Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

New Martyr fr Daniel Sysoev († 19.11.2009) - “The warriors of Christ are not killed, but crowned”!...

...Father Daniel Sysoev carried out his missionary activity among Moslems [our note: and Protestants, Pentecostals, Paganists etc]. His Evangelical preaching was very successful: He converted and baptized many people; he received death-threats in response. His answer to such threats was to preach Christ with still greater zeal. Therefore his death is a Christian sacrifice for the sake of the great cause to which he felt called by Jesus Christ. Such a death is an open and manifest victory, because “warriors for Christ are not killed, but crowned” (St Cyprian of Carthage, hieromartyr. Epistle 66) [from here].

New Martyr fr Daniel Sysoev († 19.11.2009)

St Cyprian of Carthage
On the Murder of Father Daniil Sysoev

Father Daniil Has Gone from us to God as a Confessor

Fr. Daniel Sysoev: “To Make the Whole World Love Christ”

As I find you, So Shall I Judge You

Fr. Daniel's Autobiography and the Interview with Him on the Occasion of the Opening of the Missionary Centre

Fr. Daniel Sysoev: holy icons & hymns

Памяти отца Даниила Сысоева. Катехон-ТВ (выпуск 30) 

İlahiyatçı ve İman İkrarcısı, Şehit Peder Daniel Sysoev (1974–2009)

Please, see also:

From Herod to ISIS through Christ: No Record of Retribution! (& a lesson from the martyrdom of the African Saint Cyprian of Carthage)

The Orthodox Christian sentiment regarding the persecutions of Christians by Islamists 

A Christian perspective on Islam 

From Islam to Christianity: To our brethren who converted from Islam to Protestantism or Roman Catholicism

From Islam to Christianity: Saints in the Way to the Lihgt

19 Νοε: μνήμη του νεομάρτυρα ιεραποστόλου π. Δανιήλ Συσόεφ († 2009)

Από τον π. Δανιήλ Συσόεφ († 19 Νοεμβρίου 2009) στα Εισόδια της Θεοτόκου & τη μνήμη δυο σύγχρονων γερόντων (π. Ιάκωβου Τσαλίκη & π. Γεωργίου Καλτσίου)...

Ο νεομάρτυρας ιεραπόστολος π. Δανιήλ Συσόεφ και η σημασία του μαρτυρίου του

İlahiyatçı ve İman İkrarcısı, Şehit Peder Daniel Sysoev (1974–2009) (στα τουρκικά) 

Η ιεραποστολική ιστοσελίδα των φίλων του π. Δανιήλ (στα ρωσικά)  

π. Δανιήλ Συσόεφ : απεικονίσεις και ύμνοι ― Fr. Daniel Sysoev: holy icons & hymns (in Greek) 

New Martyr fr Daniel Sysoev - “The warriors of Christ are not killed, but crowned”!...

The mission is feasible! – about publishing activity of the Orthodox Missionary Center “Fr. Daniel Sysoyev”

Άγιοι που γιορτάζουν 19 Νοεμβρίου

Άγιοι στις 20 Νοεμβρίου (ανάμεσά τους και πολλοί Πέρσες μάρτυρες)  

Το Ισλάμ έρχεται - Εμείς κοιμόμαστε;

Ενότητα στο blog μας για τον π. Δανιήλ Συσόεφ

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

The “Our Father”

a blog of St Vladimir’s Orthodox Theological Seminary

When Jesus’ taught His disciples how to pray, He gave them the “Our Father” (Matthew 6:9-13; Luke 11:1-4). They were not to mindlessly recite it, saying it with their lips only (Matthew 15:8; Mark 7:6) but rather that the words would be said with the heart and mind and become a vehicle for communion with the Father. This prayer to the Father becomes our own as the Holy Spirit bears witness in our hearts that we are God’s children, crying, “Abba” or “Daddy” (Galatians 4:6), a heartfelt expression of our love for God and devotion to Him. One of the most crucial ways of loving and obeying the
Lord (Deuteronomy 6:1-5; Matthew 22:36-38; Mark 12:28-30; Luke 10:25-28) with all of our heart, mind and strength is to pray with attentiveness, i.e. to pray with all of our heart, soul, mind and strength. And there are no better words to use than those taught to us by the Son of God Himself.
The prayer begins with “Our Father Who is in Heaven,” telling us immediately whom we are addressing and who we are in relation to Him. Through faith in Christ and the receipt of the Holy Spirit in Baptism and Chrismation, we become, by grace (adoption), the children of God and co-heirs with Jesus Christ our Lord (Romans 8:17; Galatians 4:4-7). God has truly become our Father (John 1:12-13), our Abba. The One Who Is, and Who made all things has given us the right to call Him not only Father, but Daddy. And if God is our Father then we are all (as many of us who have been baptized into Christ) brothers and sisters. We are all part of God’s household and are all equally co-heirs with Christ.

We say, “hallowed be Your Name,” in other words, “Your Name is holy, may it be praised, and may it be kept as holy.” It is a reminder that God is holy and that we ought to give Him the praise that He is due. Throughout the Scriptures we see that the Name of God, the Presence of God and the Person of God are inseparable. To call on the Name is to invoke the presence of the person who is named. This is why taking the Lord’s Name in vain is a gravely serious sin that we need to repent of and confess.
We pray for the Kingdom (literally the reign or rule) of God to come fully on the earth so that God’s will will be done perfectly in our lives and in all the earth. The Kingdom of God was announced and inaugurated by Christ in His first coming, but we wait and pray for the fullness of that reign that will come only when Jesus returns. Next we pray for the “epiousion” (usually translated “daily”) bread or super substantial bread, or bread “of tomorrow.” In other words we pray for the sustenance needed for true life, the bread, which is the foretaste of the heavenly banquet, Holy Communion.

We pray that the Father will forgive us as we forgive others. Jesus tells us clearly that if we fail to forgive others that our sins will not be forgiven (Matthew 6:14; 7:1-2; 18:21-35). We pray not to be led into temptation but that we be delivered from the Evil One. In Mark 14:38 Jesus warns Peter to “watch and pray” so that he will not fall into temptation. Likewise we are to be diligent and to pray that we might not be tempted; and that we be rescued from the Evil One.
This is the prayer that the Lord Himself gave us. Let us pray it daily, several times a day. And whenever and wherever we pray it, let it be with attentiveness and understanding. In other words, let us pray it with all our heart, mind, soul and strength.

Originally from Trinidad and Tobago, Fr. Maximus Cabey (SVOTS ’11) was raised Roman Catholic. Always sensing a call to be a pastor and teacher, he has been involved in pastoral ministry in one form or another for the past 23 years. Fr. Maximus and his wife, Photini, live in Green Bay, Wisconsin, where Fr. Maximus serves as the priest at St. Matthew Orthodox Church.

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Ο ευαγγελιστής Ματθαίος και η πολιτική κρίση στην Ελλάδα! (Και το Πολυτεχνείο, την επαύριο)...

Αν είστε "άσχετος" με την Εκκλησία, αυτό το άρθρο απευθύνεται περισσότερο σ' εσάς, παρά σ' εμάς τους "σχετικούς".
Σήμερα, 16 Νοεμβρίου (παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου), η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει ένα μεγάλο άγιο της αρχαιότητας: τον απόστολο και ευαγγελιστή Ματθαίο, έναν από τους 12 μαθητές του Χριστού και συγγραφέα του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου.
Ο άγιος Ματθαίος (όπως αναφέρει ο ίδιος στο κεφάλαιο 9 του κατά Ματθαίον) ήταν τελώνης, δηλαδή φοροεισπράκτορας των Ρωμαίων. Οι τελώνες νοίκιαζαν από τους Ρωμαίους την είσπραξη των φόρων και είχαν το δικαίωμα να πάρουν από το λαό όσα χρήματα ήθελαν, να αποδώσουν στους Ρωμαίους το φόρο και τα υπόλοιπα να τα κρατήσουν. Έτσι, οι τελώνες εκμεταλλεύονταν και καταλήστευαν το λαό και, όπως ήταν φυσικό, ήταν άπληστοι, πλούσιοι και μισητοί.

Ο Χριστός πέρασε από το "τελώνειον", δηλ. μπροστά από το τραπέζι των εισπράξεων του Ματθαίου, και του είπε: "Ακολούθησέ με". Τότε εκείνος τα παράτησε όλα, πήγε κοντά Του και έκανε μια καινούργια ζωή. Μάλιστα, παρέθεσε γεύμα στο Χριστό και τους μαθητές Του, στο οποίο μαζεύτηκαν κι άλλοι τελώνες και αμαρτωλοί, ώστε οι Φαρισαίοι (οι υπερβολικά θρησκευόμενοι Ιουδαίοι της εποχής εκείνης, πού όμως συχνά ήταν υποκριτές και υπερόπτες) να πουν στους αποστόλους: "Γιατί ο δάσκαλός σας τρώει μαζί με τους τελώνες και τους αμαρτωλούς;". Ο Χριστός το άκουσε και τους απάντησε: "Γιατρό χρειάζονται οι ασθενείς, όχι οι υγιείς. Πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει η φράση: θέλω έλεος, όχι θυσίες. Διότι δεν ήρθα να καλέσω δίκαιους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια" (Ματθ. 9, 9-13). Το περιστατικό διασώζουν και οι ευαγγελιστές Μάρκος και Λουκάς (κατά Μάρκον, 2, 14-18, κατά Λουκάν, 5, 27-32), μόνο που εκείνος τον ονομάζουν Λευΐ, που προφανώς ήταν το άλλο όνομά του (συχνά οι Εβραίοι είχαν δύο ονόματα).
Μετά την ανάσταση του Χριστού, όπως ξέρουμε από την αρχαία παράδοση των χριστιανών, ο άγιος Ματθαίος ταξίδεψε στην Αφρική και, κηρύττοντας το χριστιανισμό, έφτασε μέχρι την Αιθιοπία. Εκεί ο βασιλιάς Φουλβιανός, ενοχλημένος από τη δράση του, τον συνέλαβε και τον έκαψε ζωντανό! Αργότερα όμως μετανόησε, έγινε χριστιανός παίρνοντας το όνομα Ματθαίος και έζησε μια ζωή μετάνοιας και καλοσύνης, τόσο που η Εκκλησία τιμά και τη δική του μνήμη σήμερα, την ίδια μέρα.

Τώρα επιθυμώ να συνδέσουμε τη γιορτή του αγίου Ματθαίου με το σήμερα, για το οποίο τη θεωρώ δραματικά επίκαιρη...
Κατ' αρχάς, ο άγιος Ματθαίος, με την αλλαγή της ζωής του, καλεί κάθε διεφθαρμένο άνθρωπο να μετανοήσει και ν' αλλάξει ζωή. "Έι, ξύπνα!" του φωνάζει. "Δες εμένα και πάρε παράδειγμα!".
Όλοι οι εκμεταλλευτές του λαού, οι εκμεταλλευτές του πλησίον, όποιοι κι αν είστε, όποια θέση κι αν κρατάτε, ο ευαγγελιστής Ματθαίος σας φωνάζει και ο Χριστός, μέσω του αγίου Ματθαίου, σας προσκαλεί στο δρόμο Του. Ξυπνήστε όσο είναι καιρός - σώστε το τομάρι σας, όχι από τη λαιμητόμο (που κι αυτήν δεν αποκλείεται να τη συναντήσετε, αν ξεσπάσει η οργή του λαού), αλλά από το χειρότερο, την αιώνια κόλαση.
Το ίδιο σας λέει και ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, στην επιστολή Ιακώβου (μέσα στην Καινή Διαθήκη) και ιδιαίτερα στο συγκλονιστικό κεφάλαιο 5.
Η Ορθοδοξία δεν έχει απλοϊκή ιδέα για τον παράδεισο και την κόλαση. Οι άγιοι διδάσκαλοί μας (που έζησαν και ζουν μέσα στο θείο Φως) βεβαιώνουν ότι παράδεισος και κόλαση είναι το ίδιο το Φως του Θεού, που το ζουν ως πυρ οι διεφθαρμένοι και αμετανόητοι αμαρτωλοί.
Τι είπατε; Δεν τα πιστεύετε αυτά; Δεν έχει καμιά σημασία. Είτε τα πιστεύετε είτε όχι, θα τα βρείτε μπροστά σας.
Όμως υπάρχει κι ένα δεύτερο στοιχείο της σημερινής γιορτής που αφορά άμεσα στην οικονομική κρίση: μας δείχνει τι αγίους τιμά ο λαός μας (και όλοι οι χριστιανικοί λαοί), τι παραδείγματα έχει, τι κληρονομιά μεταφέρει μέσα στους αιώνες από γενιά σε γενιά: αγίους που παράτησαν το χρυσάφι, ακολούθησαν το Χριστό, έζησαν περιπλανώμενοι σε όλη τη χώρα τους και κατόπιν ταξίδεψαν ιεραποστολικά σε άγριους τόπους, όπου πρόσφεραν τη ζωή τους θυσία στον αγαπημένο του Χριστό, για χάρη των συνανθρώπων τους - για τη σωτηρία των ανθρώπων. Και, πεθαίνοντας, η στάση τους ήταν τέτοια, που ο ίδιος ο βασιλιάς που διέταξε το μαρτυρικό θάνατό τους, μεταστράφηκε στο χριστιανισμό και αγίασε!
Αυτοί είναι οι άγιοί μας. Αυτή είναι η κληρονομιά που έχουμε για τα παιδιά μας. Και με αυτή την κληρονομιά είμαστε, όσο την κρατάμε, και θα είμαστε, αδούλωτοι και απροσκύνητοι.

Για τον ευαγγελιστή Ματθαίο τα εξής:

"Δε μπορείς ν' αλλάξεις; Δες εμένα!" Ο άγιος ευαγγελιστής Ματθαίος και ο άγιος Ματθαίος βασιλιάς της Αιθιοπίας (16 Νοεμβρίου)
A saint in a cannibal tribe: Saint Apostle & Evangelist Matthew and holy Fulvian, king of Ethiopians (November 16) 

Ο άγιος των Εξαρχείων, που δεν είχε ούτε για νοίκι...
Αντιεξουσιαστές και Μεγάλη Παρασκευή!...
Όταν δε γονατίζουμε, ούτε μπροστά στο Θεό!...
«Ου προσκυνούμεν!»: Το επαναστατικό μήνυμα του Μεγάλου Σαββάτου
Εκκλησία και Χούντα

Το σημερινό Ευαγγέλιο: η συγκλονιστική παραβολή του Πλούσιου και του Λάζαρου
Η Κυριακή της μέριμνας για το ψωμί του φτωχού (Κυριακή του χορτασμού των 5.000)
Ο Χριστός μπροστά στο κάθαρμα που ρήμαζε το λαό
Να είσαι χριστιανός = να πιστεύεις στη νίκη επάνω στον κόσμο (γέροντας Σωφρόνιος)

Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ, ο πατέρας της σλαβικής Φιλοκαλίας (15 Νοεμβρίου) 
Ο άγιος νεομάρτυρας Κωνσταντίνος ο Υδραίος († 14 Νοεμβρίου 1800) 
Ο τόπος του μαρτυρίου και ο τάφος του Αγ. Φιλίππου (14 Νοεμβρίου)
μνήμη του πατριάρχη Σερβίας Παύλου (†15 Νοε 2009) 
Ο θαυματουργός Πόντιος της 17 Νοέμβρη
Η Νηστεία των Χριστουγέννων και το Σαρανταλείτουργο
Πόσες μέρες μένουν για τα Χριστούγεννα;

Το άγνωστο μήνυμα των Χριστουγέννων: να γίνεις θεός!


«Θα σε μαλώσει ο πάτερ»!

Ιάσονος ιερομονάχου
Βήμα Ορθοδοξίας
Ορθόδοξα Περάσματα

Μια φορά, ρώτησα κάτι μαθητές σε μια γ’ λυκείου τι περιμένουν από ένα παπά. “Βλέπετε έναν παπά στο δρόμο, τι σκέφτεστε, ποια είναι η πρώτη σας σκέψη”;

Οι περισσότεροι μαθητές απάντησαν ότι ταυτίζουν τον παπά μ’ ένα σύνολο απαγορεύσεων: τι πρέπει να κάνουν, τι πρέπει να μη κάνουν. Μια άλλη φορά, χειμώνα, σ’ ένα περίπτερο, περίμενα να ψωνίσω πίσω από μια μανούλα που το παιδί της έσκουζε και ζητούσε παγωτό.

Όταν είδε ότι πίσω της περίμενε ο παπάς, γύρισε στο παιδί σοβαρότατα και είπε: “Ησύχασε επιτέλους! Θα σε μαλώσει ο πάτερ!” κι έδειξε προς το μέρος μου. Εγώ την κοίταξα απλώς με μια σχετική απορία και τ’ άφησα ασχολίαστο.

Σήμερα πήγα να βγάλω κάτι φωτοτυπίες κι ήταν εκεί μια άλλη μάνα με το τουλάχιστον εξάχρονο κοριτσάκι της. Το παιδί με κοιτάει με το ράσο και γουρλώνει τα μάτια. Τραβάει το ρούχο της μαμάς και ρωτάει: Μαμά! Γιατί αυτός ο κύριος είναι έτσι ντυμένος;;”. Η μαμά μου χαμογέλασε συγκαταβατικά και μ’ ελαφρύ μειδίαμα μου ‘πε “παιδί είναι… Που να ξέρει…;”.

Σ’ εκείνη τη γ’ λυκείου κανείς δε μίλησε ούτε για ψυχή, ούτε για Θεό: όχι γιατί τα παιδιά αυτά είναι κακά ή άσχετα με τη θεολογία, αλλά γιατί φτάνοντας στην γ’ λυκείου μεγάλωσαν μέσα σε μια κοινωνία που στο πρόσωπο του ιερέα συχνότερα έβλεπε τον τηρητή της Τάξεως και της Ηθικής παρά τον κήρυκα του Ευαγγελίου. Ίσως γιατί άθελά μας παραφράσαμε το Ευαγγέλιο σ’ ένα κατάλογο κανόνων, για το τι πρέπει να κάνουμε και τι να μην κάνουμε ώστε να μην πάμε στη Κόλαση.

Μια φορά, έκανα κάπου κήρυγμα και μιλούσα για την κόλαση ως κενό και παντελή απουσία Θεού και ότι “τα καζάνια κι οι φωτιές δεν είναι πραγματικά αλλά συμβολικά”.
Τότε μια κυρία, πάνω από ογδόντα χρονών, ξεσηκώθηκε φωνάζοντας “είσαι σε πλάνη! Ο παπάς είναι σε πλάνη! Στη κόλαση θα έχει καζάνια και φωτιές και διαόλους να χορεύουνε” κι έφυγε απ’ την εκκλησία. Όταν μετά από καιρό την κήδεψα, πρόσεξα στη κάσα ότι όλο το χέρι της ήταν καμένο καθώς διακρίνονταν ένα φρικτό έγκαυμα.

Τότε, ρώτησα κάποιον γνωστό αν ήξερε τι ήταν αυτό στης νεκρής το χέρι. Ευθύς, εκείνος μου είπε ότι όταν ήταν νέα το έκαψε δουλεύοντας σ’ ένα εργοστάσιο. Η θεωρία της φωτιάς ταίριαζε στους φόβους της μακαρίτισσας γάντι. Αναζητούσε τέλος πάντων μια δικαίωση. Στη τελική, ήταν καλός άνθρωπος, απλά κολλημένη…

Όπως και να ‘χει, σήμερα στεναχωρέθηκα που το κοριτσάκι στις φωτοτυπίες δεν είχε πάει ποτέ -μάλλον- στην εκκλησία και δεν είχε δει ποτέ μπροστά του παπά και γι’ αυτό ρωτούσε για ‘μενα τη μαμά του.

Ας μη κρίνουμε όμως με τη μια την “κακή” μάνα που δε κοινωνάει το παιδάκι της κάθε Κυριακή. Η μάνα αυτή μεγάλωσε μέσα στην ίδια κοινωνία που έφτιαξε έναν Χριστό τιμωρό, που εξευμενίζεται με δωρεές σε ναούς και μόνο.

Θυμάμαι την εμμονή μιας κυρίας που εχάρισε ένα καντήλι στο ναό, να βάλει ταμπελάκι να κρέμεται να φαίνεται, καλά χαραγμένο, τ’ όνομά της αφού το δώρισε στην εκκλησιά. Να βλέπει κανείς λοιπόν τον Χριστό σαν εισαγγελέα που δέχεται πεσκέσια είναι βλασφημία τεράστια στ’ όνομά Του.

Αν μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με “το φόβο του πάτερ” -όπως η κυρία στο περίπτερο- τότε ας μην περιμένουμε, όταν φτάσουνε τα παιδιά στη γ’ λυκείου, ν’ αναζητούν ψυχή και Θεό. Ό, τι τους δώσουμε, έτσι θα πράξουνε. Κι είναι καλά τα παιδιά μας.


Miley Cyrus - ή: γιατί επείγει να ενταθεί η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο δυτικό κόσμο... 
H παρεξηγημένη αγιότητα
Το Μανιφέστο του Αταίριαστου 
Ηθικισμός στην Ορθοδοξία; Όχι ευχαριστώ!
Η αμαρτία (χωρίς ηθικισμούς)

Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου...

Ο άθεος (;) διά Χριστόν σαλός των Εξαρχείων & οι ορθόδοξοι άγιοι που του μοιάζουν
5+1 μύθοι για τη Θρησκεία και την Εκκλησία
Οι άγιοι αναρχικοί

Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;
Αθήνα, πόλη των αγίων!...
Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Η επιστημονική έρευνα για το Θεό

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Γιόγκα ή... εδαφιαία μετάνοια;

Από τον πάντα ωραίο Αμφοτεροδέξιο

Αν ρωτάς, ποια είναι καλύτερη άσκηση...
Έχεις ποτέ δοκιμάσει να κάνεις 10 μονάχα από τις δεύτερες;
Όχι απ΄αυτές που νομίζεις, αλλά από εκείνες που κάνουν οι Ορθόδοξοι Μοναχοί στο κελί τους...
Βρες κάποιον και ρώτα τον...
(ΥΓ: Και είναι και τζάμπα...)


Για να δωσω σε μαθητες να καταλαβουν τι εστι Γιογκα, τους λεω σοβαρα οτι ξερω μια πολυ καλη άσκηση γυμναστικής...

" Στεκεσαι ορθιος με ποδια στη διασταση,
κανεις το σταυρο σου,
με βαθυ καθισμα κανεις εδαφιαια στηριξη με τα ανω ακρα με τις παλαμες ή τα δαχτυλα και το κεφαλι ακουμπα το εδαφος.
Ανασηκωνεσαι χωρις βοηθεια και μετα το ιδιο, δλδ εδαφιαια μετανοια.
Μαζι λες και την ευχη του Ιησου,
Κυριε Ιησου Χριστε ελεησον με.
Γυμναζεις ετσι ολο το σωμα και το ενδυναμωνεις".

Τους ρωτω πως τους φαινεται η ασκηση και φυσικα μου λενε πως δεν ειναι ασκηση.
Παραδεχονται οτι αν εγω ισχυριζομουν οτι δεν θα τους μυησω στην ορθοδοξία με αυτον τον τροπο, θα ηταν παραπλανηση.
Και ετσι τους εξηγω οτι αυτο ακριβως συμβαινει με τη Γιογκα.

Άννα Σιδηροπούλου - Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής.
(Από 1 σχόλιό της σε μια ανάρτηση της Ελισάβετ Πλαμάδα στο fb...)

"Ν": παρακαλώ, και:

Γιόγκα, θεραπευτές, γκουρού και μια ψυχή που έψαχνε να βρει το δρόμο της...
Είναι η γιόγκα λατρεία δαιμονικών θεών; (με την άποψη ανθρώπων που άσκησαν ή ασκούν τη γιόγκα)
«Είμαι πολύ καλά. Κάνω ρέικι, γιόγκα, μιλάω με αγγέλους…»
Η λάτρις του Σίβα 
Η μεγάλη ανατροπή
Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Klaus Kenneth, the spiritual traveler
What about Yoga? (blog)