Προσκαλώ, αδελφοί, να (ξανα)διαβάσουμε αυτή την ανάρτηση:
Το άρθρο αυτό είναι γραμμένο το 2015 και σε κάποιο σημείο γράφει:
"Αυτό το «ου προσκυνούμεν» περιμένουμε χρόνια και χρόνια έναν ηγέτη - πολιτικό, μα και εκκλησιαστικό - που θα το διατρανώσει στους φορείς της άθεης και απάνθρωπης εξουσίας παγκοσμίως, σ' εκείνους που ελέγχουν τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας. Κάτι τέτοιο βέβαια θα είχε το τίμημά του και για τους συγκεκριμένους ηγέτες και για μας. Η ελευθερία της ψυχής ξεβολεύει και πρέπει, κατά την παροιμία, να προσέχουμε τι ευχόμαστε".
Αυτή η μικρή παράγραφος φανερώνει γιατί η ταπεινή μπλογκονησίδα μας στηρίζει με όλες τις δυνάμεις που διαθέτει τη ΝΙΚΗ. Τότε, το 2015, γράφαμε "περιμένουμε έναν ηγέτη". Τώρα, εδώ και λίγα χρόνια, ήρθε αυτός ο ηγέτης, δόξα τω Θεώ. Είναι ο Νατσιός - ο γνωστός από χρόνια αγωνιστής σύγχρονος Δάσκαλος του Γένους - μαζί με όλους τους έντιμους αγωνιστές της ΝΙΚΗΣ, που πήραν την απόφαση και μπήκαν μπροστά για την πατρίδα και τη Ρωμιοσύνη. Αυτό δηλαδή που περιμέναμε τόσες γενιές. Δεν είναι δυνατόν να μην τους στηρίξουμε, εάν συνεχίζουμε να λέμε πως είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί Έλληνες και Ρωμιοί και πως αγαπούμε το Χριστό, την Ελλάδα και τη Ρωμιοσύνη.
Αυτό που περιμένουμε πλέον δεν είναι ο ηγέτης (αυτόν, όπως είπαμε, μας τον έστειλε ο Θεός). Είναι ο λαός - περιμένουμε να δούμε πότε θα ξυπνήσει ο Έλληνας, προπαντός ο Έλληνας ορθόδοξος, να σηκώσει τη σημαία που θα σημάνει τη Νίκη του Χριστού και την Ανάσταση του Γένους που τόσο επιθυμούμε! Χωρίς δικαιολογίες ή προφάσεις ή υπεκφυγές ή δειλία. Χωρίς να θέλει ο καθένας να γίνει αρχηγός. Ο Νατσιός δεν είναι "αρχηγός", είναι όπως διακήρυξε ο Χριστός μας, "πάντων διάκονος". Μία σημαία λοιπόν υπάρχει - του σταυρού η σημαία - και την έχει σηκώσει εκείνος, μαζί με τους συναγωνιστές του.
Κάποιοι φεύγουν, κάποιοι δειλιάζουν, κάποιοι ορέγονται αρχηγίες, κάποιοι άλλοι δηλητηριάζονται και ξεγελιούνται... Όσοι πιστοί, μένουμε όπου είναι ο Νατσιός. Κάνουμε το σταυρό μας και προσκαλούμε όλους, φωνάζοντας "Ανάστα ο Θεός, κρίνον την γην!" και, Ελλάς, "ανάστα εν τάχει"!
Συμπληρωματικά:
Η 7η Ημέρα της Δημιουργίας ως προτύπωση του Μεγάλου Σαββάτου
Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου...
Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου...
Θύρα 7 και Θύρα του Μνημείου: Μιλώντας «με τη γλώσσα του θανάτου το ρίγος της Ανάστασης»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου