The Twilight Saga: Χαραυγή

Μια προσέγγιση εδώ!

Αλλά δείτε και: Η θέωση ως σκοπός της ζωής του ανθρώπου

Το «Σύνδρομο της Κόλασης»

...στις ιστορίες φαντασίας και τρόμου

"The Vampire Diaries" (φωτο από εδώ)

 

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

Είναι γνωστό πως η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος φαντασίας, επιστημονικής φαντασίας και τρόμου δεν είναι μόνο πηγές ψυχαγωγίας, αλλά και έκφραση του ανθρώπινου υποσυνείδητου. Ακριβώς όπως τα παλιά παραμύθια – δεν είναι τυχαίο ότι αρκετά απ’ αυτά έχουν διασκευαστεί σε κινηματογραφικές ταινίες τρόμου, όπως η Χιονάτη και η Κοκκινοσκουφίτσα – έτσι και οι νεώτερες δημιουργίες αυτών των ειδών εκφράζουν μύχιους εφιάλτες, ενίοτε και φαντασιώσεις, όχι μόνο των δημιουργών τους, αλλά και της κοινωνίας που τις αγκαλιάζει.

Για παράδειγμα, τρεις σύγχρονοι πανανθρώπινοι εφιάλτες έχουν κυριαρχήσει στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο επιστημονικής φαντασίας, από την ίδρυσή τους ακόμη, το 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα: η ανακάλυψη νοήμονος εξωγήινης ζωής, ισχυρότερης όμως από εμάς και συγχρόνως επιθετικής και επικίνδυνης, η αυτονόμηση και επανάσταση των μηχανών και η σχεδόν ολοσχερής καταστροφή του πολιτισμού, όπως τον ξέρουμε, με επιβίωση ολιγάριθμου αγωνιζόμενου ανθρώπινου πληθυσμού.

Ο πρώτος και ο δεύτερος από αυτούς τους φόβους είναι οι φόβοι από τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος, δηλαδή από τη βρώση του καρπού της γνώσης του καλού και του κακού, που ο σύγχρονος άνθρωπος (αγνοώντας πλήρως την κληρονομιά των αγίων διδασκάλων της Ορθοδοξίας), το φαντάζεται απλά ως «δέντρο της γνώσης».

Τρώγοντας τον απαγορευμένο καρπό, ο άνθρωπος εκπληρώνει τον πόθο που ξύπνησε μέσα του, διαστρέφοντάς τον, ο διάβολος: «και ως θεοί έσεσθε», θα είστε σαν θεοί (Γένεσις, 3, 5). Ο άνθρωπος, στη φαντασία του, γίνεται θεός, αφενός κατακτώντας τη γνώση που τόσο ποθεί (εξερευνά το διάστημα, αλλά εκεί βρίσκει την πανίσχυρη εξωγήινη απειλή) και αφετέρου δημιουργώντας ζωή από το μηδέν, δηλαδή τεχνητή νοημοσύνη, που όμως τελικά στρέφεται εναντίον του. Από τον Πόλεμο των Κόσμων του Χ. Γουέλς ώς το Σταρ Τρεκ και τη Μέρα Ανεξαρτησίας, από το Μετρόπολις του Φριτς Λανγκ ώς τον Εξολοθρευτή του Τζέιμς Κάμερον (που δημιούργησε ολόκληρη μυθολογία) και φυσικά την τριλογία του Μάτριξ, αλλά και από το Φρανκενστάιν της Μέρι Σέλλεϋ και το Νησί του δόκτορος Μορώ του Χ. Γουέλς ώς τις σχετικές νεότερες δημιουργίες, που είναι πάρα πολλές, αυτοί οι φόβοι κυριαρχούν στο συλλογικό υποσυνείδητο του νεωτερικού ανθρώπου και παίρνουν σάρκα και οστά στη λογοτεχνική και κινηματογραφική (αλλά και κόμικς και τηλεοπτική) δημιουργία του.

Μεταμοντέρνος τρόμος, χωρίς… τρόμο, αλλά με έρωτα!

Στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο του τρόμου οι φόβοι που εκφράζονται είναι ανάλογοι και έχουν αναλυθεί αρκετά στη σχετική βιβλιογραφία: από τον παιδικό και πρωτόγονο φόβο του σκοταδιού και του μπαμπούλα, το φόβο των φαντασμάτων και των τερατωδών πλασμάτων, ώς το φόβο του serial killer, που συχνά έχει και μη ανθρώπινες πλευρές ή κάποιες υπερφυσικές ιδιότητες.

Στις μέρες μας όμως φαίνεται να αναδύεται ένα νέο είδος τρόμου, που ανατρέπει τα δεδομένα. Το νέο αυτό είδος λαμβάνει δύο μορφές, με ένα κοινό χαρακτηριστικό: το τέρας, που καταδιώκει τους ήρωες του έργου, δεν έρχεται πλέον απ’ έξω, αλλά οι ίδιοι οι άνθρωποι γίνονται τέρατα. Μερικές φορές μάλιστα αυτά τα τέρατα είναι αξιαγάπητα και φιλικά, όχι αιμοδιψή και τρομακτικά, και δεν καταδιώκουν, αλλά ερωτεύονται και προστατεύουν.

Η μία μορφή αυτού του νέου είδους λογοτεχνίας και κινηματογράφου (και τηλεόρασης) τρόμου βασίζεται στον εφιάλτη ότι ένας ιός μετατρέπει μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης σε ανεγκέφαλα και ανθρωποφάγα ζόμπι! Οι λίγοι υγιείς αγωνίζονται να επιβιώσουν σ’ ένα πλανήτη που κυριαρχείται από τέρατα, που είναι η μετάλλαξη του εαυτού μας: εμείς οι ίδιοι είμαστε τα νεκροζώντανα τέρατα, οι πρώην άνθρωποι!

Εδώ ανήκουν έργα και σειρές έργων όπως τα Planet Terror, Resident Evil, Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ, I am Legend κ.ά. (το τελευταίο βασίζεται σ’ ένα σημαντικό μυθιστόρημα συνδυασμού επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, γραμμένο το 1954 από το Ρίτσαρντ Μάθεσον, που έχει γίνει ταινία άλλες δύο φορές στο παρελθόν). Τα παιχνίδια υπολογιστών φυσικά κατακλύζονται από τη σχετική μυθολογία, που δίνει σεναριακές ιδέες και για κινηματογραφικές σειρές, όπως το Resident Evil.

Η δεύτερη μορφή του είδους βασίζεται στη φαντασίωση ότι οι βρικόλακες ζουν πλέον ανάμεσά μας και μάλιστα ότι συγκροτούν μια οργανωμένη κοινωνία με ιεραρχία και κουλτούρα, που συνυπάρχει με τους «ανθρώπους». Ενίοτε βλέπουμε ανθρώπους που είναι «μισοί άνθρωποι και μισοί βρικόλακες», σαν ο βρικόλακας να είναι ένα άλλο είδος ή ένα υποείδος του ανθρώπου. Στη νέα αυτή βαμπιρική μυθολογία – που κυριολεκτικά έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας – κατά κανόνα πρωταγωνιστούν βρικόλακες φιλικοί προς τον άνθρωπο, με υψηλές ηθικές αρχές, γοητευτικοί, που ερωτεύονται ανθρώπους και τους υπερασπίζονται ηρωικά από τους μοχθηρούς βρικόλακες, που είναι «κάποιοι άλλοι», όχι οι ήρωες της ιστορίας.

Εδώ ανήκουν έργα ή σειρές έργων όπως τα Underworld, True Blood, Vampire Academy, Vampire Diaries, φυσικά το The Twilight Saga (για ν’ αναφέρω τα πιο γνωστά, νομίζω, στην Ελλάδα) και ένα σωρό άλλα.

 

Σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζεται μια προαιώνια έχθρα μεταξύ δύο κοινοτήτων, των βαμπίρ και των λυκανθρώπων, που είναι οργανωμένοι σε κοινωνίες (π.χ. το βλέπουμε στα Underworld, The Twilight Saga, Vampire Diaries). Κατά κανόνα οι λυκάνθρωποι περιγράφονται ως πιο πρωτόγονοι και οι βρικόλακες ως πιο αριστοκρατικοί, αλλά και στις δύο παρατάξεις υπάρχουν καλοί και κακοί και φορείς μιας αρχαίας κουλτούρας, με βίαια έθιμα αλλά συγχρόνως και με ομορφιά και σοφία. Έχουμε και περιπτώσεις μόνο με λυκανθρώπους, όπως στο Αίμα και Σοκολάτα (Blood And Chocolate).

Βλέπουμε ωστόσο και κάτι άλλο: νέους ανθρώπους, και μάλιστα έφηβους, ερωτευμένους με ευγενείς, ενάρετους και γοητευτικούς βρικόλακες, να γίνονται εν τέλει και οι ίδιοι βρικόλακες κι έτσι να λαμβάνουν το βραβείο των προσπαθειών τους: αθανασία και εκπλήρωση του έρωτά τους με το ιδανικό τους ταίρι. Όσο για την αιμοποσία, μην ανησυχείτε, δε θα πίνουν αίμα ανθρώπων, αλλά ζώων ή αίμα από τράπεζες αίματος. Δεν πρέπει να νιώθουμε αποτροπιασμό ή φόβο γι’ αυτούς.

Οι σκέψεις μου

Αξιαγάπητα τέρατα εμφανίζονται και σε παλιά κλασικά έργα του είδους, όπως στο Φρανκενστάιν. Όμως σήμερα είμαστε μπροστά σε μια νέα τάση, που δημιουργεί ολόκληρη παράδοση και ασκεί τις επιρροές της στον τρόπο που ο θεατής, και μάλιστα έφηβος ή άνθρωπος χωρίς ρίζες μέσα στο μίξερ των πολύπαθων δυτικών κοινωνιών, βλέπει το καλό και το κακό.

Τα δύο αυτά νέα είδη τρόμου (που το δεύτερο, τα βαμπιρικά έπη, δεν είναι καν γραμμένο ως ιστορίες τρόμου, αλλά περισσότερο ως αισθηματικές νεανικές ή εφηβικές περιπέτειες – κι όμως περιέχουν πολύ σκοτάδι, αίμα, φόβο, φόνους και συχνά την εθελοντική μετάλλαξη του ανθρώπου σε βρικόλακα), κατά τη γνώμη μου, έρχονται να σπρώξουν ένα βήμα παραπέρα τη μαζική ασθένεια που εξαπλώνεται όλο και περισσότερο στο δυτικό κόσμο, την παράνοια.

