Χθες έπεσε τυχαία στον τοίχο μου στο Facebook ένα απόσπασμα συνέντευξης σε έναν γελοίο που αυτοαποκαλείται ψυχολόγος της Χριστίνας Ανδρεάδου, γνωστής ως Christy White. Η ίδια καυχιόταν για τα εισοδήματα που αποκομίζει από το OnlyFans, κάνοντας λόγο για 40.000–50.000 ευρώ τον μήνα, ενώ ανέφερε ότι τα έσοδά της από ταινίες ενηλίκων την προηγούμενη χρονιά άγγιξαν τις 200.000 ευρώ.
Εύλογα λοιπόν αναρωτιέμαι άραγε αυτή είναι η περιβόητη πρόοδος που τόσο διαφημίζουμε; Μία ακόμη μίμηση εξ Εσπερίας, ακόμη μία εισαγόμενη μόδα που φροντίσαμε να υιοθετήσουμε άκριτα, βαφτίζοντας την εμπορευματοποίηση του σώματος «γυναικεία χειραφέτηση» και την πορνογραφία «επαγγελματική επιλογή»;
Στο όνομα της απελευθέρωσης της σεξουαλικότητας, φτάσαμε να παρουσιάζουμε την έκθεση της ανθρώπινης οικειότητας ως επιχειρηματικό επίτευγμα και τον εύκολο πλουτισμό ως πρότυπο επιτυχίας. Ό,τι μέχρι χθες προκαλούσε κοινωνική αμηχανία και αποδοκιμασία, σήμερα διεκδικεί δημόσιο θαυμασμό. Αν αυτό είναι το μέτρο της προόδου μας, τότε μάλλον έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας.
Ας αφήσουμε, όμως, για λίγο τη συγκεκριμένη κοπέλα, η οποία αποτελεί τον εύκολο στόχο και το εξιλαστήριο θύμα για όλους τους αναμάρτητους, και ας κοιτάξουμε τον καθρέφτη της κοινωνίας μας.
Σκέφτομαι τις χιλιάδες νέες γυναίκες που σπουδάζουν, αποκτούν πτυχία, εργάζονται σκληρά, προσφέρουν στην κοινωνία ως εκπαιδευτικοί, νοσηλεύτριες, γιατροί, επιστήμονες και εργαζόμενες σε κάθε τομέα. Γυναίκες που αφιερώνουν χρόνια για να αποκτήσουν γνώσεις και επαγγελματική υπόσταση και στο τέλος παλεύουν να επιβιώσουν με μισθούς που συχνά δεν επαρκούν ούτε για τα στοιχειώδη.
Σκέφτομαι τις οικογένειες με δύο εργαζόμενους γονείς που μετρούν μέχρι και το τελευταίο ευρώ, τους νέους που αδυνατούν να αποκτήσουν ένα δικό τους σπίτι και τους ανθρώπους που εργάζονται μια ολόκληρη ζωή για να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Φανταστείτε ένα κορίτσι δεκαπέντε ή δεκαέξι ετών να παρακολουθεί αυτή τη συνέντευξη. Να βλέπει μια νεαρή γυναίκα χωρίς ιδιαίτερα προσόντα να δηλώνει ότι μπορεί να κερδίζει 40.000 ή 50.000 ευρώ τον μήνα μέσα από την έκθεση της σεξουαλικότητάς της. Ποιο μήνυμα εισπράττει; Πόσο εύκολο είναι να σκεφτεί ότι η μόρφωση, οι σπουδές, η εργασία και η προσωπική προσπάθεια είναι ένας δύσκολος και λιγότερο ελκυστικός δρόμος;
Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά πιο γκρίζα που συνήθως αποφεύγουμε να συζητήσουμε γιατί μας αφορά άμεσα.
Είναι πολύ εύκολο να καταδικάζουμε τη συγκεκριμένη κοπέλα. Αλλά ποιος πληρώνει αυτά τα ποσά; Ποιοι συντηρούν αυτή την αγορά; Μεσήλικες, παντρεμένοι και ανύπαντροι, εργένηδες, νεαροί άνδρες, άνθρωποι κάθε ηλικίας που πληρώνουν για να καταναλώνουν αυτό ακριβώς το περιεχόμενο. Ας σταματήσουμε, λοιπόν, την υποκρισία. Η αγορά αυτή δεν υπάρχει από μόνη της. Υπάρχει ακριβώς επειδή υπάρχει ζήτηση και πίσω από κάθε τέτοια επικερδή δραστηριότητα βρίσκεται ένα κοινό που τη χρηματοδοτεί.
Τη μεγαλύτερη ευθύνη, κατά τη δική μου άποψη, οφείλουμε να την αναζητήσουμε σε εμάς τους άνδρες. Δεν γίνεται να απαιτούμε από τις γυναίκες να αποτελούν πρότυπα αξιοπρέπειας και να μιλάμε για τις κόρες μας, όταν ένα μέρος της ανδρικής κοινωνίας χρηματοδοτεί και συντηρεί μια βιομηχανία που μετατρέπει τη γυναικεία σεξουαλικότητα σε εμπόρευμα.
Επιπλέον αξίζει να κάνουμε μια σκέψη που ίσως ενοχλήσει αρκετούς. Κάποιοι από αυτούς τους άνδρες είναι πατέρες κοριτσιών. Άνδρες που αύριο μπορεί να δουν τις δικές τους κόρες να μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο όπου η έκθεση του σώματος παρουσιάζεται ως εύκολος δρόμος προς τον πλούτο και την αναγνωρισιμότητα.
Τότε άραγε θα εξακολουθούν να θεωρούν όλα αυτά μια αθώα μορφή διασκέδασης; Ή μήπως θα αντιληφθούν ότι τα πρότυπα που σήμερα χρηματοδοτούν μπορεί αύριο να επιστρέψουν ως μπούμερανγκ μέσα στο ίδιο τους το σπίτι;
Δεν γράφω για να υποδείξω σε έναν ενήλικο άνθρωπο πώς θα ζήσει τη ζωή του. Γράφω επειδή με προβληματίζει βαθύτατα η κοινωνική κανονικοποίηση αυτών των προτύπων. Άλλο η προσωπική ελευθερία και άλλο η δημόσια εξύμνηση κάθε επιλογής ως κοινωνικού κατορθώματος.
Μια κοινωνία που μετρά τα πάντα με το χρήμα, τη δημοσιότητα και τους ακολούθους κινδυνεύει να χάσει την ικανότητα να ξεχωρίζει την επιτυχία από τον απλό εντυπωσιασμό.
Η πρόοδος δεν είναι να καταργήσουμε κάθε αξιακό κριτήριο αλλά να δημιουργήσουμε μια κοινωνία όπου η μόρφωση, η εργασία, η δημιουργία, η οικογένεια και η αξιοπρέπεια θα έχουν μεγαλύτερη αξία από τον εύκολο πλουτισμό και την πρόσκαιρη προβολή.
Τέλος και σημαντικότερο επειδή είμαι πατέρας τριών παιδιών, θα κλείσω με κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικότερο από οποιαδήποτε συνέντευξη.
ΓΟΝΕΙΣ, ΜΙΛΗΣΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Μην επαναπαύεστε στην ιδέα ότι δεν γνωρίζουν ή ότι είναι ακόμη μικρά. Με ένα κινητό στο χέρι έχουν πρόσβαση σε έναν κόσμο που εμείς στην ηλικία τους ούτε μπορούσαμε να φανταστούμε.
