«Αγέννητο παιδί» είναι η ανθρώπινη ύπαρξη που έχει ήδη έρθει στον κόσμο, χωρίς να της έχουν αποδώσει ημέρα γενεθλίων...

 

Θωμαή Στεφανοπούλου

 

«Αγέννητο παιδί» είναι η ανθρώπινη ύπαρξη που έχει ήδη έρθει στον κόσμο, χωρίς να της έχουν αποδώσει ημέρα γενεθλίων.

Η ορθόδοξη διδασκαλία ομιλεί για δημιουργία ζωής «εξ άκρας συλλήψεως».

Το έμβρυο είναι αυτόνομος οργανισμός από τη στιγμή της σύλληψης. 

Για την προστασία και τα δικαιώματά του:

- καθιερώνουμε οργανωμένα προγράμματα δημόσιας ενημέρωσης της κοινής γνώμης,

- ενθαρρύνουμε την κυοφορούσα γυναίκα να επιλέξει τη ζωή και όχι την άμβλωση,

- θεσμοθετούμε διαδικασία ψυχολογικής υποστήριξης και ενημέρωσης του ζευγαριού από αρμόδια επιστημονική ομάδα σχετικά με τη διαθεσιμότητα εναλλακτικών επιλογών, μεταξύ των οποίων και η δυνατότητα υιοθεσίας από ενδιαφερόμενες οικογένειες,

- και δημιουργούμε ειδικό κέντρο υποστήριξης για τις κυοφορούσες γυναίκες.

 

 

ΝΙΚΗ: Συνταγματική προστασία του γάμου, του αγέννητου παιδιού & της ελευθερίας του ανθρώπινου προσώπου!

Ελευθέριος Σπάχος

46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Δεν διστάζουν να διαστρεβλώνουν ακόμη και τον Όρκο του Ιπποκράτη...

 

ΝΙΚΗ 

Όχι, κυρία Παγώνη. Ο Όρκος του Ιπποκράτη δεν λέει αυτό που στρεβλώς επιχειρείτε να περάσετε στην ελληνική κοινωνία: ότι δήθεν οι γιατροί δεν έχουν δικαίωμα να αρνούνται την άμβλωση επειδή έχουν δώσει όρκο να κάνουν ό,τι τους ζητά ο ασθενής.

Αντιθέτως, ο Όρκος του Ιπποκράτη είναι απολύτως σαφής. Αναφέρει ρητά:

«Δεν θα δώσω ποτέ θανατηφόρο φάρμακο σε κανέναν, ακόμη κι αν μου το ζητήσουν, ούτε θα προτείνω τέτοια ιδέα. Επίσης, δεν θα δώσω σε γυναίκα μέσο για να προκαλέσει άμβλωση».

Προκαλεί πράγματι έκπληξη η πονηρία με την οποία επιχειρείται η αλλοίωση της αλήθειας, μέσω της παρερμηνείας ακόμη και ενός διαχρονικού κειμένου όπως ο Όρκος του Ιπποκράτη, ο οποίος αποτελεί ύμνο και ιερό όρκο στην προστασία της ζωής — και όχι ύπουλο τέχνασμα για τη νομιμοποίηση του θανάτου.

 

00:00

04:05

 

 

Αποτελεί παρηγοριά το γεγονός ότι γιατροί από 46 νοσοκομεία της περιφέρειας αρνούνται να προχωρήσουν σε εκτρώσεις. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός αυτό σχολιάστηκε, δυστυχώς, σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή ως κάτι αρνητικό. Και όχι μόνο αυτό. Αρνητικό χαρακτηρίστηκε και το ότι πολλοί γιατροί και μαίες προσπαθούν να μεταπείσουν γυναίκες που έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν σε άμβλωση, ώστε να αλλάξουν γνώμη και να κρατήσουν το παιδί τους.

Η ΝΙΚΗ θα υπερασπίζεται πάντοτε τη ζωή, αλλά και την κοινή λογική, η οποία δυστυχώς στις ημέρες μας φαίνεται να έχει χαθεί από τους υπέρμαχους του λεγόμενου «δικαιωματισμού». Πρόκειται για εκείνους που επιλεκτικά μιλούν για δικαιώματα, αλλά αρνούνται να αναγνωρίσουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του γιατρού να μη συναινεί στη διενέργεια αμβλώσεων.

Η είδηση:

Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία δεν κάνουν εκτρώσεις και κάποιοι δημοσιογράφοι… «αφρίζουν» – Εμείς θα πούμε συγχαρητήρια!

Sportime / Ελευθέριος Ανδρώνης 

Καταλαβαίνεις ότι έχει απομείνει κάποια υγεία σε αυτήν την έρμη Ελλάδα, όταν τα 6 στα 10 δημόσια νοσοκομεία που διαθέτουν γυναικολογική κλινική, δηλώνουν ότι δεν αναλαμβάνουν εκτρώσεις. Και καταλαβαίνεις πόσο νοσηρό είναι το δημοσιογραφικό σύστημα που αυτό το ευτύχημα το παρουσιάζει σαν υγειονομικό «μεσαίωνα».

Μεγάλη απήχηση γνωρίζει στο διαδίκτυο ένα ρεπορτάζ γνωστής ενημερωτικής ιστοσελίδας σχετικά με τα νοσοκομεία που εξυπηρετούν ή δεν εξυπηρετούν αμβλώσεις. Σε αυτό το… απόγειο «ποιοτικής» δημοσιογραφίας, μια δημοσιογράφος πήρε… σβάρνα τα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας, ρωτώντας στο τηλέφωνο αν αναλαμβάνουν τη «διακοπή κύησης» ή σε δικά μας ρεαλιστικά λόγια, τη θανάτωση ενός εμβρύου.

Μάλιστα στην αρχή η δημοσιογράφος προσποιούταν ότι ενδιαφερόταν η ίδια για την επέμβαση, αλλά μόλις άρχισε να λαμβάνει αρνητικές απαντήσεις, ενοχλήθηκε από τη «βία» και την «κατάχρηση εξουσίας (!) που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση». Είναι δηλαδή «βία» το να συναντήσεις άρνηση από έναν ευσυνείδητο γιατρό που τιμά τον όρκο του Ιπποκράτη, και δεν είναι βία και κατάχρηση εξουσίας το να πολτοποιείται ένα ανυπεράσπιστο πλάσμα με τον σωλήνα αναρρόφησης!

Αυτό που διαπίστωσε η δημοσιογράφος από τις απαντήσεις που έλαβε, την εξέπληξε δυσάρεστα: Τα 46 από τα 80 δημόσια περιφερειακά νοσοκομεία που κάλεσε (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις παρεκτός αν συντρέχουν λόγοι υγείας, τα 27 νοσοκομεία (33,7%) δέχθηκαν να κάνουν, και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν. Με λίγα λόγια, μόνο 3 στα 10 νοσοκομεία ήταν απροϋπόθετα θετικά στις εκτρώσεις. Εξαιρέθηκαν πλήρως από την έρευνα τα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπου οι αμβλώσεις έχουν γίνει καθεστώς.

Και μόνο αν ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι κάποιος καλεί νοσοκομεία για να αξιώσει μια υπηρεσία θανάτου, δείχνει τη διαστροφή του πράγματος. Η πραγματική αποστολή ενός νοσοκομείου είναι να θεραπεύει και όχι να ξεπαστρεύει ανθρώπινες ζωές. Η δημοσιογράφος περιγράφει εκτενώς τις… απογοητεύσεις της, από γυναικολόγους που αρνούνταν να κάνουν έκτρωση για συνειδησιακούς λόγους.

Ενοχλήθηκε από όσους γιατρούς εμφάνισαν κώλυμα αρχών, από όσους την ρωτούσαν αν είναι θέμα υγείας, από όσους την ρώτησαν αν έχει άλλα παιδιά (λόγω του κινδύνου στειρότητας που ενέχει η άμβλωση), από όσους της πρότειναν να το ξανασκεφτεί, από όσους της υπενθύμισαν ότι στις 12 εβδομάδες έχει σχηματιστεί ολόκληρο μωρό, όσους την παρέπεμπαν σε κάποιον ιδιώτη. Γενικότερα η δημοσιογράφος ενοχλούταν από κάθε υγιή αντίδραση που έβαζε 2 ανθρώπους στην εξίσωση (μάνα και παιδί) και όχι την ικανοποίηση ενός ανθρώπου που ζητάει τον θάνατο του άλλου.

Δυσανασχέτησε ακόμα και για όσους ανταποκρίνονταν θετικά για την έκτρωση, αλλά της μιλούσαν αμήχανα για το θέμα, γιατί όπως γράφει «το ταμπού επισκίαζε την ιατρική συζήτηση». Για να μην ξεχάσουμε και τα ελληνικά μας, ιατρική συζήτηση θα μπορούσε να ήταν οτιδήποτε έχει σχέση με το «ιαίνω» και την «ίαση», δηλαδή τη θεραπεία, τη γιατρειά, την ιατρική φροντίδα. Η εγκυμοσύνη δεν είναι πάθηση, το έμβρυο δεν είναι καρκινικός όγκος και οτιδήποτε σχετίζεται με τυποποιημένη έκτρωση, δεν έχει καμία σχέση με «ιατρική συζήτηση». Είναι το ακριβώς αντίθετο της ιατρικής συζήτησης – ένα βάρβαρο «deal» για πρόκληση θανατηφόρας βλάβης σε έναν ανθρώπινο οργανισμό.

Μιλώντας για βάρβαρα «deals», στις απαντήσεις που έλαβε η δημοσιογράφος φυσικά και υπήρξαν περιπτώσεις που τα νοσοκομεία δεν έδιναν το «οκ» από το τηλέφωνο, αλλά καλούσαν για «ραντεβού με το γιατρό» ή παρέπεμπαν αμέσως στα ιδιωτικά γραφεία γυναικολόγων για να δρομολογηθεί το θέμα. Και φυσικά δεν παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα για συνειδήσεις που υπνωτίζονται από «φακελάκια» και για αρνήσεις γιατρών που προβάλλονται προσχηματικά για να «ανατραπούν» με το αζημίωτο.

Συγχαρητήρια στους γιατρούς που τιμούν το πτυχίο τους

Παρόλα αυτά, η άρνηση 46 περιφερειακών νοσοκομείων να πραγματοποιήσουν εκτρώσεις, είναι ένας παλμός ανθρωπιάς που δείχνει ότι αυτή η κοινωνία δεν έχει απονεκρωθεί πλήρως. Υπάρχει ακόμα κάποια τσίπα σε αυτή τη χώρα. Και η αντίθεση των δύο πλευρών είναι έκδηλη, παρόλο που μόνο η πλευρά των «Ηρώδηδων» είναι εκείνη που κάνει σαματά.

Από τη μια πλευρά έχουμε υπέρμαχους της κάθε ζωής που είτε από αίσθηση του ιατρικού λειτουργήματος, είτε από θέση πίστης, είτε από συμπόνοια και τύψεις, κάνουν ό,τι μπορούν για να μην συνεισφέρουν σε αυτό το εθνικό έγκλημα. Και από την άλλη έχουμε μια δικαιωματιστική φάμπρικα θανάτου που εγκαλεί το σύστημα υγείας γιατί δεν σκοτώνει όσα έμβρυα θα μπορούσε. Που καταγγέλλει γιατρούς επειδή δεν καταπατούν τον όρκο και τη συνείδησή τους. Στεκόμενοι σταθερά απέναντι σε αυτήν την παράνοια, εμείς δεν έχουμε παρά να δώσουμε πολλά συγχαρητήρια στους γιατρούς που τιμούν το πτυχίο τους και δεν γίνονται «αντισυλληπτικοί» εξολοθρευτές.

Η προστασία της αγέννητης ζωής είναι μια συζήτηση που δυστυχώς στην Ελλάδα βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση και κάποιοι έχουν βαλθεί να διακόψουν την… κύηση της, πριν γεννήσει δημοκρατικά ερείσματα στον δημόσιο διάλογο. Το είδαμε εμφατικά αυτό και με την τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού που κατακεραυνώθηκε από το woke καθεστώς.

Όμως αργά ή γρήγορα η συζήτηση θα ανοίξει και στην Ελλάδα, όπως ανοίγει σε πολλές χώρες του κόσμου. Πρόσφατα η κυβέρνηση του Πούερτο Ρίκο ψήφισε νόμο που αναγνωρίζει το έννομο αγαθό της ζωής στο κάθε προγεννητικό παιδί από τη στιγμή της σύλληψης.

Αν και ο συγκεκριμένος νόμος κινείται ξέχωρα από το νομικό πλαίσιο των επιτρεπόμενων αμβλώσεων στο Πούερτο Ρίκο, θα κατατάσσει ως φόνο πρώτου βαθμού την εκ προθέσεως και με γνώση δολοφονία μιας εγκύου γυναίκας, που θα έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο του αγέννητου παιδιού σε οποιοδήποτε στάδιο της κύησης μέσα στη μήτρα της μητέρας.

Με λίγα λόγια το έμβρυο θεωρείται κανονικότατος άνθρωπος κατά το ποινικό δίκαιο. Ένας πρωτοποριακός νόμος ουσιαστικής ανθρωπιάς που δεν διαχωρίζει τον λειτουργικό άνθρωπο από τον εξαρτώμενο, τον δυνατό από τον αδύναμο, τον γεννημένο από τον αγέννητο. Παρόλα αυτά οι εκτρώσεις επιτρέπουν αυτήν την κατάφορη αδικία, με το «σύγχρονο« πνεύμα να παρουσιάζει ως «πρόοδο» τον νόμο της ζούγκλας όπου ο ισχυρός εξοντώνει τον ανίσχυρο.

Η Έλενα Ακρίτα παραδεχεται ότι δεν έχει ξεπεράσει την έκτρωση που έκανε...

 

Η κ. Έλενα Ακρίτα είναι από τις πλέον μανιώδεις (συγχωρέστε μου τη λέξη) υπέρμαχους των εκτρώσεων. Εξοργίζεται και δεν σηκώνει κουβέντα. Όμως η ίδια δεν έχει ξεπεράσει την έκτρωση που, όπως αναφέρει, έκανε όταν ήταν πρωτοετής φοιτήτρια... Δηλαδή την ίδια πληγή θέλει και για κάθε κορίτσι ή γυναίκα που θ' ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, επειδή θα κρίνει ότι "είναι δικαίωμά της"; 

Τουλάχιστον, αν δεν νοιάζεται για τα αγέννητα παιδάκια, ας μας αφήσει να προστατεύσουμε τις γυναίκες από την πληγή που σίγουρα θ' ανοίξει στην ψυχή τους η βρεφοκτονία. Γιατί τόσο μίσος; Τόση σύγχυση; Μήπως μερικές φορές είναι μίσος προς τον εαυτό μας;

Πάντα υπάρχει συγχώρηση. Ας το ξέρουμε αυτό. Αλλά προϋποτίθεται να τη θέλουμε. Όπως στους Ανώνυμους Αλκοολικούς προϋποτίθεται να παραδεχτείς ότι είσαι αλκοολικός.

Γράφει λοιπόν:

Δύο μικρούλικα σχόλια:

1) Αυτή η "υπέροχη μάνα", που "άνοιξε την αγκαλιά της στο παιδί της που πονούσε", δεν σκέφτηκε να το συμβουλεύσει να αποφύγει αυτή την αιώνια πληγή; Του είπε άραγε "Παιδί μου, γέννησε το παιδάκι σου και θα το αναλάβω εγώ. Θα είναι το παιδί μας, μη σε απασχολεί καθόλου, μη στενοχωριέσαι. Αλλά μην το σκοτώνεις"; 

Αν είπε τέτοια λόγια, αλλά υποχώρησε μπροστά στην επιμονή της κόρης της, να 'ναι ευλογημένο - ας είναι συγχωρημένη. Αν δεν τα είπε, λυπάμαι. Δε βλέπω κάτι πραγματικά υπέροχο σε αυτήν, πέρα από μια υπέροχη βρεφοκτονία με τη βοήθεια ενός "εξαιρετικού" γυναικολόγου, που ήξερε να σκοτώνει παιδιά με "εξαιρετικό" τρόπο.

Και πάλι ας είναι συγχωρημένοι. Χριστιανός είμαι, δεν κρίνω. Επιθυμώ τη σωτηρία όλων των αδελφών μου, ανδρών και γυναικών, ό,τι κι αν έκαναν, ό,τι κι αν κάνουν. Αλλά ας μη μιλάμε και για "υπέροχους και εξαιρετικούς" ανθρώπους σε μια μη υπέροχη και μη εξαιρετική πράξη. 

2) Το "ερωτευμένο παιδί", ο φοιτητής, πατέρας του μωρού, έκανε κάτι; Το έμαθε καν; Ήταν και δικό του παιδί; Ή δεν υπάρχουν πατεράδες στο αποκλειστικά "γυναικείο" σύμπαν των "δικαιωμάτων"; Του αναγνωρίστηκε ότι του έπεφτε κάποιος λόγος στον θάνατο του παιδιού του; (Ίσως βέβαια να συνηγορούσε κι εκείνος - πράγμα επίσης λυπηρό).

Τόσο υπέροχους και εξαιρετικούς ανθρώπους δεν τους αντέχω. ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ας λογικευτούμε, ας συνέλθουμε και ας ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ, τόσο τον εαυτό μας - κορίτσια μου πληγωμένα (& ΔΕΝ το λέω ειρωνικά) - όσο και τον σύντροφό μας, όσο και τα παιδάκια μας, γεννημένα και αγέννητα. Αλλιώς, και το πλέον σύγχρονο χειρουργείο εκτρώσεων είναι απλώς "ένα βρώμικο δωμάτιο". Πολύ βρώμικο.

Συγχωρέστε με, αν θέλετε πατήστε και σε κάποια απ' αυτά:

Μπαμπά, μ' αγαπάς; Μαμά, μ' αγαπάς - Επιστολή σε γονιό που η έφηβη κόρη του είναι έγκυος

Είσαι έγκυος ανήλικη και σε πιέζουν να το βγάλεις; Ζήτα βοήθεια!

Η 17χρονη Δήμητρα δεν έκανε έκτρωση (ιδιαίτερα σημαντικό άρθρο που δείχνει τι έκανε ένα νεαρό ζευγάρι) 

Πόσο κοστίζει μια έκτρωση;

Το Μετεκτρωτικό Σύνδρομο

ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΑΜΒΛΩΣΗ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ;  

Ρώσος ιερέας σώζει 2000 βρέφη από άμβλωση

Ευρωβουλευτής Στέλιος Κυμπουρόπουλος (γιατρός και ΑμεΑ) για τις αμβλώσεις: «Αν η μητέρα μου είχε δει ότι είμαι ανάπηρος, θα με σκότωνε ή όχι;» - Πώς αντιμετωπίστηκε από την κοινωνία που υποτίθεται ότι "σέβεται" τους ανθρώπους με αναπηρία; 

Συγκινεί η 14χρονη Δαβιδούλα: «Ευχαριστώ τους γονείς μου που δεν με σκότωσαν»

Σεξουαλική αγωγή ή οικογενειακή αγωγή;

Προγεννητική διάγνωση - μερικοί επιτρεπτοί προβληματισμοί 

"Πήρα κρυφά το μωρό που πέταξε γιατρός στα σκουπίδια. Σήμερα αυτό το παιδί με φροντίζει."