Ξέρουμε ότι υπάρχουν ήδη στο εξωτερικό, μα φοβάμαι πως και στη χώρα μας, λέσχες ανθρώπων που ζουν σα λύκοι ή φαντασιώνονται πως είναι βαμπίρ και συμπεριφέρονται ανάλογα! (Σχετικά άρθρα εδώ: βαμπίρ, Λυκάνθρωποι). Πρόκειται για ένα αληθινό σύνδρομο της κόλασης, όπου όμως δαίμονες γίνονται οι ίδιοι οι άνθρωποι, έχοντας πλέον «ξεπεράσει» τα παραδοσιακά όρια ανάμεσα στο καλό και το κακό.

Ίσως μάλιστα τα βαμπιρικά έπη γράφονται ή προωθούνται από ομάδες βαμπιριστών, όχι τυχαία, αλλά ακριβώς για να προπαγανδίσουν αυτό τον τρόπο ζωής και να τον εξαπλώσουν. Μέρος της βαμπιρικής μυθολογίας εξάλλου, ως γνωστόν, είναι και η εξάπλωση και μετάδοση του βαμπιρισμού από τον ένα στον άλλο με το γνωστό δάγκωμα.

Αυτό είναι λοιπόν το μέλλον, όπως τρυπώνει στη φαντασία των έφηβων αγοριών και κοριτσιών σας, από τα παράθυρα των μυθιστορημάτων, της τηλεόρασης, του κινηματογράφου, και φυσικά του διαδικτύου και των παιχνιδιών για υπολογιστές: ένα μέλλον συνύπαρξης με ζόμπι και βρικόλακες, που συχνά κυριαρχούν και είναι εμείς μεταμορφωμένοι, οι πρώην άνθρωποι. (Η άλλη όψη είναι η εμμονή με τις νεράιδες και τα ξωτικά – τα «όντα του αλλόκοσμου» – που επίσης ξεφεύγει από την ψυχαγωγία και παίρνει μορφή επιδημίας).

Joker

Είναι γνωστό δε ότι ο δυτικός άνθρωπος δεν πάει και τόσο καλά. Είναι φανερό πλέον πόσο εύκολο είναι να οδηγηθεί στην ψυχασθένεια, σύμπτωμα της οποίας είναι τα βίαια ξεσπάσματα, αλλά και η ταύτισή του με τους «κακούς» των φανταστικών διηγήσεων, σε μια προσπάθεια απόδρασης από τον αληθινό κόσμο, που τον απογοητεύει καθημερινά, στον κόσμο της φαντασίας που τον κατακλύζει. Σχετικό με το θέμα μας είναι ότι και ο Joker έγινε μόδα (ο παρανοϊκός αντίπαλος του Batman), ενώ στην πρεμιέρα της ταινίας Dark Knight Rises (από την τριλογία του Batman που σκηνοθέτησε ο Κρίστοφερ Νόλαν) στο Ντένβερ του Κολοράντο, 12 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 59 τραυματίστηκαν, όταν ένας άντρας βαμμένος σαν το Joker εισέβαλε στον κινηματογράφο και άρχισε να πυροβολεί. Μήπως πρέπει ν’ ανησυχήσουμε;

Νομίζω πως περιττεύει να γράψω άλλα. Ο κόσμος έχει γίνει κόλαση. Όμως εμείς έχουμε μια παράδοση – την ελληνική, τη ρωμέικη παράδοση, την ορθόδοξη παράδοση – που μιλάει για τον παράδεισο. Που μιλάει για αγίους και ευωδιάζει λιβάνι και νάμα κι όχι τις αποπνικτικές οσμές που αποβάλλει σχεδόν κάθε πόρος της σύγχρονης ζωής. Που φωτίζει με το γαλήνιο φως του καντηλιού και του κεριού από μελίσσι κι όχι με πολύχρωμα ηλεκτρικά φώτα που τυφλώνουν στο ημίφως. Έναν πολιτισμό που γιατρεύει τις πληγές και τις ψυχές των ανθρώπων, δεν τους εξαγριώνει, που τους κάνει αγίους κι όχι θηρία.

Έτσι ο παράδεισος με την κόλαση ήρθε η ώρα να μονομαχήσουν. Όχι όμως στο πανί, στο χαρτί ή το γυαλί, αλλά στη ζωή και την καρδιά των παιδιών μας. Και ο σκοπός είναι η σωτηρία των παιδιών μας και όλου του κόσμου (και εμάς των ίδιων) από την παράνοια.

Ναι στην ψυχαγωγία, φυσικά, ναι στη φαντασία, όχι στην παράνοια, όχι στη διείσδυση του πολύμορφου κακού από τις πόρτες και τα παράθυρα της φαντασίας και της εμμονής.

Και η μονομαχία – πολύ πιο συναρπαστική, καθότι πραγματική κι όχι σεναριακή – είναι επιτέλους ώρα ν’ αρχίσει.

Επισκεφτείτε και:

Νεκροκεφαλές - Κρανία - Σκέλεθρα
"Μονομαχία στην έρημο": ο Χριστός εναντίον του σατανά!
Φρικιά στην εκκλησία!

Κάτι τύποι με μαύρα που ζουν στον κόσμο τους
Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής

ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!

Μουσική της Κόλασης - Μουσικοί στην Κόλαση!... 
Ο νέος που καταράστηκε το Θεό
Η θρησκεία της χαράς – Γελαστοί άγιοι 
Death to the World - The Last True Rebellion 
Η θεία τρέλα και οι αναρχικοί της Ορθοδοξίας (και ενότητα σαλοί)
«Ο Μοναχός και ο δαίμονας», ταινία (2016)

«Νέα πνευματικότητα» – Η θρησκεία του μέλλοντος 

 

Ταινίες (ενότητα)  

Διαδικτυακό κανάλι (επισκεφτείτε το) 

Ιστολόγια: Αέναη επΑνάσταση, Ευχή, Το ζωντανό ιστολόγιο, Απόψεις για τους παπαροκάδεςΕναντίον του Θεού (μυθιστόρημα) 

'Model of Mortification' — St Walburga

Logismoi

 

It seems particularly appropriate that as I am writing this, lightning is striking and the lights of my house are temporarily blacking out, ‘for you know what night it is’.

