ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΛΟΠΟΤΑΜΟΥ, ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ
Ομιλήτρια: Βλασία Μιχαηλίδου,Τριπολιτάκη, Φιλόλογος-Ιστορικός MSc, Συγγραφέας.
Μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Φροντίδας Μητρότητας Ρεθύμνου "Παναγία η Πάντων Ελπίς"
Βιβλία της:
Άγγιγμα στον κόσμο του αυτισμού (αφήγημα)
Η ΝΙΚΗ τιμά και γιορτάζει την επέτειο της 11ης Μαΐου, ημέρα ανάμνησης των εγκαινίων της Κωνσταντινούπολης, αλλά και μνήμης των αγίων Ισαποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου, Φωτιστών των Σλάβων.
Φέτος η επέτειος αυτή έχει κάτι ιδιαίτερα δραματικό, λόγω της σύλληψης δύο συμπατριωτών μας Ελλήνων από τις τουρκικές αρχές στην Κωνσταντινούπολη, επειδή τόλμησαν να εμφανίσουν την ελληνική σημαία με τον δικέφαλο αετό μέσα στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας, τον οποίο το νεοοθωμανικό μένος της Τουρκίας βεβηλώνει καθημερινά, έχοντάς τον μετατρέψει ξανά σε τζαμί!
Ενώ η ελληνική κυβέρνηση εμφανώς αδιαφορεί για την τύχη των δύο Ελλήνων, όπως δυστυχώς και για την ίδια την Αγία Σοφία, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δ. Νατσιός έθεσε την κυβέρνηση προ των ευθυνών της από του βήματος της Βουλής, τοποθετήθηκε στα ΜΜΕ και ζήτησε με επιστολή του από το ελληνικό προξενείο Κωνσταντινουπόλεως ενημέρωση για την τύχη των συμπατριωτών μας, με πρόθεση να συμβάλει στην αίσια εξέλιξη της υπόθεσής τους.
Στις 11 Μαΐου 330 μ.Χ. ο άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας τέλεσε τα εγκαίνια της Νέας Ρώμης, της «Βασιλίδος των Πόλεων», η οποία μετά από περίπου έναν αιώνα καθιερώθηκε να ονομάζεται Κωνσταντινούπολη.
Γύρισε έτσι σελίδα στην παγκόσμια ιστορία, εγκαινιάζοντας όχι απλώς μια πόλη (ή την Πόλη), αλλά έναν ολόκληρο κόσμο, έναν πολιτισμό που διατρέχει το χρόνο, από την ύστερη Αρχαιότητα μέχρι την αρχή των Νεότερων Χρόνων. Αυτός ο πολιτισμός ένωσε λαούς, ανέπτυξε την επιστήμη σε πρωτοποριακό βαθμό για την εποχή του, έφτασε τις τέχνες στο απόγειό τους, ανέδειξε την αξία του Ανθρώπου μέσα από την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία για τη δυνατότητα κατά χάριν ένωσης ακόμη και του πιο φτωχού, περιφρονημένου, αλλά και του πιο αμαρτωλού ανθρώπου (μέσω της μετάνοιας βεβαίως) με τον Θεό, απέκρουσε κύματα βαρβάρων επιδρομέων και, ακόμη και μετά από την πτώση του κάτω από το οθωμανικό γιαταγάνι, έδωσε σε μας – στα παιδιά του – τα πνευματικά εφόδια να παραμείνουμε ελεύθεροι και μάλιστα να μεγαλουργήσουμε.
Αυτό το κράτος επικράτησε να το αποκαλούμε εσφαλμένα «Βυζάντιο» και τον πολιτισμό του «βυζαντινό». Εμείς, συνεπείς με την ιστορία και την ταυτότητά μας, το αποκαλούμε με το αληθινό του όνομα «Ρωμανία», το σύνολο των λαών που το αποτελούν «Ρωμηοσύνη» και τον πολιτισμό μας «ρωμαίικο».
Στις 11 Μαΐου ωστόσο η Εκκλησία τιμά και τη μνήμη δύο από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ευρωπαϊκής ιστορίας. Πρόκειται για τους αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο, τους δύο αδελφούς από τη Θεσσαλονίκη, που μετέφεραν το μήνυμα του Χριστού στα σλαβικά έθνη τον 9ο αιώνα μ.Χ., σπέρνοντας συγχρόνως και το σπόρο του πολιτισμού με το νέο αλφάβητο που συνέθεσαν. Δεν επιχείρησαν να εξελληνίσουν τα σλαβικά έθνη (δεν άσκησαν πολιτιστικό ιμπεριαλισμό), αλλά φρόντισαν να τα βοηθήσουν να δημιουργήσουν τον δικό τους πολιτισμό, με τη δική του φυσιογνωμία και ιδιαιτερότητα. Γι’ αυτό και οι ορθόδοξοι αδελφοί μας Σλάβοι πάντοτε αναγνωρίζουν την προσφορά τους, τους ευγνωμονούν και τους τιμούν.
Η Ρωμηοσύνη αγκαλιάζει όλα τα ορθόδοξα χριστιανικά έθνη της Χερσονήσου του Αίμου (Βαλκανίων) και της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, μα και τα εκατομμύρια των «Ρουμ Ορτοντόξ» (ορθοδόξων Ρωμηών) που στενάζουν υπό την σπάθη του τζιχαντισμού ακόμη και σήμερα στις χώρες της Μέσης Ανατολής, για τους οποίους επίσης η ΝΙΚΗ δραστηριοποιείται με ζήλο, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.
Αγκαλιάζει τους ορθόδοξους χριστιανούς της Αιγύπτου (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής), μα απλώνει τις ρίζες του και στο παρελθόν της Ευρώπης, πριν από τον Μεσαίωνα με τις τραγωδίες και τις εκτροπές του, πριν την Αποικιοκρατία, πριν από το σκοτεινό πέπλο που κάλυψε την ευρωπαϊκή δύση στα αρχαία χρόνια, την απομάκρυνε από τον εαυτό της και σε μεγάλο βαθμό την καλύπτει ακόμη και σήμερα.
Οι άνθρωποι της εποχής μας αναζητούν την ταυτότητά τους, τις ρίζες τους και τη σοφία των προγόνων τους, για να τα αξιοποιήσουν στο σήμερα, να γιατρέψουν τις πληγές τους, να διορθώσουν τα λάθη τους και να ρίξουν φως στη ζωή τους, στη ζωή των παιδιών τους και στη ζωή των γύρω τους. Η δική μας ταυτότητα, οι ρίζες μας, η σοφία των προγόνων μας, που ποτέ δεν χάθηκε και που μας ενώνει με όλη την οικουμένη (όλους τους λαούς, γιατί όλοι είναι παιδιά του Θεού και «αδελφοί του Χριστού»), με τη Δημιουργία του Θεού, με τον εαυτό μας και με τον Θεό, είναι η Ρωμηοσύνη. Είναι πολιτισμός Αγάπης, μα και Ανδρείας, Καλοσύνης, μα και Δικαιοσύνης. Και αυτός μας οδηγεί, σαν Φάρος, από το βαθύτερο παρελθόν, στο παρόν και το μέλλον μας.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ «ΝΙΚΗ»
ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ
Νατσιός: Η κυβέρνηση σιωπά για τους δύο συλληφθέντες Έλληνες!
Σαν σήμερα, στις 11 Μαΐου 330 μ.Χ., ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας τέλεσε τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης, της Βασιλεύουσας της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Η σημερινή ημέρα για όλους εμάς, είναι ημέρα μνήμης για τη Ρωμηοσύνη και τους Αγίους Ισαποστόλους Κύριλλο και Μεθόδιο.
Ωστόσο, το θλιβερό γεγονός που αμαυρώνει αυτήν την, ιστορικής και θρησκευτικής σημασίας, ημέρα, είναι ότι 1696 χρόνια μετά, δύο Έλληνες έχουν συλληφθεί, επειδή τόλμησαν να εμφανίσουν την ελληνική σημαία με τον δικέφαλο αετό μέσα στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας.
Και το χειρότερο, η Ελληνική Κυβέρνηση εξακολουθεί να σιωπά, παρά τα αλλεπάλληλα ερωτήματα που έχουν τεθεί, στο όνομα των «ήρεμων νερών».
Αλήθεια, τι σημαίνουν τα “ήρεμα νερά” σας και πόσο “ήρεμα” εντέλει θεωρούνται; Πόσο ακόμη θα αντιμετωπίζεται η πίστη και η ιστορία μας ως “διπλωματική ενόχληση”; Και τελικά, ποιος υπερασπίζεται σήμερα την ιστορική και πνευματική ταυτότητα του Ελληνισμού και αυτά τα δύο Ελληνόπουλα;
Και:
Ο Ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ Νίκος Αναδιώτης, με αφορμή την επέτειο της 11ης Μαΐου για τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης, προχώρησε σε παρέμβαση για την Αγία Σοφία, τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και την κράτηση των δύο Ελλήνων που ύψωσαν τη σημαία με τον δικέφαλο αετό μέσα στον ιστορικό Ναό. Ο κ. Αναδιώτης καλεί την Ελληνική Κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους ηγέτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους, τονίζοντας ότι η Τουρκία αποδεικνύει διαρκώς πως δεν έχει θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Σε λίγες ημέρες, στις 11 Μαΐου, συμπληρώνονται χίλια εκατόν εξήντα εννιά χρόνια από τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης, της νέας πρωτεύουσας του Βυζαντίου, την οποία ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος αφιέρωσε στην Παναγία. Σήμερα, η αληθινή πρωτεύουσα του γένους μας παραμένει υπό τουρκική κατοχή και το στολίδι της, η Αγία Σοφία, με μια προκλητική ενέργεια των Τούρκων, μετατράπηκε σε τζαμί, σε μια προσπάθεια διαγραφής της χριστιανικής της κληρονομιάς και ανάδειξης της ‘ισλαμικής υπεροχής’, όπως ονειρεύονται οι Τούρκοι.
Τα τελευταία χρόνια, με ραγδαίους ρυθμούς, η Δύση εγκαταλείπει τον Χριστιανισμό και παρουσιάζει έναν πολιτισμό σε παρακμή, ενώ παράλληλα υφίσταται έναν ισλαμικό εποικισμό, στο πλαίσιο μιας διαρκούς αυξανόμενης επιβολής του ισλαμικού ιμπεριαλισμού. Η εφαρμογή της σαρίας στις γειτονιές της Ευρώπης, το μουσουλμανικό κάλεσμα για προσευχή, που αντηχεί σε όλο και μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής επικράτειας, καθώς και η εκλογή μουσουλμάνων δημάρχων σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, δε μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το μέλλον της Ευρώπης.
Πλησιάζοντας, λοιπόν, η 11η Μαΐου, έρχεται στο νου μας η σύλληψη των δύο Ελλήνων τη Μεγάλη Πέμπτη, διότι διέπραξαν το τεράστιο έγκλημα να σηκώσουν μέσα στον Ναό της Αγίας Σοφίας τη σημαία με τον δικέφαλο αετό. Αλήθεια, τι απέγιναν αυτοί οι δύο Έλληνες; Ασχολήθηκε κανείς μαζί τους; Γιατί κρατούνται ακόμη στην Τουρκία; Πότε θα ενδιαφερθεί η Ελληνική Κυβέρνηση και οι Ευρωπαίοι ηγέτες; Μήπως να πάμε για επανάληψη του 2018 με τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, που τους έπιασαν οι Τούρκοι στον Έβρο, γιατί δήθεν πάτησαν σε τουρκικό έδαφος και έκατσαν οι άνθρωποι εκατόν εξήντα επτά ολόκληρες ημέρες στις φυλακές της Τουρκίας; Ή καλύτερα, στο εξπρές του μεσονυκτίου; Η Τουρκία μας δείχνει διαρκώς ότι δεν έχει καμία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ας το καταλάβουν καλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες και να πάρουν τα μέτρα τους. Μην ξεχνάμε ότι Τουρκία δεν έχει ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο. Οι μνήμες μας στάζουν αίμα.»
@patridos_doksa 11 Μαΐου 1169 χρόνια από τα εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης, της πρωτεύουσας της Ρωμηοσύνης! Νίκος Αναδιώτης #ελλαδα #πιστη #ελευθερια #ρωμιοσυνη ♬ πρωτότυπος ήχος - Πατρίδος Δόξα
Ένα παιδί αναρχικό είχε πάει στην Γερμανία. Εκεί το έκλεισαν σε αναμορφωτήριο, γιατί είχε μπλέξει με ναρκωτικά κ.λπ.
Δεν είχε βοηθηθεί από πουθενά.
Στο αναμορφωτήριο του έδωσε κάποιος ένα Ευαγγέλιο.
Το διάβασε και άλλαξε αμέσως.«Θα πάω στην Ελλάδα, είπε· εκεί είναι ή Ορθοδοξία».
Γύρισε στο χωριό του. Οι συγγενείς του βάλθηκαν να τον παντρέψουν.
Τον πάντρεψαν, απέκτησε καί ένα παιδάκι...
Διάβαζε το Ευαγγέλιο, πήγαινε στην Εκκλησία, τηρούσε τις αργίες. Οι άλλοι πού τον έβλεπαν να ζει έτσι έλεγαν: «Αυτός, για να διάβάζη Ευαγγέλιο, πάσχει, τρελλάθηκε»!
Μετά από λίγο τον εγκατέλειψε καί η γυναίκα του· πήρε μαζί της καί το παιδάκι.
Όταν έφυγε ή γυναίκα του, εκείνος άφησε όλα όσα είχε στο χωριό, χωράφια, τρακτέρ κ.λπ. καί πήγε στις σπηλιές καί ασκήτευε.
Ένας Πνευματικός όμως τού είπε: «Πρέπει να βρεις την γυναίκα σου, να συνεννοηθείτε, καί ύστερα να αποφασίσεις τι θα κάνης».
Ξεκίνησε λοιπόν να πάει στην Θεσσαλονίκη, για να βρει την γυναίκα του. Πίστευε ότι, αφού έτσι τού είπε ο Πνευματικός, θα τού την παρουσίαση ο Χριστός.
Στην Θεσσαλονίκη δεν την παρουσίασε την γυναίκα του ο Χριστός. Εν τω μεταξύ, βρήκε κάτι Γερμανούς,τους κατήχησε· ο ένας βαπτίσθηκε.
Αυτοί τού έβαλαν τά ναύλα καί πήγε στην Αθήνα.
Ούτε εκεί τού την παρουσίασε.
Τού έβαλαν πάλι τά ναύλα καί πήγε στην Κρήτη.
Έπιασε εκεί μιά δουλειά καί πήγε σε έναν Πνευματικό.
Εκείνος, όταν άκουσε το πρόβλημα του, τού είπε: «Μήπως ή γυναίκα σου καί το παιδάκι είναι έτσι καί έτσι; Εδώ κάπου δουλεύει μιά γυναίκα. Δεν έχει πολύ καιρό πού ήρθε».Καί τού περιέγραψε πώς ήταν αυτή ή γυναίκα. «Αυτή πρέπει να είναι», λέει.
Την ειδοποίησε ο Πνευματικός.
Εκείνη, μόλις τον είδε, τά έχασε.
«Με μάγια με βρήκες, του είπε. Μάγος είσαι». Καί τον άφησε και έφυγε, πριν προλάβει να της μιλήσει. Την έχασε πάλι.
Έμαθε καί για μένα και ήρθε στο Καλύβι. Χτύπησε μια φορά καί περίμενε.
Τραβήχθηκε στην άκρη καί, ώσπου να ανοίξω, έκανε μετάνοιες.
Φορούσε κάτι παλιά ρούχα. Μού τά διηγήθηκε όλα.
Είχα μερικά ξερά σύκα καί τού έδωσα.
«Θέλεις σύκα;», τού λέω. «Δεν έχω δόντια», μού λέει.
«Καί εγώ δεν έχω», τού λέω.
«Έσύ πονάς; Με ρωτάει. Έγώ πονώ. Μέσα από τον πόνο βγαίνει ή χαρά τού Χριστού», μού λέει.
«Θέλεις καμμιά φανέλλα;», τον ρωτάω. «Έχω δυό, μού λέει. Αν ζεστάνει ό καιρός, θα την δώσω την μία».
«Κοίταξε, τού λέω, μέχρι να ξεκαθαρίσεις καί να συνεννοηθείς με την γυναίκα σου, να προσέξεις την υγεία σου, γιατί έχεις ευθύνη καί για το παιδάκι».
Τέτοια αυταπάρνηση! Τέτοια πίστη ! Δεν ήταν ούτε είκοσι επτά χρονών. Πού να είχε γνωρίσει αυτός την μοναχική ζωή!
Άγνοια τελεία είχε, άλλα είχε καλή διάθεση καί ό Θεός τον βοήθησε καί προχώρησε βαθιά ευαγγελικά.
~ άγιος γέροντας Παΐσιος
Σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο η δημόσια διοίκηση χειρίζεται υποθέσεις πολιτών που διαθέτουν παλαιού τύπου ταυτότητες έκανε ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ Δήμος Θανάσουλας.
Ο κ. Θανάσουλας αναφέρθηκε σε δύο πρόσφατα περιστατικά, στη Θεσσαλονίκη και στην Έδεσσα, όπου πολίτες που είχαν εκδώσει κανονικά διαβατήριο με παλαιά ταυτότητα, κλήθηκαν τηλεφωνικά από την Αστυνομία να το επιστρέψουν, επειδή –όπως τους ειπώθηκε– ακυρώθηκε.
Όπως τόνισε, στους πολίτες δεν κοινοποιήθηκε αρχικά καμία επίσημη πράξη. Υπήρξε μόνο τηλεφωνική ειδοποίηση, πρακτική που είναι απαράδεκτη για μια διοίκηση που οφείλει να λειτουργεί με έγγραφα, αιτιολογία και σεβασμό προς τον πολίτη.
«Η διοίκηση της δημοσίας τάξεως δεν επικοινωνεί με τηλεφωνήματα και μηνυματάκια για τόσο σοβαρά ζητήματα. Οφείλει να κοινοποιεί εγγράφως τις πράξεις της», σημείωσε, εξηγώντας ότι σε μία από τις περιπτώσεις χρειάστηκε προσωπική νομική παρέμβαση, ώστε να ζητηθεί και να ληφθεί το σχετικό έγγραφο από τη Διεύθυνση Διαβατηρίων.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η αιτιολογία που προβλήθηκε ήταν πως δεν υπήρχε επαρκής ομοιότητα ανάμεσα στη φωτογραφία της παλαιάς ταυτότητας και στη φωτογραφία του διαβατηρίου. Στην πράξη, όπως είπε, το πρόβλημα εντοπίστηκε στο γεγονός ότι η ταυτότητα ήταν 22 ετών.
Ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ υπενθύμισε ότι οι παλαιές ταυτότητες δεν έχουν ημερομηνία λήξης, επικαλούμενος σχετικές κρίσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Παράλληλα έθεσε και το καίριο ερώτημα του «πώς είναι δυνατόν ένα διαβατήριο που εκδόθηκε νόμιμα να ανακαλείται επτά μήνες αργότερα, χωρίς προηγούμενη πλήρη ενημέρωση του πολίτη και χωρίς την τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας»;
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά του στο ενδεχόμενο ένας πολίτης να βρισκόταν στο εξωτερικό τη στιγμή της ακύρωσης. «Αν η γυναίκα αυτή σπούδαζε, εργαζόταν ή ζούσε προσωρινά εκτός Ελλάδας, τι θα συνέβαινε; Θα έμενε όμηρος στο εξωτερικό;», διερωτήθηκε.
Ο κ. Θανάσουλας μίλησε για ζήτημα ασφάλειας δικαίου, καθώς το διαβατήριο αποτελεί δημόσιο έγγραφο με διεθνή ισχύ. Υπογράμμισε ότι οι υπηρεσίες διαθέτουν μέσα ταυτοποίησης, όπως τα δακτυλικά αποτυπώματα, ώστε να διαπιστώνουν αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, χωρίς να οδηγούνται σε αιφνιδιαστικές ανακλήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό κάλεσε τους πολίτες που τυχόν λάβουν αντίστοιχες τηλεφωνικές ειδοποιήσεις να ζητούν επίσημα έγγραφα και να μην παραδίδουν το διαβατήριό τους χωρίς νόμιμη διαδικασία. Όπως είπε, για την ανάκληση μιας διοικητικής πράξης απαιτείται ο ίδιος θεσμικός σεβασμός που απαιτήθηκε και για την έκδοσή της.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην αίτηση ακύρωσης που κατέθεσε κατά της υπουργικής απόφασης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η οποία προβλέπει την αναγραφή του προσωπικού αριθμού στις νέες υπηρεσιακές ταυτότητες των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Στην προσφυγή συμμετέχουν συμβολικά 40 στελέχη, τα οποία ο κ. Θανάσουλας χαρακτήρισε «40 παλικάρια», επειδή επέλεξαν να υπερασπιστούν νομικά τις ελευθερίες τους απέναντι σε μια απόφαση που, όπως υποστηρίζει, εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, προστασίας προσωπικών δεδομένων, εθνικής ασφάλειας και ευρωπαϊκού δικαίου.
Όπως εξήγησε, «οι ειδικές υπηρεσιακές ταυτότητες αφορούν την εσωτερική λειτουργία του στρατεύματος. Για τον λόγο αυτό ο Προσωπικός Αριθμός, ως δεδομένο που αφορά τη σχέση πολίτη και κράτους, δεν έχει θέση σε ένα τέτοιο έγγραφο».
Ο κ. Θανάσουλας έθεσε ακόμη ζήτημα νομιμότητας ως προς την τήρηση του Προσωπικού Αριθμού από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας καθώς δεν γνωρίζουμε αν έχουν τηρηθεί οι απαιτούμενες διαδικασίες, αν υπάρχει μελέτη αντικτύπου, ποιοι θα έχουν πρόσβαση στα δεδομένα και με ποια εγγύηση προστασίας.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στις διαταγές που αφορούν στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού και της Πυροσβεστικής, με αφορμή την προθεσμία του Αυγούστου του 2026 για να παραλάβουν τις νέες ταυτότητες.
Όπως υποστήριξε, από τον Αύγουστο του 2026 οι υπηρεσιακές ταυτότητες παύουν να έχουν αποδεικτική ισχύ ως έγγραφα ταυτοποίησης στις συναλλαγές με το Δημόσιο. Αυτό, όμως, «δεν σημαίνει ότι ένας ένστολος μένει χωρίς νόμιμο μέσο ταυτοποίησης, εφόσον διαθέτει διαβατήριο ή δίπλωμα οδήγησης».
Ανέφερε επίσης ότι η επιβολή συγκεκριμένης προθεσμίας για έκδοση νέου δελτίου ταυτότητας χρειάζεται ρητή νομοθετική βάση. Διαφορετικά, όπως σημείωσε, δημιουργείται πρόβλημα νομιμότητας.
Απέναντι σε σενάρια περί πειθαρχικών κυρώσεων ή αποτάξεων, ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ ήταν κατηγορηματικός: «Υπάρχουν νόμοι και υπάρχουν δικαστήρια. Κανείς δεν μπορεί να κάνει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι για να είναι αρεστός στην κυβέρνηση».
Κλείνοντας, ο κ. Θανάσουλας ανακοίνωσε τη σημαντική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Τετάρτη 13 Μαΐου, με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ Νίκου Αναδιώτη.
Στο επίκεντρο της εκδήλωσης θα βρεθούν ο Προσωπικός Αριθμός και η ασφάλεια των ευρωπαϊκών ηλεκτρονικών ταυτοτήτων. Θα συμμετάσχουν Έλληνες και ξένοι ειδικοί, ενώ από τη ΝΙΚΗ θα δώσουν το παρών, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής Σπύρος Τσιρώνης και ο ίδιος.
Η ΝΙΚΗ μεταφέρει πλέον τη συζήτηση για τον προσωπικό αριθμό από τα ελληνικά δικαστήρια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς τα ζητήματα αυτά, αγγίζουν τον πυρήνα της ελευθερίας, της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας του πολίτη απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία.
Δείτε εδώ ολόκληρη την τοποθέτησή του.
Συμπλήρωμα
Τι κάνει η ΝΙΚΗ για τον προσωπικό αριθμό
Σημαντική τοποθέτηση της ΝΙΚΗΣ σε ευρωπαϊκό ΜΜΕ για τη στοχοποίηση του χριστιανισμού
«Το να προσφέρεις σε κάποιον την αλήθεια δεν έχει σημασία, όταν έχει χάσει το ηθικό του»
Ένα κλικ αγάπης εδώ παρακαλώ!
Και: Σαμαρείτιδα: Η πρώτη θεολογική συνομιλήτρια του Χριστού
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Ο συνδυασμός της πολιτικής με το Ευαγγέλιο είναι «εκτός εποχής», όχι μόνο τώρα, αλλά πάντα – ακόμη και την εποχή του Χριστού, καθώς και την εποχή των Ρωμαίων, την εποχή των παππούδων μας κ.λ.π. «Εντός εποχής» ήταν και είναι ο συνδυασμός της πολιτικής με τα ψέματα, τις απάτες, την αδικία και την αλαζονεία. Όμως κατά βάθος οι άνθρωποι ονειρεύονται κάποιον που θα τη συνδυάσει με το Ευαγγέλιο και τις αξίες που εκφράζει εκείνο. Το ονειρεύονται, αλλά (στην κατάσταση που τους έχουν φέρει) έχουν πάψει να το ελπίζουν.
Κάποτε ένας δημοσιογράφος αναρωτήθηκε αν η ΝΙΚΗ, σε περίπτωση που κυβερνήσει, προτίθεται να νομοθετήσει με βάση το Ευαγγέλιο.
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν επιτρέπεται να είναι άλλη, από ένα ξεκάθαρο και επιτακτικό ΝΑΙ! Με μια άμεση διευκρίνιση: νομοθέτηση με βάση το Ευαγγέλιο δεν σημαίνει θρησκόληπτη και ιεροεξεταστική επιβολή ευσεβιστικών πεποιθήσεων (το Ευαγγέλιο δεν κηρύττει κάτι τέτοιο), αλλά νομοθέτηση βασισμένη στις αξίες που πραγματικά διδάσκει το Ευαγγέλιο: εντιμότητα, δικαιοσύνη, ταπεινότητα, ανιδιοτέλεια, επιείκεια, αμεροληψία, αγάπη προς πάντες.
Μήπως υπάρχει κάποιος που διαφωνεί ότι αυτές οι αρχές είναι απαραίτητες για μια πολιτική συμπεριφορά ωφέλιμη για κάθε λαό και κάθε χώρα; Ή μήπως κάποιος διαφωνεί ότι οι αρχές αυτές λείπουν από την πολιτική και ότι ακριβώς η έλλειψή τους είναι η αιτία για τις βαθιές και μόνιμα αθεράπευτες πληγές που κάνουν την κοινωνία να υποφέρει;
Συνεπώς, μόνο μια νομοθεσία βασισμένη στο Ευαγγέλιο είναι πραγματικά ωφέλιμη για τον άνθρωπο και την κοινωνία. Η απόπειρα των δυτικών κρατών να νομοθετούν με βάση τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γνωστές στον νεότερο δυτικό κόσμο από την εποχή του Διαφωτισμού, και πάλι στο Ευαγγέλιο βασίζεται: ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη, ελευθερία έκφρασης (ο Χριστός δεν εμπόδισε κανέναν να του πει τη γνώμη του), φροντίδα για τους αδύναμους, σεβασμό στις γυναίκες και τα παιδιά, κατανόηση και δεύτερες ευκαιρίες για τους αμαρτωλούς κ.λ.π. θα συναντήσεις παντού στο Ευαγγέλιο. Θα συναντήσεις όμως και άλλα στοιχεία, που αναδεικνύουν τον άνθρωπο στο μέγιστο των πνευματικών και ηθικών δυνατοτήτων του, τα οποία σήμερα ο δυτικός κόσμος αναζητά με λαδοφάναρο στη σοφία του Θιβέτ ή των Ιθαγενών της Αμερικής, αφού έχει λησμονήσει το φως των ίδιων των δικών του διδασκάλων, των αγίων της Ορθοδοξίας (ανατολικών και δυτικών).
Ας δούμε συγκεκριμένα τι διδάσκει το Ευαγγέλιο, που το έχουμε θέσει στη ΝΙΚΗ ως βάση των πολιτικών αρχών μας. Παραθέτω κυρίως από τη νεοελληνική «Μετάφραση των Τεσσάρων Καθηγητών».
«Οι όχλοι τον ρωτούσαν: “Τι να κάνουμε, λοιπόν;”. Κι εκείνος τους απαντούσε: “Όποιος έχει δύο χιτώνες ας δώσει τον έναν σ’ αυτόν που δεν έχει, κι όποιος έχει τρόφιμα ας κάνει το ίδιο”. Ήρθαν επίσης και τελώνες (φοροεισπράκτορες) να βαφτιστούν και του είπαν: “Διδάσκαλε, τι να κάνουμε;”. Κι εκείνος τους αποκρίθηκε: “Να μην απαιτείτε περισσότερα απ’ ό,τι σας παραχωρεί ο νόμος”. Τον ρωτούσαν ακόμη και στρατιώτες: “Κι εμείς τι πρέπει να κάνουμε;” Και τους έλεγε: “Μην παίρνετε λεφτά από κανέναν με ψεύτικες κατηγορίες, ούτε με τη βία, αλλά να αρκείστε στο μισθό σας”» (ευαγγέλιο κατά Λουκάν, 3, 10-14).
Από τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού:
«Ξέρετε ότι αυτοί που θεωρούνται ηγέτες των εθνών τα κατεξουσιάζουν και οι άρχοντές τους τα καταδυναστεύουν. Σ’ εσάς όμως δεν πρέπει να συμβαίνει αυτό, αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει υπηρέτης σας, και όποιος από σας θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να γίνει δούλος όλων. Γιατί και ο Υιός του Ανθρώπου» (δηλ. ο ίδιος ο Χριστός) «δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους» (κατά Μάρκον, 10, 42-45 – εδώ περιγράφεται ο αληθινός χριστιανός πολιτικός).
«Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να τους συμπεριφέρεστε κι εσείς. (…) Αν δανείζετε σ’ όσους ελπίζετε να σας τα επιστρέψουν, ποια εύνοια περιμένετε από τον Θεό; Και οι αμαρτωλοί δανείζουν τους ομοίους τους, για να τα πάρουν πίσω. Αντίθετα, εσείς ν’ αγαπάτε τους εχθρούς σας, να κάνετε το καλό και να δανείζετε, χωρίς να περιμένετε να πάρετε πίσω τίποτα. (…) Να είστε λοιπόν σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι και ο Θεός Πατέρας σας» (κατά Λουκάν, 6, 31-36 – συγκρίνετε τα παραπάνω με τον τοκογλυφικό τρόπο που λειτουργεί σήμερα το δανειοδοτικό σύστημα των τραπεζών και των funds).
Ολόκληρη η κοινωνική πολιτική: «“Πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και με επισκεφθήκατε, φυλακισμένος και ήρθατε να με δείτε”. Τότε θα του απαντήσουν οι δίκαιοι: “Κύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς και σε θρέψαμε ή να διψάς και σου δώσαμε να πιεις; Πότε σε είδαμε ξένο και σε περιμαζέψαμε ή γυμνό και σε ντύσαμε; Πότε σε είδαμε άρρωστο ή φυλακισμένο και ήρθαμε να σε επισκεφθούμε;”. Τότε θα τους απαντήσει ο βασιλιάς (δηλ. ο Χριστός): “Σας βεβαιώνω πως, αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδελφούς μου, τα κάνατε για μένα”» (κατά Ματθαίον 25, 35-40).
«Μη μαζεύετε θησαυρούς πάνω στη γη, όπου τους αφανίζουν ο σκόρος και η σκουριά και κλέφτες κάνουν διαρρήξεις και τους κλέβουν. Να μαζεύετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου δεν τους αφανίζουν ούτε ο σκόρος ούτε η σκουριά και όπου κλέφτες δεν κάνουν διαρρήξεις και δεν τους κλέβουν. Γιατί όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας» (Ματθαίον, 6, 19-21).
Αν επεκτείνουμε την αναζήτησή μας σε ολόκληρη την Καινή Διαθήκη, θα συναντήσουμε διαμάντια πολιτικής και κοινωνικής ευαισθησίας, όπως τα παρακάτω:
«Δεν υπάρχει πια Ιουδαίος και ειδωλολάτρης, δεν υπάρχει δούλος και ελεύθερος, δεν υπάρχει άνδρας και γυναίκα. Όλοι σας είστε ένας εν Χριστώ Ιησού» (απόστολος Παύλος, επιστολή προς Γαλάτας, 3, 28).
«Σε κανένα να μη χρωστάτε τίποτε, παρά μόνο το να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Όποιος αγαπά, έχει τηρήσει το σύνολο των εντολών του Θεού. Γιατί το “ου μοιχεύσεις, ου φονεύσεις, ου κλέψεις, ουκ επιθυμήσεις”» (ό,τι ανήκει σε άλλον) «και γενικά οι εντολές, συνοψίζονται στη μία ετούτη: “να αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου”. Η αγάπη ποτέ δεν κάνει κακό στον άλλο. Η αγάπη είναι η τέλεια εκπλήρωση των εντολών του Θεού» (Προς Ρωμαίους, 13, 8-10).
«Ο καρπός της δικαιοσύνης σπέρνεται ειρηνικά από όσους επιζητούν την ειρήνη» (Επιστολή αγίου Ιακώβου, 3, 18).
«Ακούστε με τώρα κι εσείς οι πλούσιοι. Κλάψτε με γοερές κραυγές για τα βάσανά σας, που όπου να ’ναι έρχονται. Ο πλούτος σας σάπισε και τα ρούχα σας τα έφαγε ο σκόρος. Το χρυσάφι και το ασήμι σκούριασαν και η σκουριά τους θα είναι μαρτυρική κατάθεση εναντίον σας και θα καταφάει στις σάρκες σας σαν τη φωτιά. Κι ενώ πλησιάζει η κρίση, εσείς μαζεύετε θησαυρούς. Ακούστε! Κραυγάζει ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας κι εσείς τους τον στερήσατε και οι κραυγές των θεριστών έφτασαν ως τα αφτιά του παντοδύναμου Κυρίου. Ζήσατε πάνω στη γη με απολαύσεις και σπατάλες. Παχύνατε σαν τα ζώα, που τα πάνε για σφάξιμο. Καταδικάσατε και φονεύσατε τον αθώο. Δεν σας πρόβαλε καμιά αντίσταση» (Επιστολή Ιακώβου, 5, 1-6).
Οι βασικές αρχές της παιδείας, όπως θα τις αντλούσαμε από τη διδασκαλία του αποστόλου Πέτρου: «Γι’ αυτό ακριβώς να καταβάλετε κάθε προσπάθεια για να πλουτίσετε την πίστη σας με την αρετή, την αρετή με τη γνώση, τη γνώση με την αυτοκυριαρχία, την αυτοκυριαρχία με την υπομονή, την υπομονή με την ευσέβεια. Την ευσέβεια με την αγάπη για τους αδελφούς, την αγάπη για τους αδελφούς με την αγάπη για όλους» (δεύτερη Επιστολή Πέτρου, 1, 5-7).
Ας δούμε και πώς οι Πράξεις των Αποστόλων – εκτός από την συγκλονιστική κοινοκτημοσύνη των πρώτων χριστιανών, που είχαν «άπαντα κοινά» – διδάσκουν και τη Δημοκρατία:
Όταν στην πρώτη Εκκλησία των Ιεροσολύμων υπήρξε ανάγκη ανθρώπων που θα αναλάμβαναν το διακόνημα (υπηρεσία) της φιλανθρωπίας (οι Επτά Διάκονοι), οι Aπόστολοι «δέν ὑπέδειξαν αὐτοί (δικτατορικά) τά πρόσωπα, ἀλλά ὣρισαν μόνο τά ἀναγκαῖα προσόντα τους (“πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καί σοφίας”· φορεῖς Χάριτος, ἀλλά καί γνώσεως δηλαδή). Αὐτός εἶναι ὁ μόνος χριστιανικά-ὀρθόδοξα δεκτός τρόπος ἀναδείξεως τῶν “διακόνων” τοῦ Λαοῦ, ἡ ἐκλογή (ἢ ἡ κλήρωση, Πράξ. 1,26). Ἡ ἐκλογή ἒγινε ἀπό τόν ἲδιο τόν Λαό. (…) Τούς “Ἑπτά” ἐξέλεξαν ἐκεῖνοι, πού θά ἐδέχοντο τήν διακονία-ὑπουργία τους» (π. Γ. Μεταλληνός, ΟΙ «ΕΠΤΑ» ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ).
Ομοίως, όταν ετέθη το θεμελιώδες ζήτημα της θέσης των διατάξεων του μωσαϊκού νόμου στη ζωή των χριστιανών, η Εκκλησία το 49 μ.Χ. έλαβε απόφαση μετά από γενική συνέλευση των αποστόλων και των πρεσβυτέρων, στην οποία όλοι έλαβαν τον λόγο ως ίσοι (Πράξεις, κεφ. 15), εγκαινιάζοντας το συνοδικό σύστημα της Εκκλησίας.
Το Ευαγγέλιο δεν είναι πολιτικό κείμενο, αλλά πνευματικό. Στοχεύει στην τελειοποίηση του ανθρώπου, δηλαδή την ένωσή του με τον Θεό εν Χριστώ. Όμως, όταν ο άνθρωπος βαδίζει στο δρόμο που το Ευαγγέλιο διδάσκει, είναι ο καταλληλότερος διαχειριστής των πολιτικών και κοινωνικών υποθέσεων. Αν κάποιος διαφωνεί, είναι συγχωρημένος (δηλαδή «χωράει» κι εκείνος στην αγάπη μας, «συν-χωρείται») – όμως αμφιβάλλω αν θα βρει κάποια άλλη βάση πολιτικών αρχών, ωφελιμότερη για τον άνθρωπο από το Ευαγγέλιο.
Ας δούμε ως παράδειγμα εφαρμογής των ευαγγελικών αρχών στην κοινωνία, πώς συμπεριφέρθηκαν ο Μέγας Βασίλειος και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (από τους Τρεις Ιεράρχες). Όχι μόνον επιστράτευσαν όλες τις δυνάμεις τους για να βοηθήσουν τους φτωχούς και αδυνάτους, αλλά και κατήγγειλαν την κοινωνική αδικία όπου κι αν βρισκόταν, σε όσο ψηλά κλιμάκια της κοινωνίας, του κράτους, ακόμη και της ίδιας της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και συγκρούστηκαν με την εξουσία της εποχής τους, ο δε Χρυσόστομος πέθανε στο δρόμο προς τη δεύτερη εξορία του, αφού οι στρατιώτες είχαν πάρει εντολή από το αυτοκρατορικό παλάτι να μην τον αφήσουν να φτάσει ζωντανός.
Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι και οι Τρεις Ιεράρχες, καθώς επίσης και ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης και άλλοι Πατέρες της Εκκλησίας, καταδίκασαν κατ’ επανάληψιν τον δανεισμό με τόκο – μάλιστα ο Μέγας Βασίλειος και ο άγιος Γρηγόριος έγραψαν ειδικό έργο ο καθένας κατά των «τοκιζόντων».
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στον περίφημο Λόγο 37 (ΛΖ΄), επιχειρηματολογεί υπέρ της ισοτιμίας της γυναίκας με τον άνδρα, παραθέτοντας αποκλειστικά από την Αγία Γραφή. Και βροντοφωνάζει: «Δε δέχομαι αυτή τη νομοθεσία, δεν επαινώ τη συνήθεια. Οι νομοθέτες ήταν άνδρες, γι’ αυτό η νομοθεσία είναι κατά των γυναικών».
Η φράση αυτή, εκτός από το προφανές (την υπεράσπιση των γυναικών), έχει και τεράστια πολιτική και κοινωνική σημασία: δηλώνει ότι η νομοθεσία δεν είναι κάτι δοσμένο από το Θεό (όπως πίστευαν οι άνθρωποι στη δυτική Ευρώπη ακόμη και στο Μεσαίωνα, δηλαδή χίλια χρόνια μετά τον άγιο Γρηγόριο), αλλά είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα, εξαρτώμενο από τις απόψεις του νομοθέτη και από τις συνθήκες της εποχής.
Εκτός αυτού όμως, θέτει και θέμα εγκυρότητας του νόμου, ο οποίος θα πρέπει να θεωρείται άκυρος, αν δεν είναι σύμφωνος με κάποιες άλλες βασικές αρχές, ανώτερες από τους νόμους. Σήμερα θα λέγαμε ότι ο άγιος έθεσε θέμα συνταγματικότητας του νόμου. Ο άγιος Γρηγόριος δεν είχε υπόψιν αυτό που λέμε «Σύνταγμα», αλλά κάτι που, γι’ αυτόν, αποτελούσε την απαραίτητη βάση της αληθινής δικαιοσύνης: το Ευαγγέλιο.
Σε παρόμοια βάση ο άγιος Φώτιος ο Μέγας, το 861 μ.Χ., αποστέλλει στον νεοφώτιστο χριστιανό ηγεμόνα της Βουλγαρίας Βόγορι παραινετική επιστολή, διαχρονικό μνημείο πολιτικής σκέψης, σοφίας και ήθους, που θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία και να είναι τοιχοκολλημένη στην αίθουσα της Βουλής, όχι μόνον της Ελλάδας, αλλά κάθε χώρας της Ευρώπης και ολόκληρου του πλανήτη.
Προτάσεις για τα επιμέρους ζητήματα και προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας και το λαό μας (την Παιδεία, την Υγεία, την Οικονομία, την Άμυνα, την Εξωτερική Πολιτική, το Δημογραφικό και όλα) η ΝΙΚΗ έχει καταθέσει κατ’ επανάληψιν στη Βουλή και μπορεί ο ενδιαφερόμενος να τις αναζητήσει στις ιστοσελίδες της: https://nikh.gr και https://www.youtube.com/c/NIKH-Greece.
Το ερώτημα είναι ποια εγγύηση έχει ο ελληνικός λαός ότι, αν μας ψηφίσει, θα διαχειριστούμε τις υποθέσεις του κράτους με εντιμότητα, δικαιοσύνη και ανιδιοτέλεια, και ποιο κίνητρο έχουμε να το κάνουμε αυτό, αντί να φροντίσουμε να γεμίσουμε τις τσέπες μας και να κοιτάξουμε τον εαυτό μας, όπως δυστυχώς βλέπουμε να συμβαίνει γύρω μας. Η εγγύηση και το κίνητρο για όλα αυτά είναι ακριβώς η πίστη στο Χριστό και η αποδοχή όλων των παραπάνω ως βασικών πολιτικών αρχών μας.
Το άλλο ερώτημα είναι αν ο ελληνικός λαός πιστεύει στη δική του δύναμη, ώστε να τολμήσει να φέρει στην εξουσία μια κυβέρνηση με πολιτικούς έντιμους, αδιάφθορους και ανιδιοτελείς. Αν θα τολμήσει να ρίξει το καθεστώς της διαφθοράς, της ανιδιοτέλειας και της αναξιοκρατίας, που πολλούς τους εξυπηρετεί (κακά τα ψέματα), αλλά έχει διαλύσει τη χώρα και την κοινωνία. Εμείς τολμήσαμε, με τη δύναμη του Θεού υψώσαμε τη σημαία για χάρη του λαού μας και προχωράμε. Εσύ θα τολμήσεις; Ψάξε, μελέτησε, μάθε τι κάνει η ΝΙΚΗ καθημερινά στη Βουλή και απλώς πράξε κατά συνείδησιν. Για να συμβαδίσει μια μέρα η Ανάσταση του Χριστού με την Ανάσταση της πατρίδας μας.
Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης
Υπεύθυνος της Θεματικής Ομάδας Πολιτισμού της ΝΙΚΗΣ
