Σουδάν: Σταματήστε τον λιθοβολισμό δύο μητέρων!

Παρουσίαση του θέματος και συλλογή υπογραφών εδώ! 

 

 

Ἡ Καθαρά Δευτέρα τῶν Χριστιανῶν καί ἡ Καθαρά Δευτέρα τῶν κοσμικῶν!

ΟΠΟΥ ΓΗΣ - στις ορθόδοξες γειτονιές του πλανήτη 

Εικ. από την ιστοσελίδα του Ι.Ν. Μεγάλης Παναγίας, Αγ. Δημητρίου Θηβών (σειρά άρθρων για τη Σαρακοστή).

Ἀλήθεια, ποτέ δέν κατάλαβα τί ἑορτάζουν οἱ κοσμικοί ἄνθρωποι τήν Καθαρά Δευτέρα; Καί γιατί τήν ἀποκαλοῦν κι αὐτοί "καθαρά", ὅπως ὅσοι ζοῦνε αὐτήν τήν ἡμέρα μέ τό πραγματικό της χριστιανικό περιεχόμενο; Ἀπό τί καθαρίζονται οἱ ἴδιοι καί ἀπό τί πιστεύουν ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτή εἶναι "καθαρά";

Σκέφθηκα ἕναν παραλληλισμό ἀνάμεσα σέ μία χριστιανική Καθαρά Δευτέρα καί σέ μία κοσμική "καθαρά" Δευτέρα καί βρῆκα δύο ἀντίθετους δρόμους, πού ὁδηγοῦν σέ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετους προορισμούς. Ὁ ἕνας ὁδηγεῖ στόν Χριστό καί στήν σωτηρία μας. Ὁ ἄλλος, ὁδηγεῖ στόν ἀρχηγό τοῦ πρόσκαιρου γλεντιοῦ καί τῆς ἀσυδοσίας, τόν σατανᾶ καί στόν αἰώνιο ἔρημο τόπο του.

Γιά τούς Χριστιανούς, ἡ Καθαρά Δευτέρα, εἶναι μία ἀποφασιστική μέρα γιά νά πετάξουμε τόν παλαιό μας ἑαυτό μέ τά πάθη καί τίς ἁμαρτίες του. Οἱ κοσμικοί πετᾶνε χαρταετό.

Για τούς Χριστιανούς, ἡ Καθαρά Δευτέρα εἶναι ἡμέρα πού ἀποφασιστικά ξεκινᾶμε τήν μεγάλη νηστεία τῆς Τεσσσαρακοστῆς μέ ἄλαδα φαγώσιμα, γιατί ἄλαδα (καί χωρίς οἶνο) θά τρῶμε ἀπό δῶ καί πέρα καθημερινά, πλήν Σαββάτου καί Κυριακῆς πού ἐπιτρέπονται τό λάδι καί τό κρασί. Οἱ κοσμικοί ἀντίθετα, θά καταναλώσουν σήμερα στό τραπέζι τους, ὀστρακοειδῆ καί ἄφθονα λαδερά, καθώς ἐπίσης ἀλκοόλ.

Γιά τούς Χριστιανούς, ἡ Καθαρά Δευτέρα εἶναι τό ἀνέβασμα τοῦ Γολγοθᾶ καί ἡ συνοδοιπορία μέ τόν Χριστό καί ἐντατικώτερος πνευματικός ἀγῶνας, ὥστε νά φθάσουμε νά ἑορτάσουμε τήν Σταύρωση καί τήν Ἀνάστασή Του. Εἴναι καί δική μας οἰκειοθελής συσταύρωση τῶν παθῶν, τῶν ἐπιθυμιῶν μας καί τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος. Γιά τούς κοσμικούς, εἶναι ἐκδρομές, φαγοπότι, μουσικές, χορός, ξενύχτι, ξεφάντωμα καί διασκέδαση.

Γιά τούς Χριστιανούς ἡ Καθαρά Δευτέρα εἶναι βαθύτερη μετάνοια, περισυλλογή καί εἰλικρινέστερη ἐξομολόγηση μέσα στήν Σαρακοστή, γιά νά ἀποκαλύψουμε καί νά ἀποδιώξουμε μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ κάθε ψίγμα τῆς φανερῆς καί κρυφῆς δυσωδίας τῆς ψυχῆς μας. Γιά τούς κοσμικούς εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερο μασκάρεμα μέ καρναβάλια καί ψέματα.

 

Γιά τούς Χριστιανούς ἡ Καθαρά Δευτέρα εἶναι ἡ τελική εὐθεία τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ μέχρι τά πάθη Του, τήν Σταύρωσή Του καί τήν Ἀνάστασή Του. Γιά τούς κοσμικούς εἶναι ἔθιμα ξενόφερτα καί ντόπια ἀπό ἀρχαῖες ἐποχές μέ παγανιστικά πιστεύω, ἐκδηλώσεις καί τελετές.

Ἄς θυμηθοῦμε ὄμως, πῶς ἄρχισε ἡ Σαρακοστή γιά τόν Σωτῆρα μας Χριστό! Πάνω στό Σαραντάρειο Ὄρος, μέ αὐστηρότατη νηστεία (ἀποχή ἀπό φαγητό γιά 40 ἡμέρες) καί τρεῖς μεγάλους πειρασμούς τοῦ Κυρίου μας ἀπό τόν ἴδιο τόν διάβολο, τόν ὁποῖο καί νίκησε ὁ Χριστός κατά κράτος, τρέποντάς τον εἰς ἄτακτον φυγήν.

Γιά τούς Χριστιανούς, αὐτή τή νοηματοδότηση ἔχει ἡ Σαρακοστή πού ξεκινᾶ μέ τήν Καθαρά Δευτέρα. Γιά τούς κοσμικούς συμβαίνει τό ἀντίθετο. Ἡ ἀποχή ἀπό τό φαγητό δέν εἶναι αὐστηρή μία τέτοια ἐναρκτήριο μέρα στό στίβο τῶν πνευματικῶν ἀγώνων (ὑπάρχει λάδι καί ἀλκοόλ) καί τό χειρότερο, συναινοῦνε μέ τόν διάβολο κι ἀντί νά τόν ἀποδιώξουν, πηγαίνουν μαζί του στά καρναβάλια, στίς διασκεδάσεις καί στά ξεφαντώματα μέ κάθε ἐνδεχόμενη κατάληξή τους... 

Καμία σχέση τελικά ἡ Καθαρά Δευτέρα τοῦ Χριστιανοῦ, μέ τήν καθαρά Δευτέρα τοῦ κοσμικοῦ.

Εἴθε ὁ Θεός νά δώσει σέ ὅλους μας φώτιση καί μετάνοια, ὥστε κάθε μέρα τῆς ζωῆς μας νά εἶναι καθαρή ἀπό ἔργα ἀνομίας καί ἀπώλειας καί κάθε Σαρακοστή νά μᾶς ἀνεβάζει στόν Σταυρό, στήν Ἀνάσταση καί στήν αίώνιο ζωή, μαζί μέ τόν Λυτρωτή Ἰησοῦ Χριστό καί ὄχι σέ καρναβαλικά ἅρματα, σέ βουνά μέ χαρταετούς καί σέ τραπέζια κέντρων διασκεδάσεων!

Καλή Σαρακοστή ἀδελφοί. Καλή μετάνοια.

Μ.Σ. ἐκπ/κός

 

Δείτε, αν θέλετε, και:

Τι είναι η Προηγιασμένη θεία λειτουργία;
Ένα μυστήριο που μας κυνηγάει από παιδιά
Είσαι ο άνθρωπός μου;

Νηστεία: Ελεύθερη άσκηση ή ένας χριστιανικός καταναγκασμός;
ΑΣ ΝΗΣΤΕΨΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ Μ.Μ.Ε.

Το νόημα της Μεγάλης Σαρακοστής
Σκέψεις για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή
Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ο ευπρόσδεκτος καιρός
Στην είσοδο της αγίας Τεσσαρακοστής
Η Μεγάλη Σαρακοστή: Ένας τρόπος ζωής
«Μεγάλη Σαρακοστή: Πορεία προς το Πάσχα»

Η νηστεία και η ωφέλειά της
Η δύναμη της νηστείας
Φάε, η αμαρτία δικιά μου
Λόγοι του Μ. Βασιλείου για την νηστεία  

Ιστολόγιο για τη νηστεία

Μια μοντέρνα Σαρακοστή – Μετάνοια από τον σύγχρονο κόσμο

 

Του π. Στεφάνου Φρήμαν
Μετάφραση: K. N.
ΟΟΔΕ / Glory 2 God for all things

 Λίγα πράγματα είναι τόσο δύσκολα στον σύγχρονο κόσμο όσο η νηστεία. Δεν είναι απλώς η κίνηση της αλλαγής των διατροφικών μας συνηθειών που βρίσκουμε προβληματική - είναι η όλη έννοια της νηστείας και τι πραγματικά συνεπάγεται.  Προέρχεται από έναν άλλο κόσμο.

Εμείς καταλαβαίνουμε την δίαιτα: όταν αλλάζουμε το πώς τρώμε για να βελτιώσουμε την εμφάνισή μας, ή το πώς νιώθουμε. Όμως το να αλλάξουμε το πώς τρώμε προκειμένου να γνωρίσουμε τον Θεό ή να τηρήσουμε σωστά μια γιορτή της Εκκλησίας - αυτό μάς είναι ξένο. Η πρώτη μας ερώτηση είναι συχνά, «Δηλαδή, τι ακριβώς κάνει αυτό;» επειδή ζούμε μέσα σε μια κουλτούρα του χρήσιμου - θέλουμε να γνωρίζουμε την χρησιμότητα των πραγμάτων. Κάτω από το ζήτημα της χρησιμότητας υπάρχει η απαίτηση να έχει νόημα κάτι για μένα, ώστε να μπορώ τελικά να το αναλάβω, να το χρησιμοποιήσω όπως εγώ κρίνω καταλλήλως, και να το διαμορφώσω σύμφωνα με τις δικές μου επιθυμίες. Μήπως θα μπορούσε να βελτιωθεί η νηστεία;

Η σύγχρονη αυτοκατανόηση βλέπει τους ανθρώπους κυρίως ως ατομικά κέντρα επιλογής και απόφασης. Το άτομο θεωρείται προϊόν των επιλογών και των αποφάσεών του – οι δε ζωές μας αυτοπιστοποιούνται. Ως εκ τούτου, είμαστε διευθύνοντες.

Φυσικά υπάρχουν πολλά προβλήματα με αυτή την κοσμοθεωρία από την οπτική γωνία του κλασικού Χριστιανισμού. Αν και είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε επιλογές και αποφάσεις, η ελευθερία μας δεν είναι απεριόριστη. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας δεν είναι αυτοπροσδιοριζόμενο. Μεγάλο μέρος της ρητορικής της νεωτερικότητας απευθύνεται σε όσους έχουν πλούτο και εξουσία. Ευνοεί τις ιστορίες τους και χλευάζει την αδυναμία όσων δεν έχουν εξουσία, με υποσχέσεις που σπάνια, (αν ποτέ), εκπληρώνονται.

Οι ζωές μας είναι δώρο από τον Θεό και όχι δική μας κατασκευή. Η κλασική χριστιανική πνευματική ζωή δεν χαρακτηρίζεται από επιλογή και αυτοδιάθεση: χαρακτηρίζεται από την κένωση και την οδό του Σταυρού.

Όταν ένας σύγχρονος Χριστιανός αντιμετωπίζει την περίοδο της Σαρακοστής - το ερώτημα συχνά γίνεται: «Τι θέλω να εγκαταλείψω για την Σαρακοστή;» Η πρόθεση είναι καλή, αλλά η ερώτηση είναι λάθος. Η Σαρακοστή γρήγορα γίνεται μια ακόμη επιλογή ζωής, μια νηστεία του καταναλωτή.

Η πρακτική της παραδοσιακής νηστείας έχει μειωθεί σημαντικά τους τελευταίους αιώνες. Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία έχει τροποποιήσει τις απαιτήσεις της, απλουστεύοντας την νηστεία της Σαρακοστής (σήμερα περιλαμβάνει μόνο την αποχή από το κρέας τις Παρασκευές της Σαρακοστής - γεγονός που τις καθιστά όμοιες με όλες τις άλλες Παρασκευές του έτους). Οι Προτεσταντικές εκκλησίες που τηρούν την περίοδο της Σαρακοστής δεν προτείνουν επίσημες οδηγίες για την τήρηση της Σαρακοστής. Το άτομο αφήνεται μόνο του.

Η Ορθοδοξία συνεχίζει να διατηρεί την πλήρη παραδοσιακή νηστεία, η οποία συχνά ρυθμίζεται στην εφαρμογή της (οι ίδιοι οι «κανόνες» αναγνωρίζονται γενικά ως γραμμένοι για μοναχούς). Είναι ουσιαστικά μια «βίγκαν» διατροφή (χωρίς κρέας, ψάρι, κρασί, γαλακτοκομικά). Μερικοί περιορίζουν τον αριθμό των γευμάτων - και τον τρόπο μαγειρέματος τους. Φυσικά, το να έχεις τη νηστεία στη θέση της και να «κρατάς τη νηστεία» είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα. Δεν γνωρίζω καμία μελέτη για το πώς οι Ορθόδοξοι στον σύγχρονο κόσμο νηστεύουν πραγματικά. Η ποιμαντική μου εμπειρία, λέει ότι οι άνθρωποι γενικά κάνουν καλή προσπάθεια.

Έχει σημασία τίποτα από αυτά; Γιατί θα’ πρεπε οι Χριστιανοί στο σύγχρονο κόσμο να ασχολούνται με μια παραδοσιακή συνήθεια;

Αυτό που διακυβεύεται στον σύγχρονο κόσμο είναι η ανθρωπιά μας. Η ιδέα πως είμαστε αυτοπιστοποιούμενα άτομα είναι εντελώς ψευδής. Προφανώς δεν φέρνουμε τον εαυτό μας στην ύπαρξη – αυτό είναι ένα δώρο. Και το μεγαλύτερο μέρος αυτού που αποτελεί τη ζωή μας είναι απλώς δοσμένο - ένα δώρο. Δεν είναι πάντα ένα δώρο με το οποίο κάποιος θα είναι ευχαριστημένος - θα θέλαμε να είμαστε άλλο απ’ ό,τι είμαστε. 

Όμως ο μύθος του σύγχρονου κόσμου είναι πως στην πραγματικότητα «δημιουργούμε» τον εαυτό μας και την ζωή μας - οι ταυτότητές μας φαντασιώνονται ως κάτι σαν δικές μας δημιουργίες. Δηλαδή, είμαστε μόνο αυτοί που επιλέγουμε να είμαστε. Είναι ένας μύθος που είναι εξαιρετικά κατάλληλος για να στηρίξει μια κουλτούρα που έχει χτισθεί πάνω στην κατανάλωση. Η ταυτότητα μπορεί να αποκτηθεί έναντι ενός τιμήματος. Οι πλούσιοι έχουν στην διάθεσή τους ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος ταυτοτήτων - οι φτωχοί είναι σε μεγάλο βαθμό παγιδευμένοι στο να είναι αυτοί που πραγματικά είναι.

Όμως, η μόνη αληθινά αυθεντική ανθρώπινη ζωή είναι αυτή που λαμβάνουμε ως δώρο από τον Θεό. Η πνευματικότητα της επιλογής και της κατανάλωσης υπό το πρόσχημα της ελευθερίας είναι μια κενότητα. Η ταυτότητα που εμείς δημιουργούμε είναι εφήμερη, προϊόν της φαντασίας και της αγοράς. Οι συνήθειες της αγοράς υπηρετούν την υποδούλωσή μας. Η Σαρακοστή είναι ένα κάλεσμα για ελευθερία.

Μια μοντέρνα Σαρακοστή

Έτσι, το ξεκίνημα για μια μοντέρνα Σαρακοστή είναι να μετανοήσουμε από τον ίδιο τον σύγχρονο κόσμο. Με αυτό, εννοώ την αποκήρυξη της ιδέας ότι είμαστε ένα αυτοδημιουργημένο και αυτοπιστοποιούμενο άτομο. Δεν καθορίζεστε από  τις επιλογές και τις αποφάσεις σας, πόσο μάλλον από την καριέρα σας και τα ψώνια σας. Ξεκινάτε, αναγνωρίζοντας ότι μόνο ο Θεός είναι Κύριος (και εσείς δεν είστε). Η ζωή σας έχει νόημα και σκοπό - μόνο σε σχέση με τον Θεό. Η πιο θεμελιώδης πρακτική μιας τέτοιας θεοκεντρικής ζωής είναι να δίνουμε ευχαριστίες.

    Απαρνηθείτε την προσπάθεια να βελτιώσετε τον εαυτό σας,  και γίνετε κάτι. Δεν είστε ένα έργο σε εξέλιξη.  Αν είστε ένα έργο - τότε είστε έργο του Θεού. «αυτού γαρ εσμεν ποίημα, κτισθέντες εν Χριστώ Ιησού επί έργοις αγαθοίς, οις προητοίμασεν ο Θεός ίνα εν αυτοίς περιπατήσωμεν.» (Εφεσ.2:10).  
    Μην προσχεδιάζετε να «έχετε μια ‘καλή Σαρακοστή’», ή να φαντάζεσθε πώς θα είναι μια ‘καλή Σαρακοστή’.  Παραιτηθείτε από το να κρίνετε - ειδικά τον εαυτό σας. Βγείτε από το κέντρο του κόσμου σας. Η Σαρακοστή δεν αφορά εσάς. Πρόκειται για τον Χριστό και το δικό Του Πάσχα.
    Νηστέψτε σύμφωνα με την Παράδοση, αντί σύμφωνα με τις δικές σας ιδέες και σχέδια. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο για κάποιους, αν δεν είναι μέρος της παραδοσιακής Εκκλησίας, και έτσι δεν θα έχουν παράδοση νηστείας. Οι περισσότεροι Ρωμαιοκαθολικοί έχουν διαφορετικούς κανόνες νηστείας από τους Ορθοδόξους. Αν είστε Καθολικοί, νηστέψτε σαν Καθολικοί. Μην εξετάζετε την νηστεία των άλλων.
    Εάν είστε Προτεστάντες αλλά θέλετε να ζήσετε πιο παραδοσιακά, σκεφθείτε μήπως γίνετε Ορθόδοξοι. Εν ολίγοις, συνάψτε σχέση με άλλους (οικογένεια, φίλους) για να τηρήσετε την παραδοσιακή νηστεία. Μην είστε πολύ αυστηροί ή πολύ επιεικείς και, αν είναι δυνατόν, τηρήστε την νηστεία με τρόπο που είναι αμοιβαία συμφωνημένος και όχι ιδιωτικά σχεδιασμένος. Να είστε υπόλογοι αλλά όχι ένοχοι.
    Προσεύχεσθε. Η νηστεία χωρίς προσευχή ονομάζεται «νηστεία των δαιμόνων», αφού οι δαίμονες δεν τρώνε ποτέ, αλλά και ποτέ δεν προσεύχονται. Νηστεύουμε, ως μέσον για να πλησιάσουμε τον Θεό. Η νηστεία και η προσευχή σας, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένες. Εάν νηστεύετε με αυστηρό τρόπο, τότε θα πρέπει να προσεύχεστε για παρατεταμένες περιόδους. Εάν νηστεύετε ελαφρά, τότε και οι προσευχές σας μπορεί να είναι ελαφρύτερες. Το θέμα είναι να είσαι «απλούς» - η προσευχή και η νηστεία να είναι ένα «απλούν» πράγμα.
    Στην προσευχή και την νηστεία μας πρέπει να προστεθεί το έλεος (χαρίζοντας πράγματα, ειδικά χρήματα). Δεν μπορεί κανείς να είναι «πολύ γενναιόδωρος».  Το έλεός σας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο αόρατο στους άλλους - εκτός από την καλοσύνη σας προς όλους. Ξοδέψτε λιγότερα, χαρίστε περισσότερα.

Το φαγητό, το ποτό, η προσευχή και η γενναιοδωρία είναι πολύ φυσικές δραστηριότητες.  Παρατηρήστε την ζωή σας. Πόσο φυσικό είναι το φαγητό σας; Η διατροφή σας στηρίζεται από κατασκευασμένα, επεξεργασμένα τρόφιμα (ειδικά όπως σερβίρονται σε εστιατόρια και ταχυφαγεία); Αυτοί οι τρόποι μπορεί να είναι πολύ απάνθρωποι τρόποι διατροφής. Το φαγητό θέλει τον χρόνο του. Δεν είναι χάσιμο χρόνου να ξοδεύετε έως και έξι ώρες από τις εικοσιτέσσερις προετοιμάζοντας, μοιράζοντας, συντρώγοντας και καθαρίζοντας στο τέλος. Ακόμη και τα ζώα θέλουν τον χρόνο τους για να φάνε.

    Πηγαίνετε στην Εκκλησία πολύ συχνότερα (αν η Εκκλησία σας έχει επιπλέον λειτουργίες της Σαρακοστής, πηγαίνετε και σε αυτές). Αυτό μπορεί να είναι προβληματικό για τους Προτεστάντες, καθώς οι περισσότερες προτεσταντικές λατρείες είναι αρκετά σύγχρονες, δηλαδή επικεντρώνονται στο άτομο παρά να απευθύνονται στον Θεό, καλοπροαίρετες μεν, αλλά αντίθετες με τη λατρεία. Αν η Εκκλησία σας δεν είναι βαρετή, μάλλον είναι μοντέρνα. Αυτό δεν σημαίνει πως ο κλασικός Χριστιανισμός είναι εγγενώς βαρετός - απλώς βιώνεται ως τέτοιος από ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί να είναι καταναλωτές. Ο κλασικός Χριστιανισμός λατρεύει σύμφωνα με την Παράδοση και εστιάζει την προσοχή του στον Θεό. Δεν είναι εκεί για να «βγάλεις κάτι από αυτό».
    Διασκεδάστε λιγότερο. Στις παραδοσιακές ορθόδοξες χώρες, οι διασκεδάσεις συχνά εγκαταλείπονται κατά την περίοδο της Σαρακοστής. Αυτό μπορεί να είναι πολύ δύσκολο για τους σύγχρονους ανθρώπους -καθώς ζούμε για να καταναλώνουμε- και έτσι είμαστε παγιδευμένοι σε ένα κύκλο πόνου και ευχαρίστησης. Οι φυσιολογικές απολαύσεις όπως η άσκηση ή το περπάτημα δεν είναι αυτό που έχω στο μυαλό μου - αν και μου φαίνεται εντελώς μοντέρνο το να υπάρχουν επιχειρήσεις αφιερωμένες στο να μας βοηθούν να κάνουμε κάτι φυσιολογικό (όπως το περπάτημα ή την άσκηση), έτσι ώστε ακόμη και οι κανονικές μας δραστηριότητες να γίνονται εμπόρευμα προς κατανάλωση.
    Νηστέψτε από την παρακολούθηση/ανάγνωση ειδήσεων και την ύπαρξη/εκδήλωση απόψεων. Τα νέα δεν παρουσιάζονται για να σας κρατάνε ενήμερους. Συχνά είναι ανακριβή και εξυπηρετούν τον πρωταρχικό σκοπό της πολιτικής προπαγάνδας και της καταναλωτικής φρενίτιδας. Κανένα από τα δύο δεν κάνει καλό στην ψυχή. Οι απόψεις μπορεί να γίνουν βαθιά καταστροφικές για την υγεία της ψυχής. Οι περισσότερες απόψεις δεν λαμβάνονται σωστά υπ' όψιν, ως αναγκαίες πεποιθήσεις. Είναι πάθη που διαφημίζονται ως σκέψεις ή πεποιθήσεις. Η ανάγκη να τα εκφράζουμε αποκαλύπτει την εμπαθή φύση τους.

  Αν και οι απόψεις είναι απαραίτητο μέρος της ζωής, μάς κυριαρχούν εύκολα. Ελαττώνοντας την ανάγκην να εκφράζουμε «πώς νιώθουμε» για όλα όσα έρχονται στο δρόμο μας (σε αντίθεση με το να ζυγίζουμε σιωπηλά και να σκεφτόμαστε και να λέμε υπομονετικά αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι αλήθεια) είναι ένα σημαντικό μέρος της άσκησης και του αυτοελέγχου.

Θα μπορούσα άνετα να φαντασθώ πως ένας μοντέρνος άνθρωπος, διαβάζοντας μια τέτοια λίστα, μπορεί να αισθανθεί συγκλονισμένος και να αναρωτηθεί τι έχει απομείνει.  Αυτό που απομένει είναι πως είσαι άνθρωπος. Το ότι τόσα πολλά στη ζωή μας δεν είναι ιδιαίτερα ανθρώπινα, αλλά μια εφήμερη απόσπαση της προσοχής, εξηγεί μεγάλο μέρος της εξάντλησης και του άγχους μας. Δεν υπάρχει τροφή για εμάς, μέσα σε ό,τι δεν είναι ανθρώπινο.

Και έτσι μου έρχονται στο μυαλό τα λόγια του Ησαΐα:
«Οι διψώντες, πορεύεσθε εφ ύδωρ, και όσοι μη έχετε αργύριον, βαδίσαντες αγοράσατε, και φάγετε και πίεσθε άνευ αργυρίου και τιμής οίνον και στέαρ. Ινατί τιμάσθε αργυρίου εν ουκ άρτοις και τον μόχθον υμών ουκ εις πλησμονήν; ακούσατέ μου και φάγεσθε αγαθά, και εντρυφήσει εν αγαθοίς η ψυχή υμών»    (Ησ. 55:1-2).         
«...φάγεσθε αγαθά, και εντρυφήσει εν αγαθοίς η ψυχή υμών» - η επισήμανση της Σαρακοστής.

Συμπλήρωμα

Ένα μυστήριο που μας κυνηγάει από παιδιά

Άρχισε να τηρείς τις μικρές Εντολές & σύντομα θα τηρείς και τις μεγάλες

Της Τυρινής & των Πρωτοπλάστων:

 

Ένα κλικ αγάπης, ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας & πνευματικής προετοιμασίας στα παρακάτω, παρακαλώ, αδελφοί:

Κυριακή της Τυρινής: από την εξορία των Πρωτοπλάστων στο γάμο με τον ουράνιο Νυμφίο 

Συγχώρηση, αυθεντική νηστεία & ουράνιοι θησαυροί (το ευαγγέλιο της Κυριακής της Τυρινής): από την καρδιά της διδασκαλίας του Κυρίου μας

Κληρονομείται το προπατορικό αμάρτημα; Γιατί να πληρώνω εγώ τα λάθη των Πρωτοπλάστων;

Τελείωση και πτώση: Αποτυχία θέωσης και όχι υπακοής

Όλοι οι Xριστιανοί είναι καλεσμένοι για συμβασιλείς του Χριστού

Η σχέση των Πρωτοπλάστων με τα υπόλοιπα δημιουργήματα του Θεού

Το κλειδί του χαμένου Παραδείσου 

Η πτώση και η επιστροφή τών πρωτοπλάστων (αφήγηση) 

Συνέπειες της πτώσεως του ανθρώπου

Εσπερινός της Συγνώμης, η τελευταία στιγμή της Αποκριάς (& η πρώτη της Μ. Σαρακοστής)... 

Ο παπάς και οι μασκαράδες...

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ (μια Θεολογική θεώρηση)

Η θρησκεία της χαράς - Γελαστοί άγιοι

"Μαγεία! Ευλογία! Μέθη!": Η εξομολόγηση ενός μοναχού

Αν δεν είχε γίνει το προπατορικό αμάρτημα, θα ερχόταν ο Χριστός;

ΘΗΣΑΥΡΙΖΕΤΕ ΘΗΣΑΥΡΟΥΣ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ 

Καλή Μεγάλη Σαρακοστή - Καλή Ανάσταση!

Εικ. Ο Προπάτωρ Αδάμ & η Προμήτωρ Εύα (οι Πρωτόπλαστοι) ως άγιοι της Εκκλησίας μας (από εδώ), αφού σώθηκαν με την κάθοδο του Κυρίου στον Άδη και την ανάστασή Του. Γιορτάζονται την Κυριακή των Προπατόρων, για την οποία δείτε εδώ, ενώ μνημονεύονται και την Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα.

Ο π. Αντώνιος μετά την καταδικαστική απόφαση εις βάρος του - Έρανος για να εξαγοράσει την ποινή του

Ένοχος και σε δεύτερο βαθμό ο πατέρας Αντώνιος – Καταδικάστηκαν και τέσσερις συνεργάτες της «Κιβωτού»

ΕΡΤ news

• Το δικαστήριο του επεφύλαξε βαρύτερη ποινική μεταχείριση σε σχέση με τον πρώτο βαθμό, καθώς τον καταδίκασε για 9 πράξεις, ενώ πρωτοδίκως τον είχε καταδικάσει για πέντε

Ένοχος κρίθηκε ο ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου»,πατέρας Αντώνιος για ξύλο, τιμωρίες και καταναγκαστική εργασία σε βάρος τροφίμων σε δομές, σε Αθήνα, Βόλο και Καλαμάτα. Μάλιστα το δικαστήριο του επεφύλαξε βαρύτερη ποινική μεταχείριση σε σχέση με τον πρώτο βαθμό, καθώς τον καταδίκασε για εννέα πράξεις, ενώ πρωτοδίκως τον είχε καταδικάσει για πέντε.

Κρίθηκε ένοχος για πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης, ηθικής αυτουργίας σε επικίνδυνη και απλή σωματική βλάβη για ξυλοδαρμό, παραγγελία σε σωματική τιμωρία σε βάρος φιλοξενούμενων και υποβολή τροφίμων σε απομόνωση και καταναγκαστική εργασία.

Ένοχοι κρίθηκαν ακόμη τέσσερις πρώην εργαζόμενοι για πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης, επικίνδυνης σωματικής βλάβης, απειλής και έκθεσης κατά περίπτωση. Πρόκειται για τα δύο άλλοτε «πρωτοπαλίκαρα» του πατρός Αντωνίου, την πρώην διευθύντρια της δομής Βόλου και ακόμη έναν πρώην υπεύθυνο στο ΔΣ της Κιβωτού. Δύο απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες, όπως πρωτόδικα.

Ο πατέρας Αντώνιος και ακόμη τρεις κατηγορούμενοι έχουν αποχωρήσει εδώ και καιρό από τη δίκη, διαμαρτυρόμενοι για μεροληπτική στάση του δικαστηρίου εναντίον τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν απολογήθηκαν στο δικαστήριο σε προηγούμενο διάστημα.

