Αγαπάμε τα ζώα. Δεν τα λατρεύουμε. Δεν τα υιοθετούμε.

Παναγιώτης Μυργιώτης

Μαθηματικός

Εικ.

Είναι γνωστό ότι ο Δημιουργός Θεός σε επτά ημέρες (χρονικά διαστήματα (που δεν ταυτίζονται με το ημερονύκτιο) δημιούργησε τον κόσμο. Την πρώτη ημέρα «είπεν ο Θεός "γενηθήτω φως" και εγένετο φως». Την τελευταία ημέρα της δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατασκευάζοντας πηλό. Αυτή η λεπτομέρεια, κατά τους ερμηνευτές, δίνει ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο, που έχει τη δυνατότητα να γίνει «θεός κατά χάριν» και είναι προικισμένος με λογικό και, κυρίως, με την αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο πλάσμα και τα άλλα δημιουργήματά Του έγιναν για να υπηρετούν τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος πορεύτηκε εις την μακραίωνα ιστορική πορεία του δεχόμενος ή αν θέλετε εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες ή υπηρεσίες των ζώων. Τα προστάτευε, τα αγαπούσε και έδειχνε ενδιαφέρον για την τροφή, την υγεία και καλυτέρευση της ζωής των. Με τη πάροδο του χρόνου τα ζώα έγιναν «συνεργάτες» και υπηρέτες του ανθρώπου. Εξημερώθηκαν και έγιναν, ένα μέρος αυτών, οικόσιτα. Συγχρόνως νέμονται και την βλάστηση της φύσης. Η πρόοδος της κτηνιατρικής και της τεχνολογίας δημιούργησαν ράτσες ζώων πιο παραγωγικών εις το κρέας, εις την γαλακτοπαραγωγή κλπ.

Ο άνθρωπος, συναισθηματικό όν, αγαπά τα ζώα, όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματα του του Θεού. Έχουμε το φαινόμενο της φιλοζωίας, πράγμα υγιές. Μέχρι ενός σημείου τα πράγματα είναι φυσιολογικά. Μετά το όριο αυτό, τα πράγματα εκτρέπονται και ενίοτε φθάνομε εις την υπερβολή. Αγαπάμε περισσότερο τα ζώα από τους συνανθρώπους μας. Λατρεύουμε τα ζώα και αγνοούμε τον συνάνθρωπο γείτονα, τον συγκάτοικο του διπλανού διαμερίσματος. Ακόμη βγάζουμε έξω από τα σπίτια μας παππούδες ή γιαγιάδες και το κενό το καλύπτουν τα ζώα συντροφιάς, όπως ονομάζονται και θα έλεγα όχι τυχαία, από κείνους που απεργάζονται τη διάλυση οικογενείας και κοινωνίας. Είπαμε αγάπη προς τα ζώα, όχι λατρεία. Τον Τριαδικό Άγιο Θεό λατρεύουμε και προσκυνάμε και όχι τα κτίσματά Του. Αυτό αποτελεί σύγχρονη ειδωλολατρία.

Περιορίζοντας τη ζωή και τη δράση ενός ζώου εις τα όρια ενός διαμερίσματος ή το πολύ εις τα όρια μιας μονοκατοικίας και επιβάλλοντάς του ένα τύπο ζωής ξένο προς τη φύση του, όταν εμείς προγραμματίζουμε τις «ανάγκες» ή τις εξόδους του φοβάμαι ότι το καταδυναστεύομε Το βάζουμε να κινείται εις τους δικούς μας ρυθμούς. Εις το δικό μας πρόγραμμα.

Τα ζώα της συντροφιάς σπάνε την μοναξιά μοναχικών ανθρώπων, διότι αισθάνονται ότι έχουν κάτι ζωντανό δίπλα τους το οποίο τους συντροφεύει. Εις την μοναξιά τους να πούνε μια λέξη εις το ζώο, αφού δεν έχουν άνθρωπο δίπλα τους. Μεγάλο, τεράστιο το ερώτημα γιατί να υπάρχουν άνθρωποι μοναχικοί ; Πολλά, ίσως, τα αίτια και πολλές οι απαντήσεις. Δεν είναι του παρόντος κειμένου.

Ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής με την ραγδαία πρόοδο της τεχνολογίας, τον εγωισμό, την υπερηφάνεια έγινε απόμακρος του Θεού και των συνανθρώπων του και του στρέψανε το ενδιαφέρον του εις την αρρωστημένη φιλοζωία, Ο γράφων μεγάλωσε σε περιβάλλον με ζώα, τα αγαπούσε και τα αγαπά. Δεν τα λατρεύει. Λατρεύει τον Δημιουργό και Σωτήρα του τον Ιησού Χριστό.

Θεωρώ και είναι αρρωστημένη ζωοφιλία να καθίσταται αποκλειστικός κληρονόμος περιουσίας ο σκύλος ή γάτα μας και να ονομάζομε παιδιά τα ζώα του διαμερίσματος. Σύλλογοι και φορείς καλούν τους συμπολίτες μας να υιοθετήσουν ένα ζώο, ένα σκύλο ή μια γάτα. Η ελληνική γλώσσα είναι πλούσια και πάρα πολύ σαφής. Ας ανοίξουμε ένα λεξικό, ας αναλύσουμε την λέξη υιοθεσία, υπάρχει κάπου η υπόνοια της εννοίας ζώο; Η απάντηση είναι πως όχι. Υιοθεσία είναι η (νομική διαδικασία) να αποκτήσει μια άτεκνη οικογένεια παιδί από μια άλλη και το παιδί αποκτά όλα τα δικαιώματα ως τέκνο της νέας του οικογενείας. Οι θετοί γονείς έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του γεννήτορος γονιού. Το ίδιο ισχύει και για το παιδί.

