ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019

Μη σε τρομάζει η πείρα των παππούδων...



Καραποστόλης Βασίλης, 
καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας 
του Πανεπιστημίου Αθηνών
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ (εικ. από εδώ)
Πρόσφατα ένα δημοσίευμα σε ιταλική εφημερίδα έφερε ξανά στο φως, μ’ έναν απροσδόκητο τρόπο, το πρόβλημα των ηλικιωμένων στον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Κάποιος μοναχικός συνταξιούχος δάσκαλος ζητούσε με αγγελία του να υιοθετηθεί από οι­κογένεια που θα ενδιαφερόταν να αξιοποιή­σει τα προσόντα του. Θα μπορούσε να συμ­βάλλει στη μόρφωση των παιδιών ή των εγ­γονιών και γενικά, όπως ο ίδιος έγραφε, να είναι «κοινωνικά χρήσιμος».
Ανεξάρτητα από το τι ανταπόκριση βρήκε η συγκεκριμένη έκκληση, το βέβαιο είναι ό­τι σήμερα η χρησιμότητα της τρίτης ηλικίας αμφισβητείται χωρίς περιστροφές. Αν κάποιος άνω των 65 ετών ζητήσει να προσφέρει τις γνώσεις του, το πιο πιθανό είναι ότι η προσφορά του θα πέσει στο κενό. Οι γνώσεις αυξάνονται, εξειδι­κεύονται, τρέχουν πολύ γρήγορα για να τις προλάβει κάποιος με μειωμένη αντοχή στις κούρσες.
Αυτό θα του απαντήσει η αγορά, το ίδιο θα πει και η οικογέ­νεια. Όταν υπάρχουν τόσο ειδικοί φροντιστές και σύμβουλοι, οι γονείς βρίσκουν πως δεν τίθεται θέμα να απευθυνθούν σ’ ένα καινούργιο είδος κατ’ οίκον παιδαγωγών. Αφού λοιπόν ως προς τις τρέχουσες εκπαιδευτικές και ε­παγγελματικές ανάγκες ο ηλικιωμένος υστε­ρεί, σε τι θα μπορούσε να είναι ωφέλιμος;
Στη μετάδοση της πείρας, προτείνει η απλή λογι­κή.
Όμως αμέσως εδώ προκύπτουν νέα προβλήματα. Ένας άνθρωπος που έχει δει κι έχει ζήσει πολλά, δεν είναι καθό­λου σίγουρο ότι θα βρει αντίκρυ του αυτιά πρόθυμα να ακούσουν τις διηγήσεις του. Στην κοινωνία των ατομικών δικαιωμάτων και της ανεξαρτησίας της γνώμης, κάθε συμβουλή ή υπόδειξη μπο­ρεί να εκληφθεί ως αθέμιτη παρέμβαση. Θί­γονται τα προσωπικά δεδομένα, η μυγιάγγιχτη προσωπικότητα και του πιο ανερμάτιστου. Όποιος θελήσει να πει σ’ έναν άλλο (ακόμη κι αν αυτός είναι πολύ νεώτερος) τι θα ήταν καλύτερο, κατά τη γνώμη του, να πράξει, κιν­δυνεύει να φανεί εξουσιαστικός. Συνεπώς, ας κρατηθούν οι μεγάλες ηλικίες μακριά από τις μικρές.
Φανταστείτε μια αγγελία γραμμένη από κάποιον με κάμποσα χρόνια στην πλά­τη του. 
«Έχω ζήσει μέσα στις αλλαγές. Γνώρισα τη φτώχεια. Κατόπιν το ξεπέρασμα της φτώχειας και την επιτυχία. Επίσης τον έρωτα, αλλά και την ερωτική απογοήτευση. Και ακόμη, τα σκαμπανεβάσματα της φιλίας – θέ­λει κανείς αρχάριος να πληροφορηθεί γι’ αυ­τά;».
Τα πρώτα παράδοξα

