ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

İlahiyatçı ve İman İkrarcısı, Şehit Peder Daniel Sysoev (1974–2009)

Tanrı’nın gücünü insanlara anlatmak istiyorsanız, ilk önce Tanrı’nın gücünü kendinizde hissetmelisiniz.

Peder Daniel



“İyi çoban koyunları uğruna canını verir.”
Aziz Yuhanna İncil’i 10:11

Ortodokslar Toplulugu

Τουρκόφωνο άρθρο για το νεομάρτυρα π. Δανιήλ Συσόεφ. Ελληνικά γι' αυτόν εδώ. Ενότητα στο blog μας εδώ.

Saygıdeğer Peder Daniel Alekseyevich Sysoev, 12 Ocak 1974 tarihinde, Aleksei Nikolaevich Sysoev ve Anna Midkhatovna Amirova çiftinin çocukları olarak Sosvyetler Birliği döneminde Moskova’da doğar. Babası ve annesi o dönemde sanat öğretmenidirler ve Peder Daniel’in doğumundan sonra vaftiz olurlar. Ailesinin geç vaftiz olmasının tek sebebi büyükannesidir. İyi bir komünist olan büyükannesi, vaftizleri engellemek için çok iyi çalışır ve çeşitli tehditlerle buna hep engel olur. Ailesinin vaftizinden sonra, ateizmin hızla yayıldığı Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğinde, çeşitli tehlikeler sezildiğinden küçük Daniel’in vaftizi bir kaç yıl yapılmaz ve ailesi onu kendileriyle birlikte Kiliseye götürmezler. Fakat bir kaç yıl sonra küçük Daniel hastalanır. Çok ciddi bir hastalıktır, ailesi onun yaşamı için telaşlanmaya başlar ve vaftizine karar verirler. Küçük Daniel 31 Ekim 1977 günü, Moskova’nın Vorobievy tepelerinde bulunan Kutsal Üçlük Kilisesinde vaftiz edilir. Ve zamanla hastalığından eser kalmaz.

Küçük yaşlarından itibaren Rahip olmayı arzulamaya başlar. Hatta arkadaşları oyunlar oynarken o bir peder olduğunu hayal ederek sürekli düşüncelere dalar. Vaazlar verdiğini, insanlarla sürekli Hıristiyanlık hakkında bişeyler paylaştığını hayal eder. Bu dönemde ailesi düzenli olarak Kuznetskaya Sloboda Aziz Nikolas Kilisesine katılmaya başlar. Zaman içerisinde babası Kilisede çeşitli görevler alır ve sonunda Kilisede peder olarak hizmet etmeye başlar. Böylece küçük Daniel hem Kilise korosuna katılır hemde Altar’da babasına yardım eder.

Küçüklüğünden itibaren, diğer aktivitelerden ziyade, Azizlerin yaşamlarını ve onlara dair anlatıları dinlemeyi ve resim yapmayı çok sever. Zaten sanatçı bir ailede büyüdüğü için güzel resim yapması hiç kimseye garip gelmez. Sürekli cenneti betimlercesine resimler çizer; doğa, hayvanlar, dağlar, köyler, gökyüzü çizer ama her çiziminin içerisinde mutlaka tapınaklar yer alır.

Eğitim hayatına başladığında hiç zorlanmaz. Öğretmen bir aileye sahip olmasından dolayı, daha okula başlamadan hızlı bir şekilde okuyamaya başlamıştır. Hatta bu, ileride, ilahiyat fakültesinde ve vaaz uygulamalarında da kendisine çok fayda sağlamıştır. Yaşamı boyunca okumaktan hiç bir zaman vazgeçmemiştir.

Bir Hıristiyan olarak inancını ilk kez daha okulun ilk yıllarında açıkça savunmuştur; bir gün küçük Daniel hastalanınca okula gidemez ve birkaç gün evde yatması gerekir. Öğretmenleri zeki öğrencilerini merak ederek, evine ziyarete giderler fakat Dainel’in odasına girdiklerinde, ikonalarla ve Hıristiyan inancına dair kitaplarla karşılaşırlar. Eve çok sevecen bir şekilde gelen öğretmenlerin bir anda morali bozulur ve sinirlenerek Daniel’e öğütler vermeye başlarlar. Ona iyi bir ateist ve Marksist olması gerektiğini anlatarak Hıristiyan inancının yanlışlarından bahsederler. Hastalığından kurtulan Daniel okula gittiğinde yine öğretmenlerinin tepkileri ile karşılaşır çünkü sosyalist bir ülkede dini inanç olmaması gereken bir şeydir. Fakat o cesaretle öğretmenlerine karşı çıkarak, tüm sınıfın önünde “Kiliseye gidiyorum, Tanrı’ya inanıyorum ve dua ediyorum” der. Ve bu tavrını ömrü boyunca hep korur.

1991 yılında, Moskova İlahiyat Fakültesine başlar. O yıllar ailesi ve Daniel için zor yıllardır. Eğitim masraflarını kendisinin karşılaması gerekir ve o ders notları zayıf olan öğrencilere ders vererek masraflarını karşılamayı başarır. Fakültede zamanının çoğunu kütüphanede geçirir. Okumak onun için vazgeçilemez bir ihtiyaçtır. 1994 yılında, Kilisede okuyucu olarak görev alır ve 1995 yılının başında eşi Julia Mikhailovna Brykina ile evlenirler. Mayıs ayında Diyakon olarak taktis edilir. Moskova’ya yerleşirler. Diyakon olarak, Moskova’daki Bulgar temsilciliğinde hizmet etmeye başlar. Kısa bir süre sonra ilk kızları Iustina doğar. 2001 yılana kadar Bulgar temsilciliğindeki hizmetinde devam eder ve sonra peder olarak kutsanarak Aziz Petrus ve Aziz Pavlos Kilisesinde (Yasenova, Moskova), misyonerlik ve eğitim bölümünde sekreter olarak hizmete başlar. Aynı zamanda, totaliter inançların kurbanlarıyla rehabilitasyon merkezinde de hizmet eder. Yine 1995 yılında, Yasenevo’daki Klasik Ortodoks Okulunda öğretmenlik yapmaya başlar. 1996 yılında Moskova Patriği tarafından kutsanarak, farklı inançlardan ve gizli faliyetlerden zarar görmüş insanlar için misyonerlik adında bir sınıf açar. 1997’de İncil vaazları ile ilgili bir sınıf daha başlatır. 2000 yılında tüm bu çalışmaları Patrikhane tarafından saygıyla karşılanır ve bir taktir mektubu alır.

2001 yılında Başrahip Melkisedek denetiminde başladığı pederlik görevi, Rusya ve eski Sovyet ülkelerine yaptığı yolculuklarla doludur. Özellikle islam ülkeleri olan Tataristan ve Kırgızistan’ı sık sık ziyaret eder. Bunun dışında yine Makedonya ve Sırbistan’da sık gittiği yerlerdendir. Gittiği yerlerde, müslüman, ateist ve Ortodoks olduğuna inanan topluluklar içerisinde korkusuzca Hrıistiyan Ortodoks inancını anlatır. Müslümanlarla ve paganlarla birçok tartışma yaşamıştır. Hizmetleri duyuldukça birçok televizyon ve radyo programına konuk edilir. Bu dönemde bir çok insan Mesih’e döner.



2006 yılında Kantemirovskaya Aziz Tomas Kilisesinde düzenli vaazlar vermeye başlar. Bu Kilise ve cemaat peder tarafından oluşturulur. Bir süre sonra bu Kilisede, müslümanlar, ateistler, paganlar, diğer inançlar ve mezhepler için misyonerlik kursları başlatır. Peder Daniel aracılığı ile iman etmiş olan insanların birçoğu iyi birer Ortodoks misyoner haline gelir. Peder Daniel gittiği her yerde, “Herkes Tanrı tarafından, O’nun tek ve doğru Kilisesine katılmaya ve sonsuz yaşamı almaya davet edilmiştir. Irkı, kültürü, ten rengi, dili ne olursa olsun, herkes Ortodoks Kilisesinde Mesih’in halkı olur.” der. Çağdaş konularda halkı sürekli uyarır. Özellikle, yogo ve yogo alıştırmaları, karate, latin amerika dansları, göbek dansları ve özelikle bir Hıristiyanın Hıristiyan olmayan biri ile evlilik yapması konularında çok dikkatli olunması gerektiğini, bunların içlerinde barındırdıkları kültürle insanları günaha ve hatta sapkınlığa sürekleyebileceğini söyler.

Günümüzde birçok insan, şehitliğin eski tarihlerde kaldığına, artık insanların rahatlıkla Kiliselere giderek ibadetlerini yapabildiklerine inanırlar. Oysa Mesih İsa’nın sözünü doğru bir şekilde takip eden insanlar için her zaman tehlike vardır çünkü onlar tıpkı Peder Daniel gibi, Mesih İsa’nın Kutsal Müjdesini dünyanın dört bir yanına yaymak için savaşırlar.

Bilindiği kadarıyla Peder Daniel hizmet ettiği yıllarda sayısız kez ölüm tehditi alır. Bunların birkaçı Sırp ve Rus milliyetçi paganlardandır ama çoğu müslümanlardan gelir. Çünkü o Mesih’in sözünü tüm yaratılışa duyurabilmek için tüm gücü ile çalışmıştır. Birçok tehdit dolu e-mail almıştır, hatta bazılarında, kafasını kesecekleri ve bağırsaklarını dışarı akıtacakları dahi yazılıdır. Bazı islami gruplar, bu Ortodoks pederin bir an önce öldürülmesi gerektiğini söylemeye başlarlar. 2008 yılında pederin hizmet ettiği Kiliseye gelen bir telefon, pederin bir an önce müslümanlar arasında Hırıistiyanlığı yaymaktan vazgeçmesi gerektiğini aksi taktirde öldürüleceğini söyler. Yine 2008 yılında, islami terör örgütü içerisinde şeyh olarak adalandırılan ve Rusya’da bombalı saldırılar düzenleyerek birçok insanın ölmesine neden olan Said Buryatsky, cemaatine pederin öldürülmesinin vacip olduğunu çünkü müslümanlar içerisinde misyonerlik yaptığını ve onları vaftiz ettiğini söyler. Fakat Peder Daniel, bütün bunlara rağmen, ömrünün sonuna kadar gittiği her yerde Mesih İsa’nın sözlerini kokusuzca duyurur ve gelecek olan tehlikelere aldırış etmez ve eşine, artık benim için şehit olma zamanı yaklaştı der.

19 Kasım 2009 günü, Peder Daniel güne İlahi Lüturji ve Komünyon ile başlar. Ayin sonrası bir çocuğun vaftizini yapar ve kötü güçlere kapılmış bir adam ile ilgilenir. Sonrasında, İncil Vaazları dersine başlar ve dinleyicilerin sorularını cevaplar. Ders bitiminde, insanlar Kiliseden çıkmaya başlarken, o günah itirafında bulunmak isteyen kişilerle ilgilenir. O sırada tapınağa eli silahlı ve maskeli biri girer ve “nerede Sysoev” diye bağırarak sağa sola ateş eder. Bu sırada koro şefi yaralanır. Silah seslerini duyan peder Daniel hızla adamın bulunduğu yere gelerek, “ ben buradayım” der ve korkusuzca adamın yanına doğru yürümeye başlar. Maskeli adam bir kaç kez pedere ateş ederek tapınaktan çıkar. Peder Daniel ağır yaralanmıştır. 35 yaşında, üç çocuk babası olan peder bir kaç saat içerisinde ölür.

Tapınakta yankılanan silah sesi adeta, “Peder Daniel bir çok tehdit aldığı halde misyonerlik faaliyetlerine son vermedi ve bu kurşunlar onun hizmetlerine sıkılmıştır.” diye bağırır. Yaşamı boyunca, Kutsal Tanrı’nın Sözlerini paylaşmak kendi güvenliğinden hep daha önemli olmuştur. O çok sevdiği Kilisesinde, boynunda bir Haç ile şehit edilmiştir.



20 Kasım 2009 günü, şehit edildiği Aziz Tomas tapınağında, arkadaşları, ailesi ve öğrencileri tarafından bir anma töreni düzenlenir. Misyonerlik okulunun tüm hizmetkarları, öğrencileri ve çevresinde bulunanlar, orada pederi görebilmek için gelirler. 23 Kasım günü tüm Moskova, şehit edilen Peder Daniel Sysoev’e son kez veda eder. Peder Daniel’in naaşı, babasının hizmet ettiği Kilise olan Yasenevo Aziz Petrus ve Aziz Pavlos Kilisesinde tutulur. Metropolit Arseni yönetiminde bir cenaze merasimi düzenlenir ve pedere veda etmek için binlerce insan gelir.



Beyaz elbiseleriyle yüzden fazla ruhban, ellerinde yanan mumlarla pederin naaşının etrafında yer alır. Beyazların arasında, siyah yas elbiseleri ile ailesi bulunur. Cenaze merasimi sonrası Patrik Kiril hazretleri kısa bir konuşma yapar. Üç saat sonra cenaze Kuntsevo mezarlığına doğru yola çıkar ve Moskova, Kuntsevo Kutsal mendil mezarlığına defnedilir. Ölümünden 40 gün sonra pederin isim günüdür, Kutsal Peygamber Daniel günü.

Peder Daniel’in Tanrı’ya hizmetleri koca bir kitap yazmaya yeter aslında. O insanların ortaya çıkmasına ve gerçeği anlamasına yardım etti. Onun hayali, ulaşabildiği her yere gitmek ve insanlara Tanrı sözünü öğretebilmekti. İyi bir vaiz ve iyi bir misyonerdi. O modern hayatın ahlaki ve manevi yönlerini ortaya koyarak, insanları Elçilerin ilkelerine uymaya davet etti, “Mümkünse, elinizden geldiğince herkesle barış içinde yaşayın” (Romalılar 12:18).

Peder Daniel Tanrı’yı biliyordu ve onu tüm yüreği ve tüm aklıyla seviyordu. Onun sevgisi gerçekti ve kendisini hiç düşünmeden bu yolda kurban edebilirdi, ki Mesih yolunda şehit oldu. O arkasında, bizlere bir çok iş bıraktı. Bu işlerden en önemlisi, Mesih’te yaşamayı başarabilmektir. Bu iyi niyet için (Mesih’te yaşamak) Peder Daniel’den bizlere büyük destek vardır çünkü tüm Ortodokslar bilir ki, o yaşıyor ve bizler için dua ediyor. Aziz Kartacalı Kiprian’ın söylediği gibi, “o şehitler ki, Mesih yolunun savaşçıları, öldürülmemiş aksine taçlandırılmışlardır”. O yüzden 19 Kasım günü, Peder Daniel’in taçlandırılarak uğurlandığı sonsuzluktaki doğum günüdür.

Peder Daniel’in ölümünden sonra insanları trafik kazalarından koruması, inançsız insanlara yol göstermesi gibi mucizeler görülmüştür fakat gerçekleşen en büyük mucize, birçok müslümanın Kiliselere gelerek vaftiz olması ve misyonerlik faliyetlerine katılmak istemeleridir.

“Her kim Tanrı’dan mucizeler görmeyi bekliyorsa, mucizeleri bir an önce görebilmek için çok iyi bir misyoner veya şehit olmalıdır.” (Peder Daniel)

http://www.oodegr.com/tourkika/asynith_eidiseis/sysoev_muslim_baptisms.htm

Peder Daniel tarafından yazılan Kitaplar:
İlahi Vahiy ve modern bilim (Divine revelation and modern science)
Soru cevap sohbetleri (Catechetical Talks)
Tutkular üzerine sohbetler (Talks on the Passions)
Neden her Pazar Kiliseye gideriz (Why go to church every sunday)
İmansızlarla evlilik (Marriage to a Nonbeliever)
Ortodoks Kilisesinde bir protestanla yürüyüş (A Protestant`s walk through an Orthodox Church)
Ne sıklıkla Komünyon almalıyız (How often should one commune)
Ölümsüzlük için bilgiler, hala ölüyseniz ne yapmalısınız (Instructions for the Immortal, Or What to Do if You Still Die)

Hazırlayan: Pavlos Ulaş

Kaynakça:
http://www.pravmir.com/article_793.html
http://orthodoxwiki.org/Daniel_Sysoev
http://mission-center.com/en/daniil-sisoev

Памяти отца Даниила Сысоева

*****

Ortodokslar Toplulugu

ŞEHİT AHMET - Two Turkish Saints
Türkçe dilinde Ortodokslukla ilgili metinler - Orthodoxy in Turkish


From Islam to Christianity: To our brethren who converted from Islam to Protestantism or Roman Catholicism

Εκλογές 2015: νέα σελίδα στην ελληνική ιστορία;


«Γάμος» ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Ολιγομελές κυβερνητικό σχήμα και υπουργείο στον Καμμένο - Συμφωνία και για Πρόεδρο Δημοκρατίας

