ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιο Φως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άγιο Φως. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 4 Απριλίου 2024

Η «δίκη του Αγίου Φωτός», το θαύμα & ο αναπτήρας

 

Δεν ξέρω αν είναι συμπτωματικό ότι η δίκη του δημοσιογράφου Δημήτρη Αλικάκου για όσα έγραψε περί του Αγίου Φωτός έγινε μέσα στη Μεγάλη Σαρακοστή, όταν παραδοσιακά "πρέπει" να έρθει στην επικαιρότητα η ετήσια προσπάθεια αποδόμησης του θαύματος του Αγίου Φωτός.

Η είδηση, από το πρακτορείο Εκκλησία online

Τη «σιωπή» που επικρατεί στις τάξεις της ελλαδικής και κυπριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας, μετά την απόφαση της δικαιοσύνης να κρίνει ομόφωνα αθώο τον δημοσιογράφο Δημήτρη Αλικάκο, υπέδειξε ο ίδιος μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση και κάλεσε τις δύο Εκκλησίες να μιλήσουν στο χριστεπώνυμο πλήθος.

Ο δημοσιογράφος κρίθηκε αθώος σε μήνυση που είχε κατατεθεί εναντίον του αναφορικά με τα όσα γράφει στο βιβλίο του «Λύτρωση – Περί του Αγίου Φωτός» με μαρτυρίες σκευοφυλάκων του Πανάγιου Τάφου αλλά και Πατριαρχών, από τις οποίες προκύπτει ότι η τελετή αφής του Αγίου Φωτός είναι προϊόν ανθρώπινης παρέμβασης και δε γίνεται από κάποιο θαύμα.

Ο κύριος Αλικάκος έκανε λόγο για πίκρα, στεναχώρια, απογοήτευση και οργή που επικρατεί ανάμεσα στις τάξεις των πιστών, πολλοί εκ των οποίων πιστεύουν από μικρά παιδιά ότι το Άγιο Φως ανάβει στον Πανάγιο Τάφο με θαυμαστό τρόπο.

«Aυτούς όλους τους ανθρώπους τη ψυχή τους ποιος θα τη γαληνέψει; Νιώθουν να γκρεμίζεται μέσα τους η πίστη τους. Με πήρε μια γυναίκα στο τηλέφωνο και έκλαιγε. Με αυτούς τους ανθρώπους τι θα κάνουμε;»

Ο θεολόγος Θεόδωρος Κυριακού επισήμανε ότι φαινόμενα θρησκοληψίας δεν βοηθούν στον εκκλησιαστικό βίο και λειτουργούν αντίθετα στη σχέση ανθρώπου και Θεού.

«Είναι μια αφορμή αυτή η απόφαση να δώσουμε σημασία στην ουσία και όχι στους τύπους.»

Το βίντεο: «"Η δίκη του αγίου φωτός" - Το τέλος μιας πλάνης».

 

Στο παραπάνω βίντεο ο Δ. Αλικάκος παραθέτει μαρτυρίες κληρικών του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων που μιλούν για αναμμένη κανδήλα εντός του Αγίου Τάφου. Μάλιστα ο ένας από αυτούς, ο αρχιεπίσκοπος Ιεραπόλεως Ισίδωρος, μαζί με τον αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίνης Αρίσταρχο, τον μήνυσε για συκοφαντική δυσφήμηση διά του Τύπου κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση, παράβαση απορρήτου ιδιωτικής συνομιλίας και παράβαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, μήνυση για την οποία αθωώθηκε. 

Η μήνυση αυτή, κατά τη γνώμη μας, ήταν ένα μεγάλο λάθος. Προφανώς δεν εστοιχειοθετείτο τέτοιο αδίκημα, αφού δεν τους κατηγόρησε για κάτι και μάλιστα ψευδώς, αλλά απλώς παρέθεσε τα ίδια τους τα λόγια και μάλιστα εν γνώσει τους. Επιπλέον, σε πνευματικά θέματα, κατά τη γνώμη μας, δεν έχουν θέση τα δικαστήρια.

Εδώ θα του δώσω άλλο ένα βήμα με το παρακάτω βίντεο, που περιέχει ηχογραφημένη τη μαρτυρία του μακαριστού μητροπολίτη Πέτρας Κορνήλιου (1936-2023) του πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ο οποίος διετέλεσε δυο φορές τοποτηρητής του πατριαρχικού θρόνου. Με αυτή την ιδιότητα έβγαλε το Άγιο Φως το 2001 και αναφέρει ότι το άναψε από την κανδήλα και ότι έτσι ανάβει πάντοτε:

 

Το θέμα όμως είναι ότι έχουμε και μαρτυρίες, που αναφέρονται σε θαυματουργική αφή (άναμμα) του Αγίου Φωτός, και πάρα πολλές που αναφέρουν θαυματουργικά φαινόμενα σχετικά με το Άγιο Φως και προέρχονται επίσης από αυτόπτες μάρτυρες. Οι μαρτυρίες αυτές δεν είναι σωστό να υποτιμηθούν ή να αγνοηθούν, γιατί είναι κι αυτές μαρτυρίες όπως εκείνες που επικαλείται ο Δ. Αλικάκος.

Ας δούμε λοιπόν την άλλη πλευρά:

Ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Διόδωρος Α' (1981 - 2000) περιγράφει πώς ανάβει το Άγιο Φως σύμφωνα με τη δική του εμπειρία κάθε χρόνο (από εδώ):

«Όταν σβήσουν όλα τα φώτα σκύβω και μπαίνω στον Πανάγιο Τάφο στο μπροστινό τμήμα του φέρετρου! Από εκεί στο σκοτάδι βρίσκω τον δρόμο για την εσωτερική κατανομή...
Εκεί σκύβω τα γόνατα με ιερό φόβο, και λέγοντας κάποιες προσευχές που μας έχουν παραδοθεί ανά τους αιώνες και περιμένοντας… όπου μερικές φορές η αναμονή διαρκεί για μερικά λεπτά, αν και συνήθως το θαύμα συμβαίνει αμέσως μετά την ανάγνωση των προσευχών, από τα σπλάχνα της πέτρας πάνω στην οποία βρίσκεται το Σώμα του Χριστού εκπέμπει Φως απερίγραπτο! Κανονικά είναι μπλε ωστόσο το χρώμα μπορεί να αλλάξει... Έρχεται διαφορετικά κάθε χρόνο!
Μερικές φορές καλύπτει μόνο την πλάκα του φέρετρου, μερικές φορές γεμίζει το φέρετρο με Φως ώστε οι άνθρωποι να στέκονται έξω, φαίνεται ότι το δωμάτιο γέμισε φωτιά! Αυτό το Φως δεν καίει!
Όλα τα 16 χρόνια της πατριαρχίας μου στην Ιερουσαλήμ ποτέ δεν έκαψα τα γένια μου ενώ έλαβα το Φως!
Σε ένα συγκεκριμένο μέρος αυτό το Φως ανεβαίνει στην κορυφή σχηματίζοντας έναν πυλώνα που η φλόγα του έχει διαφορετική φύση, για να μπορώ να ανάψω τα κεριά μου από αυτόν… Αυτό είναι ένα Θαύμα!
Κάνει την Ανάσταση του Χριστού τόσο ζωντανή για εμάς σαν να συνέβη πριν λίγα χρόνια!
Ζω στην Ιερουσαλήμ από το 1939 από τότε που ήρθα στην πόλη σε ηλικία 15 ετών και όλα αυτά τα χρόνια, παρακολούθησα την Λειτουργία της καθόδου του Αγίου Φωτός και έγινα μάρτυρας ενός Θαύματος 61 φορές!
Για μένα δεν υπάρχει αμφιβολία αν πιστεύω στα Θαύματα ή όχι!
Ξέρω ότι είναι ΑΛΗΘΙΝΟ!»
~ Διόδωρος Α' Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Είναι αξιοπρόσεκτη η αναφορά σε μπλε φως, παρόμοια με τις μαρτυρίες στο παρακάτω βίντεο:

 

Για παραπέρα μαρτυρίες, όπως και επιστημονική διερεύνηση της διάσημης ακαΐας του Αγίου Φωτός (ότι δεν καίει δηλαδή) από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Πάντοβα Giulio Fanti, παρακαλώ να επισκεφτείτε την παλαιότερη ανάρτησή μας Δύο μαρτυρίες μουσουλμάνων του 10ου αιώνα για το Άγιο Φως (& δύο σύγχρονες επιστημονικές έρευνες).

Όλα αυτά κάτι έχουν να πουν για το θέμα. Επισημαίνω ότι ο ίδιος ο Δ. Αλικάκος ανέφερε κατ' επανάληψιν ότι πιστεύει στον καθαγιασμό του Αγίου Φωτός, απλώς θεωρεί ότι δεν ανάβει θαυματουργικά, αλλά φυσικά.

Ως ορθόδοξοι χριστιανοί, εννοείται ότι επιθυμούμε την αλήθεια. Και ότι η αλήθεια της πίστης μας, και η αξία της, δεν εξαρτάται από το πώς ανάβει το Άγιο Φως. Παρακαλώ, θεωρήστε αυτή την ανάρτηση και όσες άλλες έχουμε κάνει για το ίδιο θέμα στο παρελθόν ως ειλικρινή συμβολή στην αναζήτηση της αλήθειας. 

Εξακολουθούμε να θεωρούμε πολύ σημαντικό το βιβλίο του Χάρη Σκαρλακίδη Άγιο Φως, που συγκεντρώνει όλες τις καταγεγραμμένες μαρτυρίες του παρελθόντος (όπως οι παραπάνω, των δύο μουσουλμάνων), καθώς και τις αναφορές των επιστημόνων. Οι αντίπαλοι του θαύματος, επειδή δεν μπορούν να αναιρέσουν αλλιώς τα δεδομένα του βιβλίου, απλώς κατηγορούν τον Σκαρλακίδη ως ψεύτη και απατεώνα. Η κατηγορία αυτή είναι αβάσιμη, δεδομένου ότι παραθέτει και τα πρωτότυπα κείμενα των μαρτυριών, με φωτογραφία, και μετάφραση. Αν πρόκειται για απάτη, ας την αναιρέσει κάποιος.