Well, perhaps you don’t.

You may say, ‘Tell me, Aaron, what is to-night?’ And I shall cross myself, as I answer laconically: ‘Walpurgis nacht’.

This exchange, very similar to the one concerning the eve of  St George’s Day in the finished version of Dracula, is had between the protagonist (Jonathan Harker?) and his coachman, Johann, as he leaves the Quatre Saisons (Vier Jahreszeiten) in Munich in Stoker’s short story, ‘Dracula’s Guest’, a tale bearing an uncertain relationship to the more famous novel. The conversation can be found on p. xxv of Dracula: The Definitive Edition, by Bram Stoker, intro. and appendices by Marvin Kaye, illust. Edward Gorey (NY: Barnes & Noble, 1996).

In the course of the story, the expression ‘Walpurgis nacht’ is repeated several times by the superstitious Johann, essentially to account for his fear or to cut off conversation about a particular topic. Finally, a bit exasperated, our protagonist tells Johann that he will walk, saying, ‘Go home, Johann—Walpurgis nacht doesn’t concern Englishmen’ (p. xxviii). At last, when the Englishman unknowingly seeks shelter from a snowstorm in a graveyard, only to find where he is by the moonlight breaking through the clouds, the coachman’s fear finally has its influence. The narrator writes:

Walpurgis Night, when, according to the belief of millions of people, the devil was abroad—when the graves were opened and the dead came forth and walked. When all evil things of earth and air and water held revel. This very place the driver had specially shunned. . . . It took all my philosophy, all the religion I had been taught, all my courage, not to collapse in a paroxysm of fright. (p. xxxi)

It is at this point that a thunder and hail storm begin, and a flash of lightning eventually reveals a female vampire. In his note in The New Annotated Dracula (NY: Norton, 2008) on the first reference to ‘Walpurgis nacht’, Leslie Klinger writes:

The night before 1 May, Walpurgis-Nacht, the antipode of Halloween, is said to mark the final victory of spring over winter. Traditionally, before the evil spirits occupying winter depart, they have one last gathering, on the Brocken, the highest peak in the Harz Mountains. Goethe records the scene in his play Faust (published in parts, 1790-1833), when Mephistopheles takes Faust to the Brocken to revel with the witches.

Walpurgis-Nacht is named after Walpurga or Walburga, Abbess of Heidenheim near Eichstätt, a Catholic [=Orthodox] saint whose protection was often invoked against witchcraft and sorcery. As the festival became Christianised, the eve became marked with tolling bells and prayers, blessings with holy water, and displays of blessed sprigs in homes and barns. The most widespread precaution adopted during Walpurgis-Nacht is noise-making, produced by diverse means, including the beating of boards on the ground and the firing of weapons. (p. 504, n. 4)

The passage from ‘Dracula’s Guest’, accompanied by some sort of explanation—the source of which I’ve forgotten—along the lines of Klinger’s note, was of course my first acquaintance with the eve of the translation of St Walburga’s relics, Walpurgis Night, 30 April. Needless to say, I knew very little about the Saint herself until quite recently, when I was pleased to learn that she was not only English, she was Benedictine. Here is the account of St Walburga (a.k.a. ‘"Walpurgis", "Gauburge", "Vaubourg", "Falbourg", and the very unfortunate "Waltpurde"’) from the Fish Eaters site, along with the usual note on customs for the feast:

Sadly, the word ‘Walpurgisnacht’ is nowadays mostly associated with pagans, who see the day as a mere adjunct to Beltane (May Day) and even dare to use the label ‘Walpurgisnacht’ for their festivities....Odes to May, Spring, fertility, and the earth, the playing of pranks—these are the things most often thought of when ‘Walpurgisnacht’ comes to mind, and thoughts of the great Saint are all too rare.

...But it doesn't have to be that way. Bonfires—practically ubiquitous in Catholic celebrations but which pagans also light today in honor of the god (demon) Bel—recall the divine light that illuminated Wallburga's monastery, and as their hypnotic beauty is enjoyed, one can pray a litany to St Walburga. The ancient Swedish tradition of collecting branches at dusk to decorate homes? Make those branches oak branches, and decorate them with symbols of Christ and the great Apostles to Germany to recall the Benedectines' victory over paganism, as perfectly seen in the story of St Boniface and the ‘sacred oak’. As to foods, German fare and beer brewed by Benedictines or their brothers, the Trappists, sound perfect.

Now, because Walpurgisnacht does fall on the same date as Beltane Eve, this will be, for pagans, a night much like Hallowe’en (the Eve of All Saints) insofar as the pagan Samhain coincides calendrically with our Feasts for the dead. Therefore, prayers for pagans and for witches who hold their sabats tonight would be a wonderful thing. May St Walburga—who, with St Boniface, her brothers, and other Benedictines—brought the good news of Christ to Germany intercede for them now and bring them to Jesus through His Church!

