Νεολαία ΝΙΚΗΣ: Γεωργία Λύρα είμαστε μαζί σου!

Νεολαία ΝΙΚΗΣ

 

Ακόμα μία φορά αναδεικνύεται η υποκρισία και ο αλά καρτ δικαιωματισμός μιας μειοψηφίας που θέλει να επιβάλει φίμωση και ιδεολογική χειραγώγηση ιδιαίτερα στη νέα γενιά.

Γι' αυτό και η παρουσία μια νέας κοπέλας, που είπε αυτά που όλοι μας νιώθουμε, τους πείραξε τόσο πολύ.

Όσο για τις "πανεπιστημιακές αντιδράσεις", είναι ευκαιρία να δούμε τις προτεραιότητες των πανεπιστημιακών αρχών. Αν θεωρούν ότι ξοδεύοντας 12.000.000 € σε "Επιτροπές Ισότητας των Φύλων" είναι οκ, την ώρα που χιλιάδες νέοι αδυνατούν να παρακολουθήσουν διά ζώσης τα μαθήματά τους λόγω της εκτόξευσης των ενοικίων, της έλλειψης φοιτητικών εστιών και της γενικότερης οικονομικής ασφυξίας, να χαίρονται την κοινωνική τους ευαισθησία!

 

Η υπόθεση της Γεωργίας Λύρα: Διαδικτυακό bullying σε κοπέλα, επειδή υπερασπίστηκε την Ορθοδοξία!

Δυο δολοφονίες και ένα προβληματικό αφήγημα...

 

 

 

 

Νεολαία ΝΙΚΗΣ

 

Ο 18χρονος φοιτητής Henry Nowak επέστρεφε σπίτι του στο Σαουθάμπτον του Ηνωμένου Βασιλείου, όταν δέχθηκε αναίτια, βίαιη επίθεση με μαχαίρι από τον 23χρονο Vickrum Digwa. Λίγα δευτερόλεπτα πριν τον μαχαιρώσει θανάσιμα, ο δράστης φέρεται να είπε: «I am a bad man». Ο Henry δέχθηκε πολλαπλά χτυπήματα και υπέκυψε στα τραύματά του λίγο αργότερα.

Ακόμη πιο σοκαριστικό είναι ότι αμέσως μετά τη δολοφονία, ο δράστης ισχυρίστηκε στους αστυνομικούς ότι ήταν ο ίδιος το θύμα και ότι είχε δεχθεί ρατσιστική επίθεση από τον Henry Nowak. Ενώ ο 18χρονος αιμορραγούσε βαριά και επαναλάμβανε ότι είχε μαχαιρωθεί και δεν μπορούσε να αναπνεύσει, οι αστυνομικοί πίστεψαν αρχικά την εκδοχή του δολοφόνου και πέρασαν χειροπέδες στο θύμα.

 

Το απεχθέστατο αυτό έγκλημα ήρθε να μας θυμίσει τη φρικιαστική εν ψυχρώ δολοφονία της 23χρονης Ουκρανής Iryna Zarutska, πριν λίγους μήνες στην Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ, από έναν κατ' επάγγελμα εγκληματία, που είχε συλληφθεί 14 φορές. Δολοφόνησε μια κοπέλα επειδή ήταν λευκή και επειδή (ο ίδιος) δεν βρισκόταν στη φυλακή όπως θα έπρεπε. «I got that white girl», έλεγε αμέσως μετά.

Το μιντιακό σύστημα παγκοσμίως και στις δύο περιπτώσεις αρχικά προσπάθησε να τις αποκρύψει και όταν πιέστηκαν να τις αναφέρουν προσπάθησαν να τις χειραγωγήσουν προκειμένου να μην χαλάσει το αφήγημά τους. Η δολοφονία του Henry Nowak ειδικά παραμένει σχεδόν άγνωστη στην Ελλάδα.

 

Οι αλά καρτ ευαίσθητοι και δικαιωματιστές είναι βέβαιο πως δεν θα ακουμπήσουν αυτή την ιστορία, όπως έκαναν και με την Iryna επειδή δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να την ξεπλύνουν ή να την χρησιμοποιήσουν υπέρ του αφηγήματος τους. Για την ακρίβεια αυτές οι ιστορίες γκρεμίζουν το αφήγημά τους.

Τους προσκαλούμε να πάρουν θέση στο θέμα. Εμείς δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτές τις στιγμές.

Οι ευαισθησίες μας, οι ενοχές μας, που πολύ μελετημένα έχουν καλλιεργηθεί από ένα πολύ καλά χρηματοδοτούμενο και οργανωμένο σύστημα, μας έχουν υποχρεώσει να μην σκεφτόμαστε ποτέ αρνητικά και επιφυλακτικά γιατί διαφορετικά είμαστε φοβικοί, ρατσιστές και μισάνθρωποι.

 

Στην Ευρώπη επιχειρείται και έχει σε μεγάλο βαθμό συντελεστεί, η αντικατάσταση των ευρωπαϊκών λαών από μουσουλμάνους. Η κοινωνία μας, όταν και στην Ελλάδα ζούμε την ζοφερή πραγματικότητα της λαθρομετανάστευσης, οφείλει να συζητήσει χωρίς φόβο και χωρίς λογοκρισία για την ασφάλεια στους δρόμους, στα μέσα μεταφοράς και στις γειτονιές μας. Δεν είναι μίσος να ζητάς ασφάλεια, ούτε ακραίο να απαιτείς προστασία για τους νομοταγείς πολίτες. Ούτε είναι ντροπή να θες ασφαλή σύνορα και ισχυρό έθνος.

Ένα δικαστικό και σωφρονιστικό σύστημα που μοιράζει αδιάκριτα δεύτερες, τρίτες και τέταρτες ευκαιρίες σε βίαιους εγκληματίες, συχνά στερεί από αθώους ανθρώπους την πρώτη και μοναδική ευκαιρία να ζήσουν.

Η προστασία της κοινωνίας πρέπει να προηγείται της προστασίας των κατ' επάγγελμα παραβατών. Μέχρι οι θεσμοί να ανταποκριθούν στον ρόλο τους, οφείλουμε να παραμένουμε σε εγρήγορση, να έχουμε επίγνωση του περιβάλλοντός μας και να μην θεωρούμε ποτέ την ασφάλεια δεδομένη. Η αδιαφορία κοστίζει. Η επαγρύπνηση σώζει ζωές.

Νατσιός: «Οργανωμένος διωγμός των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου – Πότε θα αντιδράσει η κυβέρνηση απέναντι στη λεηλασία των περιουσιών τους;»

 

ΝΙΚΗ 

Η νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΙΚΗΣ Δημήτρη Νατσιού, φέρνει στο προσκήνιο μία υπόθεση που προκαλεί εύλογη αγανάκτηση στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου. Με ερώτησή του προς τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Γεραπετρίτη, καταγγέλλει ένα οργανωμένο σχέδιο υφαρπαγής γης, οικονομικού στραγγαλισμού και έμμεσου εκτοπισμού των Ελλήνων και Βλαχόφωνων ομογενών στην κοινότητα Σβερνέτσι του Νομού Αυλώνας.

Περισσότερες από 200 ελληνικές οικογένειες που ζουν επί γενεές στην περιοχή βρίσκονται αντιμέτωπες με αυθαίρετες απαλλοτριώσεις και αμφιλεγόμενες διοικητικές αποφάσεις, οι οποίες στερούν από τους κατοίκους τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις, τους ελαιώνες, τους αμπελώνες και τις παραθαλάσσιες ιδιοκτησίες τους.

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς οι συγκεκριμένες οικογένειες ζουν σχεδόν αποκλειστικά από την αξιοποίηση της γης τους. Η αφαίρεση των περιουσιών τους ισοδυναμεί με οικονομική εξόντωση, οδηγώντας τους σταδιακά σε αναγκαστική εγκατάλειψη των πατρογονικών τους εστιών.

Ο Δημήτρης Νατσιός επισημαίνει ότι πίσω από τις εξαγγελίες περί επενδύσεων και τουριστικής ανάπτυξης διαμορφώνεται ένα περιβάλλον όπου οι ιστορικές ελληνικές κοινότητες της περιοχής βλέπουν να συρρικνώνεται η παρουσία τους. Την ίδια στιγμή, οι καταγγελίες για δράση κυκλωμάτων που επιδιώκουν την αρπαγή γης και την εκμετάλλευση των ασαφειών του ιδιοκτησιακού καθεστώτος εντείνουν τις ανησυχίες των ομογενών.

Η προστασία των δικαιωμάτων των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου δεν αποτελεί ζήτημα δευτερεύουσας σημασίας, ούτε μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό διπλωματικών ισορροπιών. Ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Αλβανία επιδιώκει την περαιτέρω προώθηση της ενταξιακής της πορείας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πλήρης διασφάλιση των περιουσιακών, ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων ομογενών οφείλει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση.

Με την ερώτησή του, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ ζητεί από την κυβέρνηση να απαντήσει ποιες συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες έχει αναλάβει, ποια μέτρα στήριξης προτίθεται να προσφέρει στους δοκιμαζόμενους ομογενείς και με ποιον τρόπο θα αναδείξει στα ευρωπαϊκά όργανα τις καταγγελλόμενες πρακτικές που οδηγούν στον ιδιοκτησιακό και οικονομικό αφανισμό του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να παραμένει άπραγη!

Το κείμενο της ερώτησης του Δ. Νατσιού εδώ.

Κώστας Κυριακού στον Flash 99,4: «Η Αθήνα αφήνει απροστάτευτους τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου»

ΝΙΚΗ

 

Ο Κώστας Κυριακού, δικηγόρος και αντιπρόεδρος στο Κέντρο Ερευνών, Μελετών και Επιμόρφωσης «Ευγένιος Τζιμογιάννης», επιστημονικό και ερευνητικό φορέα της ΝΙΚΗΣ, μίλησε στον Flash Radio 99,4 για την κατάσταση που βιώνουν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, με επίκεντρο το Σβερνέτσι της Αυλώνας.

Στη συνέντευξή του γνωστοποίησε ένα θέμα που η επίσημη Αθήνα αφήνει για χρόνια στο περιθώριο, την οικονομική εξόντωση, την υφαρπαγή περιουσιών και τη δημογραφική συρρίκνωση του ελληνικού στοιχείου στην Αλβανία.

Ο κ. Κυριακού περιέγραψε το Σβερνέτσι ως μια κοινότητα περίπου 200 ελληνικών οικογενειών, οι οποίες ζουν από την καλλιέργεια αμπελώνων και ελαιώνων, σε μια περιοχή μεγάλης γεωγραφικής και οικονομικής αξίας, δίπλα στην Αδριατική και κοντά στην Άρτα της Αυλώνας. Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε, οι κάτοικοι βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν οργανωμένο μηχανισμό πίεσης, καθώς τους αφαιρούνται καλλιεργήσιμες εκτάσεις, περιορίζεται η πρόσβασή τους στη θάλασσα και η περιοχή τους περικλείεται, με αποτέλεσμα να πλήττεται άμεσα η δυνατότητά τους να επιβιώσουν στον τόπο τους.

Ο ίδιος έκανε λόγο για «οικονομικό και εθνικό διωγμό» με πρόσχημα τις λεγόμενες στρατηγικές τουριστικές επενδύσεις. Όπως τόνισε, οι αλβανικές αρχές βαφτίζουν ως «κρατική γη» τις προγονικές περιουσίες των Βορειοηπειρωτών, αξιοποιώντας νόμους και διοικητικές μεθοδεύσεις που οδηγούν στην παράδοση των εκτάσεων σε επενδυτικά συμφέροντα. Στο ίδιο πλαίσιο συνέδεσε την υπόθεση του Σβερνετσίου με τη Χυμάρα και με παλαιότερες πρακτικές εις βάρος του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχαν οι προσωπικές αναφορές του στις διώξεις που υπέστη ο ίδιος. Υπενθύμισε τη φυλάκισή του το 1974, σε ηλικία 18 ετών, καθώς και τα γεγονότα του 1994, κατά τη γνωστή υπόθεση της Ομόνοιας, όταν, όπως είπε, οι Έλληνες της περιοχής βρέθηκαν αντιμέτωποι με συλλήψεις, εκφοβισμό και κρατική αυθαιρεσία. Κατά τον κ. Κυριακού, οι μέθοδοι μπορεί να έχουν αλλάξει μορφή, όμως ο στόχος παραμένει η αποδυνάμωση του ελληνικού στοιχείου και η απομάκρυνσή του από τις πατρογονικές εστίες.

Άσκησε κριτική στην αδράνεια του ελληνικού κράτους, υπογραμμίζοντας ότι οι απλές ανακοινώσεις και οι τυπικές διπλωματικές κινήσεις δεν επαρκούν απέναντι σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση. Ζήτησε άμεσα και αυστηρά διπλωματικά διαβήματα, νομική και οικονομική στήριξη στους διωκόμενους ομογενείς, καθώς και σαφή σύνδεση της ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας με τον σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας.

Παράλληλα, αποκάλυψε ότι ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός προχώρησε σε επίσημη κοινοβουλευτική παρέμβαση προς τους αρμόδιους υπουργούς, φέρνοντας στη Βουλή το ζήτημα των 200 οικογενειών στο Σβερνέτσι, αλλά και το ευρύτερο πρόβλημα σε Άρτα, Χειμάρρα και Βόρειο Ήπειρο.

Κλείνοντας, ο Κώστας Κυριακού απηύθυνε μήνυμα αντοχής προς τους Έλληνες της περιοχής, λέγοντας ότι η φωνή τους πρέπει να φτάσει στην Ελληνική Βουλή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το μήνυμά του είναι πως η Βόρεια Ήπειρος δεν μπορεί να παραμένει αόρατη για την ελληνική πολιτεία και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

"...ανθίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τις ιστορικές εστίες της Ρωμιοσύνης"

 

Εκδόσεις "Byzantine tales"

Στη φωτογραφία βλέπουμε έναν πρόσφατο ορθόδοξο γάμο στην Κορέα, ανάμεσα στον Μύρωνα και τη Βασιλεία (τα βαπτιστικά τους ονόματα).

Δεν πρόκειται απλώς για μια προσωπική στιγμή χαράς, αλλά για μια υπενθύμιση ότι η βυζαντινή πνευματική κληρονομιά δεν επιβιώνει μόνο στα βιβλία, στα μνημεία και στα μουσεία. Συνεχίζει να ζει μέσα από ανθρώπους, κοινότητες και πολιτισμούς που ανθίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τις ιστορικές εστίες της Ρωμιοσύνης.

Σε μια από τις πλέον ανεπτυγμένες τεχνολογικά και οικονομικά κοινωνίες του κόσμου, όπως η Κορέα, η έμφαση στην κοινότητα και στην συνέχεια της παράδοσης εξακολουθεί να ασκεί ιδιαίτερη γοητεία. Για αρκετούς, η Ορθοδοξία δεν αποτελεί κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά μια ζωντανή πνευματική πρόταση μέσα σε έναν κόσμο ταχύτατων αλλαγών.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, ίσως τελικά η διαχρονική δύναμη της βυζαντινής πνευματικής κληρονομιάς να φαίνεται πολύ πιο καθαρά όταν συναντά ανθρώπους που την ανακαλύπτουν ελεύθερα και δεν τη θεωρούν δεδομένη.

