Συνέντευξη του π. Σπυρίδωνα Σκουτή στο Ράδιο Μαρτυρία.
Ας την ακούσουμε εδώ.
Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ καί ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ξεκάθαρη.
Τό χριστιανικό πνεῦμα θέτει τόν ἄνθρωπο πολύ ψηλά καί πάνω ἀπό ὁποιεσδήποτε στενόκαρδες, ἐγωιστικές καί ζημιογόνες φυλετικές διακρίσεις καί κοινωνικές διαφορές.
Ἡ χριστιανική θέση ἀπέναντι στόν ἄνθρωπο εἶναι ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἴσοι ἀδιακρίτως φυλῆς, ἐθνικότητας, χρώματος δέρματος, θρησκείας καί τάξεως.
Ἡ δουλεία, ὡς ἀρνητικό σύμπτωμα τῆς ἀνθρωπότητας, μετά τήν πτώση, ὑπῆρχε καί στήν ἐποχή τῆς Π. Διαθήκης. Ὁ Μωσαϊκός νόμος θεσπίζει, ὅμως, δίκαιο τοῦ δούλου (Ἔξοδος 21:1 κ. ἑξ., Δευτ. 15:15 κ. ἑξ.) καί περιφρουρεῖ αὐτόν προστατεύοντάς τον ἀπό τήν αὐθαιρεσία τοῦ κυρίου του. Ἔχει δικαιώματα μέσα στήν κοινωνία.
Τά παιδιά καί ἡ γυναίκα διασφαλίζουν τό πρόσωπό τους καί τά δικαιώματά τους μέσα στή Χριστιανική Ἐκκλησία, ἡ ὁποία συμβάλλει στήν ἐξύψωση καί προστασία τους.
Ἔρχεται τό Εὐαγγέλιο καί μᾶς δίνει τόν «Καταστατικό Χάρτη» τῆς ἰσότητας τῶν ἀνθρώπων καί καταργεῖ τίς κάθε εἴδους ἐθνικές καί κοινωνικές διακρίσεις: «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ, πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»˙ καί, «οὐκ ἔνι Ἕλλην καί Ἰουδαῖος,…βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλά τά πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός» (Γαλ. 3:28 καί Κολοσ. 3:11). Δέν ὑπάρχουν δηλαδή διαφορές καί διακρίσεις ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους: «Οὐκ ἔστι διαστολή Ἰουδαίου τε καί Ἕλληνος˙ ὁ γάρ αὐτός Κύριος πάντων» (Ρωμ. 10:12), θά διακηρύξει ὁ Ἀπ. Παῦλος.
Προμετωπίδα αὐτοῦ τοῦ «Χάρτη» μπορεῖ νά τεθεῖ τό «ἐντολήν καινήν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (Ἰωάν. 13:44) καί μάλιστα καί «τούς ἐχθρούς ὑμῶν…» (Ματθ. 5:44).
Αὐτό τό νόημα ἔχει καί ἡ παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη (Λουκ. 10:30-37).
Ἡ Χριστιανική διδασκαλία εἶναι πρωτοπόρος στό θέμα τῆς κατανόησης τῆς ἀπόλυτης ἀξιοπρέπειας τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου, πάνω στήν ὁποία πρέπει νά στηρίζονται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα.
Ὁ Ρατσισμός 5, πού ἀποτελεῖ στίγμα τῆς ἐποχής μας, εἶναι παράλογος, ἀνήθικος καί ἀπάνθρωπος, ἀφοῦ στηρίζεται στόν ἐγωισμό, τή βία, τή διάκριση καί τόν παραγκωνισμό τοῦ ἀνθρώπου.
Ὅλοι εἴμαστε ἀδέλφια, πρόσωπα, «εἰκόνα θεοῦ», μέ κοινό πατέρα τόν Δημιουργό ὅλων τῶν Ἐθνῶν (Πράξ. 17:26), ὅπως εἶπε καί ὁ Ἀπ. Παῦλος στήν σημαντική Ὁμιλία του πάνω στόν Ἄρειο Πάγο (Ἀθήνα).
Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά σταματήσει νά εἶναι γιά τόν συνάνθρωπο λύκος, ὅπως ἔλεγαν καί οἱ Λατίνοι 6. Ἀλλά νά ὑπάρχει ἀμοιβαία ἀγάπη καί ἀλληλοσεβασμός μεταξύ τῶν ἀνθρώπων.
Οἱ αἰώνιες πνευματικές, ἠθικές και κοινωνικές ἀξίες (πίστη, ἀγάπη, ἀδελφοσύνη, ἰσότητα, εἰρήνη, ἐλευθερία, δικαιοσύνη…) πρέπει νά διέπουν τίς κοινωνικές σχέσεις τῶν ἀνθρώπων καί ὄχι ἡ βία καί ὁ πόλεμος, πού μόνο κακά προξενοῦν.
Ἡ ζωή τοῦ καθενός ἀνθρώπου, μαύρου, λευκοῦ καί κίτρινου, χριστιανοῦ ἤ μη, εἶναι δῶρο θεοῦ καί ὑπερτάτη ἀξία, καί δέν ἔχει δικαίωμα κανείς νά τῆς στερήσει ὅ,τι τῆς ἀνήκει ἤ τό χειρότερο νά τήν ἀφαιρέσει γιά λόγους οἰκονομικούς κ.ἄ. (Ὅλοι μας ἔχουμε γίνει θεατές τέτοιων τραγικῶν περιστατικῶν δολοφονίας καί σφαγῆς χριστιανῶν κ.ἄ. σέ μουσουλμανικές χῶρες ἤ καί στή χώρα μας ἀκόμη, γιά θρησκευτικούς καί οἰκονομικούς λόγους).
Ὁ Χρυσοῦς κανόνας τῆς Χριστιανικῆς Ἠθικῆς, ὅπως ὀρίζεται ἀπό τό Εὐαγγέλιο, δηλαδή «ὅλα ὅσα ἄν θέλετε νά σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, νά κάνετε καί σεῖς ὁμοίως» (Ματθ. 7:12) ἥ τῆς Π. Διαθήκης «κάτι τό ὁποῖο ἐσύ μισεῖς νά μή το κάνεις στόν ἄλλο» (Τωβίτ 7:15), πρέπει νά μπεῖ σέ ἐφαρμογή πλέον ἀπό ὅλη τήν ἀνθρωπότητα, ἄσχετα τοῦ τί πιστεύει θρησκευτικά ὁ καθένας μας.
Ἔτσι θά γίνει ἡ ἐσωτερική ἀλλαγή τοῦ ἀνθρώπου καί θά μπορέσει νά μεταμορφώσει τό «ἄηθες ἦθος» τῆς κοινωνίας μας. Διαφορετικά οἱ ψυχροί νόμοι, οἱ «διακηρύξεις» καί τά ἡμίμετρα δέν θά δώσουν τή λύση τους ποτέ, μά ποτέ.
Τό ριζοσπαστικό μήνυμα τοῦ Χριστιανισμοῦ γιά τήν κατάργηση τῶν κάθε λογῆς φυλετικῶν καί κοινωνικῶν διακρίσεων προηγήθηκε ὅλων τῶν γνωστῶν ἀνθρωπίνων «διακηρύξεων», καί ἀναφέρθηκε ἤδη ἀνωτέρω.
Καί δέν στάθηκε ἡ Ἐκκλησία μόνο στή θεωρητική διατύπωση, στήν πρόταση, ἀλλά προχώρησε καί στήν πράξη.
Παλαιά, μέ τόν ἀγῶνα τῶν προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων, τῶν Πατέρων καί τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Σήμερα, μέ διακηρύξεις, συνελεύσεις, διαμαρτυρίες, ἐγκυκλίους καί μέ διαλόγους ὑπέρ τῆς εἰρήνης καί τοῦ σεβασμοῦ τῶν ἀνθρωπίνων πολιτικῶν, γλωσσικῶν, θρησκευτικῶν καί λοιπῶν δικαιωμάτων.
Ἀλλά καί μέ ἔμπρακτο ἀγώνα˙ μέ τή «Θεολογία τῆς ἐπανάστασης» ἤ τῆς «ἀπελευθέρωσης». Δηλαδή, ἀξιόλογοι ἀγωνιστές Ἐπίσκοποι καί παπάδες (ἀντάρτες) ἀγωνίζονται ἥ ἀγωνίσθηκαν στό παρελθόν, στή Λατινική Ἀμερική, Βραζιλία, Χιλή, Κολομβία (π.χ. Χέλντερ Καμάρα, Καμίλο Τόρες), Τουλούζη Γαλλίας (ὀνομαστός φυλακισμένος ἀπό τούς Ναζί στό Ἄουσβιτς Ἐπίσκοπος Σέελ Ἐρρίκος Ντερουά), Ἀφρική (Ντέσμου Τούτο).
«Χριστός καί Ἐπανάσταση πάνε ἀντάμα», εἶχε δηλώσει παλαιότερα ὁ ὑπουργός ἐξωτερικῶν τῆς Νικαράγουα πατήρ Μιγουέλ Ντ’ Ἐσκότο.
Στήν Ἀμερική, ἐμπνεόμενοι ἀπό τό καθαρῶς χριστιανικό πνεῦμα τῆς ἰσότητας καί ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, ἀγωνίσθηκαν ἐναντίον τῆς δουλείας καί τῶν φυλετικῶν διακρίσεων: Ὁ 16ος πρόεδρος τῶν Η.Π.Α. (1809-1865), ὁ Ἀβραάμ Λίνκολν, πού κατάργησε τή δουλεία (γύρω στά 6.000.000 δούλων βρήκαν τήν ἐλευθερία τους) καί τελικά δολοφονήθηκε ἀπό φανατικό ὀπαδό τῆς δουλείας. Καί ὁ Μάρτιν Λούθερ Κίγκ γιά τά δικαιώματα τῶν Μαύρων, πού καί αὐτός εἶχε τήν ἴδια τύχη (δολοφονήθηκε τό 1968).
Νομίζουμε ὅτι εἶναι ἀρκετά τά στοιχεῖα πού ἀναφέραμε, γιά νά μᾶς προβληματίσουν καί νά βγάλουμε τά συμπεράσματά μας.
«Ἦλθε τό φῶς στόν κόσμο καί οἱ ἄνθρωποι ἀγάπησαν μᾶλλον τό σκότος παρά τό Φῶς˙ διότι ἦταν πονηρά τά ἔργα τους…» (Ἰωάν. 3:19-21).
Γι’ αὐτό οἱ ρατσιστές εἶδαν τόν Χριστιανισμό σάν τόν ἀσυμβίβαστο ἀντίπαλό τους.
Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί πάντως, δέν θά παύσουμε νά ἀγωνιζόμαστε γιά τήν χριστιανική παγκοσμιότητα καί κατά τῆς παγκοσμιοποίησης, ἡ ὁποία «πολτοποιεῖ» τήν ἀνθρωπότητα.
Πιστεύομε ἀκράδαντα ὅτι ὅλα τά κοινωνικά προβλήματα θά βροῦν τή λύση τους, μόνο ἄν βάλουμε σέ ἐφαρμογή τήν μοναδική καί ἀξεπέραστη διδασκαλία τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Διαφορετικά τό παράλογο καί τό ἀνήθικο θά βρίσκουν χῶρο ὕπαρξης μέ τή μορφή τοῦ ρατσισμοῦ ἤ τοῦ ὅποιου ὑποκατάστατου αὐτοῦ.
Πάντως, καί τά ἐφετινά Χριστούγεννα, καί πάντοτε, καί εἰς τόν αἰῶνα θ’ ἀκούγεται τό διαχρονικό μήνυμα τῶν μεγάλων πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας:
«Αὐτός γάρ ἐνηνθρώπησεν, ἵνα ἡμεῖς θεοποιηθῶμεν» 7, καί, «κατῆλθεν ἵν’ὑψωθῶμεν» 8. Καί ὁ ἐκκλησιαστικός ὑμνογράφος θά συνηγορήσει λέγοντας: «Ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἵνα Θεόν τόν Ἀδάμ ἀπεργάσηται» 9.
Στήν ἀνθρωπότητα ὅλη ἐναπόκειται πλέον ν’ ἀνοίξει τόν «δέκτη» τῆς ψυχῆς της, γιά νά τ’ ἀκούσει καί νά τό συνειδητοποιήσει καλά, ἄν θέλει νά ὀρθοποδήσει καί νά εὐτυχήσει. Διαφορετικά θά ἀντιμετωπίζει τίς τραγικές συνέπειες τῶν ἁμαρτιῶν της. Ἐκεῖνος, ὅμως, πάντοτε θά περιμένει τή μετάνοια, τήν ἀλλαγή πορείας τῆς ζωῆς της, τόν ἄσωτο υἱό της!
***********
- Σωκράτη Νίκα, Ἐκκλησία ὁ Λαός τοῦ Θεοῦ σέ πορεία, Ἀθήνα 1992, σελ. 122: «Στήν ἐποχή τοῦ Κλαυδίου (37-41 μ.Χ.) οἱ δοῦλοι εἶχαν φτάσει τά 60 ἑκατομ., ἐνῶ οἱ κάτοικοι ὅλης τῆς αὐτοκρατορίας ἦταν 120 ἑκατομμύρια»!
- Ρατσισμός-ρασισμός (ἀπό τό λατιν. ratio) εἶναι πολιτική ἰδεολογία πού πρεσεύβει τήν ἀνωτερότητα καί καθαρότητα συγκεκριμένης φυλῆς ἥ ἔθνους. Ἐκφράζεται κάτω ἀπό διάφορες ἰδεολογίες (παραλλαγές) πού στηρίζονται ὅμως στήν ρατσιστική θέση, πού εἴπαμε παραπάνω, ὅπως λ.χ. ὁ Σωβινισμός, ὁ Ἐθνοφυλετισμός, τό Ἀπαρτχάϊντ, ὁ Ναζισμός κ.ἄ.
- Homo homini lupus. [Πλαῦτος, (254/250;-184 π.Χ.), Asinaria (ἡ κωμωδία τῶν γαϊδάρων), ΙΙ, 4, 88].
- Μ. Ἀθανασίου, Ε.Π.Ε., τόμ. 1, 366.
- Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Λόγος Α΄ εἰς τό Ἅγιον Πάσχα, Ε.Π.Ε., τόμ. 1, σελ. 68.
- Δοξαστικό αἴνων Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.
Τρίτη 11 Αυγούστου 2026
"Έφυγε" ο Στέλιος Ράμφος...
Έφυγε από τη ζωή ο Στέλιος Ράμφος, 87 ετών. Ας είναι συγχωρημένος & αναπαυμένος. Ταλαντεύτηκε εδώ κι εκεί, πέρασε από την Ορθοδοξία και έγραψε ωραία πράγματα, αλλά τελικά εξόκειλε σε μια δυτική στροφή και απόρριψη της ορθόδοξης παράδοσης. Ο Θεός να τον αναπαύσει.
Πέθανε ο Στέλιος Ράμφος - Η ζωή & το έργο του
Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026
Κάθε γέννηση, μία νίκη!
Βλέπουμε:
Οι θέσεις της ΝΙΚΗΣ για το Δημογραφικό
Αναλυτικά: Εθνικό πρόγραμμα για το δημογραφικό και την οικογένεια
Παρεμβάσεις και άρθρα για το Δημογραφικό στην ιστοσελίδα της
Η ΝΙΚΗ ως μοναδικό αντίβαρο απέναντι στην μεγάλη απάτη της παγκοσμιοποίησης
Η
Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο την κυριαρχία της, αλλά και την
ίδια της την ταυτότητα, καθώς η παγκοσμιοποίηση αποδυναμώνει την
παραγωγή, την πατρίδα, την πίστη και την ιστορική μνήμη
Υπάρχουν πολιτικές έννοιες που, ενώ για δεκαετίες κυκλοφορούσαν αποκλειστικά σε ακαδημαϊκά δοκίμια, εισέβαλαν τα τελευταία χρόνια στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Η παγκοσμιοποίηση είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η λέξη περιγράφει μια πικρή πραγματικότητα. Μιλάμε για την υποταγή των εθνικών κρατών, της τοπικής παραγωγής και της λαϊκής βούλησης σε υπερεθνικά, ανεξέλεγκτα κέντρα αποφάσεων. Για να καταλάβουμε, όμως, πώς φτάσαμε ως εδώ, πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να δούμε πώς στήθηκε η μεγάλη γλωσσική και ιδεολογική παγίδα αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στον Τύπο και στα κείμενα του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, οι έννοιες εθνικισμός, με την αυθεντική σημασία της εθνικής συνείδησης και της αυτοδιάθεσης των λαών, και πατριωτισμός χρησιμοποιούνταν σχεδόν ως συνώνυμες. Μετά το 1945, όμως, συντελέστηκε μια εσκεμμένη γλωσσική μετατόπιση από τις διανοητικές ελίτ της Δύσης. Η λέξη εθνικισμός άρχισε συστηματικά να δαιμονοποιείται, μέχρι που κατέληξε να μετατραπεί σε συνώνυμο του φασισμού, του ναζισμού και του αυταρχισμού. Στη σημερινή εποχή, ακαδημαϊκοί και συστημικοί πολιτικοί μιλούν για την εθνική συνείδηση σαν να πρόκειται για μια επικίνδυνη ιδεολογία που γεννά μισαλλαδοξία.
Αντίθετα, η έννοια του πατριωτισμού διατήρησε αρχικά μια θετική σημασία. Κι όμως, αν αναλογιστούμε την ετυμολογία της λέξης, που παραπέμπει ευθέως στην πατρίδα και στους συμπατριώτες, θα περίμενε κανείς το αντίθετο. Για τις πολυπολιτισμικές ευαισθησίες της εποχής μας, ο πατριωτισμός θα έπρεπε να φαντάζει πιο επικίνδυνος λόγω της συναισθηματικής του προσκόλλησης στη γη των προγόνων μας.
Η έννοια της εθνικής κυριαρχίας δαιμονοποιήθηκε σκόπιμα εξαιτίας της ετυμολογικής της σύνδεσης με τον εθνικοσοσιαλισμό, ώστε να πεισθούν οι λαοί ότι τα σύνορα και τα κράτη είναι η αιτία των πολέμων. Αντίθετα, ο πατριωτισμός επιστρατεύτηκε προσωρινά ως ηθικό πλεονέκτημα για τους πολίτες της Δύσης στον αγώνα τους κατά του σοβιετικού κομμουνισμού. Όταν, όμως, ο Ψυχρός Πόλεμος τελείωσε, η παγκοσμιοποίηση έβγαλε τη μάσκα της. Σήμερα δαιμονοποιείται ο πατριωτισμός με την ίδια ευκολία που δαιμονοποιήθηκε κάποτε η εθνική συνείδηση.
Πάνω στα ερείπια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι αρχιτέκτονες του νέου κόσμου υποστήριξαν ότι η σωτηρία της ανθρωπότητας βρισκόταν στους υπερεθνικούς οργανισμούς. Έτσι γεννήθηκαν ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και εκατοντάδες άλλοι διεθνείς γραφειοκρατικοί μηχανισμοί. Ο διεθνισμός πλασαρίστηκε ως το μοναδικό αντίδοτο στον πόλεμο και ταυτίστηκε απόλυτα με την ειρήνη. Αυτό το οικοδόμημα βασίστηκε σε ένα θεμελιώδες λογικό ψεύδος, καθώς ο ναζισμός ή ο φασισμός δεν υπήρξαν επικίνδυνοι επειδή οργανώθηκαν στη βάση εθνικών κρατών, αλλά επειδή ήταν ολοκληρωτικά καθεστώτα που ισοπέδωσαν την ατομική ελευθερία.
Είναι τελείως παράλογο να υποθέτουμε ότι οι διεθνείς γραφειοκρατίες είναι εκ φύσεως πιο ανθρωπιστικές από τις εθνικές κυβερνήσεις. Αν κοιτάξει κανείς την ιστορία χωρίς παρωπίδες, οι μεγάλες αυτοκρατορίες του παρελθόντος, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Καίσαρα, του Ναπολέοντα ή η Βρετανική Αυτοκρατορία, ήταν παγκοσμιοποιημένες στη φύση τους, αφού εξαφάνιζαν τα τοπικά έθνη. Σήμερα, απλώς μετονομάσαμε τον ιμπεριαλισμό σε διεθνισμό και προσποιηθήκαμε ότι αυτή η λεκτική αλλαγή αποτελεί πρόοδο.
*****
Στην Ελλάδα, αυτή η ιδεολογική μετατόπιση βρήκε πρόσφορο έδαφος, ιδιαίτερα στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Η έννοια της πατρίδας, των συνόρων και της ιστορικής μνήμης άρχισε συστηματικά να περιθωριοποιείται. Όποιος εξέφραζε ανησυχία για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας ή της Ορθόδοξης πίστης βαφτιζόταν αμέσως οπισθοδρομικός, συντηρητικός, ως και ψεκασμένος. Την ίδια στιγμή, η άκριτη υπακοή στις ξένες οδηγίες, η οσφυοκαμψία, παρουσιαζόταν ως ο μοναδικός δρόμος για τον εκσυγχρονισμό. Η χώρα μας, που πάλεψε σκληρά στο παρελθόν για να αποτινάξει τον ζυγό των προστατίδων δυνάμεων και τη Βαυαροκρατία, βρέθηκε ξανά εγκλωβισμένη. Η εμπειρία των εθνοκτόνων μνημονίων απέδειξε πόσο εύκολα οι αποφάσεις του Ελληνικού Κοινοβουλίου μετατράπηκαν σε απλά επικυρωτικά έγγραφα των αποφάσεων που λαμβάνονται από ανώνυμους τεχνοκράτες στις Βρυξέλλες.
Εκεί, όμως, που η παγκοσμιοποίηση έδειξε το πιο καταστροφικό της πρόσωπο είναι στην ελληνική ύπαιθρο. Ο Έλληνας αγρότης, ο κτηνοτρόφος και ο αλιέας υπήρξαν για αιώνες η ραχοκοκαλιά του έθνους, αυτοί που κρατούσαν ζωντανά τα χωριά, έδιναν τροφή στη χώρα και διατηρούσαν τις τοπικές κοινωνίες δεμένες. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε μια οργανωμένη διάλυση του πρωτογενούς τομέα.
Μέσω των οδηγιών της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), ο Έλληνας παραγωγός μετατράπηκε από ανεξάρτητος δημιουργός σε έναν άνθρωπο εξαρτημένο από γραφειοκρατικές επιδοτήσεις, με όρους που κατέστησαν την καλλιέργεια ασύμφορη. Παράλληλα, το εκρηκτικά αυξημένο κόστος των ζωοτροφών, οι αυστηροί περιορισμοί και οι αθρόες εισαγωγές αμφίβολης ποιότητας προϊόντων στραγγαλίζουν καθημερινά τον Έλληνα κτηνοτρόφο, ενώ η βίαιη απολιγνιτοποίηση, η εγκατάλειψη της εγχώριας παραγωγής ενέργειας και η κάλυψη των βουνών και των εύφορων κάμπων μας με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά εκτίναξαν το κόστος του ρεύματος στα ύψη, κάνοντας την παραγωγή απαγορευτική. Αντί να στηριχθεί η ελληνική γη για να υπάρχει διατροφική επάρκεια, η αγορά γεμίζει με εισαγόμενα αγαθά, η ελληνική περιφέρεια ερημώνει και τα νέα παιδιά αναγκάζονται να φύγουν.
Παράλληλα με την οικονομική εξαθλίωση, η παγκοσμιοποίηση στοχεύει στην ψυχή του λαού. Η παιδεία απογυμνώθηκε από την ουσιαστική διδασκαλία της Ιστορίας και της γλώσσας μας. Οι παραδόσεις και η Ορθόδοξη πίστη, που κράτησαν το γένος όρθιο σε αιώνες σκλαβιάς, αντιμετωπίζονται από το κατεστημένο ως βαρίδια του παρελθόντος.
Ο στόχος τους είναι προφανής: πρόκειται για τη μετατροπή μιας ιστορικής πατρίδας σε έναν ουδέτερο γεωγραφικό χώρο, κατοικημένο από άτομα χωρίς κοινή μνήμη, χωρίς συνεκτικούς δεσμούς και χωρίς διάθεση να υπερασπιστούν τον τόπο τους. Όταν, όμως, ένας λαός χάσει τις ρίζες του, παύει να λειτουργεί ως κοινότητα και γίνεται ευάλωτος σε κάθε είδους εξωτερική επιβολή. Η ιστορία, όμως, μας διδάσκει το αντίθετο, ότι δηλαδή πραγματική δημοκρατία και ελευθερία μπορούν να υπάρξουν μόνο μέσα σε ένα κυρίαρχο έθνος-κράτος, διότι μόνο εκεί ο πολίτης έχει φωνή, μπορεί να ελέγξει την εξουσία και να απαιτήσει λογοδοσία, σε αντίθεση με τους απρόσωπους υπερεθνικούς οργανισμούς, όπου η ψήφος του απλού ανθρώπου δεν έχει καμία απολύτως ισχύ.
Μέσα σε αυτό το τοπίο της εθνικής υποχώρησης και της συστημικής απογοήτευσης, αναδύθηκε η ανάγκη για μια αυθεντική πολιτική έκφραση που δεν φοβάται να μιλήσει για τις διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού. Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Κίνημα ΝΙΚΗ δεν γεννήθηκε μέσα από κομματικούς σωλήνες ή οικονομικά συμφέροντα, αλλά από την ίδια την κοινωνία. Θέτοντας ως θεμέλια την Ορθόδοξη πίστη, την παραδοσιακή οικογένεια, τον σεβασμό στην ιστορία μας και την αληθινή αγάπη για την πατρίδα, η ΝΙΚΗ προτείνει έναν καθαρό δρόμο εθνικής αυτογνωσίας, κόντρα στις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.
Η πρόταση της ΝΙΚΗΣ αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης που βάζει σε προτεραιότητα την αναγέννηση της ελληνικής περιφέρειας, τη στήριξη του αγρότη και του κτηνοτρόφου, την ενεργειακή ανεξαρτησία και την προστασία του θεσμού της οικογένειας. Απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως υπάκουο εκτελεστή ξένων οδηγιών, η ΝΙΚΗ αγωνίζεται για την πλήρη αποκατάσταση της εθνικής μας κυριαρχίας, υπενθυμίζοντας ότι ο Ελληνισμός έχει μέλλον μόνο όταν παραμένει ριζωμένος στην ιστορική του ταυτότητα και στις αξίες του.
Χριστόδουλος Μολύβας
Υπεύθυνος Τομέα Ευρωπαϊκών Οδηγιών
και Εθνικής Νομοθεσίας της ΝΙΚΗΣ
Συμπλήρωμα, που τεκμηριώνει τα παραπάνω:
Η θεία Πολιτεία (το ιστολόγιο του Χριστόδουλου Μολύβα)
Γ. Ρούντας (ΝΙΚΗ) στη Βουλή: "Να μας σφραγίσετε θέλετε; Ε, όχι!"
Τι κάνει η ΝΙΚΗ για τον προσωπικό αριθμό
Σημαντική τοποθέτηση της ΝΙΚΗΣ σε ευρωπαϊκό ΜΜΕ για τη στοχοποίηση του χριστιανισμού
Άνθρωπος, «Μετάνθρωπος» και Θεάνθρωπος
«Το να προσφέρεις σε κάποιον την αλήθεια δεν έχει σημασία, όταν έχει χάσει το ηθικό του»
Η αληθινή πρόκληση της ψηφιακής κυριαρχίας και η ξεκάθαρη θέση της ΝΙΚΗΣ*****
Funds: Στεγαστική κρίση, κόκκινα δάνεια. Η κυβέρνηση υπεύθυνη για την λεηλασία της περιουσίας
Κυριακή 9 Αυγούστου 2026
"Χριστιανός": εκείνος, που "ο κόσμος τον έχει ξεπεράσει"...
Ευλογία | Ομιλίες πατρός Γεωργίου Σχοινά
Εδώ που τα λέμε - Επεισόδιο 2.
Στο δεύτερο επεισόδιο της σειράς εκπομπών της "Ευλογίας", με τίτλο «Εδώ που τα λέμε», ο πατήρ Γεώργιος Σχοινάς συνομιλεί με τον υποστράτηγο ε.α. Ανδρέα Συνοδινό.
Ο συγκλονιστικός αποχαιρετιστήριος λόγος του π. Εμμανουήλ στην κηδεία του γιου του, πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη († 29 Ιουλίου 2026)
Στην παραπάνω φωτογραφία απεικονίζονται τα κουφέτα στο δίσκο από την κηδεία του πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη, στο Φουρφρουρά. Και στην άλλη (στο τέλος της ανάρτησης), ο Ψηλορείτης από πάνω τους. Από εδώ. Το παρακάτω κείμενο μας έστειλε αγαπητός αδελφός.
*****
Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία για τον εποχικό πυροσβέστη Παντελή Διαμαντάκη, που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο που εκφώνησε ο πατέρας του, Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.
Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, ο π. Εμμανουήλ, μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο του 25χρονου γιου του, είπε τα εξής:
“Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.
Παντελή μας πολυαγαπημένε,
Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων έχει επίκεντρο εσένα. Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας να συμπροσευχηθεί για σένα. Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές σε μια μυριόστομη συγχορδία και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.
Νομίζω όμως, πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα. Τα γνωρίζεις! Τα βλέπεις! Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.
Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.
Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή σου. Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου για τα Ουράνια δώματα.
Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, πρόθυμα υπηρέτησες. Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια! Πάσα η αλήθεια!
Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, στην Ιερή Πρόθεση, στη Θεία Λειτουργία. Παντού πια θα ήμαστε μαζί. Αχώριστοι. Θα προσευχόμαστε για σένα και εσύ θα λάβεις την άδεια να προστατεύεις τα αδέρφια σου.
Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, και τον Παντελή μας. Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.
«Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επί μνήματος».
Με αυτή τη βεβαιότητα, πολυαγαπημένο μας παιδί, σε αποχαιρετούμε προσωρινά. Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, αυτός είναι ο προορισμός μας.
Επίτρεψε μου, ως πατέρας, να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, όπως έκανες και στη γή, με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. Ως πυροσβέστης, να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, ως τερματοφύλακας να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, να προστατεύεις την πατρίδα μας και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.
Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!
Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.
Στον ολόφωτο χώρο που από τη γέννηση και τη βάπτιση σου προορίστηκε για σένα.
Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή!
Το αξίζεις, και δίκαια σου αποδόθηκε από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.
Χριστός Ανέστη Παντελή μας!
Καλό Παράδεισο!
Αθάνατος”!
Παρακαλώ, και:
Σάββατο 8 Αυγούστου 2026
Οι Τέσσερις Καβαλάρηδες της Αποκάλυψης
Ποιος είναι ο μυστηριώδης 1ος Καβαλάρης;
Μια εξαιρετική ανάλυση εδώ, παρακαλώ. Ας τη γνωρίσουμε.
Μπορείτε να δείτε επίσης:
Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026
Το διάβασες; Το δημοσίευσες;
Πολύτεκνη οικογένεια έχασε το σπίτι της σε πλειστηριασμό, συγκέντρωσε 90.000 ευρώ για να το πάρει πίσω, αλλά το κράτος δεν δίνει λύση!
Παρακαλώ, αδελφοί, ας βρούμε το θάρρος να το προωθήσουμε στις επαφές & στις ηλεκτρονικές σελίδες μας, κάνοντας μια πράξη αντίστασης στο κατεστημένο και αγάπης προς τους αδελφούς μας. Σκοπός, να πιεστούν οι εκμεταλλευτές του λαού μας και να δώσου λύση στην Οδύσσεια που βιώνει η οικογένεια.
«Ἀνάστα ἐν τάχει» (Πράξ. 12, 7).
Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026
Ο Θεός, το δάσος και το εκκλησάκι που δεν κάηκε...
Ένας Θεός στα μέτρα μας
Στυλιανός Καβάζης / Αντίβαρο
«Ένας Θεός που θα έσωνε το δάσος, τα ζώα και τους ανθρώπους και θα έκαιγε μόνο το εκκλησάκι θα ήταν ο Θεός μου».
Μια φράση που από προχθές κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο και παρουσιάζεται ως δήθεν κραυγή αγωνίας μπροστά στην καταστροφή. Πίσω όμως από αυτή τη φράση κρύβεται ένα βαθύτερο ερώτημα, αναζητούμε τον Θεό όπως μας αποκαλύφθηκε ή έναν Θεό όπως θα θέλαμε εμείς να είναι;
Από χθες βλέπω να διακινείται ένα συγκεκριμένο κείμενο από ένα πρόσωπο που εδώ και χρόνια έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του απέναντι στην Ορθόδοξη πίστη και δεν εκφράζεται μέσα από τη χριστιανική παράδοση. Αυτό, σε μια ελεύθερη κοινωνία, είναι δικαίωμά του. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αναζητά, να αμφισβητεί, να πιστεύει ή να μην πιστεύει. Ωστόσο δεν δικαιολογείται η εμμονή του σε κάθε ευκαιρία να προβάλλει με κάθε τρόπο το μένος του εναντίον του Χριστιανισμού και κυρίως το πώς βιώνουν και εκφράζουν την πίστη τους οι απλοί άνθρωποι.
Πέρα όμως από αυτό, το πραγματικά ενδιαφέρον και ιδιαιτέρως ανησυχητικό βρίσκεται κάπου αλλού. Στις χιλιάδες θετικές αντιδράσεις και εγκωμιαστικά σχόλια από άτομα που υποτίθεται ότι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και κυρίως στις κοινοποιήσεις του κειμένου ακόμη και σε σελίδες και ομάδες που δηλώνουν Ορθόδοξες.
Γιατί τότε δεν μιλάμε πλέον μόνο για την άποψη ενός ανθρώπου που βρίσκεται έξω από την Εκκλησία, αλλά για το κατά πόσο πολλοί από εμάς που δηλώνουμε χριστιανοί Ορθόδοξοι έχουμε κατανοήσει τα πιο βασικά στοιχεία της ίδιας της πίστης που ομολογούμε. Κανένας άνθρωπος βέβαια με ελάχιστη ευαισθησία δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος μπροστά στην καταστροφή. Ένα καμένο δάσος, χαμένες ζωές, ζώα που χάνονται, οικογένειες που βλέπουν τον κόπο μιας ζωής να γίνεται στάχτη, είναι εικόνες που γεννούν πόνο και θλίψη.
Όμως η Ορθόδοξη πίστη δεν μας μίλησε ποτέ για έναν Θεό που προστατεύει πέτρες και αδιαφορεί για ανθρώπους. Ακριβώς εδώ βρίσκεται η μεγάλη παρεξήγηση. Ο ίδιος ο Θεός δεν έμεινε μακριά από τον ανθρώπινο πόνο. Ο ίδιος ο Θεός δέχθηκε να γίνει άνθρωπος και όχι μόνο αυτό, αλλά ο ίδιος ο Χριστός δέχθηκε εμπαιγμούς, φτυσίματα, μαστίγωμα, ταπείνωση και τελικά τον Σταυρό.
Ο Θεός που ομολογούμε δεν είναι ένας κοσμικός άρχοντας που κάθεται από απόσταση και μοιράζει προστασίες. Δεν είναι ένας μικρός ιδιοκτήτης που φυλάει την «περιουσία» Του και αφήνει τον κόσμο να χαθεί. Είναι ο Θεός που κατεβαίνει στα κατάβαθα της ανθρώπινης τραγωδίας. Είναι ο Θεός που «κενώνει» τον εαυτό Του και παίρνει μορφή δούλου. Είναι ο Θεός που δεν απέφυγε τον πόνο, αλλά τον προσέλαβε για να τον νικήσει.
Κι όμως, πολλές φορές εμείς στεκόμαστε απέναντί Του σαν δικαστές και απαιτούμε εξηγήσεις με τα δικά μας μέτρα. Θέλουμε έναν Θεό που να επεμβαίνει όταν εμείς θεωρούμε σωστό. Έναν Θεό που να επιβεβαιώνει τη δική μας αντίληψη για τη δικαιοσύνη. Έναν Θεό που να χωράει μέσα στα όρια της ανθρώπινης λογικής. Με άλλα λόγια, έναν Θεό κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία όμως δεν διδάσκει ότι ο Θεός έχει ανάγκη τα κτίσματα. Ο ναός δεν είναι πολύτιμος επειδή ο Θεός χρειάζεται πέτρες και τοίχους. Είναι πολύτιμος επειδή εκεί ο άνθρωπος προσεύχεται, αναζητά παρηγοριά, συναντά την ελπίδα και στρέφει την ψυχή του προς τον Θεό. Προφανώς και το εκκλησάκι δεν είναι ανώτερο από τον άνθρωπο. Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κατώτερη από ένα κτίσμα.
Αλλά κάπου εδώ γεννιέται και ένα βαθύτερο ερώτημα. Πόσοι από εμάς που δηλώνουμε χριστιανοί πιστεύουμε πραγματικά σε αυτά που ομολογούμε; Πόσοι από εμάς πιστεύουμε πραγματικά στην αιώνια ζωή; Πόσοι από εμάς βλέπουμε την ύπαρξη όχι μόνο μέσα στα όρια του πρόσκαιρου κόσμου, αλλά μέσα στο φως της Ανάστασης;
Γιατί αν ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή μόνο ως λίγα χρόνια πάνω στη γη, τότε κάθε απώλεια μοιάζει σαν το απόλυτο τέλος. Αν όμως ο Χριστός αναστήθηκε, τότε ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο. Η πίστη δεν είναι η υπόσχεση ότι δεν θα περάσουμε ποτέ από τη φωτιά. Είναι η βεβαιότητα ότι μέσα στη φωτιά δεν είμαστε μόνοι. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ότι κάποιος συγκινείται επειδή ένα μικρό εκκλησάκι έμεινε όρθιο μέσα στη στάχτη. Ένα σύμβολο μπορεί να γίνει παρηγοριά και ελπίδα για μια πληγωμένη ψυχή.
Το πρόβλημα είναι όταν μετατρέπουμε αυτό το σύμβολο σε μια στενή και κουτή αντίληψη ότι ο Θεός προτίμησε έναν τοίχο από έναν άνθρωπο. Αυτός όμως δεν είναι ο Θεός της Ορθοδοξίας. Ο Θεός της Ορθοδοξίας δεν αποκαλύπτεται σε έναν κόσμο χωρίς πόνο. Αποκαλύπτεται στον Σταυρό. Εκεί όπου ο ίδιος ο Θεός γεύεται την ανθρώπινη εγκατάλειψη. Εκεί όπου ο Δημιουργός μπαίνει μέσα στο δημιούργημά του. Εκεί όπου ο θάνατος γίνεται πέρασμα προς την Ανάσταση.
Ο Θεός δεν ήρθε να μας υποσχεθεί έναν κόσμο χωρίς δάκρυα. Ήρθε να μπει ο ίδιος μέσα στα δάκρυά μας. Δεν μας υποσχέθηκε ότι δεν θα γνωρίσουμε τον Σταυρό. Μας αποκάλυψε ότι μετά τον Σταυρό υπάρχει Ανάσταση. Γιατί η μεγαλύτερη απόδειξη της αγάπης Του δεν είναι ένα κτίσμα που σώθηκε από τη φωτιά αλλά ο ίδιος ο Θεός που ανέβηκε στον Σταυρό για να σώσει τον άνθρωπο.
Καταλήγοντας, το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι αν σώθηκε ένα εκκλησάκι. Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν εμείς γνωρίσαμε πραγματικά τον Θεό που λέμε ότι πιστεύουμε. Γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι να χαθεί ένα κτίσμα μέσα στις φλόγες. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να χάσουμε την αληθινή εικόνα του Θεού και να φτιάξουμε έναν Θεό κατ’ εικόνα των φόβων, των απαιτήσεων και των περιορισμών μας.
Γιατί στο τέλος, τον Θεό που δημιουργούμε, δεν τον αποκαλύπτει ο Ουρανός αλλά η ίδια μας η ψυχή.
Από τα σχόλια:
Καταλήγοντας, το μεγαλύτερο ερώτημα δεν είναι αν σώθηκε ένα εκκλησάκι. Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν εμείς γνωρίσαμε πραγματικά τον Θεό που λέμε ότι πιστεύουμε. Γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι να χαθεί ένα κτίσμα μέσα στις φλόγες. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να χάσουμε την αληθινή εικόνα του Θεού και να φτιάξουμε έναν Θεό κατ’ εικόνα των φόβων, των απαιτήσεων και των περιορισμών μας.
Γιατί στο τέλος, τον Θεό που δημιουργούμε, δεν τον αποκαλύπτει ο Ουρανός αλλά η ίδια μας η ψυχή.
Από τα σχόλια:
Βεβαίως, εκτός από την κατ’ εξοχήν αυτοθυσία του Θεού, την ενανθρώπηση
και σταύρωση του Χριστού, έχουμε και αναρίθμητα περιστατικά διασώσεως
ανθρώπων από τον κίνδυνο. Άρα, αυτός, για τον περί ού ο λόγος συνάνθρωπό
μας, είναι “ο Θεός του”;
Ας αναφέρουμε και την Παναγία Μελικιώτισσα στην Ημαθία, που τράβηξε πάνω στην εικόνα της όλες τις σφαίρες που είχαν ριφθεί για ομήρους μέσα στην εκκλησία της.
Άρα αυτή είναι η Παναγία σου, αδελφέ μου. Αυτό ας είναι αρκετό.
Ας αναφέρουμε και την Παναγία Μελικιώτισσα στην Ημαθία, που τράβηξε πάνω στην εικόνα της όλες τις σφαίρες που είχαν ριφθεί για ομήρους μέσα στην εκκλησία της.
Άρα αυτή είναι η Παναγία σου, αδελφέ μου. Αυτό ας είναι αρκετό.
Θαβώρ: Κοινωνία Φωτός και Αναστάσεως
«ραββί, καλόν εστιν ημάς ώδε είναι· και ποιήσωμεν σκηνάς τρεις, σοι μίαν και Μωϋσεί μίαν και ᾿Ηλία μίαν. ου γαρ ήδει τι λαλήση· ήσαν γαρ έκφοβοι.»
Στο γεγονός της Μεταμορφώσεως του Χριστού στο Θαβώριο Όρος, συντελούνται θαυμαστά σημεία, που η ανθρώπινη φύση αδυνατεί να κατανοήσει. Ο Χριστός απογυμνώνεται της ανθρωπότητας και ενδύεται την θεότητα ενώπιον των Μαθητών και μετέπειτα Αποστόλων. Ο Ιησούς παραλαμβάνει «τον Πέτρον και τον Iάκωβον και τον Ιωάννην» και μάλιστα «κατ’ ιδίαν μόνους» και «αναφέρει αυτούς εις όρος υψηλόν» (Μαρκ. 9,2). Σε αυτή την απλή και λιτή διάσταση, συντελεί μια ανεκλάλητη διδασκαλία βιώματος ουσίας που αφορά το Πρόσωπο Του: «μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών και τα ιμάτια αυτού εγένετο στίλβοντα, λευκά λίαν ως χιών, οία γναφεύς επί της γης ου δύναται ούτω λευκάναι.» (Μαρκ. 9,2-3). Σε αυτή την Δόξα και την μεγαλοπρέπεια Του, καλεί δύο ακόμα μαθητές από ένα διαφορετικό περιβάλλον, τον Μωυσή και τον Ηλία, οι οποίοι ευρέθησαν όχι απλώς παρόντες κατά κλήσιν, αλλά «ήσαν συλλαλούντες τω ᾿Ιησού» (Μαρκ. 9,2).
Παράδοξο πράγμα για την ανθρώπινη λογική. Ο Κύριος εγκαταλείπει τους εννέα Μαθητές κάτω και πέραν του Όρους Θαβώρ, ακολούθως εγκαταλείπει τους τρείς Μαθητές που ήσαν παρόντες στο Όρος μαζί του και αρχίζει να διαλέγεται με άλλους μαθητές κεκλημένους από ένα διάφορο περιβάλλον! Το ακόμα πιο παράδοξο! Οι τρείς παρόντες Μαθητές ακούν τον Ιησού συλλαλούντα με τον Μωυσή και τον Ηλία και δεν έχουν την δυνατότητα να κατανοήσουν όσα ακούν. Αυτή την διάσταση έχουν με μια πρώτη ματιά τα γεγονότα.
Το ουσιαστικό ερώτημα που γεννάται είναι: Τελικά ο Χριστός εγκαταλείπει τους Μαθητές ή οι Μαθητές αδυνατώντας να κατανοήσουν εγκαταλείπουν τον Χριστό;
Ο Χριστός έδωσε στους Μαθητές κάθε εφόδιο για να αποκτήσουν την δυνατότητα αντίληψης και κατανόησης της παρουσίας Του. Είναι βέβαιο πως σε μια σχετικότητα επιτυχίας και οι δώδεκα είχαν καταφέρει να γνωρίζουν με ποιόν είναι μαζί. Εξ΄ αυτών κρίνονται τρείς ικανότεροι σε αυτή την γνώση. Ωστόσο, η δυνατότητα και αυτών των τριών περιορίζεται στο ύψος της δυνάμεως της πνευματικής, στην οποία είχαν ασκηθεί βιάζοντας τον εαυτό τους. Γι΄ αυτό αντικρίζουν την Δόξα του Χριστού στην Μεταμόρφωση έκαστος «καθώς ηδύναντο», όπως όμορφα και χαρακτηριστικά ψάλλει η Εκκλησία. Αντιλαμβάνονται δηλαδή, την θεϊκή Δόξα του Χριστού, στο όριο της δικής τους οντολογικής διάστασης.
Συγκρίνοντας το μικρόκοσμο της ανθρώπινης φύσης, με το απόλυτο της θείας παρουσίας, που συναντιούνται στην κορυφή του Θαβώρ αντιλαμβάνεται κάποιος εύκολα, πως οι Μαθητές από το Όλον κατανόησαν και είδαν ή είδαν και κατανόησαν, ένα απειροελάχιστο σημείο του Άπειρου Θεού. Αυτό το ελάχιστο, τους έριξε στο έδαφος! Αυτό το μικρό τους έκανε να ξεχάσουν όλο τον κόσμο και να εστιάσουν στο Πρόσωπο του Κυρίου.
Το παράδοξο όμως δεν είναι η παρουσία των Μαθητών. Τα δεδομένα γι΄ αυτούς είναι φυσικά. Το παράδοξο είναι η στάση του Χριστού ο οποίος κατανοώντας την κατάσταση των Μαθητών εισέρχεται ο Ίδιος σε μια κατάσταση αμηχανίας τόσο που δεν ξέρει πως να τους αντιμετωπίσει: «ου γαρ ήδει τι λαλήση· ήσαν γαρ έκφοβοι» (Μαρκ. 9,2). Μάλιστα, αυτή η «αμηχανία» του Χριστού φθάνει προφανώς στο απόλυτο, τόσο που προκαλεί τον Πατέρα να επέμβει και να ρυθμίσει την φυσική τάξη των πραγμάτων, λήγοντας εκατέρωθεν κάθε προβληματισμό με την θεία φωνή του: «ούτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός· αυτού ακούετε» (Μαρκ. 9,7).
Το ακόμα πιο σημαντικό είναι ο Πατήρ σε αυτή την επέμβαση δεν κρατά τον τύπο του κατηγορηματικού Θεού, αλλά του φιλόστοργου Πατέρα. Έτσι δεν μένει μόνο στον βροντώδη λόγο Του, αλλά ως Πατέρας απλώνει το χάδι Του στα παιδιά Του με μοναδικό τρόπο, ησυχάζοντας μέσα τους κάθε αγωνία και κάθε φόβο. Το κείμενο του Ευαγγελίου περιγράφει αυτό το πατρικό χάδι με μοναδικό τρόπο λέγοντας: «και εγένετο νεφέλη επισκιάζουσα αυτοίς» (Μαρκ. 9,7).
Αυτή η αγαθότητα του Πατρός, φέρνει και πάλι τους Μαθητές στην φυσική κατάσταση της ανθρωπότητας. Μάλιστα αναζητώντας οι ίδιοι τον τρόπο με τον οποίο συνήλθαν, δεν μπόρεσαν και πάλι να κατανοήσουν αυτή την μοναδικότητα της θεικής παρέμβασης. Το μόνο που αντίκριζαν τα μάτια τους ήταν το πρόσωπο του Διδασκάλου Χριστού «και εξάπινα περιβλεψάμενοι ουκέτι ουδένα είδον, αλλά τον ᾿Ιησούν μόνον μεθ᾿ εαυτών» (Μαρκ. 9,8).
Όλα αυτά τα σπουδαία, παρόλο που οι Μαθητές τα καταλάβαιναν περιορισμένα και με τη σχετικότητα της ανθρώπινης φύσης, όλα αυτά τα σημαντικά που αντίκρισαν χοικοί όντες δια της μετοχής του κτιστού στο Άκτιστο, όλα αυτά που αντιλήφθηκαν δια των θείων ενεργειών αγνοώντας παντελώς της θεία ουσία, τους οδηγούν στο να ζητήσουν από Χριστό μια μέγιστη χάρη. Να παραμείνουν εκεί μόνοι για πάντα. Μάλιστα δίνουν και το περίγραμμα αυτής της παραμονής λέγοντας «ραββί, καλόν εστιν ημάς ώδε είναι· και ποιήσωμεν σκηνάς τρεις, σοι μίαν και Μωϋσεί μίαν και ᾿Ηλία μίαν» (Μαρκ. 9,8).
Ο Χριστός τους άκουσε, αλλά ποτέ δεν απάντησε και άρχισαν να κατηφορίζουν για να συναντήσουν και πάλι τους ανθρώπους και «υιόν … έχοντα πνεύμα άλαλον… όπου αν αυτόν καταλάβη, ρήσσει αυτόν, και αφρίζει και τρίζει τους οδόντας αυτού, και ξηραίνεται·». Εκεί ο Χριστός δίνει την απάντηση «ω γενεά άπιστος, έως πότε προς υμάς έσομαι; έως πότε ανέξομαι υμών;».
Δύσκολη η Μεταμόρφωση. Και γι’ αυτόν που Μεταμορφώνει και γι΄ αυτόν που Μεταμορφώνεται. Ο λόγος; Χρειάζεται η Πίστη και κατανόηση της Αναστάσεως η αλλιώς η κατανόηση δια του βιώματος του «τι εστι το εκ νεκρών αναστήναι» (Μαρκ. 9,10).
Συμπλήρωμα
Μεταμόρφωση του Χριστού: Συνδιάλεξη μέσα στον χώρο και τον χρόνο (Πρόσεξε ποιος μιλάει...)
Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Η Γιορτή του Φωτός
Mεταμόρφωση του Χριστού vs πυρηνική "μεταμόρφωση" στη Χιροσίμα!...
August 6th: The Light of Transfiguration & the flash of Hirosima!
Απλά λόγια για τη Μεταμόρφωση του Χριστού
Το Φως της Μεταμόρφωσης του Χριστού είναι το ίδιο με τη Φωτιά της Κόλασης
Το Φως της Μεταμόρφωσης του Χριστού είναι το ίδιο με τη Φωτιά της Κόλασης
7 Αυγούστου: 10.000 άγνωστοι Αφρικανοί άγιοι και μια πρόταση για τις Εκκλησίες του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας...
Η αγία Θεοδώρα της Σύχλα (Ρουμανία), που την τάιζαν τα πουλιά (7 Αυγούστου)
Ο άγιος Μύρων, επίσκοπος Κρήτης, ο Θαυματουργός & ο βράχος του απολιθωμένου δράκου (8 Αυγούστου)
Ας γλυκάνουμε το νου και την καρδιά μας, μιλώντας για (και με) την Παναγία μας...
Θεία Μεταμόρφωση: η κατ' εξοχήν εορτή των μοναχών
Όρος Θαβώρ, θείον Φως, ευωδιάζον
Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026
Κύριε Μητσοτάκη, κ. Μιχαηλίδου και κ. Μαρινάκη, τι θα κάνετε για την πολύτεκνη οικογένεια που χάνει το σπίτι της στο Κολχικό Θεσσαλονίκης;
Πολύτεκνη οικογένεια έχασε το σπίτι της σε πλειστηριασμό, συγκέντρωσε 90.000 ευρώ για να το πάρει πίσω, αλλά το κράτος δεν δίνει λύση!
Οικογένεια βιοπαλαιστών με τέσσερα ανήλικα παιδιά από το Κολχικό Θεσσαλονίκης έχασε τη μοναδική κατοικία της σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό για 79.001 ευρώ.
Με μύρια βάσανα κατόρθωσε να συγκεντρώσει 90.000 ευρώ και ζητά να αγοράσει ξανά το σπίτι της. Το κράτος, όμως, κωφεύει, διότι ο νόμος δεν προβλέπει τη σχετική διαδικασία.
Όπως έχει καταγγείλει επανειλημμένα η ΝΙΚΗ, πρόκειται για σχέδιο εκποίησης των ακινήτων που ευνοεί τα μεγάλα συμφέροντα.
Την υπόθεση ανέδειξε ο Σύλλογος Δανειοληπτών και Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδος.
Αμείλικτα ερωτήματα που απαιτούν απάντηση
Κυρία Μιχαηλίδου, ως Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ για να πάρει πίσω αυτή η ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ;
Κύριε Μαρινάκη, που εμφανιστήκατε ως «υπέρμαχος της ελληνικής οικογένειας», ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ για να πάρει πίσω αυτή η οικογένεια το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ;
Κύριε Πρωθυπουργέ, που υπερηφανεύεστε για την ολέθρια πολιτική σας και σύντομα θα εξαγγείλετε δήθεν φιλολαϊκά μέτρα, επειδή «ενδιαφέρεστε» για τον λαό, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ για να πάρει πίσω αυτή η οικογένεια το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ;
Μήπως υπερηφανεύεστε και για την κρητική καταγωγή σας; Η Κρήτη, όμως, και ολόκληρη η Ρωμηοσύνη έχουν τιμή, ενώ το να αφήνετε τους τοκογλύφους να πετούν οικογένειες στον δρόμο αποτελεί ατιμία!
Αν δεν πρόκειται να επιλύσετε άμεσα και χωρίς περιστροφές την κατάφωρη αδικία και τον παραλογισμό που οδήγησαν τη συγκεκριμένη εξαμελή οικογένεια στον σημερινό Γολγοθά της, παρόμοιο με τον Γολγοθά που ανεβαίνει η πλειονότητα των ελληνικών οικογενειών κατά την οδυνηρή επταετία σας, τότε παραιτηθείτε.
ΑΠΟΧΩΡΗΣΤΕ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και δώστε τη σκυτάλη σε εκείνους που θα προστατεύσουν τον ελληνικό λαό και θα του προσφέρουν ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής, αντί να τον μετατρέπουν σε έρμαιο των τοκογλύφων και των εκμεταλλευτών του!Οι παρεμβάσεις της ΝΙΚΗΣ
Η ΝΙΚΗ:
- Έχει καταθέσει από το 2024 πρόταση νόμου για το δικαίωμα εξαγοράς των κόκκινων δανείων από τους δανειολήπτες. Δηλαδή, ακριβώς αυτό που χρειάζεται σήμερα η συγκεκριμένη οικογένεια. Η κυβέρνηση γελά με τον πόνο της και η υποτιθέμενη αντιπολίτευση, όταν δεν μας αντιγράφει, παριστάνει ότι το ακούει για πρώτη φορά.
- Έχει αποδείξει ότι τα funds είναι εισπρακτικές εταιρείες-«φαντάσματα» που αρπάζουν τα σπίτια των Ελλήνων, σχεδιασμένες για να πίνουν το αίμα του Έλληνα βιοπαλαιστή. Το έχει καταγγείλει δημόσια, με την αποστολή του Βουλευτή της ΝΙΚΗΣ Ανδρέα Βορύλλα και του Εκπροσώπου Τύπου Δήμου Θανάσουλα στο Δουβλίνο και με επιτόπια έρευνα σε κτήριο που αποτελεί έδρα πολλών από αυτά.
- Έχει στηλιτεύσει επανειλημμένα τη συμπεριφορά της Τράπεζας της Ελλάδος στο θέμα των κόκκινων δανείων και έχει καταγγείλει ότι: «Ο επαναδιορισμός Στουρνάρα συνιστά πολιτική κάλυψη στις τράπεζες, στα funds και στους servicers».
- Έχει υποβάλει γραπτές ερωτήσεις προς την κυβέρνηση και επίκαιρες τροπολογίες για τη διάσωση των ελληνικών περιουσιών, ενώ έχει αναδείξει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήδη από το 2024.
- Έχει διαβεβαιώσει τον Έλληνα δανειολήπτη και βιοπαλαιστή, διά του Προέδρου της, Δημητρίου Νατσιού, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, στις 11 Σεπτεμβρίου 2024, ότι, σε περίπτωση εκλογής της ως κυβέρνησης, όλες οι περιπτώσεις πλειστηριασμών θα επανεξεταστούν.
Απαιτούμε άμεση δικαίωση
Περιμένουμε από την κυβέρνηση ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ, χωρίς δικαιολογίες και περιστροφές, της οικογένειας από το Κολχικό.
Η οικογένεια δεν ζητά την ακύρωση του πλειστηριασμού, αλλά τη δυνατότητα να αγοράσει ξανά το ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΣΠΙΤΙ, το οποίο της άρπαξαν οι τοκογλύφοι.
Περιμένουμε και από τον ελληνικό λαό τη δημοκρατική εντολή να τον εκπροσωπήσουμε έντιμα και συνετά, ώστε να μπορεί να ονειρευτεί ξανά το δικό του σπίτι, το οποίο δεν θα κινδυνεύει να του το πάρουν «μέσα σε μια νύχτα», επειδή δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του δανείου του.
Παρακαλώ, και:
ΑΓΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ, Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – ΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
🌿✨ Τι θα σήμαινε αν η σύγχρονη τεχνολογία στεκόταν με σεβασμό απέναντι στο μυστήριο της πίστης;
Σε αυτό το μοναδικό βίντεο περίπου 6 λεπτών, δημιουργήσαμε έναν ψηφιακό διάλογο με τον Άγιο Λάζαρο, τον Τετραήμερο και φίλο του Χριστού. Μέσα από τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και με βάση την Αγία Γραφή, την Ορθόδοξη παράδοση και τη θεολογική σκέψη, επιχειρούμε μια γέφυρα ανάμεσα στην επιστήμη και την πνευματικότητα.
⚠️ Σημαντική διευκρίνιση: Οι απαντήσεις που ακούγονται δεν αποτελούν αυθεντικά λόγια του Αγίου Λαζάρoυ, ούτε dogmatic truth, αλλά θεολογικές και λογοτεχνικές ερμηνείες που στόχο έχουν να μας βάλουν σε βαθύτερο προβληματισμό.
Οι 5 ερωτήσεις του διαλόγου: 1️⃣ «Αν ήσουν ο Λάζαρος, πώς θα μπορούσες να μοιραστείς την εμπειρία σου από τον άλλο κόσμο;» 2️⃣ «Ποιες θα ήταν οι βασικές σου προτεραιότητες μετά την ανάστασή σου;» 3️⃣ «Τι θα έλεγες στον φίλο σου Ιησού Χριστό μετά την ανάστασή σου;» 4️⃣ «Τι θα αισθανόσουν στο άκουσμα της σταύρωσης του Ιησού;» 5️⃣ «Τι μήνυμα θα μετέφερες σε όλους εμάς;».
Κάθε απάντηση ξεκινά με τη φράση: «Εάν ήμουν ο Λάζαρος...», υπενθυμίζοντάς μας τον υποθετικό και ερμηνευτικό χαρακτήρα αυτού του ταξιδιού.
Δείτε και:
ΟΜΑΔΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΦΙΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ - ΤικΤοκ
Τεκμηριώνεται η ανάσταση του Λαζάρου;
Η παρουσία του αγίου Λαζάρου στον Ευαγγελισμό Λαγκαδά
Η Ανάσταση του Λαζάρου
Ο Άγιος Λάζαρος στην Ορθόδοξη Εικονογραφία
Τάφοι στην Αγία Γη και ο τάφος του αγίου Λαζάρου
Η ανάσταση του Λαζάρου και οι προκλητικές-προφητικές πράξεις του Ιησού στα Ιεροσόλυμα
Για την
ανάσταση του Λαζάρου (γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού)
Τρίτη 4 Αυγούστου 2026
Με αφορμή τη γυναίκα στη βαλίτσα, στην Κυψέλη.
Ξέρετε, η ισλαμοφοβία έχει καθιερωθεί ως όρος για να περιγραφεί και να καταδικαστεί μια ισοπεδωτική, ουσιοκρατική και υποτιμητική θεώρηση του Ισλάμ.
Δεν ανήκω εκεί. Μήτε ανήκω στους οπαδούς της υπεροχής του δυτικού πολιτισμού, με συνέπεια μια ακραία επεκτατική και αποικιακή αυτοδικαίωση. Κάθε άλλο. Ανήκω σε εκείνους που θέλω να οικοδομούν τον διάλογο των πολιτισμών και την ειρήνη των λαών.
Εντούτοις, στον χώρο της μεταδημοκρατίας και των μιντιακών αντιθέσεων, όλα είναι άσπρο ή μαύρο.
Υπάρχει λοιπόν και η αντίθετη στάση. Μιας άκριτης ισλαμοφιλίας. Αυτή προάγεται κατά περιπτώσεις ακόμα και από τις ΗΠΑ με σκοπό την εργαλειοποίηση της θρησκείας, όπως πχ έγινε εν πολλοίς και στα Βαλκάνια.
Προάγεται από όσους είναι σχετικώς τουρκόφιλοι. Αλλά και όσους έχουν δει στο Ισλάμ το "φως το αληθινό" ως άξονα της αντίστασης. (Μια αντίσταση που τιμώ, δίχως όμως να συμμερίζομαι ισλαμικές θεοκρατίες).
Προάγεται και από όσους θέλουν μια κατάσταση άκρατου καπιταλισμού (τι παραδοξότητες και αντιφάσεις!) όπου να μην υπάρχουν σύνορα, δηλαδή εντέλει να μην υπάρχουν οργανωμένες κοινωνίες.
Ανήκω στη λογική της αριστοτελικής μεσότητας. Εκτιμώ την αίσθηση του μέτρου. Είμαι με τον ξένο και τον μετανάστη, με κάθε αναγκεμένο. Όχι όμως τυφλά και τυχοδιωκτικά. Όχι προκειμένου να δημιουργούνται sweatshops σε ευρωπαϊκά εδάφη με ΕΟΖ, προκειμένου να χτυπιούνται τα εργατικά δικαιώματα. Όχι δίχως τον σεβασμό στην έννομη τάξη, και ιδίως στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.
Τα δικαιώματα των γυναικών, για παράδειγμα. (Μην ξανακούσω για τις μαντίλες ως δικαίωμα, που επιβάλλεται διά του νόμου και του κοινωνικού τραμπουκισμού). Το δικαίωμα στη γνώμη. Η ελευθερία της θρησκείας. Και η ελευθερία, προφανώς, επιλογής (άρα και αλλαγής) θρησκείας.
Η γυναίκα στην Κυψέλη που βρέθηκε κομματιασμένη στη βαλίτσα είχε μια συνομήλικη φίλη. Η οποία ήταν μαζί με τον 26χρονο Αφγανό δράστη. Έκαναν παρέα οι δυο γυναίκες.
Σύμφωνα με νεότερα δημοσιεύματα (βλ. παρακάτω), η φίλη του δράστη κατάγγειλε στην αστυνομία πώς ο φίλος της δολοφόνησε τη φίλη της, από φόβο μην τη μεταστρέψει στον χριστιανισμό.
Έκαναν παρέα οι δυο Αγγλίδες, συνομήλικες και ξένες στη χώρα μας, και αυτό εισπράχθηκε ως απειλή.
Αφενός ως απειλή ελέγχου της γυναίκας-κτήμα και αφετέρου ως απειλή για τη θρησκευτική ταυτότητα.
Όσο δεν διατρανώνουμε ότι η ισλαμική ιδέα της "αποστασίας" αντίκειται καθολικά στα ανθρώπινα δικαιώματα, εκθρέφουμε και τέτοιες δολοφονίες.
Και συχνότατα, πνίγονται στο σάλιο τους οι συστηματικά ισλαμόφιλοι και προαγωγοί ενός εργαλειοποιημένου πολιτικού Ισλάμ, αν πρέπει να πιάσουν τέτοια θέματα.
Η γυναίκα στη βαλίτσα, η Ελίζαμπεθ Τζέιν Ρος, είναι μάρτυρας της πίστης και μάρτυρας της ιεραποστολής. Αιωνία η μνήμη.
[Δεν θα πνιγούμε στη βαρβατίλα και τον φασισμό που επιμένουν κάποιοι να θέλουν να επιβάλλουν. Γιατί έτσι ανεβαίνει πανευρωπαϊκά τελικώς η ακροδεξιά. Χρειάζεται δημοκρατική διάθεση και διάκριση. Και δεν γίνεται να χαρίζουμε κάστανα. Αρκετά].
Δολοφονία στην Κυψέλη: Επαγγελματίας πυγμάχος ο 26χρονος – Φοβόταν ότι η Βρετανίδα ήθελε να κάνει τη σύντροφό του χριστιανή
Νέα στοιχεία έρχονται στο φως για την υπόθεση δολοφονίας της 38χρονης Βρετανίδας Ελίζαμπεθ Τζέιν Ρος, η σορός της οποίας εντοπίστηκε μέσα σε βαλίτσα σε εγκαταλελειμμένο κτίριο στην Κυψέλη.
Ο 26χρονος Αφγανός που συνελήφθη για την υπόθεση είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά, επαγγελματίας πυγμάχος.
Ο κατηγορούμενος φέρεται να είχε δώσει δύο επαγγελματικούς αγώνες πυγμαχίας, και τους δύο στην Ελλάδα, με αντιπάλους Έλληνες αθλητές. Στο αγωνιστικό του προφίλ αναφέρεται ότι αγωνιζόταν στην κατηγορία των υπερ-ελαφρών βαρών.
Η μαρτυρία που οδήγησε στη σύλληψη
Καθοριστική για την εξιχνίαση της υπόθεσης φέρεται να ήταν η κατάθεση φίλης της 38χρονης, επίσης βρετανικής καταγωγής.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η γυναίκα προσήλθε στην Αστυνομία και ανέφερε ότι ο σύντροφός της, ο 26χρονος Αφγανός, τής είχε εκμυστηρευθεί πως είχε σκοτώσει την Ελίζαμπεθ Τζέιν Ρος.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο 26χρονος φέρεται να επικαλέστηκε ως κίνητρο διαφωνίες που σχετίζονταν με προσπάθεια θρησκευτικού προσηλυτισμού της συντρόφου του από το θύμα.
Από τη μαρτυρία προέκυψε ακόμη ότι η 38χρονη είχε επισκεφθεί τη φίλη της και τον 26χρονο στο σπίτι τους στο Κερατσίνι.
Οι ισχυρισμοί του 26χρονου
Κατά την εξέτασή του από τις Αρχές, ο 26χρονος δεν φέρεται να παραδέχθηκε ότι σκότωσε την 38χρονη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, υποστήριξε ότι όταν πήγε στο διαμέρισμα όπου έμενε η Βρετανίδα, τη βρήκε ήδη νεκρή στο μπάνιο.
Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι τοποθέτησε τη σορό της μέσα σε βαλίτσα και τη μετέφερε στο εγκαταλελειμμένο κτίριο, ισχυριζόμενος ότι το έκανε για να «μην μπλέξει».
Παράλληλα, φέρεται να ομολόγησε ότι χρησιμοποίησε το κινητό της 38χρονης και έστειλε μηνύματα σε φίλους και συγγενείς της, προσποιούμενος ότι ήταν η ίδια.
Οι αναλήψεις από τις τραπεζικές κάρτες
Στο μικροσκόπιο των Αρχών βρίσκονται και οι διαδοχικές αναλήψεις χρημάτων από τραπεζικές κάρτες της 38χρονης.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 26χρονος φέρεται να χρησιμοποίησε τις κάρτες της και να πραγματοποίησε αναλήψεις που ανέρχονται σε περίπου 10.000 έως 12.000 ευρώ.
Η σύντροφός του παρέδωσε στις Αρχές ένα καινούργιο κινητό τηλέφωνο και 2.550 ευρώ, εκτιμώντας ότι τα χρήματα ενδέχεται να προέρχονταν από το θύμα.
Μηνύματα σε συγγενείς και γνωστούς
Σύμφωνα με πληροφορίες της έρευνας, μετά τον θάνατο της 38χρονης, ο κατηγορούμενος φέρεται να πήρε άλλο τηλεφωνικό αριθμό και να άρχισε να στέλνει μηνύματα σε γνωστούς της, στους γονείς της, στη σύντροφό του, αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό.
Στα μηνύματα αυτά, κατά τις ίδιες πληροφορίες, φέρεται να έγραφε ότι είναι ο δολοφόνος και ότι σκότωσε τη 38χρονη για λόγους θρησκείας.
Οι Αρχές εξετάζουν το περιεχόμενο των επικοινωνιών, καθώς και τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που φέρονται να συνδέουν τον 26χρονο με τις τελευταίες κινήσεις της Βρετανίδας.
Το χρονικό της υπόθεσης
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε το μεσημέρι της 18ης Ιουλίου, όταν σε εγκαταλελειμμένο κτιριακό συγκρότημα στην Κυψέλη εντοπίστηκε μεγάλη ταξιδιωτική βαλίτσα.
Στο εσωτερικό της βρέθηκε η σορός γυναίκας σε προχωρημένη σήψη, χωρίς έγγραφα ή προσωπικά αντικείμενα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν άμεσα στην ταυτοποίησή της.
Παρά την κατάσταση του σώματος και τις υψηλές θερμοκρασίες, στελέχη της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών κατάφεραν να εντοπίσουν αξιοποιήσιμα δακτυλικά αποτυπώματα.
Μέσω συνεργασίας με την Interpol και ξένες Αρχές, διαπιστώθηκε ότι η νεκρή ήταν η 38χρονη Βρετανίδα Elisabeth Jane Ross, με καταγωγή από τη Σκωτία.
Η διαμονή της στην Ελλάδα
Η Ross είχε φτάσει στην Ελλάδα στις 29 Ιουνίου 2026 από το Εδιμβούργο.
Αρχικά διέμεινε σε κατάλυμα Airbnb και στη συνέχεια φιλοξενήθηκε σε φιλικά πρόσωπα.
Από τις 2 έως τις 16 Ιουλίου φέρεται να διέμενε σε ισόγειο διαμέρισμα στα Εξάρχεια, στο οποίο, σύμφωνα με την έρευνα, κλειδιά διέθετε και ο κατηγορούμενος.
Στον ίδιο χώρο, κατά πληροφορίες, συγκεντρώνονταν άτομα που συνδέονταν με θρησκευτική οργάνωση ή ΜΚΟ.
Η τελευταία επικοινωνία
Η τελευταία επιβεβαιωμένη επικοινωνία της 38χρονης με άνθρωπο του περιβάλλοντός της έγινε το βράδυ της 15ης Ιουλίου.
Μετά από εκείνη τη νύχτα, κανείς δεν την είδε ξανά. Ωστόσο, μηνύματα από το κινητό της συνέχισαν να αποστέλλονται.
Συγγενείς και φίλοι παρατήρησαν ότι ο τρόπος γραφής είχε αλλάξει, με απαντήσεις που δεν έμοιαζαν με τις δικές της. Η εικόνα που σχηματίστηκε ήταν πως κάποιος άλλος κρατούσε πλέον το τηλέφωνό της και προσπαθούσε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η 38χρονη ήταν ακόμη ζωντανή.
Το βίντεο με τη βαλίτσα
Κρίσιμο στοιχείο για την έρευνα αποτέλεσαν οι κάμερες ασφαλείας και η ανάλυση των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το βράδυ της 16ης Ιουλίου ο 26χρονος καταγράφηκε να αποχωρεί από το διαμέρισμα μεταφέροντας μεγάλη ταξιδιωτική βαλίτσα.
Η διαδρομή του φέρεται να κατέληξε στο εγκαταλελειμμένο συγκρότημα όπου, δύο ημέρες αργότερα, εντοπίστηκε η σορός της Ross.
Λίγα λεπτά μετά την άφιξή του στο σημείο, εμφανίζεται να αποχωρεί χωρίς τη βαλίτσα, κρατώντας μόνο ένα σακίδιο.
Τι κατέθεσε η σύντροφός του
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η κατάθεση της συντρόφου του 26χρονου.
Η γυναίκα ανέφερε στους αστυνομικούς ότι, μέσω εφαρμογής κοινής χρήσης τοποθεσίας, είχε διαπιστώσει πως ο κατηγορούμενος βρισκόταν τη νύχτα της 15ης προς 16η Ιουλίου στο σπίτι όπου έμενε η Βρετανίδα.
Όταν δημοσιοποιήθηκε η ταυτότητα της νεκρής, άρχισε να υποψιάζεται ότι ο σύντροφός της είχε εμπλοκή στην υπόθεση.
Στη συνέχεια πήρε το παιδί τους, εγκατέλειψε την οικογενειακή κατοικία και παρέδωσε στις Αρχές στοιχεία που θεώρησε κρίσιμα για την έρευνα.
Τα ευρήματα στο σπίτι του
Σε έρευνα που έγινε στο σπίτι του 26χρονου, οι αστυνομικοί εντόπισαν και κατέσχεσαν μία μεταλλική ρέπλικα πιστολιού τύπου Glock και ένα μαχαίρι στρατιωτικού τύπου.
Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για ανθρωποκτονία με δόλο, ληστεία και παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων.
Η υπόθεση παραμένει στο επίκεντρο των ερευνών, καθώς οι Αρχές επιχειρούν να ξεκαθαρίσουν το ακριβές κίνητρο, τη διαδρομή του κατηγορουμένου, τις κινήσεις μετά τον θάνατο της 38χρονης και τον ρόλο των οικονομικών συναλλαγών που ακολούθησαν.
Συμπλήρωμα
Νεαρές Αφγανές κατηγορούν τους Ταλιμπάν για σεξουαλική κακοποίηση μετά από συλλήψεις (τραγικές περιπτώσεις βασανιστηρίων, ακόμη και έφηβων κοριτσιών, που ενίοτε οδήγησαν στο θάνατο ή την αυτοκτονία)
Ελβετίδα μουσουλμάνα πολιτικός πυροβόλησε την εικόνα της Παναγίας και ανάρτησε τις φωτογραφίες!
Η σεξουαλική δουλεία των αιχμάλωτων γυναικων στο Ισλάμ (Traditionalist View on Sex Slavery in Islam)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)