Η ατελής θεραπεία ενός τυφλού
Όλες οι Κυριακές δεν είναι ίδιες
Sixth Sunday of Pascha: Sunday of the Blind Man
The Sundays after Easter in the Orthodox Christian Heritage!
ΠΟΛΛΑΣ ΕΠΙΘΕΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΠΛΗΓΑΣ, ΕΒΑΛΟΝ ΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗΝΑΓΑΠΑΣ ΜΕ ΖΗΛΟ;
Κυριακή 17 Μαΐου 2026
Η Κυριακή του γενναίου Τυφλού, που υπερασπίστηκε το Χριστό (& μια μπαλλάντα γι' αυτόν)! // Sunday of the Blind Man
Η ατελής θεραπεία ενός τυφλού
Όλες οι Κυριακές δεν είναι ίδιες
Sixth Sunday of Pascha: Sunday of the Blind Man
The Sundays after Easter in the Orthodox Christian Heritage!
ΠΟΛΛΑΣ ΕΠΙΘΕΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΠΛΗΓΑΣ, ΕΒΑΛΟΝ ΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗΝΑΓΑΠΑΣ ΜΕ ΖΗΛΟ;
Με αυτή την υπέροχη «αριθμητική», πώς να μην ευωδιάσουν τα χρυσαφένια οστά του...
Άγιος Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης (9 Μαΐου)
Γέροντος Μωυσή Αγιορείτου
ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ
Ο Σιμωνοπετρίτης ηγούμενος Ιερώνυμος συνήθιζε να κοιμάται στο σκαμνί ή στην καρέκλα και για λίγο.
«Στον μοναχό είναι αρκετό και τ’ ότι βρίσκεται κάτω από σκεπή» έλεγε. «Περισσότερο πετρέλαιο είχε κάψει στη λάμπα του για τις αναγνώσεις και μελέτες του, παρά νερό είχε πιει σε όλη του τη ζωή», έλεγαν.
Όταν αδελφοί του τον κατηγόρησαν για καταχραστή, ενώ γνώριζε καλά τους καταχραστές, η ανεξικακία του δεν του επέτρεψε να τους μαρτυρήσει και απλά στους ανακρίνοντες είπε: «Μήπως ο άγιος Σίμων γνωρίζει… Μήπως εκείνος χρειάσθηκε τα χρήματα και τα πήρε…».
Υπέμεινε αδιαμαρτύρητα εξορία. Έκανε βουρδουνάρης στη μονή Κουτλουμουσίου. Έμεινε για λίγο σε μία καρβουναποθήκη στα Καυσοκαλύβια. Διήλθε από το μετόχι του Αγίου Χαραλάμπους στη Θεσσαλονίκη και κατέληξε στο μετόχι της Αναλήψεως των Αθηνών. Δεν έπαυσε ποτέ να προσεύχεται θερμά για τους κατηγόρους και τους συκοφάντες του.
Στο τέλος των συνεχών αγώνων του η αγάπη του στον Θεό αποδείχθηκε με ουράνια χαρίσματα: διάκριση, διόραση, προόραση. Αξιώθηκε να λειτουργεί με αγγέλους. Να μην πατά στη γη όταν λειτουργούσε. Τα πνευματικά του τέκνα μιλούν με ιερή συγκίνηση για θαύματα της πύρινης προσευχής του. Ο θάνατος τον βρήκε προσευχόμενο κι ευχαριστούντα τον Θεό για το μεγάλο δώρο των πυκνών ασθενειών του.
Για όσους αγαπούν τους αριθμούς, δίνουμε μερικούς: 17 ετών έρχεται από το Ρεΐζ-Δερέ της Μ. Ασίας στην ουρανογείτονα Σιμωνόπετρα.
Μετά 47 ετών δοκιμή κείρεται μεγαλόσχημος μοναχός από τον σπουδαίο Αλατσατιανό ηγούμενο Νεόφυτο (+1907).
Επί 43 έτη δεν κοιμήθηκε σε κρεβάτι. 69 έτη φορούσε το τίμιο του μοναχού ένδυμα, χρησιμοποιώντας το πάντοτε ως υπηρετική ποδιά των αδελφών του. Το μοναχικό ράσο φόρεσε σε περισσότερες από 300 αφιερωμένες ψυχές.
Τα πνευματικά του τέκνα αριθμούνται σε αρκετές δεκάδες εκατοντάδων.
Οι παραμυθητικές [=παρηγορητικές] επιστολές του υπολογίζονται σε 10.000 περίπου.
Μνημόνευε καθημερινά στην προσκομιδή περί τα 2.500 ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων.
Στο συρτάρι του βρήκαν μετά την οσιακή κοίμησή του 7 δραχμές, που δεν θα είχε προλάβει να προσφέρει στους φίλους του φτωχούς, στις πόρτες των οποίων τις νύχτες κρυφά άφηνε την ελεημοσύνη του. 
Εκοιμήθη σε ηλικία 86 ετών. Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 7.1.1957. Χιλιάδες κόσμος βρέθηκε στην κηδεία του διηγούμενος μετά δακρύων πολλά θαυμαστά γεγονότα του βίου του. Ετάφη πίσω από το άγιο βήμα του ιερού ναού της Αναλήψεως, μετοχιού της αθωνικής μονής Σίμωνος Πέτρας, στον Βύρωνα Αθηνών. Υπήρξε οικονόμος του μετοχίου από το 1931.
Ωφέλησε χιλιάδες ψυχές. Με αυτή την υπέροχη «αριθμητική» πώς να μην ευωδιάσουν τα χρυσαφένια οστά του, στην ανακομιδή του 1965, όπου παιδί κι εμείς παρακολουθούσαμε με συγκίνηση τα γενόμενα, μη γνωρίζοντας τότε ότι μετά δύο δεκαετίες θα μονάζαμε στη μονή του και θα καθιστάμεθα βιογράφος του. Η μακαριστή μητέρα μου τον είχε Πνευματικό.
Ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικης Νικόλαος, ζώντας στο μετόχι της Αναλήψεως, έγραφε γι’ αυτόν: «Επίγειος άγγελος. Ουράνιος άνθρωπος. Ήταν ενάρετος και σε έκρινε. Ήσουν αμαρτωλός και σε ανέπαυε. Τον αγαπούσες και σε απεμάκρυνε. Του δημιουργούσες πειρασμούς και δεν σε απέφευγε. Τον επαινούσες και σε επιτιμούσε. Τον αδικούσες και αρνιόταν να δικαιολογηθεί. Συχνά ανέδιδε ευωδία. Ήταν τόσο ευκατάνυκτος, που σχεδόν πάντοτε κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου έσπαγε η φωνή του και άνοιγαν οι κρουνοί των οφθαλμών του. Χαιρόταν να συναντά τις ψυχές στη μνημόνευση. Η συμμετοχή του στη θεία λατρεία τον μετεμόρφωνε σε άγγελο…».
Σάββατο 16 Μαΐου 2026
Τι έγινε και δυστύχησαν τα παιδιά μας;
Όταν το γέλιο σβήνει από τα πρόσωπα των παιδιών
Ευθυμία Πορφυριάδου
Εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Επικεφαλής Θ.Ο. Παιδείας της ΝΙΚΗΣ
Με βαριά καρδιά παρακολουθούμε όσα συνέβησαν με τα δύο κορίτσια στην Ηλιούπολη. Μπροστά σε τέτοιες στιγμές, τα λόγια περισσεύουν. Προέχει ο σεβασμός, η σιωπή, η σκέψη. Κι ένα επίμονο ερώτημα που δεν μπορούμε να αποφύγουμε… Πώς γίνεται παιδιά να φτάνουν να νιώθουν ότι δεν υπάρχει τίποτα να τα κρατά εδώ;
Γιατί δύο νέοι άνθρωποι επέλεξαν το άλμα στο κενό από τη ζωή; Τι έγινε και δυστύχησαν τα παιδιά μας;
Όπως εύστοχα έχει θέσει και ο Πρόεδρος μας Δημήτριος Νατσιός, κάτι έχει αλλάξει βαθιά όταν το γέλιο σβήνει από τα πρόσωπα των παιδιών. Και πράγματι, το βλέπουμε γύρω μας: έφηβοι κουρασμένοι πριν καν ξεκινήσουν, αγχωμένοι χωρίς σαφή λόγο, απογοητευμένοι χωρίς να έχουν δοκιμάσει ακόμη τη ζωή.
Είναι πλέον φανερό πως κάτι βαθύτερο δεν πάει καλά.
Οι νέοι σήμερα μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο που τους ζητά διαρκώς να αποδείξουν την αξία τους, αλλά σπάνια τους εξηγεί γιατί αξίζει να ζουν. Η επιτυχία μετριέται με δείκτες, επιδόσεις, επιτεύγματα. Όμως η ζωή δεν χωρά μόνο σε αυτά. Όταν λείπει το νόημα, όταν δεν υπάρχει μια αίσθηση σκοπού, όλα τα υπόλοιπα αδειάζουν.
Μέσα σε αυτό το τοπίο, και το σχολείο έχει χάσει κάτι από τον πυρήνα του. Θα έπρεπε να είναι χώρος όπου το παιδί νιώθει ότι ανήκει, ότι μπορεί να αναπνεύσει, να δοκιμάσει, να κάνει λάθη χωρίς να συντρίβεται. Αντί γι’ αυτό, συχνά μετατρέπεται σε μηχανισμό πίεσης. Οι Πανελλήνιες εξετάσεις, που θα έπρεπε να είναι μια πόρτα προς το μέλλον, βιώνονται από πολλά παιδιά σαν ένα στενό πέρασμα — ιδιαίτερα όταν η αποτυχία συνδέεται άμεσα με την οικονομική δυνατότητα της οικογένειας να προσφέρει δεύτερες ευκαιρίες.
Για αυτό το θέμα δεν μπορούμε να το δούμε μόνο ως εκπαιδευτικό πρόβλημα αλλά και ως βαθιά πολιτικό. Οι γενικές διακηρύξεις δεν προσφέρουν τίποτε ουσιαστικό. Απαιτούνται δράση και συγκεκριμένες προτάσεις.
Ως ΝΙΚΗ διεκδικούμε ένα σχολείο ανθρώπινο για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Πρώτα απ’ όλα, η παρουσία ψυχολόγων δεν μπορεί να είναι αποσπασματική ή συμβολική. Απαιτείται σταθερή παρουσία σε κάθε σχολική μονάδα, ώστε κάθε παιδί να ξέρει ότι υπάρχει ένας άνθρωπος διαθέσιμος να το ακούσει πριν το αδιέξοδο γίνει η μόνη επιλογή.
Δεύτερον, ο εκπαιδευτικός πρέπει να απελευθερωθεί από τον ασφυκτικό κλοιό της γραφειοκρατίας. Δεν είναι δυνατόν ο δάσκαλος να πνίγεται σε χαρτιά και ψηφιακές καταχωρήσεις και να μην έχει χρόνο να κοιτάξει το παιδί στα μάτια. Η πολιτεία οφείλει να του επιστρέψει τον παιδαγωγικό του ρόλο — να του δώσει χρόνο, στήριξη και εμπιστοσύνη.
Τρίτον, η οικογένεια χρειάζεται ουσιαστική ενίσχυση. Όχι γενικές συμβουλές, αλλά οργανωμένες δομές: σχολές γονέων, δωρεάν συμβουλευτική, πραγματική στήριξη. Δεν μπορούμε να απαιτούμε από τους γονείς να διαχειριστούν μόνοι τους μια πραγματικότητα που γίνεται όλο και πιο σύνθετη.
Και τέλος, οφείλουμε να ανοίξουμε ξανά τη συζήτηση για το νόημα της παιδείας. Τα παιδιά δεν χρειάζονται μόνο γνώσεις ή δεξιότητες, που έγινε η μόνη λέξη στα χείλη των υπεύθυνων Υπουργείων. Χρειάζονται αξίες, προσανατολισμό, μια αίσθηση ότι η ζωή έχει βάθος και σκοπό. Σε αυτό το σημείο, ο ρόλος του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι κρίσιμος και δεν μπορεί να υποβαθμίζεται. Είναι ο χώρος όπου το παιδί μπορεί να έρθει σε επαφή με θεμελιώδη ερωτήματα ύπαρξης, να αναζητήσει νόημα, να κατανοήσει την αξία της ζωής ως δώρο και ευθύνη, να σταθεί απέναντι στον εαυτό του και τον άλλον με σεβασμό. Είναι η δυνατότητα εσωτερικής καλλιέργειας που σήμερα λείπει όσο ποτέ. Γιατί τα παιδιά πρωτίστως πετυχαίνουν όταν καταλάβουν γιατί αξίζει να ζουν. Αν δεν το δούμε αυτό, θα συνεχίσουμε να διορθώνουμε επιφάνειες, ενώ το πρόβλημα θα βαθαίνει.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν είναι πώς θα κάνουμε το σχολείο πιο αποδοτικό. Είναι πώς θα το κάνουμε ξανά ζωντανό. Πώς θα γίνει ένας χώρος όπου κανένα παιδί δεν θα αισθάνεται μόνο του μέσα σε πλήθος. Όπου δεν θα μετριέται μόνο η επίδοση, αλλά θα στηρίζεται η ίδια η ύπαρξη.
Οι Νεοφώτιστοι στην Τουρκία. Γιατί βαφτίζονται χριστιανοί (βίντεο)
Βίντεο από το κανάλι του Παντελή Σαββίδη.
Στο πρώτο μέρος της εκπομπής Πρίσμα της Δημοτικής Τηλεόρασης Θεσσαλονίκης, ο Συμεών Σολταρίδης, Θρησκειολόγος, Συγγραφέας, Δημοσιογράφος και Πρόεδρος της ελληνικής ρωμαϊκής κοινότητας Μπαλίνου στην Κωνσταντινούπολη, μιλά για το φαινόμενο των μαζικών βαπτίσεων χριστιανών στην Τουρκία.
Στο δεύτερο μέρος ο πρώην Επιθεωρητής του Διεθνούς Οργαισμού Ατομικής Ενέργειας Παντελής Οικονόμου, μιλά για τις τελευταίες εξελίξεις στο Ιράν.
Διαβάζουμε:
Βαπτίσεις Χριστιανών στην Τουρκία (ρεπορτάζ)
Τουρκία: Ανακαινίζεται ελληνορθόδοξος ναός με αίτημα των μουσουλμάνων
Και:
Συμπλήρωμα
29 Μαΐου: "επίθεση" στους Τούρκους
Η Ορθοδοξία στην Τουρκία! (2013)
Ορθοδοξία Πολύγλωσση - Πνευματική ομάδα ιστοσελίδων σε διάφορες γλώσσες
Παρασκευή 15 Μαΐου 2026
Οι Σκοτεινές Ρίζες του Ναζισμού και η Ελληνορθόδοξη Παράδοση
Η Άρνηση της Οικουμενικότητας
Ο εθνικοσοσιαλισμός δεν ήταν απλώς ένα πολιτικό κίνημα. Ήταν ένα σύστημα με βαθιές μυθολογικές, εσωτερικές και νεοπαγανιστικές καταβολές. Πίσω από τις ομιλίες του Χίτλερ και τις στρατιωτικές παρελάσεις κρυβόταν ένας κόσμος ρουνικών συμβόλων, αρχαιογερμανικής μυθολογίας και αποκρυφιστικών εταιρειών που διαμόρφωσαν την ιδεολογία του Γ΄ Ράιχ σε βάθος.
Το Βολκισχ Κίνημα και η Επιστροφή στη Φυλετική Ψυχή
Στα τέλη του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε στη Γερμανία το Völkisch κίνημα, που ήταν ένα μείγμα εθνικισμού, ρομαντισμού και παγανιστικής αναβίωσης. Οι εκπρόσωποί του απέρριπταν τον χριστιανισμό ως εβραϊκή θρησκεία και αναζητούσαν τις αυθεντικές πνευματικές ρίζες του γερμανικού λαού στη γερμανοσκανδιναβική μυθολογία στον Όντιν, στον Θωρ και στην Βάλχαλα.
Ο Γκίντο φον Λιστ (1848–1919) ήταν από τους πρώτ
ους που συνέδεσε τα ρουνικά γράμματα με φυλετική μυστικιστική σημασία, αναπτύσσοντας το σύστημα των Armanenrunen. Ο Γιοργκ Λανς φον Λίμπενφελς ίδρυσε το τάγμα Ordo Novi Templi και κυκλοφορούσε ένα περιοδικό που συνδύαζε τον αρχαϊκό παγανισμό με ρατσιστικές θεωρίες.
ους που συνέδεσε τα ρουνικά γράμματα με φυλετική μυστικιστική σημασία, αναπτύσσοντας το σύστημα των Armanenrunen. Ο Γιοργκ Λανς φον Λίμπενφελς ίδρυσε το τάγμα Ordo Novi Templi και κυκλοφορούσε ένα περιοδικό που συνδύαζε τον αρχαϊκό παγανισμό με ρατσιστικές θεωρίες.
Η Θούλη-Γκεζέλσαφτ: Η Μυστική Εταιρεία που Γέννησε το Ναζιστικό Κόμμα
Η Εταιρεία Θούλη (Thule-Gesellschaft, 1918) ήταν ίσως ο πιο καθοριστικός κρίκος μεταξύ αποκρυφισμού και πολιτικής. Το όνομά της παρέπεμπε στη μυθική Χώρα Θούλη την φερόμενη ως πρωταρχική πατρίδα της αρίας φυλής.
Τα μέλη της εταιρείας πίστευαν στην ύπαρξη αρχαίου υπερβορείου πολιτισμού, πνευματικά ανώτερου, από τον οποίο καταγόταν η γερμανική φυλή. Το έμβλημά τους ήταν η σβάστικα ένα αρχαίο ινδοευρωπαϊκό σύμβολο στο οποίο προσέδωσαν ρατσιστική σημασία. Από τους κόλπους της Θούλης προέκυψε το NSDAP.
Η SS και ο Χάινριχ Χίμλερ: Ένα Νέο Τευτονικό Τάγμα
Ο Χάινριχ Χίμλερ ήταν ο κατεξοχήν παγανιστής του ναζιστικού καθεστώτος. Αντιλαμβανόταν τα Schutzstaffel (SS) όχι ως απλή στρατιωτική δύναμη, αλλά ως ιερατική αδελφότητα εμπνευσμένη από τους μεσαιωνικούς ιππότες.
Το κάστρο Βέβελσμπουργκ μετατράπηκε σε ιερό τόπο των SS, με τελετουργίες και αποκρυφιστικά σύμβολα.
Τα μέλη της SS χρησιμοποιούσαν ρουνικά σύμβολα,το διπλό Sig (
) ήταν το έμβλημά τους.
) ήταν το έμβλημά τους.Ο Χίμλερ πίστευε ότι αναβίωνε τον Ερρίκο Α΄ της Γερμανίας και τελούσε ιδιωτικές τελετές στην μνήμη του.
Ίδρυσε το Ahnenerbe (Κληρονομιά των Προγόνων), έναν ψευδοεπιστημονικό οργανισμό που αναζητούσε αποδείξεις για την ανωτερότητα της αρίας φυλής από το Θιβέτ ως τη Σκανδιναβία.
Η Σβάστικα και τα Ρουνικά Σύμβολα
Η σβάστικα (Hakenkreuz) δεν ήταν ναζιστική επινόηση.Ήταν αρχαίο σύμβολο (από τη σανσκριτική λέξη svastika = ευτυχία), απαντώμενο σε ινδουιστικές, βουδιστικές και σλαβικές παραδόσεις. Οι ναζιστές το οικειοποιήθηκαν ως σύμβολο ηλιακής δύναμης και φυλετικής καθαρότητας.
Τα ρουνικά γράμματα χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς:
Sig (ᛋ): Σύμβολο νίκης.Χρησιμοποιήθηκε ως το έμβλημα των SS.
Odal (ᛟ): Σύμβολο κληρονομιάς και γης,χρησιμοποιήθηκε από αγροτικές οργανώσεις.
Leben (ᛚ) και Tod (ᛏ): Ζωή και θάνατος χαράσσονταν στις ταφόπλακες των μελών των SS.
Ο Χίτλερ και η Θρησκεία:
Ο ίδιος ο Χίτλερ ήταν θρησκευτικά αμφίθυμος. Δημοσίως χρησιμοποιούσε χριστιανική γλώσσα για πολιτικούς λόγους, ιδιωτικά όμως εξέφραζε περιφρόνηση για τον χριστιανισμό. Στις Συζητήσεις του Τραπεζιού(Tischgespräche) αναφέρεται: «Δεν αντέχω τον Παύλο... αυτός κατέστρεψε τον αρχαίο κόσμο.»
Αρκετοί ναζιστικοί ιδεολόγοι, όπως ο Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ, ονειρεύονταν την αντικατάσταση του Χριστιανισμού από μια γερμανική θρησκεία βασισμένη στη φύση, στο αίμα και στη γη (Blut und Boden).
Η Ριζική Αντίθεση με τις Αξίες της Ρωμηοσύνης
Η νεοπαγανιστική και ρατσιστική κοσμοθεωρία του ναζισμού βρίσκεται στον απόλυτο ιστορικό και πνευματικό αντίποδα των αρχών της Ρωμηοσύνης δηλαδή της ελληνορθόδοξης πνευματικής και πολιτισμικής παράδοσης. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο αυτών κόσμων δεν είναι απλώς πολιτική, αλλά βαθύτατα οντολογική:
Ο εθνικοσοσιαλισμός θεοποίησε το αίμα (βιολογική καταγωγή) και τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε ανώτερες και κατώτερες φυλές. Αντίθετα, η Ρωμηοσύνη χαρακτηρίζεται από οικουμενικότητα θεμελιωμένη στο παύλειο «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην» και πρεσβεύει ότι η αξία του ανθρώπου δεν καθορίζεται από το DNA ή την εθνικότητά του, αλλά από την ελεύθερη πνευματική του υπόσταση.
Στον ναζισμό, το άτομο δεν έχει καμία απολύτως αξία παρά μόνο ως αναλώσιμο εξάρτημα της Φυλής (Volk) και του Κράτους. Στην ελληνορθόδοξη παράδοση, ο άνθρωπος προσεγγίζεται ως πρόσωπο(πλασμένο κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν του Θεού). Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, ανεξαρτήτως ικανοτήτων, υγείας ή καταγωγής, φέρει απόλυτη, αναφαίρετη και αιώνια αξία.
Ο νεοπαγανισμός του Χίτλερ και του Χίμλερ δανείστηκε τον κοινωνικό δαρβινισμό, εξυμνώντας τον πόλεμο, τη βία, τον αφανισμό των αδυνάτων και την επικράτηση του ισχυρού. Η Ρωμηοσύνη προτάσσει ως ύψιστο ιδεώδες το ακριβώς αντίθετο.Την αγάπη, την αλληλεγγύη και τη σταυρική θυσία (την κένωση του δυνατού για χάρη του αδύναμου).
Το ιδεολόγημα Blut und Boden καθηλώνει τον άνθρωπο στα φυσικά και ζωώδη ένστικτα. Η Ρωμηοσύνη, μέσα από τον ασκητικό της χαρακτήρα, καλεί τον άνθρωπο στην υπέρβαση των φυσικών δεσμεύσεων, θέτοντας ως σκοπό την πνευματική ελευθερία και τη μεταμόρφωση του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο ότι το ναζιστικό καθεστώς έτρεφε βαθύτατο μίσος για την χριστιανική ηθική, θεωρώντας τη συγχώρεση και το έλεος ως αδυναμίες που μόλυναν την υποτιθέμενη αγριότητα του αρχαίου άριου πνεύματος.
Η παγανιστική διάσταση του ναζισμού δεν ήταν περιθωριακό φαινόμενο ,αλλά δομικό στοιχείο της ιδεολογίας του. Η κατανόησή της μας βοηθά να αντιληφθούμε πώς ένα εγκληματικό καθεστώς χρησιμοποίησε το μυθολογικό, το ιερό και το θρησκευτικό αίσθημα για να χτίσει μια ολοκληρωτική κοσμοθεωρία, η οποία ήρθε σε ευθεία ρήξη με τις οικουμενικές, ουμανιστικές και χριστιανικές αξίες της ελληνορθόδοξης ταυτότητας (Ρωμηοσύνης). Η ιστορία αυτή παραμένει απαραίτητη μελέτη για κάθε εποχή που αναρωτιέται πώς το κακό μπορεί να ντυθεί με ιερά ενδύματα.
N: Παρακαλώ, επισκεφτείτε την ενότητά μας για τον Ναζισμό.
Πηγές:
Goodrick-Clarke, Nicholas. The Occult Roots of Nazism: Secret Aryan Cults and Their Influence on Nazi Ideology. NYU Press, 1993.
von List, Guido. Das Geheimnis der Runen (Το Μυστικό των Ρούνων), 1908.
Kershaw, Ian. Hitler: 1889-1936 Hubris. Penguin Books, 1998 (Αναφορά στη σύνδεση μελών της Θούλης με το πρώιμο ναζιστικό κόμμα).
Sebottendorf, Rudolf von. Bevor Hitler kam (Πριν έρθει ο Χίτλερ), 1933.
Pringle, Heather. The Master Plan: Himmler’s Scholars and the Holocaust. Hyperion, 2006.
Hale, Christopher. Himmler’s Crusade: The Nazi Expedition to Tibet. John Wiley & Sons, 2003.
Quinn, Malcolm. The Swastika: Constructing the Symbol. Routledge, 1994.
Lumsden, Robin. Himmler's Black Order: A History of the SS. Sutton Publishing, 2005.
Trevor-Roper, Hugh (ed.). Hitler's Table Talk 1941–1944. Enigma Books, 2000 (Ειδικά οι αναφορές του Αυγούστου 1942 για τον χριστιανισμό και τον Απόστολο Παύλο).
Speer, Albert. Inside the Third Reich. Simon & Schuster, 1970 (Αναφορές στην επιθυμία του Χίτλερ για μια θρησκεία πιο «πολεμική»).
Ρωμανίδης, Ιωάννης. Ρωμηοσύνη. Εκδ. Πουρνάρα, 1975.
Γιανναράς, Χρήστος. Η ελευθερία του ήθους. Εκδ. Ίκαρος, 1970 (Για την οντολογία του προσώπου έναντι της μάζας).
Chapoutot, Johann. La révolution culturelle nazie (Η πολιτιστική επανάσταση του ναζισμού), 2021 (Για τη σύγκρουση ναζισμού και ανθρωπιστικών/χριστιανικών αξιών).
Rosenberg, Alfred. Der Mythus des zwanzigsten Jahrhunderts (Ο Μύθος του 20ού Αιώνα), 1930.
Πέμπτη 14 Μαΐου 2026
Για το άλμα στο κενό των δύο 17χρονων κοριτσιών
«Τρία πράγματα μας θυμίζουν τον χαμένο παράδεισο:
Το άρωμα των λουλουδιών
Το κελάηδισμα των πουλιών
Και το γέλιο των παιδιών», έλεγε ο Ντοστογιέφσκι.
Τι συμβαίνει; Γιατί σβήνει το γέλιο από τα νόστιμα πρόσωπα των παιδιών και βλέπουν σκοτάδια γύρω τους;
Τι Ελλάδα είναι αυτή που γεμίζει απελπισία παιδιά, νέα κορίτσια που είναι φως και ζωή; Ποιος θα μας γλιτώσει από ένα κράτος που οι δημοσκοπικοί δείκτες είναι σημαντικότεροι από το άρωμα της νιότης;
Ήμουν μια ζωή με παιδιά και η καρδιά μου κλαίει για την τραγωδία.
Ο αναστάς Χριστός να παρηγορεί και να γιατρεύει πληγές.
Δημήτρης Νατσιός
*****
Βορύλλας: «Τα παιδιά μας βρίσκονται σε αδιέξοδο, τα παιδιά μας ζητούν βοήθεια»
Στην Ολομέλεια της Βουλής, ο βουλευτής Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της ΝΙΚΗΣ Ανδρέας Βορύλλας μίλησε για την τραγωδία με τις δύο μαθήτριες που πήδηξαν μαζί από την ταράτσα πολυκατοικίας, με τη μία να χάνει ακαριαία τη ζωή της και την άλλη να δίνει μάχη στο ΚΑΤ σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση.
Με λόγια φορτισμένα από αγωνία και ευθύνη, στάθηκε στο μήνυμα που άφησε η μία από τις δύο νεαρές, λέγοντας πως μέσα του καθρεφτίζεται η ανασφάλεια, η μοναξιά, η έλλειψη οράματος και το αδιέξοδο που βιώνουν πολλά παιδιά σήμερα.
Ο κ. Βορύλλας υπογράμμισε ότι η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ακόμη μία τραγική είδηση. «Μιλάμε για τα δικά μας παιδιά. Μιλάμε για το μέλλον της πατρίδας μας», τόνισε, στέλνοντας μήνυμα αφύπνισης προς την Πολιτεία και την κοινωνία.
Παράλληλα, εξέφρασε την έντονη ενόχλησή του για τη διαρροή του μηνύματος που έγραψε η μια μαθήτρια, χαρακτηρίζοντάς την ως «μια αλγεινή πράξη», ζητώντας να αναζητηθούν ευθύνες για τον τρόπο με τον οποίο ένα τόσο ευαίσθητο και ανθρώπινο ζήτημα βγήκε στη δημοσιότητα.
Το βίντεο από εδώ
Σας παρακαλώ, και:
Η Νεολαία δεν είναι αδιάφορη – είναι πληγωμένη. Και ζητά Αλήθεια.
«Αυτοί οι τύποι είχαν υπερδυνάμεις που εμείς σήμερα τις ψάχνουμε με το κυάλι»...
Το αντίδοτο στην Trap και τον μηδενισμό: Επιστροφή στην Ορθόδοξη ηθική και τον παραδοσιακό πολιτισμό
Tι σχέση έχει ο Νατσιός με τον εγγονό του Ρόμπερτ ντε Νίρο που πέθανε από λευκή σκόνη;
Τετάρτη 13 Μαΐου 2026
Να τεθεί βέτο στην ευρωπαϊκή ενίσχυση της Συρίας αν δεν προστατευθεί η Ελληνορθόδοξη (Ρωμαίικη) κοινότητα!
Δυστυχώς,
το πολιτικό σύστημα, που άλλοτε επικαλούνταν τη «σωστή πλευρά της
Ιστορίας», σιωπά. Σιωπά την ώρα που καταστρέφεται οτιδήποτε ελληνικό και
ορθόδοξο...
Για τη διετία 2026-2027, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εγκρίνει νέο πακέτο ύψους 620 εκατ. ευρώ για τη Συρία, το οποίο συνδυάζει προγράμματα κοινωνικοοικονομικής ανάκαμψης με ανθρωπιστική βοήθεια. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Ασάντ Χασάν Αλ-Σαϊμπάνι, δήλωσε ότι στη Συρία «δεν υπάρχουν μειονότητες».
Σύντομα, πράγματι, κινδυνεύει να μην υπάρχουν, καθώς το νέο τζιχαντιστικό συριακό καθεστώς επιδίδεται, σύμφωνα με καταγγελίες, σε συστηματικούς διωγμούς, κυρίως εναντίον της Ελληνορθόδοξης, Ρωμαίικης κοινότητας. Βία, καταστροφές, δολοφονίες και αρπαγές περιουσιών έχουν οδηγήσει σε δραματική συρρίκνωση τους αδελφούς μας Ορθόδοξους Ρωμηούς της Συρίας, με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινή ιστορία, πίστη, παράδοση και συνείδηση.
Οι άνθρωποι αυτοί προσβλέπουν στην ελεύθερη αδελφή τους, την Ελλάδα, για να υψώσει έστω μια φωνή υπέρ της προστασίας τους.
Δυστυχώς, το πολιτικό σύστημα, που άλλοτε επικαλούνταν τη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», σιωπά. Σιωπά την ώρα που καταστρέφεται οτιδήποτε ελληνικό και ορθόδοξο.
Η ΝΙΚΗ, πέρα από τις ανακοινώσεις της στα Μέσα Ενημέρωσης και τις τοποθετήσεις του προέδρου της Δημήτρη Νατσιού στη Βουλή υπέρ των διωκόμενων Ρωμηών της Συρίας, έχει καταθέσει ψήφισμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ερώτηση προς την Ύπατη Εκπρόσωπο, Kaja Kallas, μέσω του ευρωβουλευτή της Νίκου Αναδιώτη, ζητώντας άμεσα διπλωματικά μέτρα.
Η ΝΙΚΗ απαιτεί να κινητοποιηθεί επιτέλους η ελληνική κυβέρνηση, θέτοντας βέτο στην οικονομική ενίσχυση της κυβέρνησης της Συρίας, εφόσον δεν δοθούν σαφείς και δεσμευτικές εγγυήσεις για την προστασία των διωκόμενων Ορθόδοξων Ρωμηών και κάθε απειλούμενης μειονότητας.
Ας σταματήσουν τα πολιτικά παιχνίδια εις βάρος των αθώων. Ας σταματήσει η υποκρισία του δήθεν ανθρωπιστικού ενδιαφέροντος, που δίνει άλλοθι στην απροκάλυπτη βία και δημιουργεί ολοένα περισσότερα θύματα!
Θεματική Ομάδα Ρωμηοσύνης της ΝΙΚΗΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)