Η Νεολαία δεν είναι αδιάφορη – είναι πληγωμένη. Και ζητά Αλήθεια.

Υπεύθυνοι άνδρες σημαίνει λιγότερες αμβλώσεις

Οι αμβλώσεις απλά και κατανοητά

Εκκλησία, Μητρότητα και Έκτρωση

Οι 5 συχνότερες αιτίες θανάτου για το 2025

Η πιο επαναστατική σκηνή στη σύγχρονη ελληνική τηλεόραση

Ημέρα προστασίας του Αγέννητου Παιδιού (Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα): μια από τις πιο σημαντικές ημέρες του χρόνου... 

Πρώην ιδιοκτήτρια κλινικής αμβλώσεων: “Υποστηρίζουμε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα παιδιά για να δημιουργούμε αγορά για τις αμβλώσεις”

 

Το μίσος της "πολιτικής ορθότητας" κατά της Εκκλησίας, κατά των παιδιών, κατά της μητρότητας, κατά του ανθρώπου

Η ενότητα του ιστολογίου μας περί εκτρώσεων

Ας το πούμε και αυτό:

Αναδιώτης, αμβλώσεις και αντιδράσεις - η δήλωση Νατσιού

Tι σχέση έχει ο Νατσιός με τον εγγονό του Ρόμπερτ ντε Νίρο που πέθανε από λευκή σκόνη; 

Θέσεις και άρθρα της ΝΙΚΗΣ για τις εκτρώσεις 

Και:

Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ και αμβλώσεις  

Η ιστοσελίδα του Κινήματος "Αφήστε με να ζήσω!" 

Ενότητα για τις εκτρώσεις στην Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Η ιστοσελίδα του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού "Η Αγκαλιά"

Πανελλήνια Ένωση Φίλων των Πολυτέκνων 

Ηλιάδη κατά αμβλώσεων προς τον Τσαφούλια: «Βγάζεις τέρατα από το στόμα σου»

Ν: Τη συγχαίρουμε. Θέλει θάρρος για να τα πεις αυτά στη λίμνη με τα πιράνχας της σύγχρονης "πολιτικής ορθότητας" των social media, των ΜΜΕ & των "πρωινάδικων".

sdna.gr 

Με αφορμή όσα είπε ο Σωτήρης Τσαφούλιας για τις αμβλώσεις, η Αγγελική Ηλιάδη έστρεψε δημόσια τα πυρά της κατά του γνωστού σκηνοθέτη. 

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας ήταν καλεσμένος πρόσφατα στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και, σχολιάζοντας το θέμα που άνοιξε μετά τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού, πήρε θέση για τις αμβλώσεις. Η τραγουδίστρια αντέδρασε μέσω Instagram, δημοσιεύοντας ανάρτηση στην οποία καταδίκασε έντονα τις απόψεις του Σωτήρη Τσαφούλια.

«Εμένα με τρομάζεις εσύ με αυτά τα τέρατα που βγάζεις από το στόμα σου. Ο Χριστός και η Παναγία, τι άλλο θα ακούσουμε. Το παιδί που βρίσκεται στην κοιλιά της μάνας δεν είναι άψυχο, ξέρεις… έχει ψυχή… έχει σταλεί από τον Θεό ως ευλογία, ως το ύψιστο, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο δώρο… από τον Θεό, επαναλαμβάνω. Υπάρχουν τόσοι τρόποι να αποφευχθεί μια εγκυμοσύνη, υπευθυνότητα χρειάζεται από γυναίκες και άντρες και σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη, στο θαύμα αυτό που μας έχει δώσει ο Θεός, να δημιουργούμε άνθρωπο… εμείς οι γυναίκες. Αντί λοιπόν να σκοτώνουμε τα παιδιά μας… ας μάθουμε να είμαστε υπεύθυνες και να μην κάνουμε ό,τι να ’ναι. Δεν μιλάμε βεβαίως για περιπτώσεις που θεωρούνται για άλλους πολύ σοβαρούς λόγους. Δυστυχώς κάποιες φορές είναι αναπόφευκτο», έγραψε η τραγουδίστρια.

Οι δηλώσεις του Σωτήρη Τσαφούλια για τις αμβλώσεις

«Αν η άμβλωση ήταν δολοφονία, τότε το κράτος θα έπρεπε να υποχρεώνει όλους τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν τα σώματά τους για να στηρίζουν τη ζωή ενός άλλου σώματος. Αν εγώ αύριο έχω ανάγκη νεφρού και είσαι η μόνη συμβατή δότρια, πρέπει να μου το δώσεις θες δεν θες. Άρα η δωρεά οργάνων και αίματος να είναι υποχρεωτική. Δεν μπορείς να μιλάς για δολοφονία όταν δεν υπάρχει συνείδηση και αυτονομία.

Αλλά να πούμε και το άλλο. Το να βγαίνουν 30 άνθρωποι χωρίς γνώσεις ιατρικής, βιολογίας και φιλοσοφίας [Ν: φιλοσοφίας; αν έχουμε γνώση της φιλοσοφίας των αγίων, μας εγκρίνεις; - επίσης σημειώνω ότι η κ. Καρυστιανού είναι γιατρός (& γυναίκα)] και να προσπαθούν να στερήσουν το δικαίωμα μιας γυναίκας, το να λες ότι θα το βάλω σε δημόσια διαβούλευση. Αν ένα έμβρυο είχε το απόλυτο δικαίωμα στη ζωή, η φύση θα του το είχε εξασφαλίσει χωρίς το σώμα που το κυοφορεί. Από τη στιγμή που το έμβρυο δεν μπορεί να ασκήσει αυτό το δικαίωμα, τότε η κουβέντα που κάνουμε όλοι οι υπόλοιποι δεν είναι για το δικαίωμα στη ζωή, αλλά για την εξουσία πάνω σε ένα ξένο σώμα.

Νομίζω ότι για τις γυναίκες δεν έχουμε φτιάξει τα δικαιώματα που θα έπρεπε να έχουν σε επίπεδο αμοιβών στον εργασιακό τομέα και στα πάντα. Με τρομάζουν αυτοί που κόπτονται τόσο πολύ για τους αγέννητους και όχι για τα δικαιώματα των γεννημένων. Κόπτονται για τα δικαιώματα των αγέννητων μέχρι να γίνουν γκέι, γιατί μετά αλλάζει το πρόσημο», είπε ο Σωτήρης Τσαφούλιας.

Η δημογραφική αναγέννηση της Ελλάδας μέσα από την προστασία της αγέννητης ζωής

 

 

N: Αν σε απασχολεί το πρόβλημα των αμβλώσεων, ξέρεις ποιος (και ΜΟΝΟ) πολιτικός φορέας είναι αποφασισμένος να το αντιμετωπίσει. Αν θέλεις, αναδημοσίευσε το παρόν.

Χριστόδουλος Μολύβας

Ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ 

Η πατρίδα μας βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η δημογραφική κατάρρευση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική απειλή, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που αλλοιώνει τον κοινωνικό μας ιστό. Ενώ οι θάνατοι υπερτερούν σταθερά των γεννήσεων, η δημόσια συζήτηση συχνά αγνοεί την ανοιχτή πληγή των αμβλώσεων, η οποία στερεί από το έθνος μας χιλιάδες νέες ζωές κάθε χρόνο. Είναι καιρός να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για την ανάγκη μετάβασης από μια κουλτούρα θανάτου και απόγνωσης σε μια κουλτούρα ελπίδας και προστασίας της ζωής.

Για τη ΝΙΚΗ, η εναντίωσή μας στις αμβλώσεις οφείλεται πρωτίστως στο γεγονός ότι πρόκειται για αφαίρεση ζωής. Η θέση μας αυτή είναι απόλυτη: ακόμη και αν το δημογραφικό πρόβλημα λυνόταν οριστικά, η εναντίωση στη θανάτωση του αγέννητου παιδιού δεν θα άλλαζε στο ελάχιστο, καθώς η ζωή είναι ιερή και αδιαπραγμάτευτη από τη στιγμή της σύλληψης.

Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, οφείλουμε πρώτα να αναγνωρίσουμε την πραγματική του διάσταση. Η απόσταση ανάμεσα στα επίσημα κρατικά αρχεία και την πραγματική εικόνα της χώρας είναι χαοτική. Σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές, οι αμβλώσεις στην Ελλάδα φαίνεται να κυμαίνονται μεταξύ 16.000 και 20.000 ετησίως. Ωστόσο, εκτιμήσεις κορυφαίων επιστημόνων και μαιευτήρων αποκαλύπτουν μια πολύ πιο ζοφερή εικόνα: ο πραγματικός αριθμός υπολογίζεται στις 100.000 έως 150.000 αμβλώσεις κάθε χρόνο.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι περίπου 40.000 περιστατικά αφορούν ανήλικα κορίτσια, με το 25% αυτών να είναι κάτω των 16 ετών. Οι κυριότεροι λόγοι που οδηγούν μια γυναίκα στην άμβλωση δεν είναι μόνο η οικονομική ανέχεια, αλλά και το γεγονός ότι είναι ανήλικη ή φοιτήτρια ή στερείται επαγγελματικής αποκατάστασης. Η στροφή προς τη φαρμακευτική μέθοδο (χάπια) εκτός νοσοκομειακού ελέγχου έχει καταστήσει το φαινόμενο αόρατο για το κράτος, αφήνοντας τις γυναίκες χωρίς ουσιαστική ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη τη στιγμή που τη χρειάζονται περισσότερο.

