ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2018

Πώς θα ενωθούν με την Ελλάδα η Β. Ήπειρος, η Δαρδανία (Σκόπια) & η Ανατ. Ρωμυλία...


Φωτο από εδώ

Στις 28 Οκτωβρίου 2018 ο Βορειοηπειρώτης Κωνσταντίνος Κατσίφας  έπεσε νεκρός από σφαίρες Αλβανών αστυνομικών στο ελληνικό μειονοτικό χωριό Βουλιαράτες της Αλβανίας (Βορείου Ηπείρου), όπου είχε πραγματοποιηθεί η ετήσια τιμητική τελετή στη μνήμη των πεσόντων του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940-41.
Τι ακριβώς είναι ο Κ. Κατσίφας; Εθνομάρτυρας ή ένας τρελός; Η αλβανική κυβέρνηση εξήγησε ότι ο νέος δεν περιορίστηκε στην έπαρση της ελληνικής σημαίας, αλλά άνοιξε πυρ κατ' επανάληψιν εναντίον των Αλβανών αστυνομικών, οι οποίοι ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ να τον πυροβολήσουν αμυνόμενοι και να τον σκοτώσουν. Φωτογραφίες που δημοσιεύονται στο διαδίκτυο φαίνεται να πιστοποιούν του λόγου το αληθές.



Ας ρωτήσουμε λοιπόν, αδελφοί, νηφάλια: τι λόγο είχε το παλικάρι να πάει εκεί οπλισμένο; Τι τον έκανε να τραβήξει τη σκανδάλη; Η ιδέα ότι έτσι (σκοτώνοντας ενδεχομένως Αλβανούς αστυφύλακες, που μήπως αυτοί "δεν είχαν μάνα να τους κλαίει, κύρη να τους λυπάται";) θα "απελευθερώσει τη Βόρειο Ήπειρο";
Λυπούμαστε τον ίδιο και συλλυπούμαστε την οικογένειά του. Ευχόμαστε ο Κύριος να τον αναπαύσει. Αν του έδωσαν χαριστική βολή οι αστυνομικοί, όπως λέει φίλος του γιατρός, αυτό ασφαλώς επιβεβαιώνει τη σκληρότητα της αλβανικής αστυνομίας (που οπωσδήποτε δεν στελεχώνεται με αγγέλους), κάτι που φυσικά δεν μας βρίσκει σύμφωνους, αλλά σίγουρα βρίσκει σύμφωνους τους ομοϊδεάτες του άτυχου θύματος, που έτσι θα ήθελαν να συμπεριφέρεται η ελληνική αστυνομία σε ανάλογες περιπτώσεις, και φυσικά δεν αλλάζει το γεγονός ότι δεν έπρεπε να έχει γίνει τίποτε από αυτά: ούτε σημαίες, ούτε όπλα, ούτε πυροβολισμοί, ούτε θάνατος!
Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας είναι θύμα του εθνικιστικού μίσους, με το οποίο εδώ και διακόσια χρόνια οι Έμποροι των Εθνών ποτίζουν τους μικρούς λαούς, τους διαιρούν και τους εκμεταλλεύονται.
Στη μνήμη του λοιπόν, επιθυμώ να γράψω πώς, κατά τη γνώμη μου, είναι δυνατόν να ενωθούν με την Ελλάδα η Βόρεια Ήπειρος, η Ανατολική Ρωμυλία, αλλά και η Δαρδανία, δηλαδή η περιοχή της δημοκρατίας των Σκοπίων. Όχι με καμιά ένοπλη ελληνική εισβολή στα εδάφη που οι διεθνείς συμβάσεις απέδωσαν στις γειτονικές μας χώρες, αλλά με τη συγκρότηση μιας Παμβαλκανικής Συνομοσπονδίας ή Ομοσπονδίας ή έστω Συμμαχίας, που θα επιτρέψει σε όλους τους βαλκανικούς λαούς (σε όσους σκεφτούν λογικά και δεχτούν, έστω) να ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΝ αυτό που και παλιότερα ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΝ και συνυπήρχαν ειρηνικά και αρμονικά, πριν τους διαιρέσει το μαχαίρι των αποικιοκρατών και τους βάλει να σφάζονται!
Τι να μοιραστούν; Τι μοιράζονταν παλιά; Την ίδια τη Βαλκανική, στην οποία ζούσαν και κινούνταν ανακατεμένοι όλοι οι λαοί της χερσονήσου, χωρίς να περιορίζονται από σύνορα - αφού σύνορα δεν υπήρχαν, ούτε στο Βυζάντιο, ούτε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ούτε υπήρχε η πλαστή, δυτικόφερτη ιδέα πως κάθε εθνότητα πρέπει να έχει δικό της ξεχωριστό κράτος, και μάλιστα να επεκτείνει τα εδάφη της σε βάρος των άλλων εθνοτήτων της ίδιας περιοχής!...