Finally, here is part of the litany mentioned above:

Holy Virgin of virgins, Saint Walburga,
St Walburga, lily of purity,
St Walburga, model of humility,
St Walburga, model of obedience,
St Walburga, perfect model of monastic discipline and modesty,
St Walburga, ornament of virgins consecrated to God,
St Walburga, model of mortification,
St Walburga, conqueror of all temptations,
St Walburga, perpetual sacrifice of Divine love,
St Walburga, glorious example of perseverance in the service of God,
St Walburga, zealous servant of Jesus and Mary,
St Walburga, light and ornament of thy order,
St Walburga, miraculous help in time of need,
St Walburga, refuge of the afflicted,
St Walburga, solace of the sick and sorrowful
St Walburga, powerful advocate of all who venerate thee,
St Walburga, who through love of Jesus didst despise the pomps and vanities of the world,
St Walburga, who through love for Jesus didst forsake thy home and country,
St Walburga, who didst bring from afar the light of faith to heathen nations,
St Walburga, who as a wise and prudent virgin didst make an entire offering of thyself to thy heavenly Spouse,
St Walburga, who didst teach the true Faith both by thy word and example,
St Walburga, who through works of charity poured out the oil of tender compassion,
St Walburga, who through thy holy example didst gain many virgins to follow Jesus Christ,
St Walburga, who, strong in faith, didst conquer the world,
St Walburga, who didst at all times confide in the Lord,
St Walburga, who didst faithfully serve God in perfect love,
St Walburga, who didst restore sight to the blind and hearing to the deaf,
St Walburga, who didst restore speech to the dumb and reanimate the paralyzed limbs of the lame,
St Walburga, who through thy example and intercession didst convert so many sinners.

Click here:

 

LIVE, BEYOND THE LIMITS!

A Letter from an Orthodox Christian to our Indian Brothers

The Stories of the Saints of North America  

OUR TALENT OF FREEDOM & SOME PITFALLS

Moses the Black Saint & Teacher 

Two Deaths
An Indian chief’s ‘secret path’ to Orthodoxy
The Occult: Shining Light on Satan's Shadow

Death is Unnatural

A Deer Lost in Paradise

LOVERS OF TRUTH: THE LIFE OF HIEROMONK SERAPHIM ROSE
Lover of Truth: St John, The Wonderworker of San Francisco

Through The Eastern Gate - From Tibetan Buddhism to Orthodox Christianity

The Impossibility of Aloneness: When Christ Found Me in the Himalayas

THE ORTHODOX SAINTS OF THE ANCIENT CHURCH IN THE BRITISH ISLES AND IRELAND

Orthodox America - By Issue Number
ORTHODOX OUTLET for DOGMATIC ENQUIRIES

St Herman Press

Τζόκερ: ο δολοφόνος που έγινε μόδα!...

Το μακελειό στο Ντένβερ και η σατανική επίδραση του “Τζόκερ”

 

Άλλο ένα σύμπτωμα της νόσου του δυτικού ανθρώπου, που ονομάζεται παράνοια ή -αν προτιμάτε- αθεΐα.

Ένα σχόλιο: Στις 31 Μαρτίου 1993 ο Μπράντον Λη (γιος του Μπρους Λη) έπεσε νεκρός από σφαίρα, που ήταν αληθινή αντί για ψεύτικη, στα γυρίσματα της ταινίας Το Κοράκι (The Crow). Υποδυόταν ένα δολοφόνο φάντασμα, που είχε επιστρέψει από τον άλλο κόσμο να εκδικηθεί τους δολοφόνους του ίδιου και της αγαπημένης του. Ήταν βαμμένος σαν θλιμμένος κλόουν, όπως ο Τζόκερ.

Το Κοράκι ήταν επίσης μια σκοτεινή κόμικ ιστορία που έγινε σειρά ταινιών και τηλεοπτική σειρά.  Στην τεράστια επιτυχία συνέβαλε και το "στοίχειωμά" της από το θάνατο του Μπράντον Λη. Από παλιά σκεφτόμουν αν ήταν ατύχημα ή ανθρωποθυσία, για την επιτυχία μιας κολασμένης ταινίας, μαύρης και βίαιης, όπου ο "καλός" είναι δολοφόνος φάντασμα... Μήπως κάτι ανάλογο έπαθε κι ο φουκαράς ο Χιθ Λέτζερ;

Ο Θεός ας τους αναπαύσει όλους.

Και τώρα το άρθρο:

 

Το Κοράκι

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

 

Η Αμερική δεν έχει συνέλθει ακόμη από το μακελειό στην πρεμιέρα της ταινίας του Batman “Dark Knight Rises”, στο Ντένβερ του Κολοράντο, όπου 12 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 59 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Ο δολοφόνος Τζέιμς Χολμς ήταν τόσο ψυχρός εκτελεστής που σκότωσε ακόμη ένα 4 μηνών μωρό. Σύμφωνα με αναφορές από την αστυνομία, ο Holmes, είχε βαμμένα κόκκινα τα μαλλιά του και είπε ότι στους αστυνομικούς ότι ήταν «ο Joker» μια αναφορά στον κακό που έπαιζε ο ηθοποιός Χιθ Λέτζερ στην προηγούμενη ταινία. Ο χαρακτήρας, ο οποίος έχει μια πολύ σατανική φύση, έχει γοητεύσει τα μυαλά πολλών στην κοινωνία και έχει εμπνεύσει και άλλες πράξεις βίας κατά το παρελθόν.

