Σήμερα βιώνουμε μια δύσκολη κατάσταση και νιώθουμε ότι η εύρεση λύσης είναι γρίφος. Ευτυχώς πιστεύουμε ακόμη ότι υπάρχουν λύσεις, αλλά μάλλον τις ψάχνουμε σε λάθος μέρη.
Μια σοφή παροιμία του λαού μας λέει: Ό,τι σπείρεις, θερίζεις. Και τα πράγματα πια φαίνονται να είναι σε ένα τέλμα χωρίς να μπορεί να βρεθεί καμία ιδανική λύση.
Μια γιαγιά, στις διακοπές μου στην Ικαρία φέτος, μου έμαθε την προσευχή και την παρουσία του Θεού στο πρόσωπο αγνώστων προσώπων μέχρι πριν, και έπειτα καρδιακών φίλων σου. Με τάισε, με πότισε, μου έδωσε και 30 ευρώ για την αβαρία που έπαθα στο νησί και ξέμεινα από χρήματα στο πουθενά, προσευχήθηκε για μένα, μου δώρισε το συνοπτικό προσευχητάριο, και μου έμαθε έτσι την ύπαρξη της προσευχής, που μέχρι τότε δεν ήξερα, με ώθησε τελικά να συνειδητοποιήσω ότι η προσευχή είναι τρόπος επίλυσης και προβλημάτων. Πόσο μάλλον προβλημάτων που βιώνουμε σήμερα.
Έκτοτε άκουσα διάφορους γέροντες αγιορείτες και μη, προσπαθώντας να μάθω περισσότερα για την προσευχή. Λίγα από τα ακούσματα αυτά σας μεταφέρω σήμερα.
Λέει λοιπόν ένας άγιος της εκκλησίας μας, βλέπεις έναν διψασμένο και ρίχνεις τον κουβά στο πηγάδι και βγάζεις νερό για να τον ξεδιψάσεις, και μαζί με τον νερό βγάζεις και ένα βατράχι. Βγάζεις το βατράχι και του προσφέρεις το νερό. Έτσι και εμείς, να καθαρίσουμε τις σκέψεις μας πρώτα και μετά θα βρούμε λύσεις. Γιατί με τα τόσα βατράχια που έχουμε τώρα πια στο κεφάλι μας δεν μπορούμε να δούμε καθαρά ποιες είναι οι λύσεις και κινούμαστε μπερδεμένα, συγχυσμένα, μην ξέροντας πού να στραφούμε και ποιον να εμπιστευθούμε.
Αλλά ό,τι είναι ανθρωπίνως αδύνατο, είναι δυνατό για τον Θεό, αρκεί να Του το ζητήσουμε. Να προσευχηθούμε στον Θεό να αλλάξει τα πράγματα που δεν μπορούμε εμείς να αλλάξουμε, και Αυτός θα τα αλλάξει. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε, έχε εμπιστοσύνη στον Θεό και ο Θεός θα κάνει οικονομία. Θα κάνει αυτό που εσύ δεν μπορείς να κάνεις.
Ο Χριστός, όταν έφτασε στον τόπο ταφής του Λαζάρου, ζήτησε να βγάλουν την πέτρα μπροστά από την είσοδο του τάφου. Δεν μπορούσε ο Ιησούς να ανοίξει μόνος του τον τάφο και να τον αναστήσει; Θεός είναι, γιατί ζήτησε να του τον ανοίξουν. Γιατί έπρεπε να κάνουν οι άνθρωποι αυτό που αναλογούσε σε αυτούς για να κάνει τότε και Αυτός αυτό που αναλογούσε σε Αυτόν. Δεν είναι υπηρέτης μας ο Θεός, ούτε τσαρλατάνος να κερδίζει το μπράβο μας, ούτε δούλους θέλει φοβίζοντας με τη δύναμή του. Πίστη και λίγο κόπο να δείξουμε και εμείς ότι Τον αγαπάμε θέλει(πίστη ελπίδα και αγάπη θέλει).
Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, αμερικάνος ιεροκήρυκας, έλεγε ότι τον Χριστό δεν τον πρόδωσε ο Ιούδας αλλά ο ύπνος των μαθητών του. Όταν ο Ιησούς αγωνιούσε και ίδρωνε αίμα στη Γεσθημανή, οι μαθητές του κοιμόταν και ο Ιούδας έτρεχε να Τον προδώσει.
Ο Ηράκλειτος, από την άλλη πλευρά, θεωρεί τους κοιμισμένους συνεργούς των κακών που συμβαίνουν στον κόσμο. Και ο Αριστοτέλης ηλίθιους. Ξυπνήστε όσο είναι ακόμη μέρα, λέει ο απόστολος Παύλος, γιατί έρχεται νύχτα και δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτε.
Ο Κοσμάς ο Αιτωλός, όταν βγήκε από το Άγιον Όρος, το 1775, για να διδάξει το γένος μας, πρώτα από όλα ανέφερε στους Έλληνες ότι η αμαρτία τους τους κρατούσε υπόδουλους τόσα χρόνια στους Τούρκους και ότι έπρεπε να μετανοήσουν και να προσευχηθούν στον Θεό. Και ο Θεός έτσι θα τους ακούσει.
Ο Χριστός λέει, ζητήστε και θα σας δοθεί. Αλλά λέει επίσης ότι η προσευχή σας όταν δεν εισακούετε είναι γιατί την κάνετε με λάθος τρόπο.
Ο Χριστός λέει πίστη μικρή όσο και ο σπόρος του σιναπιού να έχετε, μπορείτε να μετακινήσετε ολόκληρα βουνά!
Σύγχρονο παράδειγμα ο Άγιος Παΐσιος, όταν τον είδανε να μετακινεί βράχο ολόκληρο από τον δρόμο του μπροστά, κάνοντας το Σημείο του Σταυρού.
Εμείς πιστεύουμε ότι ο Σταυρός μπορεί να μας βοηθήσει ή Τον υποτιμούμε και τον κοροϊδεύουμε γιατί ποτέ μας δεν ζήσαμε το θαύμα του;
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με 118 άτομα νίκησε στρατό 8000 στο Χάνι της Γραβιάς, ο Κολοκοτρώνης κέρδιζε νίκες που ούτε καν έπρεπε να κερδίσει, ο Καραϊσκάκης με 500 άνδρες κέρδιζε 2000 στην Αράχωβα, ο Νικηταράς με 500 άνδρες στα Άνω Δολιανά νίκησε στρατό 6000. Ο Μιαούλης με 50 βάρκες κέρδισε στόλο 101 πλοίων με 50000 ναύτες, ο Μακρυγιάννης το ίδιο, ο Κανάρης έκανε το ίδιο. Πώς; Ήταν σούπερμαν; Όχι φυσικά!
Νήστευαν, προσεύχονταν, έκαναν μετάνοιες, ζούσαν τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Στα εικονίσματα δεν βλέπανε μόνο ξύλο και μπογιά, αλλά πίστευαν στην παρουσία τους, ήταν παιδιά του Θεού ζώντας εν Χριστώ ζωή και μάλιστα σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες ζωής και ο Θεός όχι μόνο δεν τους εγκατέλειψε, αλλά τους έδωσε την ελευθερία που ποθούσαν.
Ο Θεός με τη μετάνοιά μας μπορεί να αλλάξει και τα σχέδια που έχει για εμάς. Στην Παλαιά Διαθήκη λέει ότι και ο Θεός μετανόησε. Πότε; Όταν αποφάσισε να καταστρέψει την πόλη Νινευή, ο Ιωνάς κήρυξε μετάνοια στον κόσμο της Νινευή, και αυτοί μετανόησαν, ζήτησαν το έλεός του, και σώθηκαν.
Οι αμαρτίες σου παιδί μου, λέει ο Χριστός στον παράλυτο, ήταν οι αιτίες της σωματικής σου ασθένειας και η πίστη σου σε έσωσε.
Ο Νώε 100 χρόνια κατασκεύαζε την κιβωτό του. 100 χρόνια είχαν την ευκαιρία οι άνθρωποι να τον ακούν και να μαθαίνουν ότι ο Θεός θα κάνει κατακλυσμό και να προστατευτούν και αυτοί. Όλοι όμως τον κοροϊδεύανε. Και το λυπηρό είναι, ότι εργαστήκανε πολλοί για να κατασκευαστεί η κιβωτός αλλά κανείς δεν θέλησε να μπει μέσα όσο ακόμη είχε ευκαιρία. Πιστεύουμε δεν πιστεύουμε, ας το πάρουμε αυτό και σαν παράδειγμα, γιατί τα γεγονότα σήμερα δείχνουν ότι πάμε για έναν κατακλυσμό αν δεν ζητήσουμε το έλεος του Θεού με τις αμαρτίες που κάνουμε εν αγνοία μας πια.
Λοιπόν, ο ανέξοδος, εύκολος και γρήγορος τρόπος, γιατί ο Χριστός όταν βλέπει τη μετάνοια, δεν χρονοτριβεί, ενεργεί γρήγορα, είναι πρώτα να μετανοήσουμε γιατί φύγαμε πολύ από τον δρόμο Του, άλλος πολύ άλλος λίγο, ποιος όμως καθόλου; Γλυκαθήκαμε από τις υλικές ευκολίες και όπως η τσίχλα στη μυρτιά στον μύθο του Αισώπου, που για λίγη γλυκιά τροφή, πιάστηκε στο δόκανο του κυνηγού, έτσι και εμείς γλυκαθήκαμε από τα υλικά αγαθά και ευκολίες και ξεχάσαμε την εν Χριστώ ζωή και τον απέριττο ελληνικό τρόπο ζωής, και φτάσαμε να θεωρούμε παρωχημένο και οπισθοδρομικό κάθε τι που μας συνδέει με την παράδοσή και την πίστη μας και παγιδευτήκαμε στις υλικές απολαύσεις και τα πάθη μας. Δεν είναι κακό που θέλαμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Όχι φυσικά. Η υπερβολή και η κατάχρηση είναι το κακό.
Φυσικά για όσους δεν πιστεύουν στον Θεό, δεν τίθεται θέμα. Αυτοί με τη σειρά τους να δώσουν με τους δικούς τους καλούς τρόπους τις δικές τους λύσεις. Αυτή η λύση είναι για όσους πιστεύουν.
Ο Άγιος Αυγουστίνος λέει ένα πολύ ωραίο. «Εκείνος που σε έπλασε χωρίς να σε ρωτήσει, δεν μπορεί να σε σώσει χωρίς να σε ρωτήσει». Αν δεν ζητήσουμε τη βοήθειά του αλλά τον αρνιόμαστε, πώς θέλουμε να μας βοηθήσει; Ούτε θα κάνει καλά τα πράματα για επίδειξη δύναμης ή για να κάνει να πιστέψουμε σώνει και ντε. Όποιος θέλει πίσω μου να έλθει, λέει ο Χριστός.
Με την προσευχή θα σώσουμε την κατάσταση δηλαδή. Αλίμονο, λέει ο Χριστός, στον άνθρωπο που περιμένει λύσεις μόνο από τον άνθρωπο και όχι από τον Θεό.
Αυτό το κατάλαβε και ο Αίσωπος, 600 χρόνια προ Χριστού, στον μύθο του, "τα ποντίκια και οι γάτες", ο Ηράκλειτος, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης! όχι εμείς στη μετά Χριστό εποχή.
Πίστη, Προσευχή, Νηστεία, Εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, Εκκλησιασμός, και Αγάπη στον Θεό και στους συνανθρώπους μας είναι αυτά που μας ζητά ο Θεός. Τίποτε παραπάνω.
Να πούμε, ήμαρτον Κύριε, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με, να κάνουμε μια μικρή νηστεία, 1 ώρα την εβδομάδα μπορούμε να αφιερώνουμε στον Θεό να πάμε στην εκκλησία, και ο Θεός τότε θα κάνει αυτό που μπορεί Αυτός και δεν μπορούμε εμείς.
Δεν κοστίζει τίποτε, δεν παίρνει χρόνο, δεν είναι δύσκολο!
Και όταν δει τον κόπο μας, και σε πράξη, όχι μόνο σε λόγια, τότε θα μας αναγνωρίσει για παιδιά Του και θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες μας, ειρηνικά, ομαλά και εύκολα. Γιατί ξεχάσαμε και εμείς να είμαστε παιδιά του.
Απλά κάτι δεν κάναμε καλά και μεις τόσο καιρό και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Γιατί ό,τι κακό γίνεται ξεκινά πρώτα από μας είτε γιατί το δημιουργούμε εμείς είτε γιατί το ανεχόμαστε είτε γιατί το επιτρέπουμε. Και κρίση στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει δίκη.
Τέλος, δεν μπορούμε να ζητάμε λύσεις από ανθρώπους που δεν μπορούν να μας δώσουν. Οι τυφλοπόντικες κινούνται μόνο τη νύχτα, οι κουκουβάγιες κινούνται μόνο τη νύχτα, γιατί η φύση τους είναι τέτοια όχι γιατί φταίνε αυτοί. Οι αετοί όμως που κινούνται την ημέρα μπορούν να ζητούν λύσεις από τον τυφλοπόντικα και την κουκουβάγια; Έτσι και εμείς. Δεν μπορούμε να περιμένουμε λύσεις από ανθρώπους και συνθήκες που η φύση τους δεν μπορεί να δει πέρα από τα ανθρώπινα και κινούνται στα υλικά μόνο.
Και τώρα πια φοβάμαι ότι είναι πολύ αργά για κλάματα! Αλλά ό,τι είναι αδύνατο για τον άνθρωπο, είναι δυνατό για τον Θεό.
Ζητήστε και θα σας δοθεί, μας λέει ο Χριστός, να ζητήσουμε και εμείς και θα μας το δώσει γιατί είναι Φιλεύσπλαχνος και Πολυέλεος.
Παρακαλώ, διαβάστε και:
