ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Τον εγωιστή άνθρωπο ο εγωισμός τον ρεζιλεύει και τον θεατρίζει



Μια συγκινητική και χαριτωμένη ομιλία, με πολλά ανέκδοτα από τη ζωή αγίων και γερόντων, από το σύγχρονο άγιο Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας.
Ελλάς - Ορθοδοξία, Orthodoxy rainbow

Σήμερα θα μιλήσουμε για την μεγάλη πνευματική ασθένεια που λέγεται εγωισμός.
Ο εγωισμός είναι ένα παράλογο πάθος που μαστίζει κυριολεκτικά όλο το ανθρώπινο γένος· όλοι οι άνθρωποι πάσχουμε από αυτή τη μεγάλη ασθένεια. Τον εγωιστή άνθρωπο ο εγωισμός τον ρεζιλεύει και τον θεατρίζει. Αυτόν τον εγωισμό καλούμεθα από το Θεό να αγωνιστούμε, να τον καταπολεμήσουμε, για να απαλλαγούμε απ’ αυτόν.
Ο παλαιός άνθρωπος είναι η εμπαθής κατάσταση της ψυχής και στην κυριολεξία είναι εγωισμός.
Όλα τα πάθη, όλα τα αμαρτήματα, όλες οι πτώσεις, έχουν την αρχή τους, την αφετηρία τους στον εγωισμό. Μεγάλο κακό. Δεν αφήνει τον άνθρωπο ήσυχο· τον τυραννά νύχτα - μέρα. Όλοι γενικά οι άνθρωποι πάσχουν από αυτό το κακό, και περισσότερο από όλους εγώ ο αμαρτωλός.
 

Στον πρώτο καιρό που ήμουνα κοντά στον άγιο Γέροντά μου, όταν πρωτοπήγα κοντά του εκεί σ’ εκείνον τον απαράκλητο τόπο της ερήμου, εκεί κοντά σ’ αυτόν τον άνθρωπο, γνώρισα και είδα στην πράξη τον εγωισμό μου.
Όταν ήμουν στον κόσμο, οι άνθρωποι της Εκκλησίας με νόμιζαν ότι ήμουν ένα αγιασμένο παιδί. Εγώ αντιδρούσα σ’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς, πλην όμως σιγά-σιγά οι έπαινοι μου κάνανε κακό. Και το κακό, αυτό το είδα στη πράξη, όταν έβαλα την κατά Θεόν αρχή να θεραπευθώ ψυχικά από όλα μου τα πάθη.
Όταν πρωτοπήγα στο Γέροντα Ιωσήφ, από την πρώτη μέρα αμέσως άρχισε την επίβλεψή του, άρχισε τη θεραπεία του. Και με μεταχειριζόταν αυστηρά· με ήλεγχε συνέχεια, με μάλωνε, και με κούραζε αρκετά, διότι ήμουν αδύνατος ψυχικά.
Είναι αλήθεια ότι, όταν μου έκανε τους ελέγχους, δηλαδή όταν έβαζε το φάρμακο πάνω στην πληγή μου, εγώ πονούσα. Ο εγωισμός μου κλωτσούσε μέσα μου και μου έλεγε· γιατί μόνο σε μένα ο Γέροντας εξασκεί αυτή την αυστηρή παιδεία, γιατί να με μαλώνει, γιατί και γιατί…; Εγώ με την ευχή του Γέροντά μου αντιδρούσα, αντέλεγα, άνοιγα μαζί του πόλεμο. Και πολλές φορές, μετά από έναν κραταιό αγώνα, πήγαινα μέσα στο κελάκι μου και έπαιρνα τον Εσταυρωμένο και έκλαιγα επάνω του και του έλεγα:

«Ιησού μου γλυκύτατε! Εσύ που ήσουν ο αναμάρτητος Θεός, υπέμεινες τόσα και τόσα κακά, τόση αντιλογία, τόσες ύβρεις και χλευασμούς από ένα τόσο μεγάλο πλήθος ανθρώπων που σε μισούσαν και είχαν μεγάλη κακία απέναντι σου. Και εσύ με ανεξικακία όλα αυτά τα υπέμεινες για τη δική μου αγάπη και σωτηρία. Και εγώ ένας αμαρτωλός άνθρωπος, ένας εμπαθής και ελεεινός να διαμαρτύρομαι και να λέω, γιατί μου βάζει ο Γέροντας το πικρό φάρμακο της σωτηρίας μου; Άξια αυτών που έπραξα απολαμβάνω. Επομένως δεν έχω ούτε μια δικαιολογία αλλά μόνο πρέπει να κάνω υπομονή να σηκώσω το Σταυρό τον οποίο μου χάρισε η αγαθότητά Σου προς σωτηρία μου».
 

Αυτά του έλεγα του Χριστού και πράγματι δεχόμουνα μεγάλη ανακούφιση. Μετά από ένα τέτοιο κλάμα ένοιωθα μια δύναμη μέσα στην καρδιά μου, στο να υπομείνω μέχρι τέλους, έως ότου να σταυρωθώ ψυχικά για να δεχθώ στη συνέχεια την ανάσταση της ψυχής μου.
Πολλά παραδείγματα αγίων ανθρώπων μας δίνουν πολύ κουράγιο για να σηκώσουμε και εμείς αυτόν το σταυρό, αυτή τη δυσκολία στην αντιμετώπιση του τρομερού εγωισμού.
Κακό πάθος, δύσκολο. Την καρδιά την έχει περιπλέξει πολύ δύσκολα. Γι’ αυτό ο μεγάλος Πατέρας της ερήμου, ο Ποιμήν, λέει, ότι, εκείνος που θέλει να ξεριζώνει τα πάθη του, πονάει και αιμορραγεί. Και πράγματι έτσι έχει η αλήθεια.


Όταν κάποιος μας ελέγξει, μας προσβάλει, αμέσως μέσα μας γίνεται ένα κλώτσημα, μια δυσκολία εσωτερική, μια στενοχώρια, ένας πνιγμός, μια πίεση που μας σπρώχνει να αντιμιλήσουμε, να ανταποδώσουμε, να θυμώσουμε σ’ αυτόν τον άνθρωπο που μας έκανε τον μεγάλο. Εκείνη την ώρα χρειάζεται σφίξιμο, χρειάζεται να καταπιούμε μέσα βαθειά στη ψυχή μας, το φαρμάκι αυτό του εγωισμού. Να πνίξουμε το θηρίο που έρχεται να βγει προς τα έξω για να μας ενοχοποιήσει. Και όταν στη συνέχεια, σε κάθε τέτοια περίπτωση, αντιμετωπίσουμε το κακό κατ’ αυτό τον τρόπο, πνίγοντας το θηρίο όταν πρόκειται να βγει προς τα έξω, με το πέρασμα του χρόνου, εσωτερικά θα ψοφήσει. Όταν ένα θηρίο το κλείσει κανείς μέσα σ’ ένα κλειστό χώρο και δεν το τροφοδοτεί, δεν του ρίχνει τροφή, κατά φυσική συνέπεια, μετά από ένα διάστημα χρόνου θα πεθάνει. Έτσι και με το θηρίο αυτό του εγωισμού, εάν δεν το τροφοδοτούμε με υποχωρήσεις, με τη χάρη του Θεού σιγά-σιγά θα εκλείψει.
 

Μια παρθένος πήγε στον Αββά Παμβώ και του λέγει: «Αββά, εγώ νηστεύω πολύ και τρώω ανά επτά ημέρες. Κάνω και διάφορες άλλες ασκήσεις. Έχω αποστηθίσει τη Πάλαια και Καινή Διαθήκη. Τί μου υπολείπεται ακόμη να πράξω, ώστε να φθάσω στην τελειότητα;»
Ο σοφός γέροντας της λέει:
-Παιδί μου, όταν κανείς σε βρίσει, σε χλευάσει, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε επαινεί;
-Όχι.
-Όταν σε επαινεί κάποιος, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε βρίζει;
-Όχι Αββά.
-Άντε παιδάκι μου πήγαινε, λέει, και τίποτα δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα.
 

http://2.bp.blogspot.com/_kwNBO3QjMa4/THqayaSIAbI/AAAAAAAALik/NAN6Odfd_k0/s1600/%C3%83%C5%BD%C3%A2%E2%82%ACΟ Αββάς Ποιμήν είχε άλλους έξι αδελφούς. Ο μεγαλύτερος ήταν ο Αββάς Ανούβ. Και κάποτε όλοι μαζί πήγανε και κατοικήσανε σε ένα κελί, σε ένα παλιό ειδωλολατρικό ναό που έξω από αυτόν ήταν στημένο ένα άγαλμα, μία θεότητα. Και κάποια μέρα ο Αββάς Ανούβ, κατά παράδοξο τρόπο, πήγε και άρχισε να ρίχνει πέτρες στο άγαλμα και να το βρίζει. Την άλλη μέρα πήγε και το προσκυνούσε και του έλεγε πολλά επαινετικά λόγια.
Όταν είδαν τον Αββά να κάνει κάτι τέτοιο, οι αδελφοί τον ρώτησαν:
-Γέροντα μ’ αυτό που έκανες τί θέλεις να μας διδάξεις;
-Να, λέγει, όταν με είδατε που πήγα και το λιθοβολούσα και το έβριζα το είδωλο αυτό, μου απαντούσε;
-Όχι.
-Όταν την άλλη μέρα, είδατε να το προσκυνώ και να το επαινώ, είδατε πάλι να μου πει τίποτα;
-Όχι, Αββά.
-Ε, αν θέλετε κι εσείς να μείνουμε όλοι μαζί και να βιώσουμε με αγάπη, έτσι πρέπει να κάνουμε.
Να υπομένουμε ο ένας τον άλλο.
 

Ο εγωισμός είναι μια κληρονομιά που δεχθήκαμε από τους πρωτοπλάστους, από τον Αδάμ και την Εύα. Και οι πρωτόπλαστοι νικήθηκαν από το διάβολο, τον εωσφόρο. Εκείνος ξεκίνησε το θέμα.
Ο εωσφόρος είχε το πρώτο τάγμα των αγγέλων. Ήταν το πλησιέστερο προς τη δόξα του Θεού. Απολάμβανε την πρώτη χάρη. Δεχόταν τις πληροφορίες, τις αποκαλύψεις πιο μπροστά από τα άλλα 9 τάγματα. Για όλη αυτή τη δόξα του και τη χάρη του, σκέφτηκε πονηρά κατά του Θεού. Έλεγε στο λογισμό του: «Γιατί ο Θεός να είναι τόσο ψηλά; Γιατί να έχει αυτή τη δόξα; Γιατί να τον προσκυνούμε; Γιατί να του υποτάσσονται τα πάντα. Και εγώ δεν μπορώ να γίνω Θεός; Θ’ ανεβώ κι’ εγώ ψηλά και θα καθίσω δίπλα Του, θα γίνω και εγώ όμοιός Του. Και θα με προσκυνούν τα πάντα. Και θα έχω και εγώ την ιδία δόξα.
Όταν σκέφτηκε αυτά και τα πίστεψε, αμέσως ο Θεός τον απέρριψε από το πρόσωπό Του, τον πέταξε κάτω. Όλο το τάγμα χάθηκε στην άβυσσο. Έτσι και κάθε υπερήφανος και εγωιστής· αποβάλλεται από το Θεό.
Ο διάβολος, ο εωσφόρος, δεν αρκέστηκε στη δική του μόνο πτώση. Φθόνησε και τον άνθρωπο τον οποίον είχε πλάσει με ιδιαίτερο τρόπο ο Θεός και τον είχε κάνει βασιλέα μέσα στον παράδεισο, και σε όλη την κτίση. Σου λέει: «Γιατί αυτός να απολαμβάνει τέτοια ευτυχία; Όχι. Και αυτός πρέπει να προσβάλει το Θεό και αυτός δεν πρέπει να Του υποτάσσεται· και αυτός πρέπει να πλανηθεί. Τον πλησιάζει και του ψιθυρίζει τα ίδια πράγματα, με το να του πει· «γιατί ο Θεός να σου απαγορεύσει να φάς από αυτό τον καρπό· αυτό είναι πονηριά του Θεού, για να μη γίνεις κι εσύ Θεός, ώστε να γνωρίζεις το καλό και το κακό, το πονηρό και το αγαθό· φάε και θα δεις ότι θα γίνεις Θεός».
Τον άκουσε ο πρωτόπλαστος και στη συνέχεια έγινε το παραπάτημα· γνώρισε στην πράξη ότι έπρεπε να πειθαρχήσει στην εντολή του Θεού. Η υπερηφάνεια και ο εγωισμός έβγαλε τους πρωτοπλάστους από τον παράδεισο του Θεού. Κληρονομήσαμε και μείς σαν μια περιουσία τον εγωισμό αυτό και τώρα υποφέρουμε και αγωνιζόμαστε μέχρις αίματος για να απαλλαγούμε.


 
image01
Φωτο από εδώ

Ο μοναχισμός είναι το άμισθο ιατρείο· είναι η κλινική του Θεού, που έρχεται ο άνθρωπος για να γίνει καλά. Τον καλεί ο Θεός με κλήση αγία και τον φέρνει με την αγάπη του σ’ αυτό το ιατρείο.
Ο άνθρωπος ζητά τη θεραπεία του και φωνάζει: Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με.
-Ναι, θα σε ελεήσω, απαντά ο Θεός. Και αρχίζει ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων τη θεραπεία.
Μας στέλλει διάφορες θλίψεις, επιτρέπει πειρασμούς. Και όλα αυτά είναι τα φάρμακα, τα πικρά φάρμακα που θεραπεύουν τη ψυχή του ανθρώπου.
Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να πει ότι στον καιρό της εγχειρήσεως ή της ιατρικής επεμβάσεως δεν πονά, δεν αγωνίζεται να ξεπεράσει το πόνο και τη θλίψη· ωστόσο όμως στο τέλος της θεραπείας γίνεται ψυχικώς καλά.
 

