ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

Μπράβο στις υπαλλήλους του υπουργείου Πολιτισμού & στην αστυνομία, που απομάκρυναν ανήλικους από την ταινία "Τζόκερ" (δηλ. τους προστάτευσαν από έκθεση σε βία)!



Η είδηση από το Πρώτο Θέμα:


Έλεγχος της αστυνομίας σε δύο σινεμά έπειτα από καταγγελία ότι υπήρχαν ανήλικοι θεατές - Ανακοίνωση και από το υπουργείο Πολιτισμού

Αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν ελέγχους σε δύο κινηματογράφους στη διάρκεια της προβολής της ταινίας «Τζόκερ», προκειμένου να απομακρύνουν ανηλίκους που βρίσκονταν στις αίθουσες, καθώς η καταλληλότητα της ταινίας είναι για άνω των 18.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, η πρώτη έφοδος της Αστυνομίας έγινε το μεσημέρι του Σαββάτου σε σινεμά στο Mall στο Μαρούσι. Έπειτα από καταγγελία, η αστυνομία πήγε στο σινεμά και εκεί εντόπισε επτά ανηλίκους. Οι αστυνομικοί συνέλαβαν τον υπεύθυνο των σινεμά, ο οποίος μεταφέρθηκε στο ΑΤ Αμαρουσίου. Εκεί σχηματίστηκε δικογραφία και κλήθηκαν και οι γονείς των παιδιών για να τα παραλάβουν. Στη συνέχεια, με προφορική εντολή εισαγγελέα, ο υπεύθυνος των σινεμά στο Mall αφέθηκε ελεύθερος.
 
Ανάλογο σκηνικό έγινε και σήμερα στον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ στην Κυψέλη. Σύμφωνα με ανάρτηση στο Διαδίκτυο:


Σημειώνεται ότι η έφοδος της Αστυνομίας, τόσο χθες όσο και σήμερα, έγινε έπειτα από καταγγελίες ανθρώπων που βρίσκονταν στο κοινό και παρακολουθούσαν την ταινία, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι δίπλα τους κάθονταν ανήλικοι.
Σύμφωνα με αρμόδιο αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ. η ενέργεια των αστυνομικών έγινε κατόπιν κλήσεων στην Άμεση Δράση και επώνυμων καταγγελιών από δύο γυναίκες που δήλωσαν υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού και είπαν ότι υπήρχαν ανήλικοι στους κινηματογράφους, ενώ από την πλευρά του το υπουργείο Πολιτισμού διαψεύδει κατηγορηματικά ότι έχει δώσει εντολή για τέτοιους ελέγχους και διέταξε έρευνα για να διευκρινιστεί τι έχει συμβεί.
Όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο συγκεκριμένος αξιωματικός, και στις δύο περιπτώσεις τηλεφώνησαν δύο διαφορετικές γυναίκες, προκειμένου να καταγγείλουν την είσοδο ανηλίκων στους κινηματογράφους, οι οποίες παρέμειναν στο σημείο και κατηύθυναν τους αστυνομικούς των τοπικών τμημάτων που πήγαν, ως όφειλαν, για να ελέγξουν την καταγγελία.

Πάντα με την υπόδειξη των δύο γυναικών, οι αστυνομικοί εντόπισαν τους ανήλικους, τους οποίους, όπως προβλέπεται, παρέδωσαν στους γονείς τους, τους οποίους ειδοποίησαν να πάνε επιτόπου και στη συνέχεια οδήγησαν τους υπευθύνους στα αστυνομικά τμήματα.

Για τις υποθέσεις ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι εισαγγελείς, οι οποίοι θα αποφανθούν αν θα ασκηθούν διώξεις και με ποιες κατηγορίες. Όπως αναφέραμε και νωρίτερα ο υπεύθυνος του κινηματογράφου στο Mall αφέθηκε ελεύθερος.
Ο ίδιος αξιωματικός τόνισε ότι οι αστυνομικοί που παρενέβησαν στους κινηματογράφους, έχουν κρατήσει τα πλήρη στοιχεία των γυναικών που προέβησαν στις καταγγελίες και τους υπέδειξαν τους ανηλίκους, τα οποία εφόσον ζητηθούν μπορούν να δοθούν στις αρμόδιες αρχές, προκειμένου να λυθεί οποιαδήποτε ζήτημα που έχει δημιουργηθεί.
Πάντως, το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού διέψευσε κατηγορηματικά την είδηση ότι έδωσε οποιαδήποτε εντολή στις αστυνομικές αρχές να παρέμβουν σε κινηματογραφικές αίθουσες. Δεδομένου ότι στην είδηση φέρεται ότι υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ενημέρωσαν για την παρουσία ανηλίκων στις αίθουσες προβολής, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού έδωσε εντολή να εξακριβωθεί εάν πράγματι οι φερόμενες πληροφορίες αληθεύουν, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου και σημειώνεται: Σε περίπτωση που εξακριβωθεί ότι οι καταγγέλλοντες είναι πράγματι υπάλληλοι του ΥΠΠΟΑ, θα κινηθούν οι προβλεπόμενες από τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα διαδικασίες.
«Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού διαψεύδει κατηγορηματικά την είδηση ότι έδωσε οποιαδήποτε εντολή στις αστυνομικές αρχές να παρέμβουν σε κινηματογραφικές αίθουσες. Δεδομένου ότι στην είδηση φέρεται ότι υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ενημέρωσαν για την παρουσία ανηλίκων στις αίθουσες προβολής, η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού έδωσε εντολή να εξακριβωθεί εάν πράγματι οι φερόμενες πληροφορίες αληθεύουν. Σε περίπτωση που εξακριβωθεί ότι οι καταγγέλλοντες είναι πράγματι υπάλληλοι του ΥΠΠΟΑ, θα κινηθούν οι προβλεπόμενες από τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα διαδικασίες», σημειώνεται στην ανάρτηση. 


"Ν": Δηλαδή το ΥΠΠΟ (Υπουργείο Πολιτισμού) "αδειάζει" τις υπαλλήλους του που ευαισθητοποιήθηκαν και ενδιαφέρθηκαν και απειλεί ότι "θα κινήσει διαδικασίες", αντί να τις συγχαρεί και να τις επιβραβεύσει που ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΑΝ τους εφήβους από την έκθεσή τους σε ένα βίαιο θέαμα!!
Στη μπλογκόσφαιρα διάφοροι (που αναρωτιέμαι, έχουν παιδιά;) γράφουν απαξιωτικά ότι "γυρίζουμε στη δεκαετία του '60", δηλαδή εννοούν ότι πρέπει ν' αφήνουμε τους εφήβους μας, τους ήδη βυθισμένους στην πνευματική παρακμή, τις εξαρτήσεις, τη βία και το φλερτ με το θάνατο (ή μήπως όχι;) απροστάτευτους να τρυπώνουν και σε θεάματα που έχουν επίσημα χαρακτηριστεί ως ακατάλληλα! Δεν μας αρκούν δηλαδή η βία και το σκοτάδι που ήδη κυριαρχεί στη διασκέδασή τους, στη ζωή τους και στην ψυχή τους...
Ας δούμε μια λεπτομέρεια (από την ιστοσελίδα Ζούγκλα) που ίσως μας φωτίσει κάπως για το πόσο ανησυχητική είναι η έκθεση των ανηλίκων σε αυτή τη βία:


Προκαλεί η βία που υπάρχει στη νέα ταινία «Τζόκερ»

Οικογένειες των θυμάτων του μακελειού το 2012 σε κινηματογράφο στη διάρκεια προβολής ταινίας του Μπάτμαν «Ο Σκοτεινός Ιππότης: η επιστροφή» έστειλαν επιστολή στη Warner Bros εκφράζοντας την ανησυχία τους για τη νέα ταινία «Τζόκερ» και καλώντας το κινηματογραφικό στούντιο να αναλάβει δράση κατά της βίας με πυροβόλα όπλα.
Στην επιστολή αυτή, που δημοσιεύθηκε σε πολλούς ιστότοπους, εκφράζουν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι η ταινία προβάλλει με θετικό τρόπο, όπως εκτιμούν, έναν χαρακτήρα όπως ο Τζόκερ.
«Όταν μάθαμε ότι η Warner Bros θα κυκλοφορήσει μια ταινία με τίτλο «Τζόκερ», η οποία παρουσιάζει το πρόσωπο αυτό ως πρωταγωνιστή με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργήσει αίσθημα συμπόνιας προς αυτόν, μας προκάλεσε έκπληξη», ανέφεραν οι συγγενείς των θυμάτων στην επιστολή προς την διευθύνουσα σύμβουλο του στούντιο Αν Σαρνόφ.
Οι οικογένειες δεν ζητούν από τη Σαρνόφ να αποσύρει την ταινία ή να την τροποποιήσει, όμως η Warner Bros αντέδρασε επισημαίνοντας ότι «ούτε το μυθοπλαστικό πρόσωπο του Τζόκερ ούτε η ταινία στηρίζουν με οποιοδήποτε τρόπο τη βία στην πραγματική ζωή».
«Δεν είναι η πρόθεση της ταινίας, ούτε των δημιουργών της και του στούντιο να παρουσιάσουν το πρόσωπο αυτό ως ήρωα», τονίζει η Warner Bros αναφερόμενη στην ταινία, που θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις ΗΠΑ στις 4 Οκτωβρίου.
Στην επιστολή τους οι οικογένειες καλούν τη Σαρνόφ και τη Warner Bros να πάψουν να στηρίζουν οικονομικά τους πολιτικούς που εμποδίζουν την αυστηροποίηση της νομοθεσίας για την οπλοκατοχή. Παράλληλα ζητούν από το στούντιο και τους επικεφαλής του να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους για να πιέσουν το Κογκρέσο να νομοθετήσει προς την κατεύθυνση αυτή, αλλά και να παράσχουν οικονομική ενίσχυση σε ενώσεις που στηρίζουν θύματα και εκπαιδευτικά προγράμματα.
Ένας 24χρονος άνοιξε πυρ το 2012 σε κινηματογράφο στην πόλη Ορόρα του Κολοράντο, με αποτέλεσμα να σκοτώσει 12 ανθρώπους και να τραυματίσει 70.
Η ταινία «Τζόκερ» έχει λάβει ιδιαίτερα θετικές κριτικές και αναμένεται να κυριαρχήσει στις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ. Όμως έχει προκαλέσει και αντιδράσεις για τον τρόπο που παρουσιάζει τις νοητικές ασθένειες και τη βία.


Συμπληρώνουμε από εδώ:

... Μια μέρα μετά την συγκεκριμένη επιστολή, έγινε γνωστό πως ακόμα και ο Αμερικάνικος Στρατός φαίνεται να ανησυχεί για την συγκεκριμένη ταινία. Σε ένα email, το οποίο στάλθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Αμερικάνικος Στρατός έχει ενημερωθεί ήδη από το FBI να είναι έτοιμος για πιθανές εκρήξεις βίας, μετά από παρακολούθηση των social media κάποιων ατόμων οι οποίοι αναφέρουν την μαζική δολοφονία στην Ορόρα. 
Το email όμως ξεκαθαρίζει πως τα μέτρα ασφάλειας του στρατού είναι απλώς προληπτικά κι όχι ως κάποια απάντηση σε μια άμεση απειλή. Ένας υπεύθυνος του στρατού δήλωσε πάνω στο θέμα του «Joker» πως «το κάνουμε αυτό συστηματικά επειδή η ασφάλεια του εργατικού μας δυναμικού είναι πρωταρχικής σημασίας. Θέλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι και επιμελής για την προσωπική ασφάλεια τόσο μέσα στον χώρο εργασίας όσο και έξω.»

Το άρθρο καταλήγει:

Αλλά ας μην γελιόμαστε. Οι ταινίες ναι μπορούν να είναι δυνατές και να προκαλέσουν κάποια ακόμα πιο δυνατά συναισθήματα. Πολλές ήταν οι ταινίες που βλέποντάς τες ο κόσμος πίστευε πως θα προκαλέσει συγκεκριμένες συμπεριφορές, όπως το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» ή «Ο Ταξιτζής» ή ακόμα και το «Trainspotting». Τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη όμως. Αλλά και αν κάποιος παρακολουθήσει το «Joker» και μετά βγει από την αίθουσα και σκεφτεί πως πρέπει να συμπεριφερθεί με τον ίδιο τρόπο, φταίει η ταινία για αυτό; Είναι σαν να λέμε πως τα video games φταίνε για τις μαζικές δολοφονίες. Το πρόβλημα έγκειται αλλού και αν η Αμερική συνεχίζει να κάνει τα στραβά μάτια, θα βρίσκει αποδιοπομπαίους τράγους για να ρίχνει τις ευθύνες. Και το «Joker» είναι ένας από αυτούς.
 
"Ν": Φυσικά, μια ταινία ή ένα video game δεν είναι λογικό να προκαλέσει βίαιη συμπεριφορά σε ανθρώπους υγιείς και ισορροπημένους. Μάλιστα εδώ έχουμε αναδημοσιεύσει και άρθρο για τις κοινωνικές & πολιτικές προεκτάσεις που επιχειρείται να δοθούν στην ταινία. Ρωτάμε όμως, απλά, πόσοι άνθρωποι υγιείς και ισορροπημένοι υπάρχουν γύρω μας και πόσοι άλλοι με κλονισμένα νεύρα και κλονισμένη ψυχική και διανοητική ισορροπία;
Για το ζήτημα παρακαλώ να δείτε, αν θέλετε, συμπληρωματικά, τα εξής:

Τζόκερ: ο δολοφόνος που έγινε μόδα!...

Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής
Το σύνδρομο της Κόλασης 
 
ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!

Η θεία τρέλα και οι αναρχικοί της Ορθοδοξίας
Ένα μυστήριο που μας κυνηγάει από παιδιά...
Φρικιά στην Εκκλησία!

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2019

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανήγγειλε τέσσερις νέες αγιοκατατάξεις Αγιορειτών Πατέρων


Αιμίλιος Πολυγένης, Ρομφαία

Ένα χαρμόσυνο μήνυμα από τα χείλη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου αναγγέλθηκε πριν από λίγα λεπτά στις Καρυές του Αγίου Όρους. 
Συγκεκριμένα ο Πατριάρχης του Γένους, κατά την ομιλία του στον Ιερό Ναό του Πρωτάτου, ανήγγειλε την αγιοκατάταξη τεσσάρων Αγιορειτών Πατέρων.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανέφερε ότι το Πατριαρχείο θα προβεί σύντομα στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Ιερωνύμου Σιμωνοπετρίτου, Δανιήλ Κατουνακιώτου, Ιωσήφ του Ησυχαστού και Εφραίμ Κατουνακιώτου ["Ν": παρακάτω στις φωτογραφίες με αυτή τη σειρά].
Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr ο Καθηγούμενος της Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου Γέροντας Εφραίμ, απευθυνόμενος προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, κατά την διάρκεια της Σύναξης στην Ιερά Επιστασία ευχαρίστησε τον Πατριάρχη για την χαρμόσυνη αναγγελία των Αγιοκατατάξεων.
«Μας συγκινήσατε Παναγιώτατε, για την αναγγελία των αγιοκατατάξεων των τεσσάρων γερόντων του Αγίου Όρους» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Γέροντας Εφραίμ.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης απαντώντας στον Γέροντα Εφραίμ μεταξύ άλλων τόνισε: «Άγιε Καθηγούμενε, σας το κρατούσα για έκπληξη».
Τέλος ο Οικουμενικός Πατριάρχης μιλώντας στην Romfea.gr για την αναγγελία των αγιοκατατάξεων δήλωσε: «Είναι άξιον και δίκαιον».

 

Συμπληρωματικά

Πρόταση αγιοκατάταξης Ορθοδόξων μορφών
Συναξαριστής του 21ου αιώνα: επειδή η αγιότητα δεν έχει ημερομηνία λήξεως...
Η θέωση ως σκοπός της ζωής του ανθρώπου (π. Γεωργίου Καψάνη)
Η άμεση γνώση του Θεού από τους ανθρώπους

Ο άγιος Γεράσιμος Κεφαλονιάς θαυματουργεί ασταμάτητα εδώ και 440 χρόνια...



Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος για τη Romfea.gr

Όταν κανείς στρέφει το νου του στον άγιο Γεράσιμο Κεφαλονιάς, η πρώτη ανακομιδή (1581) των λειψάνων του οποίου εορτάζεται στις 20 Οκτωβρίου, εκεί αρχικά, που πηγαίνει το μυαλό του είναι κυρίως τα θαύματά του.
Πέρα από το άφθαρτο του λειψάνου του, πληθώρα ανθρώπων έχουν νιώσει, εδώ και 440 χρόνια, δηλαδή από το 1579, που κοιμήθηκε, μέχρι και σήμερα, τις θαυματουργικές τους ιδιότητες.
Ποικιλώνυμα και ποικιλότροπα θαύματα, που έχουν να κάνουν με την προστασία του νησιού, με ιάσεις ασθενειών και μάλιστα ψυχικών.
Τι σημαίνουν αλήθεια αυτά τα θαύματα του αγίου Γερασίμου, που κάνουν πολύ κόσμο να συρρέει στην Κεφαλλονιά;
Είναι ένα σαφέστατο μήνυμα της παρουσίας του Θεού στην αρρωστημένη κοινωνία μας. Ένα από τα μυστήρια, τα ανεξιχνίαστα για το περιορισμένο μας μυαλό, που αποκαλύπτουν τα θαύματα του αγίου Γερασίμου, που δεν πρόκειται για ψευδαισθήσεις, αλλά για θεϊκή πραγματικότητα, είναι η αγάπη του Θεού προς τον Κόσμο και ειδικά τους ανθρώπους.
Τι άλλη απόδειξη μπορεί να υπάρχει γι' αυτή την αγάπη από το να προσκυνάς άρρωστος τον άγιο Γεράσιμο και να ξαναποκτάς την υγεία σου;

Τα θαύματα αυτά, που αξιώνεται να τα ενεργεί ο άγιος Γεράσιμος, γιατί στη ζωή του, που ήταν ένα ασκητικό ταξίδι, το οποίο ξεκίνησε από τη Ζάκυνθο και με ενδιάμεσους σταθμούς τα Ιεροσόλυμα και την Κρήτη κατέληξε στην Κεφαλλονιά, μας παροτρύνουν να γίνουμε χρήσιμοι και ωφέλιμοι. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι για το καλό.
Έτσι η ζωή όλων θα κυλά μέσα σε μια αρωματισμένη από τα θαύματα του Θεού ατμόσφαιρα. Έχει παρατηρηθεί ότι σήμερα ο άνθρωπος, κατά κανόνα, είναι δύσθυμος και μελαγχολικός και στερείται τη χαρά.
Και όταν την επιδιώκει και τη δημιουργεί, γίνεται «τεχνητή». Δεν είναι δηλαδή χαρά φυσική και πηγαία.
Αυτή τη χαρά και την ευφροσύνη δεν την προσφέρουν υλικά αγαθά και μέσα. Ούτε οι ευκολίες του πολιτισμού.
Όλα αυτά αποτελούν ένα εξωτερικό περίβλημα για τη χαρά, αν θα γινόταν λελογισμένη χρήση.
Ο βίος του αγίου Γερασίμου αποδεικνύει πως η ευφροσύνη και η χαρά είναι κατόρθωμα πνευματικό και καρπός της αγαθής συνείδησης.

Για τα άφθαρτα λείψανα των αγίων:

Ένας άγιος εντυπωσιακά άφθαρτος (άγιος Αλέξανδρος του Σβιρ, Ρωσία)
Η τεχνητή αφθαρσία των βουδιστών μοναχών και το μήνυμα του άφθορου λάμα Hambo Itigelov 

Επίσης:

Θαυματουργοί άγιοι: αλήθεια ή μύθος;

Πώς ξέρουμε σίγουρα ότι υπάρχει Θεός;
Η άμεση γνώση του Θεού από τους ανθρώπους
Νευροθεολογία: Εγκέφαλος και πνευματική εμπειρία
Ιστορίες πλάνης: Ψεύτικα θαύματα και οράματα στην Ορθοδοξία
Η επιστημονική έρευνα για το Θεό

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ Ι. ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΝΟΤΑΡΑ, ΠΟΥ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ.


(μετά συντόμου βιογραφίας του Αγίου)
Ήσυχου Κυριάκου, Υποδιακόνου

Βρισκόμαστε στης αρχές του 20ου αιώνος στον Πειραιά, που δεν θύμιζε σε καμία περίπτωση την σημερινή πολύβουη μεγαλούπολη, αφού η περισσότεροι δρόμοι ήταν χωμάτινοι και έβλεπες τους ανθρώπους να κυκλοφορούν όχι με αυτοκίνητα αλλά με άμαξες και μόνιππα και οι αγωγιάτες με τους αγρότες με τα άλογα και τα γαϊδούρια τους φορτωμένα να δουλεύουν για τα προς το ζην.
Ένας τέτοιος λοιπόν είναι και ο ήρωας της ιστορία μας αυτής ο Γεώργιος Φωτεινός καταγόμενος από την Ύδρα άνθρωπος μεροκαματιάρης που πάσκιζε από το πρωί ως το βράδυ δουλεύοντας για να θρέψει την αυτόν τη γυναίκα του την Ευδοκία και τους γονείς τους.
Τα χρόνια κυλούσαν με το συνηθισμένο τους ρυθμό και έφτασε στο έτος 1922. Η Ελλάδα είχε χάσει τον Μικρασιατικό από τα τουρκικά στρατεύματα του Μουσταφά-Κεμάλ Αττατούρκ και χιλιάδες άνθρωποι αναγκάσθηκαν να ξεριζωθούν από της πατρογονικές τους εστίες και να μεταναστέψουν στην μητέρα Ελλάδα ιδρύοντας εκεί νέους συνοικισμούς με τα ονόματα τον παλαιών τους πατρίδων.
Έτσι έφτασαν και στην παλιά Κοκκινιά την γειτονία του κυρ-Γιώργη και έχτισαν εκεί της πρόχειρες παράγκες τους προσπαθώντας να ορθοποδήσουν και να αρχίσουν μια νέα ζωή,
Με μόνη ελπίδα τους το θεό και της εικόνες των αγίων που είχαν πάρει μαζί τους στην προσφυγιά.
Όμως η πρόχειρες παράγκες τους δεν ήταν αρκετές να τους προστατεύσει από τον βαρύ χειμώνα, και τη βροχή που ανελέητα έμπαινε μέσα και απειλούσε ακόμα και να τους πνίξει.
Σε μια τέτοια κατάσταση βρέθηκαν οι πρόσφυγες τέλος του 1922 αρχές του 1923. Μια ξαφνική νεροποντή μεγάλης εντάσεως τους ανάγκασε να μαζέψουν άρον - άρον τους μπόγους με τα πράγματά τους και να αποφασίσουν να μετοικίσουν ψηλότερα γατί η περιοχή είχε μεταβληθεί σε μια απέραντη λίμνη με νερά και λάσπες.
Οι κάτοικοι βλέποντάς τους σε αυτή την κατάσταση έτρεξαν να βυθίσουν στην μεταφορά με ότι μέσο διέθεταν ακόμα και με τα χέρια.
Μαζί τους έτρεξε και ο Γιώργης με το κάρο του (σούστα), φόρτωσε όσους μπόγους και ανθρώπους μπορούσε μέσα στην αναταραχή και ξεκίνησε να πάει στο σημείο που είχαν συμφωνήσει οι πρόσφυγες.

Ξαφνικά μετά από αρκετά μέτρα το άλογο άρχισε να αφηνιάζει και να τραντάζεται προς τα πίσω με κίνδυνο να ανατρέψει το φορτίο του.
Μάταια ο κυρ-Γιώργος προσπαθούσε τραβώντας ,με τη βοήθεια και άλλων να κάνουν το ζώο να προχωρήσει (νόμισαν ότι είχε κολλήσει στα λασπόνερα) αυτό όχι μόνο δεν προχωρούσε αλλά συνέχιζε τα ίδια αναγκάζοντας το αφεντικό του μετά τα παρακάλια να χρησιμοποιήσει το καμτσίκι για να το συνετίσει αλλά και πάλι χωρίς αποτέλεσμα.
Αφού πέρασε αρκετή ώρα σ’ αυτή την κατάστασης ξαφνικά το άλογο άρχιζε να πατάει με το πόδι του ένα συγκεκριμένο σημείο και μετά από λίγο φάνηκε σα να αναδυόταν από τα νερά ένα τετράγωνο πράγμα.
Τότε το άλογο χλιμίντρισε και αφού σήκωσε το πόδι του, άρχισε και πάλι να κινείται κανονικά σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Περίεργος ο κόσμος που έτρεξε να δει τη συμβαίνει παρατήρησε ότι το τετράγωνο αυτό ξύλο δεν ήταν μια απλή σανίδα αλλά κάτι είχε ζωγραφισμένο επάνω.
Ο Γεώργιος το πήρε και προσπάθησε να το καθαρίσει με ότι μέσο βρήκε.
Σιγά - σιγά άρχιζε να καθαρίζει η μορφή και να φαίνεται η εικόνα ενός μονάχου ιερέα, διάβασαν και την επιγραφή Άγιος Μακάριος ο Κορίνθου και την επιγραφή /ημερομηνία 1850 Νοεμβρίου 10.
Αμέσως όλοι άρχισαν να σταυροκοπιούνται και να ασπάζονται την ιερή εικόνα με πίστη απορώντας για το θαύμα της ευρέσεως και διασώσεως της από τη νεροποντή.
Ρώτησε τότε ο Γιώργος τους παριστάμενους αν κάποιος είχε αυτήν την εικόνα (κατάλαβε ότι η εικόνα έπεσε από κάποιον πάνω στον πανικό) αλλά κανένας δεν την είχε ξαναδεί, έτσι με φόβο θεού την πήρε στο σπίτι του και την έβαλε στο εικονοστάσι του έως ότου βρει τον κάτοχο της.
Για αρκετές μέρες προσπαθούσε να βρει κάποιον, αλλά δεν κατέστη δυνατό και με τη σύμφωνη γνώμη όλων, κλήρου και λαού, αποφάσισε να την κρατήσει.

Το πράγμα μαθεύτηκε και κάθε τόσο ερχόταν κόσμος να δει την θαυματουργή εικόνα που ο εικονιζόμενος της δεν είναι άλλος από τον Άγιο Μακάριο (κατά κόσμο Μιχαήλ Νοταρά) (Τρίκαλα Κορινθίας 1731 - + Βροντάδο Χίος 17 Απριλίου 1805) που δεν ήταν ένας απλός ιερομόναχος, όπως εμφανίζεται στην εικόνα, αλλά ο Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, που αφού ποίμανε την Αρχιεπισκοπή Κορίνθου για πολλά χρόνια, εκδιώχθηκε από την θέση του για δήθεν συμμετοχή του στην επανάσταση του Ρώσου ναυάρχου Αλεξίου Ορλόφ και αναχώρησε για την Ύδρα, την Χίο, την Πάτμο, και μετά για το Άγιο Όρος που ανεδείχθη μαζί με τον μοναχό Νικόδημο τον αγιορείτη σε ηγέτη των Κολλυβάδων.
Αργότερα φεύγει ξανά για την Πάτμο όπου γνωρίζεται με τον ιερομόναχο Γρηγόριο το Νισύριο τον επιλεγόμενο Γραβανο από το μέρος που ασκήτευε που λεγόταν Γραβά και έτσι μαζί ιδρύουν στη θέση «Κουμάνα» ένα κάθισμα (μικρός ναός με κελιά) έπ’ ονόματι τον Αγίων Πάντων και κάθονται μαζί με τους επίσης κολλυβάδες πατέρες, Νυμφώνα τον Χίο και Αθανάσιο τον Αρμένιο.
Σε κάποιο ταξίδι τους πηγαίνουν από την Πάτμο με τους πιο πάνω μοναχούς στο γειτονικό νησί τους Λειψούς (η Λειψώ) και ιδρύουν με τον Γρηγόριο το στην περιοχή «Σελάδι» (που είναι το ρουμάνι και συγκεκριμένα στην θέση «Άγριο Νερό» (μέρος στο οποίο τους πρώτους δύο αιώνες της τουρκοκρατίας μαρτύρησαν η πέντε Οσιομάρτυρες, μοναχοί και ιερομόναχοι, Νεόφυτος Ιωνάς, Παρθένος, Νεόφυτος, Ιωνάς, που το 2002 ανακηρύχθηκαν άγιοι από το Οικουμενικό Πατριαρχείο), ησυχαστήριο του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο οποίο δεν μένει πολύ και αφού αφήνει εκεί τον π. Νεόφυτο και π. Αθανάσιο, και μερικούς μοναχούς της συνοδείας του και αυτός γυρίζει με τον π. Γρηγόριο πίσω στην Πάτμο.
Εκεί ασχολείται με την αντιγραφή κωδίκων που βρίσκει στην πλουσιότατη βιβλιοθήκη της Ιεράς Μόνης του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου από την οποίους-οποία αντλεί υλικό για τα βιβλία του, που εκδίδονται είτε έπ’ ονόματι του είτε έπ’ ονόματι του Αγ. Νικόδημου του Αγιορείτη που του εμπιστεύεται κάποια χειρόγραφα του.
Καρπός της προσπάθειας του αυτής είναι τα εξής βιβλία: περί της συνεχούς μεταλήψεως, έργο δικό του, Φιλοκαλία των Νηπτικών, ο Ευεργετινός του Συμεών του Νέου Θεολόγου, η Κατήχησης του Μητροπολίτη Μόσχας Πλάτωνος, καθώς και τα χειρόγραφα του από την αντιγραφή των κωδίκων της μονής πάνω στα οποία βασίστηκε για να γράψει αργότερα στη Χίο το περίφημο βιβλίο του (το οποίο ως τώρα γνώρισε πολλές εκδόσεις) με τίτλο Χιακόν Λειμωνάριον.
 
Στο Ιερό νησί της Αποκάλυψης έμεινε συνολικά δέκα χρόνια από το 1782-1793 (ίσως με μικρές μετακινήσεις κατά περιόδους: Κόρινθος, Ικαρία, Άγον Όρος, για λίγο όμως.) και ασκεί ακωλύτως τα Αρχιερατικά του καθήκοντα.
Κατά την διάρκεια της μακράς παραμονής του Αγίου Μακαρίου στο νησί, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Νεόφυτος ο Ζ΄ με σιγίλιο πατριαρχικό το 1793 παύει τον μέχρι τότε Ηγούμενο και Πατριαρχικό Έξαρχο Πάτμου και διορίζει πατριαρχικό έξαρχο και προσωρινό Καθηγούμενο της και της μονής, (μέχρι εκλογής νέου Ηγουμένου και Εξάρχου), με Εξαρχικούς και συμβούλους τον ιερομόναχο και διδάσκαλο Δανιήλ και τον φίλο και συνασκητή του τον Γρηγόριο Γραβανο, στον οποίο εξομολογείτο και ο ίδιος ο Πατριάρχης Νεόφυτος.
Επισκέπτεται την Σμύρνη, τη Χίο και αργότερα τα κολλυβάδικα μοναστήρια της Ικαρίας ,επιστρέφει στην Πάτμο και μετά την εκλογή νέου Ηγουμένου - εξάρχου αναχωρεί οριστικά για τη Χίο όπου μένει ως το τέλος της ζωής του.
Στο σκευοφυλάκιο της Ι. Μονής διατηρούνται και φυλάσσονται σε άριστη κατάσταση ο Αρχιερατικός του σάκος και μια από της ποιμαντορικές του ράβδους, ένα φελόνιο ερυθρό, ένα θυμιατήρι με κωδωνίσκους, ένα αντιμήνσιο καθώς και αρκετά αντίγραφα κωδίκων στην βιβλιοθήκη της Μονής.
Στους πρώτους μήνες της παραμονής του στο νησί ο Άγιος εγκαθίσταται σε ένα μικρό ασκητήριο στους πρόποδες του όρους Αίπος στην περιοχή Βροντάδες-(δο), το σημερινό Αγίασμα.
Μετά από λίγο μετακόμισε λίγα μέτρα βορειότερα και εκεί έστησε το κανονικό το κάθισμα - ασκητήριο του, ενώ του χαρίστηκε η αγόρασε από την δημογεροντία -κοινότητα της Χίου σχεδόν ερειπωμένο Ναό ευρισκόμενο κοντά στο ασκητήριο του επ’ ονόματι τον πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (περισσότερο σήμερα γνωστός ως Άγιος Μακάριος) τον οποίο εκ βάθρων με προσωπική εργασία ανακαίνισε και έκτισε κελιά για αυτόν και τους συν-μοναστές του, τα οποία δυστυχώς δεν σώζονται σήμερα.
Συνέχισε την βιωτή του εν ασκήσει, νηστεία, και προσευχή, συγγράφοντας βιβλία και τελών τα Αρχιερατικά του καθήκοντα με την άδεια του οικείου Αρχιερέως.
Μεγάλος αριθμός κατοίκων που ερχόταν με πίστη να πάρουν την ευχή του, να εξομολογηθούν η να διαβαστούν από τον άγιο, μετά από λίγο εύρισκαν τη θεραπεία του σώματος και της ψυχής και την λύση στο (α) προβλήματα που τον απασχολούσαν.

Τόσο μεγάλη ήταν η επιρροή της αγίας του προσωπικότητας, ώστε ακόμα και άθεοι μετά την γνωριμία τους με αυτόν, επανέκαμπταν στους κόλπους της ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας.
Όμως η άσκηση, οι αγρυπνίες, και το πολύωρο γράψιμο κούρασαν τον Άγιο Μακάριο και όπως μας πληροφορεί ο πρώτος βιογράφος του Αγίου, Ιερομόναχος Αθανάσιος ο Πάριος, (προσφάτως ανακηρυχθείς Άγιος από την εκκλησίας μας, σχολάρχης της σχολής της Χίου, πνευματικό τέκνο του Αγίου και χειροτονημένος στον βαθμό του πρεσβυτέρου από τα Άγια και τίμια χέρια του) ο Μακάριος μια μέρα του Σεπτεμβρίου του 1804 και αφού σχεδόν είχε τελειώσει της τελικές διορθώσεις του βιβλίου του «Χιακόν λειμωνάριον», αισθάνθηκε σαν να τον χτύπησε ξαφνικά κάτι και μόλις συνήλθε κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να κουνήσει καθόλου όλο το δεξί μέρος του σώματός του. Έπαθε δηλαδή συμφόρηση η ακριβέστερα ημιπληγική αποπληξία. (ανεμεξία)
Μέχρι την κοίμηση του την 17η Απριλίου του 1805 που παρέδωσε την φιλόθεο ψυχή του συνέχισε εν μέσω πόνων να προσεύχεται μετά δακρύων και να λέει ότι ταλαιπωρείται ένεκα τον αμαρτιών του τη θεία ταπείνωσης !
Αφού παρέδωσε ήσυχα την ψυχή του έβαλαν το τίμιο σώμα του σε έναν απλό τάφο, κοντά στο Ναό και δίπλα στο δέντρο που συνήθως ξεκουραζόταν ο Άγιος.
Σήμερα έχει γίνει οίκημα - ναός και αποτελεί παν-Χιακό και πανελλήνιο προσκύνημα.
Η ανακομιδή των λειψάνων του σύμφωνα με το «ΒΡΑΒΕΙΟΝ», (Κώδικας που καταγράφονται οι κοιμηθέντες μοναχοί, ιερείς και αρχιερείς που έχουν σχέση με τη μονή) της Ιεράς μονής Ιωάννου του Θεολόγου της Ιεράς νήσου Πάτμου έγινε το 1808. Ευρέθησαν δε απαστράπτοντα, ευωδίαζαν, ενώ έκαναν (και συνεχίζουν να κάνουν) πλήθος θαύματα. Επ’ ονόματι του, αν και ακόμα δεν έχει ανακηρυχθεί επισήμως Άγιος από την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία το σεπτό μας Οικουμενικό Πατριαρχείο, έχουν κτιστεί δεκάδες ναοί στην Χίο, Κόρινθο, το Ξυλόκαστρο και σχεδόν στα περισσότερα μέρη στης Ελλάδος, έχουν συνταχθεί αρκετές ακολουθίες, ενώ η μνήμη του στης 17 του Απρίλη τιμάται ιδιαιτέρως στην πατρίδα του Κόρινθο, την Πάτμο, τους Λειψούς, την Ικαρία και αλλού.
Ελπίζουμε σύντομος η Α.Θ.Π. ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης, και Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος και η ματ’ αυτού ιερά συνοδός να προβούν στην πολυπόθητη Αγιοποίηση του που αποτελεί αίτημα κλήρου και λαού εδώ και 200 σχεδόν χρόνια !

Αυτός ήταν με συντομία ο βίος και η κατά θεό πολιτεία του Αγίου Μακαρίου Αρχιεπισκόπου Κορίνθου του θαυματουργού, αλλά είναι καιρός να τελειώσουμε την αφήγηση περί της αγίας αυτού εικόνος.
Τα χρόνια περνούσαν ώσπου έφτασε το 1940 και η κήρυξης του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, δυστυχία, κακουχίες και στερήσεις και αρρώστιες, το 1941 έπεσε τόσο μεγάλη πείνα ώστε η άνθρωποι πουλούσαν τα υπάρχοντα τους για λίγες φέτες ψωμί.
Ο Γιώργος και η γυναίκα του αντιμετώπιζαν και αυτή το ίδιο πρόβλημα. Πούλησαν σχεδόν τα πάντα για να επιζήσουν αλλά όχι της εικόνες τους, τελικά δεν άντεξαν της ταλαιπωρίες και πέθαναν το 1942.
Τα λιγοστά υπάρχοντα που τους είχαν απομείνει τα μοιράστηκαν οι συγγενείς τους, την εικόνα του αγίου Μακάριου την πήρε η αδερφή του Γεώργιου.
Μετά από χρόνια πέρασε στα χέρια της κόρης της, κυρίας Δέσποινας Δελλή η οποία μετά από ένα ταξίδι της στην Πάτμο γύρο στο 1988-90 επισκέφτηκε το Μοναστήρι και εκεί γνώρισε τον παλιό Καθηγούμενο της Ι.Μ. και Έξαρχο της Πάτμου (1961-1963) και σχολάρχη της Πατμιάδος Σχολής π. Παύλο Νικηταρά (+1999), (θειο του σημερινού θεοφιλέστάτου Καθηγουμένου και Πατριαρχικού Εξάρχου Πάτμου κ. Αντίπα Νικηταρά), και σε επόμενο ταξίδι της του παρέδωσε την εικόνα όπου έκτοτε φυλάσσεται στην Μονή, όπου τιμάται ιδιαιτέρως .
Το έτος 2005 επί τη συμπληρώσει 200 χρόνων από τον θάνατο του άγιου η πατριαρχική εξαρχία Πάτμου με σχετική εισήγηση του έξαρχου της κ.κ. Αντίπα και την ευλογία του Παναγιότατου Οικουμενικού Πατριάρχου στην δικαιοδοσία του οπίου ανήκει η μόνη ,η εξαρχία, και τα γύρω νησιά (τα συν-αποτελούντα την Εξαρχία), (Λειψοί, Λέβιθα, Αρκοί κ.α.), αποφάσισε ν’ αφιερώσει το ημερολόγιο του στον άγιο Μακάριο Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου.

Τελειώνοντας θέλω να ευχαριστήσω εκ βάθους καρδίας τον καθηγητή και τέως σχολικό επιθεωρητή Δρ. Αντώνιο Χαροκόπο, για τη συνεργασία μας , την αγάπη και την εκτίμηση του προς εμένα, την κ. Δέσποινα Δελλη, την κάτοχο της ιεράς εικόνας, χωρίς την βοήθεια της το περιστατικό αυτό θα παρέμενε άγνωστο, καθώς και τον Εκκλησιάρχη της Μονής μας, Ιερομόναχο π. Κύριλλο για της πολύτιμες πληροφορίες του, τον υπεύθυνο της βιβλιοθήκης της μονής κ. Ιωάννη Ματθ. Μελιανό, συνάδελφο και φίλο, τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού θρόνου π. Νικηφόρο εφημέριο του ενοριακού Ι. Ναού του Άγιου Ιωάννου του Θεολόγου στην πατρίδα μου τους Λειψούς, που από παιδί ακόμα με νουθετούσε και με οδηγούσε προς την αυλή του Κυρίου, τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη π. Αμβρόσιο Ψωμιά, Ηγούμενου-Δικαίου της Ι. Μονής (Σκήτης) των Αγίων Πατέρων στη Χίο, τον ευχαριστώ για την αγάπη του στην ταπεινότητα μου και την βοήθεια του και της πληροφορίες του προς με , στο πρόσφατο ταξίδι μου στην αγία και πολύπαθη αυτή νήσο, και τους μοναχούς της Ιεράς αυτής μονής, τον Αιδ. Πρωτ. Γ. Κωνσταντίνου για την αγάπη και την φιλοξενία του, καθώς και τον πνευματικό μου πατέρα κ.κ Αντιπα θεοφ. Καθηγουμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου του θεολόγου, Πατριαρχικό Έξαρχο της νήσου Πάτμου, και μόνιμο αντιπρόσωπο της Α.θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη για το ενδιαφέρον και την αγάπη που δείχνει για την ελάχιστοτητά μου όλα αυτά τα χρόνια από της χειροθεσίας μου έως σήμερα.

