ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Το συγκλονιστικό βίντεο από τη Βουλή για τις αγωνίες των προσώπων με αναπηρία και των οικογενειών τους

 
Θεματικές Ομάδες ΝΙΚΗΣ

Η Νένα Χρονοπούλου (Ελένη Πολυχρονοπούλου) και ο Ανδρέας Βορύλλας στη Βουλή των Ελλήνων, για τις αγωνίες των προσώπων με αναπηρία και των οικογενειών τους.
Γονείς που αδυνατούν να εργαστούν. Μητέρες που μεγαλώνουν φροντίζοντας τα παιδιά τους, χωρίς επαρκή στήριξη. Οικογένειες που δυσκολεύονται ακόμη και να αγοράσουν τρόφιμα.
Η Νένα Χρονοπούλου μεταφέρει τη δύσκολη καθημερινότητά τους και ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ Ανδρέας Βορύλλας ζητά να ακουστούν οι προτάσεις τους και να υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση από την Πολιτεία.
Η συμπερίληψη κρίνεται στην πράξη. Καμία οικογένεια μόνη της. Κανένας άνθρωπος στο περιθώριο!

 

Παρακαλώ, επισκεφτείτε και το αφιέρωμα: Η ΝΙΚΗ διαρκώς στις επάλξεις για τα πρόσωπα με αναπηρία! Περιλαμβάνει παρεμβάσεις της ΝΙΚΗΣ μέχρι το καλοκαίρι του 2025. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει πάρα πολλά ακόμη.

Όλοι οι αδελφοί μας που έχουν οι ίδιοι αναπηρία ή φροντίζουν πρόσωπα με αναπηρία, ας γνωρίζουν ότι η ΝΙΚΗ είναι εκείνο το πολιτικό κίνημα που διαθέτει το πολιτισμικό και πνευματικό υπόβαθρο - και τη θέληση - να ανακουφίσει τα βάσανά τους, να δώσει λύση στα αδιέξοδα και τις αδικίες που υφίστανται. Ας το ψάξουν και ας κρίνουν μόνοι τους.

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Το Πολυτεχνείο ως φωνή επαγρύπνησης στη σιωπηλή εποχή της ψηφιακής επιτήρησης – Φασισμός και ιμπεριαλισμός στην εποχή μας

 


του Ανδρέα Βορύλλα, Βουλευτή ΝΙΚΗΣ, Β2 Τομέα Αθηνών

Εδώ, παρακαλώ.

Ομοίως και:

Το διαχρονικό αίτημα του Πολυτεχνείου – και ένα κάλεσμα!

(από εκεί η φωτο) 

 Συμπλήρωμα:

Ο θαυματουργός Πόντιος της 17 Νοέμβρη (άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας)

Νηστεία με αβοκάντο και το κινητό στην τουαλέτα!



π. Σπυρίδων Σκουτής – Ευχή

Σε κάθε νηστεία συνήθως διαβάζουμε διάφορα, από υψηλές θεολογίες μέχρι το γνωστό: «Δεν πειράζει να τρως γουρουνοπούλα κάθε μέρα, αρκεί να μην κουτσομπολεύεις».

Πάμε σε λίγο πιο πρακτικές και ποιμαντικές τακτικές, διότι αυτό έχει σημασία. Θεωρίες χωρίς πράξη ίσον μηδέν.

Πλέον στη νηστεία, κακά τα ψέματα, το διατροφικό κομμάτι είναι πολύ εύκολο. Με τις εναλλακτικές που υπάρχουν στα τρόφιμα κάνεις νηστεία άνετα. Εδώ μάλιστα υπάρχουν και άνθρωποι που κάνουν ανάλογες διατροφές ως στάση ζωής.

Έχουμε να πούμε κάτι εδώ; Έχουμε. Καλό είναι ακόμα και σε αυτό να έχουμε μια απλότητα. Δεν χρειάζεται να αντικαταστήσουμε τα πάντα, δηλαδή το αρτύσιμο με κάτι νηστίσιμο. Ας έχουμε στο φαγητό μας απλότητα. Λιτό και απέριττο. Απλό φαγάκι του Θεού και ό,τι εξοικονομήσουμε αυτές τις μέρες να το προσφέρουμε σε έναν άνθρωπο που δεν έχει να φάει και να σταθεί. 

Ούτε χρειάζεται να τρώμε ατελείωτες ώρες στην κουζίνα για να φτιάξουμε κάτι, νηστίσιμο μεν, αλλά να μοιάζει με αρτύσιμο, είτε στην όψη είτε στη γεύση. Η λέξη απλότητα θεωρώ ότι καλύπτει τα πάντα. Ό,τι έτρωγε ο παππούς και η γιαγιά μας, αν σας αρκεί αυτό.

Στη νηστεία τοποθετείται ασκητικά όλος ο άνθρωπος και οι αισθήσεις του. Δεν κάνουμε κόψε-ράψε. Βάζεις στην ασκητική «μηχανή» όλο σου τον εαυτό και όλο σου το είναι. Αν βάλουμε ψαλίδι, χάνουμε το νόημα και την ουσία.

Από την άλλη, οφείλουμε πλέον να μιλάμε και για νηστεία από τα social και το κινητό. Φυσικά δεν υπάρχει κάποιος κανόνας σε κανένα Πηδάλιο ή σε κάποια Οικουμενική Σύνοδο περί αυτών των θεμάτων, διότι είναι νέα δεδομένα, αλλά πρέπει να το δούμε σοβαρά, διότι υπάρχει πρόβλημα.

Το να τρώω νηστίσιμο τυρί και αβοκάντο και να είμαι κολλημένος όλη μέρα στο κινητό, ακόμα και στην τουαλέτα, και μάλιστα να βρίζω και από πάνω, αυτό δεν είναι νηστεία, είναι αμαρτία και τραγωδία.

Οφείλουμε λοιπόν, για να μιλήσουμε πρακτικά, να βάλουμε τα social και το κινητό στην άσκηση της νηστείας. Δεν λέω γι’ αυτούς που κάνουν επαγγελματική χρήση, μιλάω για όσους το χρησιμοποιούν για κουτσομπολιά, για να βλέπουν άσεμνα θεάματα ή να το χρησιμοποιούν για να ισοπεδώνουν προσωπικότητες με το δάχτυλο στην οθόνη. Εκεί δεν θέλει νηστεία αδερφοί μου;

Από την άλλη η νηστεία είναι και κάτι άλλο βαθύτερο. Μια αναμέτρηση με τον εσωτερικό μου εαυτό. Να δω με αλήθεια, λεβεντιά και με πνεύμα αγωνιστικότητας τα πάθη μου και να παλέψω. Να πω:

«Ξέρεις κάτι Χριστέ μου; Έχω αυτά τα πάθη. Είμαι αδύναμος. Πέφτω, δεν μπορώ, δεν αντέχω. Με ελκύουν. Ελκύομαι από τους δαίμονες όπως οι μέλισσες από το μέλι. Δεν μπορώ μόνος να κάνω κάτι, μόνο Εσύ μπορείς. Βοήθησέ με».

Ας είναι αυτή η προσευχή μια ωραία έναρξη αγώνα. Ας πάμε στον πνευματικό μας, να κουβεντιάσουμε τους αγώνες μας με τα πάθη μας. Θα μας πει ο πνευματικός τρόπους πάλης ώστε να μπούμε στη μάχη με τη βοήθεια του Θεού. Να μην πάμε στον πνευματικό με συνταγολόγια προϊόντων να μας πει τι κάνει και τι δεν κάνει να φάμε. Ας πάμε να κουβεντιάσουμε τι να κάνουμε για να μην δίνουμε τροφή στα πάθη μας. Εκεί πρέπει να μπει η νηστεία, μαζί με το φαγητό και η γλώσσα και τα αυτιά και τα χέρια και τα πόδια και όλος ο άνθρωπος.

Όλα αυτά πώς;

Έτσι σκέτο;

Με συνεχή Θεία Κοινωνία στις ακολουθίες που έχουμε μέχρι τα Χριστούγεννα. Όχι απλά να νηστέψω για να κοινωνήσω τα Χριστούγεννα, αυτό είναι πλάνη. Να κοινωνάω μέχρι τα Χριστούγεννα. Αυτό είναι το υγιές πνευματικά!

Eσύ λοιπόν πώς θα νηστέψεις; Επιφανειακά; Ουσιαστικά; Μόνο στο στομάχι; Τι σημαίνει αυτή η περίοδος για σένα; Με τα πάθη; Θα τα αφήσεις ανενόχλητα να σε κατασπαράζουν απλά με το στομάχι να έχει μόνο νηστίσιμα; Είσαι έτοιμος για μάχη;

Απλά πες: Έλα Κύριε, Σε έχω ανάγκη Σε χρειάζομαι.

Και πριν τελειώσεις την πρόταση ο Χριστός θα είναι ήδη εκεί.

Πού; Στην καρδιά σου, για να σε βοηθήσει στις μάχες που έχεις να δώσεις.

Καλό αγώνα.

Καλή νηστεία.

Καλά Χριστούγεννα.

Η Νηστεία των Χριστουγέννων και το Σαρανταλείτουργο

Καλά, και τα Χριστούγεννα έχουν σαρακοστή; "Δε μπορείς ν' αλλάξεις; Δες εμένα!": Ευαγγελιστής Ματθαίος (16 Νοεμβρίου)

Πόσες μέρες μένουν για τα Χριστούγεννα; - Στις 15 του Νοέμβρη αρχίζουμε τον εορτασμό των Χριστουγέννων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Nηστεία: Μια ερωτική κίνηση σε σχέση με το πρόσωπο του Χριστού

"Από την μακρινή Τανζανία και εκ βάθους καρδίας Καλή Σαρακοστή..." 
Το αντίδοτο στην Trap και τον μηδενισμό: Επιστροφή στην ορθόδοξη ηθική & στον παραδοσιακό πολιτισμό 
Η ΜΑΜΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ


Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

«Αυτό, αλλάζει τα πάντα!»

 Η πρόοδος του νου και η αλλοίωση της καρδιάς

Του π. Στεφάνου Φρήμαν

Μετάφραση Κ. Ν.

 OOΔE //  https://glory2godforallthings.com

 

 

«Αυτό, αλλάζει τα πάντα!»  Μια φράση που εμφανίζεται πολύ συχνά στη «ροή» των προγραμμάτων μου στο YouTube. Φυσικά, πρόκειται απλώς για ανόητες εκφράσεις διαφημίσεων με χρήση τεχνητής νοημοσύνης. Ωστόσο, έχει ένα ενδιαφέρον η έκφραση αυτή, ως «δόλωμα με κλικ» (click-bait): είναι η νεωτερικότητα, συνοψισμένη με ένα σύνθημα 4 λέξεων.

 

Όταν ήμουν μικρός, η αυτοκινητοβιομηχανία του Ντιτρόϊτ άλλαζε το σχέδιο των αυτοκινήτων του κάθε χρόνο. Ακόμα αναγνωρίζω κάθε μοντέλο της Chevrolet από τη δεκαετία του '50. Κάθε χρόνο ο κόσμος αδημονούσε, περιμένοντας με λαχτάρα την παρουσίαση των νέων μοντέλων. Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα το αυτοκίνητο που είχες αγοράσει πριν μόλις δύο χρόνια να το βλέπεις πλέον ως «ξεπερασμένο». Φυσικά, το ψευδές μήνυμα πίσω από αυτές τις αλλαγές ήταν πως το νέο μοντέλο είχε δεχθεί «σημαντικές βελτιώσεις». Η αλήθεια είναι πως οι περισσότερες αλλαγές ήταν διακοσμητικές επεμβάσεις.

 

Ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Ηράκλειτος είχε πει το περίφημο «τα πάντα ρει» - ή, πιο αναλυτικά, «όλα αλλάζουν και τίποτα δεν μένει στάσιμο». Λιγότερο φιλοσοφικά, η σύγχρονη Φυσική μάς διδάσκει πως όλα βρίσκονται εν κίνησει - ακόμα και τα άτομα μέσα σε μία πέτρα. Αρκετά ανησυχητική διανοητικά είναι η άποψη στην Φυσική πως τίποτα δεν είναι και τόσο σταθερό, και πως τα πράγματα είναι πιθανότητες παρά σταθερότητες.

 

Βέβαια, στην καθημερινότητά μας, οι πέτρες είναι αρκετά σταθερές, και πολλά πράγματα μοιάζουν να παραμένουν στη θέση τους. Όμως ζούμε σε μια κουλτούρα που καλλιεργεί την αλλαγή, και μάλιστα την γιορτάζει. Ο πολιτισμικός μας μύθος - παρόμοιος με εκείνον των «ειδικών» του Ντιτρόϊτ τον περασμένο αιώνα - φαντάζεται την «αλλαγή» σαν κάτι που πρέπει να κατανοείται ως «βελτίωση»: δεν θέλουμε το «καλό» - θέλουμε το «καλύτερο».

 

Δεν παρατηρούμε πως έτσι συντελείται μια βαθιά μετατόπισή μας, από το «καλό» προς το «καλύτερου» - το οποίο «καλύτερο» είναι ένας εγγενής, συγκριτικός τρόπος σκέψης, και ως εκ τούτου, μετέχει σε υπολογισμό. Η μέτρηση, η σύγκριση και η επιλογή λαμβάνουν χώρα κυρίως στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου - εκείνο το τμήμα της εσωτερικής μας ζωής που είναι ειδικά δομημένο για αναλυτικές εργασίες. Είναι αυτό που χτίζει γέφυρες και λύνει εξισώσεις, συλλέγει καρπούς και πηγαίνει για ψώνια. Ωστόσο, νοητικά είναι ανεπαρκές, διότι με το να επιζητούμε και να επιλέγουμε το «καλύτερο», θολώνουμε την αντίληψή μας για τον κόσμο όπως πραγματικά είναι (για την θέση μας μέσα σε αυτόν), και πολύ ειδικότερα, μπορεί να μας τυφλώσει για τον Ίδιο τον Θεό.

 

Δεν προτίθεμαι να υπερτονίσω την διάκριση μεταξύ αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου, όμως υπάρχει ξεκάθαρα μια διάκριση που πρέπει να γίνει, όταν πρόκειται για την νοητική αντίληψη (την αντίληψη της καρδιάς). 

 

Ο Αρχιμανδρίτης Μελέτιος Webber προτείνει την εξής περιγραφή (αναφέρεται στην γλώσσα του «νοός» έναντι της «καρδιάς»):

 

«Η καρδιά είναι ήσυχη παρά θορυβώδης, διαισθητική παρά συμπερασματική, ζει εξ ολοκλήρου στο παρόν, και ανά πάσα στιγμή αποδέχεται την πραγματικότητα που δίνει ο Θεός εκείνη την στιγμή. Επιπλέον, η καρδιά δεν επιδιώκει να απομακρύνει ή να κυριαρχήσει πάνω σε οτιδήποτε ή οποιονδήποτε, βάζοντας ‘ταμπέλες’. Μάλλον ξεκινά με μια επίγνωση της σχέσης της με την υπόλοιπη κτίση (και με όλα και όλους μέσα σε αυτήν), αποδεχόμενη παρά απορρίπτουσα, βρίσκοντας γνώριμα αντί για ξένα, και ομοιότητα αντί για διαφορά. Δεν γνωρίζει τον φόβο, δεν βιώνει επιθυμίες και δεν νιώθει ποτέ την ανάγκη να υπερασπιστεί ή να δικαιολογήσει τον εαυτό της. Σε αντίθεση με τον νου, η καρδιά ποτέ δεν επιδιώκει να επιβληθεί. Είναι υπομονετική και χωρίς απαιτήσεις. Δεν είναι λοιπόν να απορούμε που ο νους - ο πάντα ανυπόμονος και πολύ απαιτητικός - καταφέρνει να κυριαρχεί πάνω της τόσο διεξοδικά.»

 

Κάποιοι έχουν υποδείξει πως ο σύγχρονος κόσμος κυριαρχείται ειδικά από την αναλυτική του σκέψη, όπου μια βαθύτερη και πιο υγιής θεώρηση των πραγμάτων θα εξυπηρετούνταν καλύτερα με μια πιο «ολική» προσέγγιση (βλ. Ian McGilchrist).  Με θεολογικούς όρους, η αναλυτική σκέψη απλώς δεν αποτελεί «υλικό» της νοητικής αντίληψης. Αν «οι καθαροί τη καρδία» είναι εκείνοι που «βλέπουν τον Θεό», τότε η ορθολογική ανάλυση φαντάζει ιδιαίτερα τυφλή ενώπιόν ​​Του. Ο Θεός δεν είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, ούτε ένα αντικείμενο που μπορεί να ζυγιστεί, να μετρηθεί ή να συγκριθεί.

 

Αυτό καθιστά την Απολογητική (την επιχειρηματολογία ως υπεράσπιση της πίστεως) προβληματική. Δεν είναι δυνατόν να εισέλθουμε σε μια φιλία με επιχειρήματα (ή με εκλογίκευση), ούτε είναι δυνατόν να γνωρίσουμε τον Θεό μέσω εκλογίκευσης.  Μα αυτός δεν είναι καν ο στόχος μας. 

 

Στο Ιωαν.17:3 λέει: «αύτη δε εστιν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί Σε τον μόνον αληθινόν Θεόν, και ον απέστειλας, Ιησούν Χριστόν». Μια τέτοια «γνώση» είναι μια αμοιβαία «συγκατοίκηση»· είναι μια «γνώση» που μοιάζει περισσότερο με ένα γάμο παρά ένα συλλογισμό.

 

Αυτό αλλάζει τα πάντα

 

Υπάρχει λόγος για τον οποίο η Ορθοδοξία τελεί την λατρεία της με μουσικό τρόπο. Δεν διαβάζουμε την Ακολουθία. Την ψάλλουμε. Τα επιχειρήματα και ο ορθολογισμός δεν τραγουδούν. Ο Άγιος Αυγουστίνος διακήρυξε: «Cantare amantis est» - (Το άδειν είναι μόνο του ερωτευμένου). Η μουσική είναι μια βαθύτατα μυστηριώδης ανθρώπινη δραστηριότητα, αν και είναι κάτι που μοιραζόμαστε με το μεγαλύτερο μέρος - ίσως και με το σύνολο - της Δημιουργίας. Είναι ένας ήχος της εν δράσει καρδιάς.

 

Υπάρχει ένας στίχος που ψάλλεται σε αρκετές από τις μεγάλες εορτές που λέει: «και είπα· νυν ηρξάμην, αύτη η αλλοίωσις της δεξιάς του Υψίστου.» (Ψαλμ. 76:11). Αυτή η αλλοίωση δεν ταυτίζεται με τον επιφανειακό, «διακοσμητικό» προοδευτισμό της νεωτερικότητας. Παραπέμπει σε μια «αλλοίωση» που συνιστά την μεταμόρφωση των πάντων, μέσα από την ένωσή τους με τον Χριστό. «εις οικονομίαν του πληρώματος των καιρών, ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα εν τω Χριστώ, τα επί τοις ουρανοίς και τα επί της γης, εν αυτώ». (Εφεσ. 1:10). 

 

Είναι μια αναμενόμενη αλλοίωση, όταν αντιλαμβανόμαστε τον «Χριστό μεθ’ ημών», μέσα στην καρδιά της Θείας Λειτουργίας.

 

Η λέξη «Ορθόδοξος» μεταφράζεται καλύτερα ως «ορθή δόξα», που αντικατοπτρίζει και τον κεντρικό ρόλο της λατρείας στη ζωή.  Ποτέ δεν ψάλλουμε «μόνο» μια νότα. Είναι στην φύση του ήχου μια νότα να παράγει αρμονίες: «συμπαθητικές» νότες που συνοδεύουν τον κύριο ήχο, οι οποίες προσδίδουν χαρακτήρα στην νότα αυτή. Το φαινόμενο αυτό ενισχύεται όταν δύο ή περισσότερες φωνές ψάλλουν μαζί αρμονικά, μετατρέποντας τις φωνές τους σε έναν αγγελικό χορό ενιαίου ήχου. 

 

Η δε Φυσική προτείνει πως ολόκληρο το σύμπαν «δονείται». Υπάρχει ένα άσμα ολόκληρης της Δημιουργίας. Η Αγία Γραφή μάς λέει πως ο Θεός ψάλλει: «Κύριος ο Θεός σου εν σοι, δύνατός σώσει σε, επάξει επί σε ευφροσύνην και καινιεί σε εν τη αγαπήσει αυτού και ευφρανθήσεται επί σε εν τέρψει ως εν ημέρα εορτής» (Σοφον.3:17).

 

Η φωνή που ψάλλει κατά την λατρεία ενώνεται με το άσμα όλης της Δημιουργίας - ενωμένη με το Άσμα του Θεού - μέσα σε μια φυσική, αμοιβαία κοινωνία που από τώρα αποτελεί αναμονή της ένωσης προς την οποία κατευθύνονται τα πάντα.

 

Η ένωσή μας με τον Θεό, μέσα στη θεϊκή Του ζωή, αποτελεί το «τέλος» - τον σκοπό ή τον προορισμό - των πάντων. Αυτή είναι η «αλλοίωση» της δεξιάς του Υψίστου.

 

«ευφράνθητε, ουρανοί, ότι ηλέησεν ο Θεός τον Ισραήλ· σαλπίσατε, τα θεμέλια τής γης, βοήσατε, όρη, ευφροσύνην, οι βουνοί και πάντα τα ξύλα τα εν αυτοίς, ότι ελυτρώσατο ο Θεός τον Ιακώβ, και Ισραήλ δοξασθήσεται» (Ησαΐας 44: 23).

 

Φυσικά, η μουσική αποτελεί μόνο ένα μέσο και έκφραση νοητικής αντίληψης. Η σιωπή και η ακρόαση είναι εξίσου ζωτικής σημασίας. Ο Ορθόδοξος όρος για την ζωή όπου όλα αυτά κατέχουν την πρωταρχική θέση είναι «ησυχασμός» - λέξη που προφανώς εννοεί την ησυχία.

 

Η Ορθοδοξία δεν θα αλλάξει τον κόσμο γύρω σου. Αν όμως την βιώσεις με πίστη και υπομονή, αυτή θα αλλάξει εσένα. Συμμετέχοντας στο «άσμα των ασμάτων», όλα γύρω σου θα μεταμορφωθούν. Γεμάτη από Θεό, εμποτισμένη με την ζωή Του, ολόκληρη η Δημιουργία θα αντηχεί την ζωή του Σταυρωθέντος και Αναστάντος Κυρίου.

 

Στρέψου πίσω στην πηγή της σωτηρίας και πίνε άφθονα. Ο Θεός είναι μαζί μας!

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Άγιος Φίλιππος (παραμονή της νηστείας των Χριστουγέννων)...

 


Βίος & πολιτεία του αγίου ενδόξου αποστόλου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου)  Ο άγιος Φίλιππος έγινε η αφορμή να έχουμε μία από τις πιο άμεσες αποκαλύψεις του Κυρίου περί της Θεότητάς Του!  "...Ο άγιος Φίλιππος, δηλαδή, κατά τον υμνογράφο, αναζητώντας τον Θεό Πατέρα διά του Χριστού, δείχνει τον ένθεο πόθο του για τον Θεό, την επιθυμία του να διαβεί πέρα από την πράξη στη θεωρία, γενόμενος ένας δεύτερος Μωυσής".

Επίσης, παρακαλώ: 

Η Νηστεία των Χριστουγέννων και το Σαρανταλείτουργο

Καλά, και τα Χριστούγεννα έχουν σαρακοστή;

Πόσες μέρες μένουν για τα Χριστούγεννα; - Στις 15 του Νοέμβρη αρχίζουμε τον εορτασμό των Χριστουγέννων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Nηστεία: Μια ερωτική κίνηση σε σχέση με το πρόσωπο του Χριστού

"Από την μακρινή Τανζανία και εκ βάθους καρδίας Καλή Σαρακοστή..." 
Το αντίδοτο στην Trap και τον μηδενισμό: Επιστροφή στην ορθόδοξη ηθική & στον παραδοσιακό πολιτισμό Η ΜΑΜΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

GNTM – Πόσο ακόμη θα επιτρέπουμε στην αγορά να εξουσιάζει το ανθρώπινο σώμα;


ΝΙΚΗ

Με βαθιά ανησυχία παρακολουθήσαμε τη γυμνή φωτογράφηση που ζητήθηκε από τους διαγωνιζομένους του GNTM. Νέοι άνθρωποι, που προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, βρέθηκαν μπροστά στην απαίτηση να γδυθούν ενώπιον των τηλεοπτικών καμερών, προκειμένου να αποδείξουν ότι αξίζουν μια θέση στον χώρο της μόδας.

Πώς φτάσαμε να θεωρούμε αυτονόητο ότι ένας νέος άνθρωπος πρέπει να εκθέσει το γυμνό του σώμα για να αποδείξει την επαγγελματική του αξία; Ποιος έδωσε στη βιομηχανία του θεάματος το δικαίωμα να παρουσιάζει την υπέρβαση της προσωπικής συστολής ως απόδειξη θάρρους και ωριμότητας;

Είναι βαθιά πολιτικό το ζήτημα. Γιατί η εξουσία σήμερα ασκείται και μέσα από τις αντιλήψεις που καλλιεργούνται για το σώμα μας. Μια ολόκληρη βιομηχανία μαθαίνει στους νέους να αντιμετωπίζουν ακόμη και τη γύμνια τους ως επαγγελματικό προσόν, ως κάτι που οφείλουν να διαθέσουν στην αγορά για να αποκτήσουν αναγνώριση.

Και το πιο οδυνηρό είναι το μήνυμα που φτάνει στα παιδιά που παρακολουθούν: ότι, αν θέλουν να πετύχουν, πρέπει να χάσουν την αιδώ τους, να αποδέχονται την έκθεση του σώματός τους και να θεωρούν κάθε προσωπικό τους όριο ένα ακόμη εμπόδιο στην καριέρα τους.

Τι είδους κοινωνία ετοιμάζουμε για τα παιδιά μας, όταν τους διδάσκουμε ότι ακόμη και το σώμα τους οφείλει να υπηρετεί τις απαιτήσεις της αγοράς;

Οι Θεματικές Ομάδες Πολιτισμού και Οικογένειας της ΝΙΚΗΣ απέστειλαν επιστολή στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ζητώντας την εξέταση της συγκεκριμένης προβολής ως προς την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ανηλίκων.

Η ελευθερία του ανθρώπου αρχίζει από το δικαίωμά του να ορίζει ο ίδιος τα όρια του σώματός του. Καμία επαγγελματική φιλοδοξία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε ευκαιρία για την εμπορική εκμετάλλευση αυτών των ορίων.

***** 

"Ν": Αναδημοσίευσέ το. Έχε θάρρος.

Συμπληρωματικά:

Η πιο sexy απ' όλες (για το GNTM, από το 2011)

Μην είσαι sexy  

Βαφτίζοντας την εμπορευματοποίηση του σώματος «χειραφέτηση» και την πορνογραφία «επαγγελματική επιλογή»...

Ας αλλάξουμε την κατάσταση για τα παιδιά μας!

Επίσης και: 

Η πορνοποίηση μιας γενιάς 

Ἡ κοινωνική προεργασία τῆς παιδεραστίας

Σεξ στην εφηβεία

ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!

Ζήσε πέρα από τα όρια!

Ηθικισμός; Όχι ευχαριστώ!

Ιερός Χρυσόστομος: «Η Εκκλησία είναι θεραπευτήριο, όχι δικαστήριο»


...Η Εκκλησία είναι θεραπευτήριο και όχι δικαστήριο των ψυχών. Δεν καταδικάζει για τα αμαρτήματα, αλλά παρέχει συγχώρηση των αμαρτημάτων.
Τίποτα δεν κάνει τόσο χαρούμενη τη ζωή μας, όσο η ευχαρίστηση που νιώθουμε στην Εκκλησία.


Στην Εκκλησία συντηρούν τη χαρά τους οι χαρούμενοι, στην Εκκλησία αποκτούν την ευθυμία οι στεναχωρημένοι και την ευφροσύνη οι λυπημένοι, στην Εκκλησία βρίσκουν την ανακούφιση οι ταλαιπωρημένοι και την ανάπαυση οι κουρασμένοι.
«Ελάτε» λέει ο Κύριος, «κοντά μου όλοι, όσοι είστε κουρασμένοι και φορτωμένοι (με θλίψεις και αμαρτίες), κι εγώ θα σας ξεκουράσω» (Ματθ. 11:28).
 

Τι πιο ποθητό θα μπορούσε να υπάρξει απ’ αυτή τη φωνή; Τι πιο γλυκό απ’ αυτή τη πρόσκληση; Ο Κύριος σε προσκαλεί στην Εκκλησία για πλούσιο γεύμα. Σε μεταφέρει από τους κόπους στην ανάπαυση κι από τα βάσανα στην ανακούφιση. Σε απαλλάσσει από το βάρος των αμαρτημάτων σου. Γιατρεύει τη στεναχώρια με την ευχαρίστηση και τη λύπη με τη χαρά.

Κανένας δεν είναι πραγματικά ελεύθερος και χαρούμενος, παρά μόνο εκείνος που ζει για τον Χριστό. Αυτός ξεπέρασε όλα τα κακά και δεν φοβάται τίποτα!

Από το βιβλίο: Θέματα Ζωής, Β'
Ιερά Μονή Παρακλήτου

Αναδημοσίευση από εδώ

Και: Ο ασυμβίβαστος - Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
«Μαγεία! Ευλογία! Μέθη!»: Η εξομολόγηση ενός μοναχού... 
Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;
ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!   
Πες με το νου σου "Ελέησέ με, Θεέ μου" και ολοκληρώθηκε η προσευχή σου

Αυτογνωσία
Ζήσε πέρα από τα όρια!  
Η εσωτερική ειρήνη
Δίψα και άμεση γνώση του Θεού - Ειρήνη και αγάπη (άγ. Σιλουανός ο Αθωνίτης) Πώς ξέρουμε σίγουρα ότι υπάρχει Θεός;
Η άμεση γνώση του Θεού από τους ανθρώπους
Ο Ιησούς ως Έρωτας και Εραστής
 

Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Άντε και πίστεψα - Τώρα τι κάνουμε;
Η θρησκεία της χαράς - γελαστοί άγιοι Αληθινοί μοναχοί και άγιοι κρυμμένοι στα δάση και τις μονές του Αγίου Όρους Πώς αναζητούμε το Θεό. Πέντε άνθρωποι που ήθελαν πραγματικά "να δουν" 
Από άθεος ροκάς => Ιεραπόστολος με μεγάλο κοινωνικό έργο