"Ν": Η παρακάτω ανάρτηση είναι επιβαρυντική για τον π. Αντώνιο. Στη συνέχεια θα αναδημοσιεύσουμε ορισμένα βίντεο υπέρ του, μεταξύ των οποίων και παιδιά που τον κατήγγειλαν και στη συνέχεια αναίρεσαν. Αυτές οι μαρτυρίες δεν φαίνεται να ελήφθησαν υπόψιν. Ποια η αλήθεια; Ο Θεός γνωρίζει. Ελπίζουμε να αποκαλυφθεί κατά το θέλημά Του. Εμείς είμαστε θετικοί απέναντι στον π. Αντώνιο & καχύποπτοι απέναντι και στο κράτος και στα δικαστήρια, γιατί ξέρουμε ότι υπάρχει και διαφθορά, αλλά και δικαστικές πλάνες. Ο Θεός ας βοηθήσει τους αθώους και ας αποκαλύψει την αλήθεια. Αμήν.

Xλίτσιος για καταδίκη π. Αντωνίου: «Tον κόσμο δεν τον ενδιαφέρει να γνωρίζει» – Οι επώνυμες καταγγελίες για τη δομή του Βόλου

Ταχυδρόμος 

Τη δική του δημόσια τοποθέτηση για την υπόθεση της Κιβωτός του Κόσμου και την καταδίκη του ιδρυτή της, πατρός Αντωνίου, έκανε ο Χρόνης Χλίτσιος, πρώην εργαζόμενος στη δομή, γνωστός αθλητής, τέσσερα χρόνια μετά την –όπως αναφέρει– επώνυμη καταγγελία που είχε υποβάλει για κακοποιητικές συμπεριφορές στη δομή της οργάνωσης στον Βόλο.

Ο κ. Χλίτσιος τον Αύγουστο του 2022 είχε καταγγείλει επωνύμως στις αστυνομικές αρχές ότι υπήρξε περιστατικό ξυλοδαρμού τριών ανηλίκων στη δομή της Κιβωτού στον Βόλο από στέλεχος της δομής προερχόμενο από την Αθήνα, σε υπόγειο χώρο του παραρτήματος στο Διμήνι, αναφέροντας παράλληλα ότι ήταν το δεύτερο περιστατικό μέσα σε 8 μήνες με εμπλοκή του συγκεκριμένου προσώπου. Μάλιστα όταν ενημέρωσε ότι θα προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία, ενημερώθηκε τότε τηλεφωνικά ότι απολύθηκε, με το αιτιολογικό ότι με τις πράξεις του παρασύρει και άλλους συναδέλφους του σε ανάλογες κινήσεις.

Τέσσερα χρόνια μετά και αφού σήμερα το Εφετείο έκρινε ένοχο ξανά τον π. Αντώνιο, επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης 9,5 ετών για τα αδικήματα που αφορούν στην υπόθεση κακοποίησης τροφίμων, ο κ. Χλίτσιος σε ανάρτησή του στα social media παίρνει θέση δημόσια και όσα επισημαίνει είναι πολύ ενδιαφέροντα.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη στάση της κοινής γνώμης, τονίζοντας ότι οι χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πήραν θέση για την υπόθεση, με –κατά την εκτίμησή του– την πλειονότητα να εκφράζει πίστη στην αθωότητα του πατρός Αντωνίου. «Κατέληξα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τον κόσμο δεν τον ενδιαφέρει να γνωρίζει αλλά να πιστεύει», αναφέρει χαρακτηριστικά, επιχειρώντας μια ευρύτερη κοινωνική ερμηνεία της δημόσιας συζήτησης που αναπτύχθηκε γύρω από την υπόθεση.

Ολόκληρη η ανάρτησή του έχει ως εξής: «Τέσσερα χρόνια μετά την επώνυμη καταγγελία που είχα κάνει για κακοποιητικές συμπεριφορές στη δομή της Κιβωτού στο Βόλο βγήκε η απόφαση για τον ιδρυτή της Κιβωτού: Ένοχος.

Αυτά τα χρόνια κατόπιν προτροπής της συζύγου μου ποτέ δεν βγήκα να μιλήσω για το θέμα ούτε και έγραψα ποτέ κάτι με μορφή ανάρτησης. Αφού εξετάστηκα δύο φορές σαν μάρτυρας στο δικαστήριο (πρωτόδικα και εφετείο) παρακολουθούσα τις εξελίξεις τηλεοπτικά και κυρίως διαδικτυακά. Παρατήρησα λοιπόν ότι χιλιάδες χρήστες έπαιρναν θέση για την υπόθεση της Κιβωτού. Θα έλεγα μάλιστα ότι περισσότεροι ήταν αυτοί οι οποίοι πίστευαν στην αθωότητα του παπά Αντώνη. Κατέληξα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι τον κόσμο δεν τον ενδιαφέρει να γνωρίζει αλλά να πιστεύει. Η γνώση συνοδεύεται από ευθύνη ενώ η πίστη φέρνει ελπίδα. Γι’ αυτό η πίστη είναι πιο δυνατή από τη γνώση, ακόμα και με κίνδυνο κάποιες φορές να οδηγεί σε πλάνη, όπως στην υπόθεση της Κιβωτού».

*****

Στις Αλήθειες με την Ζήνα ο Πατέρας Αντώνιος μετά την καταδικαστική απόφαση εις βάρος του

 

Συμπλήρωμα:

«Είπα ψέματα για τον π. Αντώνιο, ποτέ δε με πείραξε»

Παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ στη Βουλή για την «Κιβωτό του Κόσμου» (ερωτήματα προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κ. Δόμνα Μιχαηλίδου, 26.1.26)

Έρανος από τον πατέρα Αντώνιο για να εξαγοράσει την ποινή του - «Να με βοηθήσει ο κόσμος»

dnews

«Αφήνομαι στη βοήθεια των συνανθρώπων μου» τονίζει ο καταδικασθείς πατέρας Αντώνιος.

«Δεν έχω τα χρήματα να εξαγοράσω την ποινή μου. Επαφίεμαι στη βοήθεια των συνανθρώπων μου», δηλώνει ο πατέρας Αντώνιος τονίζοντας σε ανακοίνωσή του «η καταδικαστική απόφαση, που εκδόθηκε ερήμην μου, αφού προηγουμένως παραιτήθηκαν οι δικηγόροι μου (πρώτα οι τρείς, Θ. Κονταξής, Α. Τριαντάφυλλου, Ι. Κώτσος και ύστερα οι δύο, Α. Μπασαράς και Γ. Γεωργίου) και αποχώρησα κι εγώ, για λόγους ακραίας μεροληψίας του δικαστηρίου και στέρησης των υπερασπιστικών μου δικαιωμάτων, ήταν προδιαγεγραμμένη.