Με τους λαούς των Βαλκανίων μας ενώνουν τουλάχιστον τρία ουσιώδη στοιχεία:
  • Η κοινή βυζαντινή κληρονομιά μας (ή μήπως δεν είναι βυζαντινή κληρονομιά ο αλβανικός δικέφαλος αετός ή το όνομα της Ρουμανίας - Romania - που είναι ακριβώς το όνομα του Βυζαντίου;).
  • Η επί αιώνες συνύπαρξη των λαών μας, που δημιούργησε και κοινές παραδόσεις και κοινό λαϊκό πολιτισμό.

 

  • Η ορθόδοξη χριστιανική πίστη μας και οι κοινοί άγιοι που τιμούμε και γιορτάζουμε όλοι μας, καθώς και οι ορθόδοξοι άγιοι που έχουν αναδείξει όλοι οι ορθόδοξοι βαλκανικοί λαοί.
Δείτε: Σκόπια: Τα ιστορικά μοναστήρια της Στρώμνιτσα (βίντεο):
Ο πάτερ Γκριγκόρι αναφέρει: «Η αποκατάσταση έγινε με τον ίδιο αυθεντικό τρόπο με τον οποίο χτίστηκε η εκκλησία, χρησιμοποιώντας μόνο πέτρες και τούβλα που τοποθετούνται οριζοντίως – στο βυζαντινό ύφος που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για τις εκκλησίες».
Και οι λαοί που τώρα δεν είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, αλλά ρωμαιοκαθολικοί (ή ουνίτες) ή μουσουλμάνοι, κάποτε ήταν ορθόδοξοι και μπορούμε να τους το εξηγήσουμε αυτό, ώστε τουλάχιστον να καταλάβουν ότι είναι δυνατόν να συνυπάρξουν μ' εμάς, χωρίς εθνικιστικά μίση και διαμάχες.
Αρκετό αίμα χύθηκε στα Βαλκάνια από το τέλος του 19ου αιώνα μέχρι την Κατοχή (σφαγή των Σέρβων από τους Κροάτες Ουστάσι) κι από τον Εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας, μέχρι το σερβοαλβανικό πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο και μέχρι τον θάνατο του Κωνσταντίνου Κατσίφα!
Ποιος κερδίζει απ' αυτό το αίμα; Μήπως οι λαοί; Όχι! Μόνο οι διεθνείς καπιταλιστές, οι Έμποροι των Εθνών (δανείζομαι τον όρο από το ομώνυμο μυθιστόρημα του μεγάλου μας Παπαδιαμάντη), που καρπώνονται τον πλούτων των χωρών μας.
Το Βυζάντιο, παρά τις κατά καιρούς εθνικιστικές επιθέσεις των Σέρβων και Βουλγάρων κράληδων και τσάρων, τελικά μας ένωσε όλους. Και το όραμα του Ρήγα Φεραίου επίσης μας ένωνε όλους (διαβάστε το Θούριο στην ανάρτησή μας Η φιλία Ρήγα Φεραίου & αγ. Νικόδημου Αγιορείτη, να δείτε το παμβαλκανικό, και όχι μόνο, αλλά και χριστιανικό, όραμα του Ρήγα για εξέγερση και ελευθερία). Και η ελληνική πνευματική και πολιτισμική παρουσία σε ολόκληρη της Βαλκανική, μέχρι τη Ρουμανία (εξ ού και η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από το Ιάσιο) επίσης μας ένωνε και μπορεί να μας ενώσει ξανά όλους. Αλλά παρουσία αλβανικών και σλαβικών φυλών εντός των περιοχών που σήμερα ανήκουν στη χώρα μας, την Ελλάδα, επίσης παρατηρείται. Τα σύνορα είναι συμβατικά, δεν διαχώριζαν την παρουσία των πληθυσμών.

