ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Κακοποιήθηκε από τον πατέρα της μέχρι θανάτου (και αγίασε)!...


Η μάρτυς Ντανιέλα
από το Βουκουρέστι
Μια σύγχρονη οσιακή μορφή

του Ιοάν Βλαντούκα
Άρθρο για το περιοδικό ATITUDINI.

Η ιστορία της έχει κάνει το γύρο της μπλογκόσφαιρας (την ανεβάζουμε από εδώ): μια πιστή ορθόδοξη κοπέλα κακοποιείται μέχρι θανάτου από τον πατέρα της που παραμένει αμετανόητος μέχρι το τέλος. Ο λόγος, ο φανατισμός του ενάντια στην πίστη της. Ίδια περίπτωση δηλ. με την αγία Βαρβάρα, αλλά και με τον άγιο Γοβδελαά τον Πέρση πρίγκιπα και άλλους αρχαίους αγίους μάρτυρες...
Βία σε μέλη της ίδιας οικογένειας λόγω της χριστιανικής τους πίστης συναντάμε σήμερα και αλλού. Γενικά, ιδίως στον ισλαμικό κόσμο, οι χριστιανοί υφίστανται αιματηρούς διωγμούς και πολλοί βασανίζονται και δολοφονούνται για την πίστη τους. Καταχωρίσεις όπως αυτές μόνο φρίκη μπορεί να προκαλέσουν! Οι αδελφοί μας αυτοί κατά κανόνα ανήκουν σε προτεστανστικές χριστιανικές Ομολογίες ή στον καθολικισμό. Και τα δύο, σε σχέση με την αρχαία Εκκλησία και την Ορθοδοξία, αποτελούν μεγάλες διαστρεβλώσεις του χριστιανισμού, δηλ. αιρέσεις. Όμως ευχόμαστε, τους αδελφούς μας που θυσιάζονται για το Χριστό, σε όποια χριστιανική ομάδα κι αν ανήκουν, ο Θεός να τους αναγνωρίσει ως αγίους μάρτυρες.
Μέχρι πριν λίγες δεκαετίες την τύχη αυτή είχαν οι ορθόδοξοι χριστιανοί στις κομουνιστικές (αθεϊστικές) χώρες. Δύο αφιερώματα στους αγίους ορθόδοξους νεομάρτυρες της Ρωσίας και της Ρουμανίας υπάρχουν στο μπλογκονήσι μας... Από τη Ρουμανία ήταν και η νεομάρτυς Ντανιέλα, θύμα της προηγούμενης κατάστασης.
Η ιστορία της καταγράφεται ως εξής:

***

Πολλές φορές τυχαίνει όλοι μας να αναρωτηθούμε, “υπάρχουν άραγε Αγιοι στην σύγχρονη εποχή;”. Η απάντηση είναι μία. Αγιοι του Θεού θα αναδεικνύονται πάντα και για πάντα. Η ύπαρξή τους είναι συνυφασμένη με την ζωοποιό ύπαρξη του 3ου προσώπου της Αγίας Τριάδος. Του Αγίου Πνεύματος. Εφόσον λοιπόν το Αγιο Πνέυμα του Θεού ενεργεί και κυριαρχεί στον κτιστό κόσμο μας, οι Αγιοί Του θα εμφανίζονται για να μας δίνουν δύναμη αλλά και να ταπεινώνουν τον αντίχριστο διάβολο και τους οπαδούς του, που κινούνται γύρω μας. Πολλές φορές ακόμα και μέσα στην ίδια μας την οικογένεια, όσο κι αν αυτό ακούγεται τρομερό.
Η απιστία ή η ελαφρότητα των γονέων πολλές φορές παιδεύουν τους νέους και τις νέες που θέλουν να βρίσκονται κοντά στον Θεό. Οι γονείς με εγωϊσμό και μην αναγνωρίζοντας ότι το σπλάχνο τους είναι ένα Θεϊκό δώρο προσπαθούν, πολλές φορές (με ολέθρια συνήθως αποτελέσματα) να ξεριζώσουν την κλήση προς τον Θεό που η Θεία Χάρις δίνει επιλέκτικά σε νέους και νέες με αρετές και αδαμάντινους χαρακτήρες.
Στην σύγχρονη εποχή που όλα ισοπεδώνονται, που η αγνότητα ισοδυναμεί με ανοησία και γραφικότητα, που έχουμε μαθει να αναγνωρίζουμε το διαφορετικό μόνο όταν έχει σχέση με την ανωμαλία και την διαστροφή, υπάρχει γύρω μας και σε μερικούς απο εμάς μέσα μας, μια άλλη διαφορετικότητα. Μια διαφορετικότητα που σκοπό έχει την ανύψωση του ανθρώπου. Μια διαφορετικότητα που οδηγεί τον άνθρωπο σε πνευματικές καταστάσεις άγνωστες στους πολλούς. Τον κάνει να μοιάζει με τον Χριστό. “Μιμητής Χριστού” όπως λένε και οι Πατέρες μας.
Μια τέτοια ιστορία που συνέβει δίπλα μας στην γειτονική Ρουμανία. Μια ιστορία που διαδραματίστηκε στα χρόνια μας, θα δούμε παρακάτω.
Μια απάντηση για όσους νομίζουν ότι οι μάρτυρες της Πίστης μας έπαψαν να υπάρχουν.
Κι όμως υπάρχουν και τα μαρτύριά τους όπως θα δείτε δεν είναι πλέον ένας ολιγόλεπτος αποκεφαλισμός ή ένας πολύωρος βασανισμός, χωρίς αυτό να μειώνει την αξία και τον στέφανο της δόξης των αρχαίων και παλαιοτέρων μαρτύρων. Η σύγχρονη επιστήμη μετατρέπει τον βασανισμό του σώματος αλλά και του πνεύματος σε πολύχρονη διαδικασία. Ισως γι αυτό λέγεται από τους Πατέρες της Εκκλησίας μας ότι οι μάρτυρες των εσχάτων καιρών και της εποχής του Αντιχρίστου θα είναι ίσως, οι μεγαλύτεροι των Αιώνων της Πίστης μας.