Και τώρα περιμένουμε...
Ελπίζουμε, με το πολιτικό αντίβαρο που δημιουργήθηκε, να δώσει ο Θεός να μην πάθει μεγάλη ζημιά η Ορθοδοξία.
Όμως νομίζω πως είναι προτιμότερος ένας φανερός εχθρός από τον υποκριτή δήθεν "φίλο", που τη νύχτα σχεδιάζει σε Στοές και Λέσχες πώς να σε μαχαιρώσει... Και πιστεύω πως η Εκκλησία θα ωφεληθεί αν εξαναγκαστεί από τις περιστάσεις να παλέψει περισσότερο για πολλά πράγματα. Δες και αυτό, για το παράδειγμα της κομουνιστικής Ρωσίας, που ίσως κάνω λάθος, αλλά το θεωρώ παρόμοιο με την πορεία που προδιαγράφεται για τη χώρα μας.
Όσο για την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τα διεθνή τρωκτικά και τη θεραπεία των βαρύτατων πληγών της κοινωνίας, ας δούμε τι θα γίνει. Μακάρι ο Θεός να βοηθήσει να πάνε τα πράγματα προς το καλύτερο. Εννοώ τις οικονομικές και κοινωνικές πληγές, γιατί τις ηθικές και πνευματικές ανάγκες πρέπει ν' ανασκουμπωθεί και να τις καλύψει (εργαζόμενη σοβαρά και μεθοδικά) η Εκκλησία.
Ας μην ξεχνάμε πάντως πως οι λαοί - ιδίως σε δημοκρατικά καθεστώτα - είχαν και έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν.
Και ένα εύστοχο σκίτσο, από εδώ (& εδώ):

"Παΐσιος: μισαλλόδοξος, ξενόφοβος, ομοφοβικός, ρατσιστής, εθνικιστής, υποτιμητής των γυναικών, βαθύτατα αμόρφωτος και προφανέστατα σχιζοειδής κήρυκας των πιο απίθανων ανοησιών".


Με την επίσημη διακήρυξη της αγιότητας του γέροντα Παΐσιου από την Ορθόδοξη Εκκλησία, τα πλήθη των ορθόδοξων χριστιανών όλης της Γης αγαλλίασαν, πανηγύρισαν και δόξασαν το Θεό της αγάπης και τώρα σαν ποταμός θα φουσκώσει η αγάπη τους προς τον άγιό τους, έναν άγιο που τον ζήσαμε στην εποχή μας και περπάτησε, δίδαξε και θαυματούργησε (και ακόμη περπατά, διδάσκει και θαυματουργεί) δίπλα μας.
Συγχρόνως, όπως ήταν φυσικό, σημειώθηκε παροξυσμός συμπτωμάτων χριστιανοφοβίας από τους συνανθρώπους μας που δεν ανέχονται το Χριστό, το χριστιανισμό και τους χριστιανούς (εκτός αν οι τελευταίοι λουφάζουν ή προσαρμόζονται στις απαιτήσεις και τις προδιαγραφές των ειδωλοποιημένων "μοντέρνων καιρών"). Ένα τέτοιο κρούσμα αποτελεί και το παρακάτω άρθρο, που ανέβηκε την ημέρα της ανακοίνωσης του γεγονότος και μας έκανε την τιμή να μας αποστείλει, λυπημένος, ένας καλός αδελφός.
Σκέφτηκα να μην ασχοληθώ, ώσπου μια οργισμένη έφηβη, ας είναι ευλογημένη, μου ανακοίνωσε τη βεβαιότητά της πως ο "άγιος Παΐσιος" ήταν ένας μισογύνης κ.λ.π. Αυτό σημαίνει πως η προπαγάνδα κάνει ζημιά. Χρειάζεται λοιπόν μια απάντηση. Ο άγιος δε χρειάζεται υπεράσπιση, αλλά οι αδελφοί μου, που τους ξεγελάνε οι προπαγανδιστές της αθεΐας, χρειάζονται. Δεν είμαι ο πιο κατάλληλος, αλλά, στο όνομα του Χριστού, ας μοιραστώ μαζί σας ό,τι έχω στην καρδιά και στο νου μου.

Το "αντι-παϊσιακό" άρθρο (ένα από τα πολλά):

Παΐσιος, Παστίτσιος και Charlie Hebdo
lesvosnews.net
Γράφει ο Γιώργος Τυρίκος - Εργάς

Η είδηση για την επικείμενη αγιοποίηση του αναχωρητή Γέροντα Παΐσιου φέρνει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο τις βαθύτερες επιλογές της ορθόδοξης ιεραρχίας. Δε μιλώ για τη βιομηχανία αγίων που τελικά πλουτίζει τα παγκάρια και ισχυροποιεί την εκκλησία ως πολιτικό και όχι ως πνευματικό θεσμό. Αυτό που θα πρέπει να μας απασχολεί είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό.
Ο Γέροντας Παΐσιος προβάλλει μέσα από τα βιβλία που εξέδωσε ο ίδιος όσο και συνολικά από την παραφιλολογία που τον περιβάλλει ως μισαλλόδοξος, ξενόφοβος, ομοφοβικός, ρατσιστής, εθνικιστής, υποτιμητής των γυναικών, βαθύτατα αμόρφωτος και προφανέστατα σχιζοειδής κήρυκας των πιο απίθανων ανοησιών. Πρόκληση αποτελεί να μπορέσει κανείς να ΜΗΝ εντοπίσει αυτά τα στοιχεία στις ρήσεις του γέροντα έστω και εφαρμόζοντας τα πιο επιεική κριτήρια.
Ο Γέροντας Παϊσιος μπορεί πράγματι να ήταν μια "αγαθή ψυχή", ένας περιορισμένων οριζόντων μοναχός που δεν ήθελε το κακό κανενός και απλά έλεγε αυτά που είχε να πει. Οι δηλώσεις του όμως αρκούν για να τον μετατρέψουν στα πλαίσια της ανάγνωσης και της διασποράς τους σε κάτι άλλο. Αυτό το "άλλο" αγιοποιείται. Όταν κανείς αγιοποιεί ξεκάθαρα σκοταδιστικές απόψεις οι οποίες ταιριάζουν σε περασμένες, ντροπιαστικές για το πνεύμα του στοιχειώδους ανθρωπισμού εποχές, στην ουσία εγκρίνει τις απόψεις αυτές και τις προβάλλει ως πρότυπο στο "ποίμνιο". Να λοιπόν παράδειγμα προς μίμηση: επικάλυψη αγιοσύνης, "αγαθότητας" και στο βάθος μίσος, διακρίσεις, αντιεπιστημονικότητα και άλλα τόσα.

 

Την ίδια στιγμή ο διασκεδαστής "γέροντας Παστίτσιος" καταδικάζεται σε φυλάκιση για "εξύβριση" της θρησκείας σε μια πρωτοφανή απόφαση που θα ταίριαζε σε θεοκρατικό καθεστώς της Μέσης Ανατολής. Για άλλη μια φορά η ιεραρχία τρίβει τα χέρια της από ικανοποίηση και προσεύχεται να συγχωρήσει τον κακόμοιρο τον νέο ο Κύριος (καθώς η ίδια δεν έχει μάθει να συγχωρεί, oύτε καν μέσω μιας, έστω, "πατρικής" δήλωσης που θα δίδασκε μεγαλοψυχία).
Με την αγιοποίηση του Γέροντα Παϊσιου και την καταδίκη του "Παστίτσιου" εκκλησία και κράτος διδάσκουν με τον πλέον προφανή τρόπο την προσήλωση στα όσα, τόσες γενιές τώρα, κρατούν τη σκέψη του νεοέλληνα οπισθοδρομική και εκείνους σε θέση ισχύος. Μερικοί από αυτούς βέβαια, υποκριτικά, σηκώνουν το μπανεράκι με το "Je suis Charlie Hebdo" δίχως βέβαια να έχουν διαβάσει ούτε ένα τεύχος του περιοδικού. Γιατί αν είχαν διαβάσει θα έβλεπαν πως ο "Παστίτσιος" μπροστά στο εν λόγω περιοδικό είναι ασύγκριτα πιο διακριτικός. Το Charlie Hebdo θα το έκαιγαν ευχαρίστως, θα το προπηλάκιζαν, θα το απαγόρευαν δια νόμου και είμαι σχεδόν βέβαιος, αν γραφόταν στην Ελλάδα, θα φρόντιζαν να συνθλίψουν τους συντάκτες με έμμεσο ή άμεσο, σίγουρα όμως απόλυτο τρόπο. Ο δε Γέροντας Παϊσιος, θα το κατέτασσε (όπως έκανε φοβικά με άλλα φαινόμενα και έντυπα που δεν κατανοούσε) στα "τέρατα και σημεία της εποχής".
Πιστεύω, για να γυρίσουμε στο προκείμενο, πως η αγιοποίηση του Γέροντα Παϊσιου δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να αποτελεί τροφή για τους μελλοντικούς ζηλωτές, πάτημα για τα μελλοντικά αίσχη των φανατικών και έναν ακόμα τρόπο όσοι παίζουν με τα μυαλά των πολλών να συνεχίσουν να το κάνουν για να αντλούν τη δύναμη και το κύρος τους. Σε αυτά τα πλαίσια οι άγιοι είναι επικίνδυνοι και πιο επικίνδυνοι ακόμα όσοι τους πιστεύουν και όσοι τους προτάσσουν άκριτα ως πρότυπο.
Για να πιάσω, τελειώνοντας, το Charlie Hebdo μιας και το επιτάσσει ο καιρός, εντύπωση προκαλεί το πρώτο εξώφυλλο του περιοδικού μετά τη σφαγή. Παρουσιάζεται ο Μωάμεθ να κλαίει κρατώντας το γνωστό μπανεράκι μα μένει κανείς σε αυτό που γράφει πάνω-πάνω με κεφαλαία. "ΌΛΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΓΧΩΡΕΘΕΙ". Σπουδαία δήλωση από μια παρέα άθεων, έτσι δεν είναι;

*******
 
"Ν": Και τώρα τα σχόλιά μας, με αγάπη προς τον αδελφό (σ.σ. για τυχόν νέους μπλογκοναύτες, τι σημαίνει το όνομα του ιστολογίου μας, εδώ).

