ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019

Από την αγία Μακρίνα και τον προφήτη Ηλία στην οσία Μαρία Σκόμπτσοβα & τον Αττίλα του 1974 (19-20 Ιουλίου)...


Ένα κλικ αγάπης εδώ:
 
 

Ζευγάρι Τούρκων ήρθε να ευχαριστήσει την Παναγιά Τσαμπίκα για το παιδί τους

Ο Μοχάμετ και η Σεβί, τρία χρόνια μετά το τάμα τους, είναι και πάλι στη Ρόδο 


in.gr
 
"Ν": Παραθέτουμε το παρόν ως συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μας Ζεύγος Τούρκων ορθόδοξων χριστιανών περιγράφει τη ζωή τους, που δεν αφορά βέβαια στα ίδια πρόσωπα.
Ευχόμαστε η χάρη της Παναγίας να δώσει το θάρρος στους αδελφούς μας να κάνουν το μεγάλο και σωτήριο βήμα, να έρθουν στην αγία Εκκλησία του Χριστού, εκεί όπου πράγματι θα χαρεί η Παναγία να τους δει, και τώρα και στην αιωνιότητα.
Βέβαια, όπως σωστά αναφέρουν οι ίδιοι, "ο Θεός είναι ένας και είναι παντοδύναμος". Όμως η άποψη που έχει το Ισλάμ γι' Αυτόν δεν είναι η σωστή - η πολεμική άποψη που δημιούργησε αυτοκρατορίες και προκάλεσε την υποδούλωση και την καταπίεση χιλιάδων ανθρώπων...
Προσκαλούμε, ως συμπλήρωμα, στα links που παραθέτουμε στο τέλος της συνέντευξης.
 
Ο Μοχάμετ και η Σεβί, Τούρκοι που ζουν στην Αυστρία, αισθάνονται ευγνώμονες που οι διακοπές τους στη Ρόδο πριν από τρία χρόνια, έλυσαν ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζαν αφού ένα γελαστό μωρό ήρθε στο σπίτι τους, μετά το προσκύνημα στην Παναγιά Τσαμπίκα, τη θαυματουργή.
Κι έτσι, τώρα που το παιδί έκλεισε τα δύο, όπως αναφέρει η rodiaki.gr, αντί να πάνε στην Ισπανία που σκέφτονταν για διακοπές, ήρθαν και πάλι στη Ρόδο, ευγνώμονες για τη Χάρη της και ευτυχισμένοι για όσα έχουν.
Βραδάκι και βρίσκονται πάλι στο μαγαζί του Όσκαρ, σημείο αναφοράς γι’ αυτούς, πιο εκδηλωτικός ο Μοχάμετ, πιο ντροπαλή η Σεβί, αλλά με τα χαμόγελα που δίνει η πληρότητα και χωρίς δεύτερες ή πολύπλοκες σκέψεις.

Για ποιο λόγο ήρθατε για δεύτερη φορά στη Ρόδο;

Πριν από τρία χρόνια την ίδια εποχή είχαμε έρθει για διακοπές. Τότε γνωρίσαμε τον Όσκαρ, εδώ στο μαγαζί του στο Φαληράκι και στην κουβέντα του είπαμε ότι η Σεβί αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα και δεν μπορούμε να κάνουμε παιδί. Συζητήσαμε σαν να τον γνωρίζαμε πολλά χρόνια και μας είπε να μας πάει σε μια εκκλησία. Ήταν η Παναγιά Τσαμπίκα. Μας είπε ότι αν πιστέψουμε, θα μας βοηθήσει να κάνουμε παιδί!

Δεν ζείτε στην Τουρκία, αλλά στην Αυστρία, είστε όμως μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα! 

Είμαστε Τούρκοι, αλλά εγώ γεννήθηκα στην Αυστρία από μετανάστες γονείς και η Σεβί ήρθε στην Αυστρία πριν από 13 χρόνια μαζί με την οικογένειά της. Δεν είμαστε φανατικοί μουσουλμάνοι, πιστεύουμε σε ένα Θεό που αγαπά όλο τον κόσμο. Ο Όσκαρ μάς είπε για ένα θαύμα που έγινε σ’ εκείνον τον ίδιο. Θεωρήθηκε κλινικά νεκρός μετά από καρδιακό επεισόδιο και επανήλθε στη ζωή. Σώθηκε από θαύμα. Μας είπε ότι κι αυτός από μουσουλμάνος που ήταν βαπτίστηκε χριστιανός και προσφέρθηκε να μας πάει στην Παναγία, με τ’ αυτοκίνητό του.

Προσευχηθήκατε;

Η Σεβί πίστεψε βαθιά. Συγκινήθηκε, ανατρίχιασε, έμεινε κοντά στην Παναγία μία ώρα. Ανάψαμε κερί, πήραμε το φιτιλάκι, το βαμβάκι… Είπαμε ότι αν γίνει το θαύμα, θα επιστρέψουμε να προσκυνήσουμε και να ευχαριστήσουμε την Παναγιά Τσαμπίκα. Όταν γυρίσαμε στην Αυστρία, γρήγορα ανακαλύψαμε την εγκυμοσύνη. Τρία χρόνια μετά ήρθαμε και πάλι στη Ρόδο, μένουμε και πάλι στο Φαληράκι και πήγαμε στην Παναγιά Τσαμπίκα και προσκυνήσαμε. Ζητήσαμε να μας δώσει κι άλλο ένα μωράκι.