Πέρα από το δημογραφικό και ηθικό ζήτημα, η άμβλωση αποτελεί βίαιη παρέμβαση στον γυναικείο οργανισμό, με σοβαρές προεκτάσεις που συχνά υποτιμώνται. Οι επιπτώσεις διακρίνονται σε δύο βασικούς άξονες:

Σωματικές επιπλοκές:

• Άμεσοι κίνδυνοι: Κατά τη διάρκεια της επέμβασης υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας, μόλυνσης ή τραυματισμού (διάτρησης) της μήτρας.

• Μακροπρόθεσμα προβλήματα: Η άμβλωση μπορεί να προκαλέσει φλεγμονώδη νόσο της πυέλου ή συμφύσεις, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο μελλοντικής υπογονιμότητας, αποβολών ή εξωμήτριας κύησης.

• Φαρμακευτικοί κίνδυνοι: Η χρήση χαπιών χωρίς αυστηρή ιατρική επίβλεψη μπορεί να οδηγήσει σε ατελή αποβολή, απαιτώντας επείγουσα χειρουργική παρέμβαση.

Ψυχική υγεία – «Μετεκτρωτικό Σύνδρομο»:

Η διακοπή της κύησης δεν αποτελεί απλή ιατρική πράξη, αλλά ένα τραυματικό γεγονός που μπορεί να στιγματίσει την ψυχική υγεία της γυναίκας. Πολλές γυναίκες βιώνουν:

• έντονο αίσθημα ενοχής και τύψεις που μπορεί να διαρκέσουν χρόνια,

• κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές, συνοδευόμενες από διαταραχές ύπνου ή εφιάλτες,

• συναισθηματική αποξένωση και δυσκολία στη δημιουργία μελλοντικών σχέσεων ή στη σύνδεση με επόμενα παιδιά.

Η ΝΙΚΗ θέτει την προστασία της αγέννητης ζωής στον πυρήνα της εθνικής της στρατηγικής. Για εμάς, η αντιμετώπιση του δημογραφικού δεν αποτελεί ζήτημα οικονομικών μεγεθών, αλλά ζήτημα αρχών και αξιών.

Πρεσβεύουμε ότι η ζωή ξεκινά από τη στιγμή της σύλληψης. Το έμβρυο δεν είναι απλώς βιολογικός ιστός, αλλά ένας εν δυνάμει Έλληνας πολίτης με δικαίωμα στη ζωή.

Προτείνουμε ριζική μεταρρύθμιση της παιδείας. Αντί για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση που απομονώνει την πράξη από την ευθύνη, προωθούμε την Οικογενειακή Αγωγή στα σχολεία, με στόχο τον σεβασμό στη μητρότητα και την ανάδειξη της αξίας της πατρότητας.

Εκτιμάται ότι, αν το κράτος είχε καταφέρει να στηρίξει έστω και το ένα τρίτο των γυναικών που κατέφυγαν στην άμβλωση την τελευταία δεκαετία ώστε να μην την πραγματοποιήσουν, ο πληθυσμός της Ελλάδας θα ήταν σήμερα αυξημένος κατά περίπου 500.000 άτομα.

Δεν αρκεί να καταδικάζουμε την άμβλωση, οφείλουμε να προσφέρουμε ουσιαστικές εναλλακτικές. Προτείνουμε τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου δομών που θα στηρίζουν τη γυναίκα από την πρώτη στιγμή που θα πληροφορηθεί την εγκυμοσύνη της.

1. Κέντρα Υποστήριξης Ζωής (Κ.Υ.Ζ.)

Προτείνουμε την ίδρυση κέντρων σε κάθε δήμο, τα οποία θα παρέχουν δωρεάν υπερηχογραφήματα και ιατρική ενημέρωση. Η εμπειρία δείχνει ότι η οπτική επαφή της μητέρας με το παιδί μέσω υπερήχου και η ακρόαση του καρδιακού παλμού λειτουργούν καταλυτικά στην υπέρβαση του φόβου και του πανικού της στιγμής.

2. Σπίτια της Μητέρας

Η οικονομική και κοινωνική στήριξη εντάσσεται πλήρως στο πνεύμα και τις θέσεις της ΝΙΚΗΣ. Τα Σπίτια της Μητέρας θα αποτελούν δομές φιλοξενίας όπου κάθε έγκυος που στερείται οικογενειακής στήριξης θα βρίσκει:

α) ασφαλή στέγη και πλήρη διατροφή καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης,

β) κάλυψη όλων των ιατρικών και φαρμακευτικών εξόδων,

γ) πλήρη εξοπλισμό για το βρέφος (ρουχισμό, πάνες, γάλατα) για τα δύο πρώτα έτη της ζωής του.

3. Τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης

Δημιουργία τηλεφωνικής γραμμής άμεσης βοήθειας, στελεχωμένης από ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και νομικούς, η οποία θα παρέχει καθοδήγηση και υποστήριξη σε κάθε γυναίκα που βρίσκεται σε κρίση.

Για την υλοποίηση του παραπάνω πλαισίου προτείνουμε:

α) φοροαπαλλαγές σε επιχειρήσεις και ιδιώτες που χρηματοδοτούν τα Σπίτια της Μητέρας,

β) υποχρεωτική ενημέρωση πριν από κάθε απόφαση διακοπής κύησης, ώστε η γυναίκα να γνωρίζει τα διαθέσιμα προγράμματα υιοθεσίας και τις δομές υλικής στήριξης,

γ) συνεργασία με την Εκκλησία, με αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και των υφιστάμενων ενοριακών δομών για τη δημιουργία ξενώνων μητρότητας.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει άλλα παιδιά. Η αντιμετώπιση των αμβλώσεων αποτελεί ζήτημα αγάπης και εθνικής ευθύνης. Η πρότασή μας για τα Κέντρα Υποστήριξης Ζωής και τα Σπίτια της Μητέρας συνιστά ρεαλιστική διέξοδο από τον δημογραφικό μαρασμό. Οφείλουμε να οικοδομήσουμε μια κοινωνία που θα λέει ναι στη ζωή, ναι στο παιδί και ναι στο μέλλον του Ελληνισμού.

Νατσιός για Αμβλώσεις: «Να διδάξουμε πρωτίστως ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΑΓΩΓΗ»

Ραδιοφωνική συνέντευξη του προέδρου της ΝΙΚΗΣ, κ. Δημήτρη Νατσιού στον Τάκη Χατζή και την Αθηναΐδα Νέγκα (23/1/2026).

Διαδικτυακό κανάλι της ΝΙΚΗΣ  

 

Ένα συμπλήρωμα:

Σεξουαλική αγωγή ή οικογενειακή αγωγή;

Θέσεις και άρθρα της ΝΙΚΗΣ για τις εκτρώσεις 

Η ενότητα του ιστολογίου μας περί εκτρώσεων

Tι σχέση έχει ο Νατσιός με τον εγγονό του Ρόμπερτ ντε Νίρο που πέθανε από λευκή σκόνη; 

Η Νεολαία δεν είναι αδιάφορη – είναι πληγωμένη. Και ζητά Αλήθεια.

Η Ελλάδα μπορεί να ξαναθυμηθεί ποια είναι

Οι αμβλώσεις απλά και κατανοητά

 

Δημήτρης Καμπισιούλης

Με αφορμή της δηλώσεις της κ. Καρυστιανού για δημόσια διαβούλευση για τις αμβλώσεις εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο ένα πλήθος αναρτήσεων, κυρίως «πεφωτισμένων» ανθρώπων της δύστυχης Ελλάδας όπως ο Δεληβοριάς, ο Μπογιόπουλος και ο Βαξεβάνης. Δεν αναφέρομαι σε γυναίκες. Εκεί έγινε το έλα να δεις.

Εγώ όμως θα γράψω τα πράγματα ως έχουν, διότι στα θέματα αυτά δεν χωράνε ήξεις αφήξεις και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ. 

 

Είναι σαφές ότι οι αμβλώσεις είναι αποτέλεσμα της ηθικής παρακμής ειδικά μετά το 1960. Τότε που αποφάσισε ο άνθρωπος να γίνει ο ίδιος Θεός στη θέση του Θεού και οι αποφάσεις του να έχουν αλάνθαστο χαρακτήρα. Τότε οι ηθικοί και πνευματικοί κανόνες παραμερίστηκαν πλήρως και επικράτησε η «ηθική του γούστου», αυτό που άρεσε στον άνθρωπο ήταν και ηθικό και νόμιμο. 

 

Αυτή η νέα ηθική δεν είχε μόνο ως αποτέλεσμα τις αμβλώσεις. Τα διαζύγια, η τέλεση πολιτικού γάμου και συμφώνου συμβίωσης, η χαλάρωση και η διακοπή των σχέσεων με τον Θεό, η συναλλαγή και το ρουσφέτι και φυσικά η ατεκνία και η ολιγοτεκνία, όλα αυτά ήταν απόρροια των αποφάσεων του νέου υπερανθρώπου.

 

Μέχρι τότε ο κανόνας ήταν ότι η σύλληψη και τεκνογονία συνέβαινε κυρίως στα πλαίσια του γάμου, συνεπώς τα παιδιά αποτελούσαν καρπό αγάπης και δέσμευσης δύο ατόμων. Όταν επικράτησε η σεξουαλική απελευθέρωση, τότε αναπόφευκτα προήλθαν και πολύ περισσότερες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Το φαινόμενο αυτό έπρεπε να αντιμετωπιστεί. Επειδή όμως η γενετήσια πράξη έγινε πράξη ηδονής και όχι ηδονής και ευθύνης μαζί, τότε ο άνδρας με τη γυναίκα αποξενώθηκαν και η γυναίκα ένιωσε και έμεινε μόνη της. Από εκεί προήλθαν και οι διάφορες θεωρίες του φεμινισμού για τα δικαιώματα άμβλωσης και το my body my choice. Κυρίως επειδή η γυναίκα εγκαταλείφθηκε και στιγματίστηκε. 