Η Χάρτα του Ρήγα

Η Βαλκανική είναι η πατρίδα όλων μας. Επαρκεί για όλους μας! Ας τη μοιραστούμε και ας αγκαλιαστούμε κάτω από τους τρούλους των χιλιόχρονων ορθόδοξων εκκλησιών μας.
Ενώ εμείς τρωγόμαστε, η χώρα μας κατακλύζεται από Ασιάτες και Αφρικανούς μετανάστες, που πράγματι (αν και συνάνθρωποί μας) δεν ανήκουν σ' αυτή την περιοχή. Βέβαια, ολόκληρη η περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, όπου υπάρχει ορθόδοξο χριστιανικό στοιχείο (όπου έχει απομείνει δηλαδή, και δεν το έχει καταπιεί το επεκτατικό Ισλάμ), είναι επίσης Βυζάντιο, επίσης δικό μας.
Ενώ εμείς τρωγόμαστε, επιπλέον, η Ελλάδα έχει ξεπουληθεί στυγνά στο διεθνές κεφάλαιο, στους δανειστές μας. Πώς θα απελευθερώσουμε τη χώρα μας; Μα υπάρχουν οι ΦΥΣΙΚΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΜΑΣ, οι βαλκανικοί αδελφοί μας, ιδίως εκείνοι οι λαοί, στους οποίους κυριαρχεί ο ορθόδοξος χριστιανισμός, με τους οποίους μοιραζόμαστε τόσα κοινά! Ακόμα και οι Βούλγαροι, παρά τα προβλήματα που μας χώρισαν στο παρελθόν μας.

Image result for ιερά σύνοδος βουλγαριας
Η ιερά σύνοδος του Πατριαρχείου Βουλγαρίας

Είναι γελοίο, κωμικοτραγικό, να σμίγουμε τα φρύδια και να τρίζουμε τα δόντια μας δήθεν αντρειωμένα προς τους βαλκανικούς γείτονές μας, ενώ έχουμε παραχωρήσει όχι μόνο γην και ύδωρ, αλλά και αέρα και ψυχή στους σκοτεινούς κοσμοκράτορες του αιώνος τούτου. Και δεν εννοώ μόνο την παραίτηση από την εδαφική μας ακεραιότητα και την εκποίηση του επίγειου και του ορυκτού πλούτου μας, αλλά κάτι πολύ χειρότερο: η Ελλάδα του Nomads, του Greece's Next Top Model, του Master Chef Junior, του The Voice (όλα αντιγραφή ή παραρτήματα διεθνών τίτλων), η Ελλάδα της απελπισίας, της αθεΐας και της μοιχείας, της διαλυμένης αγροτιάς, των διαλυμένων οικογενειών, των διαλυμένων ψυχών, της υπογεννητικότητας, είναι μια διαλυμένη, σκλαβωμένη και ταπεινωμένη Ελλάδα. 
Πού θα βρει συμμάχους; Πού αλλού, παρά στην ορθόδοξη γειτονιά μας; Έχουμε κοινούς εχθρούς με τα άλλα βαλκανικά έθνη, για να μην πω κοινούς εχθρούς με όλους τους λαούς της Γης!
Καταλήγω στα λόγια του αγίου Κοσμά του Αιτωλού: αυτή η πατρίδα είναι προσωρινή (ψεύτικη έλεγε ο πατροΚοσμάς), η αληθινή πατρίδα μας είναι η βασιλεία των ουρανών, και είναι πανορθόδοξη και πανανθρώπινη!
Ψέματα μας λένε οι αποικιοκράτες και οι καπιταλιστές ότι πρέπει να πολεμάμε μεταξύ μας και να διεκδικούμε ένα κομμάτι γης, όπως τα σκυλιά φαγώνονται για ένα κόκαλο! "Αυτό το χώμα είναι δικό τους και δικό μας" - πάντα ήταν δικό τους και δικό μας (γιατί όλοι είμαστε δικοί μας) και επαρκεί για όλους μας.
Δεν έχω, προς το παρόν, να γράψω τίποτε άλλο. Είμαι πατριώτης. Η πατρίδα μου δεν είναι η στενή, γεροντοκόρη Ελλάδα με τα ψεύτικα στολίδια, αλλά η Ρωμανία, η Ρωμιοσύνη, η Αυτοκρατορία μας - αυτή που ανέδειξε Βασιλείους και Αντωνίους, Μάξιμους και Παλαμάδες, Μακρίνες και Κασσιανές, Ρωμανούς και Δαμασκηνούς, Φωκάδες, Βατάτζηδες και Παλαιολόγους. Σ' αυτή την Αυτοκρατορία δεν υπήρχε λαός που κυριαρχούσε πάνω στους άλλους! Όλοι ήμασταν ένα! Αν έχουμε λίγο μυαλό στο κεφάλι - έτσι νομίζω τουλάχιστον - θα ξαναγίνουμε ένα.


