ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

Η Κυριακή των Αγίων Πατέρων & ο ρόλος της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στην πίστη της Εκκλησίας

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος
Η Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (η Κυριακή μετά την εορτή της Αναλήψεως, έβδομη Κυριακή από το Πάσχα). 

Απόσπασμα από το αφιέρωμα Από το Πάσχα ώς του Αγίου Πνεύματος

Μετά την εορτή της Αναλήψεως και πριν την εορτή της Πεντηκοστής, η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει θεσπίσει να τιμώνται οι 318 θεοφόροι Πατέρες, δηλαδή οι άγιοι διδάσκαλοι του χριστιανισμού, που συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Μικράς Ασίας το 325 μ.Χ. και κατοχύρωσαν τη διδασκαλία της Εκκλησίας για την Αγία Τριάδα και τη θεότητα του Χριστού, καταδικάζοντας ως αίρεση την καινοφανή άποψη του Αρείου ότι ο Υιός του Θεού είναι δημιούργημα του Θεού, όπως οι άγγελοι, και όχι Θεός.  
Η τριαδικότητα του Θεού και η θεότητα του Ιησού Χριστού είναι βασικά στοιχεία της πίστης των χριστιανών από την εποχή των αποστόλων ακόμη. Στην Καινή Διαθήκη συναντούμε πολλές αναφορές σε αυτά, αλλά όχι αναλυτική παρουσίαση και διευκρίνιση, επειδή μέχρι την εποχή του Αρείου δεν υπήρξε σοβαρή και συστηματική αμφισβήτηση επί του θέματος. 
Οι Πατέρες της Εκκλησίας διατύπωσαν ως δόγμα τη βασική αυτή διδασκαλία του χριστιανισμού λόγω της ισχυρής αίρεσης, που πήρε μεγάλες διαστάσεις λόγω της υποστήριξής της ακόμη και από αυτοκράτορες. Γι’ αυτό, για την αντιμετώπισή της η Εκκλησία συγκρότησε την Α΄ και αργότερα τη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, με τη συμμετοχή σημαντικών προσωπικοτήτων της Εκκλησίας, κάποιες από τις οποίες, στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, έφεραν ακόμη στο σώμα τους τα σημάδια από τα βασανιστήρια, στα οποία τους είχαν υποβάλει οι Ρωμαίοι διώκτες των χριστιανών λίγα χρόνια πριν.
Όλους αυτούς τους τιμά η Εκκλησία εκείνη την ημέρα, σε όλες τις ενορίες και τις ιερές μονές της Ορθοδοξίας. [Για την Αγία Τριάδα εδώ. Για την Κυριακή των Αγίων Πατέρων περισσότερα εδώ].

Ας δούμε, παρακαλώ:

Η 1η Οικουμενική Σύνοδος (αγίου Νεκταρίου)

Ο ρόλος του Αυτοκράτορα στην 1η Οικουμενική Σύνοδο

1η Οικουμενική Σύνοδος (325 μ.Χ.): η Σύνοδος των θεοφόρων, των χαρισματούχων και των ομολογητών της πίστεως

Sunday of the Holy Fathers of the First Ecumenical Council (7th Sunday after Easter)

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2020

Πόσες επετείους έχει αυτός ο Μάιος!...


Φωτο από εδώ

Εργατική Πρωτομαγιά

Η Γιορτή της Μητέρας (δεύτερη Κυριακή του Μάη)

9 Μαΐου: η επέτειος της πτώσης της ναζιστικής Γερμανίας

11 Μαΐου, η ανάμνηση των εγκαινίων της Νέας Ρώμης (Κωνσταντινούπολης), το 330 μ.Χ. 

Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος, οι Ισαπόστολοι & Φωτιστές των Σλάβων (11 Μαΐου)

Η γενοκτονία των Ποντίων (19 Μαΐου)

Η Μάχη της Κρήτης (από 20 Μαΐου) 

29 Μαΐου, η Άλωση της Κωνσταντινούπολης


The Life and Teachings of Elder Epiphanios Theodoropoulos of Athens


Click here, please.