«Δεν κατάλαβαν ποτέ την πνευματική ακτινοβολία του Ελληνισμού»

https://www.youtube.com/@NIKH-Greece/shorts

 

Παρακαλώ, και:

Από τον αγώνα της ΝΙΚΗΣ για τη Ρωμηοσύνη (μεγάλο αφιέρωμα)

Η Ελλάδα να γίνει ξανά δημιουργός νοήματος στον σύγχρονο κόσμο

Αναζητώντας τη Ρωμηοσύνη (ως νέα πολιτική και πολιτισμική πρόταση)

Ρωμηοσύνη: Το «λογισμικό» της καρδιάς σε έναν κόσμο που «κολλάει»

Τρεις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις της ΝΙΚΗΣ για τις ελληνικές μειονότητες & τους ελληνόφωνους της Ν. Ιταλίας – Σιωπή, υπεκφυγές και αναπάντητα ερωτήματα από την κυβέρνηση

«Κενή» απάντηση του ΥΠΕΞ σε ερωτήματα της ΝΙΚΗΣ για τις ελληνικές μειονότητες!

Ο Ελληνισμός της Μαριούπολης της Ουκρανίας

Προτεραιότητα η προστασία της ελληνικής μειονότητας στην Ουκρανία

Ο Δημήτριος Νατσιός στο Βελιγράδι, στην σύνοδο των χωρών με εθνικές μειονότητες στην Ουκρανία

Η ΝΙΚΗ τίμησε τους πρωτεργάτες της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας στη Νάπολη (ελληνόφωνους της Ν. Ιταλίας)

 Νά δοθεῖ status ὁμογενοῦς στούς Ὀρθοδόξους Ρωμηούς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς

Νατσιός για Πεντηκοστή: «Η Ελλάδα χρειάζεται ομόνοια, ελευθερία και δικαιοσύνη»

 

Νέα Κρήτη

Μήνυμα με έντονο θρησκευτικό και κοινωνικό περιεχόμενο απηύθυνε ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρης Νατσιός, με αφορμή την εορτή της Πεντηκοστής, αναδεικνύοντας τις αξίες της ομόνοιας, της ελευθερίας, της κατανόησης και της δικαιοσύνης ως θεμέλια για το μέλλον της Ελλάδας.

Ο κ. Νατσιός χαρακτήρισε την Πεντηκοστή ως τη μεγάλη εορτή της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος και τα γενέθλια της Εκκλησίας, επισημαίνοντας ότι το μήνυμά της παραμένει επίκαιρο και αναγκαίο τόσο για την ελληνική κοινωνία όσο και για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Όπως ανέφερε, η εορτή αναδεικνύει δύο θεμελιώδεις έννοιες. Η πρώτη είναι η ομόνοια, καθώς το αναστάσιμο μήνυμα των Αποστόλων έγινε κατανοητό από «λαούς, φυλές και γλώσσες», υπερβαίνοντας τη σύγχυση και τις διαιρέσεις. Η δεύτερη αφορά την ανθρώπινη ελευθερία, υπογραμμίζοντας ότι οι χριστιανοί δεν είναι δούλοι αλλά ελεύθεροι άνθρωποι, οι οποίοι καλούνται να ανυψώνονται πνευματικά και ηθικά.

Αναφερόμενος στη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ σημείωσε ότι πρόκειται για γιορτή του θείου φωτός, το οποίο χαρίζει κατανόηση, θάρρος και αγιότητα, αξίες που, όπως τόνισε, έχει ανάγκη η σύγχρονη κοινωνία.

«Ομόνοια, ελευθερία, κατανόηση, θάρρος, αγιότητα. Αυτούς τους θησαυρούς δεν πρέπει να τους χάσουμε από την καρδιά μας, αλλά να τους παραδώσουμε και στις επόμενες γενιές», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Δημήτρης Νατσιός υπογράμμισε ότι αυτές οι αρχές συνιστούν την πραγματική περιουσία του ελληνικού λαού και μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια κοινωνία αξιοπρέπειας και προόδου. Κλείνοντας το μήνυμά του, εξέφρασε την ευχή η Ελλάδα να ζήσει τη δική της «Πεντηκοστή», με περισσότερη ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια για όλους τους πολίτες.

Ακολουθεί το μήνυμα: 

Η μεγάλη γιορτή της Πεντηκοστής εκφράζει δύο σπουδαία μηνύματα, θεμελιώδη στην ιστορία και τον πολιτισμό μας:

- Το πανανθρώπινο μήνυμα της ομόνοιας, με την κατανόηση του αναστάσιμου κηρύγματος των Αποστόλων από όλους τους "λαούς, φυλές και γλώσσες", που ανατρέπει τη σύγχυση και την αντιπαλότητα της Βαβέλ.

- Και το μήνυμα της ανθρώπινης ελευθερίας, καθώς από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την Κυριακή της Πεντηκοστής οι ορθόδοξοι χριστιανοί δεν γονατίζουμε, για να συνειδητοποιήσουμε πως δεν είμαστε δούλοι, αλλά ελεύθεροι. Την Κυριακή της Πεντηκοστής, κλήρος και λαός, γονατίζουμε, όχι για να μείνουμε κάτω, αλλά για να ανυψωθούμε εκεί όπου μας ανύψωσε, υψωθείς πρώτος, ο Ιησούς Χριστός.

Και την επόμενη μέρα, Δευτέρα, έρχεται η αγαπημένη του λαού μας εορτή του Αγίου Πνεύματος. Εορτή του θείου Φωτός, που φέρνει την κατανόηση, το θάρρος και την αγιότητα.

Αναφέραμε ήδη ένα σωρό ανεκτίμητους θησαυρούς, που τόσο ανάγκη τους έχει η πατρίδα μας και ολόκληρη η ανθρωπότητα σήμερα: ομόνοια, ελευθερία, κατανόηση, θάρρος, αγιότητα... Αυτά τα πολύτιμα πετράδια ας μην τα χάνουμε από την καρδιά μας κι ας τα κληροδοτούμε και τα παιδιά μας.

Αυτά είναι η περιουσία μας, με την οποία μπορούμε να χτίσουμε παλάτια αξιοπρέπειας, ευημερίας και αιωνιότητας.

Καλή φώτιση σε όλους μας - Καλή Λευτεριά στην πατρίδα μας!

Ο κ. Νατσιός υπογραμμίζει ότι αυτές οι αξίες αποτελούν την πραγματική περιουσία του λαού μας, με την οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια κοινωνία αξιοπρέπειας, ευημερίας και αιωνιότητας.

Κλείνοντας το μήνυμά του, εύχεται η Ελλάδα και ο λαός μας να ζήσουν τη δική τους Πεντηκοστή:

«Να φύγουν όλα τα σκοτάδια, να λάμψει και πάλι η ελευθερία, να λάμψει η δικαιοσύνη, να βρει ο Έλληνας πολίτης την αξιοπρέπειά του. Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες, χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες, χρόνια πολλά σε όλη τη Ρωμιοσύνη. Καλή φώτιση σε όλους μας. Καλή Λευτεριά στην πατρίδα μας».

Δείτε εδώ το βίντεο

Ήταν αντίστοιχος καθηγητής πανεπιστημίου, φιλόσοφος, δάσκαλος στο "κέντρο του κόσμου". Πήρε ανοιχτά θέση, μαρτύρησε και έγινε άγιος.

 

Για την εποχή του ήταν αντίστοιχος καθηγητής πανεπιστημίου. Φιλόσοφος με πολλές αναζητήσεις, κατέληξε στον χριστιανισμό μετά από περιπλανήσεις, έγινε δάσκαλος Φιλοσοφίας στη Ρώμη, έγραψε δύο Απολογίες υπέρ των διωκόμενων χριστιανών προς Ρωμαίους αυτοκράτορες και τελικά συνελήφθη μαζί με ομάδα φοιτητών του & μαρτύρησαν (θανατώθηκαν), εφόσον δεν αρνήθηκαν την πίστη τους.

Επίσης το έργο του συνέβαλε στην κατανόηση και διατύπωση της χριστιανικής θεολογίας για τα δεδομένα μόλις του 2ου αιώνα μ.Χ. Όχι τόσο άρτια όσο των μεγάλων Πατέρων του 4ου αιώνα, αλλά σημαντικά για την εποχή του, που δεν υπήρχαν ακόμη πολλά μεγάλα χριστιανικά θεολογικά έργα πλην της Καινής Διαθήκης.

Είναι ο άγιος της 1η Ιουνίου, Ιουστίνος ο Φιλόσοφος και Μάρτυς. [πηγή]

 

Εικ. από το άρθρο του Μιχ. Αθανασίου Η χριστιανική απολογητική του β΄ αιώνα και η διδασκαλία του Μάρτυρος Ιουστίνου

Ο βίος του:

 

Ὁ «θαυμασιώτατος» Ἰουστίνος, κατὰ τὸν μαθητή του Τατιανό, ἐγεννήθηκε στὴ Φλαβία Νεάπολη τῆς Παλαιστίνης, στὶς ἀρχὲς τοῦ 2ου αἰῶνος μ.Χ., ἀπὸ γονεῖς Ἕλληνες εἰδωλολάτρες, τὸν Πρίσκο Βάκχιο, καὶ μητέρα, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἀγνοοῦμε. Ὁ Μεθόδιος Ὀλύμπου τὸν μνημονεύει ὡς ἄνδρα μὴ ἀπέχοντα πολὺ τῶν Ἀποστόλων οὔτε κατὰ τὸ χρόνο οὔτε κατὰ τὴν ἀρετή. Πράγματι δὲ ὁ χρόνος γεννήσεώς του δύναται νὰ τοποθετηθεῖ περὶ τὸ 110 μ.Χ., ἐφ’ ὅσον τὸ 135 μ.Χ., κατὰ τὴ συζήτηση πρὸς τὸν Τρύφωνα, παρουσιάζεται νὰ ἔχει περατώσει ἤδη τὶς φιλοσοφικές του σπουδὲς καὶ πρὸς τὸ τέλος τους νὰ ἔχει προσελκυσθεῖ στὴ Χριστιανικὴ πίστη.

 

Προικισμένος μὲ ἐξαιρετικὴ πνευματικὴ ἀνησυχία καὶ φιλομάθεια, ὁ νεαρὸς Ἰουστίνος ἀσχολήθηκε καὶ ἐμβάθυνε στὶς δοξασίες τῶν Στωικῶν, τῶν Ἐπικουρείων, τῶν Περιπατητικῶν, τῶν Πυθαγορείων καὶ τῶν Πλατωνικῶν φιλοσόφων. Μὲ ἀκόρεστη ἐπιθυμία, ἤθελε νὰ γνωρίσει ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ εὕρει τὴν πραγματικὴ ἱκανοποίηση. Τότε ὁ Θεός, μὲ θαυμαστὴ ἐπέμβαση, τὸν ὁδήγησε στὶς πηγὲς τῆς ἀλήθειας, στὴ Χριστιανικὴ πίστη καὶ ζωή, τὸ 135 μ.Χ.

 

Καθὼς διηγεῖται ὁ ἴδιος, ὁ Θεὸς τὸν ἐφώτισε μὲ κάποιο Χριστιανὸ πρεσβύτη, «πρᾶον καὶ σεμνὸν τὸ ἦθος». Ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος γέροντας τοῦ ἀποκάλυψε πόσο πτωχὲς ἦταν οἱ θεωρίες τῶν ἀνθρώπων μπροστὰ στὴν πραγματικὴ ἀλήθεια, τὴν ὁποία διδάσκει ὁ Θεός.

Ὁ Ἰουστίνος ἀποφασίζει νὰ μελετήσει τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ νὰ ἐμβαθύνει στὸ θεῖο λόγο. Χωρὶς νὰ πάψει νὰ φιλοσοφεῖ καὶ νὰ φορεῖ φθαρμένο χιτώνα, τὸν τρίβωνα, ποὺ ἐφοροῦσαν οἱ φιλόσοφοι, καταλάμπεται ἀπὸ τὴ Χριστιανικὴ πίστη, «τὴν μόνην φιλοσοφίαν τὴν ἀληθῆ καὶ ἀσύμφορον», στὴν ὁποία ἀποφασίζει νὰ διαθέσει πλέον τὴν ὑπόλοιπη ζωή του.

 

Ὁ Ἰουστίνος ἁρματωμένος μὲ τὰ ὅπλα τὰ πνευματικά, ἀποφασίζει νὰ στήσει στὴ Ρώμη τὸ πνευματικό του στρατηγεῖο. Ἀπὸ ἐκεῖ ἐξαπλώνει σφοδρὲς ἐπιθέσεις κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως. Στὰ δύσκολα ἐκεῖνα χρόνια τῶν διωγμῶν, οἱ κατατρεγμένοι Χριστιανοὶ τῆς Ρώμης εὑρίσκουν στὸ πρόσωπό του τὸν ἔνθερμο ἀπολογητὴ καὶ ἀκούραστο ὑποστηρικτή. Ὁ Ἰουστίνος ἀπὸ τὴν ἀνεξάντλητη φαρέτρα του ἀντλεῖ ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἀποστομώνει τοὺς φιλοσόφους, ποὺ διέβαλαν τὸν Χριστιανισμό. Τοὺς ἐλέγχει, γιατὶ κατηγοροῦν τὸν Χριστιανισμὸ χωρὶς νὰ τὸν γνωρίζουν.

 

Σημαντικότατο εἶναι καὶ τὸ ἔργο του «Διάλογος πρὸς Τρύφωνα», τὸ ὁποῖο περιέχει τὴ διήμερη θεολογικὴ συζήτηση ποὺ εἶχε μὲ τὸν Ἰουδαῖο Τρύφωνα, ὁ ὁποῖος εἶχε φύγει ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη λόγῳ τοῦ πολέμου (132 – 135 μ.Χ.) καὶ ἦταν ἐπισκέπτης στὴν πόλη ὅπου ἐσπούδαζε ὁ Ἰουστίνος. Ὅταν ἀντιλήφθηκε ὅτι κάτω ἀπὸ τὸ φιλοσοφικὸ ἔνδυμα τοῦ νεαροῦ Ἰουστίνου κρυβόταν ἕνας Χριστιανός, τὸν εἰρωνεύθηκε. Ἐπακολούθησε διήμερη συζήτηση, τῆς ὁποίας τὸ ὑποτιθέμενο περιεχόμενο περιελήφθηκε στὸ ἔργο «Διάλογος πρὸς Τρύφωνα». Δεδομένου ὅτι ὁ Τρύφων εἶχε ἀποφύγει «τὸ νῦν γενόμενον πόλεμον», ἡ συζήτηση πρέπει νὰ ἔγινε τὸ 136 μ.Χ.