Η μάρτυς Ντανιέλα (1967-2004).

Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη ρουμανική γη το 1967. Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό. Όταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία. Γι’ αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά. «Πού ήσουν; Όλη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου; Τι σου πρόσφερε ο Θεός;» Ενώ αυτή δεν έλεγε τίποτα, μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της. Ήταν ευλαβής και προσευχόταν πολλές ώρες. Στο σχολικό χορό, όταν τελείωσε το λύκειο, δεν ήθελε να πάει. Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους, ενώ εκείνη έλεγε «Δεν μπορώ. Ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους πολύ, αλλά συγχωρήστε με, δεν μπορώ να έρθω στο τραπέζι».
Είχε χαρακτήρα πράο και ήταν καλή με όλους. Βοηθούσε τους συμμαθητές της στα μαθήματα και καθόνταν τη νύχτα και έγραφε γι’ αυτούς. Ήταν πολύ καλή μαθήτρια τόσο στο σχολείο όσο και στο πανεπιστήμιο. Ήταν πολύ εργατική. Όλα τα ρούχα της τα έφτιαχνε μόνη της. Ήταν πνευματικό τέκνο του μεγάλου πνευματικού π. Σοφιανού από τη μονή Αντίμ.
Όταν ήταν φοιτήτρια περιποιούνταν μια παράλυτη γριά την οποία είχαν ξεχάσει όλοι, την κυρα-Ιωάννα. Η Ντανιέλα πήγαινε καθημερινά, το πρωί πριν το πανεπιστήμιο και το βράδυ. Ήταν αρκετά μακριά και ο κόπος μεγάλος. Την έπλενε, την περιποιούνταν, της έκανε τις αγορές, της τραγουδούσε και της διάβαζε και έφερνε χαρά στην ψυχή της γριάς. Μια φορά κάποιος την χτύπησε πολύ την οσία Ντανιέλα αν και ήταν αθώα. Αφού υπέμεινε εν σιωπή το ξύλο, γονάτισε και φίλησε το πόδι που με αγριότητα την είχε χτυπήσει. Ήταν πολύ πράος χαρακτήρας και ελεούσε τους άλλους. Ποτέ δεν κατηγορούσε κανέναν και πάντα έριχνε το φταίξιμο στον εαυτό της.
Κάποια πρόσωπα από την οικογένειά της προσπαθούσαν να την πείσουν να παντρευτεί. «Όχι, όχι, εγώ θέλω να μείνω με το Θεό» έλεγε. «Μπορείς να είσαι με το Θεό και παντρεμένη» της έλεγαν. Κι αυτή απαντούσε «Ναι, αλλά αν θα παντρευτώ σημαίνει ότι θα βάλω λίγο το Θεό στην άκρη και εγώ δεν το θέλω αυτό. Θέλω να δώσω το παν στο Θεό». Τη νύχτα προσευχόταν πολλές ώρες. Ποτέ δεν έπεφτε για ύπνο χωρίς να κάνει τον κανόνα της. Τ΄ αδέλφια της της φώναζαν «Τι σου δίνει ο Θεός, τι μας ζαλίζεις με τους παπάδες σου, τι σου δίνει η πίστη σου; Αφού ο πατέρας σού δίνει φαγητό. Γιατί πήγες στο πανεπιστήμιο, για να μπεις σε μοναστήρι;».
Όταν τελείωσε το πανεπιστήμιο πήγε στο μοναστήρι. Ο πατέρας της την έψαχνε για πολύ καιρό και αφού την έφερε σπίτι την χτύπησε φριχτά. Μια φορά, την τελευταία βραδιά πριν την τελευταία αναχώρησή της για το μοναστήρι, έκλαψε και προσευχήθηκε ασταμάτητα. Έκανε χίλιες μετάνοιες ζητώντας φωτισμό από την Παναγία. Ξημερώματα αποκοιμήθηκε. Όταν ξύπνησε πήρε την εικονίτσα της Παναγίας που της είχε χαρίσει ο π. Σοφιανός. Έκανε το σταυρό