Το φιλελεύθερο ακροατήριο απαντά: «Όχι. Θα τα μάθουμε μόνοι μας». Κατηγορηματική η δήλωση και ακλόνητη η πεποίθηση ότι το νεαρό άτομο πρέπει να δοκιμάζει τις δικές του δυνάμεις σε οτιδήποτε καινούργιο συναντάει στο δρόμο του. Φυσικά, θα έχει κάποια ενημέρωση για το τι προηγήθηκε, αλλά δεν θα καθορίσει αυτό την πορεία του.
Παρακολουθώντας αυτή την πορεία διαπι­στώνουμε πολύ γρήγορα τα παράδοξα της. Με τα πρώτα εμπόδια γεννιούνται ανησυχίες. Μή­πως μια αποτυχία στις εξετάσεις τσακίσει την αυτοπεποίθηση του εφήβου; Μήπως μια πρώ­ιμη ερωτική ατυχία τού προκαλέσει ανεπα­νόρθωτο ψυχικό τραύμα; Η αντίφαση είναι χτυπητή. Από τη μια η οικογένεια και οι ειδήμονες ωθούν τους νέους στο πείραμα, στην αναζήτηση του “εαυτού” τους. Από την άλλη τρομάζουν προκαταβολικά με το τσουρούφλισμα και το γρατσούνισμα που θα υποστεί μοιραία ο τρυφερός βλαστός.
Εκεί ακριβώς θα ήταν δυνατόν να βρεθεί μια θέση για την πείρα. Γιατί ο έμπειρος και μόνον αυτός, μπορεί να πει για το πόσο βαθιά είναι μια πληγή, για το πόσος χρόνος περ­νάει μέχρι να επουλωθεί. Παρ’ όλα αυτά, ό­σους έπαθαν και έμαθαν τους κρατάνε σε α­πόσταση. 
Στους νέους φαίνονται βαρετοί οι γέροι, αλλά γι’ αυτό δεν ευθύνονται ούτε οι μεν ούτε οι δε, ευθύνονται οι ενδιάμεσες ηλικίες που παρεμβαίνοντας εμποδίζουν τις παλιές καραβάνες να μιλήσουν για τα όσα ανάποδα τούς έτυχαν και για τις περιπέτειες που πέρασαν αντιμετωπίζοντάς τα.
Εξαιτίας του φόβου των μεσόκοπων για τη φθορά, η γιαγιά και ο παππούς πα­ρουσιάζονται στις νέες γενιές σαν μούμιες, ενώ είναι ακόμη ζωντανοί. Μην τους πλησιάζετε. Δεν έχουν να διηγηθούν παρά μόνο ιστορίες πολύ πραγματικές για να είναι αληθινές. Είναι πλάσματα με παράξενες ιδιότητες. Μπορούν να συσχετίζουν γεγονότα, να συγκρίνουν συμπεριφορές, να προ­σαρμόζονται στις δυσκολίες και το πιο εξωφρενικό: διαθέτουν επιπλέον και υπομονή.
Άχρηστο, πράγματι, υλικό η πείρα, είναι τόσο πυκνή που δεν ξέρει κανείς τι να ξεδιαλέξει απ’ αυτή –και, κυρίως, σε τι να την εφαρμόσει αποδοτικά.

Συμπλήρωμα

Τo ψυχολογικό περιβάλλον των νέων  
Τα πάρτι, η ροκ μουσική και η γιαγιά μου 
Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής
Το σύνδρομο της Κόλασης
Γιατί πολλά παιδιά και έφηβοι παρουσιάζουν αυτοκτονική συμπεριφορά;
Εφηβεία και αναζήτηση του Θεού


H παρεξηγημένη αγιότητα  

Στα γόνατα για...


"Ν": Το αναδημοσιεύουμε όπως είναι από Τι και πώς. Ας ευχόμαστε και υπέρ όλου του κόσμου, αδελφοί...
 
* Ο Ιάκωβος, 38 ετών...
Χειρουργείται από το πρωί στην καρδιά.
Σπάνια πάθηση.
Μπορεί να μην ζήσει!
( Οι γιατροί είπαν πως θα διαρκέσει τουλάχιστον 8 ώρες το χειρουργείο. Και πολλές χιλιάδες ευρώ... Είναι από το πρωί ακόμα μέσα...)
Ευχαριστώ!
Εύα

* Αβάπτιστο, εξαμηνήτικο μωράκι με προβλήματα υγείας.

Δέσποινας, μητέρα.
Τι να πω για την καθημερινότητά της...
Ηρωίδα! Χρειάζεται δύναμη για να μη γονατίσει!
Υπάρχουν και θέματα υγείας.

Φωτίου, να τον φωτίσει ο Θεός να βάλει σε σειρά τις σκέψεις του και να βρει το σωστό δρόμο.

Ευφημίας και Άννας, υπέρ υγείας και θείας βοηθείας.

Άννα, υπέρ υγείας και θείας βοηθείας

Αικατερίνης, κάνει χημειοθεραπείες.

Αγγελικής, ελληνίδα νέα κοπέλα με μία κορούλα, ζει στο εξωτερικό μακριά από τους δικούς της.

Ελένης...

Και Ελένης...

Αλεξάνδρας, Ιωάννου και Σοφίας...

Από τους αδελφούς μας που ανέφερα, ο Φώτιος, η Ευφημία, η Άννα και η Αγγελική, είναι Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό...
Να πούμε και γενικώς μία προσευχή για όλους τους Έλληνες που ζουν-βρίσκονται για διάφορους λόγους στο εξωτερικό;
Φαντάζεστε γιατί... Είναι κι αυτή η μοναξιά... Τουλάχιστον με τη σκέψη μας να είμαστε κοντά τους.
Ευχαριστώ, είναι πολύ σημαντική έστω και μία ευχούλα.
Μαρία

* Και για μια πονεμένη ψυχούλα ("Χ"), γύρω στα 40 με υποτροπή καρκίνου εντέρου με μεταστάσεις , υπό χημειοθεραπεία, μανούλα μικρού παιδιού. ... Για το θαύμα ...

θ.

* Γεωργία...
Μια προσευχή σας παρακαλώ!
Βασανισμένη γυναίκα και με πρόβλημα υγείας. Αβοήθητη...
Ρ.

* Να βάλουμε στην προσευχή μας τον Θωμά που κοιμήθηκε νέος άνθρωπος με δύο μικρά παιδάκια και την σύζυγό του Ελένη να την παρηγορήσει και να την στηρίξει ο Κύριος...
Θ.