Ο Λέτζερ, ο οποίος πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών λίγο μετά τα γυρίσματα του Dark Knight [2008], έδωσε μια στοιχειωμένη απόδοση που πολλοί αισθάνονται ότι συνέβαλε στο θάνατό του, που έχει εμπνεύσει εγκληματίες που έχουν τάση να μιμούνται, όπως τον Χολμς. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την επίδραση που έχουν οι ταινίες που προωθούν τον θάνατο, τον αποκρυφισμό και την αμαρτωλή εξέγερση στην καρδιά και το μυαλό μερικών ανθρώπων που μπορεί να τους ωθήσει σε πράξεις βίας.

«Κυριολεκτικά πυροβολούσε τον καθένα»

 Οι πυροβολισμοί άρχισαν να πέφτουν σε μια σκοτεινή αίθουσα κινηματογράφου γεμάτη με οπαδούς του Μπάτμαν, ορισμένοι από τους οποίους είχαν φορέσει και την στολή του για την πρεμιέρα της ταινίας.

Ξαφνικά, τον χώρο γέμισαν κραυγές φρίκης από πανικόβλητους θεατές που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον δολοφόνο, ο οποίος πυροβόλησε τους πάντες καθώς περπατούσε.

Ήταν μια σκηνή «κατ’ ευθείαν από ταινία τρόμου», δήλωσε ο Chris Ramos, ο οποίος ήταν μέσα στο θέατρο. «Κυριολεκτικά πυροβολούσε τον καθένα, όπως στην κυνηγετική περίοδο».

Οι μάρτυρες περιγράφουν τον James Holmes ως τελείως ψυχρό. Αφού συστήθηκε ως "The Joker" προχώρησε πυροβολώντας αδιακρίτως. Φαίνεται ότι η πρόθεσή του ήταν να δολοφονήσει, να καταστρέψει και να προκαλέσει χάος όπως ο «ήρωάς» του και προγραμμάτιζε από μήνες την επίθεσή του. Θα μπορούσε κάποιος να είναι τόσο ψυχρός, μεθοδικός και αιμοδιψής; Η «έμπνευση» του Χολμς, ο Τζόκερ, ήταν ακριβώς έτσι.

Ο Τζόκερ: Ένας σατανικός χαρακτήρας

"Είναι ένας ψυχοπαθής, μαζικός δολοφόνος, σχιζοφρενής κλόουν με μηδενική συμπάθεια". - Χιθ Λέτζερ για την απεικόνισή του ως Τζόκερ στην ταινία Σκοτεινός Ιππότης.

"Λοιπόν," δήλωσε ο Τζακ Νίκολσον στους δημοσιογράφους στο Λονδίνο, την Τετάρτη, "εγώ τον προειδοποίησα." - Τζακ Νίκολσον, ο οποίος είχε παίξει τον Τζόκερ σε μια παλαιότερη σειρά ταινιών του Μπάτμαν, σχολιάζοντας σχετικά με τους κινδύνους το να υποδύεσαι τον Τζόκερ μετά το θάνατο του Χιθ Λέτζερ.

Η ταινία ‘The Dark Knight’, η οποία έγινε η υπ 'αριθ. 4 ταινία σε εισπράξεις όλων των εποχών, ήταν μια τεράστια επιτυχία που ακολούθησε τον θάνατο του Χιθ Λέτζερ. Ο Λέτζερ, ο οποίος κέρδισε Oscar, πρόβαλε την ψυχρή, δαιμονική φύση του Τζόκερ. Ο Λέτζερ έπαιξε το Τζόκερ ως έναν εντελώς ψυχοπαθή και τόσο πολύ ‘δέθηκε’ με τον χαρακτήρα που πολλές σκηνές τις σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Λέτζερ. Προκειμένου να προετοιμαστεί για το ρόλο ο Λέτζερ, δήλωσε:

  "Είναι ένας συνδυασμός ανάγνωσης όλων των κόμικς που θα μπορούσα να βρω σχετικά με το σενάριο και στη συνέχεια απλά κλείνω τα μάτια και διαλογίζομαι πάνω σε αυτό», λέει. «Κάθισα σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Λονδίνο για περίπου ένα μήνα, κλειδωμένος, φτιάχνοντας ένα μικρό ημερολόγιο και δοκιμάζοντας φωνές - ήταν σημαντικό να προσπαθήσω να βρω μια κάπως γραφική φωνή και γέλιο. Κατέληξα στον τύπο ενός ψυχοπαθή – κάποιου με πολύ λίγη ή καμία συνείδηση ​​για τις πράξεις του» - Χιθ Λέτζερ.

Τόσο πολύ παθιάστηκε με τον το χαρακτήρα του Τζόκερ ο Ledger, που είπε στους New York Times ότι δεν μπορούσε να κοιμηθεί "περισσότερο από δύο ώρες κάθε βράδυ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων".

"Δεν μπορούσα να σταματήσω να σκέφτομαι. Το σώμα μου είχε εξαντληθεί, και το μυαλό μου δούλευε ακόμη. "Είπε ότι πήρε χάπια, για να μπορέσει να κοιμηθεί για μόνο μια ώρα».

Ο Ledger συνέχισε σε έναν κύκλο αϋπνίας, κατάθλιψης και άγχους που τον οδήγησαν να πάρει ένα κοκτέιλ από αντικαταθλιπτικά καθώς και ηρωίνη. Και τα ναρκωτικά τελικά τον οδήγησαν στο τραγικό του θάνατο.

Το συγκεκριμένο κόμικ που ενέπνευσε περισσότερο τον Ledger ήταν ένα κόμικ του Batman που ονομάζεται “The Killing Joke” και γράφτηκε από τον συγγραφέα κόμικ και πρακτικό της μαγείας, Alan Moore, ο οποίος έχει γράψει κόμικς, όπως το ‘The Watchmen’ και το ‘V for Vendetta’ που είναι γεμάτα από και σατανικούς και Ιλλουμινάτι συμβολισμούς. Το ‘V for Vendetta’ συγκεκριμένο όχι μόνο έχει αποσπάσματα από τον σατανιστή Aleister Crowley σε διάφορα τμήματα, αλλά τον αναφέρει ονομαστικά.

Στις φωτογραφίες: Ο ήρωας στο V for Vendetta αναφέρει του Βιβλίο του Νόμου του Aleister Crowley.

Ο Λέτζερ έπαιξε τον χαρακτήρα με τέτοιο δαιμονικό στυλ, που τίναξε ακόμα και τη γλώσσα του συνεχώς σαν φίδι κατά τη διάρκεια των σκηνών. Ο χαρακτήρας του Τζόκερ στο Σκοτεινό Ιππότη είναι ένας αυτοαποκαλούμενος «πράκτορας του χάους» που επιδιώκει να καταστρέψει την πόλη και να αποδείξει ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν εξίσου κακοί και δολοφονικοί, όπως αυτός.

«Δείτε, την ηθική τους, το πως λειτουργούν: πρόκειται για ένα κακόγουστο αστείο. Θα πέσουν με την πρώτη ένδειξη ενός προβλήματος. Είναι τόσο καλοί όσο ο κόσμος τους επιτρέπει να είναι. Θα δείτε, στο τέλος οι πολιτισμένοι άνθρωποι θα φάνε ο ένας τον άλλον "- Τζόκερ, Σκοτεινός Ιππότης

Μοιάζει λίγο με την ιστορία του Ιώβ, όπου ο Σατανάς προκάλεσε τον Θεό λέγοντας ότι αν ο Ιώβ δεν είχε όλη τα υπάρχοντα και τον πλούτο που ο Θεός του είχε δώσει σύντομα θα καταριόταν τον Θεού ακριβώς όπως οποιοσδήποτε άπιστος. Αυτή ακριβώς είναι η ατζέντα του Τζόκερ στο Dark Knight. Και η κάρτα που χρησιμοποιεί ως σήμα κατατεθέν το ενισχύει αυτό:

Στην φωτογραφία: Μία από τις κάρτες που χρησιμοποιούνται από τον Τζόκερ στο Σκοτεινό Ιππότη με τον Σατανά πάνω σε αυτή.

«Ο μόνος λογικός τρόπος για να ζήσεις σε αυτόν τον κόσμο είναι να ζεις χωρίς κανόνες ..." - Τζόκερ, Dark Knight.

Σατανική Επίδραση: Kim De Gelder Joker | Dark Knight Shooting Illuminati

Οι θεατές σε όλο τον κόσμο που είδαν το παίξιμο του Ledger ήταν τόσο συγκλονισμένοι που σύντομα δεκάδες άνθρωποι είχαν φορέσει το πορφυρό και κόκκινο κοστούμι και το πράσινο πουκάμισο και έκαναν στο πρόσωπό τους το μακιγιάζ του Joker στην πραγματική ζωή. Σαν μια σέκτα που είναι της μόδας, ο Τζόκερ έγινε ένα πολιτιστικό φαινόμενο. Και μερικοί εμπνεύστηκαν από αυτόν για να διαπράξουν εγκλήματα στο όνομα του Τζόκερ. Στο Dendermonde στο Βέλγιο, ο 20χρονος Kim De Gelder, ντυμένος ως Joker, κατάφερε να μπει σε ένα βρεφονηπιακό σταθμό και να επιτεθεί στα νεογνά και στα βρέφη με ένα μαχαίρι, τρυπώντας τα επανειλημμένα στο κεφάλι και το λαιμό τους, σκοτώνοντας 2 μωρά και μια εργαζόμενη και τραυματίζοντας πολλά βρέφη:

Ο 20χρονος δράστης είχε βαμμένο λευκό πρόσωπο, σκιά ματιών και βαμμένα μαλλιά, και φορούσε ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο, δήλωσαν αυτόπτες μάρτυρες. Αφού κατάφερε και μπήκε στον βρεφικό σταθμό στις 10 π.μ. λέγοντας ότι είχε μια συνάντηση με ένα από τα μέλη του προσωπικού, έβγαλε το 12 ιντσών μαχαίρι του και άρχισε να κόβει παιδιά ηλικίας από λίγων μηνών έως και δύο ετών.

Υπήρχαν 21 βρέφη στον βρεφονηπιακό σταθμό και έξι εργαζόμενοι. Όλα τα θύματα τα μαχαίρωσε στο λαιμό ή το κεφάλι.

Ο Theo Janssens, αντιδήμαρχος του Dendermonde, είπε ότι ο άνθρωπος "απλά τρελάθηκε". "Υπήρχε αίμα παντού, ήταν απίστευτο, το πραγματικό μακελειό. Πήγε κατευθείαν στα μωρά και τους επιτέθηκε. Τα μικρότερα ήταν στα κρεβάτια τους, μάλλον κοιμόνταν", λέει η Μαρίτα Blindeman, που χτύπησε τον συναγερμό.

Όταν συνελήφθη ο De Gelder γέλαγε στους ανακριτές της αστυνομίας, αρνούμενος να απαντήσει σε ερωτήσεις, με τον ίδιο τρόπο που έκανε ο Joker στο Dark Knight:

Μετά τη σύλληψή του, ο ύποπτος ήθελε προφανώς να "παίξει με την αστυνομία," λέει ο Paijmans. "Ο άνθρωπος δεν θέλει να αποκαλύψει την ταυτότητά του στην αστυνομία. Δεν είχε κανένα δελτίο ταυτότητας κατά τη σύλληψή του. Έδωσε την αστυνομία διάφορα ψεύτικα ονόματα και διευθύνσεις».

Αργότερα μαθεύτηκε ότι ο De Gelder σχεδίαζε να επιτεθεί σε ένα δεύτερο βρεφικό σταθμό και ότι σχεδίασε τις επιθέσεις ώστε να συμπίπτουν με την ενός έτους επέτειο από το θάνατο του Χιθ Λέτζερ.

Μαθήτρια επιτίθεται στην καθηγήτριά της ως Τζόκερ

Σε σχολείο του Νότιου Vermillion, μια μαθήτρια λυκείου επιτέθηκε στην καθηγήτρια. Οι λεπτομέρειες είναι σοκαριστικές.

Το σχολείο αυτό ήταν ένα υπόδειγμα. Αλλά εκείνη την ημέρα αυτό άλλαξε. Όλα άρχισαν όταν η μαθήτρια πήγε στο μπάνιο. Εκεί, φόρεσε το λευκό μακιγιάζ, κόκκινο κραγιόν, και έβγαλε ένα ξυραφάκι. Έκοψε τότε το πρόσωπό της, κάποιοι λένε για να μοιάζει με το Τζόκερ από την ταινία "The Dark Knight". Μετά από αυτό χτύπησε την πόρτα της τάξης. Κανείς στην τάξη θα ξεχάσει τι συνέβη στη συνέχεια.

«Τράβηξε ένα μαχαίρι και άρχισε να κάνει κινήσεις προς την δασκάλα, σαν να επρόκειτο να την κόψει σε φέτες", δήλωσε ο Σπενς. Γι 'αυτό, η δασκάλα έπρεπε να δράσει γρήγορα. Μπόρεσε να κρατήσει το κορίτσι μακριά στριμόχνωντάς την με ένα θρανίο και μια καρέκλα μέχρι να φθάσει βοήθεια.

Αθωώθηκε τελικά, ο εικονιζόμενος Cole Vetterkind για διάρρηξη και στραγγαλισμό από το δικαστήριο Clark County. Οι αρχές λένε ότι ο 26χρονος άντρας ντυμένος ως Joker διέρρηξε το σπίτι της πρώην φίλης του στην πόλη Reeseburg τον Ιανουάριο. Οι αρχές λένε ότι προσπάθησε να πνίξει τον νέο της φίλο και εκείνος τον πυροβόλησε τότε στο πόδι.

 «Για μένα αυτός είναι δαιμονικός - έχει αυτή την απίστευτη οργή​​. Οι γονείς του σκοτώθηκαν όταν ήταν νέος, και αυτά είναι τα πράγματα που βρίσκονται στο κεφάλι του. Για μένα, ο Μπάτμαν έχει να κάνει με την οργή​​, τον θυμό και την εκδίκηση». - Κρίστιαν Μπέιλ για τον Μπάτμαν στο Dark Knight.

Η γοητεία για τη μίμηση του Τζόκερ του Ledger έφτασε στο χειρότερο σημείο στο περιστατικό του Ντένβερ. Οι φανς ήταν τόσο ανήσυχοι να δουν την νέα ταινία του Μπάτμαν που μωρά, και παιδιά δημοτικού ήρθαν στην παρουσίαση τα μεσάνυχτα (για μια ταινία που είναι περίπου 3 ώρες) για να δουν μια ταινία με άφθονη βία, τρομοκρατικές επιθέσεις, βασανιστήρια, μαζικές δολοφονίες και μεγάλης κλίμακας καταστροφές. Γιατί οι γονείς φέρνουν παιδιά ακόμα και 4 ετών και 6 ετών για να δουν αυτήν την ταινία; Τι είδους επιπτώσεις θα έχει αυτή η ταινία έχει στην ψυχή τους; Σε τι πνευματική επιρροή εκτίθενται;

Γιατί ο κόσμος τόσο γοητεύεται από ένα χαρακτήρα τόσο κακό; Γιατί έχει τέτοια εμμονή με έναν που επιδιώκει να βλάψει, να σκοτώσει και να καταστρέψει και που ευχαριστιέται με αυτό χωρίς καμία απολύτως τύψη; Η κοινωνία ολοένα και περισσότερο  γοητεύεται με την ψυχαγωγία του θανάτου, είτε σε ταινίες όπως το  Dark Knight, είτε σε βιντεοπαιχνίδια είτε σε τηλεοπτικές εκπομπές γεμάτες φόνους. Και κανείς δεν υπολογίζει τις συνέπειες που αυτό μπορεί να έχει στην ψυχή του. Αλλά και στους άλλους.  

Επισκεφτείτε και:

Η Βιομηχανική Επανάσταση και εμείς
Η νόσος του δυτικού ανθρώπου & η θεραπεία της
Έτος 2030 μ.Χ. - και ένα σχόλιο!...
Ένας άγιος από Νταχάου προς Ευρώπη

ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ! 
Κάτι τύποι με μαύρα που ζουν στον κόσμο τους

Η θρησκεία της χαράς – Γελαστοί άγιοι

Η θεία τρέλα και οι αναρχικοί της Ορθοδοξίας
Ένα μυστήριο που μας κυνηγάει από παιδιά...
Φρικιά στην Εκκλησία!

Πάρε το Χριστό που σου δίνω και... φύγε!