 

Για να θεμελιωθεί όμως το δικαίωμα άμβλωσης με διάφορους νόμους του αστικού και ποινικού δικαίου, με τους οποίους δεν θα ασχοληθώ καθόλου (περιέχονται στο συνημμένο άρθρο) έπρεπε να επινοηθούν κάποιες θεωρίες που θα επέτρεπαν στους νομοθέτες να ψηφίσουν τους νόμους χωρίς ηθικά και άλλα διλήμματα. Αυτοί οι νόμοι σήμερα θεωρούνται θεμελιώδη δικαιώματα και κατακτήσεις αγώνων. 

 

1η θεωρία: το έμβρυο δεν είναι άνθρωπος

 

Η θεωρία αυτή λέει ότι η ανθρώπινη ζωή αρχίζει να υπάρχει με τη γέννηση, συνεπώς μέσα στη μήτρα της γυναίκας είναι κάτι σαν άνθρωπος σε αναμονή και συνεπώς μικρότερης αξίας, μέχρις ότου βγει στον εξωτερικό κόσμο.

Δεν ισχύει. Η αλήθεια είναι ότι το έμβρυο είναι άνθρωπος εξ άκρας συλλήψεως. Η Ορθόδοξη πίστη καταξιώνει την εμβρυική ζωή καθώς γιορτάζει τις τρεις συλλήψεις, του Ιωάννου του Προδρόμου, της Παναγίας και του Χριστού μας.

 

Το έμβρυο είναι άνθρωπος από την στιγμή της σύλληψης κι όχι από την συμπλήρωση ορισμένου επιπέδου ανάπτυξης αυτού, ή με τον χτύπο της καρδιάς ή με τη δημιουργία του νευρικού συστήματος κ.λπ. ή με τη γέννηση. Απλώς, όπως και σε όλα τα θηλαστικά, ο άνθρωπος από τη σύλληψη μέχρι κάποια χρονική στιγμή δεν μπορεί να επιβιώσει μόνος του στον κόσμο αλλά μόνο στη μήτρα της μητέρας του. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες που επινοήθηκαν για να δικαιολογήσουν τα νομοσχέδια υπέρ της επέμβασης στην ενδομήτρια ζωή.

Συνεπώς κάθε διακοπή κύησης είναι ανεπίτρεπτη διότι διακόπτει τη ζωή ενός ανθρώπου. 

 

2η θεωρία: Το έμβρυο ανήκει στη γυναίκα 

 

Από τη θεωρία αυτή θεμελιώθηκε το δικαίωμα της γυναίκας για άμβλωση, καθόσον θεωρείται ότι το έμβρυο είναι κομμάτι του εαυτού της και συνεπώς έχει αναφαίρετα δικαιώματα πάνω του, μέχρι βέβαια κάποιας ηλικίας αυτού.

Αυτή η θεωρία δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. 

 

Το έμβρυο προέρχεται από την ένωση του ωαρίου της γυναίκας και του σπερματοζωαρίου του άνδρα και είναι ξεχωριστός άνθρωπος και δεν ανήκει στη γυναίκα (ούτε φυσικά στον άνδρα), εκτός αν κάποιος νομίζει ότι ανήκει στη …. μάνα του. 

Το ότι η γυναίκα το κυοφορεί, και όχι ο άνδρας, είναι διότι έτσι φτιάχτηκε από τον Θεό ή από την φύση ή από όπου πιστεύει ο καθένας και εκεί να διαμαρτυρηθεί. Το έμβρυο όμως δεν φταίει σε τίποτα. Συνεπώς το έμβρυο είναι μέσα στο σώμα της γυναίκας και όχι το σώμα της γυναίκας για να έχει η γυναίκα ή το ζευγάρι δικαιώματα πάνω του. 

 

Η προοδευτική κοινωνία και το δημογραφικό πρόβλημα

 

Η νέα προοδευτική κοινωνία που υπερασπίζεται τις αμβλώσεις αλλά και τις άλλες επιλογές του νέου υπερανθρώπου, υποτίθεται ότι στοχεύει στη βελτίωση των συνθηκών ζωής. Έτσι επικράτησαν σήμερα οι πολύχρονες σχέσεις αλλά όχι ο γάμος, η καλοπέραση, η πρώτη τεκνογονία στα 32 χρόνια, η ολιγοτεκνία και φυσικά οι εκτρώσεις, όλα τα παραπάνω ως ιερά ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν γνωρίζουν όμως οι ταλαίπωροι Έλληνες, ούτε αυτοί που κόπτονται τόσο πολύ για τα δικαιώματα, ότι το τέλος μας πλησιάζει γοργά. Δεν το ξέρουν διότι έχουν παντελή άγνοια γύρω από το τέρας του δημογραφικού προβλήματος. 

 

Η ύπαιθρος ερήμωσε, η Ελλάδα γέρασε, η διάμεση ηλικία ήδη έφτασε τα 47 έτη και οδεύει σε μία γενιά προς τα 60, με αυτόν τον μέσο όρο ηλικίας η Ελλάδα θα σβήσει. Η δημογραφία δεν κάνει λάθη, οι αριθμοί δυστυχώς είναι αμείλικτοι. Το τέλος μας έρχεται απόρροια όχι τόσο των οικονομικών συνθηκών, αλλά κυρίως λόγω της ηθικής παρακμής και της πνευματικής άλωσης. Η προοδευτική κοινωνία που μας κραδαίνουν όλοι ενάντια στον σκοταδισμό, είναι αυτή που φέρνει δυστυχώς και το τέλος του ελληνισμού.

Και ξέρετε κάτι; Κανείς από όλους τους πεφωτισμένους προοδευτικούς δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει, κανείς δεν έχει λύσεις και κανέναν τελικά δεν νοιάζει. Διότι αν τους ένοιαζε δεν θα αντιμετώπιζαν έτσι το «ιερό δικαίωμα» για άμβλωση. 

 

Και τώρα τι;

 

Η ηθική παρακμή της κοινωνίας είναι πλέον τόσο μεγάλη που τα βήματα θα πρέπει να είναι σταδιακά και προσεχτικά.

Εκτιμώ πως παρότι το θέμα είναι «ήδη νομοθετημένο και διευθετημένο από το Κράτος ως θεμελιώδες δικαίωμα» (όπως άπαντες οι προοδευτικοί διατείνονται) είναι απαραίτητο να ενημερωθεί και να πειστεί ο πληθυσμός ότι το έμβρυο είναι ένας κανονικός άνθρωπος από τη στιγμή της σύλληψης. Η άποψη ότι ο άνθρωπος στη μήτρα της μητέρας του μέχρι την 8η, 12η ή 20η εβδομάδα ή δεν ξέρω εγώ μέχρι πότε, αποτελεί ένα σύνολο κυττάρων, είναι η πιο βολική δικαιολογία για τη διακοπή κύησης. 

 

Κατόπιν, ένα τεράστιο πλέγμα μέτρων πρέπει να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί. Η ενημέρωση των νέων, η προστασία της μητρότητας, η πρόσβαση σε ιατρικές και υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης, η ευρεία δυνατότητα υιοθεσίας, η χορήγηση γενναίων επιδομάτων για κάθε παιδί, η στήριξη της εργασίας των γονέων και γενικώς όλα τα δημογραφικά μέτρα που σήμερα δεν υπάρχουν, νομίζω ότι θα ωθήσουν τη συντριπτική πλειοψηφία των ζευγαριών στην αλλαγή απόφασης για άμβλωση. 

 

Πιστεύω όμως εν τέλει πως το πρόβλημα είναι κυρίως ηθικό και πνευματικό και εδράζεται στην εγκατάλειψη των αξιών μας και της παραδοσιακής και μάλιστα πολυμελούς οικογένειας. Ο ατομικισμός και η φοβερή έπαρση έχει κάνει τον άνθρωπο σκληρόκαρδο χωρίς αγάπη, και ταπεινό πνεύμα. Έτσι δύσκολα θα αποχωριστεί τις ανέσεις του για τη δημιουργία οικογένειας που συνεπάγεται κόπο και θυσία για τους άλλους.

Όταν ξαναβρούμε τις ρίζες μας και επιστρέψουμε στις ελληνορθόδοξες αξίες μας και στην ελληνική παραδοσιακή οικογένεια του τιμιότερου από όλα τα αγαθά, ενός ιερού καταφυγίου, τόπου γεννήσεως, ανατροφής, μάθησης, θυσίας και αγιασμού, οι αμβλώσεις ήδη θα έχουν αποβληθεί από τη ζωή μας.

Δεν απαιτούνται απαγορεύσεις και διαβουλεύσεις και νομοθετήματα.

Δημήτρης Καμπισιούλης, Υπτγος ε.α., υπερπολύτεκνος, συγγραφέας, μέλος της Θ.Ο. της ΝΙΚΗΣ για το Δημογραφικό και την Οικογένεια

 

Παρακαλώ, αν θέλετε, επισκεφθείτε επίσης:

α) Θέσεις και άρθρα της ΝΙΚΗΣ για τις εκτρώσεις ήδη από το 2022. 

β) την ενότητα του ιστολογίου μας περί εκτρώσεων.

Εκκλησία, Μητρότητα και Έκτρωση

Το άρθρο αυτό είναι του 2017 (στην Ευχή) και μέχρι τώρα, με τη χάρη του Θεού, το έχουν διαβάσει σχεδόν 10 χιλιάδες άνθρωποι. Ο συντάκτης του Θεόδωρος Ρηγινιώτης είναι στέλεχος της ΝΙΚΗΣ και υπεύθυνος εκεί της Θεματικής Ομάδας Πολιτισμού. Το δημοσιεύουμε λόγω της επικαιρότητας. 

Του ίδιου: Μπαμπά, μ' αγαπάς; Μαμά, μ' αγαπάς - Επιστολή σε γονιό που η έφηβη κόρη του είναι έγκυος

Είσαι έγκυος ανήλικη και σε πιέζουν να το βγάλεις; Ζήτα βοήθεια!

Αν θέλετε να πούμε τη γνώμη μας για την προσπάθεια της κ. Καρυστιανού, λέμε: η τοποθέτησή της με μια μετριοπαθή αναφορά ενάντια στις εκτρώσεις ήταν γενναία, διότι όποιος τολμήσει να κάνει έστω και μισή νύξη κατασπαράσσεται από τις Ερινύες της Woke παράνοιας. Και η ίδια το κατάλαβε και φαίνεται στη συνέχεια να υπαναχώρησε - προφανώς της τράβηξαν το αφτί οι σύμβουλοί της. Για τον "γάμο ομοφυλοφίλων" εκφράστηκε θετικά. Χρειάζεται προσοχή λοιπόν.

Οι θέσεις της βεβαίως δεν ταυτίζονται με τις θέσεις της ΝΙΚΗΣ, όπως λαλούν τα δημοσιογραφικά φερέφωνα ("παπαγαλάκια") του συστήματος, αλλά είμαστε βέβαιοι πως έχει καλές προθέσεις. Εννοείται ότι τη σεβόμαστε. Η απόπειρά της πιστεύουμε ότι θα αποτύχει. Μπορεί να μπει στη Βουλή, επειδή ο ελληνικός λαός ενεργεί με το συναίσθημα, αλλά ώς εκεί. Αν ανατρέψει το σάπιο πολιτικό σύστημα, μακάρι. Αλλά δεν το νομίζουμε. Κατά τη γνώμη αυτής της ταπεινής μπλογκονησίδας, έπρεπε απλώς να συνταχθεί επίσημα και φανερά με τη ΝΙΚΗ (έχει ακόμη χρόνο!) και να ΜΗΝ ψάχνει "κάτι καινούργιο". Αυτά όμως θα τα κοσκινίσει και θα τα αξιολογήσει ο χρόνος και η Ιστορία... Έχει ο Θεός. 

Παρακαλώ, αν θέλετε, επισκεφθείτε επίσης:

α) Θέσεις και άρθρα της ΝΙΚΗΣ για τις εκτρώσεις ήδη από το 2022. 

β) την ενότητα του ιστολογίου μας περί εκτρώσεων. Σημειώνουμε ότι, παρά τις φωνές των Ερινύων, εμείς ως ορθόδοξοι χριστιανοί έχουμε μάθει να συγχωρούμε & να αγαπάμε. Αντιθέτως, οι "υπέρμαχοι των εκτρώσεων", όπως δείχνει η συμπεριφορά τους, ούτε αγαπούν, ούτε συγχωρούν, ούτε συζητούν.

Εκκλησία, Μητρότητα και Έκτρωση 

  

Εικ.: Ο Ιησούς Χριστός θρηνεί κρατώντας στο χέρι Του ένα εκτρωμένο εμβρυάκι. Στην άλλη: η συνάντηση της Παναγίας με την αγία Ελισάβετ, όταν η μία ήταν έγκυος στο Χριστό και η άλλη στον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (κατά Λουκάν, κεφ. 1).

 

Κατά καιρούς ακούμε φωνές (δυστυχισμένων πλασμάτων, κατά τη γνώμη μου, ισοπεδωμένων από τον οδοστρωτήρα της αλλοτρίωσης), που διεκδικούν οργισμένα το «δικαίωμα των γυναικών» να τερματίζουν την εγκυμοσύνη τους, κάνοντας έκτρωση στα έμβρυα που έχουν μέσα τους. Φωνές ανθρώπων, ακόμη και γυναικών, που πρόσφατα (Μάρτιος 2017), σε πόλη της ελληνικής επαρχίας, επιτέθηκαν «επαναστατημένες» να εμποδίσουν εκείνους που θα εξέφραζαν την αντίθετη άποψη, έστω κι αν ήταν επίσης γυναίκες.

«Γιατί να έχουμε παιδιά και όχι αυτοκίνητο;» ρωτούσε σε εποχές αναβρασμού η Margaret Sanger (1879 – 1966), Αμερικανίδα ιστορική ακτιβίστρια υπέρ των εκτρώσεων.

Ας διεκδικήσω κι εγώ το δικαίωμα να αφήσω την ησυχία μου και να γράψω δυο λόγια για το θέμα, αν ακόμη σε αυτό τον τόπο μπορεί κάποιος να λέει τη γνώμη του (προπαντός αν είναι χριστιανός, τραβάει τις επιθέσεις ορισμένων σαν μαγνήτης).

 Το έμβρυο είναι άνθρωπος; 

Η ιδέα ότι η έκτρωση είναι δικαίωμα της γυναίκας βασίζεται στην άποψη ότι το ασχημάτιστο έμβρυο δεν είναι άνθρωπος, συνεπώς η καταστροφή του δεν είναι φόνος. Η άποψη της Εκκλησίας ότι η έκτρωση είναι φόνος, βασίζεται ακριβώς στην πεποίθηση ότι ακόμη και το ασχημάτιστο έμβρυο είναι άνθρωπος, δηλαδή πλάσμα άγιο και ιερό, πιο ιερό από κάθε ζώο (πολλοί και πολλές υπερασπίζονται και φροντίζουν τα σκυλάκια τους με αφοσίωση, αλλά διεκδικούν την ελεύθερη θανάτωση των αγέννητων ανθρώπων σαν να τους μισούν), άνθρωπος καλεσμένος από το Θεό να γίνει άγιος, όπως και οι γονείς του.

Συνεπώς, η άποψη της Εκκλησίας πηγάζει από σεβασμό στον άνθρωπο και είναι αισχρό – συγχωρέστε με – να λιθοβολείται η Εκκλησία ακριβώς γι’ αυτό το λόγο από υποτιθέμενους «ανθρωπιστές». Ό,τι κι αν έχει ο καθένας ενάντια σε σκληροπυρηνικούς ή ακόμη και διεφθαρμένους σημερινούς κληρικούς (που είναι βέβαια πολύ λιγότεροι απ’ όσο φαντάζεται, ή θέλει να φαντάζεται, ο μέσος άνθρωπος), δεν πρέπει να παραβλέπει ότι αυτά θεμελιώθηκαν από σοφούς (και αγίους) ανθρώπους, που έδωσαν μεγάλο αγώνα για το συνάνθρωπο. Τέτοιο αγώνα μάλιστα δίνουν ακόμη και σήμερα αναρίθμητοι ορθόδοξοι ιερείς, και στην Ελλάδα, αλλά και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Αγώνα δεν δίνουν μόνο οι Μ.Κ.Ο., αλλά και οι Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι. Αλλά αυτούς δεν τους λογαριάζουμε, επειδή είναι χριστιανοί ιερείς, άρα, στη σκέψη κάποιων, «άξιοι για κρέμασμα»…

Η αλήθεια ποια είναι; Το ανθρώπινο έμβρυο είναι άνθρωπος ή όχι;

Εδώ δεν θα σταθούμε στην αναφορά του κατά Λουκάν ευαγγελίου (κεφ. 1) για την πρώιμη συνάντηση Ιησού Χριστού και αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ως εμβρύων, κατά την επίσκεψη της Θεοτόκου στην Ελισάβετ (βλ. εικόνα στην αρχή του άρθρου). Το περιστατικό αυτό, που σημαίνει πολλά για τους χριστιανούς, ασφαλώς δεν σημαίνει τίποτε απολύτως για τους εκτός Εκκλησίας.

Για να συμπεράνουμε, ωστόσο, αν το έμβρυο είναι άνθρωπος, πρέπει πρώτα να καθορίσουμε τι σημαίνει άνθρωπος.

Η άποψη κάποιων γιατρών ή βιολόγων, ότι το ασχημάτιστο έμβρυο δεν είναι άνθρωπος, βασίζεται στην πεποίθησή τους ότι δεν υπάρχει ψυχή. Αν υπάρχει ψυχή, τότε δεν μπορεί παρά ο άνθρωπος να έχει ψυχή από την αρχή της σύλληψής του στη μήτρα της μητέρας του. Αλλιώς πρέπει να δεχτούμε ότι αρχίζει τη βιολογική ζωή του ως άψυχο πλάσμα και «εμψυχώνεται» στην πορεία, πράγμα αυθαίρετο και άτοπο.

Αν ο άνθρωπος δεν έχει ψυχή, τότε δεν διαφέρει από τα ζώα, συνεπώς και η αξία του είναι σχετική. Αν έχουμε ζώα ως κατοικίδια, γιατί να μην έχουμε και ανθρώπους (και όχι μόνο κατοικίδια)…

Η ύπαρξη της ψυχής τεκμηριώνεται από αναρίθμητες περιπτώσεις εμπειριών της ζωής μετά το θάνατο, κυρίως περιπτώσεις επικοινωνίας νεκρών με ζωντανούς. Οι εμπειρίες αυτές είναι τέτοιας κλίμακας και έντασης (προσωπικά γνωρίζω αρκετές από πρώτο χέρι), ώστε δεν είναι συνετό να τις περιφρονούμε και να λέμε ότι «δεν ξέρουμε» αν υπάρχει ψυχή, χωρίς να έχουν μελετηθεί και καταρριφθεί με προσοχή και σοβαρότητα όλα αυτά.