Και με το παρακάτω τελειώνουμε (ιδίως την κυρία που εμφανίζεται από το 12΄΄). Καλή μετάνοια και φώτιση σε όλους μας, καλή ανάσταση.

Σάββατο 23 Απριλίου 2022

Δύο μαρτυρίες μουσουλμάνων του 10ου αιώνα για το Άγιο Φως (& δύο σύγχρονες επιστημονικές έρευνες). Καλή Ανάσταση!

 

Από το βιβλίο του Χάρη Σκαρλακίδη "Άγιον Φως":

O Άραβας Ίμπν αλ-Κας

Ο Πέρσης αλ-Μπιρουνί (1000 μ.Χ.)

 Άγαλμα του αλ-Μπιρουνί στο πάρκο Λαλέχ της Τεχεράνης.

Και:
 
O Βρετανός αρχαιολόγος Τσαρλς Ουόρεν (1867-1870)

Οι δύο επιστημονικές έρευνες

1. Το Μεγάλο Σάββατο του 2019, ο Giulio Fanti 1, καθηγητής μηχανικών και θερμικών μετρήσεων του πανεπιστημίου της Πάντοβα, συμμετείχε στην τελετή του αγίου Φωτός με σκοπό να μετρήσει και να καταγράψει τις θερμικές ιδιότητες της ιερής φλόγας.
2. Ο Γεννάδιος Ζάριτσε είναι ένας Ρώσος ιερέας και βιολόγος, ο οποίος το Μεγάλο Σάββατο του 2016 συμμετείχε στην τελετή του αγίου Φωτός με σκοπό να μετρήσει τη θερμοκρασία της ιερής φλόγας.

Λεπτομέρειες στην ανάρτηση: 

Το θαύμα του Αγίου Φωτός επαληθεύεται από δύο νέες επιστημονικές έρευνες

Παλαιότερα:

Επιστημονική έρευνα για το Άγιο Φως  (άλλη)

Βγήκε όντως το Άγιο Φως μέσα από μια κολόνα;

Πρώιμες μαρτυρίες για το Άγιο Φως (Early testimonies about miracle of Holy Fire)

Μέγα Σάββατο - Καλή Ανάσταση!

«Ου προσκυνούμεν!»: Το επαναστατικό μήνυμα του Μεγάλου Σαββάτου

Η 7η Ημέρα της Δημιουργίας ως προτύπωση του Μεγάλου Σαββάτου

Τρίτη 4 Μαΐου 2021

Το θαύμα του Αγίου Φωτός επαληθεύεται από δύο νέες επιστημονικές έρευνες


"Ν": Ευχαριστούμε τον αγαπητό εν Χριστώ αδελφό, από τον οποίο πληροφορηθήκαμε αυτό το σημαντικό άρθρο. Η δημοσίευση της μελέτης του καθηγητή Fanti υπάρχει εδώ: Is the "Holy Fire" Related to the Turin Shroud? (σε μορφή pdf) και εδώ: Is the “Holy Fire” Related to the Turin Shroud?. Σε αυτά τα αρχεία υπάρχουν περισσότερες αξιόλογες φωτογραφίες από τις μετρήσεις του και την αντιπαραβολή της φλόγας του Αγίου Φωτός με κοινή φλόγα.

Εφημερίδα ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ, 2.5.2021

Χάρης Σκαρλακίδης, Αρχιτέκτων / ΜΑ Θεολογίας

Το Μεγάλο Σάββατο του 2019, ο Giulio Fanti 1, καθηγητής μηχανικών και θερμικών μετρήσεων του πανεπιστημίου της Πάντοβα, συμμετείχε στην τελετή του αγίου Φωτός με σκοπό να μετρήσει και να καταγράψει τις θερμικές ιδιότητες της ιερής φλόγας.

Η θέση που στεκόταν ήταν μέσα στο ελληνικό καθολικό, σε απόσταση 10 μέτρων ανατολικά του παναγίου Τάφου. Συνεργάτης στο εγχείρημά του ήταν ένας συνάδελφός του από το ίδιο πανεπιστήμιο, ο καθηγητής εφαρμοσμένης μηχανικής RobertoBasso, ο οποίος βιντεοσκόπησε τα δέκα πειράματα που πραγματοποίησαν. Τα αποτελέσματα των μετρήσεών τους δημοσιεύθηκαν στις 10 Ιουλίου του 2019 στο διεπιστημονικό περιοδικό Global Journal of Archaeology and Anthropology.

Σε αυτή τη δημοσίευση, ο καθηγητής Fanti αρχικά υποστηρίζει ότι εντόπισε κάποιες αλληλουχίες διαδοχικών αστραπών που έπεφταν πάνω στο κουβούκλιο του Τάφου, οι οποίες όμως δεν προέρχονταν από τα φλας των καμερών.

Ο Ιταλός καθηγητής σημειώνει:

«Έξω από το κουβούκλιο παρατηρήθηκαν σε τακτά χρονικά διαστήματα διάφορες αλληλουχίες από δεκάδες αστραπές σε συχνότητα από 3 έως 10 Hz λίγο πριν την έξοδο του πατριάρχη. Αυτές οι αστραπές δεν είναι εύκολο να εξηγηθούν διότι διέπονται από χαμηλότερες συχνότητες από αυτές που είναι τυπικές στα φλας των φωτογραφικών μηχανών, αλλά και επειδή έχουν υψηλότερο αριθμό ακολουθίας. Αυτές [οι αστραπές] μπορούν να συνδεθούν με μία πιθανή αυτοανάφλεξη μιας λαμπάδας, επειδή μία αστραπή μπορεί να προκαλέσει ανάφλεξη στο φιτίλι μιας λαμπάδας». 2

Ο καθηγητής Fanti, μετά από σχετικό ερώτημα που του θέσαμε, μας ενημέρωσε ότι κατάφερε να εντοπίσει  τις «αστραπές» (που δεν προέρχονταν από τα φλας των καμερών) μέσω της χρήσης ενός μεταβλητού στροβοσκοπίου.

Ο καθηγητής Fanti άναψε τη δεσμίδα των 33 κεριών του από το άγιο Φως, δύο λεπτά μετά την έξοδο του πατριάρχη Θεόφιλου από τον πανάγιο Τάφο και αμέσως την τοποθέτησε κάτω από το πρόσωπό του. Το πρώτο πράγμα που θέλησε να εξακριβώσει είναι αν η ιερή φλόγα καίει το δέρμα. Στη συνέχεια του άρθρου του επισημαίνει τα ακόλουθα:

«Το άγιο Φως είναι ψυχρότερο από μία κανονική φλόγα, διότι δεν έκαιγε τα γένια του γράφοντος ούτε προκαλούσε κάποιον πόνο στο πρόσωπό του. Η διάρκεια του πειράματος ήταν δύο λεπτά».

Ο καθηγητής Fanti κρατάει επί δύο λεπτά κάτω από το πρόσωπό του μια δεσμίδα 33 κεριών με το άγιο Φως. Αισθανόταν μία μέτρια θερμότητα, όπως αναφέρει, αλλά δεν καιγόταν ούτε ένιωθε κάποιον πόνο.

Ο καθηγητής Fanti, σε επικοινωνία που είχαμε μέσω email, μας ανάφερε τα εξής: «θα πρέπει να σας πω ότι τοποθέτησα περισσότερες φορές τα 33 κεριά κάτω από τα γένια μου. Ενώ τις πρώτες φορές δεν ένιωθα κανένα πόνο, ή οτιδήποτε άλλο, μετά από 10 λεπτά έβαλα και πάλι τη δεσμίδα των κεριών κάτω από τα γένια μου και αυτά άρχισαν αμέσως να καψαλίζονται. Αυτό βρίσκεται σε συμφωνία με την αλλαγή της ποιότητας της φλόγας».

Σε ένα επόμενο πείραμα, δέκα λεπτά μετά το άναμμα της δεσμίδας των κεριών του, ο Ιταλός καθηγητής τοποθέτησε ένα κομμάτι λινού υφάσματος σε απόσταση τριών εκατοστών πάνω από δύο ίδια αναμμένα κεριά: το πρώτο κερί είχε ανάψει από το άγιο Φως, ενώ το δεύτερο από έναν αναπτήρα. Το λινό ύφασμα παρέμεινε πάνω από τις δύο φλόγες επί 30 δευτερόλεπτα. Η κανονική φλόγα έκαψε το ύφασμα, ενώ το άγιο Φως δεν προκάλεσε κάποια σημαντική φθορά.

Τα δύο κεριά που χρησιμοποιήθηκαν για τα πειράματα. Η αριστερή φλόγα είναι κανονική, ενώ η δεξιά είναι το άγιο Φως.


Ο Ιταλός καθηγητής κρατάει ένα λινό ύφασμα σε απόσταση τριών εκατοστών πάνω από τις δύο φλόγες.

Πείραμα 1ο. Βλέπουμε το λινό ύφασμα που τοποθετήθηκε πάνω από τις δύο φλόγες επί 30 δευτερόλεπτα. Η κανονική φλόγα (αριστερά) έκαψε το ύφασμα, ενώ η φλόγα του αγίου Φωτός (δεξιά) το καψάλισε ελαφρώς.

Πείραμα 2ο. Βλέπουμε ένα δεύτερο κομμάτι λινού υφάσματος που τοποθετήθηκε πάνω από τις δύο φλόγες επί 4 δευτερόλεπτα. Η κανονική φλόγα (αριστερά) καψάλισε το ύφασμα, ενώ η φλόγατου αγίου Φωτός (δεξιά) το άφησε τελείως ανέπαφο. Η φωτογραφία προέρχεται από έκθεση σε φίλτρο UV.

Πείραμα 3ο. Φωτομικρογραφία (από μικροσκόπιο) του λινού υφάσματος που τοποθετήθηκε πάνω από τις δύο φλόγες. Αριστερά βλέπουμε το μέρος του υφάσματος που καψαλίστηκε από την κοινή φλόγα και δεξιά το μέρος που παρέμεινε άφθαρτο από τη φλόγα του αγίου Φωτός.