Αγαπητοί μου, αγαπάμε τα ζώα ως κτίσματα του Θεού, δεν τα λατρεύομε και δεν τα έχουμε παιδιά μας. Ο όρος είναι, λίαν επιεικώς, αδόκιμος και η πλούσια γλώσσα μας με τη δυνατότητα δημιουργίας όρων και λέξεων θα δώσει λύση εις το πρόβλημα της ονοματολογίας.

Πέτρος και Παύλος: απόστολοι και μάρτυρες της Ευρώπης — Η Σύναξη των 12 αποστόλων — Ετήσια μνήμη των ορθοδόξων νεομαρτύρων της Δαμασκού (22/6/2025)

 

29 Ιουνίου: των αγίων αποστόλων Πέτρου & Παύλου

Πέτρος και Παύλος: απόστολοι και μάρτυρες της Ευρώπης

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς ἑορτῆς ΠΕΤΡΟΥ καί ΠΑΥΛΟΥ τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων (29 Ἰουνίου) — Ἀφιέρωμα στήν ἑορτή

Βιογραφία αποστόλου Πέτρου
 
Πέτρος, ο Αρνητής που Αγάπησε

Η διδασκαλία του αποστόλου Πέτρου για το Χριστό (σε αντιπαραβολή με τη διδασκαλία του Ισλάμ γι' Αυτόν)
 
Ο εναγκαλισμός των αγίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου (από εκεί η εικ. - οι δύο άγγελοι κρατούν το μέσο με το οποίο θανατώθηκε καθένας από τους δύο αποστόλους) 
 
Βιογραφία αποστόλου Παύλου

Αγάπη, ελευθερία και δουλεία στον απόστολο Παύλο
 
Ο απόστολος Παύλος και οι γυναίκες

Μήπως ο Παύλος έκαψε τη Ρώμη;

Παύλος, το χριστιανικό ανάλογο του Μωάμεθ

Paul, the Christian equivalent to Mohammed

Ο απόστολος των δακρύων

Ο απόστολος Παύλος στην Ελλάδα (σε μορφή δισέλιδου κόμικ)

Οι Πράξεις των Αποστόλων (σε νεοελληνική μετάφραση, με πολλές εικόνες) 

30 Ιουνίου: Η Σύναξη των 12 αποστόλων

 

Εικ.: Σύναξη των 12 Αποστόλων - Αφιέρωμα

Οι απόστολοι που θυσιάστηκαν για την πίστη τους

Το κήρυγμα των αποστόλων (αγίου Κοσμά του Αιτωλού)

Η θριαμβευτική ζωή των Αποστόλων | π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

Δείτε και την ενότητά μας: Πρωτοχριστιανισμός 

Ολόκληρη η Καινή Διαθήκη (& εδώ σε νεοελληνική μετάφραση)

 *****

Ο Ιάπωνας ορθόδοξος άγιος Σέργιος Σουγκιχάρα († 31 Ιουλίου, 1986)

ΚΑΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ

Η συγκλονιστική ομίλια του Ελληνορθόδοξου Πατριάρχη στη Δαμασκό για τους σύγχρονους μάρτυρες της βομβιστικής επίθεσης (22 Ιουνίου 2025)

Νατσιός (2025): να κηρυχθεί εθνικό πένθος για τη δολοφονία των ορθοδόξων αδελφών μας Ρωμηών στη Δαμασκό της Συρίας!

ΨΑΛΜΟΣ 58 - ΘΕΕ ΜΟΥ, ΓΛΙΤΩΣΕ ΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΟΥ

 

Τον συγκλονιστικό αυτό Ψαλμό, από το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης "Ψαλμοί", τον διάβασαν σήμερα στην εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας "Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο των Ψαλμών". Τον παραθέτουμε από εδώ. Μπορείτε να τον δείτε, με ερμηνεία & μετάφραση, και εδώ.

Η πρώτη μορφή του στίχου είναι το αρχαίο κείμενο, από τη Μετάφραση των 70 (Ο΄), δηλαδή το ελληνικό κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης που χρησιμοποιούμε οι ορθόδοξοι χριστιανοί. Η πράσινη σειρά είναι πιο πολύ "ερμηνευτική" και όχι μετάφραση, ενώ η κόκκινη είναι περισσότερο μετάφραση του αρχαίου στα νέα ελληνικά, έχοντας όμως και ερμηνεία (διότι κάθε μετάφραση έχει και μια δόση ερμηνείας).

Εικ: ο προφητάναξ (προφήτης & βασιλιάς) Δαβίδ, από εδώ.

 *****

1 Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυΐδ εἰς στηλογραφίαν, ὁπότε ἀπέστειλε Σαοὺλ καὶ ἐφύλαξε τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν.
1 -
1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). Μικτάμ του Δαβίδ, όταν έστειλε ο Σαούλ να επιτηρούν το σπίτι του για να τον θανατώσει. 

 

2 Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ Θεός, καὶ ἐκ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμὲ λύτρωσαί με·

2 Ω Θεέ μου, βγάλε με από τα χέρια των εχθρών μου. Γλύτωσέ με από την επιβουλήν εκείνων, οι οποίοι έχουν εξεγερθή εναντίον μου.