Μην αφήνετε τους αλγόριθμους να γίνουν οι παιδαγωγοί τους και τους influencers να υποκαταστήσουν τα πρότυπα της οικογένειας.
Μάθετέ τους να ξεχωρίζουν την αξία από την τιμή, την ελευθερία από την αυτοεμπορευματοποίηση και την πραγματική επιτυχία από τον εύκολο εντυπωσιασμό.
Γιατί στο τέλος, τα παιδιά μας δεν θα μεγαλώσουν μέσα στην κοινωνία που τους περιγράφουμε με τα όμορφα λόγια μας, αλλά μέσα στην κοινωνία που εμείς οι ίδιοι διαμορφώνουμε με τις επιλογές, τις ανοχές και τις πράξεις μας.
Ας μη γελιόμαστε λοιπόν, δεν μπορούμε από τη μία να ζητάμε από τα παιδιά μας να έχουν αξίες, αρχές, αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό και από την άλλη να χειροκροτούμε, να χρηματοδοτούμε και να προβάλλουμε όλα εκείνα που ακυρώνουν όσα υποτίθεται ότι θέλουμε να τους διδάξουμε.
Η κοινωνία δεν καταρρέει όταν παύει να διακρίνει το καλό από το κακό αλλά όταν παύει να αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει καν διαφορά.
Και τότε, το μεγαλύτερο θύμα δεν θα είμαστε εμείς. Θα είναι τα παιδιά μας.
Τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, από τις οκτώ το πρωί, κάτοικοι και μέλη σωματείων στέκονταν έξω από ένα διαμέρισμα στην οδό Καππαδοκίας, στην Κάτω Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Είχαν έρθει για να μην επιτρέψουν να μείνουν στον δρόμο ένας 77χρονος και μια 75χρονη, χαμηλοσυνταξιούχοι. Ο άνδρας είναι καρκινοπαθής και πάσχει από άνοια. Το ζευγάρι δεν είχε δική του οφειλή. Είχαν μπει εγγυητές στο δάνειο του γιου τους. Η 75χρονη καταγγέλλει ότι η έξωση τούς ανακοινώθηκε προφορικά, με προθεσμία τριών ημερών και χωρίς ειδοποιητήριο.
Οι πολίτες έκαναν ανθρώπινο τείχος γύρω από το διαμέρισμα και η δικαστική επιμελήτρια που είχε καταφθάσει εκεί τελικά αποχώρησε. Ο κίνδυνος, όμως, δεν πέρασε και σήμερα το πρωί ο κόσμος ξαναβρέθηκε εκεί. Ο γιος λέει ότι ένα και μόνο δάνειο, του αδελφού του, στρέφεται ταυτόχρονα κατά δύο σπιτιών, των γονιών και των παιδιών. Ο πατέρας είναι καρκινοπαθής, έχει άνοια και πρόσφατα έπαθε εγκεφαλικό. Το διαμέρισμα πλειστηριάστηκε για 85.000 ευρώ και η έξωση προχωρά, ενώ, όπως καταγγέλλουν οι φορείς, εκκρεμούν δύο προσφυγές που δικάζονται τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Η οικογένεια ζητάει να εκδικαστεί πρώτα η έφεση.
Λίγες μέρες νωρίτερα, την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, ήταν προγραμματισμένη η έξωση μιας 92χρονης στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης. Είναι μητέρα έξι παιδιών, με πιστοποιημένη αναπηρία 87%, και ζει στο σπίτι από το 1962. Το σπίτι πέρασε σε τράπεζα με πλειστηριασμό το 2021. Ο γιος της δήλωσε ότι το δάνειο των 100.000 ευρώ σε ελβετικό φράγκο, που πήραν πριν από την κρίση, έφτασε περίπου τις 300.000. Η ίδια αναρωτήθηκε δημόσια αν το έκλεψε από κανέναν, αφού αυτό είναι το σπίτι της. Η έξωση αναβλήθηκε μετά από αίτημα αναστολής και συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
Σύμφωνα με μελέτη του Πανελλήνιου Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΑΕΔ, που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, από το 2021 έως τις 31 Οκτωβρίου 2026 έγιναν 23.065 κατακυρώσεις πλειστηριασμών κατοικιών, 5.970 μόνο το 2024, 4.697 το 2025 και 3.132 στους πρώτους δέκα μήνες του 2026. Στις διαδικασίες που εξέτασε το ΔΝΤ, τουλάχιστον το 60% των σπιτιών που πουλήθηκαν αποκτήθηκαν από εταιρείες ακινήτων. Το σπίτι του Έλληνα μετατράπηκε σε επενδυτικό προϊόν.
Γιατί φτάνουν οι άνθρωποι σ’ αυτό το σημείο; Σε ένα μακροχρόνιο δάνειο, τα πρώτα χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της δόσης πηγαίνει σε τόκους και το κεφάλαιο μειώνεται αργά. Όταν έρθει μια αρρώστια, η ανεργία ή η οικονομική κρίση, ο δανειολήπτης χρωστάει ακόμα το μεγαλύτερο μέρος του σπιτιού. Και τότε το δάνειο δεν μένει στην τράπεζα. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η πλειονότητα των κόκκινων δανείων πουλήθηκε σε funds και servicers στο 5% έως 15% της ονομαστικής αξίας, ενώ για τα πακέτα του προγράμματος «Ηρακλής» ο μέσος όρος αναφέρεται στο 38%. Ο δανειολήπτης, όμως, εξακολουθεί να χρωστάει ολόκληρο το ποσό, μαζί με τους τόκους. Η διαφορά είναι καθαρό κέρδος για τα κοράκια των funds. Το δικαίωμα να αγοράσει ο ίδιος ο οφειλέτης το χρέος του στην τιμή των funds το ζητά η αντιπολίτευση, αλλά αρνείται να το θεσπίσει η κυβέρνηση.
Ο «Ηρακλής» επίσης δίνει κρατική εγγύηση στις ομολογίες υψηλής εξοφλητικής προτεραιότητας, το ασφαλέστερο τμήμα της τιτλοποίησης. Η εγγύηση ξεκίνησε από 21,5 δισ. ευρώ και τον Σεπτέμβριο του 2025 ήταν ακόμη 16,8 δισ. ευρώ. Αν οι εισπράξεις δεν φτάσουν, τη διαφορά θα την πληρώσει ο κρατικός προϋπολογισμός. Ο Έλληνας πληρώνει, λοιπόν, ως οφειλέτης, που τον κυνηγούν για το 100%, και ως φορολογούμενος, που εγγυάται το ρίσκο των άλλων. Η αμοιβή των servicers είναι δεμένη με τις εισπράξεις και όχι με το αν ο άνθρωπος θα έχει ακόμη στέγη. Στο ίδιο διάστημα, τέσσερις εταιρείες διαχείρισης είχαν κέρδη προ φόρων 168,44 εκατ. ευρώ, ενώ τα πρόστιμα της Τράπεζας της Ελλάδος για όλο το 2025 ήταν 233.400 ευρώ, περίπου το 0,14% των κερδών τους. Και τα επιχειρησιακά σχέδια των τιτλοποιήσεων δεν έχουν κατατεθεί στη Βουλή, αν και βουλευτές τα ζητούν από τον Νοέμβριο του 2023. Ο λαός εγγυάται κάτι που δεν δικαιούται να δει. Βουλευτής της ΝΙΚΗΣ είχε θέσει το ζήτημα με ερωτήσεις ήδη από το 2024.
Όλο αυτό δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά πρόκειται για την παράνοια του νεοφιλελευθερισμού που μαστίζει τη χώρα. Ο δανειολήπτης και το fund είναι δύο ελεύθερα συμβαλλόμενα μέρη και το συμβόλαιο είναι «Ευαγγέλιο». Δεν ενδιαφέρει κανέναν το ότι έχουμε να κάνουμε με μια 92χρονη με αναπηρία 87%. Το σπίτι γίνεται περιουσιακό στοιχείο, ο άνθρωπος γίνεται πελάτης και το κράτος παίζει τον ουδέτερο διαιτητή που φροντίζει μόνο να τηρούνται οι κανόνες της αγοράς. Ο Κάρλ Πολάνυι έγραφε το 1944 ότι, όταν η γη, η εργασία και το χρήμα γίνονται εμπορεύματα σαν όλα τα άλλα, η ίδια η κοινωνία κινδυνεύει να διαλυθεί. Η αλήθεια είναι ότι ο φιλελευθερισμός υποσχέθηκε να ελευθερώσει τον άνθρωπο από τους δεσμούς της οικογένειας και του τόπου και τον άφησε μόνο του απέναντι σε μια ισχυρή αγορά και ένα κράτος που την προστατεύει. Στην Τούμπα και στην Ηλιούπολη το βλέπουμε στην πράξη.
Εμείς δεν χρειάζεται να πάμε στη Δύση για να βρούμε την απάντηση. Ο Σόλων, πριν από 2.600 χρόνια, έσβησε τα χρέη που είχαν κάνει δούλους τους Αθηναίους και απαγόρευσε να δανείζεται κανείς με εγγύηση το ίδιο του το σώμα. Ο Μέγας Βασίλειος στηλίτευσε τους τοκογλύφους ως ανθρώπους που πλουτίζουν από τη δυστυχία του φτωχού. Για τη Ρωμηοσύνη το σπίτι δεν ήταν ποτέ εμπόρευμα. Ήταν η εστία, ο τόπος όπου μεγαλώνουν τα παιδιά, όπου ζουν μαζί οι γενιές, όπου ο παππούς δεν είναι βάρος. Στο σπίτι της 92χρονης μεγάλωσαν έξι παιδιά. Αυτό το γεγονός δεν χωράει σε κανένα χαρτοφυλάκιο.
Το Σύνταγμα, στο άρθρο 21, θέτει το δικαίωμα στη στέγη υπό την ειδική φροντίδα του κράτους. Στην πράξη, η φροντίδα αυτή είναι απλώς μια φράση σε ένα χαρτί. Ένας υπερήλικας 75 ή 80 ετών που καταδικάζεται για αδίκημα μπορεί, λόγω ηλικίας ή ασθένειας, να εκτίσει την ποινή του στο σπίτι του, γιατί το κράτος αναγνωρίζει ότι υπάρχουν όρια στη σκληρότητα. Ο 77χρονος με καρκίνο και άνοια, που δεν έκανε κανένα έγκλημα και απλώς υπέγραψε για το παιδί του, ακούει ότι έχει τρεις μέρες. Για τα κέρδη των funds, το κράτος φέρεται στον ηλικιωμένο χειρότερα απ’ ό,τι σε έναν κατάδικο.
Μας λένε ότι υπάρχει προστασία για τους ευάλωτους. Το όριο εισοδήματος για μονοπρόσωπο νοικοκυριό ήταν 7.000 ευρώ και αυξήθηκε στις 14.000. Ισχύει, όμως, μόνο στον εξωδικαστικό μηχανισμό, όπου ο πιστωτής είναι υποχρεωμένος να δεχτεί τη ρύθμιση που προτείνει ο αλγόριθμος. Δεν απαγορεύει καμία έξωση και η αίτηση πρέπει να έχει υποβληθεί έως 20 ημέρες πριν από τον πλειστηριασμό. Μέχρι τις αρχές του 2025, από 30.515 επιτυχείς ρυθμίσεις, μόνο 2.673 αφορούσαν ευάλωτα νοικοκυριά. Ό,τι κι αν άλλαξε ο διπλασιασμός των ορίων, όποιος ακούει «σε τρεις μέρες φεύγεις» δεν έχει χρόνο να τρέξει στις πλατφόρμες.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κυβέρνηση πήγε να κάνει ένα ακόμη προκλητικό βήμα. Το άρθρο 23 του νομοσχεδίου για τους servicers προέβλεπε ότι η σύμβαση ρύθμισης οφειλής θα αποκτούσε ισχύ εκτελεστού τίτλου. Με απλά λόγια, το χαρτί που θα υπέγραφε ο απελπισμένος δανειολήπτης θα γινόταν απευθείας εκτελεστό. Θα παρακάμπτονταν η διαταγή πληρωμής και ο δανειολήπτης δεν θα μπορούσε να ασκήσει ανακοπή, ενώ, όπως υποστήριξαν οι δικηγορικοί σύλλογοι, έμεναν θολά τα σημεία για το αν το ποσό της οφειλής υπολογίζεται με ακρίβεια. Μια τράπεζα ή ένα fund με το επιτελείο των δικηγόρων του απέναντι σε έναν συνταξιούχο. Μια μάχη χαμένη πριν καν δοθεί.
Η διάταξη φτιάχτηκε και κατατέθηκε. Αποσύρθηκε μόνο όταν βρήκε απέναντί της την αντιπολίτευση, τους δικηγόρους, την κατακραυγή στα social media και τους πολίτες έξω από τα σπίτια των ηλικιωμένων. Η κυβέρνηση λέει ότι το έκανε για να μη μείνει καμία υπόνοια ότι εξυπηρετεί servicers και funds. Και αντί να απολογηθεί, πέταξε το γάντι στην αντιπολίτευση, καλώντας την να ψηφίσει τα υπόλοιπα. Σαν να της οφείλουμε ευγνωμοσύνη που ανακάλεσε αυτό που δεν έπρεπε να φέρει ποτέ.
Και τώρα μας υπόσχονται αυστηρούς κανόνες. Ας τους δούμε. Το νομοσχέδιο βάζει πλαφόν στην απαίτηση, το τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου. Πλαφόν που επιτρέπει να τριπλασιάζεται το χρέος, ακριβώς όσο, σύμφωνα με τον γιο της, τριπλασιάστηκε το δάνειο της 92χρονης. Ο περιορισμός της προκαταβολής στο 15%, από έως και 50%, είναι βελτίωση, αλλά αφορά το κόστος μιας ρύθμισης και δεν σταματά καμία έξωση. Οι κανόνες χρειάζονται και ελεγκτές. Σύμφωνα με τη μελέτη που στηρίζεται στο ΔΝΤ, μια αγορά σχεδόν 93 δισ. ευρώ εποπτεύεται από οκτώ υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης, και οι επιτόπιοι έλεγχοι απασχόλησαν μισή θέση εργασίας. Οι καταγγελίες ανέβηκαν από 3.200 το 2024 σε 4.300 το 2025.
Το 2024 επιβλήθηκαν πρόστιμα 790.000 ευρώ σε τρεις εταιρείες, μεταξύ άλλων επειδή ζητούσαν από δανειολήπτες οφειλές ήδη εξοφλημένες. Ζητούσαν, δηλαδή, χρήματα για χρέη που δεν υπήρχαν. Και όταν η Βουλή κάλεσε τους φορείς στην ακρόαση της 30ής Οκτωβρίου, οι εκπρόσωποι των εταιρειών διαχείρισης δεν εμφανίστηκαν. Ακόμη και ο υφυπουργός χαρακτήρισε σοβαρό ατόπημα την απουσία τους. Αυτοί θα τηρήσουν τους κανόνες;
Η λύση του κράτους για όποιον κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του είναι ο Φορέας Απόκτησης και Επαναμίσθωσης, που ανατέθηκε το 2026 σε ιδιωτική επενδυτική εταιρεία. Ο οφειλέτης χάνει την κυριότητα και μένει στο σπίτι του ως ενοικιαστής. Ο νοικοκύρης γίνεται νοικάρης στο ίδιο του το σπίτι. Να ποιο είναι το σχέδιο. Να ρυθμίσουν τη συμπεριφορά του κυνηγού και να αφήσουν το κυνήγι όπως είναι. Κανείς δεν απαντά στο βασικό ερώτημα: με ποια λογική ένας εγγυητής, ένας συνταξιούχος, ένας υπερήλικας, πληρώνει στο 100% ένα δάνειο που το fund αγόρασε στο μικρό κλάσμα της αξίας του;
Εμείς λέμε καθαρά τι ζητάμε. Ρητή απαγόρευση κάθε έξωσης υπερηλίκων, βαριά ασθενών και ατόμων με αναπηρία. Ρεαλιστικά κοινωνικά, ηλικιακά και ιατρικά κριτήρια, που να μην αφήνουν έξω τους χαμηλοσυνταξιούχους. Διαφάνεια για το σε ποιες τιμές πουλήθηκαν τα δάνεια των Ελλήνων και για το τι εγγυάται το κράτος. Και επαναφορά της οριζόντιας προστασίας της πρώτης κατοικίας, την οποία η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά.
Στην Τούμπα νέα συγκέντρωση έγινε και σήμερα το πρωί. Το ερώτημα που θέτουν αυτοί οι άνθρωποι με την παρουσία τους δεν είναι αν ο πλειστηριασμός είναι νόμιμος, αλλά αν είναι δίκαιος. Για εμάς, η οικογένεια, οι ηλικιωμένοι μας και η πατρογονική εστία είναι ιερές αξίες. Ένα έθνος που αφήνει τους παππούδες του στον δρόμο είναι ένα έθνος χωρίς μέλλον. Ο αγώνας δίνεται μέσα στη Βουλή και έξω, στην κοινωνία, μέχρι να αναγκαστεί η εκάστοτε κυβέρνηση να υποχωρήσει.
Τιμά και γεραίρει η Εκκλησία μας, στις 9 Νοεμβρίου κάθε έτους, την μνήμη του Αγίου Νεκταρίου, ενός από τους πιο αγαπητούς αγίους του ορθόδοξου λαού μας. Τον αγαπάμε και τον ευλαβούμαστε και εμείς οι δάσκαλοι, όσοι πιστεύουμε στον Σωτήρα Χριστό μας, γιατί ο άγιος υπήρξε και δάσκαλος.
Γύρω στο 1866 περίπου, ο 20χρονος τότε Αναστάσιος, φεύγει από την Πόλη και πηγαίνει στην τουρκοκρατούμενη Χίο. Η ευρεία του μόρφωση, η ολοκάρδιος αγάπη και το ήθος του, εκτιμήθηκαν και αναλαμβάνει καθήκοντα διδασκάλου στο χωριό Λιθί. Επί μια δεκαετία το μυροβόλο και γόνιμο αποτύπωμά του, μένει ανεξίτηλο στις καρδιές των κατοίκων και μαθητών του. Μαθητής του και μετέπειτα καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Ιεροσολύμων, ο Ι. Νεομονιτάκης, θα γράψει:
«Κατά το έτος 1879, εις Χίον, υπήρξε διδάσκαλος των πρώτων γραμμάτων μου. Τον ενθυμούμαι τότε ως απλούν ρασοφόρον Νεκτάριον Κεφαλάν της Νέας Μονής της Χίου, ασκητικόν και ευσεβή, λάμποντα με την αγιότητα του βίου και τον ζήλον του αληθούς χριστιανού». («Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως», Στ. Καλκανδή, σελ. 105).
Ο άγιος διετέλεσε σχολάρχης, διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής. Να παραθέσω το εκπληκτικό επεισόδιο που συνέβη στην σχολή του και την διαχείρισή του από τον άγιο. Κάποτε μια ομάδα τελειοφοίτων διαπληκτίστηκε, έφτασαν και σε γρονθοκοπήματα. Το μαθαίνει ο άγιος. Και ιδού το ανεπανάληπτο και αιώνιο παράδειγμα, σε δασκάλους και διευθυντές σχολείων, αντιμετώπισης της ενδοσχολικής βίας, του κακώς λεγόμενου σήμερα «bullying», που έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας.
Αντί για φωνές, τιμωρίες, τσιρίδες και κλήτευση γονέων, ο Πατήρ της Εκκλησίας μας, επιβάλλει το παρακάτω πρωτοφανές, αξιοθαύμαστο και χριστομίμητο: «Αυτά που κάνατε με λυπούν και με αναγκάζουν να τιμωρήσω τον εαυτό μου. Από σήμερα το μεσημέρι να ειδοποιηθεί ο μάγειρας, να μην μου αποστέλλει φαγητό, επί τρεις ημέρες. Την ώρα του φαγητού θα προσεύχομαι για την ανωμαλία. Μάλιστα. Με λυπούν, παιδιά μου, με λυπούν… σεις οι αυριανοί λειτουργοί του Υψίστου! Πηγαίνετε και είθε ο Κύριος να αποστείλει έλεος και φωτισμό, είθε να σας συγχωρήσει. Πηγαίνετε και παρακαλώ μέχρι της μεσημβρίας να έχετε συμφιλιωθεί». («Ο άγιος του αιώνας μας», Σ. Χονδρόπουλου, σελ.114, εκδ. «Καινούργια Γη). Έκτοτε ουδείς σπουδαστής δημιούργησε πρόβλημα, γιατί ήξερε ότι θα την πληρώσει… ο άγιος σχολάρχης του. Τι να πει κανείς ενώπιον τέτοιου μεγαλείου!!
Σκέφτομαι, εκατό χρόνια έκλεισαν φέτος [2020] από την οσιακή κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου. Αν είχαμε υπουργό Παιδείας με ορθόδοξο φρόνημα, θα αφιέρωνε το έτος στην μνήμη του Αγίου Νεκταρίου. Θα αποστελλόταν και ένα ευσύνοπτο συναξάρι του αγίου στα σχολεία, στο οποίο θα αναδεικνυόταν ο δάσκαλος και σχολάρχης άγιος. Έχει που έχει μαυρίσει η ψυχή δασκάλων, μαθητών και των γονιών τους με τους εγκλεισμούς και τις συνεχείς απειλές για να «φορούν την μάσκα». Πόσο παρήγορος θα ήταν ο βίος και η πολιτεία του, η όλο καλοσύνη, αγάπη και φιλανθρωπία παιδαγωγία του. (Και είναι εντελώς απαράδεκτο να κατεβάζει κάποιος μικρός μαθητής την μάσκα, για να αναπνεύσει σαν άνθρωπος, και ο καιροφυλακτών δάσκαλος να πέφτει πάνω του να τον κατασπαράξει με ουρλιαχτά και κραυγές εμμονικές. Το έχω ξαναγράψει είμαστε δάσκαλοι και όχι λοιμωξιολόγοι ή χειρότερα… Ευαγγελάτοι. Αυτή η ιστορία θα αφήσει σκιές στην συμπεριφορά των παιδιών).
Να κλείσω με το εκπληκτικό επεισόδιο από την ζωή του Αγίου Νεκταρίου, που είχα σημειώσει σε παλαιότερο άρθρο μου, με τίτλο «Άγιος Νεκτάριος και Παύλος Μελάς».
Στο παλιό, καλό λεξικό του «ΗΛΙΟΥ», στο λήμμα «Μελάς», διαβάζουμε σε τούτα τα κομψά ελληνικά: «Μεγάλη αρχοντική οικογένεια των Ιωαννίνων, της οποίας πλείστα μέλη διεκρίθησαν εις τα γράμματα και τας επιστήμας, εις τον στρατό την πολιτικήν και την διπλωματίαν, σημαντικάς δε εθνικάς υπηρεσίας παρέσχον εις την πατρίδα πολύ προς της εκρήξεως του Ιερού Αγώνος, κατ’ αυτόν, και μετά την αποκατάστασιν του κράτους». Αρχοντική οικογένεια, όχι γιατί είχε μεγάλη οικονομική επιφάνεια, αλλά διότι τα μέλη της «παρέσχον σημαντικάς εθνικάς υπηρεσίας». Τω καιρώ εκείνω οι παλιές αρχοντικές οικογένειες, αμιλλώνται ποια θα ευεργετήσει περισσότερο την πατρίδα. Τω καιρώ ετούτω οι αρχοντοχωριάτες, οι νεόπλουτοι σαλταδόροι και δανειοσυντήρητοι διαγωνίζονται για το ποιος θα προξενήσει μεγαλύτερη ζημιά στην πατρίδα.
Οι Μελάδες και όλες οι οικογένειες των εθνικών ευεργετών ήταν αρχοντάνθρωποι, έτσι ονομάζει ο λαός μας τους γενναιόδωρους, τους ανοιχτόκαρδους, τους φιλότιμους. Αρχονταρίκι ονομάζεται στα μοναστήρια η αίθουσα υποδοχής και φιλοξενίας των προσκυνητών, γιατί και η Εκκλησία μας, μας θέλει αρχοντάνθρωπους και όχι μίζερα, οικτρόβια και αξιολύπητα ανθρωπάρια. («Ό,τι και να κάνουμε, ταπείνωση – αγάπη – αρχοντιά, χρειάζεται», έλεγε και ξανάλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης). Ο Παύλος Μελάς ονομάστηκε Παύλος, και όχι Γεώργιος όπως έλεγαν τον παππού του, προς τιμήν του αδελφού του παππού του, Παύλου, ο οποίος υπηρετούσε στα τάγματα των Σουλιωτών υπό τον Μάρκο Μπότσαρη και «έπεσε» ηρωικώς μαχόμενος κατά την αγιασμένη Έξοδο του Μεσολογγίου. Με τέτοιο όνομα πώς να μην έχει ηρωικό, λεβέντικο θάνατο ο αετός της Μακεδονίας μας;
Πατέρας του Παύλου Μελά ήταν ο Μιχαήλ (Μίκης) Μελάς, άνθρωπος καλλιεργημένος, με φιλοπατρία, που διετέλεσε από το 1891 ως το 1894 και δήμαρχος Αθηνών. (Αδελφός του ήταν ο περίφημος Λέων Μελάς που έγραψε τον «Γεροστάθη», βιβλίο που γαλούχησε γενιές Ελληνοπαίδων, οι οποίες αργότερα απελευθέρωναν πατρίδες σκλαβωμένες).
Ήταν γύρω στο 1890, που ο κατασυκοφαντημένος στην Αίγυπτο, Άγιος Νεκτάριος, έρχεται στην Αθήνα. Ζητά θέση, όχι αρχιερέως, αλλά απλού ιεροκήρυκα, χωρίς μισθό. Συναντούσε – ποιος; – πόρτες κλειστές και υποσχέσεις. Ντρεπόταν ο άγιος, τον συντηρούσε μια απλή γριούλα. «Αδερφέ μου», γράφει στον αδερφό του Χαράλαμπο στη Χίο, «αναγκάζομαι μετά πόνου και δακρύων να σε ενοχλήσω ευρισκόμενος εν Αθήναις, εν ημέραις χαλεπές, περιφρονημένος και εμπαιζόμενος παρά των ισχυρών…». (Και μες στους ισχυρούς ήταν και η τότε εκκλησιαστική ηγεσία). Καταφεύγει στον υπουργό – μετά από είκοσι απόπειρες – «Εκκλησιαστικών και Παιδείας». Του αρνήθηκε την θέση ιεροκήρυκα, διότι «ετύγχανε αλλοδαπός» και «εστερείτο της ελληνικής υπηκοότητος». «Απόμεινε πελιδνός», διαβάζουμε στο απαράμιλλο βιβλίο του μακαριστού Σώτου Χονδρόπουλου.
Κατεβαίνοντας τις σκάλες του υπουργείου ο άγιος ιεράρχης, με μάτια βουρκωμένα, συναντά έναν ονομαστό άρχοντα. Ήταν ο Μιχαήλ Μελάς, ο πατέρας του Παύλου. Ο Μελάς βλέπει την σεβάσμια μορφή του Αγίου, αντιλαμβάνεται την λύπη του. Μαθαίνει τι συνέβη και του ζητά να τον ακολουθήσει στον υπουργό. Και σε λίγο ο υπουργός υπέγραφε τον διορισμό του Αγίου ως ιεροκήρυκος στο νομό Ευβοίας. «Άγιο ρουσφέτι», ας μου επιτραπεί η φράση, από έναν άνθρωπο που σε λίγα χρόνια ο πρωτογιός του έγραψε τον πρόλογο στο αθάνατο βιβλίο «Μαρτύρων και Ηρώων αίμα» για τη λευτεριά της Μακεδονίας μας.
Ωραία σκηνή! Μεγαλοπρεπής! να κουβεντιάζουν ο Άγιος Νεκτάριος και ο Μιχαήλ Μελάς. Το Γένος και η Εκκλησία του. Με την ευχή του Αγίου Νεκταρίου και το αίμα του Παύλου Μελά σώθηκε τότε, η προδομένη σήμερα Μακεδονία μας…
Ποια είναι η ωφέλεια, όταν σκεπτώμεθα την Δημιουργία του Θεού;
Ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας λέγει στο βιβλίο του "Εξαήμερος" ότι
όλος ο ορατός κόσμος είναι σχολείο και εικόνα του αοράτου
κόσμου.
Ακόμη λέγει ότι κάθε άνθος και χόρτο μας διδάσκει ότι υπάρχει
Θεός.
Η ορατή κτίση ερμηνεύει την Γραφή και η Αγία Γραφή ερμηνεύει την
κτίση.
Και τα δύο ομοιάζουν με ένα δισέλιδο χαρτί.
Στη μία σελίδα διαβάζουμε το βιβλίο της κτίσεως, με το οποίο
μιλάει ο Θεός.
Τα ίδια λέγει και ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης:
"Ολόκληρη η κτίσης σαν μία σάλπιγγα που σαλπίζει σε εμάς, ότι
την δημιούργησε ο Θεός".
Διάβασα σ' ένα βιβλίο ότι ένας φιλόσοφος βάδιζε με το ραβδί του
στο χέρι σε μία πεδιάδα και κτυπούσε τα άνθη με το ραβδί: Τα
κτυπώ, έλεγε, διότι φωνάζουν πολύ δυνατά ότι τα δημιούργησε ο
Θεός.
Όλα τα ορατά δημιουργήματα ονομάζονται δωρεές του Θεού.
Και όπως ο νυμφίος με την νύμφη ανταλλάσσουν μεταξύ τους δώρα,
τα οποία ενισχύουν την μεταξύ των αγάπη, έτσι κάνει και ο Θεός
σε εμάς. Μας βάζει στον νου την έννοια των δημιουργημάτων για
να μπορέσουμε καλλίτερα Αυτόν να δούμε και να καταλάβουμε.
Ο Θεός μας δίνει ως δώρο τα δημιουργήματα και εμείς δίνουμε στον
Χριστό, τον Νυμφίο της καρδιάς μας, την σκέψη μας, την προσευχή
και την αγάπη μας.
Ξέρουμε ότι ο Μέγας Αντώνιος δεν γνώριζε πολλά γράμματα, αλλά
ήταν τόσο σοφός στα πνευματικά, ώστε ξεπερνούσε όλους τους
φιλοσόφους πού έρχονταν στο κελί του.
Κάποτε τον ερώτησαν μερικοί φιλόσοφοι:
"Αντώνιε, ποια είναι τα βιβλία τα οποία διάβασες;
Και αυτός, δείχνοντας με το χέρι του τον ουρανό, τα αστέρια, την
θάλασσα και ολόκληρη την γύρω του φύση, τους είπε:
"Αυτά είναι τα βιβλία μου, τα οποία διαβάζω και υπερβαίνουν όλα
τα άλλα".
Πώς μπορεί ο χριστιανός να υψωθεί με τον νου από τα κτίσματα στο
Κτίστη Θεό;
Μπορεί κανείς να σκέπτεται τα κτίσματα του Θεού και να ανεβαίνει
ο νους του από τα ορατά στον αόρατο Δημιουργό, μόνο εάν έχει
καθαρίσει τον νου και την καρδιά από τα πάθη.
Διαφορετικά δεν μπορεί να δει και να αισθανθεί μέσα του τον Θεό
από τα δημιουργήματα, όπως συμβαίνει με τους ειδωλολάτρες και
αμαρτωλούς ανθρώπους.
Άκουσε τι λέγει ο Χριστός:
"Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται".
(Ματθ.5,8).
Ο νους εύκολα καθαρίζεται από τις κακές του σκέψεις.
Αρκεί η ανάγνωσης μιας σελίδας από την Αγία Γραφή, η απαγγελία
μιας μικρής προσευχής με προσοχή και αμέσως ειρηνεύει· ενώ η
καρδιά καθαρίζεται από τα πάθη με πολλή άσκηση και με πολύ κόπο
αναγεννάται.
Όποιος έχει καθαρή καρδιά είναι πολύ πιο προοδευμένος πνευματικά
από εκείνον που καθάρισε τον νου του από τις ρυπαρές σκέψεις.
Ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ κ. Δημήτρης Νατσιός κατέθεσε σήμερα 4/11/2026 στην ολομέλεια της Βουλής το προσχέδιο της συμφωνίας που είχε προετοιμαστεί μεταξύ της Μονής Σινά και του Αιγύπτιου Κυβερνήτη του Νοτίου ΣΙΝΑ το 2024.
Σε εκείνη την συμφωνία και ειδικά στο άρθρο 3, καθοριζόταν ότι «όλα τα κτήρια, οικόπεδα, εκκλησίες και τα εξαρτώμενα κτήρια ανήκουν στην ιδιοκτησία της Μονής ΣΙΝΑ». Παράλληλα, στο ίδιο άρθρο καθοριζόταν πως «η Μονή διατηρεί την αυτονομία της, διαχειριζόμενη τις εσωτερικές της υποθέσεις, είτε διοικητικές, είτε θρησκευτικές, χωρίς παρέμβαση από εξωτερικές αρχές».
Έθεσε μάλιστα και ερωτήματα σε σχέση, αφενός με το ποιος εγκατέλειψε αυτό το πλαίσιο συμφωνίας, αλλά και για τους λόγους που εγκαταλείφθηκε το σχέδιο αυτό.
«Ποιος εγκατέλειψε αυτό το πλαίσιο και γιατί;», σημείωσε χαρακτηριστικά.
«Αντί γι’ αυτό», πρόσθεσε ο κ. Νατσιός, «ακούμε να προωθείται νέα συμφωνία με την οποία η Μονή υποχρεώνεται να παραδώσει εκτάσεις και να ζητά άδεια για τη χρήση τους, ακόμη και με ενοίκιο. Δηλαδή η κυριότητα υποβιβάζεται σε εξαρτημένη χρήση».
Παράλληλα, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, επαναδιατύπωσε σειρά καίριων ερωτημάτων προς τον πρωθυπουργό:
1. Θα καταθέσει στη Βουλή το σχέδιο συμφωνίας του 2026, με όλα τα παραρτήματα και τους χάρτες, και θα δηλώσει ρητά εάν αυτό αναγνωρίζει την κυριότητα και την αυτοδιοίκηση της Μονής ή τις αντικαθιστά με παραχώρηση χρήσης;
2. Ποιος και για ποιους λόγους εγκατέλειψε το σχέδιο του 2024, με ποια εξουσιοδότηση της Μονής, και σε ποια συγκεκριμένα δικαστικά έγγραφα στηρίζεται η επίκληση επικείμενης δικαστικής αποφάσεως, παρά τις βεβαιώσεις περί μη ορισμού δικασίμου;
Ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ Δήμος Θανάσουλας, σε συνέντευξή του στον Αχελώο FM και στον δημοσιογράφο Παντελή Κούτσικο (3/11/2026), αναδεικνύει τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά και ασκεί κριτική στους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται τα ερωτήματα γύρω από το περιεχόμενο της συμφωνίας με την αιγυπτιακή πλευρά, η νομική υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Μονής, οι ιστορικοί τίτλοι ιδιοκτησίας και οι δυνατότητες παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία της.
Παράλληλα, σχολιάζει τις εξελίξεις στην ελληνική εξωτερική πολιτική, το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και τους κυβερνητικούς χειρισμούς στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Πώς είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για «εκκρεμότητα 1.500 ετών» σχετικά με την Ιερά Μονή Σινά, όταν το αιγυπτιακό κράτος δεν υπήρχε καν με τη σημερινή του μορφή για το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου;
Μια σειρά από καίρια ερωτήματα για τους χειρισμούς της κυβέρνησης σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Σινά, έθεσε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ Δήμος Θανάσουλας σε συνέντευξή του στο OPEN και στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες».
Ο κ. Θανάσουλας ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Υφυπουργό Εξωτερικών κ. Γιάννη Λοβέρδο καταγγέλλοντας εκφοβισμό και παραπλάνηση της Σιναϊτικής Αδελφότητας.
Παράλληλα, ανέδειξε τις σοβαρές αντιφάσεις και τη σύγχυση που επικρατεί στην κυβερνητική γραμμή τόσο για το Σινά όσο και για τα εθνικά θέματα, όπως στην περίπτωση της Κάσου, όπου καταγράφεται διαφορετική γραμμή μεταξύ κυβερνητικών στελεχών (Μαρινάκης και Συρίγος) σχετικά με την ενημέρωση της Τουρκίας.
«Υπήρξε άλλη μία ημερομηνία, η οποία διακινήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών και η οποία ήταν η 24η Οκτωβρίου, ημερομηνία σύμφωνα με την οποία έπρεπε να πιεστεί η Ιερά Μονή Σινά να συμφωνήσει για το ιδιοκτησιακό της, διότι θα έβγαινε η απόφαση του Εφετειακού Δικαστηρίου της Αιγύπτου. Γι’ αυτή την ημερομηνία έχει να πει κάτι άλλο το Υπουργείο; Γιατί παρήλθε η ημερομηνία», σημείωσε ο κ. Θανάσουλας.
Ο εκπρόσωπος της ΝΙΚΗΣ, αποκάλυψε στη συνέχεια ότι έχει στην κατοχή του επίσημο έγγραφο που διαψεύδει πλήρως τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς:
«Έχω στα χέρια μου, κύριε Λοβέρδο, βεβαίωση από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αιγύπτου ότι δεν έχει καν προσδιοριστεί η αναίρεση. Καμία από τις δύο. Εδώ λοιπόν μιλάμε για παραπλάνηση του Αρχιεπισκόπου Σινά. Ποιοι είναι αυτοί που παραπληροφόρησαν τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών, που στη δήλωσή του είπε ότι έσπευσε και δέχτηκε αυτό τον συμβιβασμό για να προλάβει την απόφαση του δικαστηρίου;»
Όσο για την «εκκρεμότητα 1.500 ετών», ο κ. Θανάσουλας υπογράμμισε:
«Συγγνώμη, κοροϊδευόμαστε; Υπάρχει εκκρεμότητα χιλίων πεντακοσίων ετών; Έναντι ποιου; Γιατί δεν είχε νομική υπόσταση χίλια πεντακόσια χρόνια; Ήταν στον αέρα; Η Ιερά Μονή Σινά ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, επιβίωσε κατά την Οθωμανική με τίτλους ιδιοκτησίας και, το κυριότερο, προστατεύεται με τη σύμβαση της UNESCO, την οποία η Αίγυπτος έχει αποδεχθεί», είπε και συνέχισε:
«Γιατί θεωρείται επωφελής μια συμφωνία όπου η Ιερά Μονή Σινά παραδίδει την κυριότητά της; Η ανακοίνωση του Αγίου Όρους μιλάει για διττή κυριαρχία-δηλαδή το μοναστήρι θα έχει την ιδιότητα μόνο του κατόχου και η κυριότητα θα ανήκει στο αιγυπτιακό κράτος. Αλίμονο αν έχει παρασυρθεί ο Αρχιεπίσκοπος Σινά σε μία τέτοια συμφωνία».
Ο κ. Θανάσουλας, αντέκρουσε τον ισχυρισμό ότι η συμφωνία χαιρετίστηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος:
«Όταν λέτε ότι χαιρέτισαν οι Πατριάρχες και οι Αρχιερείς, τι χαιρέτησαν όταν είναι μια συμφωνία που δεν την ξέρετε ούτε εσείς; Πού είναι το δελτίο τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου; Δεν υπάρχει. Ο εκπρόσωπος τύπου της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, δήλωσε στο Open ότι αυτό που κάνανε ήταν να ενθαρρύνουν τον Αρχιεπίσκοπο να υπογράψει μια συμφωνία επωφελή για το συμφέρον της Ιεράς Μονής όχι αυτή τη συμφωνία».
Κλείνοντας, ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ διερωτήθηκε, απευθυνόμενος στον κ. Λοβέρδο, πώς είναι δυνατόν να παραμένει στο κυβερνητικό επιτελείο ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, Θάνος Ντόκος. Υπενθύμισε μάλιστα τις παλαιότερες δηλώσεις του κ. Ντόκου, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει την ελληνική πολιτική στήριξη στον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ στη Λιβύη ως “λάθος επένδυση”, ισχυριζόμενος ότι η αλλαγή του στρατιωτικού momentum έκανε τον Χαφτάρ να “μετράει μέρες”».
«Τον κ. Θάνο Ντόκο γιατί τον κρατάτε ακόμη; Περιμένουμε τώρα από τον Χαφτάρ να γυρίσει πίσω σ εμάς; Πληρώνεται ή είναι και αυτός εθελοντής; Ο κ. Ντόκος για να αλλάξει λάμπα στο σπίτι του στέλνει sms στον γείτονα, αυτής της νοοτροπίας είναι», κατέληξε με νόημα.
Από τη Μονή Σινά και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα έως τους ψυχολόγους και τις ελλείψεις του ΕΣΥ, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έθεσε την κυβέρνηση προ των ευθυνών της από το βήμα της Ολομέλειας.
Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους τοποθετήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ Τάσος Οικονομόπουλος, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Ψυχολόγων, τα Παρατηρητήρια Ψυχικής Υγείας, το νοσηλευτικό επάγγελμα και σειρά ακόμη ρυθμίσεων για το ΕΣΥ. Η συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου είχε οριστεί για την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου στην Ολομέλεια.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του στα εθνικά θέματα και κυρίως στις εξελίξεις γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου και την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, ζητώντας συγκεκριμένες ενέργειες από την κυβέρνηση και πλήρη ενημέρωση της Βουλής.
Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις υπογράμμισε ότι οι διεθνείς καταδίκες του τουρκολιβυκού μνημονίου χρειάζονται συνέχεια στην πράξη, με άσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
«Η προάσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απαιτεί έμπρακτη άσκησή τους», ανέφερε, ζητώντας απρόσκοπτη διεξαγωγή των νόμιμων ερευνών, ολοκλήρωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης χωρίς αναγνώριση τουρκικής δικαιοδοσίας και επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.
«Η Κρήτη, η Κάσος, η Κάρπαθος, η Ρόδος και το Καστελόριζο έχουν δικαιώματα που η πατρίδα οφείλει να υπερασπίζεται με συνέπεια», τόνισε, προσθέτοντας ότι η σύνδεση Ελλάδας και Κύπρου αποτελεί «υπόθεση εθνικής ευθύνης» και απαιτεί διπλωματική συνέχεια, ισχυρή αποτροπή και πολιτική βούληση.
Η φράση του που έδωσε το πολιτικό στίγμα της παρέμβασής του ήταν σαφής: «Η αναβολή δεν μπορεί να αποτελεί εθνική στρατηγική».
Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η κριτική του προς την κυβέρνηση για την υπόθεση τηςΙεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Ο κ. Οικονομόπουλος ζήτησε να κατατεθεί στη Βουλή το πλήρες κείμενο της συμφωνίας και να διευκρινιστεί τι ακριβώς προβλέπεται για την περιουσία, την αυτοδιοίκηση και τη μοναστική ζωή.
«Η κυβέρνηση οφείλει να τεκμηριώσει τους πανηγυρισμούς της, να καταθέσει το πλήρες κείμενο της συμφωνίας και να εξηγήσει τι διασφαλίζεται για την κυριότητα της περιουσίας, την αυτοδιοίκηση και την απρόσκοπτη μοναχική ζωή», δήλωσε.
Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης έχει από την πλευρά του χαρακτηρίσει τη συμφωνία «ιστορική», υποστηρίζοντας ότι εξασφαλίζει στο διηνεκές τον θρησκευτικό χαρακτήρα της Μονής και των εκκλησιαστικών κτημάτων, καθώς και τη συνέχιση της μοναστικής ζωής.
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ έστρεψε το ενδιαφέρον στην κυριότητα της περιουσίας, επικαλούμενος την επίσημη καταχώριση της περιοχής της Αγίας Αικατερίνης στην UNESCO. Στην επίσημη σελίδα του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς αναφέρεται πράγματι ότι η Μονή αποτελεί ιδιοκτησία της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, υπάγεται στην Αρχιεπισκοπή Σινά και είναι αυτοδιοίκητη και ανεξάρτητη.
«Αυτά δεν τα λέμε εμείς. Τα λέει η ίδια η αιγυπτιακή κυβέρνηση», είπε ο Τάσος Οικονομόπουλος, αναφερόμενος στον φάκελο που είχε υποβληθεί για την εγγραφή του μνημείου.
Στη συνέχεια πραγματοποίησε εκτενή ιστορική αναδρομή στις περιπέτειες της μοναστηριακής περιουσίας από την Οθωμανική περίοδο και αναφέρθηκε στον λεγόμενο Αχτιναμέ, το ιστορικό κείμενο που συνδέεται με την προστασία της Μονής και των μοναχών της.
Ο κ. Οικονομόπουλος κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν έχει παρουσιάσει δημόσια όλες τις νομικές και διπλωματικές παραμέτρους της συμφωνίας και ανέβασε κατακόρυφα τους τόνους απέναντι στον υπουργό Εξωτερικών.
«Ποιες είναι οι σκοτεινές διασυνδέσεις που επιτάσσουν αυτά τα συμφέροντα; Θα λογοδοτήσετε στην ιστορία 1.500 χρόνων», ανέφερε από το βήμα της Βουλής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα θα έπρεπε, εφόσον θεωρεί ότι τίθενται σε κίνδυνο κατοχυρωμένα δικαιώματα της Μονής, να εξετάσει όλα τα διαθέσιμα διεθνή μέσα, από την UNESCO έως την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΗΕ.
Ζήτησε ειδική συνεδρίαση της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αποστολή εμπειρογνωμόνων και κατάθεση τεκμηριωμένου υπομνήματος, ενώ υποστήριξε ότι πρέπει να υπάρξει διεθνής κινητοποίηση για την προστασία της Μονής και των μοναχών.
«Τι από αυτά έχετε κάνει, κύριε Γεραπετρίτη;», ήταν η αιχμηρή κατακλείδα του συγκεκριμένου σκέλους της παρέμβασής του.
Περνώντας στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, ο Τάσος Οικονομόπουλος αναγνώρισε ότι η θεσμική οργάνωση του επαγγέλματος του ψυχολόγου «ανταποκρίνεται σε πραγματική ανάγκη», επιμένοντας ότι το ζητούμενο είναι η προστασία του πολίτη.
«Ο πολίτης που αναζητά βοήθεια πρέπει να γνωρίζει σε ποιον απευθύνεται», ανέφερε και πρόσθεσε ότι η επιτυχία του νέου φορέα θα κριθεί από την προστασία των ληπτών υπηρεσιών, τη διαφάνεια και την ποιότητα της φροντίδας.
Έθεσε τρεις βασικές προϋποθέσεις.
Πρώτη, οι σαφείς κανόνες για τα επαγγελματικά δικαιώματα, την άσκηση του επαγγέλματος, τις εξειδικεύσεις και την ψυχοθεραπευτική επάρκεια.
«Ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει ποιος δικαιούται να παρέχει κάθε υπηρεσία και με ποια εκπαίδευση», σημείωσε.
Δεύτερη, η αντιπροσωπευτική διοίκηση και η διαφάνεια. Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ ζήτησε αυστηρό μεταβατικό πλαίσιο για την προσωρινή διοίκηση, γρήγορη προσφυγή σε εκλογές και διαφανή διαδικασία επιλογής, ώστε ο νεοσύστατος φορέας να περάσει το ταχύτερο σε αιρετή διοίκηση.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο μητρώο των ψυχολόγων, ζητώντας να είναι υποχρεωτικά ψηφιακό και διαρκώς ενημερωμένο. Στο σχέδιο που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση προβλεπόταν ενιαίο μητρώο, με δυνατότητα ψηφιακής τήρησής του.
«Ο πολίτης πρέπει να μπορεί να ελέγξει εύκολα τη νόμιμη επαγγελματική ιδιότητα εκείνου στον οποίο εμπιστεύεται την ψυχική του υγεία», τόνισε.
Τρίτη προϋπόθεση έθεσε την πρόσβαση σε επαρκώς στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες, συνδέοντας τις θεσμικές αλλαγές με τις πραγματικές ελλείψεις του ΕΣΥ.
«Η οργάνωση του επαγγέλματος πρέπει να συνοδεύεται από πολιτική για την κάλυψη των αναγκών στα νοσοκομεία. Το ίδιο ισχύει και για τη νοσηλευτική, για την παραμονή έμπειρων γιατρών στο ΕΣΥ», ανέφερε.
Κλείνοντας, υπενθύμισε ότι οι αναλυτικές παρατηρήσεις της ΝΙΚΗΣ για το νομοσχέδιο είχαν ήδη κατατεθεί κατά τη συζήτηση στις κοινοβουλευτικές επιτροπές από τη βουλευτή Ασπασία Κουρουπάκη, μεταφέροντας στην Ολομέλεια το αίτημα για σαφείς επαγγελματικούς κανόνες, διαφανή διοίκηση και ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων δομών Υγείας.
Τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις για το μέλλον της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά βρίσκονται σε κρίσιμη φάση, μετά και την απόφαση του Εφετείου της Ισμαηλίας που άλλαξε τα δεδομένα γύρω από την ακίνητη περιουσία της, ο Έλληνας ευρωβουλευτής Νίκος Αναδιώτης φέρνει την υπόθεση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (5/8/2026), ζητώντας σαφείς εγγυήσεις για την προστασία του ιστορικού μοναστηριού, της περιουσίας και της μοναστικής του κοινότητας.
Με γραπτή ερώτησή του, ο Νίκος Αναδιώτης καλεί την Επιτροπή να διευκρινίσει εάν έχει ήδη θέσει το θέμα στις αιγυπτιακές αρχές, πώς αξιολογεί τις τελευταίες εξελίξεις υπό το πρίσμα της θρησκευτικής ελευθερίας και των διεθνών υποχρεώσεων της Αιγύπτου και κατά πόσο η προστασία της Μονής θα ενταχθεί στον πολιτικό διάλογο ΕΕ–Αιγύπτου και θα συνδεθεί με την ευρωπαϊκή χρηματοδοτική συνεργασία.
Η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ κ. Κάγια Κάλλας απαντά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις μετά τη δικαστική απόφαση του 2025 και επισημαίνει ότι η ΕΕ θα βρίσκεται σε στενό συντονισμό με την Ελλάδα, ελέγχοντας την τήρηση των δεσμεύσεων της αιγυπτιακής κυβέρνησης για τη διαφύλαξη του θρησκευτικού, ιστορικού και πνευματικού καθεστώτος της Μονής, σύμφωνα με τη Σύμβαση της UNESCO.
Τα καίρια ερωτήματα, ωστόσο, που έθεσε ο ευρωβουλευτής για τις εγγυήσεις ως προς την περιουσία και τη μοναστική κοινότητα, αλλά και για τη σύνδεση της υπόθεσης με την ευρωπαϊκή χρηματοδοτική συνεργασία, παραμένουν χωρίς συγκεκριμένη απάντηση.