* Παρακαλώ θυμηθείτε και τον Αριστείδη που παλεύει με τον καρκίνο του και προσευχηθείτε για τον Στέργιο που κοιμήθηκε εν Κυρίω αλλά και για τον Λαυρέντη μας που κοιμήθηκε εδώ δίπλα, στο Φτελιό και τώρα ακούμε τα τραγούδια του στη διαπασών, για να ακούσει ότι τον ακούμε!
Έλενα

* Αδέλφια μου, προ ολίγων λεπτών αναπαύτηκε ακριβώς μπροστά μας στο νοσοκομείο μια γριούλα που μέρες ταλαιπωρούνταν η καϋμενούλα.
Μέσα σε μια στιγμή μια ηρεμία απλώθηκε παντού κ το βλέμμα της έμεινε κοιτώντας ψηλά,ενώ το άψυχο σώμα της αναπαύτηκε χωρίς πόνους πια...
Κυριακή το όνομά της,ας ευχηθούμε στην άγνωστη ψυχούλα καλόν παράδεισο...

Ν.

* Η αδελφή μας Ευφροσύνη που είχαμε και παλαιότερα (Δεκ.2018) στην κατάσταση προσευχής (θυμηθείτε εδώ) μέχρι τώρα πήγαινε καλά. Κατεπειγόντως ξαναμπήκε στο νοσοκομείο με αιμορραγίες. Παρακαλούμε μια προσευχή γι'αυτήν, τον σύζυγό της και τα νήπια παιδιά της.

Προτείνουμε την χρήση του ψαλτηρίου, συγκεκριμένα τον ψαλμό 86 (για να παρατείνει ο Θεός τη ζωή σε γονείς με υποχρεώσεις):

https://ellasnafs.blogspot.com/2019/06/blog-post_112.html

αλλά και τον ψαλμό 145 (για αιμορραγίες)

https://ellasnafs.blogspot.com/2019/07/blog-post_84.html

Επίσης:
ζητείται να προσευχηθούμε:

για τον αδερφό μας Χρήστο (χωρίς λεπτομέρειες)
την Ιωάννα (που ταλαιπωρείται από σοβαρή ψυχική ασθένεια)
την Μαρία – Ελένη (4 ετών, καρκίνος στον εγκέφαλο, εν μέσω χημειοθεραπειών, πρόσφατα βρέθηκε υγρό στον εγκέφαλο και το έχουν στείλει για ανάλυση, μακάρι να βγουν καλά τα αποτελέσματα).
και ένα νεογέννητο παιδάκι Κων/νο-Νεκτάριο (αεροβάπτισμα), γεννήθηκε με όγκους.

Στις τελευταίες δύο περιπτώσεις ταιριάζει και ο ψαλμός 1

https://ellasnafs.blogspot.com/2019/07/1_29.html

Παρακαλώ προσθέστε και την Έλλη που χθες έμαθα ότι αγωνίζεται να μην θυμάται πως έχει καρκίνο....
Έλενα
 

------------------------------------------------------------------------------------------------
 

Τέλος, προσθέτουμε στην κατάσταση υπέρ αναπαύσεως τους:
Δημήτριο (με το μη ιάσιμο πρόβλημα στο συκώτι -θυμηθείτε εδώ) Ιωάννα (που δυστυχώς αυτοκτόνησε - μας το έστειλαν σε σχόλιο σε άλλη ανάρτηση)

Ἑλληνικὴ Ναῦς
Αμφοτεροδέξιος


Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2019

ΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ;


Ιερός ναός αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου Θεσσαλονίκης

του μακαριστού Γέροντος Ευσεβίου Βίττη
του αγίου της Σουηδίας

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΒΙΤΤΗ
Προσευχητικές και εξομολογητικές πατρικές ικεσίες
Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη


Εικ. από εδώ
 
«Ακούσομαι τι λαλήσει εν εμοί ο Κύριος». Θα αφουγκρασθώ τι θα μου πη ο Κύριος στα βάθη της καρδίας μου. Αυτό λέει ο ιερός ψαλμωδός. Και όντως άκουγε τον ψίθυρο του Θεού η αγαπημένη του εκείνη καρδιά. Και ό,τι άκουγε μας το έλεγε ο προφήτης. Και επειδή ήταν λόγος του Θεού, έμεινε στους αιώνες διαχρονικά μέχρι σήμερα. Και μας στηρίζει.

Η δική μου όμως καρδιά δεν είναι τέτοια, Κύριε μου Ιησού, ώστε να λαλής σε αυτήν και αυτή να ακούη τα θεία Σου λόγια, όπως ο ιερός Σου προφήτης. Όμως μίλησες, όταν βρισκόσουν στη γη.

