ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2019

Ποιο είναι πιο δυνατό, το φίδι ή ο Σταυρός;

14 Σεπτεμβρίου: Η παγκόσμιος ύψωσις του Τιμίου Σταυρού

 

Ποιο είναι πιο δυνατό, το φίδι ή ο Σταυρός;
Του Τιμίου Σταυρού: μια Μεγάλη Παρασκευή μέσα στο Φθινόπωρο

Παγκόσμια Ημέρα του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτ.) 
Η ευλογία να άρεις τον σταυρό σου
Μπροστά στο σταυρό σου

Σφραγίδα Πνεύματος Αγίου
Ο Σταυρός στην Παλαιά Διαθήκη
Το σχήμα του Σταυρού
Εκτενής έρευνα για το σχήμα του Σταυρού
Συμβολισμοί τού σημείου τού Σταυρού που σχηματίζουμε στο σώμα μας
Επεξηγήσεις για την τιμή προς τον Σταυρό, την ύλη και την Παναγία
Κυριακή μετά την ύψωση τού Τιμίου Σταυρού
Το μυστήριο του Σταυρού και της αναστάσεως του Χριστού
Ο Σταυρός του Θεού είναι η αγάπη Του, που είναι η άκτιστη ενέργειά Του
Ο Σταυρός ως εκτύπωμα πάνω στο Δώρο του Θεού
 

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

«Αυτός ο άγιος δεν ήταν άνθρωπος σαν εμένα; Πώς έγινε άγιος;»


Από τον εορτασμό του αγίου Αριστείδη του Αθηναίου Φιλοσόφου (13 Σεπτεμβρίου) στα Φηρά Σαντορίνης (εδώ)

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Σύλλογος Φίλων των απανταχού Κρυπτοχριστιανών
 

Διαβάζεις την ζωή των αγίων και βλέπεις μπροστά σου ζωντανές μεταφράσεις του Ευαγγελίου και εμπνέεσαι.
Τους γνωρίζεις σιγά σιγά. Βλέπεις πώς γεννήθηκαν, ποια ήταν η κατά σάρκα μητέρα τους, πώς άρχισαν την ζωή τους, πώς έχυσαν τους ιδρώτες τους, τα αγιασμένα τους δάκρυα, πώς πότισαν την γη με το πολύτιμο, το ζεστό τους αίμα. Το αίμα εκείνο που ήταν ενωμένο με το αίμα του Χριστού.
Ενθουσιάζεσαι και σου έρχεται να πηδήσεις για να φτάσεις ψηλά. Τους διαβάζεις και τους νιώθεις μαζί σου, σα να ακούς την αναπνοή τους. Σα να καθόμαστε όλοι μαζί και ύστερα από λίγο σας λέω:
Κουραστήκατε, αγαπητοί μου, ας κάνουμε έναν περίπατο. Κάνουμε περίπατο και κουβεντιάζουμε όλοι μαζί φιλικά σαν οικογένεια. Έτσι νιώθεις τους αγίους μέσα στην ζωή σου, όταν τους διαβάζεις. Σου γεννιέται αμέσως το ερώτημα: Αυτός ο άγιος δεν ήταν άνθρωπος σαν εμένα; Πώς έγινε άγιος; Μπορώ και εγώ να γίνω άγιος. Βλέπεις τον ηρωισμό του, την αγάπη του προς τον Θεό και η καρδιά σου εξάπτεται και θέλεις ακόμη και να τον ξεπεράσεις.

 
Και

Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός όταν...

Για τη Μαρία, τη σύγχρονη μάρτυρα με τα 10 παιδιά, μια αγία της διπλανής πόρτας...   
Όραμα θείου Φωτός σε ρουμάνικη φυλακή  

Η θρησκεία της χαράς - Γελαστοί άγιοι
ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!

Είσαι ο άνθρωπός μου;
Miley Cyrus - ή: γιατί επείγει να ενταθεί η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο δυτικό κόσμο...
Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου...

Αυτογνωσία 
Επιείκεια, κατανόηση, αγάπη!... 

Άγιοι εκατέρωθεν της εορτής του Τιμίου Σταυρού!...


Δείτε, παρακαλώ:
 
Δύο άγιοι εκατέρωθεν του Τιμίου Σταυρού: Αριστείδης, ο Αθηναίος Φιλόσοφος, & Νικήτας, ο Γότθος μεγαλομάρτυρας...

Άγιοι στις 13, 14 & 15 του Σεπτέμβρη, μεταξύ των οποίων οι άγιοι Μελέτιος Πηγάς και Πορφύριος ο Μίμος (Ηθοποιός)!...
Για τους αγίους ηθοποιούς δείτε και εδώ παρακαλώ. 

 

Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

Τι χρειάζεται η τελετή του αγιασμού στα σχολεία;



Μια απάντηση παρακαλώ να διαβάσετε εδώ, από τη σελίδα 15 του pdf και μετά.
Ακολουθεί το κείμενο της τελετής (η "ακολουθία") του αγιασμού της έναρξης των μαθημάτων στα σχολεία, όπου οι ευχές (προσευχές) δίδονται σε νεοελληνική μετάφραση (δυστυχώς δεν βρήκα το αρχαίο κείμενο).
Αυτό που δεν περιλαμβάνεται στην ανάρτηση είναι τα δύο αναγνώσματα από την Καινή Διαθήκη (Απόστολος και Ευαγγέλιο) που ακούμε να διαβάζονται κατά την τελετή αυτή.
Εικ. από εδώ
Ο Απόστολος είναι περικοπή από την επιστολή του αγίου Ιακώβου, κεφ. 3, στίχοι 13-18 (διαβάστε το εδώ), και το Ευαγγέλιο είναι από το κεφ. 2 του κατά Λουκάν ευαγγελίου, όπου η αφήγηση του επεισοδίου με τον Ιησού 12ετή στο ναό, όπου ένα παιδί (όχι... κοινό παιδί) κατέπληξε με τη σοφία του τους σοφούς του Ισραήλ.

Θερμή παράκληση να τα μελετήσετε όλα αυτά με τη δέουσα προσοχή και, αν θέλετε, να αναλογιστείτε αν λένε κάτι σοφό και χρήσιμο για τα παιδιά μας. Αν λένε κάτι, που βοηθά τα παιδιά μας να γίνουν ελεύθερες και φωτεινές προσωπικότητες, ακόμη και αν τα δούμε ως καθαρά φιλοσοφικά κείμενα, πέρα από την πίστη.
Ας είμαστε όμως ειλικρινείς, πρώτα απ' όλα με τον εαυτό μας και με τα ίδια τα παιδιά μας. Ας ξεφύγουμε από την αυταπάτη ότι τα κείμενα της Εκκλησίας (και μάλιστα "όλα") καλλιεργούν τη δεισιδαιμονία και την υποταγή. Ακόμη και άθεοι, μορφωμένοι και καλλιεργημένοι φυσικά, έχουν ξεπεράσει προ πολλού αυτή την αγκύλωση.
Ευχαριστώ και εύχομαι καλή σχολική χρονιά σε όλους, μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Καλή σχολική χρονιά συν Χριστώ και εν Χριστώ.
Δόξα τω Θεώ.

Επιδόρπιο

Η Εκκλησία στο σχολειό (διαβάστε το μετά τα links)
Κάθε ἐπιστήμονας εἶναι ὑποψήφιος ἥρωας καὶ ἅγιος...
Για την αρχή της σχολικής χρονιάς...
Το Σχολείο διδάσκει τη γλώσσα της Εκκλησίας...
Γιατί είναι αναγκαία η Ανθρωπιστική Παιδεία 
Μπορούν τα παιδιά μας να αλλάξουν τον κόσμο;

πατήρ Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος († 10 Σεπτεμβρίου 2018)
 