της, φίλησε την εικονίτσα και αποφασισμένη μάζεψε τα πράγματά της κι έφυγε. Έπειτα έδωσε ένα γράμμα σε μία φίλη της για να το δώσει στον π. Σοφιανό. Να το περιεχόμενό του: «Πάτερ, είδα στο όνειρό μου την εικόνα της Παναγίας. Και είδα την εικόνα να ζωντανεύει και η Παναγία με κοίταζε προσεχτικά και εγώ τη ρωτούσα, τι να κάνω. Και είδα ότι με κοίταζε με πολύ πόνο. Και είδα δάκρυα στο μάγουλό της. Ξαφνικά άπλωσε τα χέρια της να προσευχηθεί και ένα δάκρυ έσταξε στο χέρι μου. Όταν μ΄ ακούμπησε το δάκρυ Της ξύπνησα και αποφάσισα να φύγω. Κι έφυγε. Στο δρόμο του Σταυρού, στο δρόμο του Σωτήρος Χριστού.
Όμως ο πατέρας της τη βρήκε και αυτήν την φορά. Όταν την έφερε από το μοναστήρι τη χτύπησε πάλι φριχτά. Της έσχισε την μοναχική ενδυμασία μ΄ ένα ψαλίδι και την πέταξε στα σκουπίδια. Της έβγαλε από το λαιμό το σταυρό και της φώναξε «Οι παπάδες σου και η εκκλησία.». Τότε εκείνη λιποθύμησε. Όταν ξύπνησε είπε στον πατέρα της «Σε παρακαλώ άφησέ μου τις εικόνες, δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτές». Τότε ο πατέρας της έβαλε τις εικόνες κάτω, τις πάτησε και τις πήρε όλες. Τότε αυτή του είπε «Καλά, μου τα πήρες, όλα αλλά την ψυχή δεν μπορείς να μου την πάρεις». Και από τότε προσευχόνταν μόνο έτσι «Παναγία, βοήθησέ με, Κύριε Ιησού Χριστέ μη με αφήνεις».
Βλέποντας ο πατέρας της ότι δεν μπορεί να την κάνει να παρεκκλίνει από την ορθόδοξη ζωή, σκέφτηκε κάτι διαβολικό. Βρήκε κάποιους συναδέλφους του γιατρούς και της έβγαλαν διάγνωση «παρανοϊκή σχιζοφρένεια συνοδευόμενη από μυστικιστικό ντελίριο». Μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν υποχρεωμένη να παίρνει φάρμακα «για να ησυχάσει». Τα δυο τελευταία χρόνια της τα πέρασε στο νοσοκομείο με σωληνάκια στη μύτη. Εξαιτίας των φαρμάκων ήταν σχεδόν πάντα αναίσθητη.
Ο πατέρας της τη φύλαγε από το πρωί μέχρι το βράδυ, μην τυχόν και έρθει σε επαφή με ευσεβή και πιστά πρόσωπα. Η ακινησία της στο κρεββάτι και τα φάρμακα που της έδινε ο ψυχίατρος της προκάλεσαν παράλυση και απόφραξη του αυλού του εντέρου. Έτσι βασανισμένη πέθανε την Τρίτη 6 Απριλίου 2004, τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Αυτό έγινε περίπου στις 22.00. Επειδή ο πατέρας της δε θα δεχόταν να έρθει ιερέας, κατά θαυμαστό τρόπο έμαθε για το θάνατό της ο π. Κωνσταντίνος και κατά τις 23.00 ετέλεσε την ακολουθία εις κεκοιμημένους. Ο πατέρας της για πρώτη φορά έλειπε, αν και προηγουμένως τον είχαν δει στο νοσοκομείο.
Στον τάφο της άρχισαν να γίνονται θαύματα. Το πρώτο θαύμα έγινε την Τετάρτη 12 Μαΐου 2004, κάνοντας καλά ένα νέο που επί 8 χρόνια έπασχε από την ίδια μ΄ αυτήν ασθένεια. Το 2004 έκανε καλά έναν φοιτητή που έπασχε από μια ασθένεια των αγγείων και το 2005 έναν νεαρό που είχε κρίση σκωληκοειδιτιδος. Ο τάφος της οσίας Ντανιέλας βρίσκεται στο κοιμητήριο Αντρονάκε στη συνοικία Κολεντίνα στο Βουκουρέστι.

+ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΝΤΑΝΙΕΛΑ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ +

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άκρως Ενδιαφέρον.

Ανώνυμος είπε...

он был в костюм, когда-то приличный, а сейчас мятый и грязный. Увидев прямо перед собой группу появившихся из воздуха людей, вздрогнул и обреченно
поглядеть, авось капитан и в самом деле поможет. Но оказаться сидящим рядом с генералом Вальгер никак не рассчитывал. Тем более с легендарным
все-таки уходим. Меня давно интересует этот вопрос, прищурился Гласс. Ответа на него я не нахожу. Причина проста, усмехнулся
детские дома передали под патронаж ордена? Вот дварх-майор и стал директором. Скоро сюда подойдет, мы с ним договорились у тебя встретиться. Да?
остальных сотрудников будем решать завтра. Вам предлагаю остаться на работе с значительным повышением оклада. Пускай вы не боролись с этими, не

Ανώνυμος είπε...

Συγκλονιστικό..

Άραγε ο πατέρας της να ζει ακόμα;

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Δεν το γνωρίζω.
Όπως και αν έχει, ο Θεός να τον συγχωρέσει...

μπεσσυ μαντέ είπε...

μα δεν βρεθηκε κανένας να καταγγείλει αυτον τον " στοργικό" πατέρα
για φόνο;

Ανώνυμος είπε...

πως γινεται η κοπελλα αυτη να παει στο μοναστηρι και ο πατερας της να την φερει πίσω; νομικά δεν στεκει αυτο καθοτι η ντανιέλα ηταν ενηλικη είχε κάθε δικαίωμα να κανει την ζωή που ηθελε. Η αστυνομία δεν παρενεβη; πως δεν προστατευτηκε νομικά αυτη γυναίκα; συγνωμη αλλα εχει κενά αυτη η ιστορία.....

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Στη ζωή όλα γίνονται, ακόμη και τα πιο αποτρόπαια. Η νομική πλευρά του θέματος δεν έχει σχέση με την πραγματική ζωή. Γιατί δεν παρεμβαίνει η αστυνομία, ο εισαγγελέας κτλ στις αμέτρητες περιπτώσεις κακοποίησης που συμβαίνουν παντού και πάντοτε;

Ανώνυμος είπε...

υπαρχει περιπτωση να βλαπτηκε ο ψυχισμός της απο τα ψυχοφαρμακα που πηρε παρα τη θεληση της; κατα τα λεγόμενα του Χριστου που είπε να μην φοβομαστε αν μας πειραξουν στο σωμα παρα μονο αν μας βλαψουν την ψυχή. Ευχαριστώ

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Η σημασία των λόγων του Χριστού ασφαλώς είναι ότι οι διώκτες των χριστιανών δε μπορούν να εμποδίσουν την ψυχή να σωθεί. Με αυτή την έννοια λέει "να βλάψουν την ψυχή".
Άρα δεν έχει σχέση με τον ψυχισμό μας, με τη σύγχρονη έννοια του όρου, δηλ. αν πάθουμε βλάβες ψυχιατρικού ενδιαφέροντος.
Συνεπώς, τα ψυχοφάρμακα δεν έβλαψαν την ψυχή της με την έννοια που εννοούσε ο Χριστός.
Σας ευχαριστώ.