ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Καταλήψεις 120 σχολείων στη Βόρεια Ελλάδα για τη Μακεδονία...



"Δεν ξέρω αν τους καταληψίες μαθητές «για τη Μακεδονία» στη Β. Ελλάδα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν χρυσαυγίτες -και το θεωρώ πιθανό- αλλά ξέρω ότι αυτοί που έχουν κάνει τις καταλήψεις θεσμό εξανίστανται ξαφνικά και κατηγορούν αυτούς τους μαθητές για φασίστες, με πρώτο τον υπουργό Παιδείας! Οι φασίστες.
Επειδή οι καταλήψεις των σχολείων είναι σωστό πράγμα αν καθοδηγούνται από τους καθηγητές και τους γονείς μειοψηφιών που έχουν μπουκώσει τα μυαλά των παιδιών τους με τόνους προπαγάνδας κομματικής και προπαγάνδας αφελληνισμού, αλλά αν οι μαθητές θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την προδοσία των Πρεσπών και να υπερασπιστούν την ελληνική Μακεδονία, παρακινημένοι κι αυτοί από τους δικούς τους γονείς, δεν μπορούν!..."

Τα παραπάνω, που μας εκφράζουν, προέρχονται από εδώ: 
Φασίστες είσαστε εσείς. Όχι οι μαθητές

Δείτε επίσης, παρακαλώ: 
«Αν νομίζετε ότι θα μας τρομάξει η ταμπέλα του φασίστα, είστε γελασμένοι» (φωτο)
Οι μαθητικές καταλήψεις και ο μακαρθισμός των εθνομηδενιστών (του Γ. Καραμπελιά)
 
Όμως, παιδιά, προσέξτε! Άλλο πατριωτισμός, άλλο εθνικισμός, φασισμός και ναζισμός! Η βία και το μίσος δεν χτίζουν υγιή πατρίδα, ούτε υγιείς ανθρώπους.
Η δε Κυβέρνηση σίγουρα ξέρει πολύ καλά - αλλά υποκρίνεται - ότι ακόμη κι αν βρίσκεται η Χρυσή Αυγή στο βάθος (που ελπίζω πως όχι), η ίδια η Κυβέρνηση ευθύνεται με τις απαράδεκτες ενέργειές της σε όλα, τολμώ να πω, τα ζητήματα, που αφορούν την πατρίδα μας, την κοινωνία μας και το λαό μας.
Μήπως έχουμε μπροστά μας ένα νέο μαθητικό κίνημα; Μήπως επαναλαμβάνεται η Ιστορία, με τη νεολαία να αντιστέκεται στις ξενόδουλες παρατάξεις που καταστρέφουν τη χώρα και την κοινωνία μας; Μακάρι. Ο καιρός θα δείξει.
Όχι ότι δεν ανησυχούμε. Ευχόμαστε όμως ο Θεός να οδηγήσει αυτές τις πράξεις των παιδιών μας σε σωστά αποτελέσματα. Η Παναγία και οι άγιοί μας, οι άγιοι των παιδιών μας, να προστρέξουν, παρακαλούμε, και να προστατεύσουν.
Αμήν.

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Μπορεί η Θεολογία να εμπνεύσει τις Φυσικές Επιστήμες σήμερα;


Βασίλειος Κωνσταντούδης - Kύριος Ερευνητής του Ινστιτούτου Νανοεπιστήμης και Νανοτεχνολογίας στο ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος".
Ιούνιος 2018, Σύλλογος "ο Απόστολος Παύλος", Καρύτση 14.

Σε αυτή την ομιλία, θα επιχειρήσουμε να δούμε τον διάλογο Επιστήμης και Θρησκείας στην προοπτική του μέλλοντος, εμπνεόμενοι από τη δυναμική της Ορθόδοξης Θεολογίας και Παράδοσης αλλά και τις προκλήσεις της σύγχρονης επιστημονικής γνώσης και πρακτικής. Πιο συγκεκριμένα θα ξεκινήσουμε από μία, σύντομη, επιλεκτική περιγραφή των βασικών χαρακτηριστικών των Φυσικών Επιστημών και της Θεολογίας και θα προχωρήσουμε στη σκιαγράφηση των βασικών προτύπων για τις σχέσεις Επιστήμης και Θρησκείας, όπως αυτά έχουν καταγραφεί στη διεθνή βιβλιογραφία.
Ακολούθως, θα διερευνήσουμε τις δυνατότητες ενός νέου προτύπου που προτείνει μία σχέση αμοιβαίας έμπνευσης  μεταξύ της Επιστήμης και της Θεολογίας πέρα από τις θεωρήσεις της στείρας αντιπαλότητας αλλά και της παθητικής συνύπαρξης του μη αλληλοεπικαλυπτόμενου προτύπου. Στη συνέχεια, θα παρουσιάσουμε μία εφαρμογή του προτεινόμενου προτύπου εμπνεόμενοι από τη βασική εμπειρία της χριστιανικής θεολογίας ότι ο κόσμος είναι ένα βιβλίο στο οποίο ο άνθρωπος μαθαίνει να διαβάζει την Αγάπη και Σοφία του Θεού. 
Τέλος, θα συζητήσουμε τα αδύνατα σημεία του προτύπου, τις προοπτικές του αλλά και τις συνέργειες που είναι απαραίτητες για την οικοδόμηση μιας δημιουργικής και αμοιβαία επωφελούς σχέσης μεταξύ της επιστημονικής γνώσης και της χριστιανικής εμπειρίας και θεολογίας που θα αναδείξει με έκπληξη κρυμμένες πτυχές και δυναμικές και των δύο χώρων.

Από το γέροντα Αρσένιο Μπόκα & τον άγιο Φιλούμενο στον απόστολο Ανδρέα (28-30 Νοε)


Ένα κλικ αγάπης και ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, παρακαλώ, στο:

Από το γέροντα Αρσένιο Μπόκα & τον άγιο Φιλούμενο (τον σύγχρονο μάρτυρα) στον απόστολο Ανδρέα (28-30 Νοε)

Δίπλα: Το μαρτύριο του αγίου Φιλούμενου (29 Νοε 1979), από αυτό το άρθρο για το πρόσωπό του.

 

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

Απόδοση της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου & Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

Πνεύματος Κοινωνία

 
Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς στάλθηκε ως δώρο  αγιότητας στούς ανθρώπους των τελευταίων ημερών. 

Είναι ένα σταθερό μέτρο, που δείχνει ποιός και τι είναι αληθινό, στους μπερδεμένους καιρούς μας.

Εισόδια της Θεοτόκου_ Entrance of the Theotokos_Боянская церковь__ikon33-fd6c3798ff (Απόδοση της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου. Τελείται στις 25 Νοεμβρίου)
 
Η εορτή των Εισοδίων είχε έναν ιδιαίτερο νόημα για τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς, γιατί στην ζωή μας τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία. 

Αυτή την γιορτή των Εισοδίων της Παναγίας μας ο Άγιος την αγαπούσε πολύ, η κουρά του έγινε σε Μοναστήρι της Γιουγκοσλαβίας που ήταν αφιερωμένο στην εορτή των Εισοδίων.
Στις 21 Νοεμβρίου του έτους 1926 χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον Επίσκοπο Γαβριήλ του Τσέλγιαβινσκ. Επίσης την ημέρα των Εισοδίων 21 Νοεμβρίου το 1934 πήγε ως Επίσκοπος στην Σαγγάη στον Ναό της Παναγίας μας που ονομαζόταν «η αμαρτωλών Σωτηρία».

Και πάλι την ημέρα των Εισοδίων 21 Νοεμβρίου του έτους 1962 έρχεται στο Σαν Φρανσίσκο ως Επίσκοπος.

Ο Θεός τραβήχτηκε στη φλεγόμενη, γεμάτη αγάπη καρδιά του Αγίου Ιωάννη η οποία έγινε όργανο της Χάριτός Του.

