώσεις. Η τραγουδίστρια αντέδρασε μέσω Instagram, δημοσιεύοντας ανάρτηση στην οποία καταδίκασε έντονα τις απόψεις του Σωτήρη Τσαφούλια.

«Εμένα με τρομάζεις εσύ με αυτά τα τέρατα που βγάζεις από το στόμα σου. Ο Χριστός και η Παναγία, τι άλλο θα ακούσουμε. Το παιδί που βρίσκεται στην κοιλιά της μάνας δεν είναι άψυχο, ξέρεις… έχει ψυχή… έχει σταλεί από τον Θεό ως ευλογία, ως το ύψιστο, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο δώρο… από τον Θεό, επαναλαμβάνω. Υπάρχουν τόσοι τρόποι να αποφευχθεί μια εγκυμοσύνη, υπευθυνότητα χρειάζεται από γυναίκες και άντρες και σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη, στο θαύμα αυτό που μας έχει δώσει ο Θεός, να δημιουργούμε άνθρωπο… εμείς οι γυναίκες. Αντί λοιπόν να σκοτώνουμε τα παιδιά μας… ας μάθουμε να είμαστε υπεύθυνες και να μην κάνουμε ό,τι να ’ναι. Δεν μιλάμε βεβαίως για περιπτώσεις που θεωρούνται για άλλους πολύ σοβαρούς λόγους. Δυστυχώς κάποιες φορές είναι αναπόφευκτο», έγραψε η τραγουδίστρια.

Οι δηλώσεις του Σωτήρη Τσαφούλια για τις αμβλώσεις

«Αν η άμβλωση ήταν δολοφονία, τότε το κράτος θα έπρεπε να υποχρεώνει όλους τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τα σώματά τους για να στηρίζουν τη ζωή ενός άλλου σώματος. Αν εγώ αύριο έχω ανάγκη νεφρού και είσαι η μόνη συμβατή δότρια, πρέπει να μου το δώσεις θες δεν θες. Άρα η δωρεά οργάνων και αίματος να είναι υποχρεωτική. Δεν μπορείς να μιλάς για δολοφονία όταν δεν υπάρχει συνείδηση και αυτονομία.

Αλλά να πούμε και το άλλο. Το να βγαίνουν 30 άνθρωποι χωρίς γνώσεις ιατρικής, βιολογίας και φιλοσοφίας [Ν: φιλοσοφίας; αν έχουμε γνώση της φιλοσοφίας των αγίων, μας εγκρίνεις; - επίσης σημειώνω ότι η κ. Καρυστιανού είναι γιατρός (& γυναίκα)] και να προσπαθούν να στερήσουν το δικαίωμα μιας γυναίκας, το να λες ότι θα το βάλω σε δημόσια διαβούλευση. Αν ένα έμβρυο είχε το απόλυτο δικαίωμα στη ζωή, η φύση θα του το είχε εξασφαλίσει χωρίς το σώμα που το κυοφορεί. Από τη στιγμή που το έμβρυο δεν μπορεί να ασκήσει αυτό το δικαίωμα, τότε η κουβέντα που κάνουμε όλοι οι υπόλοιποι δεν είναι για το δικαίωμα στη ζωή, αλλά για την εξουσία πάνω σε ένα ξένο σώμα.

Νομίζω ότι για τις γυναίκες δεν έχουμε φτιάξει τα δικαιώματα που θα έπρεπε να έχουν σε επίπεδο αμοιβών στον εργασιακό τομέα και στα πάντα. Με τρομάζουν αυτοί που κόπτονται τόσο πολύ για τους αγέννητους και όχι για τα δικαιώματα των γεννημένων. Κόπτονται για τα δικαιώματα των αγέννητων μέχρι να γίνουν γκέι, γιατί μετά αλλάζει το πρόσημο», είπε ο Σωτήρης Τσαφούλιας.