Ο καθηγητής Fanti επισημαίνει ότι στα πειράματά του με τα λινά υφάσματα, όπως και στην περίπτωση που τοποθέτησε τη φλόγα κάτω από το πρόσωπό του, το άγιο Φως «παράγει αποτελέσματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν με φυσιoλογικό τρόπο». 3 Στα τελικά συμπεράσματά του σημειώνει:

«Από το πείραμα που περιγράψαμε σε αυτή τη δημοσίευση, προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια των πρώτων λεπτώντο άγιο Φως δεν προκαλεί καύση σε λινά υφάσματα, όπως αυτή που προκαλεί μία κοινή φλόγα, αλλά μόνο καψάλισμα. Οι επιδράσεις του αγίου Φωτός και μιας κανονικής φλόγας πάνω σε λινά υφάσματα είναι διαφορετικές τα πρώτα λεπτά, αλλά τείνουν να γίνουν αρκετά όμοιες μετά από 20 λεπτά... Τα αποτελέσματα του πειράματός μας είναι ενδιαφέροντα και βρίσκονται σε συμφωνία με τις μετρήσεις του Γεννάδιου Ζάριτσε, ο οποίος ανακάλυψε μία μεταβολή στη θερμοκρασία του αγίου Φωτός 15 λεπτά μετά από την αρχική ανάφλεξή του... Η σταδιακή μεταμόρφωση του αγίου Φωτός από μία ιδιαίτερη φλόγα σε μία κανονική φλόγα, σε χρόνο όχι περισσότερο από 20 λεπτά, είναι κατά συνέπεια επιβεβαιωμένη». 4

Ο Γεννάδιος Ζάριτσε, στον οποίο αναφέρεται ο καθηγητής Fanti, είναι ένας Ρώσος ιερέας και βιολόγος, πρόεδρος της «Ένωσης Ορθοδόξων Επιστημόνων» της Ρωσίας, ο οποίος το Μεγάλο Σάββατο του 2016 συμμετείχε στην τελετή του αγίου Φωτός με σκοπό να μετρήσει τη θερμοκρασία της ιερής φλόγας. Η συσκευή που χρησιμοποίησε ήταν ένα πυρόμετρο υπέρυθρου (VT 303), το οποίο επιτρέπει τη μέτρηση θερμοκρασίας από απόσταση, χρησιμοποιώντας την υπέρυθρη (infrared) ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπεται από ένα αντικείμενο. Τα αποτελέσματα των μετρήσεών του δημοσιεύθηκαν σε άρθρο του στο «Διεθνές Επιστημονικό Ενημερωτικό δελτίο».5 Σε αυτή τη δημοσίευση, ο Ρώσος ιερέας και επιστήμονας σημειώνει:

«...Υπάρχουν πολλά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι η ιερή φλόγα δεν καίει φυσιολογικά για περίπου 10 λεπτά, ενώ μετά αρχίζει να καίει κανονικά. Όμως, η θερμοκρασία του αγίου Φωτός δεν είχε μετρηθεί ποτέ μέχρι σήμερα. Γι’ αυτόν τον λόγο, είχα μαζί μου μία ειδική συσκευή, ένα πυρόμετρο, το οποίο, μέσω ενός ανέπαφου υπέρυθρου θερμόμετρου, μπορούσε να μετρήσει τη θερμοκρασία της επιφάνειας ενός αντικειμένου. Το αντικείμενο ήταν ένα ασημένιο πλακίδιο πλάτους πέντε χιλιοστών και πάχους ενός χιλιοστού. Το ένα άκρο ήταν τυλιγμένο μ’ ένα μονωτικό, ώστε να μπορεί κάποιος να το κρατήσει στη φωτιά χωρίς να καεί. Δεδομένου ότι το ασήμι είναι ένα από τα πιο θερμικά αγώγιμα μέταλλα, ένα πλακίδιο που τοποθετείται στη φωτιά αποκτά αμέσως τη θερμοκρασία της φλόγας.

Με τη βοήθεια του πυρομέτρου μετρήσαμε τη θερμοκρασία του αγίου Φωτός αμέσως μετά την κάθοδό του. Άγγιξα το πρόσωπό μου με αυτή τη φλόγα, αλλά δεν καιγόμουν. Μέτρησα τη θερμοκρασία της φλόγας [της λαμπάδας] μου καθώς και τη φλόγα [των λαμπάδων] των διπλανών μου. Η μέση θερμοκρασία ήταν 42 βαθμοί Κελσίου. Όταν μετά από 15 λεπτά μέτρησα ξανά τη θερμοκρασία της φλόγας, ήταν 320 βαθμοί Κελσίου. Η διαφορά ανάμεσα στους 42 και στους 320 είναι τεράστια… Όταν κάποιοι λένε ότι το άγιο Φως ανάβει με αναπτήρα ή με κάποιο άλλο μέσο, απλά δεν γνωρίζουν τι είναι αυτό για το οποίο μιλάνε. Πρέπει κάποιος να γνωρίζει φυσική για να κατανοήσει ότι εδώ έχουμε μία παραβίαση της αρχής της διατήρησης της ενέργειας». 6

Στο πείραμα της μέτρησης της θερμοκρασίας του αγίου Φωτός συμμετείχε και ο Dr. Victor Khroul, επίκουρος καθηγητής Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας. Σε άρθρο του στο περιοδικό Catholic Herald, ο καθηγητής Khroul σημειώνει:

«Ο ορθόδοξος ιερέας Γεννάδιος Ζάριτσε, από την πόλη του Βόρονετς, βρισκόταν εκεί [στον πανάγιο Τάφο] με σκοπό να διεξαγάγει ένα πείραμα: να μετρήσει τη θερμοκρασία του αγίου Φωτός με μια συσκευή μεγάλης ακρίβειας, η οποία χρησιμοποιεί λέιζερ. Βρισκόμουν δίπλα του κατά τη διάρκεια του πειράματος και είχα τη δυνατότητα να το δω ο ίδιος, από κοντά. Ως ρωμαιοκαθολικός, οφείλω να παραδεχτώ ότι ήμουν δύσπιστος. Αλλά, τα αποτελέσματα ήταν μία έκπληξη. Η θερμοκρασία της φλόγας, αμέσως μόλις τη λάβαμε από τον πατριάρχη της Ιερουσαλήμ, γύρω στις 14:34, ήταν 42 βαθμοί Κελσίου, ενώ 15 λεπτά αργότερα, ήταν 320 βαθμοί Κελσίου». 7

Ο γράφων έχει συμμετάσχει στην τελετή του αγίου Φωτός 20 φορές και έχει ψηλαφήσει την ιερή φλόγα ισάριθμες φορές. Αυτό που μπορούμε να επιβεβαιώσουμε είναι ότι η ιερή φλόγα στην αρχή καίει συνήθως με μία ήπια ένταση. Κάποιες χρονιές που λάβαμε το άγιο Φως πολύ γρήγορα, επειδή βρισκόμασταν δίπλα από την είσοδο του παναγίου Τάφου, η φλόγα έκαιγε σχεδόν ανεπαίσθητα.

Η ιδιότητα της ακαΐας του αγίου Φωτός έχει επιβεβαιωθεί από πολλούς αυτόπτες μάρτυρες στο πέρασμα των αιώνων. Ο πρώτος που την επιβεβαίωσε ήταν ο μουσουλμάνος νομοδιδάσκαλος Ιμπναλ-Κας το έτος 940 μ.Χ.

Η αραβική διήγηση του Ιμπναλ-Κας περί του αγίου Φωτός στο χειρόγραφο AhmadTaymur 103, φ. 48 (1389 μ.Χ.), Κάιρο, Εθνική Βιβλιοθήκη Αιγύπτου.

Ο Ιμπναλ-Κας, στο έργο του Kitabdala’ilal-qibla, αφού πρώτα αναφέρει ότι οι χριστιανοί κάτοικοι της Ιερουσαλήμ συγκεντρώνονται γύρω από τον πανάγιο Τάφο κάθε Μεγάλο Σάββατο, συνεχίζει ως εξής:

«Ο εμίρης και ο ιμάμης του τεμένους είναι και αυτοί παρόντες. Ο σουλτάνος κλειδώνει την πόρτα του Τάφου. Όλοι παραμένουν ακίνητοι, μέχρι που αντικρίζουν ένα φως παρόμοιο με λευκή φωτιά το οποίο βγαίνει από το εσωτερικό του Τάφου. Τότε, ο σουλτάνος ξεκλειδώνει την πόρτα και εισέρχεται κρατώντας μια λαμπάδα, την οποία ανάβει με αυτό το φως και εν συνεχεία εξέρχεται. Η φλόγα της αναμμένης λαμπάδας του δεν καίει.Τη δίνει στον ιμάμη που τη μεταφέρει και ανάβει τις λυχνίες του [μουσουλμανικού] τεμένους». 8

Ο Άραβας συγγραφέας, εκτός από την επιβεβαίωση ότι η ιερή φλόγα δεν καίει, καταγράφει επιπλέον ότι το άγιο Φως εμφανιζόταν μέσα σε έναν άδειο και κλειδωμένο Τάφο. Πολλές φορές αυτός που έμπαινε πρώτος για να παραλάβει το Φως ήταν ο σουλτάνος ή ο εμίρης της πόλης, και όχι ο ελληνορθόδοξος πατριάρχης. Πριν από μία χιλιετία, οι μουσουλμάνοι συμμετείχαν στην τελετή με τέτοια επισημότητα και τέτοιο ζήλο, που θα νόμιζε κανείς ότι η τελετή είναι δική τους και όχι των Ορθοδόξων.

Όπως αναφέρουν ομοφώνως όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες της τελετής του αγίου Φωτός, από τα τέλη του 8ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, επί επτά συνεχόμενους αιώνες, κατά τη διάρκεια της τελετής δεν υπήρχε κανείς στον εσωτερικό χώρο του Παναγίου Τάφου. Αυτό σημαίνει ότι η γνωστή κατηγορία που προσάπτεται σήμερα στον πατριάρχη, ότι μπορεί να ανάβει μόνος του την κανδήλα μέσα στον Τάφο, την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ούτε καν σαν υποψία. Διότι πολύ απλά ο πατριάρχης δεν έμπαινε ποτέ στον Τάφο. Γι’ αυτόν τον λόγο, η φανέρωση του αγίου Φωτός σε έναν άδειο και κλειδωμένο Τάφο γινόταν αποδεκτή ως θαύμα ακόμη και από τους μουσουλμάνους της Ιερουσαλήμ, οι οποίοι μετέφεραν την ιερή φλόγα στα τζαμιά τους και άναβαν με αυτή τις λυχνίες τους.

