Η Αγία Γη, εκεί που σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Χριστός, είναι για μια ακόμη φορά "Αγρός αίματος" (Ματθ. 27, 3-10).
Εμείς την κλείνουμε στην καρδιά μας, ως μια δική μας γη και γη όλων των ανθρώπων, και αρχίζουμε τις άγιες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας με κατάνυξη, συγκίνηση και προσευχή για όλους μας, για τους αδελφούς μας, για την πατρίδα, για τους Αγίους Τόπους & όσους κατοικούν εκεί, για την Ανάσταση.
"Ελθέτω η βασιλεία Σου" είναι η ισχυρότερη ευχή μας. Η βασιλεία του Χριστού, που "δεν είναι του κόσμου τούτου", αλλά περιλαμβάνει τον κόσμο τούτο. Προς το παρόν "εντός ημών εστίν" (ο Κύριος είπε: «Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν», Λουκάν 17, 21).
Αν όντως είναι μέσα μας.
Ας είμαστε μαθητές Του και ας αγαπάμε όλο τον κόσμο. Καλές άγιες ημέρες, καλή Ανάσταση.
Η ηθοποιός και τραγουδίστρια Μυριέλλα Κουρεντή,
που για χρόνια υπήρξε ένα γνώριμο πρόσωπο της ελληνικής showbiz,
φαίνεται να έχει αφήσει πίσω της τη λάμψη, τις απαιτήσεις και τη συνεχή
έκθεση. Στη θέση τους έχει επιλέξει έναν δρόμο πιο εσωτερικό, όπου
κυριαρχούν η πίστη, η ηρεμία και η ανάγκη για ουσιαστική σύνδεση με τον
εαυτό της. Μέσα από προσωπικές της αναρτήσεις στο TikTok αποκαλύπτει
κομμάτια αυτής της νέας πραγματικότητας, μιας ζωής που δεν βασίζεται
πλέον στην επιβεβαίωση, αλλά στη γαλήνη.
Η Μυριέλλα Κουρεντή και η στιγμή που άλλαξε τα πάντα
Σε μια από τις πιο ειλικρινείς εξομολογήσεις της, η Μυριέλλα περιγράφει
το παρελθόν της σαν έναν ατέρμονο αγώνα για αποδοχή. Έναν κύκλο όπου το
χειροκρότημα των άλλων λειτουργούσε ως μέτρο αξίας. «Ζούσα για να
αρέσω», έχει παραδεχτεί. Και τότε, όπως λέει η ίδια, ήρθε η στιγμή που
λειτούργησε ως καμπή: «Ο Ιησούς μού αποκαλύφθηκε». Για εκείνη αυτή η
εμπειρία δεν είχε απλώς θρησκευτική διάσταση. Ήταν μια βαθιά προσωπική
απελευθέρωση. Μια στιγμή όπου, όπως περιγράφει, «έσπασαν οι αλυσίδες»
της ανάγκης για επιβεβαίωση και αντικαταστάθηκαν από μια αίσθηση ειρήνης
και πληρότητας.
Η καθημερινότητα με οδηγό την πίστη
Η αξία της δεν μετριέται πλέον σε likes, σχόλια ή αποδοχή. Αντίθετα,
εστιάζει σε μια εσωτερική ισορροπία, που αντλεί από την πίστη και τη
σχέση της με τον Θεό. Μια αλλαγή που δεν έγινε από τη μια μέρα στην
άλλη, αλλά χτίστηκε μέσα από δοκιμασίες και αναζητήσεις. Καθοριστικός σε
αυτήν τη νέα πορεία υπήρξε ο πνευματικός της, γέροντας Νήφων. Μέσα από
τη σχέση αυτή, η Μυριέλλα βρήκε καθοδήγηση και στήριξη σε μια περίοδο
που ένιωθε πως είχε χάσει τον προσανατολισμό της. Η πίστη δεν
λειτούργησε απλώς ως παρηγοριά, αλλά ως πυξίδα.
Η
Μυριέλλα Κουρεντή αφήνει πίσω τη showbiz και ακολουθεί έναν νέο
πνευματικό δρόμο ζωής, με επίκεντρο την πίστη και την εσωτερική
ισορροπία.