Το γέροντα δεν τον αγιοποίησε κάποια ύποπτη κλίκα ρασοφόρων, αλλά ο ορθόδοξος χριστιανικός λαός, που τόσο αλαζονικά φαίνεται να υποτιμάται από τον αγαπητό αρθρογράφο και τους πολλούς ομοίους του. 120.000 άνθρωποι επισκέφτηκαν τον τάφο του μέσα σε μια δυο μέρες τον Ιούλιο του 2014, στην 20ή επέτειο της κοίμησής του. Άραγε όλοι αυτοί πώς και δεν εντόπισαν ότι είχαν να κάνουν μ' έναν μικρόψυχο φουκαρά, που είχε τόσα ελαττώματα; Μάλλον όλοι τους θα είναι ανόητοι, αμαθείς, θρησκόληπτοι, εύπιστοι ή εξίσου ρατσιστές κ.τ.λ. με τον άνθρωπο που τιμούν... Συμφωνείτε;

Μόνο που ο γέροντας τιμάται ως κήρυκας της πανανθρώπινης αγάπης, όχι του ρατσισμού πάσης φύσεως, της μισαλλοδοξίας, του εθνικισμού κ.τ.λ. Τιμάται ως ο άνθρωπος που παρακαλούσε να πάρει πάνω του τον καρκίνο άλλων, για να γιατρευτούν εκείνοι, και τελικά πέθανε από καρκίνο.
Συνεπώς, όποιοι θεωρούν "επικίνδυνους" τους αγίους, κατά βάθος, χωρίς να το καταλαβαίνουν, θεωρούν επικίνδυνη αυτήν ακριβώς τη διδασκαλία περί πανανθρώπινης αγάπης, γιατί αυτό αντιπροσωπεύουν οι άγιοι (δες και σχετικά με τον άγιο Πορφύριο). Τέλος πάντων...
Η θεσμική Εκκλησία λοιπόν απλώς αποδέχτηκε την τιμή του γέροντα ως αγίου στη συνείδηση του λαού - ανθρώπων κάθε κοινωνικής τάξης και μορφωτικού επιπέδου. Μάλιστα την αγιότητα του γέροντα δεν τη διακήρυξε καν η Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που, πιστέψτε με, τα "παγκάρια του" δε θα γεμίσουν περισσότερο μετά από αυτή την πράξη απ' όσο "γέμιζαν" πριν.

Φυσικά ο αρθρογράφος μας μάλλον δεν αποδέχεται ότι υπάρχει η κατάσταση της αγιότητας (ένωσης του ανθρώπου με τον Τριαδικό Θεό εν Χριστώ), αλλά απλώς ότι ένας ανοιχτόμυαλος και ανθρωπιστής διανοούμενος μπορεί να λάβει τιμητικά και μόνον αυτό τον τίτλο, που δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα παράσημο. Τι ακριβώς είναι η αγιότητα κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία - πράγμα χειροπιαστό και όχι θεωρητικό - εδώ. Καλό είναι, κατά τη γνώμη μου, να διαβάσετε και την Πατερική Θεολογία του π. Ιωάννη Ρωμανίδη.
Οι χιλιάδες μαρτυρίες ανθρώπων κάθε κοινωνικής τάξης και μορφωτικού επιπέδου (το ξαναλέω) για τη σοφία, την αγάπη, αλλά και τα θαυματουργικά χαρίσματα όχι μόνο του π. Παϊσίου, αλλά πάρα πολλών σύγχρονων αγίων από πολλές χώρες, διαγράφονται με άνεση, αλλά, επιτρέψτε μου να πω, με μεγάλη βιασύνη και χωρίς καμιά έρευνα ή τεκμηρίωση. Όταν όμως υπάρχουν χιλιάδες μαρτυρίες για κάτι, η άποψη εκείνων που απλώς το αρνούνται δε μπορεί να θεωρηθεί έγκυρη. Χρειάζεται κάτι παραπάνω από την απλή άρνηση ή την επίκληση των ορθολογιστικών (αλλά αρκετά δογματικών) πεποιθήσεών τους.

Ακόμη και καθηγητές πανεπιστημίων έχουν καταθέσει μαρτυρίες για την αγιότητα σύγχρονων αγίων, όπως ο Γεώργιος Παπαζάχος Γεώργιος Παπαζάχος & ο Γεώργιος Κρουσταλάκης για τον άγιο Πορφύριο, ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος (ένας από τους σημαντικότερους πνευματικούς ανθρώπους που διαθέτει η χώρα μας αυτή τη στιγμή) για τον άγιο Παΐσιο κ.π.ά. (δείτε περισσότερα στην ανάρτησή μας Θαυματουργοί άγιοι: αλήθεια ή μύθος;). Δείτε επίσης πολλές μαρτυρίες μορφωμένων ανθρώπων για τον άγιο Παΐσιο σε δύο τηλεοπτικά αφιερώματα στο πρόσωπό του, εδώ & εδώ.
Όλοι αυτοί υποβιβάζονται σε αμαθή όχλο. Τεκμήρια; Τα ψάχνουμε.
Να επισημάνουμε ότι οι ανωτέρω πανεπιστημιακοί διαφέρουν από τους άθεους συναδέλφους τους στο εξής: ετούτοι αποδέχονται και βεβαιώνουν κάτι που είδαν με τα μάτια τους, ενώ εκείνοι απορρίπτουν κάτι επειδή οι ίδιοι δεν το έχουν δει και αρνούνται - αυθαίρετα και ατεκμηρίωτα - την αξία της μαρτυρίας εκείνων που το είδαν, ακόμη κι αν πρόκειται επίσης για πανεπιστημιακούς διδασκάλους ή για χιλιάδες μάρτυρες.

Ωστόσο, ας λάβουμε υπόψιν ότι υπάρχουν και άγιοι (αρχαίοι και σύγχρονοι) πολύ μορφωμένοι, όπως (ενδεικτικά) ο γέροντας Σωφρόνιος ή η αγία Μαρία Σκόμπτσοβα κ.π.ά., αλλά και καθηγητές πανεπιστημίου, όπως οι άγιοι Λουκάς ο Ιατρός, Ιουστίνος Πόποβιτς, Ευθύμιος Τακαϊσβίλι, Γρηγόριος Περάτζε κ.ά. Άραγε αμαθείς και... σχιζοειδείς κήρυκες απίθανων ανοησιών, ρατσιστές, μισαλλόδοξοι, μισογύνηδες κ.λ.π. ήταν κι αυτοί;
Για το δυνατό χαρτί της απέναντι όχθης, ότι όλες οι πνευματικές εμπειρίες των ανθρώπων είναι αποτέλεσμα δυσλειτουργίας εγκεφαλικών κέντρων (νευροθεολογία), νομίζω πως δίνεται, πρώτα ο Θεός, μια ικανοποιητική απάντηση εδώ.

Τα "ελαττώματα" του γέροντα

Ας πάμε τώρα στο διά ταύτα.
"Ο Γέροντας Παΐσιος προβάλλει μέσα από τα βιβλία που εξέδωσε ο ίδιος όσο και συνολικά από την παραφιλολογία που τον περιβάλλει ως μισαλλόδοξος, ξενόφοβος, ομοφοβικός, ρατσιστής, εθνικιστής, υποτιμητής των γυναικών, βαθύτατα αμόρφωτος και προφανέστατα σχιζοειδής κήρυκας των πιο απίθανων ανοησιών. Πρόκληση αποτελεί να μπορέσει κανείς να ΜΗΝ εντοπίσει αυτά τα στοιχεία στις ρήσεις του γέροντα έστω και εφαρμόζοντας τα πιο επιεική κριτήρια".

Gerontas Paisios 632Σχιζοειδής προφανώς χαρακτηρίζεται ο άγιος με τόση... αγάπη από τον αρθρογράφο μας, επειδή έλεγε για τις πνευματικές εμπειρίες του (οπτασίες του θείου Φωτός, της Θεοτόκου, αγίων κ.τ.λ.). Μόνο που: α) Πώς τεκμηριώνεται ότι όλα αυτά ήταν συμπτώματα ψυχικής νόσου και όχι αληθινή επικοινωνία με έναν άλλο κόσμο, που απλώς συμβαίνει ορισμένοι άνθρωποι να μην αποδέχονται την ύπαρξή του, ενώ άλλοι τη γνωρίζουν από πρώτο χέρι; β) Τα θαυματουργικά χαρίσματα του αγίου μαρτυρούνται από τόσο πολλούς ανθρώπους, ώστε οι υψηλές πνευματικές εμπειρίες του θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερη προσοχή. Δεν είναι επιστημονικά συνετό απλώς να διαγραφούν με μια μολυβιά.

Η διάκριση ανοησίας και σοφίας είναι κάτι πολύ σχετικό και οι απόψεις των ανθρώπων για το θέμα μεταβάλλονται ανάλογα με τις συνθήκες. Μάλιστα, διαχρονικά, η αλαζονεία πάντα χαρακτηρίζει ανοησία ό,τι δεν καταλαβαίνει. Ας υποψιαστεί λοιπόν έκαστος μήπως κι εδώ συμβαίνει κάτι παρόμοιο και, αντί να κηρύττει ανοησίες ο άγιος, αίφνης λέει σωστά πράγματα και απλώς οι επικριτές του φοβούνται και αποστρέφονται ό,τι δεν καταλαβαίνουν...
Παρόμοια ισχύουν και για την αξιολόγηση κάποιου ως "βαθύτατα αμόρφωτου". Άραγε το ίδιο θα έλεγε ο αρθρογράφος για ένα Ινδιάνο σοφό ή μόνο για έναν ορθόδοξο μοναχό - και μάλιστα αναγνωρισμένο ως άγιο από τους μισητούς ορθόδοξους χριστιανούς, που όλοι μαζί είναι βαθύτατα αμόρφωτοι έστω κι αν είναι πανεπιστημιακοί - θεωρείται κατάλληλος ο χαρακτηρισμός;...

Μισαλλόδοξος δεν ήταν ο γέροντας. Δε νομίζω ποτέ να δίδαξε το μίσος ενάντια σ' εκείνους που έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις από εκείνον. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι θα έπρεπε να λέει ψέματα, ότι "όλοι έχουν δίκιο" ή ότι "δεν υπάρχει αμαρτία, κάντε ό,τι θέλετε" ή ότι "ο Χριστός δεν είναι η μοναδική Αλήθεια" κ.τ.τ., για να είναι αρεστός όχι στο Θεό αλλά στους διάφορους αμύντορες της νεωτερικότητας και της μετανεωτερικότητας...
Ως μισαλλοδοξία παρερμηνεύεται η προσπάθειά του να σώσει τους πλανημένους, αφού εκείνος ήξερε από εμπειρίες δεκαετιών ποιος είναι ο δρόμος που οδηγεί στο Φως και ποιος στο Σκοτάδι. Όμως η άγνοια των επικριτών του δεν μπορεί να συγχωρέσει τη δική του (και πολλών άλλων) γνώση.
Παραθέτουμε δειγματοληπτικά μερικά λόγια του, από αυτή την ανάρτηση που είχαμε ανεβάσει για το φουκαρά τον "διασκεδαστή Παστίτσιο", που, επειδή διασκέδασε τον αρθρογράφο μας (ενώ ο π. Παΐσιος προφανώς δεν τον διασκέδασε) αξίζει σεβασμό, άσχετα αν πλήγωσε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που αγαπούν το γέροντα (εμείς βέβαια - και πολλοί άλλοι, π.χ. ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος - είχαμε ταχθεί κατά της δίωξής του)...
 
Εικ. από εδώ
Τι λέει ο γέροντας Παΐσιος για τις βρισιές (από εδώ):
 
Είναι καλύτερα, αν ένας βρίζει, βλασφημεί κ.λπ. καί είναι αναιδής, να κάνης ότι είσαι απασχολημένος καί δεν ακούς καί να λες την ευχή. Γιατί αν καταλάβει ότι τον παρακολουθείς, μπορεί να βρίζει συνέχεια, καί έτσι γίνεσαι αιτία να δαιμονισθεί. Όταν όμως δεν είναι αναιδής άλλα ευσυνείδητος, καί βρίζει από κακή συνήθεια, μπορείς κάτι να τού πεις. Αν πάλι είναι ευσυνείδητος, άλλα έχει πολύ εγωισμό, πρέπει να προσέξεις να μην τού μιλήσεις αυστηρά άλλα ταπεινά, όσο μπορείς, καί με πόνο. Τι λέει ό Άββας Ισαάκ; «Έλεγξον διά της δυνάμεως των αρετών σου τους φιλονεικοϋντας μετά σού… καί άποστόμωσον αυτούς διά της πραότητος καί της γαλήνης των χειλέων σου. Έλεγξον τους μεν ακόλαστους διά της ενάρετου συμπεριφοράς σου, τους δε αναίσχυντους κατά τας αισθήσεις διά της συστολής των ομμάτων σου».
 
Γεροντος Παϊσίου , “Λόγοι” τ. Β΄

Πώς μπερδεύουν τον κόσμο με τα ψέματα που λένε! Για να ξεγελάσει κάποιος μια κοπέλα της είπε: «Ο πατήρ Παΐσιος είδε όραμα ότι θα σε παντρευτώ· πάρε να φορέσεις αυτό χωρίς να εξετάσεις τι είναι», και της έδωσε κάτι που ήταν μαγικό αλλά εκείνη ευτυχώς δεν το φόρεσε. «Καλά ο πατήρ Παΐσιος με τέτοια ασχολείται!», είπε και πιάνει και μου γράφει ένα γράμμα, τέσσερις σελίδες με πυκνά γράμματα, γεμάτο βρισιές. Τέτοιο βρισίδι! «Δεν πειράζει, λέω, βρίσε με. Χαλάλι να γίνει το βρισίδι, αφού δεν ξεγελάστηκες να φορέσεις αυτό το σατανικό!». 
 
Άλλο:
 
Όταν αγαπάς τον Θεό, δεν είναι δυνατόν να μην αγαπάς την εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο. Η αγάπη μας προς τον Θεό φέρνει την αγάπη προς τον πλησίον, διότι όποιος πλησιάζει τον Θεό είναι πλησίον όλων των ανθρώπων, όπως και οι Άγιοι. Αλλά και στην αγάπη μας προς τον πλησίον κρύβεται η μεγάλη αγάπη μας προς τον Θεό.
Όταν δώση κανείς την καρδιά του στον Θεό, όλα τα αγαπάει∙ όχι μόνον όλους τους ανθρώπους, αλλά και τα πουλιά και τα δένδρα, ακόμη και τα φίδια. Τότε προσκυνάει με ευλάβεια όχι μόνον τον Θεό και τους Αγίους αλλά και τις εικόνες του Θεού, τους ανθρώπους. Κι όλα τα δημιουργήματα, μεγάλα ή μικρά, πολύτιμα ή ασήμαντα πετραδάκια και ξυλάκια, τα παίρνει με ευλάβεια και τα ασπάζεται, σαν ευλογία από τον Δημιουργό του, όπως ασπάζεται κανείς ένα μικρό ή μεγάλο αντικείμενο που παίρνει ευλογία από κάποιο σεβαστό του πρόσωπο (άγιος Παΐσιος, από εδώ).
 
Ο πανεπιστημιακός Γ. Κρασανάκης γράφει για τον άγιο:
Έμμεσα, πλην σαφώς, ο Γέροντας μας έλεγε: Μακριά η οργή, η κακία, η εκδίκηση, η τιμωρία. Αγάπη προς όλους, και προς τους απειθείς, τους δύστροπους, τους ανυπάκουους. Κι όλα αυτά «όπως γένησθε υιοί του πατρός υμών του εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους καί αδίκους» (Ματθ. ε' 45). Ο Γέροντας ζητούσε πλήρη εφαρμογή των εντολών του Κυρίου. Κι όλα αυτά μέσα σ' ένα πνεύμα αγάπης καί διάκρισης.
Το κήρυγμα της αγάπης του Γέροντα ήταν απλό καί πειστικό. Έλεγε: «Ο καλός χριστιανός αγαπά πρώτα τον Θεό και έπειτα τους ανθρώπους ("Ν": δηλ. όχι μόνο το Θεό, αλλά και τους ανθρώπους). Η υπερχείλιση της αγάπης πηγαίνει καί στα ζώα καί τη φύση. Η αγάπη μας προς συγγενείς καί ξένους πρέπει να είναι αδελφική». Πρώτα, λοιπόν, αγάπη καί σεβασμό προς τον Θεό, κι έπειτα προς όλα τα δημιουργήματα του. Αυτή την αγάπη πρέπει να βιώνει ο πιστός χριστιανός. (Από αυτό το άρθρο).
 