Εμπιστεύτηκε τα μυστικά των ουρανίων στον Άγιο και την ικανότητα να υπερνικά τους φυσικούς νόμους, καθιστώντας τον έτσι σημείο επαφής ανάμεσα σ’ Εκείνον, το Δημιουργό και εμάς, τα πλάσματά Του.

Τώρα που όσοι ευλαβούνται τον Άγιο Ιωάννη προσπαθούν για περισσότερο από είκοσι χρόνια να διαδώσουν τη δόξα του σε ολόκληρο τον κόσμο, το όνομά του έχει συνδεθεί με την εικόνα ενός θαρραλέου...

Ενός ριψοκίνδυνου ήρωα ο οποίος έκανε θαύματα σε κάθε στροφή της ζωής. Αυτή, πραγματικά, είναι η εικόνα που παίρνει κανείς εάν κοιτάξει τη ζωή του από μια πνευματική σκοπιά.

Αλλά αυτοί που δεν τον γνώριζαν ενόσω ζούσε, θα πρέπει να ρωτήσουν ειλικρινά τους εαυτούς τους: Θα τον είχαμε δεί ως τέτοιο, αν τον είχαμε δεί απευθείας και όχι μέσα από το πρίσμα της εικοσαετούς παγκόσμιας ευλάβειας και προσκύνησης γι’ αυτόν; 

Ας θυμηθούμε ότι πολλοί πιστοί, ευσυνείδητοι κληρικοί και σεβαστοί από όλο τον κόσμο ιεράρχες απέρριπταν ή και μισούσαν ακόμη τον Άγιο Ιωάννη ενόσω ζούσε. 

Τον έβριζαν ανοιχτά μόλις έμπαινε στην Εκκλησία, του φώναζαν πως ήταν αλαζόνας και πλανεμένος...
και τον παρομοίαζαν με τον άσχημο χαρακτήρα του πατρός Φέραποντ από τους Αδελφούς Καραμαζώφ του Ντοστογιέφσκι... Η πρώτη μας αντίδραση όταν ακούμε για τέτοιους ανθρώπους είναι:

«Πως μπορούν οι άνθρωποι να είναι τόσο τυφλοί; Δεν ήταν φανερό πως ήταν Άγιος;» 

Όχι, δεν ήταν «φανερό». 

Αν έβλεπε κανείς τον Άγιο εξωτερικά, ήταν ένα θέαμα που σίγουρα σόκαρε: 

Ασουλούπωτος, καμπούρης, με ένα ελάττωμα που όταν μιλούσε ακουγόταν σαν να έλεγε ασυναρτησίες.

Η σταθερότητα της οδηγούμενης από το Θεό, θέλησής του –αυτή η αρετή που του επέτρεψε να φτάσει τέτοιο ασκητικό ύψος- παρεξηγείτο ως αλαζονεία και παράλογο πείσμα.

Για πολλούς ήταν απλά ένας γκρινιάρης, ξεροκέφαλος γέρος που επέμενε πάντοτε στις δικές του, «λανθασμένες» ιδέες σχετικά με το έργο της Εκκλησίας.


Και το χειρότερο για τους μηχανορράφους και τους δολοπλόκους ήταν πως δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη δόξα καμμίας κλίκας και κανενός κόμματος.

Ήταν ελεύθερος ενώπιον του Θεού.

Με λίγα λόγια, ήταν μια απόλυτη προσβολή στη λογική του κόσμου, 

η οποία κοιτάει μόνο την εξωτερική εμφάνιση και ψάχνει για προσωρινά πλεονεκτήματα για την ίδια ή για κάποια συγκεκριμένη ομάδα της.

Ο κόσμος, που κείται εν τω πονηρώ και κυβερνιέται από τον πρίγκιπά του, το διάβολο, προσπάθησε να εκμηδενίσει την επιρροή του Αγίου Ιωάννη. 

