ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2021

Ιστορικά στοιχεία για τον άγιο Δημήτριο


Απόσπασμα από τη μελέτη Αρχαίοι διωγμοί και Μάρτυρες – Ιστορικά στοιχεία για τους αρχαίους διωγμούς κατά των χριστιανών και τους μάρτυρες της Εκκλησίας. Η εικόνα με τον άγιο που ραίνει με το μύρο του τη Θεσσαλονίκη προέρχεται από το άρθρο της Σβετλάνας Ντιμιτρόβα Άγιος Δημήτριος, ο προστάτης των Βαλκανίων.

Στο βιβλίο του The Warrior Saints in Byzantine Artand Tradition, published by Ashgate, England 2003, και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο «Theoriginal Demetrius» (που δημοσιεύεται εδώ), ο συγγραφέας Christopher Walter θέτει τα ιστορικά ζητήματα που αφορούν στην αυθεντική προσωπικότητα και βιογραφία του αγίου Δημητρίου. Σημειώνει ότι στις πρώιμες βυζαντινές πηγές για τη ζωή, το μαρτύριο, αλλά και τα θαύματά του, αναφέρονται ελάχιστες πληροφορίες γι’ αυτόν: ότι ήταν μέλος αριστοκρατικής οικογένειας με υψηλή διοικητική θέση στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος παράλληλα δίδασκε κρυφά το χριστιανισμό, γι’ αυτό και συνελήφθη, φυλακίστηκε στο χώρο των ρωμαϊκών λουτρών και τελικά θανατώθηκε με αφορμή το γνωστό περιστατικό της μονομαχίας του νεαρού Νέστορα με το Λυαίο. Η ιδιότητά του ως ανώτερου αξιωματικού του ρωμαϊκού στρατού δεν αναφέρεται, τουλάχιστον ρητά (ίσως υπονοείται σε κάποια θαύματα σχετικά με την υπεράσπιση της Θεσσαλονίκης από επιδρομείς), παρά σε κείμενα που εντοπίζονται μερικούς αιώνες αργότερα.

Αναφέρει όμως επίσης ότι ο έπαρχος του Ιλλυρικού Λεόντιος (που, κατά τις πηγές, οικοδόμησε τον πρώτο ναό (βασιλική) προς τιμήν του αγίου Δημητρίου, αφού η ασθένεια, από την οποία έπασχε, θεραπεύτηκε από τον άγιο), είναι μια επιβεβαιωμένη ιστορική προσωπικότητα, που πιστοποιείται από μια αναφορά με χρονολογία 412-13 στον Θεοδοσιανό Κώδικα. Ο Λεόντιος επιχείρησε να πάρει λείψανα του αγίου και να τα μεταφέρει στο Σίρμιο, με το οποίο συνδεόταν, αλλά ο άγιος του εμφανίστηκε και τον απέτρεψε, αφήνοντάς τον να λάβει μόνον ελάχιστα δείγματα, και έτσι μεταφέρθηκε η τιμή του αγίου Δημητρίου στο Σίρμιο, που σήμερα είναι η Σρέμσκα Μιτροβίτσα (δηλ. «Πόλη του αγίου Δημητρίου») της Σερβίας. Συνεπώς – συμπεραίνει ο συγγραφέας – υπήρχαν και τα λείψανα του μάρτυρα.

Κατά τον Walter, η τιμή του αγίου Δημητρίου καθιερώθηκε μετά από ενέργειες του Λεόντιου, γιατί στα αρχαία εορτολόγια δεν βλέπουμε να εορτάζεται στη Θεσσαλονίκη ο γνωστός σ’ εμάς άγιος Δημήτριος, παρά μόνον ένας άγιος διάκονος Δημήτριος, που αναφέρεται στο Ιερωνυμιανό Μαρτυρολόγιο (Martyrologium Hieronymianum), χρονολογούμενο στο α΄ μισό του 5ου αιώνα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. 

Όμως πρέπει να πούμε ότι (α) ο άγιος μεγαλομάρτυρας Δημήτριος δεν αποκλείεται να είχε χειροτονηθεί στο βαθμό του διακόνου, και σε αυτή την περίπτωση να ταυτίζεται με τον προαναφερόμενο, (β) εφόσον προσευχήθηκε ο Λεόντιος στον άγιο Δημήτριο, προφανώς ο άγιος ήταν γνωστός από πριν στη Θεσσαλονίκη και (γ), όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο Walter, έχει ανακαλυφθεί η κρύπτη που αποτέλεσε το αρχικό ιερό προς τιμήν του αγίου Δημητρίου στο χώρο των ρωμαϊκών λουτρών, όπου, κατά το μαρτυρολόγιό του, ο άγιος φυλακίστηκε και θανατώθηκε (δεν υπάρχει άλλος λόγος να μετατραπεί ο χώρος των λουτρών σε χριστιανικό ιερό), ενώ γνωρίζουμε από τα τέλη του 6ου αιώνα την πρώτη εκτεταμένη καταγραφή, από τον επίσκοπο Θεσσαλονίκης Ιωάννη, θαυμάτων του αγίου που συνέβησαν στα προηγούμενα χρόνια. Στην καταγραφή αυτή κέντρο της απόδοσης τιμής προς τον άγιο είναι το ασημένιο κιβώριο των λειψάνων του.

Το συμπέρασμα των ανωτέρω είναι ότι ο άγιος Δημήτριος ως ιστορικό πρόσωπο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ασχέτως από το βαθμό αποδοχής ή αμφισβήτησης που θα δείξει κάποιος για τις λεπτομέρειες της παραδεδομένης βιογραφίας του ή τις διηγήσεις των θαυμάτων του.

Εκτός όμως των παραπάνω, τα λείψανα του αγίου, τα οποία για αιώνες αγνοούνταν, ανακαλύφθηκαν στην Ιταλία και μάλιστα μελετήθηκαν ανθρωπολογικά με ενδιαφέροντα συμπεράσματα (και το μεγαλύτερο μέρος τους επιστράφηκε στη Θεσσαλονίκη τα έτη 1978-1980). Για το θέμα αναδημοσιεύουμε μερικά αποσπάσματα από το άρθρο της βυζαντινολόγου και αρχαιολόγου κυρίας Μαρίας Θεοχάρη «Ανακάλυψη των λειψάνων του αγίου Δημητρίου στο Σαν Λορέντζο της Ιταλίας», που δημοσιεύεται εδώ:

«Είναι γνωστό από τους “Βίους” και τα “Θαύματα” του Μυροβλύτη, που αποτελούν μεγάλης σημασίας ιστορικές πηγές για το μεσαιωνικό βίο της Θεσσαλονίκης, ότι ο άγιος “λόγχαις κατεσφάγη” στο δημόσιο λουτρώνα της πόλεως, στις αρχές του 4ου αι., κατά τη διάρκεια των μεγάλων διωγμών των Χριστιανών, επί Διοκλητιανού. Την ίδια νύχτα, κρυφά, οι Χριστιανοί έσκαψαν τάφο στον τόπο του μαρτυρίου του και έθαψαν το εγκαταλειμμένο σώμα του μάρτυρα. Το 313, μετά το διάταγμα περί ανεξιθρησκίας, χτίζεται ένας μικρός “οικίσκος” πάνω από τον τάφο του. Στα μέσα του 5ου αι., ο έπαρχος του Ιλλυρικού Λεόντιος, που γιατρεύεται με θαύμα του αγίου από βαριά αρρώστια, χτίζει μία μεγάλη βασιλική στα ερείπια του ρωμαϊκού λουτρού. Τότε μεταφέρεται κι ο τάφος από το μικρό “οικίσκο” μέσα στην εκκλησία. “Κατά μέσον του ναού, προς τοις λαιoίς πλευροίς”, ιδρύθηκε το περίφημο ασημένιο Κιβώριο που περιείχε τη λάρνακα του αγίου.

Οι ανασκαφές του αειμνήστου Γ. Σωτηρίου, μετά την πυρκαϊά του 1917, έφεραν στο φως την εξάγωνη βάση του. Εξ άλλου η εξαιρετικής σημασίας μελέτη του καθηγητή κ. Ανδρέα Ξυγγόπουλου μας αποκάλυψε ποιο ήταν το σχήμα του Κιβωρίου και της λάρνακας και έθεσε τα προβλήματα τα σχετικά με το μαρτύριο και την εικονογράφησή του. Επρόκειτο για ένα κενοτάφιο που περιείχε την ασημένια λάρνακα με την ανάγλυφη εικόνα του αγίου, που προσκυνούσαν οι πιστοί ενώ “έκειτο υπό γην το πανάγιον αυτού λείψανον” από το οποίον έρεε το μύρο. Το λείψανο αυτό οι πιστοί το ’βλεπαν στα όνειρά τους. Κι η Εκκλησία της Θεσσαλονίκης το φρουρούσε άγρυπνα, αφού είχε αρνηθεί σε δύο αυτοκράτορες, τον Ιουστινιανό και τον Μαυρίκιο, να τους δώσει τεμάχιο».

Η συγγραφέας αναφέρει στη συνέχεια την απώλεια του ιερού λειψάνου από τη Θεσσαλονίκη («Στο ναό της Θεσσαλονίκης το λείψανο του αγίου δεν υπάρχει πια. Οι ανασκαφές του Σωτηρίου έφεραν στο φως μόνον ένα φιαλίδιο με το αίμα του μάρτυρα») και εξιστορεί την ανακάλυψή του στη δύση και συγκεκριμένα στο αββαείο του Σαν Λορέντζο της Ιταλίας, το οποίο ιδρύθηκε γύρω στο 1000 μ.Χ. «Στις 20 Ιουνίου του 1520, ενώ γίνονταν εργασίες αναστηλώσεως στο ναό από τον Επίσκοπο Μάρκο Βιγέριο τον Β΄, επίτροπο του αββαείου, βρέθηκε κάτω από το κεντρικό ιερό βήμα του ναού, εντοιχισμένη ξύλινη λάρνακα χρωματισμένη με κόκκινο. Την άνοιξαν και είδαν ότι περιείχε άγια λείψανα καθώς και μία μολύβδινη πλάκα, που διατηρείται μέχρι σήμερα και φέρει σε συντομογραφία μία λατινική επιγραφή. (…) Η επιγραφή πρέπει να διαβαστεί “Ενθάδε αναπαύεται το σώμα του Αγίου Δημητρίου” (Ηic Requiescit Corpus Sancti Demetrii). Οι επιγραφολόγοι την χρονολογούν στο τέλος του 12ου – αρχές 13ου αιώνα».

Αφού αναφέρεται στις γραπτές πηγές, από το 16ο αιώνα, που συμφωνούν ότι η ανακάλυψη θεωρήθηκε πάντοτε ότι αφορά στα λείψανα του αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης, καταλήγει: «Το ότι μάλιστα οι Ιταλοί, που δεν έχουν ιδιαίτερη ευλάβεια για τον άγιο Δημήτριο, εξέδωκαν κατά καιρούς θεσπίσματα και Ακολουθίες για τον πανηγυρικό εορτασμό της μνήμης του, δείχνει ότι επρόκειτο για ένα σεβάσμιο λείψανο και τέτοια ήσαν εκείνα που είχαν έρθει από την Ανατολή».

Εκείνο όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία για το θέμα του δικού μας άρθρου είναι η επόμενη αναφορά: «Τέλος, η πρόσφατη αναγνώριση των λειψάνων, που έγινε με σύγχρονα επιστημονικά μέσα, απέδειξε, όπως βεβαιώνουν οι μάρτυρες – επίσκοποι και ιερείς, καθώς και τρεις διακεκριμένοι γιατροί – ότι τα οστά ανήκουν σε νεαρό άτομο που υπέστη βίαιο θάνατο, στις αρχές του 4ου αιώνα».

Όσον αφορά στη μυροβλυσία και στα θαύματα, που αποδίδονται στον άγιο Δημήτριο, παραπέμπουμε στα άρθρα:

«Είναι μυροβλύτης ο άγιος Δημήτριος (εδώ), με καταγραφές περιστατικών μυροβλυσίας του στην εποχή μας (γνωρίζω κι άλλο περιστατικό, μη καταγεγραμμένο), Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Θεοδωρή, «Η ιστορία του αγίου μύρου», εδώ. Αρχιμανδρίτου Δοσιθέου Κανέλλου, «Ο άγιος Δημήτριος θαυματουργεί και στους Τούρκους», εδώ
(& εδώ), με περιγραφή της τιμής του αγίου Δημητρίου στην Κωνσταντινούπολη από μουσουλμάνους όλης της Τουρκίας, λόγω των εμφανίσεων και θαυμάτων που, κατά τις μαρτυρίες τους, επιτελεί σε αυτούς…

Μπορείτε να δείτε επίσης:

Προσευχή προς τον άγιο Δημήτριο για τη Μακεδονία και για ολόκληρη τη Βαλκανική
Δέκα βίντεο για τη ζωή του αγίου Δημητρίου (έχουν εκπέσει ορισμένα, αλλά αρκετά υπάρχουν)
Αφιέρωμα στον άγιο Δημήτριο!...

"Απ' του άη Δημήτρη ώς του άη Γιώργη" στη ζωή και την ψυχή του λαού μας

Το Ψυχοσάββατο & η Μεγάλη Εβδομάδα του αγίου Δημητρίου 

Άγιος Δημήτριος: Μύρο και αίμα

«Ο Άγιος Δημήτριος ως πρότυπο Κατηχητή και Ιεραποστόλου»

Είναι μυροβλύτης ή όχι ο άγιος Δημήτριος; - Ποιος είναι ο πολεμιστής που χτυπάει ο άγιος στην Εικόνα του;
Όταν ο άγιος Δημήτριος διαφώνησε... με το Χριστό!
Τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου
Saint Demetrios the Great Martyr of Thessalonik
To εγκώμιο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλήτη

Άγιος Δημήτριος, ο προστάτης των Βαλκανίων (από εκεί η εικ.)

Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης ο Αρματωμένος την Αρματωσιά του Θεού (Αφιέρωμα)

Η τιμή του αγίου Δημητρίου μεταξύ των Σλάβων 

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2021

Η Κορίνα από το Περού ― «Πονάω πάτερ, Δόξα τω Θεώ. Θέλω να έρθετε να μου κλείσετε τα μάτια».

 

eΜΗΤΕΡΙΚΟ

 Ένα καλοκαιρινό πρωινό λαμβάνω το παρακάτω μήνυμα από ένα πνευματικό μου τέκνο:
«Ευλογείτε πάτερ! Πρέπει να σας ενημερώσω για ένα πρόσωπο που γνωρίζω. Λέγεται Κορίνα. Είναι μια κοπέλα 56 ετών, περουβιανή, ζει 35 χρόνια στην Ελλάδα, ευσεβής, με σεβασμό στην ορθοδοξία και με πνευματικές αναζητήσεις. Ταλαιπωρείται με καρκίνο (σε έντερο και ήπαρ από το 2013) και πλέον βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, έχει πειραχτεί και το πάγκρεας. Ζητάει μετά μεγάλου πόθου να μιλήσει με ιερέα ορθόδοξο. Δεν είναι εύκολο πλέον να μετακινηθεί. Θα πρέπει να την επισκεφθεί κάποιος στο χώρο της. Ζει στα Εξάρχεια στο κέντρο της Αθήνας. Θα μπορούσατε εσείς να βοηθήσετε;»
Απάντησα θετικά και πήγα χωρίς δεύτερες σκέψεις. Παπά Γιώργη ο Θεός σου στέλνει κι άλλη ψυχούλα για να διακονήσεις με την ιερωσύνη που σου χάρισε, σκέφτηκα.

 

Χτύπησα την πόρτα και μου άνοιξε η αδελφή της η οποία με υποδέχτηκε δακρυσμένη. Με οδήγησε στο σαλόνι που βρισκόταν η Κορίνα ξαπλωμένη και εξασθενημένη. Μόλις με είδε, ανασηκώθηκε από σεβασμό ξεχνώντας κάθε πόνο. Χαμογέλασε με όση δύναμη της είχε απομείνει, λέγοντάς μου πως είναι η πρώτη φορά που την επισκέπτεται ένα επίσημο πρόσωπο.
Της εξήγησα πως ο ιερέας δεν είναι επίσημο πρόσωπο με την κοσμική έννοια. Χαμογέλασε ξανά και μου είπε πως σήμερα μπήκε ο Χριστός στο σπίτι της. Σιώπησα και την άφησα να ανοίξει την ψυχή στον Χριστό που έβλεπε. Εγώ έτσι κι αλλιώς ήμουν απλά ένα σκεύος μεταφοράς της χάριτος της ιερωσύνης.
Η Κορίνα μου μίλησε για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια και την μετέπειτα μαρτυρική της ζωή.
«Πάτερ μπορεί να πονάω και να μην μπορώ να περπατήσω αλλά είμαι πολύ ευτυχισμένη κι ευγνώμων στον Θεό που μου έχει δώσει τόσα πολλά». Και με μια κίνηση χειρός μου δείχνει το σπίτι της. Το μόνο που μπορούσα να διακρίνω, ήταν φτώχεια, φτώχεια, φτώχεια κι μερικές γλαστρούλες κακομοίρικες στο σκονισμένο μπαλκονάκι για τις οποίες καμάρωνε.
«Πάτερ, στο σπίτι μου στο Περού μαζί με την πολύτεκνη οικογένειά μου, ξύναμε τον τοίχο και τρώγαμε τον ασβέστη. Στην καλύτερη περίπτωση αν είχαμε χαρτί, τρώγαμε αυτό. Τώρα όμως πάτερ που νιώθω το τέλος, θέλω να γνωρίσω τον Χριστό όσο γίνεται καλύτερα. Πείτε μου σας παρακαλώ τα πάντα για την Ορθοδοξία. Δεν βαπτίστηκα μικρή λόγω των πολλών και ποικίλων προβλημάτων».
Της είπα αρκετά αλλά ήδη γνώριζε και είχε διαβάσει. Ήθελε απλά την επιβεβαίωση. Εκτιμώντας την όλη κατάσταση και κυρίως της υγείας της, έχοντας και μια μικρή εμπειρία στην πορεία της ιερατικής μου διακονίας, ήξερα πως ο Θεός που για όλες τις ψυχές μεριμνά, περίμενε οχτώ χρόνια αυτήν την αποδοχή, αλλά κι ο διάβολος δεν θα καθόταν ήσυχος.
Την ρώτησα: «θέλεις παιδί μου να βαπτιστείς»;
«Θέλω πάτερ μου»! Φώναξε με δάκρυα στα μάτια.
«Ετοιμάσου λοιπόν, την Κυριακή βαπτίζεσαι»!

 

 Την Παρασκευή η κατάσταση της υγείας της υποτροπίασε και αποφασίστηκε η εισαγωγή της στο νοσοκομείο. Αυτομάτως αυτό σήμαινε την αναβολή ή και την οριστική ματαίωση της βαπτίσεως. Παρακάλεσα πολλούς να προσευχηθούν κι ο Θεός εισάκουσε τις ταπεινές μας προσευχές. Η υγεία της βελτιώθηκε τάχιστα κι ο γιατρός μάς είπε να αφήσουμε το Σαββατοκύριακο να περάσει. Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου, η βάπτιση προχωράει.
Όλοι πήραν κι από κάτι. Άλλος χάρισε τον σταυρό του, άλλος τις πετσέτες, άλλος τον χιτώνα, άλλος τα κεράσματα, άλλος το αναπηρικό καροτσάκι κ.ο.κ.
Έφτασε η ώρα του Μυστηρίου. Χαρά μεγάλη. Πρώτη φορά χαρούμενη η Κορίνα μετά από τόσα χρόνια. Έλαμπε ολόκληρη. Οι κοπέλες φρόντισαν να φορέσει τον χιτώνα βοηθώντας την σε όλο το μυστήριο.
Η βάπτιση προχωρούσε…
«Βαπτίζεται η δούλη του Θεού Κυριακή Γλυκερία, εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».
Στο μυστήριο του Χρίσματος, η Κυριακή Γλυκερία εξέπεμπε φως (μπορεί να ήταν η ιδέα μου). Δεν το είπα σε κανέναν. Κοίταζε συνεχώς ψηλά και χαμογελούσε. «Τι βλέπεις παιδί μου»; Δεν μου απάντησε…
Μετά το μυστήριο η ψυχολογία της ήταν τόσο καλή που μιλούσε με όλους, αστειευόταν, μας αγκάλιασε και ύστερα από πολύ καιρό έτρωγε κανονικά.

Το βράδυ η υγεία της επιδεινώθηκε ξαφνικά. Το πρωί νοσηλεύτηκε εσπευσμένα. Η διάγνωση… ημέρες ή και ώρες ζωής.
Μεταφέρθηκε στη μονάδα ανακουφιστικής φροντίδας «Γαλιλαία», έργο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, για τις τελευταίες στιγμές της ζωής της.
Την πήρα τηλέφωνο!
«Πονάς παιδί μου»;
«Πονάω πάτερ, Δόξα τω Θεώ. Θέλω να έρθετε να μου κλείσετε τα μάτια».
Πήγα αργά το βράδυ και αφού πέρασα από το rapid test ανέβηκα και μπήκα στο δωμάτιό της.
«Καλώς ήλθατε πάτερ… σας έβλεπα που ερχόσασταν με το αυτοκίνητο, που σταθμεύσατε πάνω στο πεζοδρόμιο, που σταθήκατε κάτω, που ανεβήκατε μέχρι που μπήκατε μέσα».

«Πώς με είδες παιδί μου αφού δεν μπορείς να σηκωθείς»;
 Μετά σκέφτηκα πως μήπως λόγω της κατάστασής της έβλεπε διάφορες παραισθήσεις και τη ρώτησα αν με έβλεπε με άσπρα ρούχα, άμφια κτλ.
Με απόλυτη ηρεμία όμως και νηφαλιότητα μου απάντησε ότι απλά με έβλεπε όπως ήμουν, στα μαύρα, με το ράσο και το καλυμμαύχι.
  Μιλήσαμε αρκετά, εξομολογήθηκε ό,τι θυμόταν από μικρή, αν και η βάπτιση ανανεώνει και μεταμορφώνει την ψυχή. Ζήτησε να μάθει για τον παράδεισο. Της είπα ό,τι είχα διαβάσει από τους πατέρες για την διαδικασία της εξόδου της ψυχής από το σώμα και για το πώς περιγράφουν τον παράδεισο. Ήταν χαρούμενη και αγωνιούσε να συναντήσει τον αγαπημένο της Ιησού Χριστό. Προσευχόταν πολύ και στην Παναγία.
  Μου κρατούσε σφιχτά το χέρι και μου ζητούσε να μείνω μέχρι να της κλείσω τα μάτια. Της είπα ότι η δική μου επίγεια διακονία τελειώνει εδώ και πως θα επικοινωνούμε με πνευματικό τρόπο από δω και στο εξής. Αποχαιρετιστήκαμε και οι δύο κλαίγοντας, δίνοντας ραντεβού στα ουράνια σκηνώματα(αν τα καταφέρω). Μου ζήτησε να ειδοποιήσω την αδελφή της, η οποία ήρθε την επόμενη ημέρα και της έκλεισε τα μάτια.
Σήμερα ήταν τα σαράντα της. Αιωνία η μνήμη αυτής!
Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῑς ἁγίοις Αὐτοῦ
 
π. Γεώργιος Χριστοδούλου
* Η παρούσα δημοσίευση αναρτάται σύμφωνα και με την έγκριση της αδελφής της για ψυχική ωφέλεια.
 
Επιδόρπιο:
 
 
 

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2021

Η Εκκλησία του Χριστού, θεωρίες συνωμοσίας και Αντίχριστος

 

Εικ. από εδώ

Του εν Χριστώ αδελφού μας & φίλου του ιστολογίου μας 

Βασίλη Ταβουλάρη

Από τα πρώτα της χρόνια η Εκκλησία του Χριστού είχε μία εσχατολογική προσέγγιση των πραγμάτων. Οι μαθητές του Ιησού, στις επιστολές τους, μιλάνε για την συντέλεια του αιώνος και την παρουσία του Αντιχρίστου. Μιλάμε πάντα για τον 1ο αιώνα μετά Χριστόν. Ο Ιωάννης ο Θεολόγος, αγαπημένος μαθητής του Ιησού, στο βιβλίο της Αποκάλυψης, που γράφτηκε στην Πάτμο στα τέλη του 1ου αιώνα, με πολλές παραστατικές εικόνες και με γλαφυρό τρόπο μας περιγράφει τα έσχατα, κάποια από τα οποία έχουν προαναφερθεί και στο βιβλίο του Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη.

Σήμερα, βαδίζουμε στον 21ο αιώνα και οι προφητείες της Γραφής, φαίνεται σε κάποιο βαθμό να εκπληρώνονται, ειδικά με την Παγκοσμιοποίηση, αλλά το κακό σε αυτές τις περιπτώσεις το κάνουν οι συνωμοσιολόγοι που παντού βλέπουν «φαντάσματα», «δαιμόνια», «θεωρίες συνωμοσίας» κ.ά. πολλά.

Για παράδειγμα η Ελλάδα της Κρίσης, συνδέθηκε με «σκοτεινά κέντρα αποφάσεων» που επέβαλαν δήθεν τα μνημόνια με σκοπό την εξόντωσή μας, όταν βασικός υπεύθυνος για τα μνημόνια είναι ο Ελληνικός λαός και οι κυβερνώντες του, που έκαναν κακοδιαχείριση στα ευρωπαϊκά κονδύλια. Δόθηκαν χρήματα από την Ε.Ε. για έργα και όχι για Porsche Cayenne, βίλες και διακοποδάνεια. Οι ευθύνες των κυβερνήσεων τεράστιες, αφού τους ενδιέφερε μόνο η καρέκλα και η ικανοποίηση του διορισμένου κομματικού στρατού τους. Εξ ου και φτάσαμε στην κρίση και τα μνημόνια.

Στο παρόν, έτος 2021, όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά όλη η Γη περνάει μία πρωτόγνωρη κρίση με την Covid-19. Μία κρίση που έχει οικονομικές επιπτώσεις, αλλά και πολιτισμικές, αλλά είναι μία περισσότερο υγειονομική κρίση παρόμοια με το 1914, όπου η Ισπανική γρίπη σκότωσε εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η απάντηση της ανθρωπότητας σήμερα είναι οι διάφορες καραντίνες και φυσικά το εμβόλιο, το θέμα όμως είναι ότι ναι μεν είναι επικίνδυνη η Covid και το εμβόλιο ασφαλώς πρέπει να γίνει από όλους μας, από την άλλη όμως τι γίνεται με τις τυχόν παρενέργειες; Και το λέει αυτό κάποιος, εγώ δηλαδή, που έχω κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου. Επίσης πρέπει να τεθεί ένα άλλο σοβαρό ερώτημα. Η Covid είναι όντως επικίνδυνη και πρέπει να τηρούμε τα μέτρα, να κάνουμε εμβόλιο κτλ, το τσιγάρο που έχει αποδειχθεί καρκινογόνο και σκοτώνει εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο γιατί δεν απαγορεύεται;

Προσωπικά δεν έχω δει καμία κυβέρνηση, καμίας χώρας να αντιδρά στις επιπτώσεις που έχει το τσιγάρο στον ανθρώπινο οργανισμό, ενώ επίσης τα αλλαντικά που είναι επεξεργασμένα κρέατα έχουν ένα σωρό συντηρητικά (και όχι μόνο τα αλλαντικά) που μακροχρόνια κάνουν κακό στην δημόσια υγεία (κατηγορούνται για καρκίνους, παχυσαρκία και σακχαρώδη διαβήτη), επιτρέπεται να πωλούνται κανονικά, και υποτίθεται ότι έχουν ελεγχθεί. Ερώτηση, πόσο «επιστημονικό» είναι όλο αυτό; Γιατί οι διάφοροι «ψεκασμένοι» να τηρούν μέτρα ή να κάνουν εμβόλιο, όταν οι κυβερνήσεις σε σοβαρά θέματα «σφυρίζουν αδιάφορα»;

Γιατί δεν έχει απαγορευτεί η χρήση ζάχαρης; Αποδεδειγμένα κάνει κακό στην υγεία!

Οι κυβερνήσεις σίγουρα σωστά κάνουν και προτρέπουν τον κόσμο να εμβολιαστεί, να φοράει μάσκα και να προσέχει στο θέμα του Covid γιατί είναι όντως μία επικίνδυνη κατάσταση, δεν κάνουν όμως το ίδιο, στο τσιγάρο, στα αλλαντικά, στην ζάχαρη και ένα σωρό άλλους «θανάτους» που βάζουμε μέσα μας. Δεν έχουμε ίδια μέτρα και ίδια σταθμά δυστυχώς.

Αυτό δίνει τροφή σε ένα σωρό συνωμοσιολόγους (της κακιάς ώρας ίσως;) να αναπτύξουν διάφορες θεωρίες, περί «μικροτσίπ» και «666», περί «Αντιχρίστου» κ.ά.

Η ευθύνη λοιπόν βαραίνει πρώτα τις ανεύθυνες, σε πολλά θέματα, κυβερνήσεις και μετά τον λαό.

Με αγάπη Χριστού
Βασίλης Ταβουλάρης
Ραδιοφωνικός Παραγωγός-Διαφημιστής
Συγγραφέας
Φοιτητής του Τμήματος Φυσικών Επιστημών του Ε.Α.Π.

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2021

Από την σύλληψη στη γέννα: το θαύμα της δημιουργίας του ανθρώπου στη γυναικεία μήτρα

Ο δημιουργός εικόνων και μαθηματικός Αλέξανδρος Τσιάρας μοιράζεται αριστουργηματικές ιατρικές απεικόνισεις, εντυπωσιακά μαθηματικά δεδομένα και πληροφορίες που αποτυπώνουν την ανάπτυξη του ανθρώπου από τη σύλληψη μέχρι τη γέννα και μετά απ’ αυτήν που δείχνουν το θαύμα της δημιουργίας του ανθρώπου μέσα στη γυναικεία μήτρα. Από το Ζωντανό Ιστολόγιο.

 

Από εδώ

Ο Αλέξανδρος Τσιάρας, επικεφαλής της επιστημονικής απεικόνισης στο Τμήμα της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Yale, χρησιμοποιεί νέες τεχνολογίες απεικόνισης για να προβάλει το ανθρώπινο σώμα. Για αυτό που ανακάλυψε, μας λέει, «μόλις δημιουργήσαμε ένα θαύμα».
Χρησιμοποιώντας μικρομαγνητική τομογραφία, ο κος. Τσιάρας παρακολούθησε την ανάπτυξη του βρέφους από τη σύλληψη μέχρι τη γέννηση. (Δείτε το βίντεο παρακάτω)
Ο κος. Τσιάρας υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη του ανθρώπινου σώματος είναι «τόσο τέλεια οργανωμένη, που είναι δύσκολο να μην αισθανθείς την παρουσία του Θεού».
«Όταν αρχίζει η ουσιαστική επεξεργασία σε αυτά τα δεδομένα, είναι αρκετά θεαματικό», είπε σε συνέντευξή του στο TED (Technology, Entertainment, Design).
Στο βίντεο οι θεατές βλέπουν τη στιγμή που το ωάριο γονιμοποιείται. Η πρώτη κυτταρική διαίρεση του εμβρύου, λαμβάνει χώρα εντός 24 ωρών και χωρίζεται εκ νέου κάθε 12 έως 15 ώρες.

Σε τέσσερις εβδομάδες, τα κύτταρα του μωρού αναπτύσσονται τώρα σε ένα εκατομμύριο κύτταρα ανά δευτερόλεπτο.
Μετά από 25 μέρες, μπορεί κανείς να δει την ανάπτυξη του καρδιακού θαλάμου. Μέσα σε 32 ημέρες τα χέρια και τα πόδια. Σε 52 ημέρες έχουν αναπτυχθεί, ο αμφιβληστροειδής του εμβρύου, η μύτη και τα δάχτυλα.
Ο κος. Τσιάρας αποκαλεί την όλη διαδικασία,» μια απίστευτη μηχανή» – αρχίζοντας με δύο απλά κύτταρα και καταλήγοντας σε αυτό που λέει να είναι η «μαγεία του εσένα και εμένα».

«Η μαγεία των μηχανισμών οι οποίοι, μέσα σε κάθε γενετική δομή μας λέει ακριβώς πού πρέπει να πάνε τα κύτταρα και με ποιο τρόπο . Τα μαθηματικά μοντέλα για το πώς είναι δομημένα αυτά τα κύτταρα , είναι πέρα από την ανθρώπινη κατανόηση, αν και είμαι μαθηματικός».
«Είναι ένα μυστήριο, είναι μαγεία, είναι θεϊκό», λέει ο κος Τσιάρας, προσθέτοντας ότι η πολυπλοκότητα της κατασκευής του ανθρώπινου οργανισμού σε ένα ενιαίο σύστημα είναι «πέρα από κάθε σημερινή μαθηματική έννοια.»
Η γνώμη μου για αυτό: Η αλήθεια που αποκαλύφθηκε μέσω της επιστήμης ποτέ δεν θα έρχεται σε αντίθεση με την Θεία Αλήθεια.

Ο συγγραφέας των ψαλμών και ο κος Τσιάρας, θα είχαν πολλά κοινά, εάν θα μπορούσαν να συνομιλήσουν μαζί για αυτό. Σίγουρα ο αρχαίος συγγραφέα θα ξεκινούσε με τις γραμμές από τον Ψαλμό 139 «Με ενώνεις με τη μήτρα της μητέρας μου. Σε δοξάζω, επειδή με Έπλασες με φοβερό και θαυμαστό τρόπο «. Ο κος Τσιάρας θα απαντήσει ότι η ανθρώπινη εξέλιξη είναι » πέρα από την κατανόησή μας, είναι μαγεία, η ύπαρξή μας , αυτό που είμαστε εμείς «.

Και οι δύο θα ήταν μαγεμένοι και γοητευμένοι από το θαύμα του ανθρώπινου σώματος. Και οι δύο θα συμφωνούσαν ότι υπάρχει κάτι περισσότερο στην ανθρώπινη ύπαρξη από ό, τι βλέπει για πρώτη φορά το μάτι. Υπάρχει η αθάνατη ψυχή που κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την αφαιρέσει από κανένα έμβρυο – θαύμα του Θεού…

Πηγή: Πενταπόσταγμα, Συνοδοιπορία

Η "Σταχτοπούτα της Ιστορίας"

 

Η Ορθοδοξία είναι ένα είδος "Σταχτοπούτας της ιστορίας" και, όταν το λέω αυτό, μου έρχονται στο νου τα παραμύθια μας, όπου καταλαβαίνουμε ότι πάντα κερδίζει τους θησαυρούς ο πιο ταπεινός, ο πιο ευλαβής.
 
π. Ραφαήλ Νόικα, Ρουμανία

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2021

ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΒΟΣΚΟΥ (ταινία) - The Shepherd (Full Movie 4K)

Το πρωτοείδαμε στο εξαιρετικό Ζωντανό Ιστολόγιο. Βασίζεται σε διήγηση του Γεροντικού.

Ένας καλοκάγαθος βοσκός θα ακούσει το κήρυγμα του Ιερέα του χωριού, για τον ίσιο δρόμο που πρέπει να ακολουθούν οι πιστοί και πως αν δεν λοξοδρομήσουν ποτέ, θα βρουν τον Παράδεισο και θα συναντήσουν Τον Θεό. Ο απονήρευτος βοσκός (Μαυρογένης), που δεν γνωρίζει τίποτα για Θεό και Θρησκείες, παίρνει τοις μετρητοίς τα λόγια του Ιερέα και ξεκινάει ένα ταξίδι, βαδίζοντας συνέχεια ίσια, έχοντας την εντύπωση ότι πράγματι θα βρει τον Παράδεισο. Θα συναντήσει αρκετά επόδια στον δρόμο του αλλά και θαυματουργικές εμφανίσεις. Λίγο πριν καταρεύσει από την πείνα και την κούραση, θα τον περιμαζέψουν σε ένα Μοναστήρι, όπου εκεί θα λάβει την απάντηση στην αναζήτησή του. Κάτι αναπάντεχο περιμένει όμως τόσο τον βοσκό όσο και τον Ηγούμενο της Μονής... 
[EN] Mavrogenis, a kind shepherd, will listen to Father Fotis' preaching about the straight path, people have to follow in order to find Heaven and see God. The naïve shepherd takes Father Fotis' words for granted and starts walking straight with the hope to find Heaven. Just before he starves to death, he will be found by a Monk. Mavrogenis will stay a few days in the Monastery, to recover. He will also witness a miracle beyond his understanding...
Η ταινία έχει λάβει μέχρι στιγμής 40 βραβεία. https://www.imdb.com/title/tt9753314/ Όποιος επιθυμεί, μπορεί να ψηφίσει την ταινία στο IMDB (στο παραπάνω Link). If you wish, you can vote for the movie in IMDB https://www.imdb.com/title/tt9753314/ Για οποιεσδήποτε απορίες, αναφορικά με την ταινία, παρακαλώ όπως ανατρέξετε στην παρακάτω συνέντευξη, όπου δίδονται οι απαραίτητες διευκρινίσεις σχετικά με την ιστορία, το σενάριο και πολλά άλλα. https://conserva.gr/yannis-stravolaim...
 

Βραβευμένη ταινία μεγάλου μήκους (117 λεπτά). Awarded feature film (117min) . CAST: - Κωστής Σαββιδάκης (Βοσκός) - Τέο Θεοδωρίδης (Ιησούς) - Λευτέρης Τσάτσης (Ηγούμενος) - Λυσάνδρα Αναστασοπούλου (Μαριώ) - Δημήτρης Πανέλης (Μοναχός) - Έλενα Θωμοπούλου (Δέσποινα) - Κώστας Ζωγραφόπουλος (Παπά Φώτης) - Πέτρος Τριανταφυλλόπουλος (Αρχάγγελος Μιχαήλ) - Θωμάς Παλιούρας (Κοινοτάρχης) - Δημήτρης Δρόσος (Κουρέας) - Διονύσης Γραμματικός (Ασκητής) - Θανάσης Σαράντος (Ληστής) - Θανάσης Νάκος (Αμαξάς) - Εύη Καραδήμα (Μαρία) - Παναγιώτης Αθανασόπουλος (Νεωκόρος) - Σπύρος Πρέκας (Παπά Σπύρος) - Νεφέλη Ζωγραφοπούλου (Νεαρό κορίτσι 1) - Πένυ Αλιφραγκή (Νεαρό κορίστσι 2) - Λένα Παλούμπη (Νερό κορίτσι 3) - Νίκος Αλιφραγκής (Νεαρό αγόρι) - Βαγγέλης Αλιφραγκής (Χωριανός) - Σπυριδούλα Παναγοπούλου (Κυρά Δήμητρα) - Κατερίνα Γεωργακοπούλου (Χωριατοπούλα) και ο ΒΥΡΩΝ ΚΟΛΑΣΗΣ (Ληστής σε μεγάλη ηλικία) Δανείζει τη φωνή του ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ 
Σενάριο-σκηνοθεσία: Γιάννης Στραβόλαιμος Παραγωγή: ACE HOUSE PRODUCTIONS (Κωνσταντίνος Γουργιώτης) Διεύθνση Φωτογραφίας: Γιάννης Κάσσης Α' Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Γουργιώτης Script Supervisor: Μακάριος Μαρματάκης Οπερατέρ 1: Μιχάλης Καλιδώνης Οπερατέρ 2: Πάνος Γκόλφης Οπερατέρ 3: Νίκος Χατζηευαγγέλου - Μαναλής Οπερατέρ 4: Χρήστος Νεμποτάκης Ηχοληψία: Αντώνης Σαμαράς Μουσική: Τάσος Ηλιόπουλος Μιξάζ: Κώστας Βαρυμποπιώτης Sound editing και Sound Design: Βάλια Τσέρου Make up : Μαριλένα Παπαβασιλείου Make up FX 1: Άρης Βερέμης Make up FX 2: Έφη Τσιμπή Κομμώσεις : Κωνσταντίνος Σαββάκης Κατασκ. προσθετικών Make up FX: Αδελφοί Αλαχούζοι Περούκες: Ευγενία Παπαδοπούλου Φωτογράφος Πλατό: Ελένη Κουρή και Γιώργος Κυρόπουλος Associate Producer 1: Χρήστος Αρφάνης Associate Producer 2: Αποστόλης Μπρέντας Μοντάζ: Γιάννης Στραβόλαιμος Χρωματισμός: Γιάννης Στραβόλαιμος Οπτικά Εφέ: Γιάννης Στραβόλαιμος 3D Design: Ανδρέας Χέλμης DCP – Final Exports: Y.S. Pictures Studio: HOLOGRAM (Αποστόλης Ράπτης) 

18 Οκτωβρίου: εορτή του αγίου ευαγγελιστή & ιατρού Λουκά


Τοιχογραφία με τον άγιο ευαγγελιστή Λουκά, από τους αγιογράφους Μαρία Σιγάλα – Σπανοπούλου & Νικόλαο Σπανόπουλο, Ι.Μ. ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑ (βλ. εδώ).

Ένα κλικ αγάπης & ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, παρακαλώ, στα:

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς: ο Ιατρός, ο Ιστορικός, ο Λόγιος   

Ο ευαγγελιστής Λουκάς εικονιζόμενος ως γιατρός (απεικόνιση του 7ου αι. μ.Χ.)

ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ (αφιέρωμα)

Πέντε Άραβες γιατροί άγιοι της Ορθοδοξίας! (Οι άγιοι Ανάργυροι οι εξ Αραβίας, 17 Οκτωβρίου)

Ιατρική και Χριστιανισμός
Πανεπιστημιακοί και αγιότητα

Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός ...άλλου τύπου!

«Αφού η γιατρός μας νηστεύει, θα νηστέψουμε όλοι μέχρι το Πάσχα!»

Η επιστημονική έρευνα για το Θεό
Νευροθεολογία: Εγκέφαλος και πνευματική εμπειρία
Ένας άθεος στο ίδιο τραπέζι με το Χριστό
Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;
Άντε και πίστεψα – Τώρα τι κάνουμε;
Υπάρχει Θεός;

Ο άγιος ευαγγελιστής Λουκάς, από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών & Λεβαδίας, στην περιοχή της οποίας έζησε και εκοιμήθη ο άγιος Λουκάς.