Στη σημερινή εποχή, αν υποθέσουμε ότι κάποιος πατριάρχης επιχειρεί να ανάψει την ιερή κανδήλα μόνος του (ή κάποιος άλλος πριν από αυτόν), αυτή η πράξη δεν μπορεί να επηρεάσει ούτε κατ’ ελάχιστον την εξέλιξη και την εκδίπλωση του θαύματος. Διότι, όταν το άγιο Φως φανερωθεί στο εσωτερικό του Τάφου, η φυσική φλόγα που καίει στην κανδήλα θα αφομοιωθεί από το θεϊκό πυρ και θα προσλάβει την χάρη και την ιερότητα του ακτίστου Φωτός που καταυγάζει τον ναό και πλημμυρίζει όλο τον πανάγιο Τάφο. Κατά συνέπεια, όταν ο πατριάρχης εξέλθει από τον Τάφο, είτε πιστεύει στο θαύμα είτε όχι, είτε άναψε μόνος την κανδήλα είτε όχι, θα μεταδώσει τελικά στους πιστούς το άγιο Φως. Βεβαίως, πολλές φορές το άγιο Φως συμβαίνει να έχει εξαπλωθεί σ’ ένα μεγάλο μέρος του ναού, από λαμπάδες που άναψαν μόνες τους, πριν καν ο πατριάρχης εξέλθει από τον Τάφο.

Από τις 85 ιστορικές μαρτυρίες (4ος-16ος αι.) που συγκεντρώσαμε στο βιβλίο μας μετά από την πολυετή έρευνά μας, οι 30 μαρτυρίες προέρχονται από αυτόπτες μάρτυρες της τελετής, στους οποίους συγκαταλέγονται: έξι Γάλλοι, τέσσερις Ιταλοί, τέσσερις Ρώσοι, τρεις Γερμανοί, δύο Έλληνες, δύο Αρμένιοι, δύο Αιθίοπες, ένας Κύπριος, ένας Ιρακινός, ένας Αιγύπτιος, ένας Ισλανδός, ένας Μολδαβός, ένας Βέλγος και ένας Αυστριακός. Οι 28 από αυτούς τους αυτόπτες μάρτυρες επιβεβαιώνουν ότι ο Τάφος παρέμενε άδειος, σφραγισμένος και κλειδωμένος, και ότι ο πατριάρχης στεκόταν έξω από αυτόν, όπου απλά προσευχόταν για τη φανέρωση του Φωτός. Προκαλεί εντύπωση ότι κανένας από τους 30 αυτόπτες μάρτυρες της τελετής, μέχρι τα τέλη του 16 αιώνα, δεν αμφισβήτησε ποτέ την αυθεντικότητα του θαύματος.

Η σύγχρονη επιστήμη επαληθεύει τις ιστορικές καταγραφές που έρχονται από το βάθος των αιώνων, και πρωτίστως την ιδιότητα της ακαΐας της ιερής φλόγας. Τα δέκα πειράματα και οι ποικίλες θερμικές μετρήσεις που πραγματοποίησε ο καθηγητής Giulio Fanti το Μεγάλο Σάββατο του 2019 πιστοποιούν με επιστημονικό τρόπο τον υπερκόσμιο χαρακτήρα και την υπερφυσική προέλευση του αγίου Φωτός. Το γεγονός ότι η ιερή φλόγα δεν καίει όπως μία κοινή φλόγα, καταδεικνύει την αιτία της ύπαρξης και την πηγή της προέλευσής της, η οποία είναι μία και μοναδική: το άκτιστο Φως της Αναστάσεως, το οποίο, κάθε Μεγάλο Σάββατο, φανερώνεται στον πανάγιο Τάφο ως υπενθύμιση και ως επαλήθευση της Αναστάσεως του Θεανθρώπου.

Από τη νέα έκδοση του βιβλίου του Χάρη Σκαρλακίδη «Άγιον Φως - Το θαύμα της καθόδου του Φωτός της Αναστάσεως στον Τάφο του Χριστού. Ογδονταπέντε Ιστορικές Μαρτυρίες, 4ος-16ος αι.» – έκδοση 7η. www.skarlakidis.gr

"Ν": Ενότητα στο ιστολόγιό μας με αναρτήσεις για το Άγιο Φως.

Παραπομπές:

1.  Ο καθηγητής Fanti είναι συγγραφέας οκτώ βιβλίων και περισσότερων από 170 επιστημονικών άρθρων σε ιταλικά και διεθνή περιοδικά. Η ειδικότητά του (καθηγητής μηχανικών και θερμικών μετρήσεων) τον καθιστά ως τον πλέον κατάλληλο επιστήμονα για τη μέτρηση των θερμικών ιδιοτήτων του αγίου Φωτός.

  1. G. Fanti, “Is the ‘Holy Fire’ Related to the Turin Shroud?”, Global Journal of Archaeology and Anthropology 10, 4, Ιούλιος 2019: “Οutside the Edicule, various series of tens of strikes of lightening emitted at regular intervals at a frequency variable from 3 to 10 Hz just before the Patriarch goes out of the Edicule with the Holy Fire were observed. These strikes of lightning are not easy to explain because they are characterized by lower frequencies than those typical of camera flashes produced by photographers and with a greater number per sequence. They can be related to a possible auto-ignition of a candle because a strike of lightening can produce a fire in the candle’s wick”.
  2. G. Fanti, ό.π.: “...producing not physically explainable effects”.
  3. G. Fanti, ό.π.: “From the experiment described in this paper, during the first minutes the Holy Fire does not produce burnings on linen fabrics like those produced by a common fire but only a singeing. The effects the Holy Fire and of the common fire on linen fabrics are different in the first minutes but they tend to become very similar after about 20 minutes from the Holy Fire ignition... The results of this experiment seem interesting and in agreement with those obtained by G. Zaridze who detected a variation in the temperature after 15 minutes from the Holy Fire ignition... The gradual transformation of the Holy Fire from a special fire to a common one in not more than 20 minutes is therefore confirmed”.

5. Γεννάδιος Ζάριτσε, «ДУХОВНО-НРАВСТВЕННЫЕ ОСНОВЫ ИССЛЕДОВАНИЯ ТЕМПЕРАТУРЫ БЛАГОДАТНОГО ОГНЯ», στο: МЕЖДУНАРОДНЫЙ НАУЧНЫЙ ВЕСТНИК (ВЕСТНИК ОБЪЕДИНЕНИЯ ПРАВОСЛАВНЫХ УЧЕНЫХ, τ. 2, 2016, 36-38. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων περιγράφηκαν επίσης σε συνέντευξη του π. Γενναδίου στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIANovosti, με τίτλο, «Πατήρ Γεννάδιος: είναι ευκολότερο να πιστέψεις σ’ ένα θαύμα όταν αυτό επιβεβαιώνεται από την επιστήμη».

6. RiaNovosti, 9/1/2016: “Геннадий Заридзе: в чудо легче поверить, если оно подтверждается наукой”.

  1. CatholicHerald, 2/5/2016.

8. Μετάφρ. απόL. Cheikho, Al-Masriq, τ. 16, Βηρυτός 1913, σ. 578. Γιατoπρωτότυποαραβικόκείμενοβλ. F. Sezgin, “Kitabdala’ilal-qiblali-ibnal-Qass”, ZeitschriftfürGeschichtederArabisch-IslamischenWissenschaften 4 (1987).

Πενταπόστασμα

Σάββατο 27 Απριλίου 2019

Μέγα Σάββατο - Καλή Ανάσταση!


Κάθε ήμαρτον και μια Ανάσταση...

Ένα ακόμη βίντεο περί του Αγίου Φωτός

Πριν λίγες μέρες, άλλος ένας φίλος μού διηγήθηκε ότι πήγε στον Άγιο Τάφο και ότι είδε το Άγιο Φως να κυκλοφορεί μέσα στο ναό της Αναστάσεως με τη μορφή μπλε λάμψεων.
Εδώ, όπως και σε πολλά βίντεο, φαίνεται επίσης αυτό. Μάλιστα φαίνεται από την αρχή. Είναι φωτογραφικά φλας αυτά; Και τι ακριβώς φωτογραφίζουν;
Αργότερα, που φαίνονται τόσο μεγάλες λάμψεις, είναι δυνατόν να πρόκειται για φλας;
Κατ' εμέ, απλώς όχι.
Επίσης, βλέπουμε στο 2.43΄΄ ένα κερί που έχει ανάψει στον εξώστη, ενώ το Άγιο Φως δεν έχει φτάσει ακόμη πάνω.

Τέλος πάντων, ας γνωρίζουμε ότι η Ορθοδοξία δεν εξαρτάται από αυτά, αλλά από την αγάπη μας στο Θεό και στον πλησίον. Αλλά τα θεωρώ ωραία και τα δημοσιεύω. Δεν θεωρώ όμως ωραία τη διαμάχη κάθε χρόνο γι' αυτά τα ζητήματα. Με πληγώνει.
Οι ενδιαφερόμενοι, ας πάνε να δουν ("έρχου και ίδε", Ιω. 1, 40 και 47, αλλά και Ματθ. 28, 6). Τι άλλο να πω;
Καλή ανάσταση, αδελφοί, σε όλο τον κόσμο, πιστούς & "απίστους". 


 
Συμπλήρωμα, ώρα 2.51΄.

Παρακολούθησα σε απευθείας σύνδεση την τελετή της αφής του Αγίου Φωτός φέτος, 2019, από το διαδικτυακό κανάλι 4ε. Ο πατριάρχης μπαίνει στον Άγιο Τάφο περίπου στο σημείο 1.44΄
Παρατήρησα ότι όντως υπάρχουν πολλά γαλάζια φλας. Είναι όλες οι λάμψεις από φλας; Δεν το ξέρω. Ο φίλος που αναφέρω πριν, που τον ρώτησα όταν μου διηγήθηκε την εμπειρία του, μου απάντησε: "Όχι, δεν είναι φλας, είναι το Άγιο Φως". 
Βλέπουμε όμως και κάτι άλλο λίγο πριν το τέλος του σημερινού βίντεο... Μια κοπέλα βάζει τη φλόγα του μεγάλου κεριού περισσότερα από 10 δευτερόλεπτα στο ένα χέρι της, και κατόπιν στο άλλο, πάνω από τα μανίκια, και ούτε παίρνει φωτιά ούτε φαίνεται να αισθάνεται να καίγεται. Κάποια στιγμή, προς το τέλος, το μαλλί της παίρνει φωτιά, όμως υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να έχει αυτοπυρποληθεί!
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!!
Η σκηνή αυτή αρχίζει στο 2.39.34΄΄ (όταν πρωτοανεβάσαμε το βίντεο άρχιζε στο 1.58.41΄΄ και ολοκληρωνόταν στο 1.59. 14΄΄).