Επίσης, είναι αναμφισβήτητο ότι ο άνθρωπος μπορεί να ενωθεί με το Θεό και να φτάσει σε κατάσταση θέωσης. Όποιος διαφωνεί, ας μελετήσει με σοβαρότητα τις περιπτώσεις των σύγχρονων αγίων, για κάποιους από τους οποίους έχουν γράψει ακόμη και καθηγητές Ιατρικής (όπως ο Γεώργιος Παπαζάχος για τον άγιο Πορφύριο) ή ήταν οι ίδιοι καθηγητές Ιατρικής, όπως ο άγιος Λουκάς ο Ιατρός (της Ουκρανίας). Χωρίς σοβαρή μελέτη αυτών των περιπτώσεων, είναι μη επιστημονικό να λέει κάποιος ότι «δεν υπάρχει Θεός» ή «δεν υπάρχουν άγιοι» κ.τ.λ.

Συνεπώς, όταν η Εκκλησία λέει κάτι για το τι είναι άνθρωπος, τι είναι το ανθρώπινο έμβρυο, ποια η πνευματική κατάσταση του ανθρώπου κοντά ή μακριά στο Θεό κ.τ.λ., δεν εξαπολύει αυθαίρετα δόγματα σε αφελείς πιστούς, αλλά μιλάει με κύρος ανάλογο με αυτό που έχει ένας φυσικός, όταν μιλάει για ζητήματα Φυσικής. 

Τα Α.με.Α. είναι άνθρωποι;

 Αν  παραβλέψουμε την άποψη των αγίων για το τι είναι άνθρωπος (άποψη που προέρχεται από την εμπειρία και τη σοφία τους), αυτό που μένει ως ιατρική ή βιολογική άποψη (αντιμετωπίζοντας τον άνθρωπο μόνο ως υλικό ον με υπερανεπτυγμένο εγκέφαλο) μπορεί να τροποποιηθεί κατά βούλησιν (και μάλιστα ανάλογα με τα οικονομικά συμφέροντα ισχυρών παραγόντων) και να βγουν ακόμη και συμπεράσματα τερατώδη, όπως π.χ. ότι κάποιος με διανοητική ή σωματική αναπηρία δεν είναι άνθρωπος.

Αλλά μην ξεχνάμε ότι ο σύγχρονος πολιτισμός (ένας απάνθρωπος και δολοφονικός πολιτισμός) έχει πείσει τα περισσότερα ζευγάρια να εξετάζουν το έμβρυο που κυοφορεί η μητέρα, ώστε να εντοπίσουν αν πάσχει από κάποια αναπηρία και να το θανατώσουν πριν γεννηθεί!... Το επιχείρημα; «Να μη ζήσει δυστυχισμένο» και φυσικά να μην υποφέρουν οι γονείς φροντίζοντας ένα παιδί με ειδικές ανάγκες…

Δηλαδή, αφού γεννηθεί ένα παιδί με ειδικές ανάγκες το κοινωνικό σύστημα υποκρίνεται ότι νοιάζεται γι’ αυτό, αλλά πριν γεννηθεί, καλεί τους γονείς του να το εξολοθρεύσουν. Παιδιά με ειδικές ανάγκες γεννιούνται πλέον μόνο όσα έχουν αποφύγει την προγεννητική εκτέλεση. Μήπως «δεν ήταν ακόμα άνθρωποι» τότε;

Και τι είναι αυτό που τα κάνει να είναι άνθρωποι μετά τη γέννησή τους;

Μόνον η εξωτερική τους μορφή;

Όχι. Η αθάνατη ψυχή τους, λέει η Εκκλησία. Αυτά τα παιδιά μπορεί να γίνουν άγιοι, αν οι γονείς τους τα φέρουν κοντά στο Χριστό, και οι γονείς τους επίσης θα γίνουν άγιοι, μεγαλώνοντας και φροντίζοντάς τα με υπομονή και αγάπη. Και την υπομονή αυτή, συγχωρέστε με που θα το πω, τη δίνει ο Χριστός μέσα στην Εκκλησία.

Ό,τι κι αν έχετε στο μυαλό σας για την Εκκλησία, ακούστε και αυτή την άποψη. Ας ξεπεράσουμε τις προκαταλήψεις και το ρατσισμό κατά της Εκκλησίας, που μας επιβάλλουν εκείνοι που ελέγχουν τη ζωή μας, για να μας εκμεταλλεύονται.

 Χριστιανοί και ρατσισμός

 Όταν η Εκκλησία τονίζει την αξία της μητρότητας, συκοφαντείται ότι θέλει να μετατρέψει τις γυναίκες σε εξαρτημένες «μηχανές παραγωγής ανθρώπων». Αν την αξία της μητρότητας την πρόβαλλε κάποια «οικολογική» ειδωλολατρική θρησκεία της «Θεάς Γης» (απ’ αυτές που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στην εποχή μας), θα χαιρετιζόταν ως κάτι αξιοσέβαστο και συναρπαστικό.

Ομοίως, αν ένας νέος ή μια νέα δεν παντρεύεται, γιατί θέλει να γίνει μοναχός ή μοναχή (ή ακόμη και να διαφυλάξει αγνότητα μέχρι το γάμο, επειδή είναι ορθόδοξος χριστιανός ή χριστιανή), η στάση αυτή περιφρονείται από την κοινωνία και συχνά εκβιάζεται απάνθρωπα από την οικογένειά του / της. Αν δεν παντρεύεται, επειδή θέλει να σταδιοδρομήσει (να αφοσιωθεί στην καριέρα του / της) ή να δοθεί ολόψυχα σε μια ασχολία που αγαπά, π.χ. στην επιστήμη, την τέχνη, τον αθλητισμό, το σκάκι κ.τ.λ., αυτό θεωρείται αξιοσέβαστο και συναρπαστικό.

Αν νηστεύει, περιφρονείται. Αν είναι χορτοφάγος, επειδή πιστεύει στη μετενσάρκωση π.χ., θεωρείται αξιοσέβαστος. Αν προσεύχεται στο Χριστό, περιφρονείται. Αν κάνει «γιόγκα του ήλιου», τον σέβονται…

Μήπως τελικά οι χριστιανοί είμαστε θύματα ρατσισμού και «σεξισμού»;

Καλύτερα πάντως να είμαστε θύματα, παρά θύτες. Όταν κάποιοι από εμάς γίνονται θύτες, χάνουν το νόημα της διδασκαλίας του Χριστού και των αγίων.

 Εκκλησία και μητρότητα

 Η Εκκλησία θεωρεί πολύ σημαντική τη μητρότητα (όπως και την πατρότητα και γενικά τη δημιουργία οικογένειας), επειδή γεννά στον άνθρωπο συναισθήματα μεγάλης αγάπης και διάθεση αυτοπροσφοράς και αυτοθυσίας. Έτσι, ο άνθρωπος θέλει να ζει και να δραστηριοποιείται για κάποιους άλλους και όχι μόνο για τον εαυτό του. Αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα του Ιησού Χριστού και αυτή η αγάπη και η αυτοπροσφορά τον φέρνει κοντά στο Θεό, με κατάληξη ακόμη και την αγιότητα.

Το ίδιο ισχύει και για το γάμο, την οικογένεια, τη συζυγία. Και φυσικά ισχύει και για τον άντρα, τον σύζυγο, τον πατέρα (καθώς και τον πεθερό και την πεθερά, τον γιο και την κόρη, το γαμπρό και τη νύφη) και όχι μόνο για τις γυναίκες. Ο άντρας καλείται να ζει και να εργάζεται πλέον με αυτοθυσία για τη σύζυγό του και τα παιδιά του, όχι για τον εαυτό του.

Είναι φανερό ότι τη σκληρότητα πολλών γυναικών κατά του γάμου και της οικογένειας την έχει προκαλέσει διαχρονικά η απαράδεκτη, σκληρή, ανεύθυνη και εγωιστική στάση των αντρών.

Ωστόσο, οι φωνές υπέρ του «δικαιώματος στην έκτρωση» εκφράζουν ακριβώς αυτή την ιδέα: η γυναίκα να ζει για τον εαυτό της και όχι για κάποιον άλλο.

Αυτό είναι το δόγμα του σύγχρονου κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού συστήματος: ο καθένας για τον εαυτό του. Έτσι, ο άνθρωπος (άντρας ή γυναίκα) θα είναι ή ένα εγωιστικό κτήνος ή ένα απομονωμένο έντομο, χωρίς δεσμούς, χωρίς αληθινή αγάπη, ανυπεράσπιστο, εύκολο θύμα στα κρυφά και φανερά κέντρα εξουσίας που ελέγχουν τη σκέψη και τη ζωή μας. 

Γάμος και Μοναχισμός

 Ότι η Εκκλησία δεν απολυτοποιεί τη μητρότητα και το γάμο, φαίνεται από το ότι θεωρεί ως ανώτερη πνευματική κατάσταση την παρθενία (αγγελική κατάσταση) και ως τελειότερη μορφή χριστιανικής ζωής το μοναχισμό, δηλαδή το να είναι ο άνθρωπος μοναχός ή μοναχή (καλόγερος, κατά το κοινώς λεγόμενον).

Όμως, ποια παρθενία και ποιο μοναχισμό; Αυτά, που προέρχονται από αγάπη στο Χριστό και στα οποία ο άνθρωπος (άντρας ή γυναίκα) αγωνίζεται να ελευθερωθεί από τα πάθη του (τον εγωισμό, την κακία, την ιδιοτέλεια κ.τ.λ.) και να εγκαταστήσει μέσα του την ανιδιοτελή αγάπη προς κάθε άνθρωπο και κάθε πλάσμα, αγάπη που οπωσδήποτε είναι ταπεινή και πηγάζει από την αγάπη προς τον Ιησού Χριστού. Ο ορθόδοξος χριστιανός μοναχός (άντρας ή γυναίκα), όταν και αν προοδεύσει σε αυτό τον τρόπο ζωής, γίνεται παγκόσμιος άνθρωπος και ενώνεται με το Θεό διά του Χριστού.