Όταν ο Γέροντας μου ήταν αρχάριος στην έρημο, ήταν στην υποταγή του γέροντα Εφραίμ, ενός απλού ανθρώπου. Ήταν ένα γεροντάκι ευλογημένο. Κάποτε ένας γείτονας μοναχός, δεν γνωρίζω τί είχε συμβεί, το έθλιβε το Γεροντάκι. Ο παππούς φώναζε διότι δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα. Διαμαρτυρόταν, έβγαζε φωνές, τσίριζε… Ο Γέροντας ο δικός μου, νέο παιδί, δυνατό που μπορούσε να τα βάλει με δέκα ανθρώπους, όταν άκουγε το Γέροντά του να φωνάζει έξω και ο άλλος να σηκώνει το ανάστημά του, μέσα του άρχιζε να βράζει ο θυμός και η οργή. Μόλις είδε τον κίνδυνο ότι αν βγει έξω δεν μπορούσε να προβλέψει τί θα συνέβαινε, σαν νέος που ήταν, αμέσως τρέχει στην εκκλησία, γονατίζει κι’ αρχίζει να φωνάζει: «Παναγία βοήθησε με». Και άρχισε να κλαίει· να κλαίει, και να παρακαλεί, ώστε να επέμβει η Παναγία να βοηθήσει μη τυχόν και σ’ αυτή την κατάσταση βγει έξω. Και αφού έκλαψε πολύ, και έχυσε πολλά δάκρυα, τότε είδε το θηρίο του εγωισμού και τού θυμού να μαλακώνει και να υποχωρεί. Όταν είδε ότι ήρθε σε μια κατάσταση που μπορούσε να βγει έξω και να μιλήσει με πραότητα και ηρεμία, βγήκε και απάλλαξε, βέβαια με ήρεμο τρόπο και με ευγένεια, τον γέροντα από το γείτονα. Και αυτό μας το έλεγε σαν παράδειγμα του πώς αντιμετωπίζεται ο εγωισμός στη πράξη.
 

Ο γέροντας Ντόμπρι Ντόμπρεφ
Έρχεται και στον μοναχό ο πειρασμός και του ψιθυρίζει παραπλήσια πράγματα με εκείνα που ψιθύρισε στον Αδάμ. Αν ο Γέροντας τον μαλώνει ή του κόβει το θέλημα, διαμαρτύρεται μέσα ο εγωισμός και ψιθυρίζει στο μοναχό να αντιλογήσει, να φιλονικήσει, να στήσει το δικό του θέλημα· μ’ αυτό τον τρόπο δεν πρόκειται να θεραπευθεί ποτέ.
Ο μοναχός πρέπει να έχει συνεχώς την προσοχή για να αντιμετωπίζει την κάθε περίπτωση, τον κάθε πειρασμό με επιτυχία, ώστε με τη χάρη του Θεού να απαλλαγεί από τον παλαιό άνθρωπο. Στη θέση του παλαιού να μπεί ο νέος, ο κατά Χριστόν, ο άνθρωπος της απάθειας και της αναστάσεως.
Ο αγώνας δεν είναι μικρός, ούτε και σε λίγο χρόνο κατορθώνεται η νίκη και ο θρίαμβος κατά του εγωισμού. Μεγάλο θηρίο. Πολυκέφαλο.
Ο Όσιος Εφραίμ λέει: «Με λιοντάρι καταπιάστηκες; Πρόσεξε μη σου συντρίψει τα οστά.»
Αυτό το θηρίο είναι ο Ε γ ω ι σ μ ό ς. Σαν λιοντάρι παραφυλάει και μας επιτίθεται. Εμείς πρέπει να έχουμε στα χέρια μας το όπλο και το μαχαίρι της αντιρρήσεως κατά των λογισμών.
 

Οι τύραννοι των χριστιανών στους χρόνους των διωγμών προσπαθούσαν να παρασύρουν τους Μάρτυρες στο να αρνηθούν τη Θεότητα του Χριστού. Τους υπόσχονταν πολλά· πλούτη, δόξες τιμές. Οι Μάρτυρες όμως δεν υποχωρούσαν. Θριαμβευτικά ομολογούσαν τη πίστη στο Χριστό και στο τέλος δέχονταν το στεφάνι του μαρτυρίου, και έτσι ο Χριστός δοξαζόταν.
Και τώρα οι τύραννοι των παθών μας πιέζουν. Τα πάθη μας υπόσχονται, αν υποχωρήσουμε, απόλαυση και ικανοποίηση. Δεν πρέπει ο μοναχός να υποχωρεί σε μια τέτοια βία, αλλά να αντιστέκεται με όλη την ανδρεία της ψυχής και να περιμένει μετά από μια νόμιμη πάλη το στεφάνι του μαρτυρίου.
Οι Μάρτυρες μαρτύρησαν σε λίγο χρόνο. Πολλοί μάρτυρες σε λίγα λεπτά δεχθήκανε το στεφάνι. Ο μοναχός μαρτυρεί συνέχεια, σε όλη του τη ζωή. Όχι σε ένα τύραννο άλλα σε πολλούς. Κάθε πάθος και ένας τύραννος. Γι’ αυτό όχι λιγότερο θα στεφανωθούν οι μοναχοί που θα αντισταθούν στη βία των παθών και θα ομολογήσουν την καλή ομολογία της ασκήσεως, της μη υποχωρήσεως.

Μας σπρώχνει το πάθος της αντιλογίας. Εμείς πρέπει να βάλουμε εμπόδιο, φράγμα, να ανοίξουμε όρυγμα, να πέσει το άρμα της αντιλογίας μέσα μας.

Ο αγώνας πρέπει να είναι συνεχής. Να μην παρουσιάζουμε κενά· διότι τα κενά τα εκμεταλλεύεται ο διάβολος και σφηνώνει μέσα στα κενά και μας δημιουργεί κατάσταση επικίνδυνη. Η προσευχή πρέπει να είναι ακατάπαυστη. Η προσευχή είναι το όπλο μας. Και μόνο να προσεύχεται κανείς, ο διάβολος δεν τον πλησιάζει εύκολα.
Ας αγωνισθούμε εναντίον κυρίως αυτού του πάθους, διότι από εδώ ξεκινούν όλα. Και το κυρίως φάρμακο κατά του εγωισμού είναι η ταπείνωση. Ο Κύριος μας, μας είπε· «Μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρήσεται ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών». Η ταπείνωση και η πραότητα χαρίζουν μια πνευματική ανάπαυση στη ψυχή. Της χαρίζουν φως και βλέπει καθαρότερα τα πράγματα.
Ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος, την ταπείνωση την αποκαλεί «Θεοΰφαντον στολήν». Την ταπείνωση, λέγει, φόρεσε ο Υιός και Λόγος του Θεού και μπόρεσε και κατήλθε εκ των ουρανών, και μπόρεσε η γη να τον δεχθεί χωρίς να καταφλεχθεί.
Η ταπεινοφροσύνη στολίζει τον άνθρωπο. Ο ταπεινός άνθρωπος όπου και αν σταθεί, όπου και αν βρεθεί, σκορπάει μια κατά κάποιο τρόπο μυστηριώδη χάρη και γίνεται αγαπητός και προσφιλής. Την ταπείνωση οι δαίμονες την τρέμουν, όπως ακριβώς συνέβη και με έναν υποτακτικό.


Ένας χριστιανός είχε μια κόρη δαιμονισμένη και την πήγε σε πολλούς γιατρούς αλλά δεν βρήκε τη θεραπεία της. Αυτός ο χριστιανός είχε ένα φίλο, πνευματικό άνθρωπο, ο οποίος είχε σχέση με τους μοναχούς, και λέγοντάς του το παράπονο, τον πόνο του για το κορίτσι του, του λέει εκείνος· «Το παιδί σου θα βρει θεραπεία μόνον όταν καλέσεις ένα μοναχό, υποτακτικό, και έλθει στο σπίτι σου και κάνει μια ευχούλα, θα δεις αμέσως το παιδί σου θα γίνει καλά.
-Και που θα τον βρω εγώ αυτόν τον μοναχό;
-Να! Κάτω στην αγορά κατεβαίνουν, λέει, από την έρημο νεώτεροι υποτακτικοί μοναχοί και πωλούν διάφορα εργόχειρα. Σ’ ένα τέτοιο μοναχό πες του· «Έλα στο σπίτι να σου πληρώσω τα εργόχειρα, διότι τώρα επάνω μου δεν έχω χρήματα». Και πες του να σου κάνει μια ευχή και θα δεις ότι το παιδί σου θα γίνει καλά.
Αυτός αμέσως το πρωί κατεβαίνει στην αγορά, βλέπει ένα νέο μοναχό να πουλά διάφορα, εκεί, εργόχειρα.
Του λέει: Πάτερ, πόσο τα δίνεις αυτά;
-Τόσο. Είπε ο μοναχός.
-Μπορείς να έλθεις μέχρι το σπίτι να σε πληρώσω, γιατί επάνω μου δεν έχω χρήματα;
-Έρχομαι, λέει.
Και αφού προχωρούσαν προς το σπίτι και πλησίαζαν, ο διάβολος μυρίστηκε το πράγμα, ότι ήρθε η ώρα του να πάρει το εξιτήριο του και να φύγει από τον άνθρωπο, ετοιμάστηκε και αυτός. Και μπαίνοντας ο μοναχός μέσα στο σπίτι, τον συναντά η κόρη και σηκώνει το χέρι και του δίνει ένα ράπισμα, του μονάχου. Αυτός, ο μοναχός, γύρισε και την άλλη πλευρά του προσώπου και του δίνει και απ’ εκεί ένα ράπισμα, και αμέσως η κόρη έπεσε κάτω κι έβγαζε αφρούς. Και στο τέλος, φεύγοντας το δαιμόνιο είπε, ότι η εντολή του Χριστού με βγάζει και με διώχνει. Και αμέσως το παιδί έγινε καλά.
Ο υποτακτικός αυτός, από την πράξη αυτή φαίνεται ότι ήταν ένας προοδευμένος, ένας πετυχημένος μοναχός ο οποίος θα είχε εξασκηθεί στην παιδία και τη θεραπεία της ψυχής του.
Στην προσευχή μας πάντοτε να παρακαλούμε και να δεόμεθα του Θεού να μας απαλλάσσει απ’ αυτό το θηρίο, τον εγωισμό, και να μας χαρίζει την αγία ταπείνωση της ψυχής.


Και:
 
Άρθρα για τον εγωισμό
Για την αλλαγή των άλλων...
ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!  ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!
Αυτογνωσία
Η εσωτερική ειρήνη
Η δικτατορία των "πρέπει" - ή αλλιώς: ζήσε με έρωτα!

Η αρμονία των πλασμάτων & η κληρονομιά του γέροντα Παΐσιου
Ο ταπεινός ποτέ δεν ενοχλείται 
Μια ψυχή που τουρτουρίζει στους πάγους...
Μάθε να γίνεσαι αόρατος...

Υμηττός: υποδοχή λειψάνου αγίου Ανδρέα και ομιλία με θέμα «Αυτοάμυνα: ένας μαγικός μύθος»


 pavlos

Σειρά λατρευτικών εκδηλώσεων από τις 27 Νοεμβρίου ώς τις 2 Δεκεμβρίου προγραμματίζει η ενορία των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Υμηττού.
Στις 27 Νοε ώρα 6 μ.μ. θα υποδεχτεί ιερό λείψανο του αγίου αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου και στη συνέχεια θα γίνουν αρκετές λειτουργίες, εσπερινοί, αλλά και παρακλήσεις σε διάφορους αγίους ώς της 2 Δεκ.
Ιδιαίτερα όμως επισημαίνουμε την ομιλία του κ. Ηλία Χατζηνικολάου, πρώην αθλητή πολεμικών τεχνών, «Αυτοάμυνα: ένας μαγικός μύθος», 1 Δεκεμβρίου, στις 6.30΄ μ.μ.
Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να μάθετε από την ίδια την ενορία: Πλατεία Υμηττού, 172 37 Υμηττός, τηλ. 210 7629 670 και Fax 210 7629 607.
Προσκαλούμε επίσης σε ένα περίπατο στην αντίστοιχη ενότητα του ιστολογίου μας.
 

"Ενώ εσύ μου φώναζες..."

 
children_850
 
baby radio, Έκτακτο παράρτημα

Πολλές φορές σαν γονείς, ξεχνάμε ότι έχουμε απέναντί μας ένα παιδί που το μόνο που θέλει είναι αγάπη από εμάς.
Ποιο είναι αυτό; Ο τρόπος μας και η συμπεριφορά μας απέναντι στο παιδί μας. Διαβάστε το συγκλονιστικό κείμενο της Κατερίνας Μάλλιου.

Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να σε φοβάμαι…
Ενώ εσύ μου φώναζες, τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…
Ενώ εσύ μου φώναζες, με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…
Ενώ εσύ μου φώναζες, η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…
Ενώ εσύ μου φώναζες, θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…
Ενώ εσύ μου φώναζες, αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…
Ενώ εσύ μου φώναζες, ήμουν μόνος μου…
Ενώ εσύ μου φώναζες, σκεφτόμουν ότι δεν μ” αγαπάς πια…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα…
Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω…
Ενώ εσύ μου φώναζες, δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…
 
Δείτε επίσης:
 

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

The fire of Pentecost in the Pacific islands - Θαυμαστό ιεραποστολικό άνοιγμα στα νησιά του Ειρηνικού...


The first Orthodox Divine Liturgy in Tonga islands is a reality. Glory to God! — in Nukualofa, Tonga. 
 