ΥΓ. Όπως επισήμανε καλός φίλος & εν Χριστώ αδελφός, ο Θεός θέλει να επιτρέπει στον άνθρωπο την αμφισβήτηση. Ας έχουμε υπόψιν ότι η συγκεκριμένη αδελφή μας - δεν ξέρουμε ποια είναι φυσικά - δεν ήξερε ότι την καταγράφει κάμερα. Αν το φως όντως της προκαλούσε εγκαύματα, δεν είχε λόγο να το κάνει αυτό, και μάλιστα να συνεχίσει μετά το άναμμα των μαλλιών της. Το ίδιο και στην απίθανη περίπτωση να ήταν τα ρούχα της από... πυρίμαχο υλικό.
 
Καλή ανάσταση!...

Σάββατο 23 Μαρτίου 2019

Περί του Αγίου Φωτός ξανά (επειδή μας έχουν "τρελάνει" ορισμένοι και ο κόσμος εύκολα παραπλανάται)...


Άγιο Φως: θαύμα ή απάτη;




Θεόδωρος Ρηγινιώτης
Πέρα από το άτομο
Το βίντεο το είχαμε αναδημοσιεύσει και εδώ. Μπορείτε να δείτε & ένα 2ο βίντεο στο τέλος της ανάρτησης.
 
Ομάδα αθέων διαφημίζει αυτή την περίοδο ένα βιβλίο για το φαινόμενο του Αγίου Φωτός, στον Άγιο Τάφο, στα Ιεροσόλυμα, το οποίο, όπως ισχυρίζονται, «αποδεικνύει» ότι το Άγιο Φως είναι «ο μεγαλύτερος θρησκευτικός μύθος», μια καλοστημένη απάτη της Εκκλησίας, που «διαιωνίζεται» για οικονομική εκμετάλλευση των αφελών. 

Το βιβλίο, όπως και τα διαφημιστικά βίντεο, παρουσιάζουν ηχογραφημένες δηλώσεις κληρικών του πατριαρχείου Ιεροσολύμων, που βεβαιώνουν ότι η κανδήλα του Αγίου Τάφου ανάβει με αναπτήρα και όχι θαυματουργικά. 

Επειδή όλος αυτός ο θόρυβος δημιουργεί εντυπώσεις, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάποιες επισημάνσεις επί του θέματος. 

Το καλοκαίρι του 1993, μια ομάδα περίπου 30 τελειόφοιτων της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών επισκεφτήκαμε τους Αγίους Τόπους και ξεναγηθήκαμε επίσημα στο ναό της Αναστάσεως του Χριστού (μέσα στον οποίο βρίσκεται ο Άγιος Τάφος) από αρχιμανδρίτη του πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Δυστυχώς, μετά από τόσα χρόνια λησμονώ το όνομά του. Εκείνος μας είπε ότι η ακοίμητη κανδήλα του Αγίου Τάφου είναι αναμμένη από πριν κατά την τελετή αφής (ανάμματος) του Αγίου Φωτός και ότι είναι μύθος ότι γίνεται έρευνα στον πατριάρχη, για να μην έχει πάνω του σπίρτα όταν μπαίνει στο «ιερό κουβούκλιο» (στον Άγιο Τάφο). Όμως, εξήγησε, το Άγιο Φως είναι όντως θαύμα, διότι, πριν ακόμη ο πατριάρχης βγει από το κουβούκλιο, έχουν αρχίσει ν’ ανάβουν μόνα τους καντήλια του ναού και κεριά που κρατούν οι άνθρωποι στο χέρι και το Άγιο Φως έχει εμφανιστεί και στριφογυρίζει ψηλά, στις κολώνες του ναού! 

Χρόνια μετά, ένας Ρεθεμνιώτης φίλος, εκπαιδευτικός (όχι θεολόγος), μου είπε: «Πήγα στα Ιεροσόλυμα χωρίς να πιστεύω τα σχετικά με το Άγιο Φως, όμως τώρα πιστεύω, γιατί έβλεπα λάμψεις να εκτινάσσονται από την πόρτα του Αγίου Τάφου και ν’ ανάβουν τα κεριά των ανθρώπων». 

Όπως αντιλαμβάνεστε, είναι φανερό πως η εμφάνιση του Αγίου Φωτος είναι ένα θαύμα, άσχετα πώς ανάβουν η κανδήλα και οι λαμπάδες του πατριάρχη, επειδή υπάρχουν αμέτρητες μαρτυρίες ανθρώπων που βλέπουν τα φωτεινά φαινόμενα εκείνη την ώρα έξω από το κουβούκλιο του Αγίου Τάφου (συν την ακαΐα, δηλ. ότι η φλόγα αυτή δεν καίει και δεν βάζει φωτιά τα πρώτα λεπτά, ενώ προηγουμένως χιλιάδες κεριά έχουν ανάψει από την ίδια φλόγα). 

Μάλιστα οι μαρτυρίες αυτές έρχονται και από το παρελθόν (ανήκουν και σε μουσουλμάνους Άραβες κατακτητές και σε Λατίνους εχθρούς των ορθοδόξων) και από την εποχή μας. Υπάρχουν και αναλυτικές περιγραφές άλλων κληρικών, όπως του μοναχού Μητροφάνη (που κρύφτηκε μέσα στον Άγιο Τάφο το 1926 και τα είδε όλα) και του τέως πατριάρχη Διόδωρου, που βεβαιώνουν ότι η φλόγα ανάβει θαυματουργικά. Το ίδιο βεβαιώνουν και αλλόθρησκοι κατακτητές των μεσαιωνικών χρόνων, όπως είπαμε, που το καντήλι άναβε μπροστά στα μάτια τους, και μάλιστα κάποιοι από αυτούς, για να το εμποδίσουν, είχαν αντικαταστήσει το φιτίλι με μεταλλικό σύρμα. 

Επίσης έχουμε την έρευνα του καθηγητή Φυσικής Αντρέι Βολκώφ, που διαπίστωσε ανεξήγητες ενεργειακές διακυμάνσεις στο χώρο κατά την εμφάνιση του Αγίου Φωτός, καθώς και δύο ανεξάρτητες μελέτες ισάριθμων καθηγητών της Μηχανικής των Θραύσεων πάνω στη ραγισμένη κολώνα του ναού της Αναστάσεως, στην οποία άναψε το Άγιο Φως τον 16ο αιώνα, όταν οι Τούρκοι είχαν απαγορεύσει στον ορθόδοξο πατριάρχη να μπει στο ναό. 

Αυτά και πολλά άλλα θα τα διαβάσει ο αναγνώστης σε ένα πραγματικά σοβαρό βιβλίο περί του θέματος, το βιβλίο του αρχιτέκτονα Χάρη Σκαρλακίδη «ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ – ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Εβδομήντα ιστορικές μαρτυρίες (4ος-16ος αι.)», ο οποίος ερεύνησε πολλές βιβλιοθήκες ανά τον κόσμο και βρήκε τα ίδια τα χειρόγραφα των συγγραφέων που παραθέτει, με συγκλονιστικές μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων. Λεπτομέρειες για το βιβλίο, και μερικά κεφάλαια, μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα του συγγραφέα: http://www.skarlakidis.gr/el.html

Αν κάποιος θέλει οπωσδήποτε να πειστεί και να πείσει τους άλλους ότι στο Άγιο Φως δεν έχουμε περίπτωση θαύματος, ας διαβάσει αυτό το βιβλίο κι ας το αναιρέσει. Όσο υπάρχει αυτό το βιβλίο, δεν καταρρίπτεται το θαύμα του Αγίου Φωτός. 

Ο κ. Σκαρλακίδης, όπως αναφέρει, έχει παραστεί στην τελετή του Αγίου Φωτός έντεκα φορές. Αναρωτιέμαι πόσες φορές πήγε ο συγγραφέας του πρόσφατου βιβλίου, που τόσο διαφημιστικό θόρυβο προκαλεί… Και, αν πάει και δεν δει τίποτε, άραγε αυτόματα ακυρώνονται οι δεκάδες σύγχρονες μαρτυρίες ανθρώπων που είδαν και βλέπουν; Έχει κανένα χαρτί από ψυχολόγο για κάποιον από αυτούς ότι βλέπει παραισθήσεις; Είναι πιο έξυπνος και πιο μορφωμένος από (όλους ανεξαιρέτως) αυτούς; Τους εξέτασε όλους για ειλικρίνεια ή ψεύδος; Αν όχι, έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του πριν μιλήσει για μύθο ή απάτη. 

Φυσικά, τα περισσότερα κεριά ανάβουν με φυσικό τρόπο, από το ένα στο άλλο. Δεν έπεται ότι «όλα» ανάβουν θαυματουργικά. Κι όμως, ακόμη κι αυτά τα κεριά, που τους έχει μεταδοθεί η φλόγα από ένα άλλο κερί, δεν βάζουν φωτιά τα πρώτα λεπτά, όταν οι άνθρωποι ακουμπούν τη φλόγα στα γένια ή στα μαλλιά τους, στα χέρια τους ή στα ρούχα τους. 

Ας μη βιαζόμαστε λοιπόν να κρίνουμε και ας μην είμαστε φανατικοί και προκατειλημμένοι. Η αμφισβήτηση κάθε φαινομένου που φαίνεται ως θαύμα είναι πέρα για πέρα θεμιτή, μάλιστα και αναγκαία. Όμως με καλή πρόθεση. Μια αυτοψία νομίζω ότι θα είναι διαφωτιστική για κάθε καλοπροαίρετο ερευνητή – εύχομαι σε κάθε ενδιαφερόμενο να κάνει Πάσχα στον Άγιο Τάφο. Και, μαζί με τον Ιησού Χριστό, να αναγεννηθεί και ο ίδιος και ν’ ανακαλύψει το βαθύτερο νόημα της ζωής, μιας φωτεινής ζωής που δεν τελειώνει ποτέ. Αυτό, νομίζω, είναι το άγιο φως με τη μεγαλύτερη σημασία, το φως του Χριστού μέσα στην καρδιά μας και στην καρδιά των αδελφών μας.  
Καλή ανάσταση.