Και τότε είπες ό,τι πιο σημαντικό για όλους και για μένα. Με βάση λοιπόν από ό,τι είπες και διαχρονικά μένει μέχρι σήμερα αναλλοίωτο, προσπαθώ να κάνω μια σύνθεση αυτών, που θα μου έλεγες ακριβώς σήμερα, γιατί δεν έπαψες να είσαι παρών πάντα στην Εκκλησία Σου και ιδιαίτερα πάντα παρών «όπου εισί δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά Σου». Και είναι το ίδιο σαν και τότε. Γιατί ξέρω, Κύριε, ότι Εσύ δεν φλυαρείς και δεν μου λες περιττά πράγματα ή δεν λες και ξαναλές, ό,τι ήδη μου είπες μέσω του ιερού Σου Ευαγγελίου και των θείων Αποστόλων Σου. Ό,τι λες, το λες μια για πάντα. Και έχει αξία για όλους και για όλα. Πάντοτε. Και σήμερα ετούτη τη στιγμή. Και επομένως θα μου είναι επίκαιρο. Γι’ αυτό και τολμώ τη σύνθεση αυτών, που θα μου έλεγες και σήμερα. «Τείνω λοιπόν το ους μου», τεντώνω το αυτί της καρδίας μου, και ακούω τι θα είχες να μου πης με όλο μου το σεβασμό και όλη την αγάπη της καρδιάς μου και όλη μου την αφοσίωση, που Σου αξίζει. Να, τι ακούω να μου λες:

«Ψυχή, που λαχταράς να ακούσης το λόγο μου, δεν είναι ανάγκη να ξέρης πολλά ούτε να κάνης κάποιες ειδικές σπουδές ή να πας σε κάποια σεμινάρια, για να ευαρεστήσης ενώπιον μου. Αρκεί να με αγαπάς πολύ και να είσαι έτοιμη να κάνης το θέλημά μου, γιατί αυτό είναι για σένα σωτήριο. Δεν σου το έχω ήδη δηλώσει: «Ο τηρών τας εντολάς μου, εκείνος εστίν ο αγαπών με»;
-Ναι, Κύριε μου Ιησού. Έτσι είναι. Κι εγώ αυτό προσπαθώ να κάνω, όσο κι αν πέφτω. Όμως φροντίζω να σηκώνωμαι με τη χάρη Σου. Λοιπόν Σε ακούω, Κύριε.
«Μίλα μου, ψυχή αγαπημένη, που λες πως με αγαπάς, όπως θα μιλούσες στη γλυκεία μανούλα Σου, όταν σε είχε στη θερμή της αγκαλιά, ή στα γόνατα του αγαπημένου σου πατέρα και ένιωθες τους χτύπους της καρδιάς τους της γεμάτης αγάπη για σένα».


 
Και σε ρωτώ:
Δεν έχεις κάποιες παραγγελίες να μου κάνης;
Πες μου τα ονόματα των γονιών σου, των συγγενών σου, των φιλικών σου προσώπων, των προσώπων, που έτσι ή αλλιώς βρίσκονται στο περιβάλλον σου, στη δουλειά σου, στις κοινωνικές σου σχέσεις. Και μετά τα ονόματα ανάφερε μου τι θέλεις να κάνω για το καθένα. Δεν έκανε το ίδιο ο Ιάειρος; «Το θυγάτριόν μου, είπε, εσχάτως έχει, (παρακαλώ σε) ίνα ελθών επιθής αυτή τας χείρας σου, όπως σωθή και ζήσεται» (Μάρ. ε’ 22). Δεν έκανε το ίδιο ένας πονεμένος πατέρας για τον δαιμονισμένο γιο του; Δεν μου ανέφερε δακρυσμένη η Χαναναία μάνα για την κόρη της; Δεν έκραξαν σε μένα οι δυο τυφλοί ζητώντας να τους χαρίσω το φως τους; Το ίδιο και τόσοι άλλοι, τόσοι άλλοι;
Πες μου λοιπόν τι θέλεις γι’ αυτούς και ζήτα το με θέρμη πολλή και πίστη ταπεινά και επίμονα. Αγαπώ πολύ τις ευγενικές καρδιές, που λησμονούν τον εαυτό τους χάριν των άλλων.


Μίλα μου
για τους φτωχούς, που θέλεις να ελαφρύνης την κατάστασή τους·
για τους αδικημένους, που καταπιέζονται·
για τους συκοφαντημένους, που δεν μπορούν να αποδείξουν την αθωότητά τους·
για τους αρρώστους, που υποφέρουν·
για τους κακούς, που θα ήθελες να μεταστραφούν στο καλό·
για τους μοναχικούς, που μαραζώνουν στη μοναξιά τους·
για τους απογοητευμένους από τη ζωή· για τους βυθισμένους στο βούρκο της αμαρτίας και περικλεισμένους στη φυλακή των παθών τους· για τους ποικίλως ψυχικά αρρώστους· για τα πρόσωπα, που κάποτε σε αγαπούσαν, αλλά τώρα απομακρύνθηκαν από σένα, αλλά τόσο πολύ θα ήθελες να ξανάρθουν πάλι κοντά σου·
για όλους, για όλους και όλα, που νιώθεις την ανάγκη να πης θερμόν έναν λόγο, ένα αίτημα ιερό, μια ικεσία ολοκάρδια.
Μην ξεχνάς πως έχω υποσχεθή να ακούω κάθε προσευχή, που αναδύεται από τα βάθη της καρδιάς και που με τα φτερά της αγάπης με ταχύτητα αφάνταστα πιο μεγάλη από το φως διασχίζει τα άπειρα ύψη και φτάνει μπρος στον ουράνιο θρόνο μου ως ευάρεστη και ιερή προσφορά. Αυτού του είδους τις προσευχές δεν περιμένω πάντα ανυπόμονα;
Δεν έχεις να μου ζήτησης κάποιες χάρες;
Γράψε, αν έτσι το θέλης, έναν κατάλογο, όσο μακρύς κι αν είναι, όλων όσα λαχταράς, όλων των αναγκών σου και ανάφερέ τες στην αγάπη μου. Όχι πως δεν τα ξέρω όλα. Τα ξέρω όλα προτού καν να τα έχης συνειδητοποιήσει. Όμως θέλω να τα ακούσω με τη δική σου φωνή. Θέλω να μου πης ελεύθερα και αγαπητικά ό,τι και όπως το νιώθεις, ό,τι και όπως και όσο το λαχταράς.