Η Παναγία, τα τανκς των ναζί, 11 Σεπτεμβρίου & καλή σχολική χρονιά
Το θαύμα της Παναγίας στον Ορχομενό (10 Σεπτ. 1943), ο πατριάρχης Πέτρος & οι νεκροί του Σινούκ, η 11η Σεπτεμβρίου με ένα θαύμα σε δημόσιο χώρο, ο άγιος Ευφρόσυνος ο Μάγειρος, η αγία Θεοδώρα του Βάστα, ο άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι νεομάρτυρες της Μικρασιατικής Καταστροφής κ.λ.π.


Εικ. από εδώ

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και η σχέση του με το Θεό


Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 63 ετών ο τραγουδοποιός Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.
«Είμαι θρήσκος. Πιστεύω σε έναν Θεό Πατέρα Παντοκράτορα. Πιστεύω πως κάτι υπάρχει, πως δεν μπορεί η ζωή να είναι μόνον αυτή! Γιατί αν υπάρχει μόνον η ύλη, είναι μια τρομερή κουταμάρα, μια… αλητεία.
Αν έχει δημιουργηθεί αυτή η ζωή από μια σύμπτωση για να καταλήγουμε ξανά ότι το μεγάλο ψάρι να τρώει το μικρό, δεν έχει νόημα. Τότε, δυστυχώς, λυπάμαι που βρέθηκα σ’ αυτή τη ζωή».
Αυτά είχε δηλώσει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε συνέντευξή του, ερωτηθείς για το ποια είναι η σχέση του με τη Θρησκεία.
Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας το ΕΚΑΒ δέχθηκε κλήση για το περιστατικό στις 04:30 από την κόρη του καλλιτέχνη.

orthodoxianewsagency.gr

Δημοφάντης

Από την Έλενα (Λαυρέντης ή όταν σώπασαν τα τραγούδια):
 
... Εμείς το λέμε "καλόν Παράδεισο" και σου το απευθύνουμε για όσα αγαπήσαμε εξ αιτίας σου, αλλά και για την ευκαιρία που πάντοτε ζητούσες... στον Παράδεισο να πας. Έτσι δεν μας έλεγες, τραγουδώντας;

10 Σεπτ. 1943: Η Παναγία σταματά τα ναζιστικά τανκς στον Ορχομενό Βοιωτίας!...


 

Ας μην ξεχνάμε αυτή την τοπική γιορτή του Ορχομενού Βοιωτίας, που με το σπουδαίο μήνυμά της αξίζει να γίνει πανελλήνια, πανορθόδοξη & παγκόσμια:

Η Παναγία & τα τανκς των Ναζί
Η εικ. & το βίντεο από εδώ.

Την ίδια μέρα:

Αγίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα & άλλοι άγιοι 

Η Παναγία της αγριελιάς στο Τρίκερι Μαγνησίας

Δες και: Ο άγιος Χαράλαμπος, οι Ναζί & τα Φιλιατρά
Ναζί (ενότητα στο ιστολόγιό μας)

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2019

"Η γνωριμία ενός ιερέα με μια ηλικιωμένη τρανς - Μια συγκινητική αφήγηση"...



Εισαγωγή του blog μας: Όντως συγκινητική αφήγηση, αλλά και θλιβερή. Ο "πρώην ιερέας", που αφηγείται την ιστορία, εμφανίζεται σαν να γλίτωσε από ένα διεφθαρμένο μηχανισμό, μια επιχείρηση ή μάλλον συμμορία υποκριτών, που κηρύττουν μιαν αγάπη ρηχή και άχρηστη. Λέει: «Πίστευα ο βλάκας ότι η αγάπη του Ιησού είναι η καθαρότερη απ’ όλες. Όχι. Καταλήγω: “η αγάπη που μας λένε στις εκκλησίες, είναι η πιο σιχαμένη, η πιο ύπουλη, η πιο εγωιστική”».
Κάνει λάθος. Και αυτό το λάθος τον έκανε "πρώην ιερέα", ενώ κάποιος που αντιλαμβάνεται την ουσία της αγάπης του Ιησού Χριστού γίνεται άγιος ιερέας. Και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι.
Ίσως έπεσε πάνω σε αληθινούς υποκριτές, που τον σακάτεψαν ψυχικά και τον έδιωξαν από την Εκκλησία. Αλλά δεν είναι όλοι έτσι. Και, εφόσον ζει ακόμη, δεν είναι αργά να επιστρέψει. Ο Χριστός πάντως τον περιμένει. Δεν τον περιμένει ως βλοσυρός κριτής, τον περιμένει και πονάει.
Μάλλον δεν έμαθε περιστατικά όπως του αγίου Πορφυρίου με τις πόρνες.
Πάντως, αν και η στάση του απέναντι στη "γριά τρανς" σίγουρα ήταν χριστιανική, έχει επίσης λάθος αν νομίζει πως μπορούμε να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε, αρκεί να έχουμε κάποια καλοσύνη μέσα μας. Εξάλλου και η αφήγησή του και οι απόψεις της γυναίκας δεν φανερώνουν μόνο καλοσύνη και αγάπη... αλλά και αρκετή προκατάληψη.
Ας μη νομίσει κανείς πως είμαι κριτής και δικαστής των αδελφών μου. Όχι. Για την ωφέλειά τους ενδιαφέρομαι, και χρειάζομαι κι εγώ άλλους - αληθινά σοφούς όμως, δηλ. σωστούς χριστιανούς - που να ενδιαφέρονται για τη δική μου.
Αν θέλουν οι φίλοι μπλογκοναύτες, διερχόμενοι ή ναυαγήσαντες στη μπλογκονησίδα μας, ας συμπληρώσουν με μερικά αγαπημένα μας ποστάκια, που ίσως βοηθήσουν να με καταλάβουν καλύτερα (και, ελπίζω, να καταλάβουν και την Εκκλησία καλύτερα, όπου Εκκλησία = η συνάντησή μας με τους αδελφούς μας, με τον πλησίον μας). Τα δίνω σε links αμέσως μετά την ανάρτηση...

The best

Μία ιδιαίτερα συγκινητική ιστορία μοιράστηκε ένας χρήστης του facebook. Πρόκειται για τη γνωριμία και τη συνάντηση ενός ιερέα με μία ηλικιωμένη τρανς.
«Με έλιωσε, ένα με τα πατώματα με έκανε…
Φίλος πρώην ιερέας. Δημοσιεύω την ιστορία με την άδειά του» γράφει στην ανάρτηση του.


Η μαρτυρία του πρώην ιερέα...

Τον πρώτο καιρό που χειροτονήθηκα ήμουν σ’ ένα νησί που ήτανε από το σπίτι μου μακριά. Ένας φίλος γκέι ακτιβιστής είχε κάνει μίαν ανάρτηση στο φέις μπουκ για μια γριά τρανς που βρισκόταν σε μια πόλη που απ’ το νησί που ήμουν ήτανε με το καράβι και τ’ αμάξι απόσταση τέσσερις περίπου ώρες. Είχε γράψει λοιπόν ο Στρατής ότι “στη φωτογραφία που βλέπετε είναι η τάδε τρανς. Είναι άρρωστη με καρκίνο κι αυτό είναι το τηλέφωνό της. Όποιος θέλει να την πάρει τηλέφωνο να της κάνει λίγη παρέα, δεν έχει κανέναν”.
Είχα γυρίσει απ’ την εκκλησία που μέσα ‘κει αισθανόμουν άχρηστος πολύ, αφού σταύρωνα φανέλες τουριστών για ώρες πάνω στα ιερά κόκαλα. Βλέπω την ανάρτηση και λέω στον εαυτό μου “αν δεν πάρεις εσύ που ακολουθείς τον Ιησού, τότε τηλέφωνο ποιος στ’ αλήθεια θα πάρει”; Πίστευα ο βλάκας ότι η αγάπη του Ιησού είναι η καθαρότερη απ’ όλες. Όχι. Καταλήγω: “η αγάπη που μας λένε στις εκκλησίες, είναι η πιο σιχαμένη, η πιο ύπουλη, η πιο εγωιστική”.

Σηκώνω το κινητό και καλώ στο τηλέφωνο. Ακούστηκε μια γρασαρισμένη φωνή χωρίς πολλή πια δύναμη- κουρασμένη. Της εξήγησα ποιος είμαι και από που βρήκα το τηλέφωνό της. Εκείνη χωρίς ακόμη να τελειώσω και με μια σιγουριά στο λόγο της, γυρνά και μου λέει απ’ την άλλη γραμμή “σορέλα είσαι; Εσείς μας σιχαίνεστε εμάς. Εσείς σιχαίνεστε όποια λέει όλη την αλήθεια”. 
Μιλήσαμε ώρες πολλές κι εκείνη την πρώτη φορά κι όλη τη βδομάδα που ακολούθησε. Έμαθα πολύ πράγμα, αφήγηση σαν ταινία: για τ’ αυτόφορα, για το ξύλο, για τις τόσες φορές που πήγαν να τηνε μαχαιρώσουν. Έλεγε πολλά. Για την αγάπη, για την ξεχασιά, για τη μοναξιά, για τη σοφία που φέρνει το κρεβάτι του θανάτου.
Αφού πέρασε μια βδομάδα, γυρνά στο τηλέφωνο και μου λέει “μωρή σορέλα, θέλω να κοινωνήσω”. Σάστισα γιατί τόσες μέρες δεν είχαμε πει ούτε για θεούς ούτε για δαίμονες. Το ότι φόραγα τα ράσα κάπου σα να ξεχάστηκε απ’ το πρώτο τηλεφώνημα. “Να κοινωνήσω σου λέω πριν πεθάνω”. 
Σύμφωνα με τους κανόνες των παπάδων απαγορεύεται ρητά να πάρεις την κοινωνία από έναν τόπο και να την πας σε άλλον. Απαγορεύεται σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να σε ξυρίσουνε κιόλας. Για τους παπάδες τέτοιοι κανόνες είναι πολύ σημαντικοί.
Πιθανώς να μην είναι άλλοι, όπως το “αγαπάτε αλλήλους”, αλλά τέτοιοι είναι σημαντικοί στο έπακρο. “Γιατί δε ζητάς από τον παπά της γειτονιάς σου”; Τη ρώτησα. “Η δικιά σου εδώ (ενν. τον εκεί παπά) μου είπε ότι πουτάνα και τρανς δε κοινωνάει. Ακόμα κι αν πεθαίνει. Κι εγώ δεν επέμεινα. Μπορείς να έρθεις εσύ”; “Ναι” της είπα και κατέληξα: “τα λέμε άμεσα”.Βάλθηκα λοιπον να καταστρώσω σχέδιο πως θα κλέψω την κοινωνία μέσα από το ποτήρι. Πίστευα κι εγώ τότε ότι μέσα στο ποτήρι είναι το σώμα του θεού. Άλλη παράνοια κι αυτή. Ας έχει.

Το επόμενο πρωί σα διάκος που ‘μουνα -ένα στάδιο πριν γίνει κανείς δηλαδή παπάς πλήρης, σα μαθητευόμενος ένα πράγμα- θα έπρεπε να πιώ μετά τη λειτουργία ό,τι περίσσεψε απ’ το ποτήρι. Εκεί που το χω πιεί όλο, αφήνω ένα κομμάτι από το ιερό ψωμί στην άκρη. Το τσιμπάω με τα νύχια και το βάζω σ’ ένα αλουμινοχαρτάκι που χα στη τσέπη. Αφού είχα κλέψει τον “θησαυρό”, παίρνω το αμάξι και πάω στο πίσω λιμάνι του νησιού απ’ όπου σίγουρα κανείς δεν θα μάθαινε ότι φεύγω. Οι παπάδες εκεί είχανε δίχτυα παντού.
Ό,τι και να έκανες, το ήξεραν την επόμενη στιγμή. Παίρνω το πλοίο, αφήνω το αλουμινόχαρτο στ’ αμάξι, φτάνω στη στεριά, οδηγώ μέχρι την πόλη. Σ’ όλη τη διαδρομή έλεγα προσευχές και ύμνους. Έτσι συνήθως κάνανε όταν μεταφέρανε σε κάποιον άρρωστο την κοινωνία, απ’ την εκκλησία στο σπίτι του αρρώστου με τα πόδια. Ε, εγώ έψαλα μες στο αμάξι για κανα τρίωρο. Είχε γκανιάξει το λαρύγγι. Κι ούτε τσιγάρο έκανα. Για ‘μενα θυσία φοβερή!

“Δεν θα κοινωνήσεις”; τη ρώτησα. “Όχι αγόρι μου. Δεν πιστεύω σε τέτοια πράγματα. Εσένα ήθελα να δω πριν πεθάνω
 
Φτάνω κάτω απ’ το σπίτι. Την παίρνω τηλέφωνο. Μου ανοίγει. Ανεβαίνω πάνω. Με βλέπει και βάζει τα κλάματα. Με παίρνει αγκαλιά προτού εγώ καν προσπαθήσω να την πάρω. Καθίσαμε στο σαλόνι. Μιλούσαμε ένα τρίωρο ασταμάτητα. Λόγος για την κοινωνία δεν έγινε κανένας. Κάποια στιγμή και ενώ η ώρα περνούσε, έβλεπε ότι με έζωναν τα φίδια, είχα στ’ αλήθεια ταξίδι να κάνω. “Δεν θα κοινωνήσεις”; τη ρώτησα. “Όχι αγόρι μου. Δεν πιστεύω σε τέτοια πράγματα. Εσένα ήθελα να δω πριν πεθάνω.
Ο Θεός, αν υπάρχει, ήτανε τώρα δω στη συντροφιά μας. Εγώ σα να τον είδα. Εσύ που είσαι και με τα ράσα τίποτα δεν κατάλαβες; Έλα φύγε, γύρνα πίσω. Να τα λέμε, μη με ξεχνάς”. Μέσα μου αισθάνθηκα ότι εκείνη τη στιγμή το ρούχο που φορούσα δεν είχε καμιάν αξία. Ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα να τα πετάξω. Γυρνάω στο νησί χωρίς ύμνους. Έβρεχε. Δάκρυα και σκέψεις. Το επόμενο πρωί λειτούργησα κανονικά. Γύρισα σπίτι, ήπια καφέ κι έφαγα την κοινωνία απ’ το αλουμινόχαρτο. Ψωμάκι, κρασάκι. Είχα δει τον θεό στο φτωχό της σαλονάκι.
Την επόμενη μέρα προσπάθησα να την καλέσω στο τηλέφωνο. Δεν το σήκωνε. Το ίδιο συνεχίστηκε για μια βδομάδα. Έπειτα ο Στρατής έγραψε ότι έφυγε απ’ τη ζωή. Σίγουρα οι σορέλες εκεί θα την έθαψαν με το αντρικό της όνομα. Να παν να χεστούν. Από θεό τίποτε δε ξέρουν. Αυτός θα ‘ταν εκεί, αν υπάρχει, στο φτωχό της σαλονάκι.

"Ν": Και τώρα το κέρασμά μας:

Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Αυτογνωσία
"Πατέρα, δεν έχω εχθρούς... άρα δεν μπορώ να γίνω άγιος..."
Άγιος Πορφύριος: Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους
Είσαι επικηρυγμένος ή "εξασφαλισμένος";
Προσευχές από τους «τελειωμένους»...
Το Μανιφέστο του Αταίριαστου