"Ν": Ένα μόνο σχόλιο. Στις παλαιότερες μαρτυρίες περί του Αγίου Φωτός που αναφέρει ο Χ. Σκαρλακίδης, είναι φανερό ότι η κανδήλα του Παναγίου Τάφου ήταν ΣΒΗΣΤΗ και άναβε θαυματουργικά. Διαβάστε το βιβλίο και θα δείτε.

Παρακαλώ, δείτε ένα ωραίο βίντεο από εδώ, όπου στο διάστημα 6.50 - 9. 05΄΄ διακρίνονται ολοκάθαρα οι λάμψεις από το Άγιο Φως στο χώρο του ναού. Προσοχή: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ φωτογραφικά φλας. Παρατηρήστε τις.

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2019

Άγιο Φως: θαύμα ή ανάβει με τον αναπτήρα;



Ντόρος προκλήθηκε και προκαλείται αυτές τις μέρες με το αγαπημένο θέμα - ένα από τα πολλά - ορισμένων για την προπασχάλια περίοδο, το θέμα του Αγίου Φωτός.
Αναδημοσιεύουμε το απόσπασμα (από εδώ - υπάρχει και διαφημιστικό βίντεο):

Μεγάλη συζήτηση αναμένεται να προκαλέσει το βιβλίο του Έλληνα ερευνητή Δημήτρη Αλικάκου που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Εκκρεμές. Στο βιβλίο με τίτλο «Λύτρωση – Περί του Αγίου Φωτός», ο ερευνητής καταρρίπτει όπως σημειώνει, βασισμένος σε μαρτυρίες ανθρώπων που εμπλέκονται πιο άμεσα απ’ όλους, το ετήσιο «θαύμα» του Αγίου Φωτός.
Από τον σκευοφύλακα του Παναγίου Τάφου Ισίδωρο και τον αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίνης Αρίσταρχο, μια από τις σημαντικότερες μορφές της αγιοταφίτικης αδελφότητας, έως τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ’ και τον πρώην αρχιεπίσκοπο Ασκάλωνος.
Σε συνομιλία του ερευνητή με τον αρχιεπίσκοπο Αρίσταρχο, ο ιεράρχης εμμέσως παραδέχεται ότι δεν συμβαίνει θαύμα:
« - Πρόσφατα παρατήρησα ότι αλλάξατε το κείμενο περί της τελετής του Αγίου Φωτός στην ιστοσελίδα του Πατριαρχείου και στη θέση του μπήκε ένα άλλο, που δεν κάνει πουθενά λόγο για “θαύμα”.
- Ναι, αυτό το κείμενο δεν έπρεπε να είναι εκεί, δεν γνωρίζω πώς μπήκε. – Ναι, αλλά το νέο κείμενο δεν μιλάει για θαύμα.
 – Μα το Πατριαρχείο δεν μιλάει για θαύμα! Η λέξη προέρχεται από το “θαυμάζω”. Τι σχέση μπορεί να έχει με μια ιερή τελετή;
- Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Αναγκαστικά, η επόμενη ερώτηση δεν μπορούσε να είναι άλλη από τη λεγόμενη «απαγορευμένη»: “Και αφού δεν είναι θαύμα, τότε πώς ανάβει το Άγιο Φως;”»
Σε άλλο σημείο ο σκευοφύλακας του Παναγίου Τάφου, Ισίδωρος, φέρεται να παραδέχεται πως ο ίδιος ανάβει το φως στο καντήλι.
«Ακούστε. Το καντήλι μπαίνει σβηστό από μένα, όλος ο κόσμος το βλέπει μέσα από την τηλεόρασή του. Όμως όταν ο Πατριάρχης εισέρχεται στον Πανάγιο Τάφο το βρίσκει αναμμένο…» «Εγώ το ανάβω…» «Με έναν αναπτήρα, τι άλλο;»…

Το δικό μας απλό σχόλιο:

Μετά από τόσες μαρτυρίες, και παλιές και σημερινές (έχω και μια σπουδαία μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα, που πήγε χωρίς να πιστεύει και πίστεψε όταν είδε τα φωτεινά φαινόμενα μέσα στο ναό της Αναστάσεως), είναι αδύνατον να δεχθούμε ότι ο Άγιο Φως ανάβει με αναπτήρα ή πολύ περισσότερο ότι η Εκκλησία διαπράττει απάτη.
Αρκούμαστε να παραπέμψουμε στο βιβλίο του Χάρη Σκαρλακίδη, που ασφαλώς πρέπει να διαβάσει κάθε αληθινός ερευνητής. Ιδού και βίντεο του ίδιου. Ενότητα στο ιστολόγιό μας εδώ.
Για τα λοιπά, τα συμπεράσματα ας είναι δικά σας.
Καλή ανάσταση!...

Συμπλήρωμα
 
Η άμεση γνώση του Θεού από τους ανθρώπους   

Τρίτη 12 Μαρτίου 2019

Για το βιβλίο του Χάρη Κ. Σκαρλακίδη, Άγιον Φως - Το θαύμα του Μεγάλου Σαββάτου στον Τάφο του Χριστού

Βιβλιοπαρουσίαση: του Πρωτοπρεσβύτερου Θεόδωρου Ζήση
Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
στην εφημερίδα "Ορθόδοξος Τύπος"

Από την ιστοσελίδα του συγγραφέα, όπου πολλά στοιχεία για το βιβλίο και ορισμένα κεφάλαια.
 
1._AGION_FOS_ELL1Τις άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος ο κ. Χαράλαμπος Σκαρλακίδης, Αρχιτέκτων και καθηγητής σχεδιαστικών προγραμμάτων μέσω Η/Υ, εδώρησε στην εκκλησιαστική Ιστορία των Ιεροσολύμων, αλλά και σε κάθε πιστό Χριστιανό, ιδίως τους Προσκυνητές της Αγίας Γης, ένα πολύτιμο δώρο: το νέο βιβλίο του με τίτλο το «Άγιον Φως. Το θαύμα του Μεγάλου Σαββάτου στον Τάφο του Χριστού· εβδομήντα ιστορικές μαρτυρίες (4ος - 16ος αι.)», το οποίο είναι καρπός πολυετούς και βαθειάς μελέτης και διασταυρώσεως ιστορικών πηγών, κυρίως παλαιοτέρων, σχετικώς με το θαύμα του Αγίου Φωτός του Παναγίου Τάφου του Κυρίου, το οποίο μαρτυρείται καθ' έκαστον έτος, το Μέγα Σάββατο, στη γνωστή ιεροσολυμιτική ιερή Τελετή.
Σημαντικότατο επίτευγμα του βιβλίου σε 352 σελίδες: η απόδειξη και ιστορική τεκμηρίωση τόσον της επενέργειας θαυμαστών παραγόντων στην αφή του Αγίου Φωτός εντός του Παναγίου Τάφου και των κυκλόθεν εκτός αυτού κανδηλών, όσον και μερικών παρομαρτούντων φαινομένων, δηλαδή της αρχικής ακαΐας του Αγίου Φωτός και της ανεξήγητης - κατ' άνθρωπον - δημιουργίας της σχισμής του κεντρικού κίονος εκ των τριών δυτικών κιόνων της Κεντρικής Θύρας του συγκροτήματος του Ναού της Αναστάσεως.
Ποιοί όμως μαρτυρούν περί τούτων; Μήπως οι ίδιοι οι Αγιοταφίται; Μήπως τίποτε «θρησκόληπτοι» και «ευσυγκίνητοι» Προσκυνηταί; Μήπως τίποτε παράγοντες «οικονομικής εκμεταλλεύσεως» του θαύματος; Μήπως μόνον οι «συναισθηματικοί και μυστικοπαθείς» (κατά μερικούς δυσπίστους η ορθολογι­στές Καθηγητές) Ρώσοι; Όχι. Μαρτυρούν τεσσαράκοντα δύο συγγραφείς του Μεσαίωνος, μερικοί πολύ σημαινουσών θέσεων, Άραβες και Πέρσες Μουσουλ­μάνοι, Γάλλοι, Ρωμηοί, Γερμανοί, Ρώσοι, Ισλανδοί, Άγγλοι, Αρμένιοι, ένας Σύριος, ένας Μολδαβός, ένας Ελβετός και ένας Ιταλός ιστορικός σε επίσημα ιστορικά κείμενα, αρκετοί αυτών γενόμενοι αυτόπται του θαύματος, και μολονότι η εχθρική στάση των περισσοτέρων αυτών έναντι της Ορθοδόξου Ρωμηοσύνης των Φυλάκων του Παναγίου Τάφου, κάθε άλλο παρά θα δικαιολογούσε την υπ' αυτών ιστορική καταγραφή ενός θαύματος, που - σύμφωνα με τους περισσοτέρους από τους συγγραφείς - μόνο μετά την προσευχή του Ορθοδόξου Πατριάρχου των Ιεροσολύμων μπορούσε να λάβει χώρα.
Οι σχετικές μαρτυρίες των Αγίων της Εκκλησίας μας, όπως του Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστού των Αρμενίων (σωτηρίου έτους 330 μ.Χ.), του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, του Αγίου Θεοδώρου του Σαββαΐτου (σ.έ. 836) και του σοφού Αρέθα Καισαρείας είτε περί του ακτίστου Φωτός του Παναγίου Τάφου εν γένει είτε και της ιδίας της Τελετής του Αγίου Φωτός, μεταγενεστέρως, είναι ιδιαιτέρας σημασίας ως προς την αποδοχή του θαύματος αυτού, βάσει της consensus Patrum («ομοφωνίας των Πατέρων») η οποία κυρίως καταδεικνύει την consensum Ecclesiae («ομοφωνίαν της Εκκλησίας»).