Η Μυριέλλα Κουρεντή και η μαρτυρία της μητέρας της
Η καθημερινότητά της πλέον περιλαμβάνει προσευχή, εκκλησία και
πνευματική αναζήτηση, στοιχεία που, όπως λένε άνθρωποι κοντά της, της
έχουν προσφέρει την ηρεμία που τόσο αναζητούσε. Δεν πρόκειται για
απομάκρυνση από τη ζωή, αλλά για έναν διαφορετικό τρόπο να τη βιώνει. Η
εικόνα που παρουσιάζει σήμερα απέχει πολύ από εκείνη που είχε συνηθίσει
το κοινό. Από τη συμμετοχή της στο «Survivor» και τη νίκη της στο «Just
The 2 of Us» μέχρι τις τηλεοπτικές σειρές και το θέατρο, η πορεία της
ήταν γεμάτη επιτυχίες, αλλά και έντονες απαιτήσεις. Η μητέρα της, Εύα
Κουρεντή, μίλησε ανοιχτά για εκείνη την περίοδο, περιγράφοντας μια κόρη
κουρασμένη και πληγωμένη. «Έδωσε τα πάντα και ένιωσε μόνη», έχει πει,
εξηγώντας πως η πίστη ήταν το στήριγμά της, όταν όλα γύρω της έμοιαζαν
να καταρρέουν.
Το
ένθετο Secret της εφημερίδας Παραπολιτικά φωτίζει τη μεγάλη αλλαγή στη
ζωή της Μυριέλλας Κουρεντή, η οποία απομακρύνθηκε από τα φώτα της
δημοσιότητας και επέλεξε έναν πιο πνευματικό δρόμο.
Μια νέα καθημερινότητα μακριά από τη δημοσιότητα
Σήμερα, η Μυριέλλα έχει επιλέξει έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό ζωής.
Εργάζεται σε κατάστημα καλλυντικών, ζώντας μια πιο απλή καθημερινότητα,
μακριά από την πίεση της δημοσιότητας.
Παράλληλα, δεν έχει εγκαταλείψει
τη δημιουργία. Η μουσική παραμένει σημαντικό κομμάτι της ζωής της. Ένα
από τα στοιχεία που ξεχωρίζουν στη νέα της ζωή είναι η διάθεση για
προσφορά. Σύμφωνα με το περιβάλλον της, βοηθά συχνά ανθρώπους που έχουν
ανάγκη, ιδιαίτερα μέσα από την κοινότητα της εκκλησίας. Η απόφασή της να
απομακρυνθεί από την υποκριτική φαίνεται, τουλάχιστον προς το παρόν,
οριστική.
Η Μυριέλλα Κουρεντή είναι 38 χρόνων και είναι απόφοιτη της
Δραματικής Σχολής «Θεμέλιο» του Νίκου Βασταρδή. Πριν ακολουθήσει
επαγγελματικά την υποκριτική, είχε μακρά πορεία στον αθλητισμό ως
πρωταθλήτρια συγχρονισμένης κολύμβησης, ενώ έχει ασχοληθεί και με το
κλασικό μπαλέτο. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 2007 και στη
συνέχεια συμμετείχε σε σειρές όπως τα «Γ4», «Κλεμμένα όνειρα» και «Έλα
στη θέση μου».
*Δημοσιεύτηκε στο ένθετο «Secret» των Παραπολιτικών.
Η ύστερη νεωτερικότητα, παρά την τρομακτική τεχνική και
υπολογιστική της ισχύ, πάσχει από μια θεμελιώδη λεκτική πενία. Ενώ ο
πολιτισμός μας είναι ικανός να διαχειρίζεται ροές δεδομένων, να
προσδιορίζει παγκόσμιους κινδύνους και να ανασυντάσσει τη βιολογία,
αδυνατεί πλέον να μιλήσει καθαρά για τα «στοιχειώδη συστατικά». Αυτή η
λεκτική δειλία εκδηλώνεται ως αδυναμία ορισμού του κακού, της αλήθειας
και του ανθρώπου. Αντ' αυτού, ο σύγχρονος λόγος καταφεύγει σε ένα
λεξιλόγιο πολιτικής απονευρώσεως, όπου η εξουσία βαφτίζεται
«διακυβέρνηση», η υπακοή «ευθυγράμμιση» και η πνευματική κρίση
«οικονομικός κίνδυνος». Αυτή η μετατόπιση δεν είναι τυχαία, αλλά
προετοιμάζει το έδαφος για μια «ψευδή ειρήνη», η οποία επιδιώκει να
σώσει την ανθρωπότητα από το βάρος της ίδιας της της ελευθερίας μέσω της
καθολικής χειραγώγησης.
2. Ο Αντίχριστος ως Πολιτικο-θεολογική Κατηγορία
Η έννοια του Αντιχρίστου πρέπει να αποδεσμευτεί από τη
επίπεδη εικονογραφία του τρόμου και να κατανοηθεί ως η «απομίμηση της
λύσεως». Ο Αντίχριστος δεν είναι το χάος, αλλά μια τελική τάξη που
ικανοποιεί πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες —ειρήνη, ασφάλεια,
συμπερίληψη— με αντάλλαγμα την απόσυρση της αλήθειας και της ελευθερίας.
Πρόκειται για μια ειρήνη που στηρίζεται στον έλεγχο και όχι στη
μεταστροφή, στην επιτήρηση και όχι στην εμπιστοσύνη. Είναι ο πειρασμός
ενός κόσμου που θέλει τα αποτελέσματα της σωτηρίας (ενότητα,
σταθερότητα) χωρίς την πηγή τους (Χριστό, αγάπη), μετατρέποντας τον
άνθρωπο από πρόσωπο σε «πεδίο κινδύνου» που πρέπει να χαρτογραφηθεί.
3. Η Μετανάστευση της Θεολογίας στα Συστήματα
Η εκκοσμίκευση δεν εξαφάνισε τη θεολογία, αλλά την έκανε
να μεταναστεύσει από το δόγμα στις οργανωτικές δομές. Οι σύγχρονοι
θεσμοί οικειοποιούνται παρασιτικά τις ηθικές ενέργειες του χριστιανισμού
(μέριμνα για τον ευάλωτο, ειρήνη), ενώ απορρίπτουν τη μεταφυσική του
βάση. Ο πολιτισμός μας επιτελεί «θεολογία με αρνητικό τρόπο»,
αναζητώντας τη λύτρωση μέσω πρωτοκόλλων και χειριστικών πρακτικών. Το
αποτέλεσμα είναι ένας πολιτισμός ηθικής φιλοδοξίας χωρίς μεταφυσική
ταπείνωση, ο οποίος θέτει σωτηριολογικούς σκοπούς χωρίς να διαθέτει τη
γλώσσα της χάριτος ή της μετανοίας, μετατρέποντας το πνευματικό δράμα σε
ζήτημα υποδομών και αδιαφανούς επικυριαρχίας.
4. Η Κόπωση ως Ιστορική και Πολιτική Δύναμη
Πίσω από την τεχνοκρατική αλαζονεία της Δύσης κρύβεται ένα
βαθύτερο στρώμα: η πνευματική και θεσμική κόπωση. Οι σύγχρονες ελίτ δεν
πιστεύουν πλέον στην αλήθεια, αλλά φοβούνται την αταξία. Αυτή η
πολιτική της εξάντλησης οδηγεί στην αναζήτηση ενός «σωτήρα υπό μορφή
συστήματος», ο οποίος θα αναλάβει το βάρος της ιστορίας που οι άνθρωποι
δεν αντέχουν πλέον να φέρουν. Ο κουρασμένος πολιτισμός δεν επιζητά την
ελευθερία, αλλά την ανακούφιση, και είναι πρόθυμος να ανταλλάξει την
αλήθεια με μια διαχειριστική σταθερότητα χαμηλών προστριβών.