Δεν φέρατε μαζί τη μικρή!

Η κόρη μας έκλεισε τα δύο της χρόνια πριν λίγους μήνες και την αφήσαμε στις γιαγιάδες της. Της δώσαμε το όνομα “Eftelya”, Ελευθερία.

 
Οι οικογένειές σας τι είπαν όταν τους περιγράψατε τι έγινε;

Ο πατέρας της γυναίκας μου πιστεύει στον Θεό και πιστεύει ότι ο Θεός είναι ένας και είναι παντοδύναμος. Το δέχτηκαν αμέσως όλοι, τους εξηγήσαμε τι έγινε στη Ρόδο. Φέτος είχαμε σκεφτεί αρχικά να πάμε στην Ισπανία για διακοπές, αλλά δεν είχαμε έρθει ακόμη στην Παναγία, κι έτσι αποφασίσαμε να έρθουμε εδώ. Έχουμε αγαπήσει πολύ τη Ρόδο. Υπάρχει ζεστασιά στους ανθρώπους της. Κι ένα μπουκαλάκι νερό να μπεις να πάρεις από ένα μαγαζί, το δίνουν με χαμόγελο και μας συγκινούν γι’ αυτό.

Τι δουλειά κάνετε στην Αυστρία;

Εγώ εργάζομαι ως οδηγός λεωφορείου. Η γυναίκα μου είναι στο σπίτι με το παιδί.

Θα ξανάρθετε στη Ρόδο;

Σίγουρα θα έρθουμε πάλι. Πήγαμε πριν από δύο μέρες στ’ Αφάντου και τυχαία βρεθήκαμε μπροστά σε μια γυναίκα που μας είπε ότι κι εκείνη προσπαθούσε επτά χρόνια να κάνει παιδί και το έκανε με τη βοήθεια της Παναγιάς Τσαμπίκας. Έγινε το ίδιο θαύμα και σ’ εκείνην κι εμείς έχουμε ζητήσει από την Παναγία, κι άλλο μωρό.

Για την ιερά μονή Παναγίας Τσαμπίκας (τσάμπα = σπίθα στην τοπική διάλεκτο) μπορείτε να διαβάσετε εδώ & εδώ.

Ορθόδοξες Παναγίες απ' όλο τον κόσμο!... 
Η Παναγία δακρύζει στο σπίτι ενός Τούρκου στο Παρίσι!...
Επιστημονική εξέταση εικόνας που δάκρυσε
Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας ανά τους αιώνες
Το θαύμα της Παναγίας στα τζάμια της Θεσσαλονίκης
Όταν η Εκκλησία γιορτάζει την εγκυμοσύνη... 


Η Ορθοδοξία στην Τουρκία!
Ortodokslartoplulugu.org
Türkçe dilinde Ortodokslukla ilgili metinler - Orthodoxy in Turkish - Ορθοδοξία στα τουρκικά 

Η ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αυστρίας
π. Δανιήλ Συσόεφ: Έχουν όλες οι θρησκείες τον ίδιο Θεό;

Χριστιανικά θαύματα σε μουσουλμάνους
Μουσουλμάνοι που αγίασαν ως χριστιανοί
Παύλος, το χριστιανικό ανάλογο του Μωάμεθ
Η σωτηρία κατά το Ισλάμ και το Xριστιανισμό: μια σύγκριση
Σημειώσεις για το Ισλάμ (ηλεκτρονικό βιβλίο)

Έλληνες αποστάτες από το Ισλάμ (ιστολόγιο)
Η ομορφιά & η αλήθεια της Ορθοδοξίας μέσα από τα μάτια τριών αλλοθρήσκων
Μεταστροφές από το Ισλάμ (ενότητα)
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία στις χώρες της Δύσης 

Ζεύγος Τούρκων ορθόδοξων χριστιανών περιγράφει τη ζωή τους



Ορθοδοξία - Διεθνές πρακτορείο εκκλησιαστικών ειδήσεων

Αμφοτεροδέξιος

Ένα ζευγάρι από την Καππαδοκία είχε πριν χρόνια μιλήσει σε συνέντευξη στον ανταποκριτή της εφημερίδας Καθημερινής Αλέξανδρο Μασαβέτα στην Κωνσταντινούπολη, δίνοντας μια αληθινή διάσταση στα γεγονότα που βιώνουν οι Χριστιανοί στην Τουρκία αλλά και για την ιστορία του Ρωμαίικου Έθνους.
Δείτε αυτούσιο το δημοσίευμα του συναδέλφου :

"Συναντιόμασταν κάθε χρόνο σε μία από τις ελληνικές ενορίες στο Νιχώρι του Βοσπόρου (Γενίκιοϊ), στην ακολουθία της Αναστάσεως, σαν να είχαμε δώσει ραντεβού.
Νόμιζα πως ήταν δύο ακόμη ανάμεσα στους πολυάριθμους Τούρκους που προσέρχονται στην ακολουθία από περιέργεια για τα έθιμα του Ελληνορθόδοξου Πάσχα, είτε για να συνεορτάσουν με χριστιανούς φίλους, σε ένα εκκλησίασμα πολυεθνές και πολύθρησκο. Κομψοί, μορφωμένοι, πολυταξιδεμένοι, το ζεύγος Αχμέτ και Νετζλά Οζγκιουνες ανήκουν στους χιλιάδες Τούρκους που επέλεξαν, τα τελευταία χρόνια, να αλλάξουν θρησκεία, και στους ελάχιστους που δεν κρατούν την επιλογή τους αυτή κρυφή.
Θέλησαν να μιλήσουν στην «Κ» για την εσωτερική αναζήτηση που τους οδήγησε στην Ορθοδοξία και για το τι σημαίνει να είσαι Τούρκος και χριστιανός, λίγους μήνες πριν μετοικήσουν στο εξωτερικό.

– Αρθρα στον τουρκικό Τύπο που αναφέρονταν στις πρόσφατες βαπτίσεις μουσουλμάνων υποστήριζαν ότι οι περισσότεροι έχουν ελληνική ή αρμενική καταγωγή, και άρα «επιστρέφουν στις ρίζες τους». Αποτέλεσε για εσάς κάποια τέτοια καταγωγή λόγο που σας ώθησε στον χριστιανισμό;
Αχμέτ: Η καταγωγή έπαιξε ρόλο σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά αυτό σίγουρα δεν ισχύει για μας. Εγώ προσωπικά γεννήθηκα στην Καππαδοκία, κάποιοι πρόγονοί μου κατάγονται από τον Καύκασο. Οσο γνωρίζω, στην οικογένειά μας δεν υπήρχαν χριστιανοί.
Η προσχώρησή μου στην Ορθοδοξία ήταν αποτέλεσμα προσωπικής αναζήτησης.
Νετζλά: Η μητέρα μου κατάγεται από την Καβάλα και ο πατέρας μου από τον Πόντο. Στην οικογένειά μου κάποιοι μιλούν ρωμαίικα (την τοπική ελληνική διάλεκτο που μιλούν οι εξισλαμισθέντες).
Ωστόσο το να αφήσω το Ισλάμ και να καταλήξω στην Ορθοδοξία ήταν προσωπική επιλογή άσχετη με όποια καταγωγή.

Το «ρωμαίικο έθνος» 


– Ιστορικά η ταυτότητα του Τούρκου έχει συνδεθεί τόσο στενά με το Ισλάμ, ώστε πολλοί Τούρκοι δεν μπορούν να δεχθούν πώς μπορεί κανείς να είναι Τούρκος και μη μουσουλμάνος. Εσείς πώς αισθάνεστε;
Ν.: Είναι αλήθεια ότι πολύς κόσμος δεν σε θεωρεί «Τούρκο» εάν ανήκεις σε άλλη θρησκεία, ιδίως αν είσαι χριστιανός ή εβραίος. Νομίζει πως δεν ανήκεις απλώς σε διαφορετική θρησκεία, αλλά και σε διαφορετική εθνότητα.
Α.: Αυτό οφείλεται σε λόγους ιστορικούς. Αποτελεί οθωμανική παράδοση ο διαχωρισμός σε εθνότητες (μιλλέτ) με βάση τη θρησκεία. Για παράδειγμα, όλοι οι ορθόδοξοι αποτελούσαν το «ορθόδοξο έθνος» και η διοίκηση δεν έδιδε σημασία στην εθνική τους καταγωγή, π.χ. αν ήταν Βούλγαροι, Σέρβοι ή Ελληνες. Στην Καππαδοκία, απ’ όπου κατάγομαι, αυτό που διαχώριζε τους κατοίκους σε Ρωμιούς και Τούρκους ήταν η θρησκεία. Οι ορθόδοξοι της περιοχής του Ταλάς, της ιδιαίτερης πατρίδας μου, μιλούσαν την τουρκική ως μητρική γλώσσα και τελούσαν ακόμη και τη θεία λειτουργία στην τουρκική. Αυτό που τους ενέτασσε στο «ρωμαίικο έθνος» ήταν η υπαγωγή τους στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η ιστορία όμως των Τούρκων παρέχει και άλλα, διαφορετικά παραδείγματα. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας τουρκικά φύλα ασπάσθηκαν τον χριστιανισμό σε όλη την έκταση της τουρκικής διασποράς.
Υπάρχουν Τούρκοι χριστιανοί στην Κεντρική Ασία, οι ορθόδοξοι Γκαγκαούζοι στη Ρουμανία, αλλά και χιλιάδες Τούρκοι της Τουρκίας που έχουν ασπασθεί τον χριστιανισμό.
Το ότι είναι χριστιανοί, δεν σημαίνει ότι δεν είναι και Τούρκοι.
Και εγώ, λοιπόν, είμαι χριστιανός αλλά 100% Τούρκος, και έχω ως μητρική την τουρκική γλώσσα.
Εξάλλου, ο διαχωρισμός σε εθνότητες με βάση τη θρησκεία είναι πια ξεπερασμένος. Ο κόσμος ακόμη σαστίζει με το γεγονός ότι ένας Τούρκος είναι χριστιανός, αλλά γίνεται σιγά σιγά πιο εύκολα αποδεκτό. 


– Με τι ασχολείστε επαγγελματικά;
Ν.: Εχω σπουδάσει διαιτολόγος και παρέχω εθελοντική εργασία.
Α.: Διετέλεσα διευθυντής μεγάλων κρατικών μονοπωλίων και έζησα κάποια χρόνια στις ΗΠΑ. Αργότερα εργάστηκα ως επιχειρηματίας στο Βέλγιο.


Η διαδρομή προς την Ορθοδοξία 


– Αχμέτ Μπέη, η απόφασή σας να προσχωρήσετε στον Χριστιανισμό χρονολογείται από την εποχή που ζήσατε σε χριστιανικές χώρες λόγω της καριέρας σας;
– Οχι, το έδαφος είχε προετοιμασθεί πολύ νωρίτερα.
Δυστυχώς στην Τουρκία ο χριστιανισμός παρουσιάζεται ως κάτι που έρχεται «απ’ έξω».
Αυτό είναι λάθος γιατί η Ορθοδοξία αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της περιοχής. Αυτό φαίνεται και από τα προνόμια που έδωσε ο Μωάμεθ ο Πορθητής στο Πατριαρχείο. Από παιδιά έχουμε μια προϊδέαση για τον χριστιανισμό, μέσα από το πρίσμα του Ισλάμ. Πολλοί μουσουλμάνοι αισθάνονται μεγάλο σεβασμό για τους χριστιανούς, σεβασμό που επιβάλλει το ίδιο το Κοράνι, καθώς δέχεται τον Ιησού ως προφήτη.
Οι μουσουλμάνοι γενικά τρέφουν σεβασμό και για την Παναγία.
Έχετε συναντήσει, φαντάζομαι, τα πλήθη θρησκευόμενων μουσουλμάνων που συρρέουν στις ρωμαίικες εκκλησίες της Πόλης για να προσκυνήσουν τους αγίους και να τους ζητήσουν κάποια χάρη ή βοήθεια.
Στην Τουρκία, είμαστε από νωρίς έτοιμοι να δεχθούμε τα μηνύματα του χριστιανισμού.
Αν υπάρχουν κάποια προβλήματα, αυτά οφείλονται στην εκπαίδευση που δέχονται και οι δύο πλευρές και στην άγνοια.
Για παράδειγμα, πολλοί μουσουλμάνοι δεν καταλαβαίνουν την έννοια της Αγίας Τριάδας και νομίζουν ότι λατρεύουμε τρεις θεούς, ότι ο χριστιανισμός είναι θρησκεία πολυθεϊστική.
Δεν το λέω αυτό επικριτικά, απλά το επισημαίνω ως ένδειξη παραπληροφόρησης. Δεν νομιμοποιούμαι να ασκήσω καμία κριτική στο Ισλάμ, μια θρησκεία την οποία έχω εγκαταλείψει. 


– Και η δική σας αναζήτηση, Νετζλά Χανούμ, ξεκίνησε και αυτή στην Τουρκία;
– Ν.: Ναι, όταν ήμουν στο Πανεπιστήμιο. Η οικογένειά μου ήταν σχετικά θρήσκοι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τηρούσαν κατά γράμμα όλες τις επιταγές του Ισλάμ. Αυτοπροσδιορίζονταν ως μουσουλμάνοι, το ίδιο κι εγώ, ώσπου άρχισα να απομακρύνομαι από το Ισλάμ όταν φοιτούσα στην Αγκυρα. Οι γονείς μου μας είχαν αφήσει αρκετά ελεύθερους στο ζήτημα της θρησκείας.
Αφήνοντας το Ισλάμ, αισθάνθηκα ένα κενό το οποίο έπρεπε να γεμίσω. Διάβασα, έψαξα μόνη μου. Άρχισε μία διαδρομή που με οδήγησε στην Ορθοδοξία. 


– Η πορεία σας προς την Ορθοδοξία είναι συνεπώς αποτέλεσμα «ντόπιων» εμπειριών, χωρίς επιρροή από το εξωτερικό…
Α.: Η οποιαδήποτε επιρροή από τον χριστιανισμό στην Αμερική και την Ευρώπη μόνο αρνητική θα μπορούσε να είναι.
Δεν αισθανόμουν καθόλου άνετα με τους εκεί χριστιανούς. Με απωθούσαν από τον χριστιανισμό, γιατί τον έχουν μετατρέψει σε ψυχοθεραπεία. Πηγαίνουν την Κυριακή στην εκκλησία για να χαλαρώσουν. Αλλά η θρησκεία στοχεύει να γεμίσει κάποιο άλλο κενό. Στην Ευρώπη, ο χριστιανισμός έχει μετατραπεί σε πανηγύρι εκκαθαρισμένο από θρησκευτικές αναφορές.
Ας πάρουμε τα Χριστούγεννα ως παράδειγμα: πολύς κόσμος δεν εύχεται πια «Καλά Χριστούγεννα», αλλά «Καλές γιορτές».
Στην Ευρώπη, ο κόσμος έχει μια πολύ επιφανειακή σχέση με τον χριστιανισμό.
Δεν έχουν γνώση του μηνύματος και της πνευματικότητάς του. 