Πέραν τούτων, ο κ. Σκαρλακίδης ενσωμάτωσε στη μελέτη του και τρεις πολύ σημαντικές γνώμες συγχρόνων επιστημόνων: του κ. Αντρέι Βολκόφ, επιστήμονος φυσικού του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Ρωσίας «Ινστιτούτον Κουρτσιάτοφ», σχετικώς με την αφή του Αγίου Φωτός εντός του Παναγίου Τάφου, και των Καθηγητών κ. Ευγενίου Μορόζωφ, Ρώσου ειδήμονος της Μηχανικής των Θραύσεων και της Φυσικής της Αντοχής των υλικών, και του ημετέρου κ. Γεωργίου Παπαδοπούλου, της ιδίας ειδικότητος παρά τω Εθνικώ Μετσοβείω Πολυτεχνείω, σχετικώς με τη ρήξη του κίονος της Κεντρικής Θύρας του Ναού της Αναστάσεως χάρις στο Άγιον Φως, κατά το σωτήριον έτος 1579. 
Ο μεν φυσικός Αντρέι Βολκόφ κατέγραψε με ειδική συσκευή (οσιλοσκόπιο), το Μ. Σάββατο του 2008, κατά την ώρα της αφής του Αγίου Φωτός, ανεξήγητη και αδικαιολόγητη ηλεκτρική φόρτιση του αέρα περί τον Πανάγιο Τάφο και επίσης ανεξήγητη ηλεκτρική εκκένωση, με πιθανή παρουσία πλάσματος χαμηλής θερμότητος, τα οποία άπαντα, είναι φαινόμενα επιστημονικώς ανεξήγητα, αλλά ψηφιακώς καταγεγραμμένα και μάλιστα παρουσιασθέντα σε σχετικό ντοκυμανταίρ. Οι Καθηγητές Μορόζωφ και Παπαδόπουλος, μετά από μελέτη φωτογραφιών του ρήγματος του κίονος, απεφάνθησαν, ότι η δομή της ρωγμής αποδεικνύει την δημιουργία της μόνον από ισχυρή ηλεκτρική εκκένωση, ίσως σε συνδυασμό με ταυτόχρονο σεισμικό κύμα το οποίο καταπόνησε τον κίονα σε στρεπτική ταλάντωση, φαινόμενα επίσης ανεξήγητα, και δη για συγκεκριμένη στιγμή χρόνου (τελετή Αγίου Φωτός, Μ. Σάββατο σ.έ. 1579).

Καταγράφουμε ως πολύ σημαντική τη συμβολή του κ. Σκαρλακίδη και στην επισήμανση η περαιτέρω διαλεύκανση μερικών ιστορικών γεγονότων και καταστάσεων που μέχρι τώρα διέφευγαν την προσοχή πολλών, ίσως των περισσοτέρων από εμάς, μεταξύ των οποίων σημειώνουμε μόνον τα εξής:

(α) Η ανάγνωση της ευχής του Αγίου Φωτός από τον Ρωμηό Πατριάρχη Ιεροσολύμων γινόταν επί έξι αιώνες (ca 920 - ca 1480 μ.Χ. ) εκτός του Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου, εξ αιτίας της εχθρικής στάσεως των εκάστοτε κυριάρχων της Αγίας Πόλεως, Αράβων η Σταυροφόρων, αλλά το Άγιον Φως άναβε θαυματουργικώς εντός του Κουβουκλίου· τούτο είχεν ως αποτέλεσμα την «κατακύρωση» του θαύματος υπέρ των Ορθοδόξων, διότι δεν υπήρχε περίπτωση εφαρμογής τεχνάσματος εξ αποστάσεως, αλλ' ούτε κι η προσευχή άλλου θρησκευτικού προσώπου μπορούσε να «προσελκύσει» το Άγιον Φως. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Πέρση ιστορικού Αλ-Μπιρουνί (973-1048 μ.Χ.), του Πανεπιστήμονος του αραβικού κόσμου και ενός εκ των μεγαλυτέρων διανοιών της ιστορίας, και επίσης του Άραβος θεολόγου και νομικού Ίμπν αλ-Κας (10ος αι. μ.Χ.), το θαύμα εθεωρείτο τόσον βέβαιο ακόμη και μεταξύ των Μουσουλμάνων, ώστε αυτοί άναβαν με το Άγιον Φως τις λυχνίες του Τεμένους (Τζαμιού) του Βράχου. Ο ίδιος ο Αλ-Μπιρουνί αναφέρει εισαγωγικώς, ότι: «Σχετικά με το Σάββατο της Αναστάσεως λέγεται μια ιστορία η οποία εκπλήσσει τον ερευνητή των φυσικών επιστημών και η αιτία της οποίας είναι αδύνατο να ανακαλυφθεί. Εάν δεν υπήρχε ομοφωνία των αντιπάλων [του θαύματος] και δεν αναφέρανε ότι το είδαν και οι ίδιοι, και ακόμη εξέχοντες διδάσκαλοι και άλλοι άνθρωποι το μεταφέρανε στα συγγράμματά τους, κάποιος θα μπορούσε να μην έχει καμιά εμπιστοσύνη [...] Η έλευση εκείνη την ημέρα της φλόγας από τον ουρανό, που επανέρχεται στον συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, γίνεται αφορμή να μένουμε άναυδοι».

(β) Η καταστροφή του Ναού της Αναστάσεως από τον Χαλίφη Άλ Χακίμ, το έτος 1009 μ.Χ., οφείλεται, σύμφωνα με τους ιστορικούς Ίμπν αλ-Καλανίσι (1070-1160 μ.Χ.), Σίμπτ αλ-Τζάουζι και Μπάρ Εμπραίο (1226-1286 μ.Χ.) στη φοβερή απήχηση του θαύματος του Αγίου Φωτός μεταξύ των Αράβων μουσουλμάνων. Ολίγες δεκαετίες προ τούτου, γραπτή αναφορά του εκ ΚΠόλεως απεσταλμένου στην Αγία Πόλη Ορθοδόξου κληρικού Νικήτα προς τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο, το Πάσχα του 947 μ.Χ., μαρτυρεί επιπλέον, ότι οι αραβικές Αρχές των Ιεροσολύμων θορυβημένες από την απήχηση του θαύματος του Αγίου Φωτός του Μ. Σαββάτου στον πληθυσμό της Συρίας, και από τις τάσεις μεταστροφής του πληθυσμού στο Χριστιανισμό, αποπειράθηκαν να σταματήσουν το έτος εκείνο και πάλι την ιερά Τελετή, αλλά δύο κανδήλες στην Αγία Αποκαθήλωση άναψαν θαυματουργικώς μόνες τους, με τον αναμενόμενο βέβαια αντίκτυπο μεταξύ του χριστιανικού και του ετεροθρήσκου πλήθους.

(γ) Το θαύμα του Αγίου Φωτός, μέχρι του έτους 1238 ήταν επισήμως αποδεκτό και από τους Λατίνους· άλλωστε ο ίδιος ο Πάπας Ουρβανός Β΄ το διεκήρυξε επισήμως στη Σύνοδο της Κλερμόν στη Γαλλία (1095 μ.Χ.), κατά την έναρξη της Α' Σταυροφορίας. Με απόφαση, όμως, του Πάπα Γρηγορίου Θ΄ του 1238, απορρίφθηκε το θαύμα και απαγορεύθηκε η παρουσία πιστών του παπισμού στην τελετή, το οποίο ισχύει μέχρι και σήμερα. Στην εργασία του κ. Σκαρλακίδη παρατίθενται πλήν της μαρτυρίας του Πάπα Ουρβανού Β΄ (αγίου των Ρ/καθολικών) και οι υπέρ του Αγίου Φωτός μαρτυρίες άλλων δύο αγίων του λατινισμού, του Ριχάρδου του Ευλογημένου (1027 μ.Χ.) και του Πέτρου του Σεβασμίου (1092-1156 μ.Χ.).
Απρόσμενη είναι η συνδυασμένη μαρτυρία και πολλών φραγκο-λατίνων ιστορικών, οκτώ τον αριθμό, περί της «αποτυχίας» του θαύματος το 1101 μ.Χ., λόγω των εγκλημάτων και αμαρτιών των νεήλυδων Σταυροφόρων, κατάσταση την οποίαν άλλαξε μόνον η παρέμβαση των Ορθοδόξων Ελλήνων στην τελετή και η τελική έλευση του Αγίου Φωτός στους Έλληνες· κατά την επισήμανση του συγγραφέως: «Τι σημαίνει, όμως, αυτή η άρνηση του Αγίου Φωτός να φανερωθεί εκείνο το Μεγάλο Σάββατο του 1101, όσον αφορά στην εγκυρότητα του θαύματος; Την διαψεύδει, η μήπως την επισφραγίζει και την επιβεβαιώνει; Από τη διήγηση των γεγονότων καθίσταται φανερό ότι παρά το όνειδος και την ταπείνωση που υπέστησαν οι Λατίνοι, και πρωτίστως ο Δαϊμβέρτος [σ.β. : ο λατίνος πατριάρχης], κανείς δεν ήταν σε θέση να αναπαραγάγει το Άγιο Φως με τεχνητό τρόπο [σ.β. : δηλ. για να μη εξευτελισθούν]!»
«Κι αυτό για έναν απλό λόγο: επειδή, όπως έχει ήδη καταστεί σαφές, κατά τη διάρκεια της τελετής δεν υπήρχε κανείς στο εσωτερικό του μνημείου. Ο Τά­φος ήταν κλειδωμένος και τα κλειδιά τα κατείχε αποκλειστικά ο Δαϊμβέρτος. Κατά συνέπεια, η αναπάντεχη έλευση του Αγίου Φωτός μέσα σ' έναν κενό Τάφο, το πρωΐ της Κυριακής, 21ης Απριλίου του 1101, ενώ απουσίαζε ο Δαϊμβέρτος, αποτελεί ένα αδιαμφισβήτητο τεκμήριο για την εγκυρότητα του θαύματος».

Η μελέτη αυτή γενικώς διακρίνεται για την έκταση των παρατιθεμένων πληροφοριών, με την προσεκτική ερμηνεία των, με την τεκμηρίωση του περιεχομένου των πρωτογενών μαρτυριών και την πλαισίωσή τους με τις δευτερογενείς πηγές, με την πλήρη διαζωγράφιση των ιστορικών συγκυριών, αλλά και με τη συμπλήρωση των ιστορικών γεγονότων από σημαντικές σημερινές μαρτυρίες περί του θαύματος. Η απλή γλώσσα, ο τρόπος παραθέσεως των στοιχείων και οι επεξηγήσεις καθιστούν το επιστημονικό περιεχόμενο προσιτό και στους πλέον απλούς αναγνώστες, ενώ ο τρόπος παραθέσεως των τεκμηρίων και η μέθοδος προσεγγίσεως των πηγών έως και την μετάφρασή τους διέπονται από καθαρώς επιστημονικό πνεύμα, εμφανές και στην αποφυγή περιττών επαναλήψεων και μακρυλογίας. Παρατίθεται επίσης πίναξ βιβλιογραφίας και ευρετήριο ονομάτων. Η στοιχειοθεσία γενικώς, οι ποιοτικές πολύχρωμες φωτογραφίες, τα σχεδιαγράμματα, οι χάρτες κι οι γκραβούρες, η ποιότης του χαρτιού (illustraion), συμπληρώνουν το ούτως η άλλως πολύτιμο επιστημονικό περιεχόμενο της εκδόσεως.
Πολύ χαρακτηριστική της επιμελείας του συγγραφέως και πρωτότυπη για ένα έργο με τόσο ευρύ φάσμα αποδεκτών η παράλληλη παράθεση (1) φωτογραφιών των αυθεντικών και παλαιοτάτων χειρογράφων των μαρτυριών περί του Αγίου Φωτός, (2) του μεταγεγραμμένου από τα χειρόγραφα αυθεντικού κειμένου (ελληνικού, αραβικού, λατινικού και ρωσικού) και (3) της νεοελληνικής μεταφράσεώς του (μέσω συνήθως άλλης μεταφράσεως). Για τη μετάφραση μερικών κειμένων από τα ανέκδοτα αραβικά χειρόγραφα, ο κ. Σκαρλακίδης επέτυχε τη βοήθεια Αραβιστών Ακαδημαϊκών Επιστημόνων, ως του Τούρκου Καθηγητού Dr. Fuat Sezgin και του Δόκτορος Gamal al-Tahir. Πλήν τούτου και οι προσεγγίσεις μεταγενεστέρων ερευνητών - ιστορικών παρατίθενται πλήρεις στις υποσημειώσεις, στο ξενόγλωσσο πρωτότυπό τους.
Η μελέτη του κ. Σκαρλακίδη συμπεριέλαβε, αξιοποίησε και συμπλήρωσε όλες τις μέχρι τώρα σχετικές ιστορικές μελέτες, των J. Mosheim (1736), G. Klameth (1913), Ignaty Kratchkovsky (1914), του ημετέρου μακαριστού Αρχιμανδρίτου π. Καλλίστου Μηλιαρά (1934), των M. Ganard (1955), Otto Meinardus (1962), F. Peters (1985) και του Επισκόπου (παλαιού ημερολ.) Φωτικής Αυξεντίου (1999).
Πέραν της αξίας του συγγράμματος κατά πρώτον ως προς την τεκμηρίωση ενός μοναδικού ιστορικού φαινομένου, ενός θαύματος που λαμβάνει χάριτι Θεού χώραν κατ' έτος δια της ευλογίας της Αγίας ημών Ορθοδόξου Εκκλησίας προς χάριν των πιστών προσκυνητών, η αξία του έγκειται και στην παράθεση σημαντικής βιβλιογραφίας και ιστορικών λεπτομερειών της εκκλησιαστικής ιστορίας των Ιεροσολύμων, και κυρίως στην απόδειξη του ιστορικού και ακαταμαχήτου δικαιώματος του Ορθοδόξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων να προΐσταται στην Τελετή ο Πατήρ και Πατριάρχης του, έναντι των ετεροδόξων εκπροσώπων, στη σημερινή εποχή, όταν όχι μόνον το θαύμα, αλλά και η ίδια η ιερά Τελετή του Αγίου Φωτός βάλλεται πανταχόθεν.

Η μετά χείρας βιβλιοπαρουσίαση δεν μπορεί παρά να αδικεί (λόγω περιορισμένου χώρου) την αξία του βιβλίου, η οποία όμως - φρονούμε - θα εκτιμηθεί επαρκώς από τους μέλλοντες αναγνώστες του. Η παρουσιαζόμενη μελέτη του κ. Σκαρλακίδη ήδη εκτυπώθηκε στα αγγλικά, ρωσικά, ισπανικά, ρουμανικά, σερβικά, ιταλικά, γερμανικά, γαλλικά και ακολουθούν μεταφράσεις της στα γεωργιανά, αραβικά, τσέχικα και πολωνικά.
Μετά την ανάγνωση ενός τόσο σημαντικού βιβλίου, αισθάνεται κανείς υποχρεωμένος να ευχαριστήσει για την προσφορά του τον κ. Σκαρλακίδη και για την πρόθεσή του, η οποία είναι τόσο μεγαλύτερης αξίας, καθ΄ όσον ο κ. Σκαρλακίδης δεν είναι επιστήμων ιστορικός η θεολόγος, αλλ' εν προκειμένω έχει φθάσει η και υπερβή τα μέτρα των ειδικών αυτών τομέων.
Το παρουσιαζόμενο σύγγραμμα δεν αποσκοπεί βέβαια και ούτε χρειάζεται να πείσει περί της πραγματικότητος του θαύματος του Αγίου Φωτός (διότι οι εκ προθέσεως δύσπιστοι «ουδέ εάν τις εκ νεκρών αναστή πεισθήσονται»)· περί του θαύματος τούτου πρωτίστως πολλοί εν Ιεροσολύμοις Αγιοταφίται έχουν ακούσει από τα χείλη πάρα πολλών πιστών, στους οποίους είτε οι λαμπάδες η οι κανδήλες πλησίον των άναψαν αυτομάτως είτε κάποιο άλλο θαυμαστό σημείο συνέβη στην Τελετή της μεσημβρίας του Μ. Σαββάτου. Αν κάποιοι παρευρισκόμενοι, για λόγους που γνωρίζει ο Χριστός, δεν αξιώθηκαν τέτοιας φωτοφανείας, τούτο ωστόσο δεν αποτελεί λόγο γενικής αποσιώπησης του καταφανούς θαύματος η περιορισμού της βουλής και των θαυμάτων του Θεού. Άλλωστε, κατά την Παράδοση της Εκκλησίας, «δεν είναι ασφαλής για τους δούλους η απόκρυψη των θαυμάτων του Δεσπότου των».

Κυρίως απευθύνεται η μελέτη του κ. Σκαρλακίδη στους αδυνάμους και αμφιβάλλοντες πιστούς, τους οποίους προσκαλεί να θέσουν την χείρα των «επί τον τύπον των ήλων» και να απορρίψουν τη θύραθεν προπαγάνδα, η οποία αμφισβητώντας το θαύμα του Αγίου Φωτός των Ορθοδόξων, αμφισβητεί μεν πρωτίστως την μοναδικότητα ("exclusiveness") της Ορθοδοξίας στην κοινωνία Της με την Αγία Τριάδα, αμφισβητεί δε επίσης την αξιοπιστία και ειλικρίνεια της αγράφου και γραπτής Παραδόσεως της Εκκλησίας, η οποία παραδίδεται από γενεά σε γενεά με απόλυτο σεβασμό, ακρίβεια και φόβο Θεού· η προπαγάνδα αυτή ωθεί εν τέλει και σε περιφρόνηση του παραγγέλματος του Συνοδικού της Ορθοδοξίας (επί απειλή αναθέματος) να μας διέπει μια καλή απλότητα (ευπιστία) στο θέμα της παραδοχής των θαυμάτων που ενεργούνται Θεόθεν εντός της Αγίας Εκκλησίας μας.
Ως εκ τούτου, το βιβλίο αποτελεί μια «ηχηρή» απάντηση στους σπορείς προτεσταντικών ζιζανίων δυσπιστίας και ειρωνείας, οι οποίοι είχαν την απαίτηση να θέσουν τις κάμερές τους εντός του Κουβουκλίου το Μ. Σάββατο για να δούν το θαύμα· τώρα οι εν λόγω «σπουδασταί» μπορούν να το δούν, ερευνώντας την καταγραφή του από τον κ. Ανδρέα Βολκώφ, ο οποίος τους επρόλαβε «τη καλή απιστία» και «προέδραμε τάχιον» στο κενό Μνήμα, για να δη το Φως εν τω Τάφω.
Άφωνοι ας μείνουν έμπροσθεν της σωρείας των αληθινών και δη εγγράφων ιστορικών μαρτυριών του Θαύματος του Αγίου Φωτός και οι νεοεποχίται βλάσφημοι της θεότητος του Κυρίου Ιησού Χριστού, τύπου Κώδικος Ντά Βίντσι του Dan Brown, οι οποίοι αμφισβητούν τον Ιησούν, Πρώτον και Έσχατον και μόνον κατά κυριολεξίαν Χριστόν, εκείνοι που βάσει μεμονωμένων αποκρυφιστικών χειρογράφων και φαντασιοκοπημάτων του παρελθόντος, ως το γνωστικόν «Ευαγγέλιον του Ιούδα», προσπαθούν να διαστρέψουν την ιστορική αλήθεια της Σαρκώσεως του Αχωρήτου Λόγου.
Ο Κύριος, ο Οποίος έθηκε και θέτει τα αποτυπώματα της ακτίστου ενεργείας Του στην κτιστή ύλη, είτε αυτή είναι αχειροποίητες ι. Εικόνες, είτε άφθαρτα ι. λείψανα, είτε ιερά Προσκυνήματα, ως ο λίθος της Αναλήψεως επί του Όρους των Ελαιών, Αυτός δύναται και να «αποτυπώνει» το Φως του και στην κτιστή ύλη του κεριού και των οπτικών συσκευών μας, επειδή ο Χριστός «χαίρει ερευνώμενος, ως φιλάνθρωπος· διο προς τούτο προτρέπει ημάς, προτείνων τοις διαπιστούσι την πλευράν, ως τω Θωμά, τω κόσμω πιστούμενος την Αυτού τριήμερον Έγερσιν».
Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας.

Δείτε επίσης

Ενότητα για το Άγιο Φως 
Παρουσίαση και ομιλία - μαρτυρία του συγγραφέα (βίντεο)