ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Το κύμα αυτοκτονιών στην πατρίδα μας

Με πόσο αίμα θα βάψουν τα χέρια τους;



Αδικοχαμένοι από την εξωφρενική σκληρότητα των μνημονίων "έφυγαν" μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο (!) ένας επιχειρηματίας, ένας πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, ένας ιερέας, ένας  πανεπιστημιακός και ένας συνταξιούχος, ενώ μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα έχει γίνει γνωστό ότι έχουν αυτοκτονήσει δώδεκα συμπολίτες μας!
Το φαινόμενο της αυτοχειρίας έχει εξελιχθεί σε κοινωνική μάστιγα, καθώς -σχεδόν καθημερινά-   άνθρωποι από όλη την Ελλάδα επιλέγουν να βάλουν τέλος στη ζωή τους.  
 Στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων της οικονομικής κρίσης προστίθενται συνεχώς αυτόχειρες που φτάνουν στην απονενοημένη κίνηση, μη μπορώντας να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.
Ενδεικτικά, όπως αναφέρει σχετικά το protothema.gr, μόνο τις τελευταίες αυτές ημέρες έχουν συμβεί τα εξής τραγικά περιστατικά: 
 
-«Θηλιά στο λαιμό» έγιναν οι οικονομικές δυσκολίες για έναν 40χρονο άνδρα στην περιοχή του Γκύζη κι έναν 60χρονο στο Αγρίνιο όπου και οι δύο βρέθηκαν  κρεμασμένοι στα σπίτια τους.
-Προχθές το απόγευμα στον Πύργο βρέθηκε κρεμασμένος μέσα στο κατάστημα με ανταλλακτικά αυτοκινήτων που διατηρούσε ένας 50χρονος επιχειρηματίας της περιοχής. 
Στη δε Λαμία, ένας αγρότης άφησε το τρακτέρ του να κυλήσει και να τον καταπλακώσει…
-Την ίδια ημέρα, στην Κύμη ένας 44χρονος άνδρας, πατέρας δύο ανήλικών παιδιών, επέλεξε να βάλει τέλος στη ζωή του με μια καραμπίνα. Οι κάτοικοι της περιοχής δήλωσαν στους αστυνομικούς ότι ο αυτόχειρας δεν είχε δώσει ποτέ την εντύπωση του ανθρώπου που θα μπορούσε να βάλει τέλος στη ζωή του ενώ πιο κοντινοί του άνθρωποι δήλωσαν συγκλονισμένοι κυρίως επειδή δεν είχαν καταλάβει ότι τον βασάνιζε κάτι τόσο πολύ ώστε να φτάσει στην αυτοκτονία.
-Την περασμένη Τετάρτη, 25 του μήνα, η πανεπιστημιακή κοινότητα συγκλονίστηκε από την αυτοκτονία του 38χρονου λέκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νίκου Πολυβού.
 Ο αυτόχειρας είχε εκλεγεί εδώ και δύο χρόνια στη θέση του λέκτορα αλλά, δεν είχε διοριστεί ποτέ λόγω του παγώματος των διορισμών που προβλέπει το μνημόνιο.
-Δύο ημέρες νωρίτερα, στις 23 Απριλίου, ένας 79χρονος άνδρας επέλεξε να κάνει «βουτιά» θανάτου στο λιμάνι της Πρέβεζας. Τον άτυχο άνδρα ανέσυραν νεκρό δύτες του Λιμενικού Σώματος. 
Την ίδια ημέρα, προκάλεσε σοκ στην τοπική κοινωνία της Νεάπολης του Δήμου Βοϊου η είδηση της αυτοκτονίας του 35χρονου ιερέα. Ο ιερέας που καταγόταν από την Αλβανία και βρισκόταν χρόνια στην Ελλάδα, έδωσε τέλος στην ζωή του πέφτοντας στο κενό από τον 5ο όροφο της πολυκατοικίας όπου διέμενε.
-Δύο ημέρες νωρίτερα, την 21η Απριλίου, είχε βάλει τέλος στην ζωή του τυλίγοντας μία θηλιά γύρω από τον λαιμό του ένας 57χρονος άνδρας, οικογενειάρχης από τη Φτελιά.
- Την προηγούμενη ημέρα, στις 20 Απριλίου, η κοινωνία στο Ηράκλειο της Κρήτης αναστατώθηκε από την αυτοκτονία του 54χρονου λογιστή ο οποίος βρέθηκε κρεμασμένος στη σκάλα της πολυκατοικίας όπου διέμενε.
-Δέκα ημέρες νωρίτερα, στις 10 Απριλίου, είχαμε άλλες δύο αυτοκτονίες που οφείλονταν στην οικονομική κρίση.

ΥΓ. "Νεκρού": ας είναι αναπαυμένη η ψυχή όλων αυτών των αδελφών μας.
Ίσως είναι ώρα να διαβάσετε: Γιατί η Εκκλησία δεν κηδεύει τους αυτόχειρες (προς ώφελος της ψυχής τους) και: Λόγος του αγίου Νεκταρίου για την απόγνωση & την αυτοκτονία (από εκεί η φωτο με το αρκουδάκι). Πώς έσπρωξα στην αυτοκτονία τον αδελφό μου! Και: Η οικονομική κρίση ως ευλογία και ευκαιρία!

Ο Γυρισμός

Κάνει κάτι εξαιρετικά απλό : 
Ταπεινώνεται και αφήνεται στον Θεό Του.
Του λέει: " Είμαι εδώ με όλα μου τα χάλια. Γύρισα και δεν αντέχω. Κάνε με ό,τι θέλεις."
Ισως και να μην Του λέει κάτι. 
Μπορεί και απλά να σωπαίνει και να κλαίει.
Είναι αποκαμωμένος. Σαν εμάς.
Εχει επιστρέψει όμως! Εμείς;
Υ.Γ. Η εικόνα είναι η πρότασή μας για την ερχόμενη Κυριακή.
 
"Ν": Δείτε και: 

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς πάντα όταν υπάρχει οικονομική κρίση αυξάνονται οι αυτοκτονίες.Το ίδιο πράγμα είχε συμβεί και στη διάρκεια του οικονομικού κραχ στην Αμερική το 1928.Εδώ μπορούμε να δούμε επομένως ότι η μέριμνα για την ύπαρξη μιας ελάχιστης τουλάχιστον βοήθειας από μέρους του κράτους βοηθάει στη μείωση των αυτοκτονιών.Πάντως δεν πρέπει να λησμονεί κανένας ότι ένα μέρος των αυτοκτονούντων σίγουρα αντιμετωπίζει ψυχιατρικά προβλήματα πάνω στα οποία προστίθενται και τα οικονομικά,τα οποία φαίνεται να οδηγούν στο τελικό αποτέλεσμα.