 

Δὲν ἄργησαν ὅμως νὰ φανοῦν οἱ ἐναντίον τοῦ Ἁγίου ἀντιδράσεις. Οἱ φιλόσοφοι, ποὺ ἔχαναν συνεχῶς ἔδαφος καὶ οἱ ἄλλοι ἐχθροί του, τὸν διέβαλαν στὸν αὐτοκράτορα Μάρκο Αὐρήλιο (161 – 180 μ.Χ.). Ὁ Μάρτυς Ἰουστίνος ἐκφράζει τὴν ὑποψία ὅτι ἐπρόκειτο νὰ καταδοθεῖ στὶς πολιτικὲς ἀρχὲς ἀπὸ τὸν κυνικὸ φιλόσοφο καὶ μεγαλορρήμονα Κρήσκεντα, ὁ ὁποῖος ἐφθονοῦσε τὴν αὔξηση τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστιανοῦ διδασκάλου καὶ διέβλεπε κίνδυνο ἀπορροφήσεως τῶν μαθητῶν του ὑπὸ τοῦ Χριστιανισμοῦ.

 

Φαίνεται ὅτι, μετὰ τὸ μαρτύριο τοῦ Πτολεμαίου, μαθητοῦ του πιθανῶς, περὶ τὸ 160 μ.Χ., ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴ Ρώμη ἀπὸ φόβο γιὰ τὴ σύλληψή του καὶ ὅτι ἐπέστρεψε ἐκεῖ ἀργότερα, ἀφοῦ ἤδη εἶχε κοπάσει ὁ θόρυβος, διότι κατὰ τὴν ἀνάκρισή του πρὸ τοῦ μαρτυρίου ἐδήλωσε ὅτι διέμεινε κατὰ δύο περιόδους στὴ Ρώμη. Ἀλλ’ ὁ Ἰουστίνος ἀποφασίζει νὰ ἀπολογηθεῖ γιὰ τὴ διωκόμενη πίστη στὸν αὐτοκράτορα καὶ τὴ Ρωμαϊκὴ σύγκλητο. Οἱ δύο του Ἀπολογίες ἀποτελοῦν πραγματικὰ διαμάντια τῆς Χριστιανικῆς Ἀπολογητικῆς.

 

Εικ. του μεγάλου αγιογράφου του 16ου αι. Θεοφάνους του Κρητός 

 

Στὴν πρώτη Ἀπολογία του, τὴν ὁποία ἀπευθύνει στὸν αὐτοκράτορα Ἀντωνίνο, τὰ παιδιά του καὶ τὴ Ρωμαϊκὴ σύγκλητο, κάνει γνωστὸ τὸ τί πιστεύουν οἱ Χριστιανοί, ἀνασκευάζει τὶς ἐναντίον του κατηγορίες τῶν Ἐθνικῶν, περιγράφει τὸν τρόπο τῆς Χριστιανικῆς λατρείας καὶ προσπαθεῖ μὲ νηφαλιότητα, εὐγένεια καὶ χωρὶς ρητορικὰ σχήματα νὰ τοὺς πείσει νὰ σταματήσουν τοὺς διωγμούς. 

 

Ὁ ἱερὸς ἀπολογητής, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἐβίωνε πλήρως τὴν ἐκκλησιαστικὴ λειτουργικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωή, ἰδίως στὰ τελευταῖα κεφάλαια τῆς πρώτης Ἀπολογίας του, ἐξέρχεται ἀπὸ τὰ καθαρῶς ἀπολογητικὰ πλαίσια καὶ ὅρια καὶ μεταβάλλεται σὲ ἄριστο μυσταγωγὸ καὶ σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς πρωτοπόρους σκαπανεῖς τῆς ἱστορίας τῆς θεολογίας τῆς Χριστιανικῆς λατρείας. Ὁ ἱερὸς Ἰουστίνος τόσο στὴ μνημονευθεῖσα Ἀπολογία του, ὅσο καὶ περιστατικὰ σὲ μερικὰ σημεῖα τοῦ λοιποῦ συγγραφικοῦ του ἔργου παρέχει ἀνεκτίμητες πληροφορίες περὶ τῆς Χριστιανικῆς λατρείας τῆς ἐποχῆς του, προβάλλοντας τὸν ἑορτασμὸ τῆς Κυριακῆς, ὡς καὶ τὴν τελεσιουργία καὶ συνοπτικὴ θεολογία τῶν ἱερῶν μυστηρίων τοῦ Βαπτίσματος καὶ τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

 

Ἡ ἡμέρα τῆς Κυριακῆς θεωρεῖται ὡς πρώτη ἡμέρα τῆς καινῆς ἐν Χριστῷ κτίσεως. Ἡ Θεία Λειτουργία γίνεται ἡ ἐμψυχοῦσα τὴν διακονία ἐντελέχεια, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴ διάρκεια τῆς εὐχαριστιακῆς συνάξεως «οἱ εὐποροῦντες... καὶ βουλόμενοι κατὰ προαίρεσιν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ὃ βούλεται δίδωσι, καὶ τὸ συλλεγόμενον παρὰ τῷ προεστῶτι ἀποτίθεται, καὶ αὐτὸς ἐπικουρεῖ ὀρφανοῖς τε καὶ χήραις, καὶ τοῖς διὰ νόσον ἢ δι’ ἄλλην αἰτίαν λειπομένοις, καὶ τοῖς ἐν δεσμοῖς οὖσι, καὶ τοῖς παρεπιδήμοις οὖσι ξένοις, καὶ ἁπλῶς πᾶσι τοῖς ἐν χρείᾳ οὖσι κηδεμὼν γίνεται».