2 Θεέ μου, γλίτωσέ με απ' τους εχθρούς μου, προφύλαξέ με απ' αυτούς που μ' απειλούν.

 

3 ῥῦσαί με ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ ἐξ ἀνδρῶν αἱμάτων σῶσόν με.

3 Γλύτωσέ με από τους ανθρώπους, που εργάζονται την ανομίαν. Σώσε με από ανθρώπους αιμοβόρους, που σκέπτονται και διαπράττουν εγκλήματα.

3 Σώσε με απ' της ανομίας τους εργάτες και λύτρωσέ με απ' τους αιμοχαρείς.
 

4 ὅτι ἰδοὺ ἐθήρευσαν τὴν ψυχήν μου, ἐπέθεντο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιοί. οὔτε ἡ ἀνομία μου οὔτε ἡ ἁμαρτία μου, Κύριε·

4 Διότι ιδού, έστησαν ενέδρας, δια να μου πάρουν την ζωήν. Επετέθησαν εναντίον μου οι ισχυροί της εποχής αυτής. Ούτε η παρανομία μου, ούτε η αμαρτία μου υπήρξαν, Κυριε, αιτία της καταφοράς των αυτής.

4 Γιατ' είν' αυτοί που ενεδρεύουν τη ζωή μου, οι βίαιοι συνάζονται εναντίον μου, χωρίς, Κύριε, να 'μαι ένοχος ούτε να 'χω αμαρτία.
 

5 ἄνευ ἀνομίας ἔδραμον καὶ κατεύθυνα· ἐξεγέρθητι εἰς συνάντησίν μου καὶ ἴδε.

5 Μέχρι σήμερον επέρασα τας ημέρας της ζωής μου χωρίς παρανομία. Εξ αντιθέτου συμπεριεφέρθην με ευθύτητα. Σηκω, λοιπόν, Κυριε, και έλα εις συνάντησίν μου και ίδε τον κίνδυνον, που με απειλεί.

5 Παρ' όλο που 'μαι αθώος, εκείνοι τρέχουν κι ετοιμάζονται. Ξύπνησε, Κύριε, έλα κοντά μου, κοίταξε.
 

6 καὶ σύ, Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, πρόσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη, μὴ οἰκτειρήσῃς πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν. (διάψαλμα).

6 Συ, Κυριε, ο Θεός των επουρανίων και επιγείων δυνάμεων, συ ο Θεός του Ισραηλιτικού λαού, σπεύσε εν τη δικαιοσύνη σου να επισκεφθής με την τιμωρόν ράβδον σου όλα τα αμαρτωλά έθνη. Μη δείξης ευσπλαγχνίαν προς εκείνους, οι οποίοι εργάζονται την παρανομίαν.

6 Κύριε, εσύ, Θεέ πανίσχυρε, Θεέ του Ισραήλ, σήκω να τιμωρήσεις όλα τα έθνη· μη λυπηθείς κανέναν απ' αυτούς τους άθλιους προδότες. (Διάψαλμα)
 

7 ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν.

7 Όπως ο κύων κατά την εσπέραν περιέρχεται αναζητών τροφήν εις τα απορρίμματα, έτσι και αυτοί, διψασμένοι και πεινασμένοι δι' ανθρώπινον αίμα, θα περιέλθουν την πόλιν αναζητούντες τα θύματά των.

7 Το βράδυ επιστρέφουνε ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά, στην πόλη τριγυρνάνε.
 

8 ἰδοὺ ἀποφθέγξονται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ῥομφαία ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν, ὅτι τίς ἤκουσε;

8 Ιδού, αυτοί εκτοξεύουν από το στόμα τους φαρμακερούς και υβριστικούς λόγους. Κοφτερή ρομφαία τα χείλη των. Με θρασύτητα λέγουν· Ποιός μας ακούει; Και αν μας ακούη, άνθρωπος η Θεός, μήπως και θα δώσωμεν λόγον;

8 'Aκου, κακό που βγαίνει από το στόμα τους, από τα χείλη τους δόρατα ξεπετιούνται. «Γιατί;» -λένε- «ποιος μας ακούει;»
 

9 καὶ σύ, Κύριε, ἐκγελάσῃ αὐτούς, ἐξουδενώσεις πάντα τὰ ἔθνη.

9 Συ όμως, Κυριε, θα τους περιγελάσης. Θα εκμηδενίσης γενικώς όλα τα ειδωλολατρικά αμαρτωλά έθνη.

9 Αλλά συ, Κύριε, γελάς μ' αυτούς· χλευάζεις όλα τα έθνη.
 

10 τὸ κράτος μου, πρὸς σὲ φυλάξω, ὅτι σύ, ὁ Θεός, ἀντιλήπτωρ μου εἶ.

10 Την δύναμίν μου, Κυριε, την σωτηρίαν και ασφάλειάν μου, θα αναθέσω εις σέ, διότι συ είσαι ο Θεός μου, ο προστάτης και υπερασπιστής μου.

10 Ω, δύναμή μου, σ' εσένα αποβλέπω· γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου.
 

11 ὁ Θεός μου, τὸ ἔλεός σου προφθάσει με· ὁ Θεός μου δείξει μοι ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου.

11 Ω Θεέ μου, πιστεύω απολύτως, ότι θα έλθη προς εμέ το έλεός σου στον κατάλληλον καιρόν, δια να με προφθάση, πριν πάθω τι. Συ, ο Θεός μου, θα μου δείξης το έργον της δικαιοσύνης σου εναντίον των εχθρών μου.

11 Θεέ μου, απ' την αγάπη σου έρχεσαι να με προϋπαντήσεις· και θα μου δείξεις, Θεέ μου, οι εχθροί μου τι θα πάθουν.
 

12 μὴ ἀποκτείνῃς αὐτούς, μήποτε ἐπιλάθωνται τοῦ νόμου σου· διασκόρπισον αὐτοὺς ἐν τῇ δυνάμει σου καὶ κατάγαγε αὐτούς, ὁ ὑπερασπιστής μου, Κύριε.

12 Μη τους θανατώσης όμως, Κυριε, αλλά τιμώρησέ τους κατ' άλλον τρόπον, δια να βλέπη το έθνος μου την τιμωρίαν αυτήν και μη λησμονή τον Νομον σου. Διασκόρπισέ τους εν τη παντοδυναμία σου μακράν από την πατρίδα των. Ριψε τους ταπεινωμένους και εξευτελισμένους κάτω στο χώμα, συ Κυριε, που είσαι ο υπερασπιστής και προστάτης μου.

12 Μην τους σκοτώσεις μήπως και λησμονήσει ο λαός μου· κάνε τους, με τη δύναμή σου, πλάνητες και καταδιωγμένους, Κύριε, προστασία μου.
 

13 ἁμαρτία στόματος αὐτῶν, λόγος χειλέων αὐτῶν, καὶ συλληφθήτωσαν ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ αὐτῶν· καὶ ἐξ ἀρᾶς καὶ ψεύδους διαγγελήσονται ἐν συντελείᾳ,

13 Ποσον αηδιαστική ήτο η αμαρτία, που εξεμούσε το στόμα αυτών! Ποσον πονηρός και δόλιος ο λόγος των χειλέων των! Ας συλληφθούν αυτοί μέσα εις τα δίκτυα των εγωπαθών και φθονερών σχεδίων των. Τα αμαρτωλά λόγια, με τα οποία αυτοί με κατηρώντο και εψεύδοντο εις βάρος μου, θα διαλαληθούν εις όλους έπειτα από την συντριβήν των.

13 Αμαρτωλά τα στόματά τους, τα λόγια καθώς βγαίνουν απ' τα χείλη τους. Στην ίδια τους την έπαρση ας πιαστούνε για την κατάρα και για το ψέμα που αραδιάζουν.
 

14 ἐν ὀργῇ συντελείας, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξουσι· καὶ γνώσονται, ὅτι Θεὸς δεσπόζει τοῦ Ἰακὼβ τῶν περάτων τῆς γῆς. (διάψαλμα).

14 Η τιμωρία των, εν τη δικαία σου οργή, θα είναι πλήρης και δεν θα υπάρχουν πλέον. Τοτε θα μάθουν όλοι, ότι ο Θεός είναι ο Κυριος και προστάτης των Ισραηλιτών, μέχρι και των περάτων της γης.

14 Με την οργή σου αποτέλειωσέ τους, αποτέλειωσέ τους, ώστε να μην υπάρχουν πια· κι έτσι θα μάθουν ότι ο Θεός στον Ιακώβ δεσπόζει, μέχρι τα πέρατα της γης. (Διάψαλμα)
 

15 ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν, καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν.

15 Αυτοί, όπως ο πεινασμένος κύων κατά την εσπέραν περιέρχεται τους δρόμους εις αναζήτησιν τροφής του μέσα εις τα απορρίμματα, έτσι και αυτοί πεινασμένοι και διψασμένοι δι' αίμα ανθρώπων, θα περιτριγυρίζουν γύρω την πόλιν ζητούντες θύματα.

15 Το βράδυ επιστρέφουνε ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά, στην πόλη τριγυρνάνε.
 

16 αὐτοὶ διασκορπισθήσονται τοῦ φαγεῖν· ἐὰν δὲ μὴ χορτασθῶσι, καὶ γογγύσουσιν.

16 Αυτοί θα διασκορπισθούν από εδώ και από εκεί, δια να φάγουν κάποιον. Εάν δε και δεν κορέσουν τα αιμοβόρα ένστικτά των, θα γογγύζουν και θα γαυγίζουν.

16 Εδώ κι εκεί σκορπίζονται γυρεύοντας να φάνε· αν δεν χορτάσουν περνούν τη νύχτα τους γαυγίζοντας.
 

17 ἐγὼ δὲ ᾄσομαι τῇ δυνάμει σου καὶ ἀγαλλιάσομαι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐγενήθης ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου.

17 Εγώ όμως θα ψάλλω δοξολογίαν προς σέ, τον παντοδύναμον Θεόν. Θα πλημμυρίσω από αγαλλίασιν την πμωΐαν, που θα ίδω το έλεός σου, διότι συ υπήρξες προστάτης μου και καταφύγιόν μου εις περίοδον θλίψεων και κινδύνων.

17 Αλλά εγώ θα τραγουδώ τη δύναμή σου και θα εξυμνώ το έλεός σου το πρωί, γιατί εσύ ήσουν τ' οχυρό μου, το καταφύγιό μου στης θλίψης μου τη μέρα.
 

18 βοηθός μου εἶ, σοὶ ψαλῶ· ὅτι σύ, ὁ Θεός, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, ὁ Θεός μου, τὸ ἔλεός μου.

18 Συ, Κυριε, είσαι βοηθός μου. Θα ψάλλω και θα υμνολογώ σέ, διότι συ ήσουνα και είσαι ο προστάτης μου, ο Θεός μου, γεμάτος έλεος και ευσπλαγχνίαν προς εμέ.

18 Ω, δύναμή μου, για σένα θα ψάλω· γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου, ο Θεός που μ' αγαπά.

***** 

Ερμηνείες του Ψαλμού (=περιστάσεις, για τις οποίες είναι κατάλληλος)

α1 "Ὑπάρχει ὁ Θεός πού κρίνει".
α2 Γιά νά διορθωθοῦν οἱ διεφθαρμένοι πολιτικοί, ὑπάλληλοι καί ἐργάτες.
β Ἐνῶ εἶσαι περικυκλωμένος καί διαφύγεις νά εὐχαριστῆς τόν Κύριο.
γ Γιά τούς βωβούς νά δώση ὁ Θεός λαλιά.
ε "Αὐτός διδάσκει ὅτι πρέπει νά μήν ἀποκάμνωμεν καί μικροψυχῶμεν εἰς τούς πειρασμούς, ἀλλά νά ἀποβλέπωμεν εἰς τό τέλος αὐτῶν, καί οὕτω νά μή διαφθείρωμεν τήν ὑπομονήν".
θ "Ἐν καταστάσει στενοχωρίας καί ἀδημονίας".

Συντομογραφίες:

α1. Ἐξήγηση ψαλμῶν, σύμφωνα μέ τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων.
α2. Χρήση τῶν ψαλμῶν σύμφωνα μέ τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων.
β. Μ. Ἀθανασίου ἔργα, Ἑρμηνευτικά Α, ψαλμοί,πρός Μάρκελλῖνον εἰς τήν ἑρμηνεία τῶν ψαλμῶν. Ε.Π.Ε. τόμος 5ος, Θεσ/κη 1975.
γ. Ὅσιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης. Ἱερομ. Χρυσοστόμου "ὁ Γέρων Παΐσιος, Ἅγιον Ὄρος 1994, σελ. 227
δ. Περιοδικό· "Ὁσία Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου", Ἱ. Μ. Ὁσίας Εἰρήνης τῆς Χρυσοβαλάντου, Λυκόβρυση Ἀττικῆς, τεῦχος 323, 1988
ε. Μον. Εὐθ. Ζυγαβηνοῦ, ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου· "Ἑρμηνεία εἰς τούς ΡΝ (150) ψαλμούς τοῦ προφητάνακτος Δαβίδ. ἔκδ. "Ὀρθόδοξος Κυψέλη", Θεσ/κη 1972
σ. Χ. Τσολακίδη, Οἱ ψαλμοί γιά κάθε περίσταση, β, ἔκδ. Τσολακίδη, 2, Ἀθῆναι 2003
ζ. Ιεροῦ Χρυσοστόμου, ὁμιλίαι εἰς τούς ψαλμούς, ἔκδ. Ὠφελίμου βιβλίου, Ἀθῆναι 1973, τόμοι 53 -60
η. Ἀρχιμ. Αἰμιλιανοῦ, καθηγουμένου Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, Κατήχήσεις καί λόγοι "Ἀγαλιασώμεθα τῶ Κυρίῳ", τόμ. 3, Ὁρμύλια Χαλκιδικῆς, 1999.
θ. Ἁγίου Νεκταρίου, "Ψαλτἠριον τοῦ Παντάνακτος Δαυΐδ", ἔκδ. β, ἔκδ. Νεκτ. Παναγόπουλος, Ἀθῆναι 2003

---

Πηγές

• Ιερά Μητρόπολις Γουμενίσσης - Ψαλμοί 
• Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν - Ελληνική Βιβλική Εταιρία 

ΑΠΟΓΥΜΝΩΜΕΝΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

 

Πώς αντιμετωπίστηκε από τα ΜΜΕ η περίπτωση του Αλεξανδρινού μητροπολίτη που (κακώς, εννοείται) ξεγυμνώθηκε μπροστά στον κόσμο και η περίπτωση της μαζικής περιφοράς της γύμνιας στα Gay Pride. 

Το άρθρο, παρακαλώ, εδώ.

(Η φωτο από εδώ) 

Βγήκαν οι βαθμοί των Πανελληνίων Εξετάσεων...

 

 

Εικ.

Ένα μικρό - μεγάλο κέρασμα από καρδιάς, με θερμές ευχές:

Ο ταχυδρόμος του Θεού (Πανελλαδικές εξετάσεις) - Σ’ ένα δάσος του Όρεγκον μ' ένα πιστόλι...

Πάτερ, τι θέλει ο Θεός να γίνω στη ζωή μου;

Ο άγ. Νεκτάριος & το σύγχρονο μάνατζμεντ

 

Ο άγιος Λουκάς ο Ιατρός και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις...
 

Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός... άλλου τύπου!  

Το Χριστό ή το Χριστιανισμό;

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

Προσκυνητής

«Για τους πρώτους Χριστιανούς, το σώμα του Χριστού βρισκόταν πάνω στην αγία τράπεζα επειδή αυτός ήταν ανάμεσα τους. Για τους σύγχρονους Χριστιανούς, ο Χριστός βρίσκεται εδώ επειδή το σώμα του βρίσκεται πάνω στην αγία τράπεζα. 

Φαίνεται σαν κάτι το ανάλογο, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στους πρώτους Χριστιανούς και σε μας. Γι’ αυτούς τα πάντα βρίσκονται στη γνώση του Χριστού, στην αγάπη γι’ αυτόν. Για μας, όλα βρίσκονται στην επιθυμία μας να φωτιστούμε.
Οι πρώτοι Χριστιανοί προσήρχοντο στη θεία κοινωνία για ν’ ακολουθήσουν τον Χριστό, ενώ τώρα ο Χριστός δεν είναι ο μοναδικός λόγος συμμετοχής στη θεία Κοινωνία». 

Η πιο πάνω διαπίστωση είναι του π. Αλέξανδρου Σμέμαν, καταγραμμένη στο Ημερολόγιό του. Φαντάζει κάπως συγχυσμένη και υπερβολική. Η προσεκτική όμως μελέτη θα δείξει πόσο ξεκάθαρη και πραγματική είναι.

Μεγαλώνουμε με την προτροπή ν’ ακολουθήσουμε κάποιες εντολές, νόμους, αξίες ή κανόνες που θα μας κάνουν να είμαστε καλοί πολίτες, ηθικοί, ή ακόμα, καλοί χριστιανοί. Οδηγούμαστε, δηλαδή, ανεπαίσθητα στην προσκόλληση σε μιας ιδεολογίας.
Κατά το «Χρηστικό λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας» της Ακαδημίας Αθηνών: «Ιδεολογία είναι σύστημα ιδεών, αρχών, θεωριών τις οποίες ασπάζεται ή/και επιθυμεί να εφαρμόσει στην πράξη μια κοινωνική ομάδα ή ειδικότερα ένα άτομο». Αντιλαμβανόμαστε πόσο εύκολο είναι να θεωρήσουμε το χριστιανισμό ιδεολογία, αγωνιζόμενοι να εφαρμόσουμε τις αρχές και τους κανόνες, χωρίς την προσωπική σχέση με το Χριστό.
Ακολουθούμε το Χριστιανισμό αλλά δε γνωρίζουμε το Χριστό όταν:
-Προσευχόμαστε για να κερδίσουμε κάτι, αντί να συναντήσουμε στην καρδιά μας το Χριστό.
-Εκκλησιαζόμαστε για να νιώσουμε γαλήνη, αντί για να συναντήσουμε τους αδελφούς μας στη σύναξη της Εκκλησίας, πραγματοποιώντας το λόγο του Κυρίου «ίνα πάντες εν ώσιν».
-Κοινωνούμε για να αισθανθούμε ωραία, αντί για να ενωθούμε με τον αγαπημένο της καρδιάς μας.
-Κι όταν, τέλος πάντων, προσπαθούμε να τηρήσουμε τους «νόμους της Εκκλησίας», αντί να γνωρίσουμε και ν’ αγαπήσουμε το Χριστό ως πρόσωπο.

Βέβαια, είναι στην αρχή δύσκολο να καταλάβουμε τη διαφορά. Όμως, κάποια στιγμή στη ζωή μας δεν θα μας ικανοποιεί πια η τήρηση των «αρχών του Χριστιανισμού» και θα ζητούμε τη συνάντηση με το Χριστό, που, ως πρόσωπο, διαλέγεται, αγαπά και αγαπιέται, σιωπά και απαντά, κινείται προς εμάς και περιμένει να κάνουμε κι εμείς το ίδιο προς Αυτόν. Τότε θα καταλάβουμε την «ουσιώδη διαφορά», κατά τον π. Αλέξανδρο Σμέμαν, να σχετιζόμαστε αγαπητικά με το Χριστό από το να επιδιώκουμε τα δώρα Του, εφαρμόζοντας τις «αρχές του Ευαγγελίου».

Στη ζωή των αγίων, παλαιοτέρων και συγχρόνων, είναι ξεκάθαρη αυτή η διαφορά. Η τήρηση των εντολών του Χριστού, οι πολλές και ποικίλες ασκήσεις, οι προσευχές και οι κακοπάθειες, γίνονται για το Χριστό που γνωρίσαν και αγαπήσαν κι όχι για να πάρουν χαρίσματα ή για να κερδίσουν τον παράδεισο. Ο Ντοστογιέφσκι, εκφράζοντας αυτή την Ορθόδοξη αντίληψη, φτάνει στο σημείο να πει: «αν μου έλεγαν ότι ο Χριστός κι ο παράδεισος διαφέρουν, θα προτιμούσα το Χριστό κι όχι τον παράδεισο». Κι ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς θα ξεκαθαρίσει: «άμα ο άνθρωπος αισθάνεται εντός του τον Θεό, είναι ήδη στον παράδεισο, γιατί όπου είναι ο Θεός εκεί είναι και η Βασιλεία του Θεού, εκεί και ο παράδεισος».

“Σπουδές φύλου” ή γκρέμισμα της οικογένειας; (άρθρο Δ. Νατσιού)

 

NIKH

Ξεκινώ από κάτι που διδάσκει ο άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: “Η πρώτη αλλοίωσις αρχή φθοράς”. Η πρώτη αλλοίωση, λέει, είναι η αρχή της καταστροφής. Δεν υπάρχει τελειότερος τρόπος να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει στα ελληνικά πανεπιστήμια- πανεπιζήμια- σήμερα. ​Η Σύγκλητος του πανεπιστημίου Αιγαίου έδωσε το πράσινο φως για την ίδρυση προπτυχιακού τμήματος “Σπουδών Φύλου”. Με έδρα τη Μυτιλήνη, από το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027, το πρώτο τέτοιο τμήμα σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο ανοίγει τις πύλες του.

Η βουλευτής της ΝΙΚΗΣ Ασπασία Κουρουπάκη ήδη αναρωτήθηκε δημόσια, ποιος πληρώνει και ποιους εξυπηρετεί αυτό το πρόγραμμα. Την σωστή ερώτηση έθεσε. Εγώ θα πάω ένα βήμα παραπέρα. ​Ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να μάθει ότι τη στιγμή που η Ελλάδα υποφέρει από δημογραφική αφαίμαξη, που τα χωριά μας ερημώνουν και κλείνουν σχολεία λόγω ελλείψεως μαθητών, που νοσοκομεία στη Θράκη και τη Μακεδονία δεν βρίσκουν ειδικούς γιατρούς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επενδύει σε “Σπουδές Φύλου”. Σε ιδεολογική κατήχηση με δημόσιο χρήμα. Στη Μυτιλήνη. Στο ίδιο νησί, που η κυβέρνηση αδυνατεί να φυλάξει τα σύνορα της πατρίδας μας και να θρέψει τον πλουτοπαραγωγικό ιστό της. ​Ας δει και ο πιο αφελής τι γίνεται διεθνώς για να κατανοήσει πού βρισκόμαστε.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το πανεπιστήμιο του “Texas A and M” έκλεισε το τμήμα Σπουδών Φύλου στις αρχές του 2026. Το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στην Σάντα Κρουζ ανακοίνωσε το τέλος του 50ετούς Τμήματος Φεμινιστικών Σπουδών. Το “Sonoma State University” έκλεισε ολόκληρο το τμήμα. Ακόμα και αμερικανικά πανεπιστήμια που τα δημιούργησαν αυτά τα προγράμματα, τώρα τα κλείνουν διότι δεν προσφέρουν ούτε σοβαρή επιστήμη ούτε απασχόληση. Η Ουγγαρία τα απαγόρευσε εντελώς από το 2018. Η Ιταλία υπό την Τζιόρτζια Μελόνι τα περιορίζει συστηματικά.

Και η Ελλάδα; Τα ξεκινάει ακριβώς την στιγμή που ο κόσμος τα εγκαταλείπει. Αυτή είναι η νέα τάξη πραγμάτων με ελληνικό πρόσωπο. Τα ίδια Βρυξελλιανά φιλικά προς τα ΜΚΟ κονδύλια, οι ίδιες ιδεολογικές εντολές που μεταφέρει πιστά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μόνο που εδώ τα ντύνουν με την αξιοπρέπεια του ακαδημαϊκού τίτλου. Χρησιμοποιούν τα χρήματα του φορολογούμενου Έλληνα, του αγρότη στους Σοφάδες, του ναυτικού στην Κεφαλλονιά, της νοσοκόμας στη Δράμα, για να χρηματοδοτήσουν μια θεωρία που αποδομεί τη φύση του ανθρώπου. ​

Γιατί αυτή είναι η ουσία. Οι Σπουδές Φύλου διδάσκουν ότι το φύλο είναι “κοινωνική κατασκευή”, ότι δεν υπάρχουν  άνδρας και γυναίκα ως βιολογικές πραγματικότητες, ότι η ταυτότητα του προσώπου είναι ρευστή, μεταβλητή, επιλεγμένη. Αυτή η ιδέα δεν αντέχει ούτε στη βιολογία ούτε στη λογική ούτε στη θεολογία. Ο άνθρωπος πλάστηκε κατ’ εικόνα Θεού.  “Άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς”. Αυτή είναι οντολογική αλήθεια. Δεν είναι ανθρώπινη επινόηση και αυθαιρεσία που επιβλήθηκε μέσα στους αιώνες. Είναι ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο και τον  κόσμο.

Μα και χωρίς θεολογία, κοιτάξτε το πράγμα επιστημονικά. Οι φοιτητές, έτσι όπως παρουσιάζεται το πρόγραμμα σπουδών του εν λόγω Τμήματος, εκπαιδεύονται να ερμηνεύουν σχεδόν κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής μέσα από ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό σχήμα που δίνει κεντρική θέση στην καταπίεση, τις διακρίσεις και τις σχέσεις εξουσίας. Η ιστορία, η οικογένεια, η εκπαίδευση, η οικονομία και ακόμη και η τεχνολογία παρουσιάζονται πρωτίστως ως πεδία “έμφυλων ανισοτήτων” που πρέπει να αποκαλυφθούν και να διορθωθούν. Μάλιστα αυτή η θεώρηση παρουσιάζεται ουσιαστικά ως η μόνη επιστημονικά αποδεκτή ερμηνεία, ενώ άλλες προσεγγίσεις –βιολογικές, εξελικτικές, ανθρωπολογικές ή ακόμη και κλασικά φιλελεύθερες– απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά.

Αυτοί, λοιπόν, που ωρύονται για ένα πανεπιστήμιο που πρέπει να λειτουργεί ως χώρος ελεύθερης σύγκρουσης ιδεών, το μετατρέπουν σε χώρο αναπαραγωγής μιας συγκεκριμένης πολιτικής και πολιτισμικής ατζέντας. Η ειρωνεία είναι ότι θεωρίες που εμφανίζονται ως απελευθερωτικές και αποδομητικές καταλήγουν να θεωρούνται ως η μόνη αλήθεια και εάν κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει βασικές παραδοχές τους, χαρακτηρίζεται αυτόματα ως φορέας “προβληματικών” ή “ξεπερασμένων” αντιλήψεων. Όπως λέει και ο μεγάλος ποιητής μας  Οδ. Ελύτης “ανάθεμα την ώρα ποιος ορίζει εδώ, το ανάποδο βαφτίζει και το λέει σωστό”.

Αυτή είναι η ακαδημαϊκή τους ελευθερία και ο επιστημονικός διάλογος.  Μια νέα μορφή ιδεολογικής αιχμαλωσίας η οποία ζητά από τους φοιτητές να υιοθετήσουν  -χωρίς να ερευνήσουν καμία άλλη επιστημονική θεωρία- μία συγκεκριμένη ανάγνωση της κοινωνίας και του ανθρώπου.

Και από την άλλη γεννάται και το ερώτημα της επαγγελματικής αποκατάστασης. Ποιος θα προσλάβει αυτό τον απόφοιτο; Ποια αγορά εργασίας ζητά ειδικούς σε “gender studies”; Η ναυτιλία; Η αγροτική παραγωγή; Η ψηφιακή τεχνολογία; Ή μήπως ΜΚΟ, δημόσιοι φορείς ισότητας, γραφεία ευαισθητοποίησης που γεννιούνται και χρηματοδοτούνται από το ίδιο ευρωπαϊκό οικοσύστημα που επιβάλλει αυτές τις σπουδές; Κύκλος τέλειος. Δημόσιο χρήμα για να εκπαιδευτούν στελέχη που θα ξαναζητήσουν δημόσιο χρήμα. ​

Σαράντα χρόνια δάσκαλος, θυσιαστικά υπηρέτησα την πατρίδα μας και τα παιδιά της , έχοντας πάντα κατά νου, αυτό που λέει ο μεγάλος Ντοστογιέφσκι: “Τρία πράγματα μας θυμίζουν τον χαμένο παράδεισο: το άρωμα των λουλουδιών, το κελάηδισμα των πουλιών και το γέλιο των παιδιών”. Πάντοτε πάλευα μέσα στην τάξη για να γελούν τα παιδιά μας , να κελαηδούν και να μοσχοβολούν.

Τι σχέση έχουν αυτές οι “σπουδές” με την παιδεία της Ρωμηοσύνης;

Η μέση ελληνική οικογένεια ματώνει, πληρώνοντας χιλιάδες ευρώ το χρόνο στα φροντιστήρια της παραπαιδείας, επειδή το κράτος αδιαφορεί να προσφέρει στα παιδιά μας δωρεάν, ουσιαστική και αξιόπιστη προετοιμασία για τις πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από το δημόσιο σχολείο. Και την ίδια στιγμή που εμφανίζουν  αδιαφορία να στηρίξουν τον μαθητή και τον γονιό στην καθημερινή του επιβίωση, βρίσκουν περίσσευμα πόρων και κονδυλίων για να στελεχώσουν και να λειτουργήσουν ένα προπτυχιακό πρόγραμμα “Σπουδών Φύλου”. ​

Η ΝΙΚΗ έχει θέση ξεκάθαρη. Το δημόσιο πανεπιστήμιο δεν είναι ιδεολογικό εργαστήρι κανενός. Χρηματοδοτείται από τον λαό και οφείλει να τον υπηρετεί. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλει να πει ανοιχτά σε ποιον λογαριασμό χρεώνεται αυτό το τμήμα, ποια ευρωπαϊκά κονδύλια το κινούν και ποια πίεση άσκησαν οι Βρυξέλλες για να εγκριθεί. Ο ελληνικός λαός πληρώνει. Δικαιούται να ξέρει. ​

Αντί να θωρακίζουμε την παραδοσιακή οικογένεια, το μόνο ζωντανό και ευλογημένο κύτταρο που μπορεί να κρατήσει όρθια την πατρίδα μας και να ανατρέψει τη δημογραφική μας κατάρρευση, επιλέγουμε να χρηματοδοτούμε εργαστήρια για την καταστροφή της. Ο νέος που θα εγγραφεί σε αυτό το τμήμα αγνοώντας τις συνέπειες, δικαιούται να γνωρίζει την αλήθεια προτού περάσει το κατώφλι του: Δεν θα σε εκπαιδεύσουν για τον κόσμο, θα σε εκπαιδεύσουν ενάντια στην φύση σου και ενάντια στο ευλογημένο καταφύγιο  που σε μεγάλωσε και σε στήριξε: Την οικογένειά σου.

Συμπλήρωμα

Οι Σπουδές Φύλου στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και τα καίρια ερωτήματα της ΝΙΚΗΣ

Βοηθώντας τα παιδιά μας να τα βγάλουν πέρα με την «Ιδεολογία των φύλων». Τα χρόνια του Δημοτικού Σχολείου, του Γυμνασίου και του Λυκείου

ΒΟΜΒΑ ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΦΥΛΟΥ: «Επινόησα τα πάντα, από το Α ως το Ω»

Η κατασκευή του διεμφυλικού παιδιού - Το ιδεολόγημα της ταυτότητας φύλου & ιατρικά δεδομένα...

Πώς να κάνετε ένα παιδί «τρανς» ― Ψηφιακός αυτοτραυματισμός και αυτοεκφοβισμός ― «Επιδημία» σκυψίματος πάνω από τις «έξυπνες» συσκευές...

Ο ολοκληρωτισμός της παγκοσμιοποίησης (και το φύλο)

Η ομοφυλοφιλική κατήχηση στα σχολεία της Δύσης 

Μεγαλώνουν τα παιδιά τους και σαν αγόρια και σαν κορίτσια

Έμφυλα στερεότυπα – σεξιστικά πρότυπα: η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και η ανάγκη για ένα μάθημα οικογενειακής αγωγής

Η ΝΙΚΗ για την αυξανόμενη βία παιδιών και εφήβων