Πάμε παρακάτω... 
Ξενόφοβος ο γέροντας, γιατί; Μήπως είχε πει ότι θα μας αλλοτριώσει η ανεξέλεγκτη εισροή μεταναστών; (Παρότι τότε ήταν στις αρχές ακόμη). Αυτό είναι μια αλήθεια και δεν σημαίνει μίσος προς τους ξένους. Δε νομίζω πως είχε διδάξει να μισούμε τους μετανάστες ή γενικά τους ξένους και να βιαιοπραγούμε εναντίον τους.

Ομοφοβικός ο γέροντας δεν ήταν. Δεν είχε κάποιου είδους "φοβία" προς τους ομοφυλόφιλους. Απλώς έλεγε την αλήθεια, ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα πάθος που (όπως κάθε πάθος - και ΟΛΟΙ έχουμε κάποια, αλλά τα ωραιοποιούμε και τα προσκυνάμε) παγιδεύει τον άνθρωπο, τον καταστρέψει και τον απομακρύνει από το Θεό. Αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, για δικούς τους λόγους, άλλο καπέλο.
Για το ότι ο γέροντας αγαπούσε - και δε "φοβόταν", ούτε αποστρεφόταν - τους ομοφυλόφιλους, προσάγω τα κάτωθι:
1) Κάποτε ένα ομοφυλόφιλος που αισθανόταν ντροπή για το πάθος του και αδιέξοδο εκ της αδυναμίας του να το ξεπεράσει, πήγε κατά θεία πρόνοια σαν έσχατη λύση να δει «κάποιον Παΐσιο» για τον οποίο άκουσε. Όταν πήγε και χωρίς να προλάβει να μιλήσει, ο Όσιος τον χαστούκισε δυνατά. Ο άνθρωπος έπεσε στα γόνατα χαμένος και αναλύθηκε σε δάκρυα απόγνωσης. Ο γέροντας μετ’ ολίγον έσκυψε, τον αγκάλιασε, τον ασπάσθηκε, τον ανασήκωσε και του είπε: «δεν σε χτύπησα για αυτό που κάνεις, αλλά για αυτό που σκέπτεσαι να κάνεις». Διότι σκεπτόταν σοβαρά την αυτοκτονία. Του εξήγησε ότι με την τραγική αυτή κατάληξη θα έχανε την ψυχή του, ενώ η οδύνη για το πάθος του θα ήταν στεφάνι και το κλειδί της εισόδου του στην αιωνιότητα (από αυτό το άρθρο, που αναφέρεται στις εναντίον του γέροντα κατηγορίες).

2) Διάλογος του αγίου με ένα νεαρό ομοφυλόφιλο, που αγωνιζόταν ενάντια στην ομοφυλοφιλία αλλά ένιωθε αδύναμος γι’ αυτό τον αγώνα (φυσικά ένας άθεος θα θεωρήσει - εσφαλμένα - πως ένας τέτοιος αγώνας ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό του εαυτού μας, αλλά τώρα δεν αναφερόμαστε σ' αυτό, αλλά στο αν ο γέροντας μισούσε τους ομοφυλόφιλους). Ο νέος είπε στο γέροντα ότι δε μπορούσε να σταματήσει να ζει ως ομοφυλόφιλος. Και ο γέροντας, αφού του είπε να εξομολογηθεί, τον ρώτησε:
«Μπορείς να διαβάζεις ένα κεφάλαιο από την Αγ. Γραφή;».
«Μπορώ».
«Μπορείς να πηγαίνεις κάθε Κυριακή στήν Εκκλησία;».
«Μπορώ».
«Μπορείς να νηστεύεις Τετάρτη και Παρασκευή;».
«Μπορώ».
«Μπορείς ένα μικρό ποσό να το δίνεις ελεημοσύνη;».
«Μπορώ».
«Μπορείς…».
«Μπορώ…» (πολλά ακόμα).
Στο τέλος του λέει: «Βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις χίλια πράγματα και δε μπορείς ένα. Κάνε εσύ τα χίλια και άφησε στο Θεό το ένα!!!». (Από εδώ).
Αυτό δείχνει σεβασμό, αγάπη και ενίσχυση, όχι ρατσιστικό μίσος ή φόβο, υποτίμηση ή αποστροφή.

Υποτιμητής των γυναικών / μισογύνης δεν ήταν ο γέροντας. Προσάγω προς τούτο:
 
α) Τη μεγάλη ευλάβεια που είχε προς την Παναγία και τις αγίες της Ορθοδοξίας, ιδιαίτερα μάλιστα την αγία μεγαλομάρτυρα Ευφημία, η οποία τον είχε τιμήσει με εμφάνισή της σ' αυτόν και είχε συνομιλήσει μαζί του επί πολλές ώρες. Για τους δύσπιστους, θα πω απλώς ότι ένας μισογύνης δε θα παρουσίαζε ως τιμή του ότι του εμφανίστηκε μια αγία γυναίκα (και μάλιστα μέσα στο Άγιο Όρος), αλλά μόνο άντρες.

β) Τη στενή πνευματική σχέση του με πάρα πολλές γυναίκες, κάποιες από τις οποίες ίδρυσαν το μοναστήρι του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου και ζήτησε να ταφεί ο γέροντας. Εκεί μάλιστα - και όχι σε κάποιο αντρικό μοναστήρι - παρέδωσε και τα ιερά λείψανα ενός άλλου θαυματουργού αγίου (ιερέα και δάσκαλου, σεβαστού από χριστιανούς και μουσουλμάνους και εθνάρχη του λαού του), του αγίου Αρσένιου του Καππαδόκη.
 
MountAthosInfos.gr
 
γ) Το γνωστό λόγο του «Μια ευλαβής γυναίκα αξίζει περισσότερο από την εικόνα μιας αγίας, γιατί είναι ζωντανή» (από αυτό το άρθρο του καθηγ. Γ. Κρασανάκη).
Επίσης, άλλος λόγος του (από εδώ): «Ένα είναι το αγγελικό σχήμα των Μοναχών και των Μοναζουσών. Ουκ ένι άρσεν και θήλυ» (Γαλάτας γ΄,28). [Για την "υποτίμηση της γυναίκας" στην Ορθόδοξη Εκκλησία γενικότερα, δες εδώ].
 
δ) Την παράκλησή του να ταφεί, όπως είπαμε, όχι στο αγαπημένο του Άγιο Όρος, όπου αγωνίστηκε επί δεκαετίες, όπου αγίασε και έζησε μεγαλειώδεις πνευματικές εμπειρίες, αλλά στο γυναικείο μοναστήρι της Σουρωτής, επειδή ήξερε ότι τον τάφο του θα θέλουν να τον επισκέπτονται και γυναίκες, οι οποίες, ως γνωστόν, δεν μπαίνουν στο Άγιο Όρος (άλλο ένα στοιχείο που εγείρει το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία εκείνων που δεν το κατανοούν).

Τέλος ο άγιος Παΐσιος δεν ήταν και εθνικιστής, παρά τις γνωστές αναφορές του στο "πάρσιμο της Πόλης".
 
Ο γέροντας ήταν κήρυκας της πανανθρώπινης αγάπης. Προσευχόταν ακόμη και για το διάβολο. Δεν δίδασκε το μίσος κατά των Τούρκων και γενικά κατά των εχθρών της πατρίδας μας (οι επικριτές του αμφιβάλλω αν έχουν τόση αγάπη και ανοχή για το διαφορετικό ή ακόμη και για τον εχθρό, όση είχε ο γέροντας). Αυτά που έλεγε για καταστροφή της Τουρκίας και επιστροφή της ΚΠολης σε ελληνικά χέρια, τα έλεγε είτε επειδή τα "έβλεπε", είτε επειδή τα είχαν πει προγενέστεροι άγιοι με προφητικό χάρισμα, όπως ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.
Το ενδιαφέρον του, λέγοντας όλα αυτά, δεν ήταν πολιτικό, αλλά πνευματικό. Για τον άγιο Παΐσιο (και πολλούς ακόμη, ρομαντικούς "ανόητους"), Ελλάδα = ένα ορθόδοξο έθνος. Όταν η Ελλάδα ακμάζει (πνευματικά, όχι εξαρτημένη από τα λεφτά και την τεχνολογία, που τελικά μετατρέπονται σε μέσα χειραγώγησής μας από τις πολυεθνικές), ακμάζει και η Ορθοδοξία, δηλαδή πλησιάζουν το Χριστό και σώζονται οι άνθρωποι. Όταν η Ελλάδα παρακμάζει πνευματικά (όπως συμβαίνει τώρα), κλονίζεται ένας ορθόδοξος πύργος και χάνονται και ψυχές.
 
Άγιοι Αρσένιος & Παΐσιος (από εδώ)
Αν η Ελλάδα είναι ορθόδοξη χώρα, τότε κάθε πολιτική νίκη ή ήττα της σημαίνει αντίστοιχα νίκη ή ήττα της Ορθοδοξίας ενάντια στους εχθρούς του ανθρώπινου γένους (πρέπει βέβαια οι νίκες να κερδίζονται με ταπείνωση και χριστιανικό πνεύμα, όχι με σκληρότητα και φανατισμό προς τους εχθρούς). ΑΥΤΟΣ είναι ο λόγος που τόσοι χριστιανοί (χωρίς να είναι εθνικιστές ή ακροδεξιοί ή φασίστες κ.τ.λ.) ενδιαφέρονται για την ΚΠολη, που είναι μια από τις πηγές της Ορθοδοξίας παγκοσμίως.
Αυτό ίσως να μην το καταλαβαίνουν ή να μην το ανέχονται οι απέναντι, αλλά ας αντιληφθούν τουλάχιστον ότι είναι καρπός αγωνίας για τη σωτηρία των ανθρώπων, όχι προϊόν εθνικιστικού μίσους - και ναι, διαστρεβλώνεται πολλές φορές από εθνικιστές που το εκμεταλλεύονται, αλλά κάνουν λάθος.
Το ότι ο άγιος δεν ήταν εθνικιστής και δε μισούσε τους Τούρκους (σε κάποιο δημοσίευμα είδα να γράφει ότι είχε αποκαλέσει τους Τούρκους "καταραμένη φυλή" - αυτό ΑΝ αληθεύει, μπορεί να το είπε ακόμη και με πόνο), φαίνεται από τα τόσα θαύματα του αγίου Αρσένιου του Καππαδόκη προς μουσουλμάνους, άντρες και γυναίκες, που παραθέτει στη βιογραφία του, που ο ίδιος έγραψε.

Περί Charlie Hebdo
 
Ας κλείσουμε με ένα σχόλιο για το Charlie Hebdo, που έχει γίνει ιερός τόπος μαρτύρων για την αθεϊστική θρησκευτικότητα της (νέας) εποχής μας, με αντιμετώπιση αντίστοιχη με αυτήν των πιστών κάθε θρησκείας για τους ιερούς τόπους και τους μάρτυρές τους (και μαντεύω πως όποιος τολμήσει να το σατιρίσει θα δεχτεί ανάλογη βίαιη αντίδραση - και οι χριστιανοί έδωσαν το αίμα τους κατά καιρούς, αλλά αυτό δεν τους θέτει στο απυρόβλυτο της "σάτιρας" εκ μέρους του αντιθρησκευτικού φανατισμού).
Γράφει ο αρθρογράφος μας ότι στην Ελλάδα το περιοδικό θα υφίστατο τρομερή βία. Όμως, ενώ κυκλοφορεί τόσα χρόνια χυδαιολογώντας κατά του Χριστού προσωπικά και κατά του Τριαδικού Θεού (βλ. εδώ), δεν πήγαν χριστιανοί να τους την ανάψουν, αλλά οι μουσουλμάνοι έσπευσαν όταν σατιρίστηκε ο ιδρυτής τους. Αυτό νομίζω πως δεν είναι τυχαίο.
Αντίθετα, βία εξαπολύουν τα έντυπα και οι διαδικτυακοί "διασκεδαστές" αυτού του είδους ενάντια σε εκατομμύρια ανθρώπους διαφορετικών πεποιθήσεων από τις δικές τους, ξέροντας πολύ καλά ότι τους πληγώνουν κατάφορα. Και μάλιστα ανθρώπους που δεν τους έφταιξαν σε τίποτε, γιατί δεν "σατιρίζουν" τα κακώς κείμενα της όποιας Εκκλησίας (ή "Εκκλησίας") ή του Ισλάμ, αλλά τα πρόσωπα που θεωρούν ιερά οι απλοί χριστιανοί και οι απλοί μουσουλμάνοι. Και ασφαλώς ο Χριστός δεν διδαξε κάτι που να Του αξίζει να υβρίζεται τόσο φρικτά.
Δεν υπάρχει αγάπη και σεβασμός προς τον άνθρωπο σ' αυτή την αντιμετώπιση των ιερών μας, καταλάβατε; Αυτό ακριβώς είναι το "σημείο των καιρών".
Ναι, "δεν καταλαβαίνω" τι το αξιόλογο υπάρχει σ' αυτό, όπως δεν καταλαβαίνω πώς δε βλέπουν αυτή τη φρικτή και χυδαία ψυχολογική βία εναντίον των απλών ευσεβών ανθρώπων οι αμύντορες τής (μετα)νεωτερικότητας, σαν τον αρθρογράφο μας. Δεν το καταλαβαίνω, και επιστέψτε μου να διεκδικήσω για τον εαυτό μου το δικαίωμα, έστω και εγωιστικά, να θεωρώ πως δεν είμαι ούτε αμαθής ούτε ανόητος. Δόξα τω Θεώ.
Γράφοντας "όλα είναι συγχωρημένα", οι συντάκτες του περιοδικού δε νομίζω πως κυριολεκτούσαν. Μακάρι να κυριολεκτούσαν. Τι εννοούσαν όμως; Ότι συγχώρησαν τους μουσουλμάνους εξτρεμιστές για τους φόνους που διέπραξαν; (Αυτό όντως θα ήταν "σπουδαία δήλωση από μια παρέα άθεων"!). Ότι ο Μωάμεθ συγχωρεί την εναντίον του σάτιρα και καλεί τους οπαδούς του να μην απαιτούν αιματηρή εκδίκηση; Τι ακριβώς;
Πολύ φοβούμαι ότι απλώς συνεχίζουν να πικάρουν τους μουσουλμάνους, βάζοντας τον ιδρυτή της θρησκείας τους να λέει κάτι απολύτως αντίθετο με αυτά που πραγματικά δίδαξε, κάτι 100% χριστιανικό, όχι ισλαμικό. Αυτό είναι και τίποτε άλλο.
Θα ήθελα όμως, ειλικρινά, να ξέρω αν οι Γάλλοι αυτοί συντάκτες αναγνωρίζουν την αξία της συγχώρεσης του εχθρού (που έχει σκοτώσει το συνάδελφό σου και απειλεί εσένα) και, αν ναι, πώς το στηρίζουν αυτό, αφού δεν είναι παρά μια ακόμα ανορθόλογη "παλαβομάρα" των χριστιανών και του γελοίου αρχηγού τους, του Ιησού Χριστού...
 
Σταματώ εδώ. Αν μου ξέφυγε κάτι, συμπαθάτε με. "ΌΛΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΓΧΩΡΕΘΕΙ" εξάλλου. Δόξα τω Θεώ.
Ο άγιος να σε προστατεύει και να σε φωτίζει, αδελφέ. Ευχαριστώ.

ΥΓ. Αρκετά για τον άγιο Παΐσιο - και διδαχές του - μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

REZOLUTIA PENTRU ELIBERAREA ARHIEPISCOLULUI IOAN DIN AHRIDA

handcuffs

freejovanvi.wordpress.com (ρουμάνικα)
Ελληνικά: Ψήφισμα για την αποφυλάκιση του αρχιεπισκόπου Αχρίδος Ιωάννη από τις φυλακές των Σκοπίων (σε πολλές γλώσσες)

DE CE ESTE INTEMNITAT?

Dupa cum veti citi din aceste randuri, viata unui om este in mare pericol si impreuna cu dansul sunt si alti membri, aflati intr-o mare nedreptate si incalcarea tuturor drepturilor omului.
In decursul ultimilor 12 ani, Prefericitul Arhiepiscop din Ahrida si Mitropolit al Scopiei, Ioan al VI- lea Javan Vraniskovski, cel ce de toata lumea ortodoxa este recunoscut canonic ca fiind Intaistatatorul vechii Arhiepiscopii din Ahrida, de sapte ori a fost retinut sau inchis pentru « activitati criminale inimaginabile »
Conditiile de detentie pentru dansul sunt inumane. Sta inchis intr-o celula 23 de ore pe zi si numai o singura ora are dreptul de plimbare. Vizitele sant interzise, inclusiv cele din partea mamei si a surorii lui. Deasemenea, este interzisa si lectura de orice fel. I s-a refuzat permisiunea de a merge pentru a se impartasi cu Sfintele Taine, deasemenea si dreptul de a se spovedi, cu toate ca are diabet si probleme grave cu coloana vertebrala. In afara de acestea exista si marturii ca nu beneficiaza de tratament medical si nu-i este permisa o interventie chirurgicala cu toate ca medicii o recomanda.
Motivul din spatele acestei torturi este faptul ca Arhiepiscopul Ioan nu a urmat ordinul dat de statul Macedonia de abrogarea Acordului pentru refacerea unitatii bisericesti care s-a semnat in Mai 2002 de catre reprezantantii asa numitei « Biserica Macedona » si cu Patr iarhia Ortodoxa a Serbiei si impreuna cu aceasta cu toate bisericile ortodoxe din toata lumea.
Nu numai Arhiepiscopul Ioan se afla iarasi in inchisoare, ci impreuna cu el si alti membri ai Arhiepiscopiei Ortodoxe din Ahrida, care de multe ori au suferit agresiuni fizice, iar bisericile pe care le-au construit si in care au slujit au fost distruse, dupa cum confirma raportul lui FREDOM HOUSE pentru Republica Macedonia in 2006.
In mod normal toate acestea nu sunt corecte. Arhiepiscopul Ioan impreuna cu credinciosii sai ar fi trebuit sa fie lasati in liniste in Arhiepiscopia Ortodoxa din Ahrida, si ar fi trebuit sa obtina dreptul de a se inregistra in registrul de stat ca si comunitate religioasa impreuna cu memebrii ei, va trebui sa primeasca inapoi toata averea confiscata lor, fara santaj inacceptabil, deoarece eliberarea Arhiepiscopului Ioan iar fi necesara lui pentru a putea parasi pentru totdeauna Republica Macedona.
Amnistia Internationala a constatat ca Arhiepiscopul Ioan este prizonier incontinuare iar conducera statului macedonian nu este interesata.
Totusi sigur va deveni interesata daca multi dintre noi vom cere eliberarea imediata a Arhiepiscopului Ioan din Ahrida, si o cerem de la oameni corecti.
Sa semnam si sa indemnam unii oameni precum Vicepresedintele Statelor Unite ale Americii JOE BIDEN pe ministrul adjunct al S.U.A. JOHN KERRY, pe BAN KI-moon Secretar General O.N.U. pe NICOLAE GRUEVSKI, prim ministru al Republicii Macedonia, pe doctor GJORGE IVANOV presedintele Republicii Macedonia si pe ADMAN JASHARI Ministrul Justitiei al Republicii Macedonia – sa opreasca persecutia organizata de catre stat a Arhiepiscopului Ioan si a celorlalti membri si toata aceasta nedreptate ACUM!
La nevoie sa-i lasam sa utilizeze toate mijloacele necesare, posibile astfel incat sa se opreasca comiterea acestei crime odata pentru totdeauna, sa semnam pentru a face aceasta persecutie religioasa istorie. Destul! Vremurile se schimba, ,,Dreptate pentru toti’’


TEXTUL REZOLUTIEI

Se gaseste in engleza subt titlu «ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ» («Semneaza rezolutia»)
CATRE :

Vicepresedintele Statelor Unite ale Americii JOE BIDEN
Onarabilul JOHN F. KERRY Secretarul Statelor Unite ale Aericii
Excelenta Sa BAN KI-moon, Secretar General ONU
NICOLAE GRUEVSKI Prim Ministru al Macedoniei
Doctor GJORGE IVANOV Presedinte al Macedoniei
PAJO ANIROVIK reprezentent permanent al Macedoniei in ONU
Onorabilul ADNAN JASHARI Ministrul Justitiei al Macedoniei

EXCELENTELE VOASTRE,
Pe pagina oficiala a guvernului Macedoniei citim ca Primul Ministru al Macedoniei NICOLAE GRUEVSKI (http//vlada.mk/node/299 ?language=en-gb) «are o credinta puternica in Dumnezeu si este ghidata de idealul unei opere dedicata stabilitatii si eficientii, pentru bunastarea tarii lui»

Gruevski
 

Intr-un articol scris in paginile Misiunii Permanente a Macedoniei si pe site-ul ONU intitulat «scrisoare de evaluare a Secretarului General ONU, BAN KI-moon» ce dateaza din 24/08/2012 (http://www.missions.gov.mk/un-newyork/media-center/press-releases/letters-of-appreciation-from-the-united-nations-se/) am citit ca Secretarul General Al ONU scoate in evidenta impresiile pozitive ale vizitei sale si totodata discutiile purtate cu superiorii Armatei din Macedonia.

BanKimoon-FYROM
 

Excelenta sa Secretarul General ONU cunoaste de o perioada lunga de timp, de tacticile complete aplicate de statul Macedonian pentru a incerca sa controleze Biserica, printr-o campanie brutala de intimidare si terorism?
Stie, ca in ultimii 12 ani, Preafericitul Arhiepiscop al Ahridei si Mitropolitul Scopiei IOAN, cel ce este stiut de toata lumea ortodoxa si recunoscut canonic ca Intai Statator al vechii Arhiepiscopii din Ahrida, a fost de sapte ori incarcerat sau retinut pentru activitati criminale inimaginabile?

Stie, ca motivul din spatele acestei torturi ale statului este faptul ca Arhiepiscopul IOAN nu a urmat abrogarea acordului pentru restabilirea unitatii bisericesti, organizata de catre statul Macedonian, acord ce s-a semnat in mai 2002, de catre reprezantanti ai asa numitei Biserica Macedoniana cu Patriarhia Ortodoxa Sarba, dar a intrat intr-o unitate liturgica si canonica cu Patriarhiei Serbiei si prin urmare cu Bisericile Ortodoxe din toata lumea?

Patriarch_Bartholomew_Archbishop_Jovan_Liturgy
Stie, ca Arhiepiscopul IOAN si alti memebrii ai Arhiepiscopiei Ortodoxe din Ahrida au suferit de multe ori agresiuni fizice si bisericile in care au slugit si cele care au fost construite au fost distruse, dupa cum afirma in expunerea sa FREEDOM HOUSE despre Macedonia in 2006?

Destroyed_temple_Monastery_Chrysostomos
Stie, despre condiitile inumane de detentie sle Arhipiscopului IOAN – incuiat intr-o celula 23 de ore pe zi, si umai o singura ora are dreptul de plimbare- vizitele sant interzise inclusim din partea mamei si a surorii lui, interzicerea lecturii de orice fel etc. refuzat permisul de iesire, dreptul lui de a se impartasi cu Sfintele Taine, inclusiv si dreptul de spovedanie, cu toate ca se stie despre faptul ca are diabet si probleme serioase cu coloana vertebrala? Stie ca Amnistia Internationala a aflat ca Arhiepiscopul Ioan este constient de faptul ca se afla prizonier?
Sau nu cumva persecutia dura si continua asupra Arhiepiscopului Ioan prezinta «credinta puternica in Dumnezeu si indrumarea de la idealul unei opere stabile si cu adevarat dedicata pentru bunastarea si prosperitatea tarii lor», in timp ce politia nu poate niciodata sa identifice identitatea atacatorilor din partea persecutorilor lui?
Ce altceva mai rau ar comite guvernul domnului GRUEVSKI, impotriva propriilor cetateni daca el nu ar fi fost un crestin credincios dupa cum sustine?
Noi cei se semnam nu putem sa ramanem complici tacuti la aceasta crima si cerem eliberarea imedeata a Arhiepiscopului Ahridei, IOAN.


06-12-FYROMs-Embassy-Washington
 

Va trebui, acesta impreuna cu credinciosii lui sa fie lasati in pace in Arhiepiscopia Ortodoxa din Ahrida, va trebui sa li se dea dreptul de a se inscrie in Registrul de Stat ca si comunite religioasa impreuna cu memebrii ei si sa primeasca inapoi toata averea confiscata – fara santaj inacceptabil- ca eliberarea Arhiepiscopului IOAN, presupune acesta, ar insemna parasirea pentru totdeauna a Macedoniei.
Astfel de santaj nu poate sa fie tolerat in lumea libera, in care statul Macedonia sustine ca face parte. Deoarece cuvintele sant nefondate de ce nu se dau dovezi revendicarilor lor.
Sa opreasca persecutia organizata de stat impotriva Arhiepiscopului IOAN si toata nedreptatea ACUM!
Va rugam Excelentelor Voastre de a utiliza toate mijloacele posibile angajate pentru a opri aceasta crima.
Faceti aceasta persecutie religioasa istorie!
Destul, ajunge, timpurile se schimba! Justitie pentru toti!


Voteaza aici:
https://secure.avaaz.org/el/petition/Joe_Biden_John_Kerry_Ban_Kimoon_Nikola_Gruevski_Gjorge_Ivanov_Free_Archbishop_Jovan