 

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2020

Βίντεο: Εσπερινός & θεία λειτουργία προς τιμήν του αγίου νεομάρτυρος Ευγενίου Ροντιόνωφ | Аойос Эухениос Родионоф


Πανηγυρικός Εσπερινός και Θεία Λειτουργία από το πανηγυρίζον εκκλησάκι του Αγίου στην Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ και Αγίας Μαρίνας Ξυλοτύμβου, Λάρνακα Κύπρου (ψάλλουν Αφρικανές μοναχές - η φωτογραφία από εδώ). Θα τα παρακολουθήσετε πατώντας στην παραπομπή στο YouTube.

Για την ιερά μονή στο Διαδίκτυο
Ο άγιος νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ (23 Μαΐου 1996)
23 Μαΐου: μνήμη γέροντα Ευμένιου Σαριδάκη & νεομάρτυρος Ευγένιου Ροντιόνωφ
Ο άγιος νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ (23 Μαΐου 1996) & "μικροί Χαιρετισμοί" προς τιμήν του

Η μεταστροφή μιας βουδίστριας στην Ορθοδοξία και η Μονή Αγίας Μαρίνης και Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στη Ξυλοτύμπου της Κύπρου
Από εκεί:
Ο σεβαστός πατήρ Κυριάκος δεν ασχολήθηκε μόνο με το χωριό του, αλλά οι δραστηριότητές του έφθασαν μέχρι την Αφρική. Έκτισε μία πολυκλινική στην Μαδαγασκάρη, έναν Ιερό Ναό και την οικία του Ιερέως στην Τανζανία και ετοιμάζεται να κτίση τώρα έναν Ιερό Ναό στην Κένυα. Τώρα δε τελευταία δίπλα από την Ιερά Μονή των Αγίων Μαρίνης και Ραφαήλ, ανήγειρε και δημιούργησε ένα μεγάλο μουσείο, κόστους 1.400.000 ευρώ.
Σ’ αυτό το Μοναστήρι γνώρισα και την Ελένη πού κατάγεται από την Σρί Λάνκα, δηλαδή την Κεϋλάνη. Η Ελένη, βουδίστρια στο θρήσκευμα, πήγε στην Κύπρο για να γηροκομήσει μία γιαγιά και ησπάσθη τον Χριστιανισμό διότι βίωσε [την Μ. Πέμπτη] ένα υπερφυσικό και θαυμαστό γεγονός.
Ευχόμαστε ο Άγιος Ευγένιος να πρεσβεύει υπέρ ημών των αμαρτωλών (& υπέρ πάντων των ανθρώπων & των λαών)! 

Απολυτίκιο

Συλληφθεῖς ὑπ' ἀθέων, Μάρτυς Εὐγένιε, τήν ὀρθόδοξον πίστην καθομολόγησας, τοῦ Σωτῆρος τόν Σταυρόν ἐγκολπωσάμενος. Τήν κοπήν τῆς κεφαλῆς ἐπροτίμησας στερρῶς καί χαίρεις μετά Μαρτύρων, γόνε λαμπρέ της Ρωσίας καί στρατιώτα τοῦ Χριστοῦ εὐκλεῆ.



Άλλο απολυτίκιο του αγίου (ψάλλει ο Θ. Τσουμελέκας) 
Frantzeska Dorikou

"Διότι Αυτός είναι ο Θεός στον οποίο πιστεύουμε. Ο ίλεως. Ο συγχωρητικός. Ο πρόθυμος. Ο υπομονετικός. Και μαζί Του κι εγώ..."

ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

ΒΗΜΑΤΑ

Υπάρχουν γιορτές στην παράδοση της πίστης μας που περνούν γρήγορα. Για παράδειγμα, η Ανάληψη του Χριστού για τους πολλούς είναι η επιστροφή του Χριστού στον ουρανό, το ότι μας αφήνει πλέον μόνους μας να διαχειριστούμε τα όσα μας έδωσε, το Ευαγγέλιο, την ζωή της Εκκλησίας, την πίστη. Και κοιτώντας ψηλά αναρωτιόμαστε συχνά γιατί δεν ξανακατεβαίνει για να ρυθμίσει τις ζωές μας, γιατί μας δίνει την εντύπωση και ότι μας έχει ξεχάσει, αλλά και ότι και ο Ίδιος αναμένει την Δευτέρα Παρουσία Του για να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα του θανάτου, στο πρόβλημα του κακού, στην ανθρώπινη αλλά και του κόσμου δυστυχία. Η Ανάληψη συνδέεται με την επιστροφή στο «Πάτερ ημών» και το «Δι’ ευχών» ως προσευχή, με το τέλος του «Χριστός Ανέστη», αλλά και σε μια, κατά βάθος, μελαγχολία, ότι η χαρά της Ανάστασης περατώθηκε και επιστρέφουμε στην πραγματικότητα στην οποία δεσπόζει η μοναξιά.