Είναι αλήθεια αυτό; Υπάρχουν χιλιάδες περιπτώσεις. Ας διερευνηθούν.

Άρα το ζητούμενο και πάλι είναι η αγάπη.

Οι μοναχοί προσφέρουν στην κοινωνία ακριβώς όσα και οι «κοσμικοί» (δηλ. εμείς που ζούμε στον κόσμο). Υπήρξαν και υπάρχουν μοναχοί, που είναι γιατροί, μαθηματικοί, δάσκαλοι, καθηγητές πανεπιστημίου, ποιητές, μουσικοί, ζωγράφοι κ.τ.λ. Υπάρχουν μοναστήρια με τεράστιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο – μοναχοί και μοναχές που φροντίζουν περισσότερα παιδιά από κάθε πολύτεκνο. Επίσης, στα μοναστήρια ζουν μοναχοί που είναι τεχνίτες, γεωργοί, αμπελουργοί, κτηνοτρόφοι, μάγειροι κ.τ.λ.

Και μάλιστα, οι μοναχοί, μη έχοντας οικογενειακές υποχρεώσεις, εργάζονται κυρίως για τους άλλους. Ενώ εμείς, όταν διαλέγαμε επάγγελμα, δεν μας κατεύθυνε κανείς στο τι θα προσφέρουμε, αλλά στο τι θα κερδίσουμε. Ποιοι λοιπόν προσφέρουν περισσότερο, οι μοναχοί ή οι κοσμικοί;

Όμως ο μοναχισμός δεν είναι για όλους, ούτε όλοι οι μοναχοί τελειοποιούνται. Ενώ επίσης και μέσα στο γάμο (που είναι ο κατάλληλος για τους περισσότερους τρόπος ζωής) έχουμε αγίους, και μάλιστα και ζευγάρια αγίων συζύγων, αλλά και οικογένειες, όπου γονείς και παιδιά είναι άγιοι, όπως οι οικογένειες των Τριών Ιεραρχών, οι οικογένειες των αγίων Ξενοφώντος και Μαρίας, Ευστάθιου και Θεοπίστης, Έσπερου και Ζωής κ.π.ά. Αυτοί μεγάλωσαν παιδιά, που έγιναν επίσης άγιοι. Δεν είναι σπουδαίο κίνητρο αυτό για τη δημιουργία οικογένειας; Σημαντικότερο από το να γίνουν τα παιδιά μας πλούσιοι ή διάσημοι άνθρωποι;

Τέλος, επειδή και η οικογένεια μπορεί να καταπνίξει και να ακρωτηριάσει πνευματικά και ηθικά τον άνθρωπο, ο Χριστός είπε κάποτε ότι όποιος αγαπά τους γονείς του ή τα παιδιά του περισσότερο απ’ όσο αγαπά Εκείνον, δεν είναι άξιος να λέγεται μαθητής Του (κατά Ματθαίον, 10, 37)! Αυτό συμβαίνει, επειδή, αν αγαπώ το Χριστό, αγαπώ και την οικογένειά μου, αλλά και όλο τον κόσμο. Αν όμως αγαπώ πάνω απ’ όλα την οικογένειά μου, είναι πιθανόν να μην αγαπώ τον υπόλοιπο κόσμο ή ακόμη και να με καταστρέψει η οικογένειά μου. Ας μην ξεχνάμε ότι και το φαινόμενο της βεντέτας, καθώς και η ιταλική Μαφία βασίζονται στους οικογενειακούς δεσμούς…

 Μητρότητα χωρίς πατέρα 

Στην εποχή μας έχει προωθηθεί και ένα άλλο είδος μητρότητας, στο οποίο ο πατέρας θεωρείται περιττός.

Έτσι, βλέπουμε γυναίκες ν’ αποφασίζουν να γίνουν μητέρες, επιλέγοντας να μην έχουν σύζυγο. Συλλαμβάνουν με εξωσωματική γονιμοποίηση ή με ευκαιριακή ερωτική συνεύρεση, γεννούν και μεγαλώνουν μόνες τους το παιδί τους.

Μήπως να αναρωτηθούμε αν τελικά είναι περιττός ο πατέρας για να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί;

Βλέπουμε επίσης άντρες και γυναίκες να αποκτούν παιδιά με προσωρινούς ερωτικούς «συντρόφους», τους οποίους στη συνέχεια εγκαταλείπουν και συνάπτουν σχέσεις με άλλους, με τους οποίους πιθανόν αποκτούν άλλα παιδιά κ.τ.λ.

Να αναρωτηθούμε αν αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα φυσιολογικό οικογενειακό περιβάλλον; Ή μήπως δε χρειάζεται καν το οικογενειακό περιβάλλον για την ανατροφή ενός παιδιού;

Και δεν λέω τυχαία «ενός» παιδιού, γιατί συχνά οι γονείς παραμένουν στο ένα παιδί, από επιλογή τους και όχι για αστάθμητους παράγοντες. Μια μητέρα – ένα παιδί, αγόρι ή κορίτσι: νέα κοινωνική μονάδα (από επιλογή, το ξαναλέω). Έχει να πει τίποτα ο Φρόυντ;

Φυσικά, αφού οι άντρες πλέον γίνονται περιττοί για τις γυναίκες, μπορούν να απαλλαγούν απ’ αυτές και να γίνουν gay, δηλ. ομοφυλόφιλοι. Και οι γυναίκες, αφού οι άντρες είναι περιττοί, και επιπλέον τις πληγώνουν, μπορούν να έχουν ερωτικούς δεσμούς με άλλες γυναίκες. Κι έτσι η κοινωνία μας (ας το πω ειρωνικά) θα γίνει τέλεια, φυσιολογική και οργανωμένη κατά τις επιθυμίες ορισμένων…

 Κράτος, μητρότητα, οικογένεια…

Και τώρα το κράτος, για το οποίο γράφτηκε πως «μαζί με την Εκκλησία» πολεμά την έκτρωση για να εκμεταλλεύεται τις γυναίκες…

Το κράτος νομίζω πως δεν ενδιαφέρεται για τη μητρότητα και την οικογένεια. Μάλλον την πολεμά και προωθεί το μοντέλο του «χωρίς οικογένεια» απομονωμένου ατόμου, εύκολου θύματος των πολυεθνικών εταιριών.

Γι’ αυτό και ευνοεί το εύκολο διαζύγιο, ευνοεί τις ευκαιριακές ερωτικές σχέσεις χωρίς γάμο, δεν ευνοεί το γάμο, δεν αγωνίζεται να διασώζει τα έμβρυα από τις εύκολες και επιπόλαιες εκτρώσεις, δεν μεριμνά για τις γυναίκες που μένουν έγκυοι υπό δύσκολες συνθήκες (τις αφήνει έκθετες να «ρίχνουν» τα παιδιά τους, χωρίς έστω μια διαφημιστική εκστρατεία, ένα τηλεοπτικό μήνυμα, μια τηλεφωνική γραμμή συμβουλών για να κρατήσουν τα παιδιά τους!!) και φυσικά έχει εγκαταλείψει τους πολύτεκνους να βουλοπλέουν στην οικονομική κρίση…

Τα αδέσποτα σκυλιά δεν τα εγκαταλείπει. Τα παιδιά των πολυτέκνων τα εγκαταλείπει (και ολόκληρη την εφηβεία βέβαια, που σύρεται σε μια ζωή απόλυτα εξαρτημένη από τις εταιρίες).

Το κράτος θέλει γυναίκες μόνες, χωρίς οικογένεια, για να είναι εύκολα εκμεταλλεύσιμες.

Κλείνοντας αυτό το άρθρο, προτρέπω κάθε αναγνώστη, και κυρίως κάθε αναγνώστρια, να γνωρίσει το Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού «Η Αγκαλιά», που εδώ και χρόνια αγωνίζεται με εντιμότητα και σοβαρότητα υπέρ της Μητέρας και του Παιδιού. Η ιστοσελίδα του είναι http://www.agalia.org.gr και το τηλέφωνό του 210 8828788. [Προσθέτουμε εδώ και την ιστοσελίδα "Αφήστε με να ζήσω!", https://afistemenaziso.gr/]. Μη διστάσετε να τους τηλεφωνήσετε, αν χρειαστεί.

Οι 5 συχνότερες αιτίες θανάτου για το 2025

Μας το έστειλαν και το αναδημοσιεύουμε με θερμές ευχαριστίες (& θλίψη). Δε χρειάζονται λόγια. Δεν κρίνουμε, μόνο πονάμε, ευχόμαστε & περιμένουμε. Δείτε παρακαλώ τη σχετική ενότητά μας.

Για την τεκμηρίωση, με μια απλή ματιά (από το 2022): "Περίπου 73 εκατ. αμβλώσεις γίνονται σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο, με το 61% από τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και το 29% από όλες τις εγκυμοσύνες να καταλήγουν σε άμβλωση, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας." ---> https://www.ethnos.gr/World/article/206276/ambloshoiaysthroteroinomoistonkosmopoyapagoreyetaientelos

Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα: Ημέρα προστασίας του Αγέννητου Παιδιού & του αγίου Ιωσήφ του Μνήστορος

 

Θερμή παράκληση για μια επίσκεψη στα παρακάτω:

Ημέρα προστασίας του Αγέννητου Παιδιού (Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα): μια από τις πιο σημαντικές ημέρες του χρόνου... 

Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα - του αγίου Ιωσήφ του Μνήστορος - Η Σφαγή των Νηπίων (29 Δεκ.)...

Ο άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ ως προστάτης άγιος των απατημένων συζύγων (ανδρών & γυναικών)...

Μνήμη όλων των Χριστιανών που πέθαναν από πείνα, δίψα, κρύο ή μαχαίρι (29 Δεκεμβρίου)