5. Μιμητικός Πανικός και η Αυτοκρατορία της Ασφάλειας
Στηριζόμενο στη σκέψη του René Girard, το κείμενο αναλύει
πώς η παγκοσμιοποίηση και η ψηφιακή διασύνδεση εντείνουν τον μιμητικό
πανικό. Όταν οι άνθρωποι μοιράζονται αδιαμεσολάβητα τους ίδιους φόβους
και αντιζηλίες, η ανθρώπινη ελευθερία αρχίζει να προσλαμβάνεται ως
πλανητικός κίνδυνος. Η ζήτηση για έναν «τελικό σταθεροποιητή» γίνεται
τότε αναπόφευκτη. Η νέα αυτοκρατορία δεν επιβάλλεται με τη βία, αλλά
αναδύεται ως μια περιεκτική συντονιστική αρχιτεκτονική που ονομάζεται
«ασφάλεια» και υπόσχεται να αποσβέσει την ίδια την ανθρώπινη αστάθεια.
6. Η Μόνιμη Έκτακτη Ανάγκη ως Παιδαγωγία
Η έκτακτη ανάγκη έχει μετατραπεί από εξαίρεση σε μόνιμο
μοτίβο διακυβέρνησης. Αυτή η συνθήκη λειτουργεί παιδαγωγικά,
εκπαιδεύοντας τους πληθυσμούς να θεωρούν την ελευθερία ως «ανευθυνότητα»
και τη συμμόρφωση ως τη μόνη «ώριμη έκφραση ευθύνης». Μέσω του διαρκούς
triage (διαλογής επειγόντων), η πολιτική ενέργεια αδειάζει και το
υποκείμενο μαθαίνει να εμπιστεύεται μόνο τους απρόσωπους συντονισμούς,
χάνοντας την ικανότητα για ελεύθερη κρίση και φρόνηση.
7. Τεχνητή Νοημοσύνη και Ανθρωπολογική Συρρίκνωση
Η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί μια ανθρωπολογική αποκάλυψη:
φανερώνει ότι ο πολιτισμός μας θαυμάζει την επιχειρησιακή επάρκεια και
δυσπιστεί απέναντι στο βάθος. Η γοητεία της μηχανής έγκειται στο ότι δεν
φέρει τα χαρακτηριστικά που καθιστούν τον άνθρωπο «δύσκολο» (συνείδηση,
μετάνοια, πόνο). Ο κίνδυνος δεν είναι αν οι μηχανές θα σκεφτούν σαν
άνθρωποι, αλλά αν οι άνθρωποι θα αρχίσουν να θεωρούν ως πρότυπο σκέψης
αυτό που η μηχανή μπορεί να αναπαράγει, οδηγούμενοι σε μια ανθρωπολογική
συρρίκνωση. Ο άνθρωπος παύει να είναι το μέτρο των συστημάτων και
γίνεται το «κατάλοιπο» που πρέπει να αναμορφωθεί ή να παρακαμφθεί.
8. Βιοτεχνολογία και η Εξέγερση κατά της Κτιστότητας
Ο μετανθρωπισμός εκφράζει μια θεολογική εξέγερση εναντίον
της διαθήκης και της κτιστότητας. Η επιθυμία για «βελτιστοποίηση» του
σώματος κρύβει ένα μίσος για την εξάρτηση και τη θνητότητα. Στόχος είναι
ένας άνθρωπος λιγότερο τραγικός και περισσότερο συμβατός με την
αυτόνομη επιθυμία του. Η θεολογία εδώ οφείλει να υπενθυμίσει ότι η
περατότητα δεν είναι τεχνικό σφάλμα, αλλά το όριο μέσα στο οποίο
καθίσταται δυνατή η αγάπη και η ευθύνη.
9. Η Εκκλησία: Ανάμεσα στη Μαρτυρία και την Ενσωμάτωση
Η Εκκλησία απειλείται από μια «κολακευτική ασημαντότητα»:
τον κίνδυνο να απορροφηθεί ως «διακοσμητική συνείδηση» του συστήματος. Ο
πειρασμός είναι να μετατραπεί σε πάροχο ηθικής ατμόσφαιρας και
αισθητικής παρηγοριάς, αδειάζοντας το εκκλησιαστικό γεγονός από την
εσχατολογική του επικινδυνότητα. Η αληθινή αντίσταση είναι η επιμονή
στην ισχυρή ανθρωπολογία και η άρνηση μετάφρασης του προσώπου σε υλικό
διαχείρισης.