Ὅσον ἀφορᾶ στὸ Βάπτισμα, ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος πληροφορεῖ ὅτι «τοῦ ὑπὲρ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ἀναγέννησιν λουτροῦ» προηγεῖται κατήχηση. Ὡσαύτως τοῦ Βαπτίσματος προηγοῦντο προσευχὴ καὶ νηστεία τόσο τῶν βαπτιζομένων, ὅσο καὶ τῶν λοιπῶν πιστῶν.

 

Στὴ δεύτερη Ἀπολογία του, τὴν ὁποία ἀπευθύνει στὴ Ρωμαϊκὴ σύγκλητο, ἀποδεικνύει ὅτι οἱ Χριστιανοὶ διώκονται, ἐπειδὴ πιστεύουν στὴν ἀλήθεια καὶ ζοῦν ἐνάρετη ζωὴ καὶ ὄχι γιὰ κάτι ἀξιόποινο.

 

 

 

Ὅμως οἱ Ἀπολογίες τοῦ Μάρτυρος Ἰουστίνου δὲν μετέτρεψαν τοὺς εἰδωλολάτρες, καθ’ ὅσον ἐπὶ ἐπάρχου Ρώμης τοῦ Ἰουνίου Ρουστικοῦ (162 – 167 μ.Χ.), ἄλλοτε παιδαγωγοῦ τοῦ αὐτοκράτορος Μάρκου Αὐρηλίου, πιθανῶς τὸ 165 μ.Χ., ἀποκεφαλίσθηκε μαζὶ μὲ ὁμάδα μαθητῶν του (οἱ Ἅγιοι Εὐέλπιστος, Ἱέρακας, Ἰούστος, Λιβεριανός, Παίωνας, Χαρίτων καὶ Χαρίτη οἱ Μάρτυρες).

Στὸ κοιμητήριο τῆς Πρισκίλλης εὑρέθηκε λίθος ἐνεπίγραφος ποὺ ἔφερε τὰ γράμματα ΜΧΟΥΣΤΙΝΟΣ, δηλαδὴ Μάρτυς Ἰουστίνος, ὁ ὁποῖος ἴσως ἐκάλυπτε τὸν τάφο τοῦ Ἁγίου.

 

Ὄχι μικρὸς ἀριθμὸς ἄλλων ἔργων τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Ἰουστίνου, μαρτυρουμένων ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἴδιο ἢ ἀπὸ μεταγενέστερους συγγραφεῖς, ἔχουν χαθεῖ. Τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι: «Σύνταγμα κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων», «Κατὰ Μαρκίωνος», «Περὶ ψυχῆς», «Πρὸς Ἔλληνας», «Ἔλεγχος πρὸς Ἕλληνας», «Περὶ μοναρχίας Θεοῦ», «Περὶ Ἀναστάσεως», «Ἑρμηνεία εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν», «Ψάλτης», «Πρὸς Σοφιστὴν Εὐφράσιον περὶ προνοίας καὶ πίστεως», «Διάλογος πρὸς Κρήσκεντα», «Πρὸς Ἰουδαίους».

 

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Φιλοσοφίας ταῖς ἀκτῖσιν ἐκλάμπων, θεογνωσίας ὑποφήτης ἐδείχθης, σοφῶς παραταξάμενος κατὰ τῶν δυσμενῶν· σὺ γὰρ ὡμολόγησας, ἀληθείας τὴν γνῶσιν, καὶ Μαρτύρων σύσκηνος, δι’ ἀθλήσεως ὤφθης· μεθ’ ὧν δυσώπει πάντοτε Χριστόν, ὦ Ἰουστῖνε, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

 

Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τοὺς ἀσφαλεῖς.

Τὸν ἀληθῆ, τῆς εὐσεβείας κήρυκα, καὶ εὐκλεῆ, τῶν μυστηρίων ῥήτορα, Ἰουστῖνον τὸν φιλόσοφον, μετ’ ἐγκωμίων εὐφημήσωμεν· δυνάμει γὰρ σοφίας τε καὶ χάριτος, τὸν λόγον κατετράνωσε τῆς πίστεως, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἄφεσιν.

 

Μεγαλυνάριον.

Χάριτι σοφίας καταυγασθείς, ὡς αὐτοσοφίαν, ἐθεράπευσας τὸν Χριστόν, ὑπὲρ οὗ ἐνδόξως, ἀθλήσας Ἰουστῖνε, σὺν τούτῳ εἰς αἰῶνας, δοξάζῃ ἔνδοξε.

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