Εικ. από εδώ

– Οι Χριστιανοί εδώ πώς διαφέρουν από τους Ευρωπαίους;
Ν.: Είμαστε πολύ πιο κοντά στην ουσία και την παράδοση του χριστιανισμού.
Α.: Είμαστε πολύ πιο πιστοί.
Ν.: Εμείς οι δύο τουλάχιστον τηρούμε όσα επιτάσσει η θρησκεία μας.
Πηγαίνουμε στην εκκλησία κάθε Κυριακή και διαβάζουμε τις Γραφές για κάποια ώρα μαζί κάθε βράδυ. Και προσευχόμαστε. 


– Διατηρείτε σχέσεις με την εδώ ρωμαίικη κοινότητα;
Α.: Διατηρούμε στενές σχέσεις, καθώς τους συναντούμε κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Η ρωμαίικη κοινότητα περιλαμβάνει πολύ συμπαθητικά άτομα και έχουμε δημιουργήσει φιλίες.
Καθένας έχει και κάτι να μας δώσει.
Οι λειτουργίες γίνονται εκ περιτροπής σε κάποια εκκλησία. Πηγαίνουμε συχνά στις εκκλησίες στο Νιχώρι. Ο Λάκης Βίγκας, πρόεδρος της κοινότητας, βάζει τη Νετζλά να διαβάζει το Πάτερ Ημών στα τουρκικά.
Ν.: Ναι, το διαβάζω για τους τουρκόφωνους πιστούς (γέλια). 


– Θα πρέπει να δυσκολεύεστε με την ακολουθία να είναι όλη στα ελληνικά.
Α.: Προετοιμαζόμαστε από το σπίτι για την κάθε Ακολουθία, ώστε να μπορούμε να παρακολουθήσουμε.
Εχουμε δίγλωσση έκδοση της Αγίας Γραφής, ώστε να ακολουθούμε και το τουρκικό κείμενο. Είναι σημαντικό να καταλαβαίνει κανείς, να συμμετέχει…

– Η τραυματική εμπειρία της αποστασίας του Παπα-Ευθύμ από το Πατριαρχείο και της ίδρυσης της «Τουρκοορθόδοξης εκκλησίας» τη δεκαετία του 1920 δυσκολεύει ίσως ακόμη την εισδοχή της τουρκικής στις ελληνικές ενορίες της Πόλης, κάτι που έχει ήδη γίνει στα άλλα δόγματα…
Α.: Ναι, σίγουρα… Ελπίζω ότι με το πέρασμα του χρόνου θα υπάρξει και λειτουργία στα τουρκικά στην ορθόδοξη εκκλησία. Σήμερα μόνο το Πιστεύω διαβάζεται και στα τουρκικά. Πρέπει και το ζήτημα με τον Παπα-Ευθύμ να επιλυθεί· δεν είναι δυνατό να υπάρχουν εχθρικές μεταξύ τους εκκλησίες… Ολοι οι ορθόδοξοι πρέπει να υπαγόμαστε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Σεβάστηκαν την επιθυμία μας
 

– Είχατε καθόλου αρνητικές αντιδράσεις από τον κοινωνικό σας περίγυρο σχετικά με την αλλαγή θρησκείας; Τρέφετε ανησυχίες;
Α.: Καμία αρνητική αντίδραση δεν είχα, ούτε και μπορώ να πω ότι ανησυχώ.
Ν.: Αρνητική αντίδραση δεν είχα. Η οικογένειά μου εκδήλωσε έκπληξη, αλλά σεβάστηκε την επιλογή μου. 


– Εκτιμάτε ότι θα ακολουθήσουν πολλοί στην Τουρκία το παράδειγμά σας, στρεφόμενοι στον χριστιανισμό;
Α. και Ν.: Ναι, πολλοί. 


– Μέχρι σήμερα, όμως, λίγοι έχουν βαπτισθεί…
Ν.: Γεγονός είναι ότι αυτοί που έχουν βαπτισθεί είναι πολύ περισσότεροι απ’ όσους το «φανερώνουν». Φοβούνται τις αντιδράσεις του κοινωνικού τους περίγυρου. Είναι χριστιανοί στα κρυφά.
Α.: Ναι, φόβος υπάρχει. Αλλά αυτό πρέπει να αλλάξει, όπως και η στάση της κονωνίας έναντι σε όσους αλλάζουν θρήσκευμα.
Πάντως η Ορθόδοξη Εκκλησία εδώ δεν ασκεί κανένα προσηλυτισμό. Σε αντίθεση, μάλιστα, θέτει σε μεγάλη δοκιμασία όσους θέλουν να αλλάξουν θρησκεία. Πρέπει να περάσεις μακρά κατήχηση και ελέγχεται η ειλικρίνεια της θέλησής σου. 


– Το να ενταχθείτε στην Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν λοιπόν δύσκολο;
Ν.: Πήρε χρόνο, αλλά το θέλαμε πολύ.

Λάθος η υποβάθμιση του Πατριαρχείου 


– Νομίζετε ότι η αναγνώριση από το κράτος και η προβολή του οικουμενικού χαρακτήρα του Πατριαρχείου θα ήταν προς όφελος της Τουρκίας;
Α.: Σαφέστατα. Κατά τη γνώμη μου το Πατριαρχείο είναι ένας θεσμός μέσω του οποίου μπορεί να επέλθει μια προσέγγιση μεταξύ των Τούρκων και των Ορθοδόξων, ζωτικής σημασίας για την Τουρκία.
Σε μια Τουρκία που επιθυμεί να ενταχθεί στην Ε.Ε., ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο φέρνοντας τη χώρα κοντύτερα στην Ευρώπη είναι πολύ σημαντικός. Εξάλλου, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η πλέον κατάλληλη για τον διάλογο μεταξύ των θρησκειών, καθώς οι πιστοί της έζησαν πλάι πλάι στους μουσουλμάνους για αιώνες. Δεν λέω ότι αυτή η συμβίωση ήταν πάντα ειρηνική και φιλική, αλλά τουλάχιστον δημιούργησε γέφυρες επικοινωνίας.
Δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν κάποιοι στη χώρα μας να θέλουν να υποβαθμίσουν τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εκπλήσσομαι και θλίβομαι.
Το ζήτημα της αναγνώρισης της οικουμενικότητάς του είναι πολύ πιο σημαντικό για τη χώρα μας από ό,τι για την Ελλάδα ή τη Ρωσία, για παράδειγμα. Εάν η κυβέρνηση προωθούσε ενεργά τον ρόλο του Πατριαρχείου μας ως κέντρου της Ορθοδοξίας, θα αναβαθμιζόταν ο διεθνής ρόλος της Τουρκίας στον πνευματικό τομέα. Ορισμένοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Αθήνα δεν επιθυμούν να έχει σημαντικό ρόλο το Πατριαρχείο, επειδή βρίσκεται στην Τουρκία. Η δε Ρωσία επιθυμεί να αναγνωριστεί η Μόσχα, αντί της Πόλης, ως κέντρο των ορθοδόξων. Δυστυχώς, είναι πολλοί αυτοί που υπονομεύουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 


– Εχετε θορυβηθεί από τις επιθέσεις κατά χριστιανών, όπως η δολοφονία του ιερέα Σαντόρο στην Τραπεζούντα και η σφαγή των χριστιανών στη Μαλάτεια; Ποιοι νομίζετε ότι βρίσκονται πίσω τους;
Α.: Δεν νομίζω ότι παρόμοιο γεγονός θα μπορούσε να λάβει χώρα στην Πόλη. Στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε., η Τουρκία αλλάζει θεαματικά.
Οι Τούρκοι γίνονται ολοένα και πιο ανοικτοί και ανεκτικοί.
Αλλά στις αλλαγές αυτές είναι επόμενο να αντιδρούν κάποια ακραία στοιχεία. Η παρανοϊκή αντίσταση στην πρόοδο συναντιέται σε ακραίους κύκλους παντού. Πρόκειται για σκοτεινές δυνάμεις οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το κράτος. Είναι περιθωριακοί... 


"Ν": Οι ευχές μας συνοδεύουν τους αδελφούς μας και όλους εκείνους που βρίσκουν (ή αναζητούν) το θάρρος να πλησιάσουν τον Ιησού Χριστό και την Εκκλησία Του.
Μπορείτε να δείτε, αν θέλετε, και:

Η Ορθοδοξία στην Τουρκία!
Ortodokslartoplulugu.org
Türkçe dilinde Ortodokslukla ilgili metinler - Orthodoxy in Turkish - Ορθοδοξία στα τουρκικά
Τουρκία και Επανευαγγελισμός!

Χριστιανικά θαύματα σε μουσουλμάνους
Μουσουλμάνοι που αγίασαν ως χριστιανοί
Παύλος, το χριστιανικό ανάλογο του Μωάμεθ
Η σωτηρία κατά το Ισλάμ και το Xριστιανισμό: μια σύγκριση
Σημειώσεις για το Ισλάμ (ηλεκτρονικό βιβλίο)
"ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ" - ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΙΡΑΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
Έλληνες αποστάτες από το Ισλάμ (ιστολόγιο)
Το ορθόδοξο χριστιανικό αίσθημα για τους διωγμούς των χριστιανών από τους Ισλαμιστές

Η ομορφιά & η αλήθεια της Ορθοδοξίας μέσα από τα μάτια τριών αλλοθρήσκων
Θαυμαστές μεταστροφές μουσουλμάνων στη Σιέρρα Λεόνε
Άγιος μάρτυρας Βάκχος, ο μουσουλμάνος που έφερε στο Χριστό τη μητέρα και τ' αδέρφια του
Μεταστροφές από το Ισλάμ (ενότητα)
π. Δανιήλ Συσόεφ: ο ιερέας που αγάπησε τους μουσουλμάνους περισσότερο από τη ζωή του (και πέθανε γι' αυτούς) !