Ας δοκιμάσουμε όμως να μην κοιτούμε προς τα ψηλά, αλλά, όπως λέει το τραγούδι, «όταν κοιτάς από ψηλά». Ας μη λησμονούμε ότι ο Χριστός ανέλαβε την φύση μας και την ανέβασε ψηλά, φέροντάς την ενωμένη με την θεϊκή του και βάζοντας τον άνθρωπο δίπλα στον Θεό. Όταν λοιπόν κατανοήσουμε ότι η προοπτική μας δεν πρέπει να είναι το να κοιτάμε ψηλά, αλλά από ψηλά, τότε και η γιορτή θα λάβει το αληθινό της περιεχόμενο, αλλά και η πορεία μας στον κόσμο θα γίνει αλλιώτικη!

Κοιτώ από ψηλά δεν σημαίνει κοιτώ με υπερηφάνεια και αλαζονεία. Σημαίνει ότι δεν εξαντλώ τον εαυτό μου στα όσα μπορώ να δω στρέφοντας το βλέμμα γύρω από τον εαυτό μου, αλλά βλέπω με μάτια και νου απλωμένα. Βλέπω παραπέρα προς όλες τις κατευθύνσεις. Κάνω τον άλλο αδελφό μου. Νοιάζομαι με την προσευχή και την αγάπη να δω τι τον αναπαύει. Δεν περιορίζομαι σε όσους με αγαπούν, αλλά ανοίγομαι σε όλους. Δεν κλείνομαι σε μια ταυτότητα που μου λέει ότι το παν δεν είναι ο εαυτός μου, αλλά ο εαυτός μου που προσφέρεται. Κοιτάζω από ψηλά σημαίνει είμαι έτοιμος να τρέξω για να μοιραστώ αυτό ή Αυτόν που μου δίνει νόημα. Σημαίνει ότι δεν νικιέμαι από την μικρότητα ενός ήθους που χωρίζει, αλλά προχωρώ στον τρόπο που ενώνει. Με γενναιοδωρία και αρχοντιά. Με ετοιμότητα για συγχώρεση. Διότι Αυτός είναι ο Θεός στον οποίο πιστεύουμε. Ο ίλεως. Ο συγχωρητικός. Ο πρόθυμος. Ο υπομονετικός. Και μαζί Του κι εγώ.

Κοιτώ από ψηλά σημαίνει ότι βλέπω τα σημαντικά και όχι τα ασήμαντα. Ακόμη κι ό,τι μας πληγώνει, καταλαβαίνουμε ότι πορεύεται στο πρόσκαιρο και αυτό θα το καταπιεί. Η μοναδικότητα όμως του προσώπου μας μένει. Η αξία της αγάπης μένει. Η απόφαση να παλέψουμε εναντίον του κακού μας κάνει να αλλάζουμε και μαζί μας να αλλάζουν κι άλλοι. Και το σημαντικότερο όλων είναι η συντροφιά του Χριστού στην ζωή μας. Ψηλά είναι Εκείνος. Και κοιτώντας από ψηλά, κοιτάμε μαζί Του. Κι Εκείνος, κι όταν ζαλιζόμαστε από τις λύπες, τους πειρασμούς, κάποτε και τον κακό και φοβικό εαυτό μας, γίνεται το στήριγμα και μας συγκρατεί από την πτώση.

Ας δοκιμάσουμε στην καθημερινότητα, στις σχέσεις μας με τους άλλους, στις όποιες έγνοιές μας να κοιτάξουμε ταπεινά από ψηλά. Για να ανεβούμε!

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»
στο φύλλο της Τετάρτης 27 Μαΐου 2020


Και:

Απόδοση του Πάσχα + Ανάληψη: η αποθέωση της ανθρώπινης φύσης!...