Ζω με την πρεσβυτέρα και το ανήλικο τέκνο μου, με έναν μειωμένο μισθό και κατά τούτο, αδυνατώ να καταβάλλω ακόμα και την οποιαδήποτε, ελάχιστη δόση. Αφήνομαι στον κάθε συνάνθρωπο, ως καταφύγιο και παρηγορία, ελπίζοντας στην βοήθειά του. Η επιβληθείσα ποινή, στρώνει το δρόμο του μαρτυρίου, που επί χρόνια πορεύομαι και θα ακολουθήσω μέχρι όπου η ανθρώπινη δικαιοσύνη ορίσει.»

«Ο πάτερ Αντώνιος θα φυλακιστεί και θα αγιοποιηθεί»

«Την επόμενη φορά που θα ακούσουμε το "Φερ’ το" στο ραδιόφωνο, ας πάρουμε τα παιδιά μας μια αγκαλιά»

 

Χρήστος Γιώρης | Ψυχολογία & Οικογένεια

Η κόρη μου ήρθε ενθουσιασμένη στο σπίτι τραγουδώντας το τραγούδι της Eurovision.
Χόρευε, γελούσε, το είχε μάθει απ’ έξω.
'Ακουσα τους στίχους (γιατί δεν παρακολουθώ Eurovision) και
ένιωσα ότι κάτι έπαθε το αυτί μου.
Εκείνη τραγουδούσε με χαρά:
«Τα θέλω όλα.»
«Δεν χορταίνω ποτέ.»
«Δόξα, λεφτά, τα πάντα.»

Δεν της είπα κάτι στην αρχή, λέω μην της κόψω τη χαρά ακόμα.
Και αφού μπήκα λοιπόν στο διαδίκτυο για να δω τι παίζει, βρήκα τους μισούς να κατηγορούνε το τραγούδι, και τους άλλους μισούς να το εκθειάζουν ότι είναι σατιρικό και περνάει μηνύματα.
Όμως κανένας δεν είπε το εξής σημαντικό:
Ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν πάντα τη σάτιρα.
Ούτε πιάνουν εύκολα την ειρωνεία.
Ένας ενήλικας μπορεί να ακούει την υπερβολή.
Ένα παιδί όμως ακούει πρότυπο.
Όταν λοιπόν ο Ακύλας τραγουδάει «Φερ’ τα μου όλα», ο ενήλικας βλέπει την κριτική στον καταναλωτισμό, αλλά το παιδί βλέπει έναν λαμπερό τύπο στη σκηνή να απαιτεί τον κόσμο όλο.

Και μετά απορούμε γιατί οι γονείς σήμερα είναι τόσο κουρασμένοι.
Γιατί προσπαθούμε να μεγαλώσουμε παιδιά σε έναν κόσμο που τους μαθαίνει να μη τους φτάνει ποτέ τίποτα.
Και από την άλλη, κατηγορούμε συχνά τους γονείς.
«Γιατί του πήρες κινητό;»
«Γιατί του πήρες αυτό;»
Μα αν δεν το πάρουν, στο σπίτι τις περισσότερες φορές θα γίνει πόλεμος.
Οι γονείς ακροβατούν κάθε μέρα ανάμεσα στα όρια που θέλουν να βάλουν και σε μια κοινωνία που σπρώχνει τα παιδιά να ζητάνε όλο και περισσότερα.
Ας πούμε επιτέλους στα παιδιά μας την αλήθεια:
Ότι η αξία τους δεν είναι αυτά που θα αποκτήσουν.
Ότι μπορούνε να ονειρεύονται χωρίς η ευτυχία τους να εξαρτάται από ένα "block επιταγών".
Ότι στη ζωή, στο τέλος, αυτό που μένει περισσότερο είναι οι ανθρώπινες σχέσεις.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα ακούσουμε το "Φερ’ το" στο ραδιόφωνο, ας πάρουμε τα παιδιά μας μια αγκαλιά.
Και ας τους κάνουμε και μια κουβέντα: Ότι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή δεν έχουνε τιμή. Έχουνε αγάπη.
Την ίδια αγάπη που τελικά τα παιδιά θα θυμούνται περισσότερο απ’ όλα.
Εσείς τι πιστεύετε;
Τα τραγούδια αυτά επηρεάζουν τα παιδιά μας ή όχι;
Θα ήθελα πραγματικά να διαβάσω τις απόψεις σας στα σχόλια.

"Ν": Τα σχόλια είναι ωραία και αξίζει, αν θέλετε, να τα διαβάσετε.

Το περί ού ο λόγος τραγούδι (ψηφίστηκε ως ελληνική συμμετοχή στη Eurovision 2026):  

Το να αφεθείς στην αγκαλιά του Χριστού, είναι κάτι άλλο...

 

π. Σπυρίδων Σκουτής (φωτο)

«Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι» της Ενοριακής Νεανικής Εστίας Ι.Ν. Αγίου Ελευθερίου οδού Αχαρνών  

Η πνευματική ζωή θέλει δουλειά. Θέλει άσκηση και πόνο. Δεν μεταμορφώνεις τον εαυτό σου από τον καναπέ.

Πολλοί αδερφοί μας μπορεί να εξομολογούνται χρόνια, να εκκλησιάζονται, να κάνουν μεγάλες νηστείες και να μελετούν εκκλησιαστικά βιβλία αλλά ενδέχεται πνευματικά να έχουν γίνει χειρότεροι. Γιατί άραγε; Πολύ απλά δεν αλλάζει μαγικά ο άνθρωπος. Η Θεία Χάρις εργάζεται με τον άνθρωπο. Να μην πηγαίνουμε στα Ιερά Μυστήρια παθητικά ή τυπικά, αλλά με ερωτικό πόθο και δίψα για θεραπεία. Από τον καναπέ, κανείς αθλητής δεν πήρε χρυσό μετάλλιο.

Το να βυθιστείς μέσα σου είναι απλό μεν αλλά δύσκολο, διότι δεν ξέρεις τι θα βρεις και θα φτάσεις σε σημείο να συγκρουστείς με τον ίδιο τον εαυτό. Να γκρεμίσεις κάποια πράγματα και να ανοικοδομήσεις κάποια άλλα. Θέλει κότσια, να δεις τι υπάρχει μέσα σου, να το αναγνωρίσεις και να ζητήσεις θεραπεία παραδίδοντας τον εαυτό σου στο Θεό. Μόνο ο ταπεινός μπορεί να κάνει τέτοια βουτιά. Ο υπερήφανος πάντα θα ουρλιάζει πνιγμένος σε μια κουταλιά νερό και μάλιστα κατηγορώντας το Θεό για την κατάστασή του.

Η άσκηση στην ουσία είναι μια κίνηση κατάδυσης στον βαθύτερο εαυτό σου. Όχι να δεις τι καλό υπάρχει εκεί κάτω ώστε να συγκριθείς με τους αδερφούς σου και να τους μηδενίσεις. Να διαγνώσεις τον πνευματικό καρκίνο και να τον θεραπεύσεις. Για να βγουν όμως αυτοί οι πνευματικοί όγκοι θα πάρουν μαζί τους και ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού σου. Θες να φύγει αυτό το κομμάτι ; Αυτό που σε διαλύει και σε σκοτώνει; Απάντησε Ναι αδερφέ και όρμα στην αγκαλιά του Χριστού.

Το να παραδοθώ στο Χριστό δεν είναι απλά μια λέξη που θα βγει από το στόμα. Είναι μια υπαρξιακή παράδοση. Συνήθως όμως δίνουμε στο Χριστό όποιο κομμάτι του εαυτού μας μας βολεύει για ικανοποιούμε μέσα μας το αίσθημα της θρησκευτικής σχέσης μαζί Του.

Το να αφεθείς στην αγκαλιά του Χριστού, είναι κάτι άλλο.

Να βλέπεις ΕΚΕΙΝΟΝ στα πάντα.

Τα θέλω σου, οι επιθυμίες σου, οι σκέψεις σου, να έχουν τη σφραγίδα ΕΚΕΙΝΟΥ.

Αυτό.

Η ΝΙΚΗ καταψήφισε τη συμφωνία συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας στον τομέα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης

Νατσιός: «Δεν συνεργαζόμαστε με κράτος που προσβάλλει την πίστη και την ιστορία μας»

Έμφαση σε σεβασμό, ανθρώπινα δικαιώματα και σαφή κριτήρια στις διεθνείς εκπαιδευτικές συμπράξεις

 

ΝΙΚΗ

Ο Δημήτρης Νατσιός, δήλωσε ότι η ΝΙΚΗ καταψήφισε τη συμφωνία Ελλάδας–Τουρκίας για την Επαγγελματική Εκπαίδευση, κάνοντας λόγο για πράξη «εθνικής αμνησίας». Τόνισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία με μια χώρα που κρατά κλειστή τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και μετατρέπει την Αγία Σοφία και τη Μονή της Χώρας σε τεμένη. Επικαλέστηκε επίσης στοιχεία της Διεθνής Συνομοσπονδία Συνδικάτων για τα εργασιακά δικαιώματα, ζητώντας αμοιβαιότητα και έμπρακτο σεβασμό πριν από οποιαδήποτε σύμπραξη.

Ολόκληρη η δήλωση του Δημήτρη Νατσιού:

Η ΝΙΚΗ καταψήφισε στη Βουλή τη συμφωνία διμερούς συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας στον τομέα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Μια τέτοια πρωτοβουλία από το Υπουργείο Παιδείας συνιστά ακόμη μία πράξη εθνικής αμνησίας, ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί κυριαρχικά μας δικαιώματα, να προκαλεί και να μην παρέχει έμπρακτα δείγματα σεβασμού προς την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.

Πώς είναι δυνατόν η χώρα μας να συνεργάζεται στον τομέα της Παιδείας με ένα κράτος που δεν σέβεται ούτε την παιδεία ούτε τη θρησκευτική ελευθερία; Που κρατά κλειστή εδώ και δεκαετίες την ιστορική Θεολογική Σχολή της Χάλκης και μετατρέπει κορυφαία σύμβολα της πίστης μας, όπως η Αγία Σοφία και η Μονή της Χώρας, σε τεμένη, παραγνωρίζοντας τη θρησκευτική και πολιτισμική τους αξία; Την ίδια στιγμή, τα επίσημα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια στην Τουρκία καλλιεργούν διαχρονικά μια αναθεωρητική αντίληψη της Ιστορίας και της Πολιτικής Αγωγής, διαμορφώνοντας συνειδήσεις με όρους επιθετικού εθνικισμού. Μία τέτοια σύγκλιση δείχνει κατάφαση σε όλες τις προσβλητικές ενέργειες της Τουρκίας και εκλαμβάνεται ως ανοχή και πολιτική νομιμοποίηση.

Το ΥΠΑΙΘΑ φαίνεται να παραβλέπει όχι μόνο ζητήματα πίστης και πατρίδας, αλλά και θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Επιχειρείται συνεργασία με μια χώρα όπου τα εργασιακά δικαιώματα δοκιμάζονται σοβαρά και η Τουρκία, σύμφωνα με τη Διεθνή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ITUC), συγκαταλέγεται στις δέκα χειρότερες χώρες παγκοσμίως για τους εργαζομένους. Είναι αντιφατικό να μιλάμε για σύμπραξη στην επαγγελματική εκπαίδευση και στην εργασία, όταν δεν διασφαλίζονται στοιχειώδεις εγγυήσεις ελευθερίας και αξιοπρέπειας.

Η ΝΙΚΗ επιλέγει τον δρόμο της εθνικής ευθύνης: συνεργασίες μόνο με σαφή αμοιβαιότητα, σεβασμό και αποδείξεις καλής πίστης. Όταν υπάρξει έμπρακτος σεβασμός στην ιστορία μας, στα μνημεία μας, στην πίστη μας, στην παιδεία και στα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε μπορεί να υπάρξει συζήτηση για συνεργασία. Μέχρι τότε, η θέση μας είναι καθαρή και αδιαπραγμάτευτη: ΟΧΙ.