10. Η Διεσπαρμένη Αυτοκρατορία και η Ιδρυτική Τάξη
Η σύγχρονη εξουσία είναι μια διεσπαρμένη αυτοκρατορία
χωρίς ενιαίο πρόσωπο, που κυβερνά μέσω της σύγκλισης δικτύων, πλατφορμών
και προτύπων. Αυτή η αυτοκρατορία δεν επιβάλλεται, αλλά καθιερώνεται ως
ατμόσφαιρα αναγκαιότητας. Παράλληλα, η «ιδρυτική τάξη» (τύπου Stanford)
προσφέρει μια θρησκεία της επάρκειας, πιστεύοντας ότι ο ανασχεδιασμός
των συστημάτων μπορεί να υποκαταστήσει τη μεταμόρφωση του ανθρώπου.
11. Το Κατέχον και η Σύγχρονη Παραχάραξη
Η θεολογική έννοια του «κατέχοντος» (της δυνάμεως που
συγκρατεί το χάος) παραμορφώνεται όταν η συγκράτηση αρχίζει να
παρουσιάζεται ως σωτηρία. Όταν το κράτος ή τα συστήματα διεκδικούν τη
συνολική σταθεροποίηση της ιστορίας, παύουν να περιορίζουν το κακό και
αρχίζουν να διαχειρίζονται την ανθρωπότητα, μετατρέποντας τον υπολογισμό
σε ψευδο-απολύτρωση.
12. Ο Θάνατος ως Στρατηγική Ταπείνωση
Ο θάνατος παραμένει ο μεγάλος ταπεινωτής του
διαχειριστικού πολιτισμού, καθώς υπενθυμίζει τα όρια της
βελτιστοποίησης. Ο πολιτισμός που δεν μπορεί να κοιτάξει τον θάνατο κατά
πρόσωπο οδηγείται σε στρατηγική υστερία και πολλαπλασιάζει τις τεχνικές
αναβολής της ευθύνης. Η χριστιανική μαρτυρία της Ανάστασης είναι η μόνη
που μπορεί να περιορίσει τις αξιώσεις της πολιτικής, υπενθυμίζοντας ότι
η ζωή δεν εξαντλείται στην επιβίωση.
13. Η Λειτουργία ως Αντί-σύστημα
Η θεία Λειτουργία αποτελεί την ύψιστη μορφή αντίστασης,
διότι εισάγει έναν μη διοικητικό χρόνο. Σε έναν κόσμο που ζει από
ειδοποιήσεις και επείγοντα, η Λειτουργία διαμορφώνει ψυχές που μπορούν
να παρίστανται ενώπιον του μυστηρίου και να μην ανήκουν εξ ολοκλήρου
στην ιστορική διαχείριση. Είναι ένα εργαστήριο απο-συστημοποίησης της
ψυχής, που κρατά ζωντανή την εμπειρία μιας τάξης που δεν κατασκευάστηκε
από την εποχή.
14. Η Ηθική Γοητεία και η Τελική Προσφορά
Ο σύγχρονος πειρασμός είναι ηθικά γοητευτικός: υπόσχεται
ασφάλεια, φροντίδα και ειρήνη, αρκεί ο άνθρωπος να παραδώσει το μυστήριο
και την ελευθερία του. Η «τελική προσφορά» δεν είναι η καταστροφή του
αγαθού, αλλά η αναδιοργάνωσή του χωρίς αλήθεια. Η απάντηση στην πρόκληση
αυτή δεν είναι ο πανικός, αλλά η διαμόρφωση προσώπων που «δεν
αρκούνται» στη διαχείριση και γνωρίζουν ότι η επιβίωση δεν είναι το
ύψιστο αγαθό.
Επίλογος: Η Αναμέτρηση περί της Αλήθειας του Ανθρώπου
Το κείμενο καταλήγει ότι η αναμέτρηση του επόμενου αιώνα
θα είναι πρωτίστως πνευματική. Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσουμε να
διαπλάθουμε ανθρώπους που η πλάση αδυνατεί να υπομείνει. Η αληθινή
αντίσταση έγκειται στην ικανότητα να διακρίνουμε τη διαφορά ανάμεσα σε
έναν κόσμο που κυβερνάται επιδέξια και σε έναν κόσμο που είναι ορθώς
τεταγμένος, ανάμεσα στη διαχείριση και τη σωτηρία. Όσο υπάρχουν πρόσωπα
που αρνούνται να ανταλλάξουν το βάθος με την ασφάλεια, η ιστορία
παραμένει ανοικτή.
Περιορισμοί στις Ιερές Ακολουθίες στα Ιεροσόλυμα: μόνο 15 Αγιοταφίτες στον Πανάγιο Τάφο για τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Αφή του Αγίου Φωτός.
Η Αστυνομία της Ιερουσαλήμ συναντήθηκε με τους εκπροσώπους του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων το μεσημέρι της Τρίτης και έδωσε οδηγίες για τις Ιερές Ακολουθίες και την Τελετή του Αγίου Φωτός, τις οποίες το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο θα πρέπει να τηρήσει για την ασφάλεια των πιστών. Έτσι σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, θα τελεστούν κανονικά όλες οι Ιερές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας, μόνο με 15 Αγιοταφίτες Πατέρες στον Πανάγιο Τάφο και στον Ναό της Αναστάσεως, ενώ οι υπόλοιποι Αγιοταφίτες θα τελέσουν τις Ιερές Ακολουθίες στο παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, που βρίσκεται μέσα στο Πατριαρχείο.
Η Λιτανεία και η Πομπή που πραγματοποιείται κάθε χρόνο για τη μνήμη της εισόδου του Χριστού στην Ιερουσαλήμ από το χωριό Βηθσφαγή δεν θα πραγματοποιηθεί μιας και το χωριό βρίσκεται εκτός της Αγίας Πόλης της Ιερουσαλήμ.
Ωστόσο, οι υπόλοιπες τελετές εις μνήμην των γεγονότων της Μεγάλης Εβδομάδας θα πραγματοποιηθούν κανονικά, μόνο με 15 Aγιοταφίτες.
Η πομπή των Αγιοταφιτών από την Αίθουσα του Θρόνου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων θα κατευθυνθεί κανονικά προς την Αγία Αυλή, όπως επίσης και η Ακολουθία του Νιπτήρα, που τελείται στην Αγία Αυλή τη Μεγάλη Πέμπτη εις ανάμνηση της πράξης του Χριστού που έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, θα πραγματοποιηθεί κανονικά.
Επίσης, η περιφορά του Επιταφίου στην Αγία Αυλή θα τελεστεί κανονικά μόνο με 15 Αγιοταφίτες Πατέρες οι οποίοι θα πραγματοποιήσουν την Λιτανεία του Σώματος του Χριστού ενώ κατά τη διάρκεια της Τελετής της Αφής του Αγίου Φωτός θα συμμετάσχουν 15 Αγιοταφίτες Πατέρες του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου, ο Πρόξενος της Ελλάδας, 10 Αρμένιοι και 5 Κόπτες.
Στη συνέχεια, αφού πραγματοποιηθεί η Αφή, ένας εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, με το Άγιο Φως και τη συνοδεία της Αστυνομίας του Ισραήλ, θα μεταβεί στην Πύλη του Δαβίδ στα τείχη της παλιάς πόλης όπου θα παραδώσει το Άγιο Φως στους εκπροσώπους των υπόλοιπων κοινοτήτων.
Όσον αφορά τη μεταφορά του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα, δεν υπήρξε επίσημη ανακοίνωση ακόμη για το αν θα μεταβεί στο Ισραήλ το κυβερνητικό αεροσκάφος παρά τις πληροφορίες που έχουμε ότι θα μεταβεί κανονικά. Ωστόσο, εάν αυτό αποφασιστεί, στον Πανάγιο Τάφο θα μεταβεί μόνο ο Υφυπουργός Εξωτερικών και ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου και να υπάρχουν άλλα μέλη της αποστολής υπάρχει η οδηγία να παραμείνουν στο αεροπλάνο.