Αν και είναι αδύνατον για το θεϊκό να «πετύχει» όπως εννοεί την “επιτυχία” αυτός ο έκπτωτος, διεφθαρμένος κόσμος, άγιοι σαν τον Άγιο Ιωάννη είναι πράγματι νικητές ενώπιον της αιωνιότητος και της τελικής κρίσεως.

Η παρούσα κυριαρχία του κακού δεν πρέπει να μας μετατρέψει σε απαθείς παρατηρητές που επιτρέπουν στην κτηνωδία να θριαμβεύσει. 

Είναι καθήκον μας να υπερασπιζόμαστε το καλό από τις επιθέσεις αυτού του κόσμου. 

Έτσι λοιπόν, ακόμα και αν ανήκαμε ανάμεσα σε αυτούς που βλέπουν πέρα από εξωτερικές εμφανίσεις και την κοινή γνώμη, ακόμα και αν είχαμε νιώσει συμπόνια για τον Άγιο Ιωάννη όταν τον κατηγορούσαν και τον δίκαζαν, και πάλι δεν είναι αρκετό. 

Εάν πρόκειται να ακολουθήσουμε αυτό που είναι Θεϊκό, πρέπει να γίνουμε ήρωες, όπως ήταν ο Άγιος Ιωάννης.


Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να διακινδυνεύσουμε ακόμη και «το καλό μας όνομα» - την προσωπική ή ομαδική μας αξιοπιστία και θέση- για να διακηρύξουμε την ασυγκράτητη δύναμη του Θεού, ο οποίος δοξάζεται μέσα από τους Αγίους Του!

Ένας Ορθόδοξος ιερέας ο οποίος υπήρξε και ο ίδιος μάρτυρας σε ορισμένα θαύματα του Αγίου Ιωάννη, είπε πολύ σωστά πως: «Ο Άγιος Ιωάννης είναι μια όαση κατά κάποιο τρόπο, ειδικά στους καιρούς μας, ανάμεσα στους ανθρώπους».
                                                                              
Μπορεί να δεί κανείς άπειρα ξεκάθαρα παραδείγματα: Αυτοί που ευλαβούνται τον Άγιο Ιωάννη αποδεικνύεται πως είναι άνθρωποι αφιερωμένοι και πιστοί στην Εκκλησία του Χριστού ενώ αυτοί που δεν τον ευλαβούνται και φτάνουν μάλιστα να τον συκοφαντούν, αποδεικνύονται ξιπασμένοι και ιδιοτελείς. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι ο φθόνος που κάνει τους ανθρώπους να κρύψουν τη δόξα ενός Αγίου...

Ως ένας γνήσιος απόστολος του Χριστού, ο Άγιος Ιωάννης έφερνε σε αμηχανία τους γραφειοκράτες οι οποίοι δεν είχαν το πνεύμα του. 
Παρεκινείτο από αγάπη και αυτή η αγάπη του επιστρεφόταν το ίδιο αγνή, δίχως όρους.

Αυτοί που τον φθονούσαν παρακινούνταν από άψυχους υπολογισμούς του τι ήταν πιο «συνετό» και όποια «αγάπη» λάμβαναν ήταν πολύ απλά ο καθιερωμένος σεβασμός που απολαμβάνουν τα άτομα τα οποία κατέχουν υψηλά αξιώματα.  Ήθελαν να ξεγράψουν τον Άγιο Ιωάννη γιατί η αγάπη του τους έκανε να νιώθουν άβολα. 

Διαφωνίες όσον αφορά την προσκύνηση ενός Αγίου είναι ιδιαίτερα συνηθισμένες στην Εκκλησία.

Για παράδειγμα, όλοι γνωρίζουμε και αγαπάμε τον Άγιο Σεραφείμ σαν έναν από τους μεγαλύτερους Αγίους της Ρωσίας. 

Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό, όμως, είναι σε τι βαθμό υποτιμούσαν οι άνθρωποι τον Άγιο Σεραφείμ ενόσω ζούσε... 