Και πες μου, ψυχή αγαπημένη, με όλη την απλότητα, ότι είσαι
δούλη των αισθήσεων σου,
σκλάβα των παθών σου,
δέσμια της υπερηφανείας σου,
πληγωμένη από την ευθιξία σου,
εγωιστική όσο δεν το φαντάζεσαι,
χαλαρή χωρίς προηγούμενο,
φιλύποπτη χωρίς λόγο,
φίλαυτη χωρίς όρια,
αδιάφορη και αμελής,
δυσκίνητη σαν παράλυτη,
δεμένη πολύ με τον κόσμο,
ολιγόπιστη στις δοκιμασίες σου,
πάμφτωχη σε αρετές,
με ασήμαντη πνευματική πρόοδο και ό,τι άλλο. Και ζήτα μου να έρθω να σε βοηθήσω στις προσπάθειες, που καταβάλλεις, στις πτώσεις σου, στις αγωνίες σου, στις απογοητεύσεις σου.
Φτωχό μου παιδί, μην κοκκινίζεις από ντροπή! Ξέρω την κατάστασή σου πιο καλά από σένα, αλλά πρέπει εσύ να εκθέσης τον εαυτό σου. Διστάζεις; Μα γιατί; Λησμονείς πως πολλοί άγιοί μου, που τώρα ζουν ένδοξοι στον ουρανό μαζί μου, είχαν τα ίδια ή και χειρότερα πάθη και ίδιες και σημαντικώτερες πτώσεις και αμαρτίες;

Μη ξεχνάς κάποια Μαρία Αιγυπτία, κάποια Ταϊσία, κάποια Πελαγία, κάποιους Ζακχαίους και άσωτους, κάποιους μεγάλους αμαρτωλούς… Όλοι αυτοί σιγά σιγά διορθώθηκαν, αγιάσθηκαν, σώθηκαν, δοξάσθηκαν.

Μη διστάσης ακόμη να μου ζήτησης ό,τι καλό και για το σώμα σου, το μυαλό σου, ολόκληρο το είναι σου, δηλαδή υγεία, ευεξία, σωστή λειτουργία του λογικού σου, εσωτερική ισορροπία, αισιοδοξία, δυναμισμό, επιτυχία στις τίμιες προσπάθειές σου και ό,τι άλλο νιώθεις ως πιεστική ανάγκη. Μπορώ όλα να σου τα δώσω, αρκεί όλα, ή κάποια από αυτά, να είναι όντως απαραίτητα για τον αγιασμό και τη σωτηρία σου. Πρόσεξε όμως: τα μέτρα μου δεν είναι γήινα, αλλά ουράνια. Μετρώ με μέτρο τη μακαριότητα του ουρανού, με έκταση την αιωνιότητα… Τι θέλεις όμως για σήμερα; Πες μου το. Και αν σε συμφέρη αληθινά, θα το έχης. Και ξέρεις πόσο θέλω το καλό σου!

Δεν έχεις κάποια σχέδια και προοπτικές;
Ανάφερε μου τα όλα. Αφορούν το τώρα, το μέλλον σου, τη δουλειά σου, την τακτοποίησή σου στη ζωή, θέλεις να προσφέρης κάποια χαρά στους γονείς σου, στα μέλη της οικογένειάς σου, σε ψυχές, που συνδέονται μαζί σου, σε κάποιους, που δοκιμάζονται πολύ; Σε ό,τι τέλος πάντων; Κάνε το χωρίς δισταγμό.
Ως προς εμένα δε, ψυχή μου αγαπημένη, δεν έχεις κάποιο ενδιαφέρον ιδιαίτερο για την μαζί μου σχέση τους; Δεν θέλεις να κάνης κάτι πολύ καλό για τα φιλικά σου πρόσωπα, για όσους αγαπάς πολύ, αλλά με έχουν ξεχάσει; Πες μου ποια είναι τα ενδιαφέροντά σου και τα κίνητρα, που σε ωθούν, και ποια μέσα θα ήθελες να χρησιμοποιήσης για το καλό τους…
Κατάθεσέ μου τις αποτυχίες σου και ζήτα μου να σου υποδείξω τις αιτίες τους. Τι σε ενδιαφέρει για το έργο σου; Είμαι, παιδί μου, Κύριος των καρδιών και μπορώ να τις οδηγήσω, όπου θέλεις, σύμφωνα βέβαια πάντα με τις αρχές, που κατέγραψα με το αίμα μου πάνω στον σταυρό. Και θα τους φέρω σιγά σιγά κοντά σου, συνοδοιπόρους σου, αρκεί να μην προβάλλουν πεισματικά εμπόδια, γιατί ποτέ δεν καταπατώ το δώρο της ελευθερίας, που τους χάρισα.


Δεν έχεις στενοχώριες;
Ω παιδί μου αγαπημένο, πες μου τις στενοχώριες σου με κάθε λεπτομέρεια. Τι σε κάνει να κουράζεσαι, να απογοητεύεσαι, να δυσκολεύεσαι, να στενοχωριέσαι;
Τι ή ποιος τσαλακώνει την καρδιά σου; Ποιος έχει συντρίψει τη φιλαυτία σου; Ποιος σε υποτίμησε η σε περιφρόνησε; Πες μου τα όλα, όλα χωρίς δισταγμό. Θα σε ανακουφίση αυτό. Και τελειώνοντας την αναφορά σου αυτήν πρόσθεσε μου, ότι συγχωρείς όλα και όλους, ότι τα λησμονείς όλα, ότι δεν θα επιτρέψης να σου διώξουν αυτά την ειρήνη σου και δεν θα μειώσουν την αγάπη, που όλα τα συγχωρεί. Και εγώ θα σε ευλογώ.
Μήπως σε φοβίζουν κάποια κουραστικά ζητήματα; Υπάρχουν στην ψυχή, είναι αλήθεια, κάποιοι ακαθόριστοι φόβοι, που ενώ είναι αδικαιολόγητοι, όμως σε κάνουν να τρομάζεις; Εμπιστέψου τον εαυτό σου πλήρως σε μένα και την πρόνοιά μου για σένα. Βρίσκομαι παντού, ιδιαίτερα όμως πολύ κοντά σου, μέσα σου. Τα βλέπω όλα, όσα σε αφορούν. Τα ξέρω όλα. Και μπορώ τα πάντα ως παντοδύναμος. Μη φοβάσαι επομένως. Δεν θα σε αφήσω.
Μήπως υπάρχουν γύρω σου καρδιές, που σου φαίνονται λιγώτερο καλές από άλλοτε και που η αδιαφορία τους ή το ότι ίσως σε λησμόνησαν τις έκαναν να απομακρυνθούν από κοντά σου, αν και εσύ δεν έκανες τίποτε γι’ αυτή τους την απομάκρυνση; Παρακάλεσέ με θερμά και από τα βάθη της ψυχής σου και εγώ θα τις ξαναφέρω κοντά σου, αρκεί να σου είναι χρήσιμες και αναγκαία η παρουσία τους για τον αγιασμό σου. Αλλιώς λησμόνησε τες καλύτερα κι εσύ, όσο κι αν αυτό σου κοστίζει.


Τέλος.
Δεν έχεις κάποιες χαρές να μου ανακοίνωσης;
Γιατί, αλήθεια, να μη με κάνης μέτοχον κάθε χαράς σου; Πες μου π.χ. ποιος από χτες ή προχτές ή τέλος πάντων τελευταία ήρθε να σε παρηγορήση, να σε ενθαρρύνη,να σε βοηθήση σε κάποια δυσκολία σου, να σου χαρίση ένα χαμόγελο, προκαλώντας έτσι και ένα δικό σου;
ποιος και πώς σε έκανε να χαρής; Μπορεί να είναι
κάποια επίσκεψη απρόσμενη,
κάποιο γράμμα ενθαρρυντικό,
μια αγγελία που σε έκανε ευτυχισμένη,
ένας φόβος, που ξαφνικά εξαφανίσθηκε,
μια επιτυχία, που αμφέβαλλες, ότι θα πραγματοποιηθή,
ένα δείγμα αγάπης δυνατό,
ένα ενθύμιο ή δώρο ακριβό αγάπης και φιλίας,
μια δοκιμασία, που σε δυνάμωσε τελικά.
Όλα αυτά και τόσα άλλα καλά, εγώ τα φρόντισα
και τα φροντίζω για σένα, ψυχή αγαπημένη. Πώς λοιπόν να μη μου δείξης τη χαρά σου, την ευγνωμοσύνη σου και να μη μου επαναλαμβάνης ασταμάτητα τις «εκ βαθέων» ευχαριστίες σου;

Μην ξεχνάς, ψυχή αγαπημένη, ότι η ευγνωμοσύνη τραβάει την ευεργεσία κοντά της. Μη λησμονείς, ότι η ευγνωμοσύνη συγκινεί τον ευεργέτη.

Μη σου ξεφεύγει πως η ευγνωμοσύνη εξευγενίζει και ομορφαίνει αφάνταστα την ψυχή, την κάνει ιδιαίτερα χαριτωμένη και πάρα πολύ άξια περισσότερων χαρίτων και ελέους!».