Sevgili göçmen arkadaşımız, Sevgili mülteci arkadaşımız

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Η θαυματουργή αγία Μαρίνα και η πίστη των χριστιανών

"Αυτή η πάμφτωχη μάνα αγίασε! Και ξέρεις το λόγο;"


ΑΜΦΟΤΕΡΟΔΕΞΙΟΣ


Ήταν κάποια γυναίκα πάμφτωχη σ’ ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας και είχε τρία παιδιά.
Κατάφερε να τα μεγαλώσει με απίστευτες στερήσεις και δυσκολίες, όμως, με μία μοναδική αξιοπρέπεια!
Αυτή ήταν η κυρα - Βασιλική.
Πέθανε παραμονή της Παναγίας του 1998.
Την επόμενη μέρα, 15 Αυγούστου, το φτηνό φέρετρο με την σωρό της, που ήταν πάνω στην καρότσα του μικρού αγροτικού ημιφορτηγού του ιερέα, κατευθυνόταν προς το κοιμητήριο.
Στην πορεία της κηδείας ακολουθούσαν μερικοί συγχωριανοί της και συζητούσαν για τα βάσανα που είχε περάσει όσο αυτή ζούσε, όταν, ξαφνικά, ευωδίασε όλος ο γύρω τόπος:
χιλιάδες άνθη και λουλούδια να υπήρχαν, πραγματικά, δεν θα μύριζαν τόσο!!!
Όλοι τους, παραξενεύτηκαν και απόρησαν.
Αλλά δεν είχαν καμμία εξήγηση να δώσουν γι’ αυτό.
Ανάμεσα σ' εκείνους που την συνόδευαν, ήταν και ένα πνευματικό τέκνο του μακαριστού Πατρός Γέροντος Αμβροσίου Λάζαρη (1912 - 2006), χαρισματικού Πνευματικού της Ιεράς Μονής Δαδίου.
Μετά από λίγες μέρες από αυτό το θαυμαστό, αλλά, για πολλούς ανεξήγητο γεγονός, πήγε προς τον θεοφώτιστο Γέροντα Αμβρόσιο αυτό το πνευματικό του τέκνο, αναφέροντάς του το όλο συμβάν.
Πολύ λακωνικά και επιγραμματικά, του είπε μονάχα ότι:
- Μία γυναίκα πέθανε και ευωδίασε ο τόπος. Αυτό, μόνο..
Ο Γέροντας Αμβρόσιος, στην αρχή, έμεινε σιωπηλός. Έπειτα, μπήκε μέσα στο δωμάτιό του, έμεινε για λίγο εκεί, και μετά επέστρεψε. Λέγοντας τα παρακάτω εξηγηματικά και κατατοπιστικά λόγια:
- Αυτή, αγίασε! Και ξέρεις τον λόγο; Γιατί ποτέ στην ζωή της δεν παραπονέθηκε! Τέτοιους ανθρώπους θέλει ο Θεός! Για να γεμίσει τον Παράδεισο και να κάνει την Δευτέρα Παρουσία. Κατάλαβες;…


πηγή: το κοθόνι

Σχετική ανάρτηση:

"Ἀσκητές μέσα στον κόσμο" - Κέτη Πατέρα


Και:

Συναξαριστής του 21ου αιώνα: επειδή η αγιότητα δεν έχει ημερομηνία λήξεως 
Μαρία η Μαία, η σύγχρονη μάρτυρας με τα 10 παιδιά  († Ιούνιος 2018)
 

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

Οι "ανάξιες χαμογελαστές αδελφές" & το "μαγαζί του Θεού"...


Ι

 
Gerontissa Dorothea
Σύλλογος Φίλων των απανταχού Κρυπτοχριστιανών

Ένας Ρωμαιοκαθολικός μας πλησίασε κάποτε με την Γερόντισσα καθώς περιμέναμε σε σταθμό τραίνων (στην Αμερική) και περίεργος για την ενδυμασία μας την ρώτησε σε ποιό τάγμα ανήκουμε.
Εκείνη με χαριτωμένο τρόπο είπε: Στις "ανάξιες χαμογελαστές αδελφές", που ο κόσμος γέμιζε θλίψη και ο Χριστός μεταμόρφωσε στους πιο χαρούμενους ανθρώπους με μαύρα ρούχα πάνω στην γη! Είμαστε ορθόδοξες μοναχές, του απάντησε!
Αυτός ακόμα έκπληκτος από την απρόσμενη απάντηση αυθόρμητα ξαναρώτησε: -Πώς μπορώ κι εγώ να είμαι χαρούμενος σας εσάς δίχως τον κίνδυνο να φαίνομαι στους γύρω μου φαιδρός και γελοίος;
-Μα είναι απλό, αδελφέ μου, του απάντησε, να σκύψετε με προσοχή μέσα σας, να σιωπήσετε, να προσευχηθείτε και θα βρείτε την Πηγή της χαράς που θα μεταμορφώσει την υπαρξή σας! Η πραγματική χαρά μόνο στην σιωπή ανθίζει!
Στην Ορθοδοξία, φίλε του Θεού, έχουμε Αγίους με αυστηρές και σοβαρές μορφές. Αγίους όμως με θλιμμένη όψη δεν έχουμε ούτε καν στις φρικτές απεικονίσεις των μαρτυρίων τους.
Αυτό να το έχετε στο μυαλό σας όταν επισκέπτεστε έναν ορθόδοξο ναό ή μοναστήρι και θα μελετάτε τις αγιογραφίες και θα αναλογίζεσθε το γιατί. Να προσπαθείτε πάντοτε να είστε χαρούμενος και να δοξολογείτε τον Θεό σε κάθε στιγμή της ζωή σας και για το κάθε τι, να αυτή θεωρώ πως αυτή είναι η μεγάλη διαφορά μας από τους "χαρούμενους" του κόσμου τούτου που η χαρά τους διαρκεί όσο ένα αστείο ή μια επιτυχία. Όταν βρούμε την Πηγή της χαράς, τον Χριστό στην ζωή μας, μόνο χαρά και ειρήνη θα βασιλεύει στην ψυχή μας!
Έβγαλε και του έδωσε ένα εικονάκι με το μαρτύριο της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας κι αυτός το πήρε, το μελέτησε με προσοχή, το κράτησε στα χέρια του σαν θησαυρό και το φίλησε.
Από εκείνη την ημέρα δεν πέρασε μήνας που να μην της γράψει. Κι εκείνη όταν λαμβάνει το γράμμα του με τρυφερότητα μας λέγει: σας χαιρετά ο Αναστάσιος και παρακαλεί να εύχεσθε και και να χαίρεστε!



ΙΙ
 

Σύλλογος Φίλων...
Ιερός ναός Αγίου Νικολάου του Νέου Θηβών 
 
Μια μέρα ο Θεός, αποφάσισε να ανοίξει ένα "μαγαζί" πάνω στη Γη. Φώναξε τον πιο όμορφο και πιο ευγενικό Άγγελο και του είπε: "Θα είσαι ο υπάλληλος μου. Εσύ θα πουλάς τα προϊόντα μου!"
Μόλις μαθεύτηκε το νέο, ότι άνοιξε το "Κατάστημα του Θεού", όλοι έτρεξαν να αγοράσουν. "Τι πουλάς, όμορφε Άγγελε;" τον ρώτησε ο πρώτος "πελάτης" που έφτασε. "Κάθε καλό του Θεού!". "Και κοστίζει ακριβά;" "Όχι... καθόλου!! Τα Αγαθά του Θεού είναι όλα δωρεάν!!"
Ο πελάτης, έκπληκτος, δεν μπορούσε να το εξηγήσει... Κοίταζε με θαυμασμό το μεγάλο ράφι με τα "μπουκάλια της αγάπης", τα "πακέτα της ελπίδας", τα "κουτιά της ειρήνης", τα "βάζα της ευτυχίας και της χαράς" και άλλα πολλά...
Κάποια στιγμή, αποφασισμένος, και αφού είχε ανάγκη πάρα πολύ από όλα εκείνα που έβλεπε μπροστά του, είπε στον Άγγελο: - Δώσε μου σε παρακαλώ ένα κομμάτι από την "Συγχώρεση", ένα κομμάτι από "Ο Θεός της Αγάπης", ένα πακέτο "Ευτυχίας", ένα βαζάκι "Υπομονής", μια κουταλιά "Χιούμορ", ένα βάζο "Κουράγιο και Ελπίδα"...

Ο Άγγελος, ευγενικός, άρχισε να ετοιμάζει όλα εκείνα που του ζήτησε ο "πελάτης". Μετά από λίγο επιστρέφει με ένα μικρό - πολύ μικρό - πακετάκι... τόσο όσο είναι... και η καρδιά ενός ανθρώπου...
Ο άνθρωπος έμεινε έκπληκτος και με το στόμα ανοικτό...
"Πως είναι δυνατόν; Όλα αυτά που ζήτησα είναι μέσα σε ένα τόσο μικρό πακετάκι;"

Ο Άγγελος, με γλυκιά φωνή, του εξηγεί: "Βεβαίως, αγαπητέ μου!!! Στο Μαγαζί του Θεού δεν πουλάμε "έτοιμα και ώριμα φρούτα"... αλλά μονάχα "μικρούς σπόρους" για να καλλιεργήσεις!!!"...

Επιδόρπιο

 
Κύριε... μήπως είστε ο Χριστός;
Τι δεν έχεις, Κύριε, να Σου το δώσω...

Η μοναστική ζωή είναι έρωτας (ηγουμένη Θεοξένη, Χρυσοπηγή Χανίων Κρήτης)