Και με τι μανία προσπάθησαν να σβήσουν τη μνήμη του από τους πιστούς μετά το θάνατό του. Οι πιστοί του αντιμετώπισαν μεγάλες δυσκολίες στην πορεία για την αγιοποίηση του αγαπημένου τους δάσκαλου και πατέρα.

Ουσιαστικά, αν δεν ήταν η επιρροή του Τσάρου-Μάρτυρα Νικολάου του Δευτέρου για την αγιοποίησή του, οι ζηλόφθονοι εχθροί του θα είχαν κάνει το δικό τους και σήμερα δεν θα τον ήξερε σχεδόν κανένας.

Παρά τις προσπάθειες του Διαβόλου να αποκρύψει τις ευγενικές εικόνες των Αγίων, οι οποίες είναι ικανές να ξυπνήσουν και να εμπνεύσουν πίστη ανεκτίμητης δύναμης ανάμεσα στους Χριστιανούς, ο Χριστός υποσχέθηκε πως οι πύλες του άδου δεν πρόκειται να κατισχύσουν της Εκκλησίας.

Στην περίπτωση του Αγίου Ιωάννη, οι μαρτυρίες της αγιότητας είναι τόσο πολλές και οφθαλμοφανείς, που όλες οι απάτες και τα κόλπα του πονηρού στάθηκαν ανίκανα να την κρύψουν. Ορθόδοξοι επίσκοποι έχουν τελέσει ολόκληρες ακολουθίες στον Άγιο Ιωάννη και έχουν γίνει τοπικές ανακηρύξεις του σε Άγιο.


Δεν χωράει αμφιβολία πως ο Άγιος Ιωάννης στάλθηκε σαν δώρο αγιότητας στους ανθρώπους των τελευταίων ημερών. 

Σε μια εποχή που η μίμηση θεωρείται πλέον φυσιολογική σε κάθε πτυχή της ζωής, όταν το πραγματικό πνεύμα της Χριστιανικής Πίστης έχει κρυφτεί τόσο πολύ, ώστε οι περισσότεροι αγνοούν την ύπαρξή του ακόμα, ο Άγιος Ιωάννης είναι ένα παράδειγμα γνησιότητας. 

Είναι ένα σταθερό μέτρο που δείχνει ποιος και τι είναι αληθινό στους μπερδεμένους καιρούς μας.

Η μονάδα μέτρησης δεν είναι καμιά άλλη παρά η αγνή Χριστιανική αγάπη, την οποία ο Άγιος Ιωάννης είχε και μοίραζε απλόχερα. 

Με αυτή την αγάπη, η σκληρή μάχη της πνευματικής ζωής, αξίζει τον κόπο.

Χωρίς αυτή, το μόνο που απομένει από τις ανθρώπινες σχέσεις και την εκκλησιαστική ζωή είναι μια σχέση συμφέροντος: Είτε με τη μορφή συκοφαντίας και δόλιων παγίδων, είτε με τη μορφή της αμοιβαίας κολακείας και αναγνώρισης.

Ο Άγιος Ιωάννης έδωσε τον σωστό τόνο του γνήσιου αποστολικού έργου στον σύγχρονο κόσμο.

Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι εισρέουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού πριν την τελική μάχη με το κακό, είθε να βλέπουν τον Άγιο Ιωάννη σαν τον γεμάτο αγάπη οδηγό τους και σαν ποιμένα, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ το θάνατο!

(μικρό απόσπασμα απ’ την βιογραφία του.)

__________________________________________________________

Σχόλιο Π. κοινωνίας: ''Στα έσχατα χρόνια το κακό και η αίρεση θα έχει τόσο εξαπλωθεί που οι πιστοί δεν θα βρίσκουν Ιερέα και Ποιμένα να τους προστατέψει από την πλάνη και να τους συμβουλέψει στη Σωτηρία. Τότε οι πιστοί, δεν θα μπορούν να δεχτούν ασφαλείς οδηγίες από ανθρώπους άλλα οδηγός τους θα είναι τα κείμενα των Αγίων Πατέρων...'' ~ Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

Αυτή η φράση του Αγίου που αναφέρετε σαφώς στούς έσχατους χρόνους της τελικής φάσης της πτώσεως της Εκκλησίας,  αποτέλει έναν αλάνθαστο οδοδείκτη, οσο και αν σοκάρει μεταπατερικούς στοχαστές και ψευδοευλαβείς, τέκνα της τυφλής και αδιάκριτης υπακοής, μελλοντικούς προσκυνητές του αντιχρίστου...

Στήν πραγματικότητα είναι πάντοτε επίκαιρη, καθώς προτάσει την κοινή των Θεούμενων Πατέρων Δόξα, τον έλεγχο της διδασκαλίας των ποιμένων μέσω της κοινής διδασκαλίας των Θεούμενων Πατέρων της Εκκλησίας. Τίποτα διαφορετικό δηλαδή, απο την απλανής διδασκαλία και συμβουλή του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου... (εδώ)


Related image
 
Πηγή: iconandlight

Δείτε επίσης:


 
Μια εφηβική φωνή για τον άγ. Ιωάννη Μαξίμοβιτς

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

Η έννοια του Αγίου στη Βιβλική Θεολογία


Related image
 Εικ. από εδώ: Η Ρίζα του Ιεσσαί: Η Θεοτόκος με τους προφήτες ως δέντρο που έχει στη ρίζα του τον δίκαιο Ιεσσαί, πατέρα του προφητάνακτος Δαβίδ και πρόγονό της

π. Ιωάννης Σκιαδαρέσης
πανεπιστημιακός

Διαβάστε το εδώ, παρακαλώ.

***

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

"Η εικόνα των παιδιών που κάθονται ήσυχα με ένα τάμπλετ είναι θλιβερή"...


"Δεν επιτρέπεται να έχουμε πλάσματα εξαρτημένα από την τεχνολογία" 


"Συχνά ρωτώ ένα γονιό γιατί έκανε παιδί. Ντρέπομαι να σας πω τις απαντήσεις που ακούω, τουλάχιστον από αυτούς που δεν ντρέπονται να τις πουν". 

Ερατώ Χατζημιχάλη, οικογενειακή σύμβουλος

Διαβάστε το άρθρο εδώ, παρακαλώ.
Και στη συνέχεια, αν θέλετε, το:
Τα Εξαρτημένα Παιδιά του 21ου Αιώνα – Η γενιά που δεν έμαθε ποτέ πώς να ζει...

Η φωτο από εδώ, όπου κι άλλα ενδιαφέροντα άρθρα για το θέμα.
Με την ευκαιρία: 26 Νοεμβρίου, του αγίου Στυλιανού, του Φύλακα των Παιδιών


Συναξαριστής του 21ου αιώνα: επειδή η αγιότητα δεν έχει ημερομηνία λήξεως...


Σύγχρονες προσωπικότητες της Ορθοδοξίας, τοποθετημένες στο εικονοστάσι της καρδιάς μας και, πιθανόν, στο μέλλον, και στο εικονοστάσι της Εκκλησίας μας.


π. Νικόλαος Πέττας (
4 Ιανουαρίου 2000)

Ιατρός Γεώργιος Παπαζάχος (2001, Οκτώβριος;), ο γιατρός του αγίου Πορφυρίου, που κατέθεσε και συγκλονιστικές μαρτυρίες γι' αυτόν. Τελειώθηκε ο ίδιος με φρικτή ασθένεια καρκίνου, ως μάρτυρας του πόνου και της πίστης. Διαβάστε γι' αυτόν, παρακαλώ, εδώ & εδώ.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης († 1 Νοεμβρίου 2001). Δείτε γι' αυτόν και εδώ.