Αυτά δεν θα μου έλεγες σήμερα, Ιησού γλυκύτατε; Τα άκουσα με αφάνταστη χαρά. Για όλα αυτά Σε ευχαριστώ και θα Σε ευχαριστώ πάντα «εκ ψυχής», Κύριε μου, Κύριε της αγάπης και του ελέους. Και θα συμμορφωθώ με όλες τις υποδείξεις Σου. Είναι τόσο όμορφες και πηγή ευλογιών Σου για μένα! Αμήν!


*****

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Το Ευαγγέλιο στη Μαύρη Αφρική, Μητροπολίτης Καμερούν Γρηγόριος


Άπαντα Ορθοδοξίας / Στον Ορθόδοξο Αμπελώνα της Αφρικής
Ιεραποστολή στο Καμερούν - La Mission Orthodoxe du Cameroun
 


Συμπλήρωμα

Άρθρα για την Ορθόδοξη Εκκλησία στο Καμερούν
Άρθρα κυρίως αγγλικά & γαλλικά
Η σελίδα της στο Facebook 
Τρίτος κόσμος
Ο Χριστός στην Αφρική 
Ουγκάντα – Κένυα: Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αφρικής
Πρωτοπόροι Έλληνες ιεραπόστολοι στην Αφρική

 
 Ο δυναμικός επίσκοπος Καμερούν Γρηγόριος (με το εγκόλπιο στο στήθος) και άλλοι ορθόδοξοι χριστιανοί (από την ηλεκτρονική σελίδα της Εκκλησίας του Καμερούν). Δίπλα του ο π. Πρόδρομος Κατσούλης, σήμερα επίσκοπος Τολιάρας & Νοτίου Μαδαγασκάρης.

ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΘΕΟΣ…


Βασίλης Ταβουλάρης

Φωτο από εδώ
Υπάρχουν στιγμές στην ζωή του ανθρώπου, που προκαλούν ανυπέρβλητο πόνο. Μία σοβαρή ασθένεια, ο χωρισμός του ζευγαριού και ο θάνατος είναι οι πιο σημαντικές. Θα ασχοληθούμε με τον θάνατο.
Ο άνθρωπος υπάρχει στην γή χιλιάδες χρόνια. Ξεκίνησε σε μία σχετικά πρωτόγονη κατάσταση (δεν αναφέρομαι στην Εξέλιξη των Ειδών) και με το πέρας των ετών βελτιώθηκε και εκπολιτίστηκε (έφτιαξε νόμους, ηθική κτλ). 
Ο πρώτος άνθρωπος Αδάμ έχασε τον παράδεισο και την θέωση και χρειάστηκαν κάποιες χιλιάδες χρόνια, για να μπορέσει ο άνθρωπος να επανέλθει σ’αυτήν την κατάσταση, μέσω του σταυρικού θανάτου του Χριστού Ιησού.
Ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να πεθαίνει αλλά για να ζει αιώνια και ο θάνατος είναι μία εκτροπή απ’ το σχέδιο του Θεού. Ο θάνατος είναι ο αποχωρισμός του ανθρώπου απ’ τον Θεό και αυτό είναι κάτι που θλίβει τον ίδιο τον Θεό, τον κάνει να δακρύζει!
Ο ενανθρωπήσας Θεός, άνθρωπος Ιησούς Χριστός, ειδοποιήθηκε από την Μάρθα ότι ο Λάζαρος ήταν βαριά άρρωστος και κινδύνευε να πεθάνει. Κάλεσε λοιπόν η Μάρθα τον Ιησού να προσέλθει στην Βηθανία για να θεραπεύσει τον Λάζαρο. Ο Ιησούς όμως καθυστέρησε και ο Λάζαρος πέθανε.
Με καθυστέρηση 4 ημερών έφτασε ο Ιησούς και είδε κόσμο πολύ να κλαίει για τον Λάζαρο. Όταν ενημερώθηκε ότι ο Λάζαρος πέθανε, ο Χριστός «ενεβριμήσατο τω πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν» (Ιωάννης 11:33). Ταράχθηκε ο Ιησούς λόγω του θανάτου του καλού του φίλου Λαζάρου και «εδάκρυσεν…» (Ιωάννης 11:35). Ο Θεός ο ίδιος συντρίβεται ψυχολογικά διαπιστώνοντας τον θάνατο ενός ανθρώπου, δείγμα ευαισθησίας και υπερμεγέθους αγάπης προς αυτόν. Ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο και του δίνει ζωή όχι θάνατο. Ο θάνατος είναι μία ανθρώπινη επιλογή: «Εγώ ειμί ο Θεός Αβραάμ και ο Θεός Ισαάκ και ο Θεός Ιακώβ, ούκ έστιν ο Θεός Θεός νεκρών, αλλά ζώντων!» (Ματθαίος 22:32).
Ο Θεός πονάει. Ο Θεός ταράσσεται και δακρύζει. Κλαίει ο ίδιος ο Θεός για την απώλεια ακόμα και ενός ανθρώπου.
Στην σταύρωση του Ιησού παρατηρούμε, ότι ο ουρανός αρχίζει να σκοτεινιάζει (Λουκάς 23:44), δείγμα αγωνίας, ταραχής και ψυχικού πόνου του ίδιου του Θεού. Ο Ιησούς πεθαίνοντας αναφωνεί: «Ηλί Ηλί Λιμά Σαβαχθανί» (Θεέ μου Θεέ μου γιατί με εγκατέλειψες;, Ματθαίος 27:46). Ευθείς αμέσως «το καταπέτασμα του Ναού εσχίσθη... και η γή εσχίσθη και αι πέτραι εσχίσθησαν...» (Ματθαίος 27:51). Ο Θεός συμπάσχει με τον ανθρώπινο πόνο, πλέον ως άνθρωπος και αυτός. Ένας Θεός που μας καταλαβαίνει, αφού και ο ίδιος γεύεται τον πόνο και τον θάνατο.
Ακόμα και σήμερα ο Θεός πονάει, ταράζεται και δακρύζει για τον άνθρωπο, για όλους εμάς. Ένας Θεός που η αγάπη του για τον άνθρωπο δεν έχει φραγμούς και όρια. Είναι φορές που όταν κοιτάξει κανείς τον ουρανό μπορεί να «δει» τον ίδιο τον Θεό. Έναν Θεό που κλαίει για τον άνθρωπο.