 
Ο Στρατής Μυριβήλης στο Η Ζωή εν Τάφω («Ζάβαλη Μάικω») περιγράφει έτσι μια αγαθή ορθόδοξη μάνα στη Μακεδονία του 1918, που τον φιλοξένησε, αν και "εχθρός" και θα μπορούσε να έχει σκοτώσει τα παλικάρια της, που πολεμούσαν:
Να τώρα κι ο ακριβός θησαυρός που ξεσκάλιξα μες στη χωριάτικη τη «βάρ­βαρη» αυτή ψυχή, που ’ναι αμόλευτη και παρθενικιά σαν τ’ απάτητο χιόνι μιας βουνοκορφής. Η Αντσω έχει δυο γιους στρατιώτες. Κι οι στρατιώτες αυ­τοί είναι μες στους οχτρούς που βρί­σκονται αντίκρυ μας στα χαρακώμα­τα του Περιστεριού. 
Αυτοί εδώ οι χω­ριάτες, που τη γλώσσα τους την κατα­λαβαίνουν περίφημα κι οι Βουργάροι κι οι Σέρβοι, αντιπαθούνε τους πρώ­τους γιατί τους πήρανε τα παιδιά τους στο στρατό. Μισούν τους δεύτερους που τους κακομεταχειρίζουνται για Βουργάρους. Και κοιτάνε με αρκετά συμπαθητική περιέργεια εμάς τους πε­ραστικούς Ρωμιούς επειδή είμαστε οι γνήσιοι πνευματικοί υπήκοοι του Πατρίκ, δηλαδή του «Ορθοδόξου Πα­τριάρχη της Πόλης». Γιατί η ιδέα του απλώνεται ακόμα, τυλιγμένη μέσα σε μια θαμπή μυστικοπάθεια πολύ παρά­ξενη, πάνου σ’ αυτό τον απλοϊκό χρι­στιανικό κόσμο. 
Έπειτα οι τάφοι των παλιώ τους προεστών έχουνε πάνω στις πέτρες σκαλισμένα ελληνικά γράμματα. Τα ίδια γράμματα που ’ναι γραμμένα πάνου στα σκεβρωμένα κονίσματά τους, και στα παλιά εκκλησια­στικά βιβλία των εκκλησιώ τους. Ω­στόσο, δε θέλουν να ’ναι μήτε «Μπουλγκάρ», μήτε «Σρρπ», μήτε «Γκρρτς». Μοναχά «Μακεντόν ορτοντόξ».
Η τελευταία φράση λογοκρίθηκε από τον ίδιο το συγγραφέα σε μεταγενέστερες εκδόσεις, αλλά εκφράζει μια πραγματικότητα. Ανάλυση του αποσπάσματος και της όποια πολιτικής ή πολιτισμικής σημασίας του εδώ.
Αυτοί οι άνθρωποι, οι "Μακεντόν ορτοντόξ", είναι δικοί μας αδελφοί (Ρωμιοί, Βυζαντινοί) και έχουν θέση σε μια κοινή, δική μας και δική τους, ορθόδοξη Βαλκανική. Αν βέβαια το θέλουν. Αλλά ποιος φτωχός λαός δεν θέλει την ειρήνη και τη συνύπαρξη; Οι "μεγάλοι" φέρνουν τις διαμάχες και αφιονίζουν τα πλήθη κατά τα ιδιοτελή συμφέροντά τους. 
Ξέρω πως όλα αυτά θα φέρουν λίθους ενάντια στην ταπεινή μπλογκονησίδα μας, γιατί ο πατριωτισμός στη φαντασία μας συνδέεται με έργα πολέμου και υποτίθεται ότι πρέπει να πολεμάμε τους γείτονές μας για να διεκδικούμε "τα δικά μας", όπως είπαμε. Επίσης, πιο εύκολα γίνεται δεκτό το μίσος παρά η αγάπη και η συγχώρηση. Απευθύνω όμως έκκληση σε όσους είναι ορθόδοξοι χριστιανοί, που ξέρουν πως "ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν" (Εβρ. 13, 14). Και για να κατακτήσουμε αυτή την μέλλουσαν πόλιν χρειαζόμαστε ειρήνη, συγχώρηση, αδελφοσύνη, όχι διεκδικήσεις επίγειων χωμάτων, ούτε αίματα ανθρώπων (αδελφών μας!), και τελικά διεκδίκηση χωμάτων για να κάνουμε τάφους.
Κι επειδή το διεφθαρμένο και ξενόδουλο κράτος δεν θα πλησιάσει ποτέ τους ορθόδοξους βαλκανικούς αδελφούς μας, παρακαλώ να το κάνει η Εκκλησία, προσεγγίζοντας και σφιχταγκαλιάζοντας αδελφικά και ορθόδοξα χριστιανικά τις Εκκλησίες των αδελφών μας λαών, με επίσημες επισκέψεις, μεγάλες προσκυνηματικές εξορμήσεις, συλλείτουργα, θεολογικά συνέδρια, αλληλεγγύη...
Έτσι και μόνο φρονώ ότι θα θεραπευτούν και τα εθνικιστικά σχίσματα (όπως των σχισματικών χριστιανών των Σκοπίων και του Μαυροβουνίου), θα ενταχθούν στο εκκλησιαστικό σώμα οι πιο σοβαροί και οι λοιποί θα πάνε κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Αρκεί να υπάρχει θέληση. Αλλά η πρωτοβουλία πρέπει να ξεκινήσει από κάποιον, στο όνομα του Θεού και υπό το σημείο του Σταυρού.
Σας ευχαριστώ.

Από την ενότητά μας Ορθόδοξα Βαλκάνια

Αλβανία 
 
Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë: η ιστοσελίδα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας
Albanian Orthodox - Shqiptar Ortodoks

Kisha Orthodhokse dhe Shënjtorët e Shqipërisë (Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην περιοχή της Αλβανίας από τα αρχαία χρόνια και ορισμένοι άγιοι της Αλβανίας)
"Misteret e Shenjta" – Kishën Orthodhokse
(Τα μυστήρια του βαπτίσματος, της θείας Ευχαριστίας και της εξομολόγησης)

IKONA E KRISHTLINDJES NE DRITEN E INTERPRETIMIT ORTHODHOKS 
An Angel in Albania. Një engjëll në Kishën Orthodhokse të Shqipërisë

Φωτογραφίες από:

Σερβία   

Σερβία: αφιέρωμα (μέρος Α΄: γενική εισαγωγή, κλίμα και περιβάλλον)
Σερβία, β΄μέρος: ιστορία & πολιτική κατάσταση 
Σερβία, γ΄: Πληθυσμός, θρησκεία, επιστήμες, οικονομία, τουριστικοί προορισμοί κ.ά.
Σερβία, αφιέρωμα, μέρος δ΄ (τελευταίο): πολιτισμός
Παύλος, ο άγιος πατριάρχης των Σέρβων 
Σέρβοι άγιοι - Το σερβικό εθνόσημο & η πνευματική σημασία του   
Άγιος Σάββας, ο μεγάλος άγιος της Σερβίας και ιδρυτής της Μονής Χιλανδαρίου, του οποίου το άφθαρτο λείψανο έκαψαν οι Τούρκοι
Οι άγιοι Σέρβοι νεομάρτυρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου 

 
Απίστευτη χαρά η προσευχή (γέροντας Θαδδαίος)

Μια άγνωστη "αγία" μέσα στον κόσμο
Η γριούλα που δίδαξε έναν άγιο καθηγητή Πανεπιστημίου...
Επικοινωνία/επαφή με τους νεκρούς (γέροντας Θαδδαίος) 
Holy New Martyrs of Jasenovac Concentration Camp
Saint Bishop Teodor being skinned alive by Muslims (1595)!
Patriarch Pavle of Serbia: "a saint who walks"

A Serbian Christmas Song 
La canonisation de l’archimandrite Sébastien (Dabović) a eu lieu à Alhambra (Californie). Η διακήρυξη της αγιότητας ενός Σέρβου ιερέα της Αμερικής. 

Да ли је Христос пророковао о Мухамедовом доласку? – Виталиј Питанов Σερβικό άρθρο από ιεραποστολικό ιστότοπο αφιερωμένο στο νεομάρτυρα π. Δανιήλ Συσόεφ.