Σήμερα ο ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ Νίκος Αναδιώτης κατέθεσε σχέδιο ψηφίσματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα έκτροπα στη Συρία και τους συνεχιζόμενους διωγμούς της Ελληνορθόδοξης κοινότητας (Ρωμιών) της περιοχής. Εάν συγκεντρώσει γραπτή υποστήριξη 36 ευρωβουλευτών (1/20 του συνόλου) θα πάει στην Ολομέλεια για ψήφιση.
Ταυτόχρονα έχει καταθέσει για το ίδιο θέμα και Γραπτή Ερώτηση προς την Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας.
Anadiotis' double intervention in the European Parliament on the persecution of the Rum Orthodox in Syria
Today, the MEP of the Greek political party "ΝΙΚΗ" Nikos Anadiotis submitted a motion for a resolution to the European Parliament concerning the atrocities in Syria and the ongoing persecution of the Greek Orthodox community (Rum) in the region. If it gathers the written support of 36 MEPs (1/20 of the total), it will go to the plenary for a vote.
At the same time, he has also submitted a Written Question on the same issue to the Vice-President of the European Commission and High Representative for Foreign Affairs.
«Αυτό αποτελεί απόλυτη ντροπή και σκάνδαλο! Η UEFA επέβαλε πρόστιμο ύψους 95.500€ στον Ερυθρό Αστέρα για αυτή τη φωτογραφία!
Τιμωρία σκάνδαλο από την UEFA, σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι Σέρβοι, επέβαλε στον Ερυθρό Αστέρα, ο οποίος καλείται να πληρώσει πρόστιμο ύψους 95.500 ευρώ για το κόρεο που είχε στην αναμέτρηση με τη Λιλ, στις 27/2 για τους “16” του Europa League. Oι οπαδοί του Ερυθρού Αστέρα, γνωστοί ως «Delije», mε την είσοδο των παικτών στον αγωνιστικό χώρο, παρουσίασαν ένα εντυπωσιακό κορεό που προκάλεσε αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Συγκεκριμένα, ξεδίπλωσαν την εικόνα του Αγίου Συμεών του Μυροβλύτη, τιμώντας τη σημερινή γιορτή, που είναι και ο προστάτης των φιλάθλων της ομάδας. Kάτω από τη βόρεια εξέδρα αναρτήθηκε πανό με το μήνυμα: «Είθε η πίστη μας να σας οδηγήσει στη νίκη». Η ατμόσφαιρα ήταν θερμή καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα, με τους Σέρβους οπαδούς να στηρίζουν θερμά την ομάδα τους, αλλά τελικά γνώρισαν την ήττα από τη Λιλ. Το μεγαλύτερο μέρος, ύψους 40.000€, επιβλήθηκε για την υποτιθέμενη “προβολή μηνύματος που κρίθηκε ακατάλληλο για αθλητική εκδήλωση και για την υποτιθέμενη υπονόμευση της φήμης και της ακεραιότητας τόσο του ποδοσφαίρου όσο και της ίδιας της UEFA”. Το ("ακατάλληλο") μήνυμα ήταν: “Είθε η πίστη μας να σας οδηγήσει στη νίκη”».
Πριν καιρό όμως περιχαρείς, επευφημούσαν και θαύμαζαν τους Γερμανούς οπαδούς της Καϊζερσλάουτερν όταν σήκωσαν ένα τεράστιο πανό με τον διάβολο να αναδύεται μέσα από μια πεντάλφα, μαζί με ένα ακόμα πανό που έγραφε: «Άκουσέ μας, Εωσφόρε, και ανέβα από την άβυσσο, πάρε τις ψυχές μας. Οδήγησέ μας στο φως, βασιλεύεις στον κόσμο, αναδύεσαι από τις φλόγες και εμφανίζεσαι».
Ο αντιχριστιανικός συρφετός με τους κομπλεξικούς και διεφθαρμένους οπαδούς του, μόλυνε άλλη μια φορά τα Ευρωπαϊκά γήπεδα με την σαπίλα και την μπόχα του βούρκου τους! Αυτοί δεν τιμωρήθηκαν από την ΟΥΕΦΑ! Λογικό! Αφού πια ζούμε στην εποχή του Αντιχρίστου.