Δείτε επίσης
 

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2019

Ποιο είναι πιο δυνατό, το φίδι ή ο Σταυρός;

14 Σεπτεμβρίου: Η παγκόσμιος ύψωσις του Τιμίου Σταυρού

 

Ποιο είναι πιο δυνατό, το φίδι ή ο Σταυρός;
Του Τιμίου Σταυρού: μια Μεγάλη Παρασκευή μέσα στο Φθινόπωρο

Παγκόσμια Ημέρα του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτ.) 
Η ευλογία να άρεις τον σταυρό σου
Μπροστά στο σταυρό σου

Σφραγίδα Πνεύματος Αγίου
Ο Σταυρός στην Παλαιά Διαθήκη
Το σχήμα του Σταυρού
Εκτενής έρευνα για το σχήμα του Σταυρού
Συμβολισμοί τού σημείου τού Σταυρού που σχηματίζουμε στο σώμα μας
Επεξηγήσεις για την τιμή προς τον Σταυρό, την ύλη και την Παναγία
Κυριακή μετά την ύψωση τού Τιμίου Σταυρού
Το μυστήριο του Σταυρού και της αναστάσεως του Χριστού
Ο Σταυρός του Θεού είναι η αγάπη Του, που είναι η άκτιστη ενέργειά Του
Ο Σταυρός ως εκτύπωμα πάνω στο Δώρο του Θεού
 

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

«Αυτός ο άγιος δεν ήταν άνθρωπος σαν εμένα; Πώς έγινε άγιος;»


Από τον εορτασμό του αγίου Αριστείδη του Αθηναίου Φιλοσόφου (13 Σεπτεμβρίου) στα Φηρά Σαντορίνης (εδώ)

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Σύλλογος Φίλων των απανταχού Κρυπτοχριστιανών
 

Διαβάζεις την ζωή των αγίων και βλέπεις μπροστά σου ζωντανές μεταφράσεις του Ευαγγελίου και εμπνέεσαι.
Τους γνωρίζεις σιγά σιγά. Βλέπεις πώς γεννήθηκαν, ποια ήταν η κατά σάρκα μητέρα τους, πώς άρχισαν την ζωή τους, πώς έχυσαν τους ιδρώτες τους, τα αγιασμένα τους δάκρυα, πώς πότισαν την γη με το πολύτιμο, το ζεστό τους αίμα. Το αίμα εκείνο που ήταν ενωμένο με το αίμα του Χριστού.
Ενθουσιάζεσαι και σου έρχεται να πηδήσεις για να φτάσεις ψηλά. Τους διαβάζεις και τους νιώθεις μαζί σου, σα να ακούς την αναπνοή τους. Σα να καθόμαστε όλοι μαζί και ύστερα από λίγο σας λέω:
Κουραστήκατε, αγαπητοί μου, ας κάνουμε έναν περίπατο. Κάνουμε περίπατο και κουβεντιάζουμε όλοι μαζί φιλικά σαν οικογένεια. Έτσι νιώθεις τους αγίους μέσα στην ζωή σου, όταν τους διαβάζεις. Σου γεννιέται αμέσως το ερώτημα: Αυτός ο άγιος δεν ήταν άνθρωπος σαν εμένα; Πώς έγινε άγιος; Μπορώ και εγώ να γίνω άγιος. Βλέπεις τον ηρωισμό του, την αγάπη του προς τον Θεό και η καρδιά σου εξάπτεται και θέλεις ακόμη και να τον ξεπεράσεις.

 
Και

Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός όταν...

Για τη Μαρία, τη σύγχρονη μάρτυρα με τα 10 παιδιά, μια αγία της διπλανής πόρτας...   
Όραμα θείου Φωτός σε ρουμάνικη φυλακή  

Η θρησκεία της χαράς - Γελαστοί άγιοι
ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!

Είσαι ο άνθρωπός μου;
Miley Cyrus - ή: γιατί επείγει να ενταθεί η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο δυτικό κόσμο...
Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου...

Αυτογνωσία 
Επιείκεια, κατανόηση, αγάπη!...