Παπά Λευτέρης Λίτινας († 6 Νοεμβρίου 2003)

Στέλλα Μιτσακίδου, το σπουργιτάκι του Θεού († 3 Ιουνίου 2005 [φωτο]

Μητροπολίτης Σιατίστης Αντώνιος († 17 Δεκεμβρίου 2005 [φωτο])


"Στην φωτογραφία αυτή βλέπετε τον πατέρα Ιωάννη Καλαϊδη (αριστερά) με το πνευματικό του τέκνο, τον Μακαριστό Αντώνιο Κόμπο, Επίσκοπο Σισανίου και Σιατίστης, να κρατούν ανάμεσα τους με απλότητα και δέος την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας" (από εδώ).

Γέροντας Ευμένιος Λαμπάκης, Ρούστικα Ρεθύμνου († Χριστούγεννα 2005)

Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος της Μονής Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης († 23 Μαΐου 2006)

Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος († 26 Ιουλίου 2006) 

Λινέτ Χοπ, ΗΠΑ, νεομάρτυρας κατά του καρκίνου († 27 Αυγούστου 2006 [φωτο])
 
Γέροντας Γεώργιος Καλτσίου-Ντουμιτρεάσα ο Ρουμάνος ομολογητής († 21 Νοεμβρίου 2006)

π. Ευσέβιος Μαμάκας († 2009)  
  
Γέροντας Ευσέβιος Βίττης, ο άγιος της Σουηδίας († 4 Νοεμβρίου 2009) 

Πατριάρχης Σερβίας Παύλος († 15 Νοεμβρίου 2009)

Νεομάρτυρας π. Δανιήλ Συσόεφ ο ιεραπόστολος της Μόσχας († 19 Νοεμβρίου 2009 [εικ.])

Παπα-Φώτης Λαυριώτης, ο διά Χριστόν σαλός (5 Μαρτίου 2010)

Ο ρευματολόγος Ηρακλής Κρητικός († 7 Σεπτ. 2010), φιλάνθρωπος γιατρός βαθιά θρησκευόμενος, που αντιμετώπισε τη θανάσιμη ασθένειά του σαν αληθινός χριστιανός

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός (1 Ιουλίου 2010)
  
Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης († 28 Αυγούστου 2010)

π. Αρσένιος Παπατσιόκ, ο Ρουμάνος ομολογητής ( 19 Ιουλίου 2011)
  
Αρχιεπίσκοπος Ντάλλας Δημήτριος Royster († 28 Αυγούστου 2011)

Ο αποκεφαλισθείς νεομάρτυς της Τυνησίας (Ιούνιος 2012;) 

π. Πήτερ Γκίλκουιστ, ΗΠΑ († 1 Ιουλίου 2012 [φωτο])


π. Σωτήριος Χαντάντ, νεομάρτυρας στη Συρία († Οκτώβριος 2012)

Πρεβυτέρα Ανθή Πέτα († 6 Δεκεμβρίου 2012)

Γέροντας Ιωνάς της Οδησσού († 18 Δεκεμβρίου 2012)

Η σύγχρονη μάρτυρας Ελένη της Αττάλειας († 15 Μαρτίου 2013 [φωτο]

Μητροπολίτης Χαλεπίου της Συρίας Παύλος (αιχμάλωτος και αγνοούμενος από τον Απρίλιο 2013)

Ο "Παππούς της Κρήτης", Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης († 30 Απριλίου 2013)    

Γέροντας Ιουστίνος Πίρβου ο Ρουμάνος ομολογητής († 16 Ιουνίου 2013)

Γερόντισσα Μαγδαληνή († Αύγουστος 2013)
 
Μνήμη των αγίων Μαρτύρων του Αυγούστου 2013 στη Συρία


π. Αθανάσιος Manalu, ιεραπόστολος στην Ινδονησία († Χριστούγεννα 2013)

π. Ανδρέας Ζιρόν, ο ιεραπόστολος της Γουατεμάλας (16 Φεβρουαρίου 2014)

Γέροντας Γεώργιος Καψάνης († Κυριακή της Πεντηκοστής, 8 Ιουνίου 2014)