Βουλγαρία  

Βούλγαροι νεομάρτυρες του 1876
 
Категории светци, които Църквата почита (οι άγιοι της Βουλγαρίας) 
Светото тайнство Причащение (Евхаристия) (η θεία κοινωνία), Светото тайнство Изповед (Покаяние) (η εξομολόγηση), Светото тайнство Кръщение (το άγιο βάπτισμα + τα δύο προηγούμενα) 

Питър Гилкуист, Санта Барбара, Калифорния, САЩ: Завръщане у дома – Защо протестантските пастори стават православни?

Κόσοβο (Κοσσυφοπέδιο)

Η νεομάρτυς Στεφανίδα του Κοσόβου 
Αγωνία & αγώνες Ορθοδόξων στο Κόσοβο!...
Νεομάρτυρες στο Κόσοβο - Orthodox new martyrs in Kosovo 
The New Martyr Fr. Chariton in Kosovo

Μαυροβούνιο 

Ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου παρομοιάζει το ΝΑΤΟ με ''Τέταρτο Ράιχ'' 
Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος: Θ' αρνιόμουν το Χριστό, αν ήταν να σκοτώσουν τα παιδιά μου; 
Muslim Economist of Noble Lineage Baptized Orthodox Christian in Montenegro

Ρουμανία

Άγιοι της Ρουμανίας
Γεροντάδες και "κρυφοί" ασκητές στη Ρουμανία

Έργα Ρουμάνων Πατέρων από τις εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη
Ρουμάνοι νεομάρτυρες και ομολογητές επί αθεϊστικού καθεστώτος: Μέρος α΄, Μέρος β΄, αγγλικά (The anti-human)
Ένας παράξενος πολεμιστής, ο άγιος Στέφανος ο Μέγας, βοεβόδας Μολδαβίας (2 Ιουλίου) 

Στις φυλακές της Ρουμανίας είδα τον Ιησού Χριστό (Νικολάε Στάινχαρτ)

Mărturii zguduitoare din viaţa muceniţei Daniela din Bucureşti
Νεομάρτυρες δείχνουν σημάδια: εμφάνιση κηλίδων αίματος στον τόπο της σφαγής μοναχών από τους Τουρκους, μετά τη μάχη με το Γεωργάκη Ολύμπιο (Μονή Σέκου, 1821)



Το θαυμαστό τέλος του μοναχού Δομέτιου του Κωφού
Οι άγιοι Γέροντες Κλεόπας Ελίε, Παΐσιος Ολάρου και Αρσένιος Μπόκα

Ο μεγάλος άγιος της Γεωργίας Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής († 1995)
Hardest of the Hardcore - The story of John the Romanian


Αγιοπνευματική σοφία από τον π. Ραφαήλ Νόικα
π. Δημήτριος Στανιλοάε: Η σύμπτωση και η διάκριση των δύο αποκαλύψεων του Θεού στον άνθρωπο (φυσικής & υπερφυσικής) 
Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ, ο πατέρας της σλαβικής Φιλοκαλίας (15 Νοεμβρίου)   
Άγρια δολοφονία ιερέα σε εκκλησία της Ρουμανίας μετά τη Θεία Λειτουργία
 
Η ρουμάνα χωρική και το άκτιστο φως
Μια Μητέρα (Ορθόδοξη)...
 
Ο ποδοσφαιρικός αγώνας που άρχισε με το ''Πάτερ Ημών"...  
Αλεξάντρου Τούντορ: Η πίστη ενός διαιτητή ποδοσφαίρου
Τεράστια συγκέντρωση Ορθόδοξης Νεολαίας στη Ρουμανία (Σεπτέμβριος 2017) 
Η Ιερά Μονή Νέρα, όπου εφαρμόζεται στην πράξη η Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία 
ORTHODOX ROMA: The Liturgy in Rromanes (Gypsy language) - Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΡΟΜΑ (από το Πατριαρχείο Ρουμανίας) 
Οι Γκαγκαούζοι και οι Καραμανλήδες μας, οι ορθόδοξοι
"Unde este Dumnezeu, mamă? Unde este Dumnezeu, tată? Nu vedeţi că înnebunim fără El?" (scrisoare de adio): "Πού είναι ο Θεός, μαμά; Πού είναι ο Θεός, μπαμπά; Δε βλέπετε ότι είμαι τρελή χωρίς Αυτόν; Σώστε τις ψυχές μας, S.O.S." π. Δημ. Στανιλοάε: Ο Σταυρός ως μέσον αγιασμού και μεταμόρφωσης του κόσμου


Κροατία

Βοσνία
  

***

Δεν υπάρχουν σχόλια: