ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

Ελεύθεροι οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί από την Τουρκία! Ανήμερα στη χάρη Της!...

 

Της Σταυρούλας (φωτο από εδώ)

Την ώρα του Εσπερινού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ανακοινώθηκε από τα μέσα η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών κρατουμένων για έξι περίπου μήνες στις φυλακές Αδριανουπόλεως με την κατηγορία της δήθεν κατασκοπείας. Άλλα τέσσερα-πέντε αιτήματά τους για αποφυλάκιση είχαν απορριφθεί και σήμερα με σύμφωνη γνώμη προέδρου και εισαγγελέως αφέθηκαν ελεύθεροι. Θα δικασθούν ερήμην, δεν χρειάζεται καν να παραστούν στη δίκη και αν τους επιβληθεί κάποια μικροποινή θα έχει ήδη εκτιθεί λόγω της μακράς προφυλάκισής τους.
Πώς το ερμηνεύεις αυτό;
Κάποιοι μιλούν για προσπάθεια του Ερντογάν να καλοπιάσει τους Ευρωπαίους μετά την καταβύθιση της τουρκικής λίρας. Κάποιοι μιλούν για τις διπλωματικές πιέσεις των ΗΠΑ -Μόνο που δεν απελευθερώθηκε ο πάστοράς τους, αλλά τα δικά μας παλικάρια-. Κάποιοι θεωρούν πως ο Ερντογάν θέλει να αλλάξει το κλίμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις...
Όπως θέλουν ας το ερμηνεύσουν οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες.
Εμείς, οι απλοί, οι απλοϊκοί, οι πιστοί ξέρουμε ότι η πίστη μετακινεί βουνά.


Όλο το Δεκαπενταύγουστο τα ονόματα των Δημητρίου και Αγγέλου μνημονεύονταν σε πάμπολλους ναούς της χώρας μας. 
Οι μάνες τους -μαζί με πολλές άλλες μάνες που τις συμπόνεσαν κι έκαναν δικό τους τον πόνο τους- ικέτευσαν με δάκρυα την Παναγία. 
Κι Εκείνη δεν προσπέρασε. Δεν αγνόησε. Δεν ξέχασε. Θέλησε ανήμερα στην μεγάλη της Εορτή, σ' αυτή την εορτή που ακόμα κι οι "άσχετοι " -συγχωρέστε μου την έκφραση- την τιμούν, τη μέρα που σ' όλη την Ελλάδα, σε κάθε γωνιά, σε βουναλάκι, σε σπηλιά, σε νησάκι, σε πόλεις, σε μοναστήρια, όπου υπάρχουν αναρίθμητες εκκλησιές στη χάρη της οι Έλληνες θα της πουν τον καημό και τα βάσανά τους, θα της αποθέσουν τις ελπίδες και τα όνειρά τους, θα την αγκαλιάσουν με σεβασμό κι αγάπη... αυτή τη μέρα διάλεξε για να φέρει πίσω στις οικογένειές τους τους δυο λεβέντες μας. Έτσι για νά 'ναι ολοφάνερη η επέμβασή της, το δώρο της, η αγάπη της.
Μεγάλη ας είναι κι η δική μας αγάπη κι ευγνωμοσύνη!
Καλή Παναγιά! Όχι με λόγια, αλλά με βαθιά κατάνυξη κι έμπονη πίστη κι αγάπη στη Μάνα μας!


"Ν": Δόξα τω Θεώ. Μεγάλη η χάρη της Παναγίας. Μακάρι και σε άλλα καλά νέα για τον τόπο μας και το λαό μας, με τη βοήθεια του Ουρανού!

Οι μαυροφόρες του Δεκαπενταύγουστου...


Η λιτανευτική μεταφορά της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Χαρακιανής (=των βράχων) στο ομώνυμο προσκύνημά της, στο νομό Ρεθύμνου (περισσότερα εδώ & εδώ)

Μου φαίνεται ότι φέτος το Δεκαπενταύγουστο είδα περισσότερες μαυροφόρες...
Εννοώ τις χριστιανές μας, διαφόρων ηλικιών, που φορούν μαύρα τις πρώτες 14 μέρες του Αυγούστου, ώς τον εσπερινό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, από σεβασμό προς την Κοίμηση της Παναγίας μας. Φέτος, σαν κάπως περισσότερες να έβλεπα γύρω μου και στην εκκλησία της Παναγίας, όταν με αξίωνε η χάρη Της και πήγαινα (είτε μόνος, είτε με την οικογένειά μου, που είναι και το καλύτερο) στην Παράκληση.
Ίσως βέβαια να είναι και ιδέα μου. Όμως, αν έχω δίκιο (που το εύχομαι), ίσως να σημαίνει πως άρχισε το Ταξίδι της Επιστροφής. Μακάρι.
Για μια φορά ακόμη, για μια χρονιά ακόμη, η Παναγία μάς ενώνει.
Καλό Δεκαπενταύγουστο, "καλή Παναγιά", καλό παράδεισο.


Λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας Τριχερούσας στην Κατερίνη (βλ. link παρακάτω)

Και:

Άγιος Ταρσίζιος (14 Αυγ.), το παιδί που μαρτύρησε (& αγίασε) προστατεύοντας τη θεία Μετάληψη!
Φωτο από εδώ
Οι Παναγίες της θάλασσας και η Παναγία του βουνού στην Ανατολική Μακεδονία 
«Η πηγή της ζωής εν μνημείω τίθεται και κλίμαξ προς ουρανόν ο τάφος γίνεται»
Τελευταία Παράκληση της Θεοτόκου στο Πεταλίδι
''Οίκος καταπαύσεως Θεού'' 
Προεόρτια Αγρυπνία στον Μητροπολιτικό Ναό της Καστοριάς
Τελευταία Παράκληση στην ιστορική Ζουμπάτα Αχαΐας 
  
Ο Επιτάφιος και τα Εγκώμια της Παναγίας... στην Αφρική (Μοζαμβίκη) 
Τα προεόρτια της Παναγίας στην Ιερά Μητρόπολη Κατάγκας (Κονγκό) 
Παράκληση της Παναγίας στην Ουγκάντα με τον Αρχιμανδρίτη π. Silvestros Kisitu, από εκεί η φωτο

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Η εορτή του Ευαγγελισμού της Κοιμησεως της Θεοτόκου (12 Αυγούστου)


Ιερός Ναός Υπαπαντής - Ι. Μητρόπολις Περιστερίου

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Πρόκειται για μιά εορτή η οποία περιέχεται στο Ιεροσολυμίτικο Τυπικό και διαθέτει δική της Ασματική Ακολουθία.Το περιεχόμενο της έχει ως εξής: Όταν ο Κύριος μας θέλησε να παραλάβει κοντά Του, στους Ουρανούς, την Πανάχραντη Μητέρα Του απέστειλε σ᾿ Αυτήν τον Αρχάγγελο Γαβριήλ ο οποίος κρατώντας έναν κλάδο φοίνικα την ειδοποίησε ότι, μετά από τρείς ημέρες επρὀκειτο να εγκαταλείψει τα εγκόσμια αναχωρώντας για τα Επουράνια. Αυτό σημαίνει Ευαγγελισμός (αναγγελία) της Κοιμήσεως.

Εκείνη με πολλή χαρά ανέβηκε στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί, κάτι το οποίο συνήθιζε τακτικά. Κατά την ανάβαση Της στο Όρος τα δένδρα δείχνοντας σεβασμό και Τιμή προς την Δέσποινα του κόσμου έκλιναν τις κορυφές τους προσκυνώντας Την.

Κατόπιν πήγε στο σπίτι Της και ετοίμασε τα της Κηδείας και της Ταφής Της. Το Θαύμα που ακολούθησε ήταν όντως παράδοξο! Ουράνια σύννεφα παρέλαβαν τους Αποστόλους από τα σημεία του κόσμου που βρίσκονταν και κήρυτταν το Ευαγγέλιο της Σωτηρίας και τους έφεραν στο σπίτι της Παρθένου.

Με δάκρυα στα μάτια άκουσαν την αιτία της αιφνίδιας αυτής αρπαγής τους καθώς και τις τελευταίες συμβουλές από τα άσπιλα χείλη Της. Αφού παρέδωσε την Παναγία της Ψυχή στα χέρια του Υιού Της, οι Απόστολοί παρέλαβαν το Θεοδόχο Σώμα Της Κυρίας των Αγγέλων και το ενταφίασαν στην Γεθσημανή. Μετά από τρείς ημέρες άνοιξαν το Μνημείο για χάρη του Αποστόλου Θωμά ο οποίος α- σήμερα κατά Θεία παραχώρηση! από τον άνοιξαν το Μνημείο για χάρη του Αποστόλου Θωμά ο οποίος απουσίαζε κατά Θεία παραχώρηση! από τον ενταφιασμό Της Θεοτόκου, και με έκπληξη και χαρά διαπίστωσαν ότι το Σώμα που γέννησε τον Σωτήρα είχε μεταστεί στους Ουρανούς.

 Και:

Άγιοι στις 12, 13 & 14 του Αυγούστου

Η Κοίμηση της Θεοτόκου ως υπόδειγμα χριστιανικού θανάτου
Βιογραφία της Παναγίας 
Τι είναι ο Δεκαπενταύγουστος
Τουλάχιστον αυτοί που κατακρίνεις κάνουν μια προσπάθεια & νηστεύουν για χάρη του Χριστού...
Οι μάρτυρες του Αυγούστου 2013 στη Συρία...

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Οι ομοφυλόφιλοι υπερήρωες στα αμερικάνικα κόμικς (& όχι μόνο) νέας γενιάς...



left.gr
 
Οι νέοι υπερήρωες σπάνε τα στερεότυπα


Ο αναλυτής Μίλτον Γκριπ υποστηρίζει, σύμφωνα με το National Geographic, ότι «κάποιες κάποτε περιθωριοποιημένες ομάδες άρχισαν να εμφανίζονται τακτικά στα mainstream κόμικς πριν από περίπου 10 χρόνια». Η άνοδος των manga, που διαβάζονται ιδιαίτερα από το γυναικείο κοινό, καθώς και οι πρόσφατες ταινίες υπερηρώων του Χόλιγουντ, έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή.


Aυτοί οι υπερήρωες μας είναι γνωστοί από τις σελίδες των κόμικς, την τηλεοπτική οθόνη και το σινεμά. Κι όμως τώρα είναι διαφορετικοί. Και χτυπούν τα παλιά στερεότυπα. 
Με τις πωλήσεις των κόμικς και των graphic novels στη Βόρεια Αμερική να έχουν ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια το 2015, χαρακτήρες που παραδοσιακά δεν εμφανίζονταν στα αμερικανικά mainstream κόμικς: φυλετικές και πολιτιστικές μειονότητες, γυναίκες και LGBT χαρακτήρες, αναδεικνύονται σε σημαντικές φιγούρες. 
Μερικοί ήρωες σε αυτό το πάνθεο είναι νέοι. Όμως άλλοι είναι ήδη γνωστοί χαρακτήρες που τώρα γίνονται διαφορετικοί. Η Marvel έχει πλέον έναν μαύρο Spiderman και μια Θορ - γυναίκα. Ο πολυφυλετικός χαρακτήρας του Χάρπερ στο γνωστό κόμικ του Άρτσι είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. Η Wonder Woman πρόσφατα παντρεύτηκε επισήμως την αγαπημένη της (*)
Ο αναλυτής Μίλτον Γκριπ υποστηρίζει, σύμφωνα με το National Geographic, ότι «κάποιες κάποτε περιθωριοποιημένες ομάδες άρχισαν να εμφανίζονται τακτικά στα mainstream κόμικς πριν από περίπου 10 χρόνια». Η άνοδος των manga, που διαβάζονται ιδιαίτερα από το γυναικείο κοινό, καθώς και οι πρόσφατες ταινίες υπερηρώων του Χόλιγουντ, έχουν παίξει καταλυτικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή. Οι μετατροπές στη λαϊκή κουλτούρα, τους νόμους και τα δημογραφικά στοιχεία καθώς και το διαδίκτυο έχουν συμβάλει επίσης. 

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι υπερήρωες έχουν εξελιχθεί τόσο. Στην πραγματικότητα, οι τελευταίες αλλαγές αποτελούν μέρος μιας συνεχούς αλλαγής, λέει ο Ράμζι Φάγουαζ, συγγραφέας του βιβλίου «The New Mutants: Superheroes and the Radical Imagination of American Comics» (Οι νέοι μεταλλαγμένοι: Οι υπερήρωες και η ριζοσπαστική φαντασία των αμερικανικών κόμικς). 
Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες - αντικατοπτρίζοντας και αντιμετωπίζοντας τις κοινωνικές αλλαγές - άρχισαν να παρουσιάζουν χαρακτήρες παρίες που βρίσκονταν στο κοινωνικό περιθώριο. Τις επόμενες δεκαετίες, τα πολιτικά και περιβαλλοντικά ζητήματα μπήκαν επίσης στο κάδρο. 
Σήμερα οι διαφορετικοί χαρακτήρες έχουν και διαφορετικούς δημιουργούς. Ο Στιβ Ορλάντο, ένας αμφιφυλόφιλος συγγραφέας, λέει ότι οι ομοφυλόφιλοι υπερήρωες του, ο Midnighter και ο Virgil, δεν είναι απλά πρωτοπόροι. Είναι επίσης ανθρώπινοι και χαρακτήρες με τους οποίους ο κόσμος μπορεί να ταυτιστεί.
«Οι άνθρωποι μου λένε ότι ο Midnighter τους έδωσε δύναμη για να είναι αυτοί που είναι» σημειώνει. «Κάποιοι περίμεναν όλη τους τη ζωή για έναν χαρακτήρα που να τους μοιάζει. Κι αυτό το αξίζει ο καθένας, δηλαδή μια στιγμή που λέει: ‘Ε, αυτός ο τύπος είναι ακριβώς, όπως κι εγώ. Κι αυτός ο τύπος είναι ήρωας. Ίσως θα μπορούσα κι εγώ να είμαι ήρωας’». 

Ακολουθούν μερικοί παλαιότεροι, ιδιαίτερα πρωτοπόροι υπερήρωες ["N":  δημοσιεύουμε λίγες μόνο φωτο, σχετικές με το βασικό μας θέμα - το άρθρο έχει κι άλλες].


Οι Kyle και Northstar. O αδιανόητα γρήγορος Northstar παντρεμένος με τον Kyle έγινε το 1992 ο πρώτος ανοιχτά gay υπερήρωας.


 
O David Alleyne είναι ένας υπερήρωας με δυνάμεις μίμησης. Έγινε γνωστό ότι είναι bisexual το 2013 σε ένα τεύχος των Young Avengers.


   
Η Karma εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1980. Είναι από το Βιετνάμ και αυτή τη στιγμή είναι μια από τις λίγες γυναίκες υπερήρωες που είναι ανοιχτά λεσβίες.


 
Η Batwoman. Εμπνευσμένη από τον Batman, η σκληρή Kate Kane εκδιώχθηκε από τον στρατό των ΗΠΑ πριν από 10 χρόνια γιατί ήταν λεσβία.

*****

(*) Σημείωση "Ν":
Μεταξύ σοβαρού και αστείου, αισθάνομαι λίγο... προδωμένος, όπως φαντάζομαι ότι νιώθουν όλοι όσοι ερωτεύτηκαν το χαμόγελο και το παράστημα της Ισραηλινής ηθοποιού Γκαλ Γκαντότ (γεννημένης το 1985, παντρεμένης - με... άντρα προφανώς - και μητέρας δύο παιδιών), που υποδύθηκε τη Wonder Woman στις πρόσφατες κινηματογραφικές μεταφορές του DC Universe... Πάντως η ομοφυλοφιλική στροφή της υπερηρωίδας είναι αντίθετη με τον αρχικό μύθο της Wonder Woman, που ο μεγάλος της έρωτας είναι ο στρατιωτικός Στηβ Τρέβορ.

Περί ομοφυλοφιλίας έχουμε να προσθέσουμε, ταπεινά, τα εξής:

Gay agenda + Ομοφυλοφιλία & Ορθοδοξία  
Τι εύχομαι να είχα ακούσει από έναν ιερέα για την ομοφυλοφιλία...
Τι έχει να προσφέρει η Εκκλησία στους ομοφυλόφιλους;

«Δεν είμαι η αμαρτία μου» - Ένας ορθόδοξος χριστιανός της Αμερικής για την ομοφυλοφιλία
Omofylofilia.gr - Μια εναλλακτική για την ομοφυλοφιλία
 

Ο ολοκληρωτισμός της παγκοσμιοποίησης (και το φύλο)
Η ομοφυλοφιλική κατήχηση στα σχολεία της Δύσης
 
Μεγαλώνουν τα παιδιά τους και σαν αγόρια και σαν κορίτσια
Ομοφοβία και τσανσφοβία στο Δημοτικό Σχολείο;

Επίσης:

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2018

«Η πρώτη συνάντηση με τον πνευματικό μας πατέρα και η σημασία της»



Σε σύντομη ομιλία του κατά τον εορτασμό του μάρτυρος Αιμιλιανού στο Ιερό Κοινόβιο Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια της Χαλκιδικής, ο ιερομόναχος π. Σεραπίων Σιμωνοπετρίτης μέσα από στοιχεία και προσωπικές εμπειρίες της ζωής του Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, ομιλεί για την σημασία της πρώτης συναντήσεως της διψώσας ψυχής με το πρόσωπο που θα αναλάβει την πνευματική της αναγέννηση.

Ακούστε το εδώ.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΜΑΣ - Ο ΑΓΙΟΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ


ΒΗΜΑΤΑ

Στους καιρούς μας αναζητούμε πρότυπα τα οποία θα μας βγάλουν από το τέλμα της πορείας μας, συλλογικά και ατομικά. Όνειρο των γονέων για τα παιδιά τους είναι να προοδεύσουν, να αποκτήσουν οικονομική ανεξαρτησία, να μην πληγωθούν. Ακόμη και όσοι θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με τις αξίες της πνευματικής μας παράδοσης συνήθως δεν έχουν ως προτεραιότητα την μεταμόρφωση των καρδιών με την παρουσία σ’ αυτές του Χριστού, αλλά βλέπουν την πίστη ως μεταφυσική ελπίδα ή ως συνήθεια που δεν κάνει κακό. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι ποιους θησαυρούς αναζητούμε στην ζωή μας, διότι η απάντηση δείχνει και ποιους στόχους έχουμε οι μεγαλύτεροι για τα παιδιά μας.

Κατά την περίοδο των διωγμών των χριστιανών από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Βαλεριανό (258) μαρτύρησε στην Ρώμη ο αρχιδιάκονος Λαυρέντιος. Νέος στην ηλικία κατηγορήθηκε στην εξουσία της εποχής ότι έκρυβε έναν μεγάλο θησαυρό. Αφού ζήτησε προθεσμία τριών ημερών, παρουσιάστηκε στις αρχές συνοδευόμενος από πλήθος φτωχών, ασθενών, ταλαιπωρημένων ανθρώπων και ομολόγησε ότι αυτοί ήταν ο θησαυρός τον οποίο κατείχε. Πλήρωσε με φρικτό μαρτύριο, καθώς τον έψησαν ζωντανό, την ομολογία της πίστης του. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 10 Αυγούστου.

Ο Άγιος μάς δείχνει ότι μεταμορφωμένη καρδιά σημαίνει έγνοια για τον κάθε άνθρωπο, ιδίως τον αδύναμο. Ότι θησαυρός αληθινός είναι η αγάπη. Είναι το μοίρασμα που η πίστη φέρνει. Είναι η αφοβία μπροστά στην εξουσία. Το αίσθημα ότι η ζωή αξίζει όταν αφήνουμε το φως του Χριστού να την μεταμορφώσει. Πρόσκαιρος είναι ο όποιος χωρισμός από τις χαρές του κόσμου. Αιώνιος είναι ο σύνδεσμος με τον Θεό και η ευλογία που αφήνει εκείνος που πιστεύει στους οικείους του, αλλά και στον καθέναν που αναζητεί την αλήθεια.

Τρέχει η ζωή μας, η καθημερινότητά μας. Ο πολιτισμός μας δεν μας αφήνει χρόνο να σκεφτούμε Ποιος είναι το φως για την ύπαρξη. Παλεύουμε να συσσωρεύσουμε θησαυρούς και ανατρέφουμε κατά τον ίδιο τρόπο τα παιδιά μας, για να μην είναι εκτός της εποχής τους. Δυσκολευόμαστε όμως να τα μπολιάσουμε με αντισώματα πίστης. Να δείξουμε ότι η αγάπη για τον Θεό μας κάνει να βλέπουμε την ζωή διαφορετικά. Με εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του. Με ετοιμότητα να κοπιάσουμε, χωρίς όμως να απογοητευτούμε αν τα αποτελέσματα δεν είναι αυτά που ζητάμε. Χωρίς απληστία που μας οδηγεί σε μία εγωκεντρική τελειομανία και χωρίς υπερηφάνεια που μας οδηγεί στην απογοήτευση όταν δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ζωή μας. Και γνώμονάς μας είναι μόνο η επιτυχία. Κάποτε με κάθε τρόπο.

Φως όμως έρχεται στην ζωή μας όταν διαλέγουμε να αφηνόμαστε στο θέλημα Εκείνου που ευλογεί την ζωή μας, αλλά δείχνει και τα μέτρα μας. Και τότε μπορούμε να μοιραστούμε αυτό το φως με τους νεώτερους. Μέσα από σχέσεις που δεν λειτουργούν εξουσιαστικά, αλλά παραδειγματικά. Με το να αφουγκραζόμαστε τις αγωνίες τους, με το να τους προστατεύουμε, χωρίς να τους καθιστούμε ανίκανους να αναλάβουν και τις δικές τους ευθύνες. Με το να τους δείχνουμε την υπομονή της πίστης. Και πρωτίστως την αγάπη, η οποία αγκαλιάζει τους πάντες, ακόμη κι αν φαίνεται ακατανόητη, όπως στις εξουσίες κάθε εποχής. Αυτή όμως κρατά για πάντα. Στο χέρι μας είναι να δούμε και την εκκλησιαστική ζωή και την ύπαρξή μας στην προοπτική αυτού του θησαυρού.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»
της Τετάρτης 8 Αυγούστου 2018
 
Παλαιότερη ανάρτησή μας για τον άγιο Λαυρέντιο εδώ.

Preparing for the Underground Church



fr John Peck / The Orthodox Church or Tomorrow 
By Pastor Richard Wurmbrand

Christian pastors must learn what an underground church looks like and what it does. I spoke with a bishop in Britain for an hour or so about underground church work. Finally, he said,
“Excuse me, but you speak of my hobby; I am very interested in church architecture. Would you please tell me if the underground churches use Gothic styles in the building of churches?”
The Underground Church is comparatively unknown. We have it right next door, but we are not ready to join it and we are not trained for it. Every Christian pastor must know this because we might pass through tragic circumstances. Even if we do not pass through these tragic circumstances we have a duty to help and to instruct those who do pass through them.
In Muslim nations, in Red China and so on, many believers have become victims. Many have gone into prisons and many have died in prison. We cannot be proud of this. The better thing would have been to be well instructed on how to do underground work and not to be captured. I admire those who know how to work so well that they are not caught.
We have to know the underground work. 

PREPARING FOR SUFFERING

Suffering cannot be avoided in the Underground Church, whatever measures are taken, but suffering should be reduced to the minimum.
What happens in a country when oppressive powers take over? In some countries the terror starts at once, as in Mozambique and Cambodia. In other places religious liberty follows as never before. And so it begins. Some regimes come to power without having real power. They do not have the people on their side. They have not necessarily organized their police and their staff of the army yet.
In Russia, the Communists gave immediately great liberty to the Protestants in order to destroy the Orthodox. When they had destroyed the Orthodox, the turn came for the Protestants. The initial situation does not last long. During that time they infiltrate the churches, putting their men in leadership. They find out the weaknesses of pastors. Some might be ambitious men; some might be entrapped with the love of money. Another might have a hidden sin somewhere, wherewith he may be blackmailed. They explain that they would make it known and thus put their men in leadership. Then, at a certain moment the great persecution begins. In Romania such a clamp-down happened in one day. All the Catholic bishops went to prison, along with innumerable priests, monks and nuns. Then many Protestant pastors of all denominations were arrested. Many died in prison.
“Then Ananias answered, Lord, I have heard by many of this man, how much evil he has done to Thy saints at Jerusalem: But the Lord said unto him, Go thy way; for he is a chosen vessel unto Me, to bear My name before the Gentiles, and kings, and the children of Israel: For I will show him how great things he must suffer for My name’s sake “-(Acts 9:13, 15 and 16).
Jesus, our Lord, told Ananias:
“Meet Saul of Tarsus. He will be My underground pastor, My underground worker.”
That is what St. Paul was – a pastor of an Underground Church. Jesus started a crash course for this underground pastor. He started it with the words,
“I will show (him) how great things he must suffer…”
Preparation for underground work begins by studying sufferology, martyrology. Later, we will look at the technical side of underground work, but first of all there must be a certain spiritual preparation for it.
In a free country, to be a member of a church, it is enough to believe and to be baptized. In the Church underground it is not enough to be a member in it. You can be baptized and you can believe, but you will not be a member of the Underground Church unless you know how to suffer.
You might have the mightiest faith in the world, but if you are not prepared to suffer, then when you are taken by the police, you will get two slaps and you will declare anything. So the preparation for suffering is one of the essentials of the preparation of underground work.
A Christian does not panic if he is put in prison. For the rank and file believer, prison is a new place to witness for Christ. For a pastor, prison is a new parish. It is a parish with no great income but with great opportunities for work. I speak a little of this in my book, With God In Solitary Confinement.
In other books I mention Morse code, which is also part of the training for the Underground Church. You know what this is – a code by which messages are conveyed. Through this code you can preach the Gospel to those who are to your right and left.
Free parishioners look at their watch;
“Already he has preached for thirty minutes. Will he never finish?”
When arrested, watches are taken away from you; you have the parishioners with you the whole week and can preach to them from morning to night! They have no choice. There have never been, in the history of the Romanian or the Russian Church, so many conversions brought about as there have been in prison. So do not fear prison. Look upon it as just a new assignment given by God. Men can accept this. But what about the terrible tortures which are inflicted on prisoners? What will we do about these tortures? Will we be able to bear them? If I do not bear them, I put in prison another fifty or sixty men whom I know because that is what the oppressors wish from me, to betray those around me. Hence comes the great need for preparation for suffering, which must start now. It is too difficult to prepare yourself for it when you are already in prison.

All the article here.

You can see also

Εκτός νόμου Εκκλησία με κρυφούς Ιερείς!
Μάρτυρες από τα αθεϊστικά καθεστώτα του 20ού αιώνα: Ρουμανία, Αλβανία, Β. Κορέα, Κίνα. Έλληνες νεομάρτυρες.


During the time that Luther and Calvin were formulating the Reformation...
The ancient Christian Church - About Orthodox Church in the West World
Travelers on the way to light
Protestants ask: Why be Orthodox?
The Road to Rome? Why Orthodoxy Deserves a Look 

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Για τη Μαρία, τη σύγχρονη μάρτυρα με τα 10 παιδιά, μια αγία της διπλανής πόρτας...


Ο θάνατός της συγκλόνισε το πανελλήνιο, τουλάχιστον όπου έγινε αντιληπτός, είτε από κοντά, είτε μέσω του διαδικτύου. Ήταν μια αναχώρηση αναστάσιμη, χριστιανική, μαρτυρική, αλλά όχι τραγική σαν των θυμάτων της πυρκαγιάς, κι ας έμειναν πίσω δέκα παιδιά, θωρακισμένα όμως, όπως φαίνεται, με την πανοπλία της θείας χάριτος, που φρόντισαν οι γονείς τους να τους παρέχουν.

Παρόμοιες περιπτώσεις είδαμε τους τελευταίους μήνες και στον ιδιαίτερο τόπο όπου ζούμε. Περιπτώσεις που φανερώνουν μια πνευματική ανάταση, μέσα στην κόλαση όπου φαίνεται να ζει η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας μας και όλου του κόσμου.
Τη Μαρία (& τους όμοιους με αυτήν αδελφούς & αδελφές μας) την τοποθετούμε στο αγιολόγιο της καρδιάς μας, για να τιμούμε τη μνήμη της κάθε χρόνο... Ας δυναμώνει ο Κύριος την οικογένειά της & ας αξιώνει τους αδελφούς μας - και όλους μας - να εισερχόμαστε στη Βασιλεία Του... 

Καλό παράδεισο, Μαρία! Καλή αντάμωση!
 

Τι και πώς (25 Ιουνίου 2018)

Η Μαρία, μητέρα 10 παιδιών, ηλικίας από 22 χρονών μέχρι 2 μηνών, μαία στο επάγγελμα, έχασε την ζωή της πριν από λίγες μέρες, επιστρέφοντας στο σπίτι της μετά από την δουλειά της, σε αυτοκινητιστικό ατύχημα...
Σήμερα ήταν η κηδεία της.
Σήμερα δεν πήγαμε σε κηδεία.
Πήγαμε να χαιρετίσουμε την Μαρία μας πριν πάει στον παράδεισο κοντά με τους αγαπημένους της Αγίους...
Αυτό το έβλεπες από την πρώτη στιγμή που μπήκαν τα παιδιά της και ο Σπύρος μας, κρατώντας την στα χέρια να ψέλνουν με την καρδιά τους το Αναστάσιμο Χριστός Ανέστη...
Να μην μπορείς να κρατήσεις τα δάκρυα σου και να σε σταματά το χαμόγελο στα χείλη των παιδιών αυτό που μόνο η θεία Χάρης μπορεί να στείλει, να σε αγκαλιάζουν, να εύχεσαι καλό Παράδεισο και να σου απαντούν Χριστός Ανέστη...
Μην στεναχωριέσαι, θείε Ηλία, ήταν στο σχέδιο του Θεού πραγματικά ένα Μυστήριο ζήσαμε σήμερα όλοι μας!!!
Προσωπικά με δίδαξε σε πολλά και κυρίως κατάλαβα ότι δεν πιστεύουμε και τόσο!!!
Δεν είναι κακό να δείξετε και να διηγηθούμε όλοι μας τα όσα ζήσαμε σήμερα σε φίλους σε γνωστούς και ακόμα καλύτερα σε λίγο ποιο άσχετους στον χώρο της Εκκλησίας μας. Μόνο καλό θα κάνουμε.
Από την άλλη ξέρουμε όλοι ότι αρχίζει πλέον ένας δύσκολος δρόμος για τον Σπύρο και τα παιδιά ο καθένας με τον τρόπο του ας βοηθήσει όπως ξέρει και μπορεί.
Η Μαρία μας να έχει καλό παράδεισο και να εύχεται για όλη την τόσο μεγάλη παρέα που ήρθε να την αποχαιρετίσει!!!
Γύρω στα 10,000 άτομα παρευρέθησαν στην εξόδιο ακολουθία της Μαρίας.
2 Αρχιερείς και πλήθος ιερέων (20-30;)
Λίγες φορές αισθάνεται κανείς τέτοια χαρμολύπη.
Αιώνια η μνήμη αυτής και... στα δικά μας!
Αμήν.

"Η στάση του πατέρα και των μεγάλων παιδιών..."


ΑΜΦΟΤΕΡΟΔΕΞΙΟΣ (24 Ιουνίου 2018)


"Την γνωρίζουμε την οικογένεια πολλά χρόνια.
Εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν προσευχόμενοι με δάκρυα στα μάτια.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι αντίστοιχο.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας είναι η στάση του πατέρα και των μεγάλων παιδιών της οικογένειας.
Μπροστά σε γεγονότα τραγικά, που δοκιμάζουν πολλές φορές την πίστη μας, υπάρχουν άνθρωποι που γατζώνονται ακόμα περισσότερο στον Χριστό δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στο θέλημα Του.
Υπάρχουν τέτοιοι, τους είδα σήμερα μπροστά μου.
Ειδικά το παλικάρι με το άσπρο πουκάμισο (γιος της Μαρίας...), που διάβασε με πνιγμένη φωνή τον Απόστολο...(Μας "διέλυσε"... Εκείνος "έσπασε" τελευταίος...):

Ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ… καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα.
Αν θέλετε, κάντε μια προσευχούλα γι’ αυτήν την οικογένεια που δοκιμάζεται αυτές τις μέρες σκληρά.
Χριστός ανέστη!"

- Έγραψε και μας έστειλε ο Α.

* Σχόλιο ανωνύμου:
"Μα, που την βρίσκουν αυτήν την δύναμη;
Μπορείς να μου πεις;
Να κηδεύει την γυναίκα του, να κηδεύουν την Μάνα τους και να απαντούν στα συλλυπητήρια με το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ";
Τι σόϊ άνθρωποι είν΄αυτοί;"
Συγκλονισμένοι όλοι μας!(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Γιατί τέτοια παραδείγματα από που αλλού θα πάρουμε;)

- Δείτε και αυτό...
Ομολογία "αμφοτεροδέξιου & των συν αυτώ":
Στα 4 σχεδόν χρόνια, που ασχολούμαστε με αυτό το ιστολόγιο οφείλουμε να ομολογήσουμε πως σε καμιά από τις 7000 και πλέον αναρτήσεις, που έχουνε περάσει μπροστά από τα μάτια μας, δεν έχουμε συγκλονιστεί τόσο...
Τα στοιχεία που βγαίνουν 2 μονάχα μέρες μετά τον (προσωρινό...) αποχαιρετισμό της Μαρίας είναι τόσο απρόσμενα ωφέλιμα για όλους μας...
Η Μαρία μας (* πλέον είναι και δική μας η Μαρία...) και η οικογένειά της ανέβασε τόσο ψηλά το επίπεδο, που είμαστε πλέον όλοι εμείς οι υπόλοιποι (κυρίως όσοι από εμάς Ο Θεός παραχώρησε οικογένεια...) "υποχρεωμένοι" να τους έχουμε ως υπόδειγμα στην ζωή και στον θάνατο...

* ΥΓ. "αμφ." & των συν αυτώ...:
Οι φωτογραφίες των αναρτήσεων για την Μαρία και το Ιερό Μυστήριο, που τελέστηκε προχθές, "κατέβηκαν"...
Δεν θελήσαμε να δυσκολέψουμε άλλο, έστω και άθελά μας, τα μέλη της οικογένειάς της και τους υπόλοιπους "δικούς τους" ανθρώπους...
Άλλωστε, όσοι είναι κοντινοί σε μας, γνωρίζουν καλά και με απόλυτη βεβαιότητα πως δεν έχουμε κανέναν στόχο "να πουλήσουμε"...
Πόσω μάλλον και σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.

Προς το παρόν κατεβάζουμε, λοιπόν, τις φωτογραφίες και τα ονόματα, που αναφέρονται σε αυτές...
Κρατήσαμε μόνο εκείνη που ήταν ήδη δημοσιοποιημένη και ήταν η εικόνα του προφίλ της.
Προβλήματα νομικά δεν επιθυμούμε να έχουμε και ακόμα περισσότερο οποιεσδήποτε δυσχέρειες με τον Ουρανό...
Αύριο μπορεί να είναι η δική μας "σειρά" να φύγουμε...
Μόνο Ο Θεός γνωρίζει...
Με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη της να δηλώσουμε μόνο, αν μας επιτρέπεται ακόμα, κάτι τελευταίο:
Μπορεί να μην είμαστε καθόλου σίγουροι για το πως θέλουμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής, που μας επιφυλάσσει Ο καλός Θεός...
Το μόνο σίγουρο όμως, που μας μένει ως επίγευση απ΄όλο αυτό, είναι πως ξέρουμε πια πως θα θέλαμε να αναχωρήσουμε απ΄αυτήν την ζωή...
Κάπως σαν την Μαρία.-

Τα 10 παιδιά της Μαρίας συγκλόνισαν! Έψαλλαν το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ στην κηδεία της

Διαβάστε περισσότερα στο: https://www.aerikes-epoxes.com/2018/06/28/ta-10-paidia-tis-marias-sygklonisan-epsallan-to-christos-anesti-stin-kideia-tis/

Τα παιδιά έψαλαν το "Χριστός ανέστη" στην κηδεία της...


Αερικές εποχές (28 Ιουνίου)

Η Μαρία Σ. έχασε πριν από λίγες ημέρες τη ζωή της σε τροχαίο δυστύχημα, καθώς επέστρεφε σπίτι από τη δουλειά της. Η άτυχη μητέρα ήταν μαία στο επάγγελμα και μητέρα δέκα παιδιών ηλικίας από μόλις δύο μηνών μέχρι 22 ετών. Το περασμένο Σάββατο τελέστηκε μάλιστα η κηδεία της όπου έδωσαν το «παρών» χιλιάδες κόσμου, καθώς ήταν πολύ αγαπητή στον Ωρωπό, όπου και έμενε μαζί με την πολύτεκνη οικογένεια της. Όλοι όσοι βρέθηκαν μάλιστα στο τελευταίο αντίο μιλούν για κάτι ασυνήθιστο. Η οικογένεια ήταν εκείνη που έδινε κουράγιο στον κόσμο και όχι ο κόσμος στην οικογένεια… Ο σύζυγός της και τα παιδιά της ήταν ντυμένοι στα λευκά, σχεδόν χαμογελούσαν κι έψαλαν το Αναστάσιμο Χριστός Ανέστη. Αυτή ήταν και η απάντησή τους σε όσους τους εύχονταν να έχει καλό Παράδεισο… «Χριστός Ανέστη» απαντούσαν. Η συγκεκριμένη γυναίκα είχε τελειώσει και τη θεολογική σχολή και φαίνεται πως είχε μεταδώσει κάποιες από τις αξίες της και στα παιδιά της, Ένας ιερέας δεν δίστασε, μάλιστα, να μοιραστεί μια συζήτησή του με την άτυχη Μαρία, η οποία περιέγραφε κάποιες κουβέντες με τα παιδιά της. Διαβάστε την αναλυτικά: – Μαρία ανησυχείς για τα παιδιά σου τώρα που μεγάλωσαν; Δεν υπάρχει καλύτερος πατέρας και παιδαγωγός από τον ίδιο το Θεό. Κι όμως τα παιδιά του οι πρωτόπλαστοι αποφάσισαν να τον παρακούσουν καθώς και τις εντολές του και να φύγουν μακριά του… Εγώ δεν μπορώ παρά να αγωνίζομαι μόνο για μένα, για τα παιδιά μου απλά προσεύχομαι… – Δεν τα νουθετείς; Αν το ζευγάρι ζει αγαπημένο δεν χρειάζεται τίποτε παραπάνω. Αυτό από μόνο του αρκεί. Εγώ προχωρώ μέσα στο σπίτι και αισθάνομαι τα παιδιά μου σαν τα παπάκια, παντού με ακολουθούν για να συζητήσουμε…Αφού τους το λέω, παιδιά με κάνετε να αισθάνομαι σαν την πάπια, αφήστε με και λίγο μόνη… – Είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η πολυτεκνία σώζει; Όταν γνώρισα τον Σπύρο αποφασίσαμε να κάνουμε έως 5 παιδιά, το θεωρούμε ιδανικό αριθμό, αλλά πάντα χαιρόμασταν με το κάθε παιδί που θέλαμε άλλο ένα… Για να καταλάβεις πόσο το χαίρομαι που ακόμα και το τελευταίο (το δέκατο) δεν το αφήνω να το αλλάζουν τα παιδιά. Τους λέω αυτό είναι δικό μου παιδί, όταν κάνετε δικό σας, εσείς θα το αλλάζετε…. Τώρα στο έκτο όταν είχα ρωτήσει τον παππού τον Δαμασκηνό σε δική μου αγωνία σε σχέση με τα πνευματικά… αν ο Θεός την πολυτεκνία την προσμετρά και ως αγώνα, γιατί μου είχανε πει ότι πάνω από 6 ότι Ο Θεός το βλέπει ως σταυρό….είχε συμφωνήσει!

Διαβάστε περισσότερα στο: https://www.aerikes-epoxes.com/2018/06/28/ta-10-paidia-tis-marias-sygklonisan-epsallan-to-christos-anesti-stin-kideia-tis/
Η Μαρία Σ. έχασε πριν από λίγες ημέρες τη ζωή της σε τροχαίο δυστύχημα, καθώς επέστρεφε σπίτι από τη δουλειά της. Η άτυχη μητέρα ήταν μαία στο επάγγελμα και μητέρα δέκα παιδιών ηλικίας από μόλις δύο μηνών μέχρι 22 ετών. Το περασμένο Σάββατο τελέστηκε μάλιστα η κηδεία της όπου έδωσαν το «παρών» χιλιάδες κόσμου, καθώς ήταν πολύ αγαπητή στον Ωρωπό, όπου και έμενε μαζί με την πολύτεκνη οικογένεια της. Όλοι όσοι βρέθηκαν μάλιστα στο τελευταίο αντίο μιλούν για κάτι ασυνήθιστο. Η οικογένεια ήταν εκείνη που έδινε κουράγιο στον κόσμο και όχι ο κόσμος στην οικογένεια… Ο σύζυγός της και τα παιδιά της ήταν ντυμένοι στα λευκά, σχεδόν χαμογελούσαν κι έψαλαν το Αναστάσιμο Χριστός Ανέστη. Αυτή ήταν και η απάντησή τους σε όσους τους εύχονταν να έχει καλό Παράδεισο… «Χριστός Ανέστη» απαντούσαν. Η συγκεκριμένη γυναίκα είχε τελειώσει και τη θεολογική σχολή και φαίνεται πως είχε μεταδώσει κάποιες από τις αξίες της και στα παιδιά της, Ένας ιερέας δεν δίστασε, μάλιστα, να μοιραστεί μια συζήτησή του με την άτυχη Μαρία, η οποία περιέγραφε κάποιες κουβέντες με τα παιδιά της. Διαβάστε την αναλυτικά: – Μαρία ανησυχείς για τα παιδιά σου τώρα που μεγάλωσαν; Δεν υπάρχει καλύτερος πατέρας και παιδαγωγός από τον ίδιο το Θεό. Κι όμως τα παιδιά του οι πρωτόπλαστοι αποφάσισαν να τον παρακούσουν καθώς και τις εντολές του και να φύγουν μακριά του… Εγώ δεν μπορώ παρά να αγωνίζομαι μόνο για μένα, για τα παιδιά μου απλά προσεύχομαι… – Δεν τα νουθετείς; Αν το ζευγάρι ζει αγαπημένο δεν χρειάζεται τίποτε παραπάνω. Αυτό από μόνο του αρκεί. Εγώ προχωρώ μέσα στο σπίτι και αισθάνομαι τα παιδιά μου σαν τα παπάκια, παντού με ακολουθούν για να συζητήσουμε…Αφού τους το λέω, παιδιά με κάνετε να αισθάνομαι σαν την πάπια, αφήστε με και λίγο μόνη… – Είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η πολυτεκνία σώζει; Όταν γνώρισα τον Σπύρο αποφασίσαμε να κάνουμε έως 5 παιδιά, το θεωρούμε ιδανικό αριθμό, αλλά πάντα χαιρόμασταν με το κάθε παιδί που θέλαμε άλλο ένα… Για να καταλάβεις πόσο το χαίρομαι που ακόμα και το τελευταίο (το δέκατο) δεν το αφήνω να το αλλάζουν τα παιδιά. Τους λέω αυτό είναι δικό μου παιδί, όταν κάνετε δικό σας, εσείς θα το αλλάζετε…. Τώρα στο έκτο όταν είχα ρωτήσει τον παππού τον Δαμασκηνό σε δική μου αγωνία σε σχέση με τα πνευματικά… αν ο Θεός την πολυτεκνία την προσμετρά και ως αγώνα, γιατί μου είχανε πει ότι πάνω από 6 ότι Ο Θεός το βλέπει ως σταυρό….είχε συμφωνήσει!

Διαβάστε περισσότερα στο: https://www.aerikes-epoxes.com/2018/06/28/ta-10-paidia-tis-marias-sygklonisan-epsallan-to-christos-anesti-stin-kideia-tis/
Η Μαρία Σ. έχασε πριν από λίγες ημέρες τη ζωή της σε τροχαίο δυστύχημα, καθώς επέστρεφε σπίτι από τη δουλειά της. Η άτυχη μητέρα ήταν μαία στο επάγγελμα και μητέρα δέκα παιδιών ηλικίας από μόλις δύο μηνών μέχρι 22 ετών. Το περασμένο Σάββατο τελέστηκε μάλιστα η κηδεία της όπου έδωσαν το «παρών» χιλιάδες κόσμου, καθώς ήταν πολύ αγαπητή στον Ωρωπό, όπου και έμενε μαζί με την πολύτεκνη οικογένεια της. 
Όλοι όσοι βρέθηκαν μάλιστα στο τελευταίο αντίο μιλούν για κάτι ασυνήθιστο. Η οικογένεια ήταν εκείνη που έδινε κουράγιο στον κόσμο και όχι ο κόσμος στην οικογένεια… 
Ο σύζυγός της και τα παιδιά της ήταν ντυμένοι στα λευκά, σχεδόν χαμογελούσαν κι έψαλαν το Αναστάσιμο Χριστός Ανέστη. Αυτή ήταν και η απάντησή τους σε όσους τους εύχονταν να έχει καλό Παράδεισο… «Χριστός Ανέστη» απαντούσαν. 
Η συγκεκριμένη γυναίκα είχε τελειώσει και τη θεολογική σχολή και φαίνεται πως είχε μεταδώσει κάποιες από τις αξίες της και στα παιδιά της, Ένας ιερέας δεν δίστασε, μάλιστα, να μοιραστεί μια συζήτησή του με την άτυχη Μαρία, η οποία περιέγραφε κάποιες κουβέντες με τα παιδιά της. Διαβάστε την αναλυτικά: 

– Μαρία ανησυχείς για τα παιδιά σου τώρα που μεγάλωσαν; 
Δεν υπάρχει καλύτερος πατέρας και παιδαγωγός από τον ίδιο το Θεό. Κι όμως τα παιδιά του οι πρωτόπλαστοι αποφάσισαν να τον παρακούσουν καθώς και τις εντολές του και να φύγουν μακριά του… Εγώ δεν μπορώ παρά να αγωνίζομαι μόνο για μένα, για τα παιδιά μου απλά προσεύχομαι… 

– Δεν τα νουθετείς; 
Αν το ζευγάρι ζει αγαπημένο δεν χρειάζεται τίποτε παραπάνω. Αυτό από μόνο του αρκεί. Εγώ προχωρώ μέσα στο σπίτι και αισθάνομαι τα παιδιά μου σαν τα παπάκια, παντού με ακολουθούν για να συζητήσουμε… Αφού τους το λέω, παιδιά με κάνετε να αισθάνομαι σαν την πάπια, αφήστε με και λίγο μόνη… 

– Είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η πολυτεκνία σώζει; 
Όταν γνώρισα τον Σπύρο αποφασίσαμε να κάνουμε έως 5 παιδιά, το θεωρούμε ιδανικό αριθμό, αλλά πάντα χαιρόμασταν με το κάθε παιδί που θέλαμε άλλο ένα… Για να καταλάβεις πόσο το χαίρομαι που ακόμα και το τελευταίο (το δέκατο) δεν το αφήνω να το αλλάζουν τα παιδιά. Τους λέω αυτό είναι δικό μου παιδί, όταν κάνετε δικό σας, εσείς θα το αλλάζετε… Τώρα στο έκτο, όταν είχα ρωτήσει τον παππού τον Δαμασκηνό σε δική μου αγωνία σε σχέση με τα πνευματικά, αν ο Θεός την πολυτεκνία την προσμετρά και ως αγώνα, γιατί μου είχανε πει ότι πάνω από 6 ότι ο Θεός το βλέπει ως σταυρό, είχε συμφωνήσει!

Το παρόν, μεταφρασμένο στα αγγλικά, εδώ.


Δείτε επίσης:
 
Δέσποινα, μια καρκινοπαθής χριστιανή σύζυγος & μητέρα 
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!  
Άντε και πίστεψα - τώρα τι κάνουμε;
Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;

Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός όταν...
Οι άγιοι Δεκαπεντιστάδες!
Για μητέρες, μανούλες, μαμάδες και τα παιδιά τους...   

H παρεξηγημένη αγιότητα
"Η αγιότητα των γονέων είναι η καλύτερη εν Κυρίω αγωγή" (άγιος Πορφύριος)
Σήμερα γιατί δεν έχουμε πολλούς αγίους;


Το Βραβείο της Θείας μου
Τα πνεύματα των νεκρών και εμείς
Η Αγία Γραφή για τη μετά θάνατον ζωή των ψυχών
Η κατάργηση του θανάτου - Αποχαιρετώντας τα παιδιά μας για τον Ουρανό…
Και βέβαια θ' αναστηθούμε!