ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τετάρτη 8 Απριλίου 2026

Μ. Τετάρτη 2026 στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων / Μήνυμα ελπίδας από τον Πατριάρχη Θεόφιλο — Ανοίγει ο Πανάγιος Τάφος!

Πατριαρχική χοροστασία στον Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης


Η ακολουθία του Όρθρου της Τετάρτης τελέστηκε το απόγευμα της Μεγάλης Τρίτης, στον Πατριαρχικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, παρουσία-χοροστασία του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Θεοφίλου Γ', μελών της αγιοταφικής αδελφότητος και ελαχίστων πιστών.

Σήμερα το πρωί, τελέστηκε η ο Εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης με την τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό παρουσία του Πατριάρχου. Το απόγευμα θα τελεστεί το Ιερό Ευχέλαιο.

Η Πατριαρχική Υποδοχή σε Σιωπή

Ο ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ο οποίος στεγάζει και τον χώρο της Πατριαρχικής υποδοχής, παραμένει το κέντρο της διοίκησης του Πατριαρχείου. Ωστόσο, η φετινή Μεγάλη Εβδομάδα στερείται της συνήθους κίνησης και των επίσημων αντιπροσωπειών, μετατρέποντας τις ημέρες αυτές σε μια περίοδο εσωτερικής περίσκεψης και αγωνιώδους προσευχής για την επικράτηση της ειρήνης.

Ιεροσόλυμα: Μήνυμα ελπίδας από τον Πατριάρχη Θεόφιλο, εν μέσω πολέμου

Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Ανοίγει ο Πανάγιος Τάφος!

Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

Με μεγάλη χαρά υποδέχεται το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων την απόφαση για το άνοιγμα του Ναού της Αναστάσεως.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της ΕΟΔ, μετά την επίτευξη εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν οι ισραηλινές αρχές επιτρέπουν την κανονική λειτουργία του Ναού της Αναστάσεως. H επίσημη απόφαση θα ανακοινωθεί αύριο, καθώς σήμερα στα Ιεροσόλυμα ήταν δημόσια αργία λόγω της εορτής του εβραϊκού Πάσχα.  

Αυτό σημαίνει ότι αύριο το απόγευμα η κατανυκτική Ακολουθία των Παθών (ο Όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής) θα τελεστεί στον Ναό της Αναστάσεως όπου βρίσκεται και ο Φρικτός Γολγοθάς με ελεύθερη παρουσία πιστών.

Μετά τον πρόσφατο συναγερμό με την αναχαίτιση πυραύλου πάνω από τον Πανάγιο Τάφο και την ισχυρή έκρηξη λίγο έξω από την παλιά Πόλη των Ιεροσολύμων, η καμπάνα του Ναού της Αναστάσεως θα ηχήσει και πάλι, καλώντας τους πιστούς να συνοδεύσουν τον Κύριο στο εκούσιο Πάθος Του.

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,

Ταινίες "Φιλοθέη" και "Κύριλλος & Μεθόδιος" τη Μ. Εβδομάδα στο MEGA (τρέιλερ)

 

Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

Η συγκλονιστική ζωή της Αγίας Φιλοθέης και η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση για τους Φωτιστές των Σλάβων Κύριλλο και Μεθόδιο, σε δύο καθηλωτικά δραματοποιημένα ντοκιμαντέρ.

Το MEGA, τιμώντας το πνεύμα των ημερών της Μεγάλης Εβδομάδας (2026), εντάσσει στο πρόγραμμά του δύο εξαιρετικές παραγωγές της διακεκριμένης σκηνοθέτιδας Μαρίας Χατζημιχάλη Παπαλιού. Πρόκειται για δύο έργα που συνδέουν την ορθόδοξη πίστη με τους κοινωνικούς αγώνες και την πολιτισμική ταυτότητα της Ευρώπης. [Ν: Βεβαίως, πολύ θετικό αυτό, αλλά η μεταμεσονύκτια ώρα προβολής δεν βοηθάει. Ελπίζουμε να βρίσκονται στη συνέχεια και στο Διαδίκτυο ή και να προβληθούν ξανά, σε μια πιο λογική ώρα.]

1. «Φιλοθέη, η Αγία των Αθηνών»

Προβολή: Μ. Πέμπτη, 01:00 (μετά τα μεσάνυχτα)

Ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή της Ρηγούλας Μπενιζέλου, που έμεινε στην ιστορία ως Αγία Φιλοθέη. Σε μια σκοτεινή περίοδο της Τουρκοκρατίας, η Φιλοθέη τόλμησε να υψώσει το ανάστημά της απέναντι στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή.

Η Αγία ίδρυσε το πρώτο σχολείο γυναικών στην Ευρώπη, έχτισε νοσοκομείο για όλους (Έλληνες, Τούρκους, Φράγκους) και απελευθέρωσε εκατοντάδες από τα σκλαβοπάζαρα. Προσέφερε καταφύγιο σε κακοποιημένες γυναίκες, φυγαδεύοντάς τες μέσα από τα αρχαία υπόγεια περάσματα της Αθήνας. Η δράση της προκάλεσε το κατεστημένο, οδηγώντας τη στο μαρτύριο το 1589.

2. «Κύριλλος και Μεθόδιος – οι Φωτιστές των Σλάβων»

Προβολή: Μ. Παρασκευή, 01:00 (Σε ΠΡΩΤΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ)

Η ταινία ξετυλίγει την επική ιστορία των δύο Θεσσαλονικέων αδελφών που άλλαξαν τον χάρτη της Ευρώπης. Από την αντίσταση στην Πράγα του 1942, η αφήγηση μας ταξιδεύει 12 αιώνες πίσω, στην εκστρατεία που έφερε το αλφάβητο και τη γνώση στους σλαβικούς λαούς.

Η δημιουργία του σλαβικού αλφαβήτου επέτρεψε στα έθνη να γνωρίσουν τη χριστιανική και την αρχαία ελληνική γραμματεία. Η παραγωγή ταξίδεψε σε Κωνσταντινούπολη, Ρώμη, Βενετία, Πράγα, Ρωσία, Βαλκάνια και φυσικά στη Μακεδονία. Η ταινία έχει ήδη αποσπάσει το Excellency Award στο Religion Faith International Film Festival και συνεχίζει τη διεθνή της πορεία σε πανεπιστήμια παγκοσμίως.

Συντελεστές και Παραγωγή

Και οι δύο ταινίες φέρουν τη σφραγίδα της Μαρίας Χατζημιχάλη Παπαλιού (Σκηνοθεσία-Σενάριο), με τη συμμετοχή διακεκριμένων επιστημόνων όπως ο Δρ Γεώργιος Τσούπρας και ο καθηγητής Δημήτριος Γόνης. Η μουσική επένδυση ανήκει στον Μάριο Αριστόπουλο, ενώ στην αφήγηση της «Φιλοθέης» ακούγεται η φωνή του Κώστα Καστανά.

Η ιστοσελίδα της σκηνοθέτιδας (είναι η δημιουργός και της ωραίας σειράς ντοκιμαντέρ "Δεν είσαι μόνος" και πολλών άλλων ταινιών). 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

Η Χώρα του Αχωρήτου 

«Φιλοθέη η Αγία των Αθηνών»

Η ταινία είναι ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση της Αγίας Φιλοθέης, που πρώτη, εξήντα χρόνια μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, τολμά να υψώσει το ανάστημά της απέναντι στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, στην σκληρότερη περίοδο της Τουρκοκρατίας, επηρεάζοντας καθοριστικά τις συνθήκες ζωής στην πόλη της Αθήνας. 

Ελευθερώνει άντρες και γυναίκες από  τα σκλαβοπάζαρα, πληρώνοντας από την προσωπική της περιουσία, και τους φυγαδεύει ή τους κρατά ελεύθερους να ζήσουν από τη δική της γη, όλοι ίσοι, ανεξάρτητα από την θρησκεία και την εθνικότητά τους.

Ιδρύει το πρώτο σχολείο γυναικών στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Τις προετοιμάζει να ζήσουν αυτόνομες, προσφέροντας επαγγελματική εκπαίδευση σε περισσότερες από δύο χιλιάδες μαθητευόμενες.

Χτίζει νοσοκομείο, όπου παρέχεται δωρεάν νοσηλεία  σε Έλληνες, Τούρκους και Φράγκους. Προσφέρει καταφύγιο σε γυναίκες  κακοποιημένες ή έγκυες, έκθετες στον λιθοβολισμό, φυγαδεύοντάς τες στα νησιά μέσα από τα υπόγεια αρχαία περάσματα της Αθήνας.

Η δράση της προκαλεί τις αντιδράσεις των κατακτητών και του κατεστημένου, φυλακίζεται, βασανίζεται και θανατώνεται μαρτυρικά το 1589.

Από αυτοκρατορική γενιά των Παλαιολόγων, μια επαναστάτρια πριν από την Επανάσταση και αγία, η Φιλοθέη των Αθηνών.

Η δράση της  αποτελεί έμπνευση και ο αγώνας της για να αλλάξει ο κόσμος είναι αυτό που τη συνδέει με το σήμερα.

Η ταινία έχει παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και  σε διεθνή φεστιβάλ, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές και βραβεία, ενώ τις διαδικτυακές προβολές της παρακολούθησαν δεκάδες χιλιάδες θεατές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Μερικοί σταθμοί του ταξιδιού της ταινίας ήταν Αυστρία, Ουγγαρία, Γαλλία, Αυστραλία, Γερμανία, Ταϊβάν και αλλού.

Μια εμπνευσμένη ιστορία  για τον διαχρονικό αγώνα για ελευθερία και ισότητα.

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Μαρία Χατζημιχάλη Παπαλιού

Μοντάζ: Γιάννης Τσιτσόπουλος

Φωτογραφία: Βαγγέλης Κουλίνος                                

Μουσική: Μάριος Αριστόπουλος

Έρευνα: Δρ Γεώργιος Τσούπρας                                                                                       

Αφήγηση: Κώστας Καστανάς                                                                                            

«Κύριλλος και Μεθόδιος – οι Φωτιστές των Σλάβων»

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΩΝ ΠΟΥ ΦΩΤΙΣΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ: Η ΠΙΣΤΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΠΛΟ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

1942: Γερμανοκρατούμενη Τσεχία. 

Μια ομάδα αντιστασιακών, κρυμμένοι στον Ορθόδοξο ναό της πόλης, συλλαμβάνονται από τους ναζί και εκτελούνται. Έχουν μόλις εξοντώσει τον Ράινχαρντ Χάιντριχ, τον «Χασάπη της Πράγας». Αλλά πώς βρέθηκε ένας ορθόδοξος ναός στην καρδιά της Ευρώπης; Πρέπει να πάμε πίσω 12 αιώνες, για να γνωρίσουμε την ιστορία του εκχριστιανισμού των Σλάβων από τους Θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο, καθώς και τους μαθητές τους, οι οποίοι δημιούργησαν το σλαβικό αλφάβητο και συνακόλουθα τη γραφή. Έτσι οι σλαβικοί λαοί μπόρεσαν να εκφραστούν και να γνωρίσουν την αρχαία ελληνική όπως και χριστιανική γραμματεία.

Το έργο τους επηρέασε βαθιά πολλά έθνη, αλλάζοντας καθοριστικά την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Τιμώνται ως Άγιοι και προστάτες της Ευρώπης.

Η ταινία ξεχωρίζει σε διεθνή φεστιβάλ, αποσπώντας το Excellency Award στο Religion Faith International Film Festival, ενώ είναι υποψήφια και για τα 2025  GIFFT Film Awards στον Καναδά και αλλού.

Έχει ήδη παρουσιαστεί στο Διεθνές Συμπόσιο  «Nis & Byzantium» στην πόλη Νις της Σερβίας και συνεχίζει τη διεθνή της πορεία με προβολές σε πανεπιστήμια και φορείς σε Ευρώπη, Αμερική, Καναδά και Ασία.

Τα γυρίσματα έγιναν σε: Κωνσταντινούπολη, Ρώμη και Βενετία, Πράγα, Ρωσία, Σερβία, Ουκρανία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβενία, Βουλγαρία, Γερμανία και φυσικά στη Μακεδονία, στην πατρίδα τους τη Θεσσαλονίκη, στην Καστοριά, τη Φλώρινα, τη Σιάτιστα, στις Πρέσπες και στην Αχρίδα.

Σκηνοθεσία – Σενάριο : Μαρία Χατζημιχάλη – Παπαλιού

Διεύθυνση Φωτογραφίας : Γιάννης Δασκαλοθανάσης GSC, Βασίλης Κλωτσοτήρας GSC, Βαγγέλης Κουλίνος

Μοντάζ : Γιάννης Τσιτσόπουλος

Πρωτότυπη Μουσική : Μάριος Αριστόπουλος

Έρευνα Κείμενο : Γεώργιος Τσούπρας, Δρ. Θεολογίας, Ιστορικός,  Σλαβολόγος, Δημήτριος Γόνης, Ομότιμος Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.

Επιστημονικός Σύμβουλος : Iωάννης Σίσιου, Διδάκτωρ Ιστορίας της Τέχνης

Παίζουν : Γιώργος Φριντζήλας, Μιχάλης-Μάριος Γεωργίου

Η Χώρα αντιμετωπίζει λογοκρισία στα κοινωνικά δίκτυα. Αν θέλετε να βλέπετε τις δημοσιεύσεις ο μόνος ασφαλής τρόπος είναι η εγγραφή στο site. Είναι δωρεάν.

Πηγή: Μήνυμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας στη σελίδα μας

 
Σχετικά «Είμαστε Χριστιανοί. Αυτό μας ενώνει όλους» - Ημέρα των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Πετροβαράντιν
 
 Μια σταγόνα νοήματος της Μεγάλης Εβδομάδας: να υποφέρουμε και διά του πόνου να νικήσουμε...
 
 Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Μεγάλης Εβδομάδας: ο θρησκευτικός συναισθηματισμός...
 
 
Ορθοδοξία, θρησκευτικές ταινίες & τηλεοπτικές σειρές (& για τα Χριστούγεννα) Ν: Στο άρθρο αυτό, γραμμένο το 2017, αναφέρεται ότι δεν έχουμε ταινίες για τη ζωή αγίων. Αυτό το μεγάλο κενό, δόξα τω Θεώ, έχει αρχίσει να καλύπτεται, τόσο στη Ρωσία (με την ταινία για τον άγιο Λουκά τον Ιατρό πχ) όσο και στην Ελλάδα με τον "Άνθρωπο του Θεού" (που κυκλοφόρησε και στο εξωτερικό), τον "Άγιο Παΐσιο" (σειρά & ταινία) και άλλα που αναμένουμε. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα αφύπνισης και αναγέννησης.
 

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , , , ,

Τρίτη 7 Απριλίου 2026

"Aγάπησον φιλούντας τους δικαίως μισουμένους..."

Ευχή 

Βίντεο: Σε τον της Παρθένου Υιόν (Χρόνης Αηδονίδης)

Αυτές τις μέρες σιγοψάλλω τα τροπάρια της μεγαλοβδομάδας τα οποία μ' αρέσουν.

Υπάρχει ένα θαυμάσιο στιχηρό του Δαμασκηνού, το "Σε τον της Παρθένου Υιόν...", το οποίο ψάλλεται την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ και αναφέρεται στην μετάνοια της πόρνης. Κάπου εκεί στην κορύφωση λοιπόν, λέγει η πόρνη προς τον Κύριο"αγάπησον φιλούσαν την ΔΙΚΑΙΩΣ μισουμένην". Υπάρχει και ένα άλλο ΔΙΚΑΙΩΣ στις δραματικές σκηνές του Πάθους και αυτό είναι η ομολογία του Ληστή, ο οποίος παραδέχεται "κατά πώς πράξαμε, ΔΙΚΑΙΩΣ απολαμβάνουμε τώρα".

Βλέπουμε λοιπόν αυτά τα δύο τραγικά και τσακισμένα πλάσματα να ευρίσκονται στα πόδια του Ιησού με περίσσεια ταπείνωση και αυτογνωσία της θέσης τους και αναγνώριση ότι πάσχουν δίκαια και αξίζουν την περιφρόνηση των ανθρώπων. Αυτό βέβαια δεν απορρέει από ένα παθολογικό αίσθημα χαμηλής αυτοεκτίμησης, αλλά από ευγνώμονα και λεπτή ευαισθησία, την οποία διαθέτουν οι χιλιοτσακισμένες ψυχές ενώπιον του Άγιου Θεού. Τότε όλα δείχνουν σμικρά και ταπεινά και ασύγκριτα με το μεγαλείο Του. Χαώδης διαφορά.

Αυτά τα συναισθάνονται όσοι κύλισαν στον βόρβορο, αλλά δεν έχασαν και την αρχαία ευγένεια. Δεν είναι γνωρίσματα αυτά τυχαίων ψυχών. Είναι χαρίσματα αγίων. Τι ευλογημένη ταπείνωση και γενναιότητα για έναν τέτοιο ευτελισμό! Καμία επίκληση θράσους για "δικαιώματα στις επιλογές", για "στάση ζωής" και άλλα αλαζονικά και παιδαριώδη, τα οποία ακούγονται στις μέρες μας. Καμία κραυγή για αμνήστευση και απαίτηση για αποδοχή ως έχουν και στην κατάσταση που είναι.

Εδώ παίζεται ο μεγάλος πόλεμος. "Είμαι νεκρός, θέλω να ζήσω, χαμένος είμαι και θέλω να με βρεις".

Υπάρχει αυτό το συγκλονιστικό «ΑΓΑΠΗΣΟΝ» το οποίο σημαίνει: «Είχα ανάγκη αγάπη και την έψαχνα στον έρωτα της αμαρτίας και την αγάπη η οποία σπαταλιέται σε όλους και πουθενά δεν βρίσκει ανταπόκριση. Και τώρα προστρέχω σε Σένα, ο οποίος γνωρίζει να περιθάλπει πληγές και να δίνει ιάματα και σε αυτούς που δεν τους αξίζει πλέον γιατρειά, αφού δαπάνησαν κάθε ζωτική δύναμη και φροντίδα, δοσμένη από σένα, σε πράγματα ανώφελα και πρόσκαιρα. Και τώρα αρμόζει να έρθει ο θάνατος. Αλλά Εσύ αυτή την στιγμή μην με σιχαθείς, αλλά κοίτα την δυστυχία μου».

Και βέβαια υπάρχει και αυτό το τεράστιο σε σημασία «ΦΙΛΟΥΣΑΝ», το οποίο σημαίνει ότι όποιος έδειξε αληθινή αγάπη και πολλή αγάπη, αυτού θα του συγχωρεθούν οι αμαρτίες. Και αγάπη δεν είναι ένα επιφανειακό και περιστασιακό συναίσθημα, έστω ειλικρινές και ανθοστόλιστο με θέρμη και καλές προθέσεις. Αλλά η έμπρακτη μετάνοια μπροστά στον Ερώμενο (=Αγαπημένο) Χριστό.

Τελικά, αυτοί οι εμβληματικοί αμαρτωλοί νομίζετε έχουν ανάγκη ψυχολογική μια δημόσια εξομολόγηση και άφεση, μια αποκατάσταση από τον Χριστό στην κοινωνία των δικαίων; Όχι βέβαια. Τους φτάνει να ευρίσκονται κάπου εκεί κοντά στην πηγή της αγαθότητας και όλο τους το είναι να ζητά σιωπηλά την θεραπεία και την ίαση, θεωρώντας τον εαυτό τους ανάξιο ακόμα να απασχολήσει την προσοχή του Θεού. Γι αυτό και ελκύουν την προσοχή Του και δεν λανθάνουν της μέριμνας και της θεραπευτικής του φροντίδας, αλλά μάλλον τους τραβά στο προσκήνιο, τους στήνει στο μέσον και δικαιώνει την μετάνοιά τους ενώπιον όλων.

Ας θυμηθούμε ακόμα τον τελώνη, ο οποίος δεν αντείπε στις κατηγορίες του μεγάλαυχου φαρισαίου, ο οποίος τον κατηγορούσε. Θα μπορούσε να σηκωθεί και να τον αντιμετωπίσει λέγοντας: "Εσύ είσαι υποκριτής. Πορνεύεις φανερά με το πνεύμα και κρυφά με το σώμα. Πώς τολμάς να κατηγορείς εμένα ενώ βρίσκεσαι στην ίδια κατάσταση;". Όχι. Στέκεται στην γωνιά του ναού, κρυμμένος, χτυπά το στήθος, θρηνεί μέγα θρήνο και επικεντρώνει στην αμαρτία του («ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ»). Εμείς όχι μόνο συγκρίνουμε την «δικαιοσύνη» ή την αμαρτωλότητά μας με τους άλλους, αλλά πολλές φορές την επεκτείνουμε και στα μυστήρια. «Δεν εξομολογούμαι σε αμαρτωλούς ανθρώπους. Δεν κοινωνώ από χέρια αμαρτωλών» και τα λοιπά φληναφή και ανόητα.

Ας θυμηθούμε τον πολύ Πέτρο, ο οποίος ήταν αφεντικό στο βασίλειό του, στα καΐκια και στα δίχτυα και στους συνεταίρους του, και όταν εννόησε την επίσκεψη του Θεού έπεσε στα πόδια χωρίς να σκεφτεί τους υποτακτικούς του και φώναξε «Φύγε από μένα, Άγιε Κύριε, γιατί είμαι ένας σιχαμένος αμαρτωλός». Και η Χαναναία: «Σκυλάκι είμαι και χορταίνω και με τα ψίχουλα. Τα βρίσκω υπερβολικά καλά για κάποιαν σαν και μένα. Το ψωμί φύλαξέ το για τα άξια παιδιά σου». Και ο εκατόνταρχος, άνθρωπος εξουσίας και κύρους: « Δεν είμαι άξιος να σε φιλοξενήσω σπίτι μου. Εξουσία έχεις. Πες το και θα γίνει». Και τόσα άλλα παραδείγματα, γραφικά (=βιβλικά) και συναξαριακά, τα οποία συγκλονίζουν και τα οποία οφθαλμούς έχουμε και δεν βλέπουμε και ώτα έχουμε και δεν αφουγκραζόμαστε.

Λοιπόν τεσσαρακοστή ορθόδοξη και χριστιανική και κατά πώς πρέπει στους δούλους Του, «δεν βγαίνει» χωρίς ένα τέτοιο ήθος. Το κατά δύναμιν ο καθένας. Ας αφήσουμε στην άκρη τις εξυπνάδες, οι οποίες απορρέουν από την αθεράπευτη αλαζονεία μας και τον εγωκεντρισμό μας και ας αισθανθούμε λίγο πόσο μεγάλος είναι ο Θεός και πόσο μικροί εμείς. Μπορούμε να τον πλαισιώνουμε και να ζηλώνουμε πρωτοκαθεδρίες και δικαίωση πλάι του και να είμαστε τα πρωτοπαλίκαρά Του και οι εκλεκτοί Του και, όταν μπεί στον νυμφώνα μαζί με τους ταπεινούς της γης, να δούμε την θύρα μαύρη και κλειστή και να μην εννοήσουμε ούτε καν τότε ποιο το πρόβλημά μας.

Μπορούμε όμως επίσης την στιγμή, κατά την οποία όλοι ζητάν την αποκλειστικότητα στην προσοχή και την αγάπη και τους επαίνους Του και παρακάθονται σε δείπνα και πρωτοκλισίες με Εκείνον, εμείς να συρθούμε λάθρα πίσω Του και να αγγίξουμε έστω, με πίστη και φρικώδη ταπείνωση, ΚΑΝ το κράσπεδο του ιματίου Του, ως ανάξιοι όντες για πλείονα και ανώτερα, και να βρούμε λύτρωση…

Συμπλήρωμα

Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν θέλει πλέον να αγγίζεται η πληγή του, γιατί πονάει

Το να αφεθείς στην αγκαλιά του Χριστού, είναι κάτι άλλο...

Μετανόησε και προσκόμισε στον Κύριο τα δάκρυά σου σαν μύρο μετανοίας

Πουθενά αλλού δεν παρουσιάζεται με τόση ένταση η κατάντια της αμαρτίας, αλλά & το μεγαλείο της άπειρης αγάπης του Θεού

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , , ,

When the Romeoi (Rum) are persecuted, does Greece merely “follow the situation”?

 


Aγγλική μετάφραση του άρθρου Συρία: Ὅταν καταδιώκονται οἱ Ρωμηοί, ἡ Ἑλλάδα ἁπλῶς «παρακολουθεῖ»;, που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ.

The violent events of the past days in Syria (27 March 2026), and especially in the city of al-Suqaylabiyah (Seleucia), where the Romeiko indigenous population predominates, leave absolutely no room for misinterpretation. Orthodox Romeoi (Rum) are being targeted by religiously motivated violence from fanatic elements, with barbaric and ruthless attacks against homes, property, and human lives.

Beyond the personal appeals for help voiced by many Romeoi—even addressed directly to Prime Minister Kyriakos Mitsotakis—which were posted on social media as cries of anguish, the harsh truth is also recorded by the very voice of the Church. The Greek Orthodox Patriarchate of Antioch, in a firm and unequivocal statement, does not speak of mere “incidents,” but of the incitement of religious tensions and calls for the protection of its faithful. This alone should suffice.

And yet, the Greek Government chose to respond with a weak, brief, and “formal” statement from the Ministry of Foreign Affairs—issued, notably, in English, so that the Greek people themselves might remain unaware—stating that it is following with concern the situation and takes into account the announcement of the Syrian Government regarding the investigation of the incidents, calling for its swift implementation.

A typical “following the situation”?

What exactly is it following? The gradual disappearance of the Orthodox presence in the East? The repetition of historical persecutions? The silent genocide of a living part of our Genos?

This stance is neither “composure” nor “diplomacy.” It is political absence, national indifference, and complete historical irresponsibility.

For the Romeoi of Syria are not “a foreign population” that it is merely desirable to protect. They are flesh of the flesh of our Genos. They are Seleucia. They are Antioch. They are the Romeiko Middle East. They are our historical heart. They are the living continuation of our homeland, Romanía (misleadingly and deceitfully termed “Byzantium”).

And there, today, severe violence is being inflicted.

Greece does not have the luxury to “follow the situation.” It has the duty to act.

It has the duty:
– to condemn clearly and unequivocally these attacks
– to bring to the forefront internationally the issue of the persecution of Orthodox Christians
– to demand security guarantees for these communities from the Syrian Government, even by attaching conditions to its funding by the European Union
– to actively support the Patriarchate of Antioch

And above all: to remember—and to re-examine—its identity.

For if Greece does not defend Romeosyne and the Romeoi throughout the world, and especially in the, in every respect, “sensitive” region of the Middle East, then it ceases to have any reason for existence as the historical and spiritual center of our Genos.

NIKI has consistently supported the Romeoi of the Middle East by bringing their problems to light in international forums, through Greek and foreign-language texts, through multiple parliamentary interventions, and through substantive proposals such as the granting of expatriate (homogeneis) status. We once again call upon the Government to truly support and protect our Romeoi brothers in Syria. We also call upon every Greek who feels a sense of responsibility toward our history, our culture, our heritage, and toward our afflicted brothers—with whom we share not only a common past but also a common future—to bring their endless martyrdom to light in every possible direction.

We will not abandon the Romeoi of the Middle East.
We will not grow accustomed to persecution.
We will not remain silent.

Romeosyne does not “follow the situation.”
Romeosyne resists.

Romeosyne Policy Department of NIKI

See also

The Pious Genos of the Romeoi

The Romeoi (Rum) of the Levant: Identity and a Concise Historical Overview 

New Massacre of Romeoi in Damascus

Greek Orthodox (Romeoi/Rum) continue to be murdered in Syria! NIKI denounces the killing of two Romeoi in the Valley of the Christians and demands justice and protection for the Romeoi.  

Post-Liberalism: The West in Search of Romeosyne

THE ORTHODOX ROOTS OF THE WEST: A FACTOR FOR PAN-EUROPEAN UNITY

“The targeting of Christian liberty stems from a desire to erase distinct identities”—Christodoulos Molyvas, Greek NIKI Party

From Ancient Hellenic to Romeiko Civilization

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,

Μεγάλη Εβδομάδα: Από την έλευση του Νυμφίου μέχρι το κενό Μνημείο!


π. Αντώνιος Χρήστου / Ευχή

Βίντεο: Ίδρυμα Νεότητας και Οικογένειας Ι. Α. Αθηνών

Αγαπητοί Αναγνώστες, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε και να ξεκαθαρίσουμε μέσα μας, ότι η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς μια θρησκευτική παράδοση ή μια αναπαράσταση ιστορικών γεγονότων. Είναι μια προσωπική πρόσκληση σε έναν «γάμο», όπου ο Νυμφίος της Εκκλησίας έρχεται να συναντήσει την ψυχή μας και φυσικά να αναγεννήσει όλη την ύπαρξή μας.

Σε αυτό το άρθρο, ας ακολουθήσουμε μαζί τα βήματα του Κυρίου, μέρα με τη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, όχι ως θεατές, αλλά ως συνοδοιπόροι και αυτό καθιστά αυτονόητο την συνειδητή συμμετοχή μας στις Ιερές Ακολουθίες αυτής της ιδιαίτερης και μοναδικής εβδομάδας όλου του χρόνου:

Μεγάλη Δευτέρα - Η Είσοδος για το Πάθος: Ο Νυμφίος έρχεται…

Η πορεία ξεκινά το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων. Στο κέντρο του ναού τοποθετείται η εικόνα του Χριστού με το ακάνθινο στεφάνι. Είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Θυμόμαστε τον Πάγκαλο Ιωσήφ (τον γιο του Ιακώβ που πουλήθηκε άδικα και από φθόνο από τα αδέρφια του) και την άκαρπη συκιά που ξέρανε θαυματουργικά ο Χριστός.

Πώς οφείλουμε να μετέχουμε; Καλούμαστε να αναλογιστούμε την πνευματική μας «καρποφορία». Μήπως είμαστε δέντρα με πλούσιο φύλλωμα (κοινωνική εικόνα) αλλά χωρίς καρπούς (αγάπη, ελεημοσύνη και ταπείνωση);

Μεγάλη Τρίτη:

Η ημέρα είναι αφιερωμένη στην σπουδαία και πολύ διδακτική παραβολή των Δέκα Παρθένων.

Πώς οφείλουμε να μετέχουμε; Το ερώτημα είναι αν έχουμε «λάδι» στα «λυχνάρια μας». Το λάδι συμβολίζει την ελεημοσύνη και την εσωτερική εγρήγορση. Η συμμετοχή μας εδώ είναι μια άσκηση πνευματικής αφύπνισης.

Μεγάλη Τετάρτη:

Η ημέρα της μετανοημένης πόρνης που άλειψε με ακριβό μύρο και δάκρυα τα πόδια του Κυρίου και της προδοσίας του Ιούδα.

Πώς οφείλουμε να μετέχουμε; Το απόγευμα τελείται το Μυστήριο του Ευχελαίου. Δεν πηγαίνουμε απλώς για να μας «σταυρώσει» ο παπάς με λάδι, αλλά για να ζητήσουμε ίαση ψυχής και σώματος, αναγνωρίζοντας πως είμαστε, με τον τρόπο μας, «άσωτοι» που αναζητούν την επιστροφή αλλά και ίσως «Ιούδας» με τις πράξεις μας…!.

Μεγάλη Πέμπτη - Ο Μυστικός Δείπνο και ο Γολγοθάς

Από την Μ. Πέμπτη, το κλίμα αλλάζει. Η ατμόσφαιρα γίνεται πιο βαριά, πιο μυσταγωγική. Γιορτάζουμε τον Μυστικό Δείπνο, τον Ιερό Νιπτήρα (όπου ο Κύριος έπλυνε τα πόδια των μαθητών) την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, και την Αρχιερατική Προσευχή στη Γεσθημανή.

Πώς οφείλουμε να μετέχουμε: Το πρωί, με την συνειδητή συμμετοχή μας στη Θεία Κοινωνία με βάση τις προϋποθέσεις που θέτει η Εκκλησία μας (εξομολόγηση, συμφιλίωση με όλους, νηστεία, πνευματική προετοιμασία αλλά και συναίσθηση της αναξιότητάς μας). Το βράδυ στην Ακολουθία των Παθών, στα 12 Ευαγγέλια, στεκόμαστε ευλαβικά κάτω από τον Εσταυρωμένο. Δεν είναι ώρα για κουβέντες, αλλά για σιωπή. Ο πιστός καλείται να «σταυρώσει» τον εγωισμό του και να συνπάθει μαζί με τον Χριστό.

Μεγάλη Παρασκευή:

Η ημέρα της απόλυτης κένωσης. Η Αποκαθήλωση το πρωί και ο Επιτάφιος Θρήνος το βράδυ.

Πώς οφείλουμε να μετέχουμε; Είναι μέρα απόλυτης νηστείας και πένθους. Η συμμετοχή στην περιφορά του Επιταφίου δεν είναι μια «βόλτα» στην πόλη, αλλά ουσιαστικά μια κηδεία. Συνοδεύουμε τον Ζωοδότη στον τάφο, συνειδητοποιώντας το βάρος της θυσίας Του για εμάς.

Το Μεγάλο Σάββατο - Η Κάθοδος στον Άδη

Πολλοί δυστυχώς θεωρούν το Σάββατο μια μέρα «αναμονής» ή προετοιμασίας για το φαγοπότι της Κυριακής. Θεολογικά, όμως, είναι η ημέρα που ο Χριστός «εν τάφω σωματικώς, εν άδη δε μετά ψυχής» και είναι η «σιγή κάθε σαρκός»!

Το Πρωί του Μεγάλου Σαββάτου: Η «Πρώτη Ανάσταση». Ο ιερέας σκορπά φύλλα δάφνης και ο ήχος των σήμαντρων προαναγγέλλει τη νίκη.

Πώς οφείλουμε μετέχουμε; Είναι η στιγμή να πετάξουμε από πάνω μας τη θλίψη όχι μόνο της προηγούμενης μέρας αλλά και του παλαιού εαυτού μας. Η κάθοδος του Χριστού στον Άδη σημαίνει ότι δεν υπάρχει πια σκοτεινό σημείο στην ύπαρξή μας που να μην μπορεί να φωτιστεί.

Η Ανάσταση: Το Κενό Μνημείο

Το βράδυ του Σαββάτου, όλα καταλήγουν στο «Χριστός Ανέστη». Κυριακή του Πάσχα: Το κενό μνημείο είναι η απόδειξη ότι ο θάνατος νικήθηκε.

Πώς οφείλουμε να μετέχουμε; Η Ανάσταση δεν είναι ένα «γεγονός αμφισβητούμενο και κυρίως του παρελθόντος», αλλά μια κατάσταση που πρέπει να βιώνουμε καθημερινά. Ο πιστός μετέχει στη χαρά της Εκκλησίας μένοντας μέχρι το τέλος της Αναστάσιμης Λειτουργίας και κοινωνώντας το «Σώμα και το Αίμα» του Αναστάντος Χριστού ακούγοντας τον Κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου απαντώντας διαλογικά με τον Ιερέα από ψυχής και μετά με τα χείλη.

Κλείνοντας το άρθρο μας, συνοψίζουμε και κάποια απαραίτητα πνευματικά συμπεράσματα: Η Μεγάλη Εβδομάδα απαιτεί κάτι περισσότερο από την τήρηση της νηστείας στο φαγητό. Απαιτεί: α) Συγχώρηση: Δεν μπορείς να φτάσεις στην Ανάσταση κρατώντας κακία. β) Ταπείνωση: Όπως ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών, έτσι κι εμείς καλούμαστε να διακονήσουμε τον πλησίον μας. Και γ) Υπομονή: Το Πάθος προηγείται πάντα της Δόξας.

Το «Κενό Μνημείο» δεν είναι ένα σύμβολο απουσίας, αλλά μια υπόσχεση παρουσίας! Ο Χριστός δεν είναι πια κλεισμένος σε έναν τάφο, αλλά ελεύθερος μέσα στις καρδιές μας. Ας αφήσουμε, λοιπόν, αυτό το φως να διαλύσει τα σκοτάδια των δικών μας προσωπικών πτώσεων ή αμφιβολιών!

Καλή Ανάσταση Αδελφοί μου - Καλό Πάσχα!

Ενότητα άρθρων στην Ευχή για τη Μ. Εβδομάδα 

Πολλά άρθρα για τη Μ. Εβδομάδα στην ταπεινή μπλογκονησίδα μας 

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,

Δευτέρα 6 Απριλίου 2026

Φινλανδία: Καταδίκη βουλευτή για υπεράσπιση της Χριστιανικής ηθικής – Δυναμικό αγγλόφωνο άρθρο στελέχους της ΝΙΚΗΣ για το θέμα

 

Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων

Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ένοχη τη βουλευτή για «ρητορική μίσους» λόγω κειμένου του 2004. Καταδικάστηκε και Λουθηρανός Επίσκοπος για την έκδοση του φυλλαδίου.

Σε μια απόφαση που προκαλεί παγκόσμιο ενδιαφέρον και έντονες αντιδράσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο της Φινλανδίας έκρινε ένοχη στις 26 Μαρτίου 2026 τη βουλευτή και πρώην υπουργό Εσωτερικών, Πάιβι Ράσανεν, για «ρητορική μίσους». Η κατηγορία αφορά ένα εκκλησιαστικό φυλλάδιο που δημοσιεύθηκε πριν από 22 χρόνια (το 2004), στο οποίο η πολιτικός εξέθετε τη βιβλική διδασκαλία για τον γάμο και τη σεξουαλικότητα.

Το φυλλάδιο αποτελεί ένα εκκλησιαστικό βιβλιάριο 24 σελίδων, που εκδόθηκε από το Ίδρυμα Λούθηρου της Φινλανδίας. Σε αυτό η Ράσανεν, βασιζόμενη σε κείμενα της Αγίας Γραφής, συμπεριλαμβανομένης της Επιστολής προς Ρωμαίους και της Πρώτης Επιστολής προς Κορινθίους, υπερασπίζεται την παραδοσιακή κατανόηση του γάμου ως ένωσης άνδρα και γυναίκας, καθώς και επικρίνει την εξίσωση των ομοφυλοφιλικών συντροφιών με τον γάμο.

Μαζί με τη Ράσανεν καταδικάστηκε ο λουθηρανός επίσκοπος Γιούχανα Πόχγιολα, που δημοσίευσε αυτό το φυλλάδιο για την εκκλησία του. Στη Ράσανεν επιβλήθηκε πρόστιμο 1.800 ευρώ, στον επίσκοπο – 1.100 ευρώ, και στο ίδρυμα που εξέδωσε το βιβλιάριο – 5.000 ευρώ.

Αξιοσημείωτο είναι ότι προηγουμένως η Ράσανεν είχε αθωωθεί ομόφωνα από δύο κατώτερα δικαστήρια, το 2022 και 2023, ωστόσο η εισαγγελία κάθε φορά άσκησε έφεση κατά των αποφάσεων.

«Είμαι σοκαρισμένη και βαθιά απογοητευμένη που το δικαστήριο δεν αναγνώρισε το θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμά μου στην ελευθερία έκφρασης», δήλωσε η Ράσανεν μετά την ανακοίνωση της καταδίκης.

Ο Πολ Κόουλμαν, εκτελεστικός διευθυντής του οργανισμού ADF International, που εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της Ράσανεν, χαρακτήρισε την καταδικαστική απόφαση για εκκλησιαστικό φυλλάδιο, γραμμένο δεκαετίες πριν από την ψήφιση του νόμου, σύμφωνα με τον οποίο καταδικάστηκε, «κραυγαλέο παράδειγμα κρατικής λογοκρισίας», που θα έχει «σοβαρό αποτρεπτικό αποτέλεσμα» στην ελευθερία λόγου.

Η Ράσανεν δήλωσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ν: Για το θέμα είχαμε γράψει παλαιότερα: Φινλανδία: Το Ανώτατο Δικαστήριο θα αποφασίσει αν συνιστά «ρητορική μίσους» ένα χωρίο της Καινής Διαθήκης!

***** 

Μετά την απόφαση, το στέλεχος της ΝΙΚΗΣ Χριστόδουλος Μολύβας (επικεφαλής της Θεματικής Ομάδας Ανάπτυξης & Επενδύσεων της ΝΙΚΗΣ και μαχητικός αρθρογράφος) δημοσίευσε άρθρο στην ιστοσελίδα pjmedia.com με τίτλο Awaken, Europe! The Twilight of Liberty and the Duty of Confession. Παραθέτω το περιεχόμενό του σε αυτόματη μετάφραση:

Ξύπνα, Ευρώπη! Το Λυκόφως της Ελευθερίας και το Καθήκον της Ομολογίας

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές της Ευρώπης και ολόκληρου του Δυτικού κόσμου,
Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας εποχής όπου οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και η ιστορία μας σβήνεται από δικαστικά διατάγματα. Μια βαθιά, ψυχρή και σιωπηλή σκιά απλώνεται σε όλη την ήπειρό μας, καλύπτοντας συστηματικά τα πνευματικά θεμέλια πάνω στα οποία χτίστηκε η ύπαρξή μας. Δεν πρόκειται για μια ξαφνική καταιγίδα, αλλά για μια αργή, υπολογισμένη διάβρωση. Τα πρόσφατα γεγονότα στη Φινλανδία - ένα έθνος που υπερηφανεύεται για τον νομικό του πολιτισμό - δεν είναι απλώς ένας τίτλος ειδήσεων. Είναι η ηχηρή προειδοποίηση ενός νέου, αόρατου ολοκληρωτισμού.

Το Έγκλημα της Πίστης

Μία πρώην υπουργός, η Päivi Räsänen, και ένας επίσκοπος σύρθηκαν από το δικαστικό σύστημα και τελικά καταδικάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Το έγκλημά τους; Παρέμειναν πιστοί στον Βιβλικό Λόγο. Εξέφρασαν δημόσια την πίστη τους και υπερασπίστηκαν την αλήθεια της ανθρώπινης φύσης όπως αποκαλύπτεται στις Αγίες Γραφές. Ένα φυλλάδιο, γραμμένο πριν από είκοσι δύο χρόνια - πολύ πριν οι σύγχρονες κοινωνικές αναταραχές στη χώρα της γίνουν ακόμη και θέμα συζήτησης - δεν ποινικοποιήθηκε απλώς. Διατάχθηκε η καταστροφή του.

Ας σταματήσουμε για μια στιγμή σε αυτήν την εικόνα. Στην καρδιά της Ευρώπης του 21ου αιώνα, η δικαιοσύνη διατάζει την καταστροφή γραπτών κειμένων επειδή παραθέτουν αποσπάσματα από την Αγία Γραφή. Επιστρέφουμε στην πρακτική του καψίματος βιβλίων. Η φίμωση των συνειδήσεων καλύπτεται τώρα από τον λαμπερό μανδύα της λεγόμενης «προόδου» και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Η μάσκα της ανοχής έχει πέσει, αποκαλύπτοντας το αδυσώπητο πρόσωπο μιας ιδεολογίας που δεν ανέχεται καμία διαφωνία.

Η Αποχριστιανοποίηση μιας Ηπείρου

Αυτό που βλέπουμε, αδελφοί και αδελφές, δεν είναι μια νομική διαμάχη που περιορίζεται στη Σκανδιναβία. Είναι το πιο ξεκάθαρο σύμπτωμα μιας μεθοδικής αποχριστιανοποίησης της Ευρώπης. Οι σύγχρονες ελίτ επιθυμούν μια ήπειρο απογυμνωμένη από την ψυχή της. Μια Ευρώπη που δεν θα θυμάται τον σταυρό, δεν θα συγκινείται από το θείο Πάθος και δεν θα αναγνωρίζει την ιερότητα του ανθρώπινου προσώπου ως εικόνα του Δημιουργού.

Στο όνομα μιας ρηχής και κούφιας ανοχής, εγκαθιδρύεται διωγμός. Είναι χωρίς ρωμαϊκές αρένες, χωρίς λιοντάρια και σταυρούς, αλλά παραμένει εξίσου καταστροφικός. Είναι ένας διωγμός σαλονιών, δικαστηρίων και ποινικών κωδίκων. Η Ευρώπη πιέζεται να ξεριζώσει την ψυχή της. Μας ζητείται να αποδεχτούμε ότι ο Λόγος του Θεού, που φώτισε τα έθνη και γέννησε έναν πολιτισμό αγάπης και συγχώρεσης, αποτελεί πλέον «ρητορική μίσους». Η αλήθεια βαφτίζεται ως έγκλημα και η αμαρτία νομοθετείται ως αρετή. Είναι η απόλυτη διαστροφή της λογικής και της πνευματικής τάξης.

Η Οπλοποίηση των Ασαφών Νόμων

Πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτοί οι νόμοι για την «ρητορική μίσους» δεν έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν την κοινωνία. Αντίθετα, έχουν σχεδιαστεί για να την αναδιαμορφώνουν. Χρησιμοποιώντας σκόπιμα αόριστη και υποκειμενική ορολογία, το δικαστικό σύστημα παρέχει στον εαυτό του την εξουσία να ενεργεί ως διαιτητής του τι συνιστά «αποδεκτή» σκέψη. Αυτό είναι ένα κλασικό χαρακτηριστικό της κοινωνικής μηχανικής. Όταν ο νόμος γίνεται κινούμενος στόχος, οι πολίτες δεν φοβούνται πλέον να παραβιάσουν έναν συγκεκριμένο κανόνα, αλλά μάλλον φοβούνται να εκφράσουν μια καταδίκη.

Αυτό δημιουργεί ένα κλίμα αυτολογοκρισίας που είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από οποιαδήποτε φυλακή. Όταν ένα φυλλάδιο είκοσι δύο ετών δικάζεται, στέλνει ένα ανατριχιαστικό μήνυμα σε κάθε Ευρωπαίο: «Τα προηγούμενα λόγια σας, οι καταγεγραμμένες σκέψεις σας και η ιδιωτική σας πίστη μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον σας ανά πάσα στιγμή». Η πρόθεση δεν είναι να τιμωρηθεί ένα άτομο για μια συγκεκριμένη πράξη, αλλά να εκφοβιστεί ένας ολόκληρος πολιτισμός ώστε να φιμωθεί πλήρως.

Το Προγονικό Μονοπάτι

Ωστόσο, γνωρίζουμε καλά από πού προερχόμαστε. Η αυθεντική, προγονική μας πίστη - αυτή που πότισε τις χώρες της Ανατολής και φώτισε τη Δύση - δεν γεννήθηκε σε ακαδημαϊκές αίθουσες, ούτε επιβλήθηκε από τα διατάγματα της κοσμικής εξουσίας. Ζυμώθηκε με το αίμα των μαρτύρων, σφυρηλατήθηκε μέσα σε κατακόμβες, επέζησε κάτω από τον ζυγό ξένων αυτοκρατοριών και αγιάστηκε από τα δάκρυα των ασκητών της ερήμου.

Η βαθύτερη παράδοσή μας μας διδάσκει κάτι συντριπτικό, το οποίο ο σύγχρονος, ξηρός ορθολογισμός δεν μπορεί να συλλάβει: η αλήθεια δεν είναι μια νομική κατασκευή, ούτε ένα σύνολο ηθικών κανόνων που υπόκεινται σε αναθεώρηση από τις εποχές ή την κάλπη. Η αλήθεια είναι ένα ζωντανό Πρόσωπο. Είναι το άκτιστο φως που ανατέλλει από τον τάφο και νικά οριστικά το σκοτάδι του κόσμου.

Εσωτερική Ελευθερία και Πνευματική Ευγένεια

Όταν οι θεσμοί αυτού του κόσμου απαιτούν την υποταγή μας, πρέπει να θυμόμαστε ότι η αληθινή ελευθερία δεν χαρίζεται από κράτη ούτε προστατεύεται από εύπλαστα συντάγματα. Η ελευθερία βιώνεται εσωτερικά. Κερδίζεται μέσω αόρατου πνευματικού αγώνα, ασκητισμού, ταπεινότητας και - όταν έρθει η ώρα - της σαφούς, ασυμβίβαστης ομολογίας πίστης. Ένας πιστός που δοκιμάζεται για την αλήθεια είναι απείρως πιο ελεύθερος από τον κριτή που τον καταδικάζει. Αυτό συμβαίνει επειδή ο κριτής παραμένει δέσμιος των εμμονών της εποχής του.

Δείτε το παράδειγμα της ίδιας της Räsänen. Κατά τη διάρκεια του επταετούς, εξαντλητικού δικαστικού Γολγοθά της, στάθηκε με συγκλονιστική πνευματική ευγένεια. Δεν απάντησε στο μίσος με μίσος, ούτε στην αδικία με κραυγές. Με την άδικη καταδίκη της, δήλωσε ότι αυτός ο διωγμός δεν ήταν μάταιος. Μέσα από τη δική της δίκη, χιλιάδες ψυχές σε όλη την Ευρώπη άκουσαν ξανά τον λόγο του Ευαγγελίου, άνοιξαν σκονισμένες Βίβλους, γονάτισαν και προσευχήθηκαν.

Το Καθήκον της Μνήμης

Πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουμε τη συστηματική προσπάθεια καταστροφής της συλλογικής μας μνήμης. Μια κοινωνία που είναι αποκομμένη από τις ρίζες της χειραγωγείται εύκολα. Χαρακτηρίζοντας τις θεμελιώδεις αρχές του πολιτισμού μας ως «ξεπερασμένες» ή «επιβλαβείς», οι αρχιτέκτονες αυτής της νέας τάξης επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα κενό όπου μόνο οι ιδεολογίες τους μπορούν να ευδοκιμήσουν.

Το καθήκον μας είναι να ενεργούμε ως θεματοφύλακες αυτής της μνήμης. Πρέπει να διατηρήσουμε ζωντανή την αφήγηση των πατέρων μας, όχι ως μουσειακό κειμήλιο, αλλά ως έναν ζωντανό, αναπνέοντα οδηγό για τη ζωή μας. Όταν θυμόμαστε, αντιστεκόμαστε. Κάθε φορά που διδάσκουμε την αλήθεια, κάθε φορά που αρνούμαστε να χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του κατακτητή και κάθε φορά που μοιραζόμαστε το μήνυμα του Ευαγγελίου, ανακτούμε την ήπειρό μας.

Ο Σπόρος της Αναγέννησης

Αυτό είναι το μεγάλο, αιώνιο μυστήριο της παράδοσής μας: κάθε φορά που ο κόσμος νομίζει ότι συντρίβει την πίστη, απλώς σπάει το δοχείο, ώστε το μύρο να ξεχυθεί σε ολόκληρο το σύμπαν. Το μαρτύριο και ο διωγμός δεν έχουν σβήσει τη φλόγα. Αντίθετα, έχουν βάλει φωτιά σε καρδιές. Ο πόνος της συκοφαντίας μετατρέπεται σε σπόρο πνευματικής αναγέννησης. Όσο περισσότερο πολεμούν το φως, τόσο πιο λαμπρό εμφανίζεται στο βαθύ σκοτάδι της σύγχρονης απελπισίας.

Το Κάλεσμα για Δράση

Αδελφοί και αδελφές, η ώρα της αφύπνισης είναι τώρα! Ο ύπνος της ευημερίας και του συμβιβασμού έχει κρατήσει πολύ. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια της σιωπής. Μην αφήσετε τη λήθη να καλύψει την πνευματική σας κληρονομιά. Μην παραδώσετε την ψυχή σας, χωρίς μάχη, σε έναν κόσμο που γιορτάζει το κενό, καταστρέφει την οικογένεια, συγχέει τα φύλα και ποινικοποιεί το Ευαγγέλιο.

Το να σιωπούμε σήμερα, φοβούμενοι τον χλευασμό του κόσμου ή τη δικαστική δίωξη, ισοδυναμεί με προδοσία του αγώνα των πατέρων μας. Αυτοί οι απλοί και συχνά αγράμματοι άνθρωποι που παρόλα αυτά κράτησαν αναμμένο το λυχνάρι της πίστης, περνώντας μέσα από αιώνες διωγμών, παρακολουθώντας αυτοκρατορίες να καταρρέουν και τυράννους να εξαφανίζονται στη σκόνη της ιστορίας, ενώ η εκκλησία παρέμεινε όρθια.

Συμπερασματικά

Ας σταθούμε όρθιοι. Με βαθιά ταπεινότητα, γιατί αναγνωρίζουμε τις αδυναμίες μας, αλλά με ακλόνητο, λεοντόψυχο θάρρος, γιατί γνωρίζουμε Ποιον πιστεύουμε. Η απόπειρα αποχριστιανισμού της ηπείρου μας θα αποτύχει παταγωδώς όσο υπάρχουν καρδιές που δεν θα συμβιβαστούν και χείλη που δεν φοβούνται να ομολογήσουν την Αλήθεια. Κανένα ανώτατο δικαστήριο δεν μπορεί να φυλακίσει μια ψυχή που ζει με μετάνοια και αγάπη.

Το σκοτάδι, όσο πυκνό, απειλητικό και θεσμικά εδραιωμένο κι αν φαίνεται σήμερα, δεν μπορεί να κατανοήσει το Φως. Η ιστορία το έχει αποδείξει. Η αιωνιότητα το εγγυάται.

Ξύπνα, Ευρώπη! Βρες ξανά το μονοπάτι του σταυρού και της ανάστασης που σε γέννησε, πριν χαθείς για πάντα στη σκιά των δικών σου ειδώλων.

Παρακαλώ, και:
 
Μολύβας στο «The European Conservative»: «Η στοχοποίηση της χριστιανικής ελευθερίας πηγάζει από την επιθυμία να σβηστούν οι διακριτές ταυτότητες» 
 
Οι ορθόδοξες ρίζες της Δύσης ως παράγοντας πανευρωπαϊκής ενότητας
 
Το άδειο τραπέζι: Γιατί η Δύση ξέχασε πώς να ζει;

Ποινικοποίηση της Προσευχής

Ηνωμένο Βασίλειο: Η σιωπηλή προσευχή υπό απαγόρευση!

Χριστιανοί της Βρετανίας καλούν σε προσευχή πριν την ψηφοφορία για ευθανασία! 

Πρόστιμο μαμούθ της UEFA στον Ερυθρό Αστέρα για το κόρεο του Αγίου Συμεών της Σερβίας! Καμία αντίδραση όμως για τεράστιο πανώ με τον Έξω από 'δώ!

Ένα φάντασμα πάνω από την Ευρώπη: Το φάντασμα του απόλυτου ελέγχου των πολιτών

«Το να προσφέρεις σε κάποιον την αλήθεια δεν έχει σημασία, όταν έχει χάσει το ηθικό του»

Ο Αντίχριστος και η θεσμική διακήρυξη της Ειρήνης: Μια ανατομία του σύγχρονου πειρασμού

Μεταφιλελευθερισμός: Η Δύση ἀναζητεῖ τὴν Ρωμηοσύνη

 

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,
Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)