ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Εκεί όπου δε φαίνεται ο Θεός...

 

Σταυροαναστάσιμη έξοδος στον πόνο


Εισαγωγή "Νεκρού": Το βιβλίο αυτό το διάβασα και έκλαιγα. Είναι από τα πιο ΑΛΗΘΙΝΑ, και ταυτόχρονα ΩΜΑ, βιβλία που έχω διαβάσει για την πάλη του πονεμένου ανθρώπου με το Θεό & με το σκληρό και συχνά ανελέητο "Γιατί, Θεέ μου;", το ερώτημα που θέτει πρώτα απ' όλους η ίδια η Αγία Γραφή, με το βιβλίο του Ιώβ.
Ο μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος (αστροφυσικός, με καριέρα στις ΗΠΑ, που την παράτησε για να γίνει μοναχός - δες το βιογραφικό του στο τέλος του post), είναι κατά τη γνώμη μου ένας δεσπότης που ΛΕΕΙ να τον έχεις δεσπότη - νοιάζεται για τον άνθρωπο, όχι για τη δόξα ή το χρήμα.
Παρακαλώ κάθε μπλογκοναύτη που επισκέπτεται αυτό το ταπεινό ιστολόγιο να ΔΙΑΒΑΣΕΙ αυτό το βιβλίο. Θα βρει εκεί, ΟΧΙ εύκολες απαντήσεις, ούτε "έτοιμες" (που θα ήταν και ψεύτικες), αλλά: 
α) θα αναγνωρίσει τον εαυτό του ή κάποιον γνωστό του και τη ΔΙΚΗ ΤΟΥ πάλη εναντίον του Θεού & τη διαμαρτυρία του ΤΙ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ, τέλος πάντων, που αφήνει τους ανθρώπους να υποφέρουν τόσο;
β) Θα ανακαλύψει & θα συμπεράνει μόνος του ποια είναι η αληθινή απάντηση σ' αυτό το τρομερό ερώτημα. Θα το ανακαλύψει μέσα από τις πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που περιγράφονται στο βιβλίο - και δε θέλω να πω περισσότερα, για να μη σας προσφέρω στο πιάτο αυτό που ο συγγραφέας θέλει να ανακαλύψετε μόνοι σας.
Δημοσιεύω μια παρουσίαση, που ψάρεψα από το Ίντερνετ.

Σταυροαναστάσιμη έξοδος στον πόνο

«Εκεί που δεν φαίνεται ο Θεός» στις «ταπεινές γωνιές και στις μυστικές στροφές της πορείας αυτής της ζωής» μας οδηγεί ο Νικόλαος, Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.
«Η στιγμή του θανάτου είναι η κατ’ εξοχήν στιγμή που ορίζεται η ανθρώπινη αξία και κατανοείται η εγγύτητα του Θεού στον άνθρωπο. Για τον λόγο αυτόν και αντιμετωπίζεται με δέος, σεβασμό, αίσθηση μυστηρίου και ταπείνωση», έγραφε μεταξύ άλλων στο βιβλίο του «Αλλήλων Μέλη», επικαλούμενος τους υπέρλογους λόγους του γέροντος Παϊσίου «Αυτό που λέει η καρδιά μου είναι να πάρω το μαχαίρι, να την κόψω κομματάκια, να τη μοιράσω στον κόσμο, και ύστερα να πεθάνω».
Ο ΠΑΤΗΡ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ξεκινώντας από ένα ήδη βεβαιωθέν και ιστορικό θαύμα, εκείνο της Βηθεσδά, ανατέμνει την ορθόδοξη θεολογική σημειολογία για τον χρόνο και τον τρόπο της θεϊκής φανέρωσης.
Παροξυσμός

Επειδή «Η αγάπη δεν είναι καθήκον, αλλά παροξυσμός’ δεν είναι προσφορά, αλλά αυτοπροσφορά δεν είναι φυσική συμπόνοια, αλλά πνευματική μετοχή δεν είναι ξόδεμα, αλλά επένδυση δεν είναι πράξη, αλλά μεταμόρφωση του είναι μας δεν είναι μείωση της περιουσίας, αλλά μοίρασμα δεν είναι κτήση, αλλά κένωση δεν είναι τήρηση του θεϊκού νόμου, αλλά υπέρβαση κάθε νόμου. Είναι οδός "καθ’ υπερβολήν"».

Διότι «Η αγάπη δεν αποσκοπεί στο να «κερδίσουμε» τον Θεό, αλλά στο να κοινωνούμε με τον Θεό. Αγαπάμε, γιατί δεν μπορούμε να μην αγαπάμε».
Ο Νικόλαος, Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, τον οποίο ως συγγραφέα γνωρίσαμε με το βιβλίο του «Αγιον Ορος, το υψηλότερο σημείο της γης», όπου μας αποκάλυπτε ένα άγνωστο, ταπεινό και γεμάτο από τη θεϊκή Παρουσία που όμως αγαπά να κρύβεται, Ορος, στο καινούργιο βιβλίο του υποδεικνύει με διακριτικότητα και ανθρώπινο πόνο για τα βάσανα του σύγχρονου ανθρώπου το πανταχού παρόν πρόσωπο του Θεού. Και ιδιαίτερα τις στιγμές αυτές που δεν φαίνεται!
Ξεκινώντας από ένα ήδη βεβαιωθέν και ιστορικό θαύμα, εκείνο της Βηθεσδά, ανατέμνει την ορθόδοξη θεολογική σημειολογία για τον χρόνο και τον τρόπο της θεϊκής φανέρωσης, διότι περί αυτού πρόκειται, «ο Θεός δεν είναι απών που έρχεται, αλλά είναι παρών που κρύβεται». Γι’ αυτό και «πρέπει να υπάρξει μια συνεργασία της στιγμής του Θεού για την ψυχή μας και της καθαρότητος των οφθαλμών μας, για να αναγνωρίσουμε τον εμφανιζόμενο Θεό».
Αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει ένα κυνηγητό διαρκές του ανθρώπου με τον Θεό, διότι «ο αληθινός Θεός δεν είναι αυτός που ξοδεύεται, αυτός που εξευτελίζεται με πρόχειρες φανερώσεις κατά το θέλημα του ανθρώπου αλλά είναι αυτός που κρύβεται στις ταπεινές γωνιές και στις μυστικές στροφές της πορείας αυτής της ζωής», αναφέρεται απλά και με σαφήνεια σε περιστατικά της θεϊκής παρουσίας, εκεί όπου για τα ανθρώπινα δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. 


Σ' αυτή τη φωτο είναι ένας άνθρωπος. Έχει όνομα, ιστορία και γονείς. Είναι αδελφός μου, παιδί του ίδιου Θεού. Επιθυμώ & προσεύχομαι ο Θεός να τον βοηθήσει όπως Εκείνος ξέρει και να στηρίξει εκείνους που αγωνίζονται γι' αυτόν (από εδώ).

 Αληθινά περιστατικά από την εποχή που ήταν στο νοσοκομείο της Βοστόνης για τα καρκινοπαθή παιδιά, αποκαλύπτει στον αναγνώστη το αληθινό νόημα του θαύματος που δεν είναι απλώς να ζήσουμε αυτή την ήδη και σίγουρα πεπερασμένη ζωή. Διότι με κάποιον τρόπο κάποια στιγμή θα πεθάνουμε, αυτό είναι βέβαιον, αλλά να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το μυστήριο του πόνου κατά το οποίο ο Θεός όσο ποτέ άλλοτε είναι παρών: «Η παρουσία του Θεού είναι απόλυτη και τέλεια στις δοκιμασίες και τους πειρασμούς μας, όταν η αίσθηση της εγκατάλειψής Του είναι εντονότερη.
Είναι αδύνατον να απουσιάζει ο θεός από τη σωτηρία μας!», γράφει και αναφέρεται στη μικρή Ολγα και στον Βαλάντη, σε γονείς τεράστιους που μέσα από τον πόνο τους του έδωσαν τα μεγαλύτερα μαθήματα ζωής. Στις σελίδες του με «Το μεγάλο θαύμα που δεν αντέχουμε» και εκείνα τα «ευλογημένα γιατί», ο πατήρ Νικόλαος απλός και φωτεινός όπως πάντα μας οδηγεί «απαλά, απαλά» «Εκ του θανάτου εις την Ζωήν». Σε ένα σωτηριολογικό και αναστάσιμο βιβλίο με τον ανθρώπινο πόνο να μας εγγυάται το θεϊκό μας πρόσωπο, εκείνο το «καθ’ ομοίωση», το «μείζον» και το «περισσόν» της αγάπης. 

Μια επί της ουσίας «Σταυροαναστάσιμη έξοδος» όπου όλα είναι Θεός και αιώνια ζωή. Αλλά και καθημερινότητα, κι αλήθεια, η ζωή που ζούμε εμείς.
Υπενθυμίζοντάς μας διαρκώς με άκρως ρεαλιστικούς τρόπους ότι «η φανέρωση του Θεού στη ζωή μας είναι μυστική και πνευματική». «Απόλυτη και τέλεια» στους πειρασμούς μας και στις δοκιμασίες και ότι «Τελικά, κόσμος δεν είναι αυτός που φαίνεται αλλά ένας άλλος που υπάρχει και που πρέπει εμείς να τον διακρίνουμε». Και με το βιβλίο αυτό μπορεί να το διακρίνει ο καθείς. Το θαύμα, διαρκές. Η καθαρή ματιά και καρδιά μας, για να το αξιωθεί είναι αρκετή.

«ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ»
του Νικολάου, Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.
Εκδ. «Εκτυπω­τική ΑΕ»,
σελ. 262, € 12.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ του βιβλίου & παραγγελία ΕΔΩ.
Σημειωτέον ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις διατίθενται για το πρόγραμμα περίθαλψης ασθενών τελικού σταδίου (hospice) της μητρόπολης Μεσογαίας.

Tαυτότητα

Νικόλαος, Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Η ερευνητική και επιστημονική ενασχόλησή του με τον φυσικό κόσμο (Φυσική, Αστροφυσική) και τον άνθρωπο (Βιοϊατρική Τεχνολογία, Βιοηθική), στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης, Χάρβαρντ και MIT και σε νοσοκομεία της Μασαχουσέτης, και η προσωπική του αναζήτηση τον οδήγησαν στην «επιστήμη των επιστημών», τη θεολογία, την οποία σπούδασε μεν στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού, στη Βοστόνη, «αναγνώρισε δε στα πρόσωπα των αγνώστων ασκητών, στην ζωή των απλών μοναχών και στις κρυφές γωνιές του αγιωνύμου Ορους».
Ο πόθος της βαθύτερης γνώσης της θεολογικής αλήθειας έγινε ανάγκη εγκαταβιώσεως στο πνευματικό πανεπιστήμιο και θεραπευτήριο του Αγίου Ορους, όπου παρέμεινε για δυόμισι χρόνια στο ιερό κοινόβιο του Αγίου Παύλου. Η επαφή του με τη χάρη της αθωνικής ερήμου ανανεώνεται μέχρι σήμερα με την ευκαιριακή κάθοδό του στο... υψηλότερο σημείο της γης γι’ αυτόν, το Σιμωνοπετρίτικο κάθισμα του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου».
Εχει γράψει, μεταξύ άλλων: «Αγιον Ορος, το υψηλότερο μέρος της γης» (Εκδ. «Καστανιώτη», «Ελεύθεροι από το γονιδίωμα» (Κέντρο Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας), «Αλλήλων Μέλη» Οι μεταμοσχεύσεις στο φως της Ορθόδοξης Θεολογίας και ζωής (Κέντρο Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας), «Ανθρωπος μεθόριος» (Εκδ. «Εν πλω»). 

ΑΚΟΥΣΤΕ: συνέντευξη του Νικολάου στην εκπομπή "Ουδείς αναμάρτητος" (κλικ).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Απόσπασμα παρόμοιας εκπομπής σε μορφή άρθρου (κλικ).

2 σχόλια:

SkyWatcher είπε...

Το βιβλίο αυτό με τράβηξε από τον τίτλο του και την μικρή περίληψη που διάβασα σε κάποια εφημερίδα. Είναι συγκλονιστικό. Τι άλλο να πω;... Απλά κάποια στιγμή, αν δε βρω τίποτα στο διαδίκτυο θα ήθελα να ανεβάσω την θαυμαστή ιστορία της μικρής Ολγίτσας.
Επ' ευκαιρίας: Υπέροχο το μπλογκ. (Είχα δανειστεί άρθρο σας). Συνεχίστε! Την αγάπη μου.

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ είπε...

Σας ευχαριστώ. Κι εγώ δανείστηκα δικά σας. Μεταξύ μπλογκοναυτών, αυτά είναι βασικά και αυτονόητα.
Ο Θεός να σας ενισχύει.