 
ΕΛΛΗΝΙΚΑ αμέσως μετά το αγγλικό

Dear brothers in Christ, members and associates of the Orthodox Missionary Fraternity, may the blessing and joy of our Lord Jesus Christ be with you.
In the book of the Acts, chapter 16, we read that when Paul and his missionary team were in a region called Mysia, near Adramytteion and Pergamon, they thought of heading to Bithynia for the propagation of the Gospel.
However, they were prevented by the Holy Spirit, “But the Spirit suffered them not”.
Therefore, they went down to the city of Troas, where Apostle Paul was shown in a vision a man from Macedonia begging him and telling him in Greek
“Come over into Macedonia, and help us.” (Acts, 16, 9)Therefore, after this vision,  Paul got ready to leave for Macedonia, concluding that God had called them to preach the gospel there, so he went to Philippi (near the city of Kavala today), where he started his missionary work in Greece..
Apparently, the Holy Apostles preached the Gospel being inspired and guided by the Holy Spirit.
Such things happen in the life and work of the missionaries in all ages, since the Mission may be carried out by people but it is a work of God.
As we speak, I would like to talk to you about the Head of the Orthodox Mission in New Zealand and Fiji, Metropolitan Amphilochios, who, until recently, with the agreement of our Venerable Shepherd His-All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew and the advice of a pious physician and missionary, had decided to submit his resignation from his position for health reasons. “But God works in mysterious ways.”
Now Metropolitan Amphilochios has decided not to carry out his decision for several reasons:
  1. Because by the grace of God and after a special treatment he underwent, his health has greatly improved, and now he is in a position to continue his humble ministry.
  2. Because so far no plot of land has been found in Fiji in order to erect there an Orthodox Sacred Church of Saint George the Great Martyr with money sent by the Orthodox Missionary Society “Saint John the Theologian” from Aspropyrgos, Greece.
  3. Because a newly illuminated but zealous Orthodox Christian, Mr. Silouanos Vea, baptized in Melbourne Australia, came from Tonga, the other island of Oceania, and asked us to go to his homeland in order to propagate Orthodoxy there and build a sacred Church.
  4. Because in Sydney , on the initiative of the pious priest Father Nicholas Marketos and the blessing of His Eminence Archbishop Stylianos, the Greek Orthodox people offered enough money for the erection of the Sacred Church of St. George in Tonga; this way, the Orthodox Mission will take its first steps there. As for Silouanos, we have appointed him to the position of catechist on his island. On October 21 we saw him off at the airport where he would fly to his country, and there we met a fellow traveler of his from Samoa, the third island near Tonga, who also wants Orthodoxy to spread in his homeland; therefore, after Tonga, it is Samoa awaiting us.
Naturally, after such overt intervention s on the part of God, it would not be possible for His Eminence to think about resignation and things like that.
“I have come to cast fire upon the earth; and how I wish it were already kindled!” (Luke, 12:49). This is the fire of Pentecost. The fire of the Orthodox Mission in Oceania is growing bigger and bigger! A gift of the Divine will granted to us. We cannot do otherwise but bow in reverence to the God of love who wants “all men to be saved and come unto the knowledge of the truth “(Tim 2: 4), repeating the words of St. Job the Much-Suffering : ” The Lord gave, and the Lord has taken away. Blessed be the name of the Lord now and to the ages. Amen”

From the Holy Metropolis
Click:

Australasia.gifOfficial Website of the Metropolis of New Zealand
Antiochian Orthodox Archdiocese of Australia & New Zealand
Australian and New Zealand Diocese (ROCOR)
Orthodoxy in New Zealand
The ancient Orthodox Christian faith, in the Land of the Southern Cross (Orthodoxy in Australia)  
Aboriginal Parish in Australia
On Alan from Australia in India

The 'Death' of Anita Phillips from Australia

 
Το πυρ της Πεντηκοστής στα νησιά της Ωκεανίας
Η πρώτη Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία στα νησιά Τόνγκα. Ένας πολίτης στο αεροδρόμιο ζήτησε να έρθει η Ορθόδοξη Εκκλησία και στη Σαμόα!

 
Φωτογραφία: Η πρώτη Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία στα νησιά Τόνγκα είναι γεγονός. Δόξα τω Θεώ!
Η πρώτη Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία στα νησιά Τόνγκα είναι γεγονός. Δόξα τω Θεώ! — στην τοποθεσία Nukualofa, Tonga.

 
Ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, μέλη καί συνεργάτες τῆς Ἀδελφότητας Ὀρθοδόξου Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς, σᾶς εὔχομαι νά ἔχετε τήν εὐλογία καί τή χαρά τοῦ Χριστοῦ μας.
Διαβάζουμε στό 16ο κεφάλαιο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ὅτι εὑρισκόμενος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μέ τήν συνοδεία του στά μέρη τῆς Μυσίας, κοντά στό Ἀδραμύτιο καί τήν Πέργαμο, σκέφτηκαν νά προχωρήσουν πρός τή Βιθυνία γιά τό ἔργο τοῦ Εὐαγγελίου. Ἐμποδίστηκαν ὅμως ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα»· «καὶ οὐκ εἴασεν αὐτοὺς τὸ Πνεῦμα». Κατέβηκαν λοιπόν στήν Τρωάδα καί ἐκεί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἶδε σέ ὅραμα ἕνα Μακεδόνα νά τόν παρακαλεῖ καί νά τοῦ λέει στά ἑλληνικά «διαβὰς εἰς Μακεδονίαν βοήθησόν ἡμιν» (Πράξεις ιστ΄ 9).
Ἔτσι, ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν μετέβη στούς Φιλίππους (σημερινή Καβάλα), ὄπου ἀρχισε τό Ἱεραποστολικό του έργο στά μέρη τῆς Ἑλλάδος.
Βλέπουμε λοιπόν ὅτι οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἐκήρυτταν τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ἐμπνεόμενοι καί καθοδηγούμενοι ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Βαπτίσεις στο Viti Levu, Φίτζι

Τέτοια πράγματα συμβαίνουν καί στή ζωή καί τό ἕργο τῶν Ἱεραποστόλων κάθε ἐποχῆς, καθότι ἡ Ἱεραποστολή γίνεται ἀπό ἀνθρώπους ἀλλά εἶναι ἔργο Θεοῦ.
Σήμερα πού μιλᾶμε ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς Ἱεραποστολῆς στή Νέα Ζηλανδία καί στά νησιά Φίτζι Μητροπολίτης Ἀμφιλόχιος εἶχε ἀποφασίσει μέ τήν σύμφωνη γνώμη τοῦ Σεπτοῦ μας Οἰκ. Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου καί τῇ συμβουλῇ εὐλαβοῦς ἰατροῦ καί ἱεραποστόλου νά ὑποβάλει παραίτηση ἀπό τῆ θέση του γιά λόγους ὑγείας. Ὄμως «ἄλλαι μέν βουλαί ἀνθρώπων, ἄλλα δέ Θεός κελεύει».

Πρώτη ιστορική επίσκεψη Ορθοδόξου ιεραποστόλου στα νησιά Τόνγκα

Ὁ Μητροπολίτης Ἀμφιλόχιος ἀποφάσισε νά μήν πραγματοποιήσει τήν ἀπόφασή του αὐτή:
  1. Διότι μέ τή Χάρη του Θεοῦ καί κατόπιν εἰδικῆς θεραπείας ἔχει βελτιωθεῖ ἡ ὑγεία του καί δύναται ἀκόμη νά συνεχίση τήν ταπεινή διακονία του.
  2. Διότι μέχρι τώρα δέν εὑρέθη εἰς τὰ νησιά Φίτζι οἰκόπεδο γιά τό κτίσιμο Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου μέ χρήματα πού ἐστάλησαν ἀπό τόν Σύλλογο Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολῆς «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» τοῦ Ἀσπρόπυργου.
  3. Διότι ἦλθε ἀπό τήν ἄλλη νήσο τῆς Ὠκεανίας Τόνγκα ζηλωτῆς Ὁρθόδοξος Χριστιανός, ὁ κ. Σιλουανός Vea, βαπτισθείς στήν Μελβούρνη τῆς Αὐστραλίας, παρακαλῶντας νά πάμε στήν πατρίδα του νά μεταφέρουμε τήν Όρθοδοξία καί νά κτίσουμε Ἱερό Ναό.
  4. Διότι στό Σύδνεϋ, μέ πρωτοβουλία τοῦ εὐλαβοῦς ἰερέως πατρός Νικολάου Μαρκέτου καί τήν εὐλογία τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου κ. Στυλιανοῦ, Ἕλληνες Όρθόδοξοι προσέφεραν ἀρκετά χρήματα, ὥστε νά κτιστεῖ στήν Τόνγκα ὁ Ἱερός Ναός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί νά γίνει τό ξεκίνημα τῆς Ὁρθοδόξου Ἱεραποστολῆς ἐκεῖ. Στον κύριο Σιλουανό δώσαμε διοριστήριο Κατηχητοῦ. Στίς 21 Ὀκτωβρίου τόν προπέμψαμε στό ἀεροδρόμιο γιά νά ταξιδεύσει γιά τήν πατρίδα του και εκεί γνωριστήκαμε με ένα συνταξιδιώτη του ἀπό τή Σαμόα, τό τρίτο νησί κοντά στήν Τόνγκα, ο οποίος επίσης επιθυμεί να διαδοθεί η Ορθοδοξία στήν πατρίδα του καί επομένως μετά την Τόνγκα μας περιμένει και η Σαμόα.
Μετά ἀπό τέτοιες λοιπόν φανερές παρεμβάσεις τοῦ Θεοῦ, πῶς εἶναι δυνατόν νά σκεφθῆ κανείς παραιτήσεις καί τέτοια πράγματα;

«Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη;» (Λουκ. ιβ΄ 49). Πρόκειται γιά τό πῦρ τῆς Πεντηκοστῆς. Ἡ φωτιά τῆς Ἱεραποστολῆς στήν Ὠκεανία ἔπιασε γιά τά καλά! Θεία βουλή καί Θεοῦ τό δῶρον. Ἐμεῖς δέν μπορούμε νά κάνουμε ἀλλιῶς παρά νά ὑποκλιθοῦμε εὐλαβικά στόν Θεό τὴς ἀγάπης πού θέλει «πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α΄ Τιμ. β΄ 4) ἐπαναλαμβάνοντας τοῦς λόγους τοῦ ἁγίου Ἰώβ τοῦ πολυάθλου: «Ὥς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν οὕτω καί ἐγένετο. Εἴη τό ὄνομα Κυρίου εύλογημένον εἰς τοῦς αἰώνας. Ἀμήν».

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Ο ιεραπόστολος Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιος

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ: ΤΟ «ΑΘΟΡΥΒΟ» ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΤΗ ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ!

Πρώτη ιστορική επίσκεψη Ορθοδόξου ιεραποστόλου στα νησιά Τόνγκα
Πρώτη ιστορική επίσκεψη Ορθοδόξου ιεραποστόλου στα νησιά Τόνγκα (από εδώ). Στη μέση ο π. Αμφιλόχιος.
 
newsbomb.gr 
 
Δεν είναι λίγες οι φορές που η εκκλησία έχει βρεθεί στο στόχαστρο άσχημων καταστάσεων λόγω σκανδάλων που έρχονται στο φως της δημοσιότητας.
Υπάρχουν όμως ιερείς, μοναχοί και μοναχές που προσφέρουν μεγάλο πνευματικό έργο. Και ο τόπος μας έχει ακράδαντες αποδείξεις για να επιβεβαιώσει αυτή την άποψη . Μία από αυτές είναι και ο σεβαστός γέροντας Αμφιλόχιος Τσούκος, ο νυν Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας.
Ο Γέροντας Αμφιλόχιος γεννήθηκε στη Λάρδο, γαλουχήθηκε από την οικογένεια και τους δασκάλους του, αποφοίτησε από την Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή και από την Θεολογική Σχολή Χάλξης. Έκτοτε καθοδηγούμενος από τα πνευματικά διδάγματα του Πάτμιου γέροντα του Αμφιλόχιου Μακρή, ακολούθησε από πολύ νωρίς τον δύσκολο δρόμο της Ιεραποστολής για πολλά χρόνια.

Το πνευματικό του έργο

Όπως αναφέρει το agioritikovima.gr, θήτευσε στη Ρόδο ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θάρρι και πνευματικός της Ιεράς Μονής Υψενής. Ο Γέροντας Αμφιλόχιος αναβίωσε τον μοναχισμό στη Ρόδο με την ίδρυση της ανδρικής και γυναικείας αδελφότητας.
Στις 20 Νοεμβρίου 2005 ενθρονίστηκε Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας. Ροδίτες και Δωδεκανήσιοι παρεβρέθησαν στην ενθρόνιση του στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού και εκεί φάνηκε και η απέραντη αγάπη που είχαν στο πρόσωπο του. Στη μακρινή Ζηλανδία και στα νησιά Φίτζι αντίκρισε φτωχά χωριά και ανθρώπους που διψούσαν να μάθουν για την ορθοδοξία. Παρά τις όποιες δυσκολίες, ολοένα και αυξάνονται οι κάτοικοι που δοξάζουν τον Θεό εκεί στα μακρινά Φίτζι.
Ο Γέροντας Αμφιλόχιος με τους πιστούς του ακόλουθους και συνεργάτες, έχτισαν ναούς, μοναστήρια, ορφανοτροφεία, χειροτόνησαν ιερείς , καθοδήγησαν πνευματικά και έτσι βαφτίστηκαν εκατοντάδες παιδιά και ενήλικες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Δίχως μεγάλους ναούς, κατασκευασμένους από ξύλο, παρά μόνο με το ιερό Ευαγγέλιο και μέσα από λιτούς τρόπους διέδωσαν το αληθινό νόημα της Εκκλησίας μας στην άλλη άκρη του κόσμου.
Χάρη στο ιεραποστολικό έργο του Γέροντα Αμφιλοχίου Τσούκου, το καντήλι της ορθοδοξίας θα παραμείνει για πάντα αναμμένο στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού.

Εκ βαθέων συνέντευξη του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλοχίου


75559_222433134562347_379871650_nΌταν έχεις την τιμή και τη χαρά να γνωρίσεις τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας κ. Αμφιλόχιο, τον γέροντά μας, δεν μπορείς να  μην νιώθεις ευλογημένος. Μια Αγία μορφή με την κάθε του λέξη να φανερώνει  πραότητα και καλοσύνη. Αυτές τις ημέρες βρίσκεται στο νησί μας και εχθές είχαμε την ευλογία να τον συναντήσουμε κοντά στην οικογένεια του και να συνομιλήσουμε μαζί του. Συντροφιά με τις αγαπημένες του ανιψιές καθίσαμε στο αεράκι που τόσο απολάμβανε και καθ” όλη τη συζήτηση δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη η συγκίνηση του και η χαρά του όταν μιλούσε για όλα εκείνα τα σπουδαία έργα που έχουν γίνει στη μακρινή Νέα Ζηλανδία.
Τη συνέντευξη την άνοιξε ο ίδιος: «Είμαι βαθύτατα συγκινημένος και χαρούμενος διότι έχω κοντά μου τρία από τα καλά μας παιδιά, την Ανδριάνα, την Ιωάννα και τη Σοφία που προέρχονται από απλούς αλλά πιστούς ανθρώπους της Ροδιακής Κοινωνίας. Ευχόμεθα όλη η Ρόδος να βαδίζει με αυτόν τον τρόπο και να είμαστε πάντα υπερήφανοι για την νεολαία μας». Μετά χαμογελαστός και με πολύ προσοχή απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μας. 

Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του στην Ανδριάνα Κυπραίου για το Rodosreport:

Γέροντα σε λίγο καιρό κλείνετε δέκα χρόνια παρουσίας και δράσης στη Μητρόπολη της Νέας Ζηλανδίας. Θέλουμε με λίγα λόγια να μας πείτε τι πετύχατε σε αυτή την ιεραποστολική, όπως χαρακτηρίστηκε από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, Ιερά Μητρόπολη.

1546376_10203280726970136_560481631_nΠράγματι όπως είπατε το 2015 μπαίνουμε στο δέκατο χρόνο της ταπεινής διακονίας μας στη Νέα Ζηλανδία και στα Φίτζι αλλά και κατ” επέκταση και στην Αυστραλία, διότι εδώ και 4 χρόνια μου δόθηκε η ευκαιρία να μετέχω στις επισκοπικές συνελεύσεις της περιοχής εκείνης όπου όλοι οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι, όλων των εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών συγκεντρωνόμαστε για να κάνουμε μια ανασκόπηση του έργου που γίνεται εκεί. Πόσο καλά προχωράει, ποια προβλήματα υπάρχουν και πως μπορούν να αντιμετωπιστούν. 
Εκεί γνώρισα ομογενείς με τους οποίους αναπτύχθηκε μια αγάπη και συνεργασία και τώρα τους έχω βοηθούς και συμπαραστάτες στο έργο της Ιεραποστολής. Η κατ' εξοχήν Ιεραποστολή γίνεται στα Φίτζι. Γίνεται μια προσπάθεια στη Νέα Ζηλανδία με τη δημιουργία δυο εκκλησιών σε μέρη που δεν υπήρχε ούτε εκκλησία, ούτε παπάς και οι άνθρωποι ήταν αποκομμένοι από την εκκλησία. Οι εκκλησίες αυτές κάλυψαν την Ανατολική και Δυτική πλευρά της Νέας Ζηλανδίας. Επιπλέον έγινε η ανακαίνιση της Μητροπόλεως εκεί του Αγίου Ανδρέα. Η μεγαλύτερη ευλογία του Θεού είναι το Μοναστήρι των Ταξιαρχών που έχει δυο παρεκκλήσια, του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Αμφιλοχίου, σε ένα ωραίο μέρος, μια καταπράσινη βουνοπλαγιά.
Εκεί έχουμε πολύ καλά παιδιά Ελληνάκια, τα οποία μπορώ να πω ότι είναι αδικημένα, από την πλευρά ότι δεν υπάρχουν ελληνικά σχολεία και στα δημόσια συνηθίζουν την προτεσταντική κουλτούρα. Οι γονείς τους είναι απλοί και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα. Το μοναστήρι αυτό είναι η βιτρίνα της πνευματικότητας της Ιεράς Μητροπόλεως. Προσέρχονται πολλοί Νεοζηλανδοί, εμπνέονται και πολλοί έχουν βαπτιστεί Ορθόδοξοι.
Το κύριο όμως ιεραποστολικό έργο είναι στα Φίτζι όπου εκεί δεν υπήρχε τίποτα που να θυμίζει Ορθοδοξία και σήμερα με τη Βοήθεια Του Θεού, έχει γύρω στις 200 ψυχές που έχουν βαπτιστεί, υπάρχουν τρεις εκκλησίες που λειτουργούν και 4 Ιθαγενείς Ιερρείς. Έτσι κυματίζει και στα Φίτζι και στη Νέα Ζηλανδία, ο Δικέφαλος αλλά και η γαλανόλευκη ελληνική σημαία , πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι Χριστιανοί εκεί εκτός από Ορθόδοξοι γίνονται και φίλοι της Ελλάδας. Το έργο της Εκκλησίας λοιπόν είναι Ευαγγελικό, Πνευματικό αλλά και κοινωνικό διότι βοηθά τους ανθρώπους να εργάζονται, να αγαπούν την αλληλεγγύη και να αισθάνονται την Εκκλησία σαν μητέρα τους, η οποία φροντίζει για όλα τα προβλήματα της ζωής τους.

Είστε ο πρώτος ορθόδοξος που πατήσατε στο σύμπλεγμα των νησιών Φίτζι. Πως σας δέχθηκαν οι κάτοικοι εκεί; Ποια είναι η σχέση τους με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τι προοπτικές υπάρχουν, γνωρίζοντας ότι το βιωτικό επίπεδο είναι χαμηλό και φτωχό. 

Πολύ σωστή η ερώτηση σας. Ένα τέτοιο έργο αξίζει τον κόπο και πρέπει να έχει συνέχεια. Και γι αυτό εγώ μέχρι τώρα δε σκέφτηκα να φύγω από εκεί, αν δεν ξέρω ότι θα υπάρχουν άνθρωποι που θα το συνεχίσουν. Υπάρχουν άξιοι συνεχιστές που μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη της συνέχειας της Ιεραποστολής. Το έργο και ειδικά στα Φίτζι δεν πρέπει να διακοπεί, είναι αναγκαίο. Οι άνθρωποι είναι απλοί και ζεστοί, μας υποδέχθηκαν με αγάπη και συμπορεύονται σιγά σιγά ολοένα και περισσότεροι στο δύσκολο έργο μας. Είναι φτωχοί και δε γνωρίζουν πολλά πράγματα, δεν υπάρχουν ελληνικά σχολεία όμως διψούν να μάθουν για τον Χριστό. Υπάρχουν προοπτικές το όνομα της Εκκλησίας μας να υψωθεί στην περιοχή αυτή και η Ορθοδοξία να κρατηθεί ζωντανή. Το ιεραποστολικό έργο είναι πολύ σημαντικό, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε με τη βοήθεια του Θεού για να μη σταματήσει. 

Τα τελευταία χρόνια η πατρίδα μας περνά δύσκολες στιγμές και μαστίζεται από την οικονομική κρίση. Θέλουμε να μας πείτε πως ένας πνευματικός άνθρωπος όπως εσείς πιστεύει ότι θα ξεπεραστεί αυτή η κρίση και ποιο μήνυμα στέλνετε σήμερα που η εκκλησία μας εορτάζει την εορτή της Μεταμορφώσεως; ["Ν": 6 Αυγούστου, ημέρα της συνέντευξης]

Η Ελλάδα μας να παραμείνει μια ξεχωριστή χώρα, ένα ορόσημο, από την οποία θα εμπνέονται οι άλλες χώρες.  Η πείρα και η ιστορία μας έχει αποδείξει ότι θα τα ξεπεράσουμε όλα. Η Ελλάδα για πολλοστή φορά έχει βρεθεί στο κέντρο κάποιας δίνης , αλλά με τη βοήθεια του Θεού, με τις μεσιτείες της Παναγίας και των Αγίων μας τα ξεπέρασε όλα και συνεχίζει τον δρόμο των Πεπρωμένων μας.  Έχει ακόμα να προσφέρει στην Κοινωνία, στην Ευρώπη παντού, καθώς το λέω μετά λύπης, η Ευρώπη αποδείχθηκε ανάξια να προστατέψει τον εαυτό της και ήδη σιγά σιγά εξμουσουλμανίζεται. Στο τέλος οι Χριστιανοί θα είναι μειοψηφία. Οι Ευρωπαίοι αποδείχθηκαν ανάξιοι της μεγάλης κληρονομιάς που της παρέδωσε η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός. Άρα πρέπει να υπάρχει πάντα η Ελλάδα ως δύναμη Ορθόδοξη και Πολιτιστική που θα βοηθάει και θα προστατεύει την Ευρώπη. Πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στις παραδόσεις, στην πίστη μας για να τα μεταδίδουμε και στους υπολοίπους.

Γέροντα γνωρίζουμε ότι ένα από τα επιτεύγματα όταν ήσασταν Ηγούμενος στην Ιερά Μονή Θάρρι, ήταν και ο εκκλησιαστικός τηλεοπτικός σταθμός. Πολλοί τον βλέπουν και ωφελούνται. Τελευταία παρουσιάστηκαν κάποια προβλήματα. Πιστεύετε ότι θα ξεπεραστούν και θα συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία του προς όφελος των πιστών;

Το Θάρρι είναι ένας πνευματικός φάρος που δεν πρέπει να σβήσει. Είναι μια φωνή της Ορθοδοξίας που δεν πρέπει να πάψει να ακούγεται. Βέβαια και θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, είμαι σίγουρος  όπως  σε βλέπω και με βλέπεις. Με τη βοήθεια του Χριστού και της Παναγίας, των Ταξιαρχών και όλων των Αγίων όλα θα αντιμετωπιστούν. Και με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου μας Μητροπολίτου εδώ κ. Κυρίλλου, ο οποίος τα πιστεύει αυτά και μέχρι τώρα απέδειξε ότι είναι θερμός συμπαραστάτης και βοηθός. Φυσικά όλα αυτά με τον π. Νεκτάριο που είναι αφοσιωμένος και δεν φείδεται κόπων, μόχθων και αγρυπνιών. Όλα θα πάνε καλά και θα δούμε το σταθμό του Θαρριού να είναι αναβαθμισμένος. Σύντομα πιστεύω και εύχομαι να τον παρακολουθούν σε όλα τα Δωδεκάνησα και στην Ελλάδα διότι θα γίνει ψηφιακός.

1011646_10201844553786704_278523873_n 

Βάζοντας λίγο το ανθρώπινο στοιχείο θα μπορούσατε να μπορούσατε να μας πείτε αν σας λείπει η Ρόδος, το Θάρρι, η Υψενή, τα μοναστήρια μας και οι ευγενικοί κάτοικοι των νησιών μας.

Η αλήθεια είναι ότι και αυτά δεν τα ξέχασα. Τα είχα και τα έχω πάντα στο νου μου, διότι δεν είναι ότι κάναμε κάτι και το ξεχάσαμε, όπως και όταν έρθω εδώ πρώτα ο Θεός δε θα ξεχάσω τα όσα έχουν γίνει εκεί. Η καρδιά μου θα είναι εκεί και με κάθε τρόπο θα φροντίζω να βοηθώ. Όπως και από εκεί όπως μπορώ βοηθώ στα εδώ έργα, στο Θάρρι, στην Υψενή, στον τηλεοπτικό σταθμό, και στα άλλα μας νησιά.

Πολλές φορές βλέπουμε σε μικρούς και μεγάλους ζωγραφισμένη τη νοσταλγία να σας δουν και πάλι κοντά τους. Με τη βοήθεια του Θεού τι σκέφτεστε να κάνετε; 

Δε θα σκεφτόμουν να φύγω, αν δεν ήξερα ότι το Ιεραποστολικό έργο εκεί θα συνεχιζόταν. Αλλά τώρα υπάρχουν κάποιοι λόγοι υγείας. Θα επιστρέψω πίσω να τακτοποιήσω όλα τα θέματα για να είναι όλα έτοιμα να αναλάβει εκείνος που θα επιλέξει το Οικουμενικό Πατριαρχείο να με διαδεχθεί. Για κάποια προβλήματα υγείας που έχουν δημιουργηθεί από τα μακρινά ταξίδια, θα πρέπει μετά το Πάσχα [2015] να γυρίσω. Εγώ λοιπόν θα έρθω να σας δω από πιο κοντά, να δω τι κάνετε. Η νοσταλγία έχει μια μεγάλη ευθύνη. Εύχομαι τώρα που θα επιστρέψω να μη πάψει αυτό. Εγώ θα προσπαθώ πάντα να είμαι τόσο κοντά σας  αλλά και λίγο μακριά σας για να μην σταματήσει να υπάρχει αυτή η ευγενική νοσταλγία.
"Ν": Η παραίτηση του π. Αμφιλόχιου αναβλήθηκε λόγω θαυμαστών περιστατικών.


Οι μεγάλοι μας άγιοι της 25ης & 26ης Νοεμβρίου


Αικατερίνα η Πάνσοφη - Μερκούριος ο Τοξότης - Στυλιανός ο Φύλακας των Παιδιών - Νίκων ο Μετανοείτε (25-26 Νοε)
 
Ένα κλικ αγάπης εδώ!
Και: Άλλοι άγιοι στις 25 & 26 του Νοέμβρη
Άγιοι του Νοεμβρίου (μικρό αφιέρωμα)

 
Εικ. του Σωτ. Παναηλίδη

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

The Orthodox Church in Haiti - Η Ορθοδοξία στην Αϊτή, στο νησί του βουντού και της φτώχειας...


http://eadiocese.org/News/2011/july/haiti.lg.jpg
Photo from here
Αϊτή: Η πιο φτωχή χώρα του δυτικού ημισφαιρίου, που καλύπτει το δυτικό τμήμα του νησιού Ισπανιόλα, στην Καραϊβική (το υπόλοιπο αποτελεί τη Δημοκρατία του Αγίου Δομίνικου). Μια χώρα που δημιουργήθηκε από πληθυσμούς μαύρων που μεταφέρθηκαν εκεί αρχικά ως δούλοι και στη συνέχεια επαναστάτησαν.  Η χώρα όπου ο καθολικισμός συναντά το βουντού.
Εκεί μερικοί αδελφοί μας ξεκίνησαν την προσπάθειά τους να φέρουν το φως της Ορθοδοξίας στο σκοτάδι της δεισιδαιμονίας, αλλά και της φτώχειας. Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής διαθέτει στη χώρα δύο ενορίες, ενώ η Ρωσική Εκκλησία (ROCOR) μάλλον επτά ενορίες... Είναι λίγοι και αγωνίζονται μέσα σε ατέλειωτες αντιξοότητες. Ο Χριστός να τους βοηθήσει!...
Για την Αϊτή εδώ. Για το βουντού εδώ (στο 2ο μέρος της ανάρτησης). Ελληνικά άρθρα & ειδήσεις για την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αϊτή εδώ. Για την Ορθοδοξία στην Λατινική Αμερική εδώ. Δες και την ενότητά μας Φωτιστές.

Father Barnabas
Father Barnabas Jerome
Both the Russian Orthodox Church Outside of Russia and the Greek Orthodox Metropolis of Mexico, have parishes in Haiti. There are two Greek Orthodox parishes in Haiti under the Metropolis of Mexico. The first is the parish of St. John the Baptist in Pétionville, a district in the capital of Port-au-Prince. The second is the newly established parish of St. Mathias.

Click:

Russian Orthodox Mission in Haiti - Home

The Orthodox Church In Haiti | Scholé

Haiti Orthodox Family Relief - Home

The Haitian Orthodox Mission: www.haitiorthodoxe.org

U.S. Faithful Reach out to Haitian Orthodox Communities ...


HAITIAN MISSION REBUILDS LIVES TORN BY EARTHQUAKE


 
Parish of St. Augustine

Chapel of St. Dorothy

St. Augustine's School 

St. Nicholas School
 
From here: As you can see from the map below, St. Dorothy Chapel and School is just north of Port-au-Prince, and St. Augustine Parish and School is just south. Please keep these dear ones in your prayers!
 






St. Moses Chapel