Νικόλαος Σωτηρόπουλος († 28 Αυγούστου 2014). Αμφιλεγόμενος για κάποιους και αφορισμένος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την κατηγορία της πρόκλησης ταραχής στην Εκκλησία της Αυστραλίας, επειδή κατήγγειλε για αίρεση τον αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Στυλιανό. Ο Θεός συν τω χρόνω θα δείξει την αλήθεια για το πρόσωπό του. Εμείς δεν μπορούμε παρά να τον τοποθετήσουμε σε αυτόν τον πίνακα, ανάβοντας ευλαβικά ένα κεράκι για το σπουδαίο θεολογικό και αντιαιρετικό έργο του, που σίγουρα έχει στηρίξει (αν όχι σώσει) πολλές ψυχές.

Γέρων Γαλακτίων Σιμωνοπετρίτης († 30 Οκτωβρίου 2014)

π. Ηλίας Kartozia, ο Γεωργιανός ηγούμενος που θυσιάστηκε σώζοντας επιβάτες στο βυθιζόμενο πλοίο Norman Atlantic († 28 Δεκεμβρίου 2014)

Πορφυρία μοναχή († Φεβρουάριος 2015) 

Ο π. Στρατής από τη Λέσβο, ο καλός Σαμαρείτης των μεταναστών (2 Σεπτ. 2015 [εικ. πιο κάτω])

π. Συμεών Κραγιόπουλος († 30 Σεπτεμβρίου 2015) 

  
Μάρθα μοναχή, η Γερόντισσα του Ρεθύμνου († 14 Απριλίου 2016 [φωτο])

Γέροντας Θεόδωρος - Νείλος ο Ησυχαστής εν Κρήτη († Μεγάλη Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016)

Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη († 23 Σεπτεμβρίου 2016)

Ο παπά Στρατής πορεύεται προς τον παράδεισο μαζί 
με τα πνιγμένα προσφυγόπουλα (μπείτε στο link που δίνεται παραπάνω)

Γερόντισσα Άννα Τσεκούρα, Λιβαδειά († Νοέμβριος 2016)

π. Παύλος Kwon ο Κορεάτης († 24 Απριλίου 2017) 

Μητροπολίτης Πενταπόλεως Ιγνάτιος († 9 Νοεμβρίου 2017)
 
Φώτης, ο διά Χριστόν σαλός του Βόλου († Δεκέμβριος 2017) 

Γέρων Νεκτάριος Βιτάλης (8 Φεβρουαρίου 2018)  

Ηλίας (Elijah) Ngigi, ορθόδοξος σπουδαστής, νεομάρτυρας στην Κένυα (Φεβρουάριος 2018 [φωτο]

Πέντε σύγχρονες μάρτυρες του Νταγκεστάν († Κυριακή της Τυρινής, 18 Φεβρουαρίου 2018)

παππούς Ντόμπρι Ντόμπρεβ, Βουλγαρία, ο ζητιάνος που βοηθούσε ορφανοτροφεία & μοναστήρια (Φεβρουάριος 2018 [φωτο])


π. Σταύρος Τζαγκαράκης († 5 Μαΐου 2018)

Μαρία η Μαία, η σύγχρονη μάρτυρας με τα 10 παιδιά  († Ιούνιος 2018 [φωτο])

πατήρ Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος († 10 Σεπτεμβρίου 2018)
  
Γέροντας Γρηγόριος της ιεράς μονής Δοχειαρίου († 23 Οκτωβρίου 2018)

Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος († 13 Ιανουαρίου 2019)

Δείτε επίσης, παρακαλούμε, την ανάρτησή μας Πρόταση αγιοκατάταξης ορθοδόξων μορφών, που αφορά σε παλαιότερες προσωπικότητες.

Ας έχουμε την ευχή όλων των πνευματικών αγωνιστών του Χριστού μας κι ας συναντηθούμε όλοι στη Βασιλεία των Ουρανών. Αμήν.


Φωτο από το διαδίκτυο