Ελάχιστος δούλος παρά Κυρίου

Ήσυχος Κυριάκος- Υποδιάκονος της Πατριαρχικής
Εξαρχίας Πάτμου.
Βοηθός της Κ.Δ. στην Θεολογική
Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών

Δεληγιώργη 38, Τ.Κ. 174-56
΄Ανω Καλαμάκι -Αθήνα
Τηλ. 210-9924459 Κιν 6944325822
e-mail kiriakosypod@yahoo.gr


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΙΩΣΗΦ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΥ «ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΤΟΥ ΝΟΤΑΡΑ», ΕΚΔ. ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ Κ.Μ. ΠΡΟΚΙΔΟΥ, ΕΝ ΧΙΩ 1863

ΔΡ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ν. ΧΑΡΟΚΟΠΟΥ «Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΝΟΤΑΡΑΣ» ,ΑΘΗΝΑ 2001 ΕΚΔ. ΑΣΤΗΡ –ΑΛ.& Ε. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ.

ΘΕΟΦ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΞΑΡΧΟΥ ΠΑΤΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι.Μ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΝΤΙΠΑ -(ΠΑΥΛΟΥ) ΝΙΚΗΤΑΡΑ ΔΡ.Θ.

«ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΕΞΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΤΜΟΥ», ΕΚΔ. ΕΠΕΚΤΑΣΗ ,2005

ΑΡΧΙΜ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΨΩΜΙΑ –ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ-ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ Ι. ΣΚΗΤΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΧΙΟΥ

«ΣΥΝΤΟΜΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙ ΕΝ ΤΗ ΝΗΣΩ ΧΙΩ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΩΝ ΑΓΙΩΝ» ,ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΣΚΗΤΗ ΤΩΝ ΑΓ. ΠΑΤΕΡΩΝ –ΧΙΟΣ 2003

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΣΤΟΡΙΑΣ ΠΕΤΡΟΥ – ΑΡΧΙΜ. ΝΗΦΩΝΟΣ ΑΣΤΥΦΙΔΗ «ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΤΩΝ ΕΝ ΑΣΚΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΘΛΗΣΕΙ ΕΝ ΤΗ ΝΗΣΩ ΧΙΩ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΩΝ ΑΓΙΩΝ» ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ – ΑΝΘΟΥΣΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ , ΑΘΗΝΑΙ 1973

ΘΕΟΦ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΕΞΑΡΧΟΥ ΠΑΤΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ Ι.Μ. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΝΤΙΠΑ «ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΕΝ ΠΑΤΜΩ ΔΙΑΛΑΜΞΑΝΤΩΝ ΑΓΙΩΝ» , ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ, ΑΘΗΝΑ-ΠΑΤΜΟΣ 2006

ΑΡΧΙΜ. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ «ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΣΤΗ ΛΕΙΨΩ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ», ΕΚΔ. Ι. ΗΣΥΧ. ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΛΕΙΨΩΝ, ΑΘΗΝΑ 1999

ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΦΛΩΡΕΝΤΗ ««ΒΡΑΒΕΙΟΝ» ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΠΑΤΜΟΥ»» ΕΚΔ. ΙΔΡΥΜΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ , ΑΘΗΝΑ 1980

ΑΡΧΙΜ. ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ «Η ΛΕΙΨΩ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ» ,ΕΚΔ. Ι. ΗΣΥΧ. ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΛΕΙΨΩΝ Β΄ ΕΚΔΟΣΗ., ΑΘΗΝΑ 1994, Γ΄ ΕΚΔ. 2003

“ΠΡΩΤΑ ΕΓΩ, ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ;”



π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
ΒΗΜΑΤΑ

“Ὁ δέ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῶ σπείροντι καί ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσαι καί πληθύναι τόν σπόρον ὑμῶν καί αὐξήσαι τά γενήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν” (Β᾽ Κορινθίους, 9, 10)

“Και εκείνος που χορηγεί άφθονα σπόρο στον σπορέα και άρτο για τροφή θα χορηγήσει και θα πληθύνει τον σπόρο σας και θα αυξήσει τους καρπούς της αγαθοεργίας σας”

“Δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες την γην” (Ησαΐας, 26, 9) μας λέει η Παλαιά Διαθήκη. Στους καιρούς μας δίκαιο θεωρείται ό,τι μας συμφέρει. Ακόμη και σε περιπτώσεις που έχουμε εμφανή την παράβαση των ηθικών κανόνων ή και των ανθρώπινων νόμων, το εγώ μας βρίσκει δικαιολογίες, προκειμένου να μην κατακριθεί από τους ανθρώπους, να ικανοποιηθεί ότι δεν φταίει, να ευχαριστηθεί ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από αυτό. Δίκαιο είναι να ικανοποιούμε τις επιθυμίες και τα πάθη μας. Δίκαιο είναι να είμαστε ευχαριστημένοι, ανεξάρτητα αν ο τρόπος είναι σύμφωνος με ό,τι η παράδοση, η ανθρωπιά, η ισορροπία υποδεικνύουν. Δίκαιο είναι το δικαίωμά μας να να είναι πιο πάνω από το δικαίωμα του άλλου. Και έχουμε την δυνατότητα να επιβάλλουμε το δίκιο μας με κάθε τρόπο, ακόμη και με την βία. 
Γι᾽ αυτό και σημάδι κατατεθέν του πολιτισμού μας είναι η εικονική βία των ταινιών, των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, της ταύτισης των “καλών” με τους εκδικητές και τους εξολοθρευτές του κακού που προσωποποιείται όχι στον διάβολο, αλλά σε ανθρώπους. Και οι άνθρωποι αυτοί γίνονται απόλυτα κακοί, που πρέπει να εξοντωθούν! Γι᾽ αυτό και σημάδι κατατεθέν του πολιτισμού είναι η κυνική δικαιολόγηση της επιβολής των ισχυρών του κόσμου με κάθε μέσο εις βάρος των αδύναμων, η εσκεμμένη απόκρυψη όψεων του κάδρου, για να μη φαίνεται συνολικά τι πραγματικά ισχύει.

Ο απόστολος Παύλος, γράφοντας στους Κορινθίους, προτρέπει να αυξάνονται οι καρποί της δικαιοσύνης τους, διά της πίστεως σ᾽ Αυτόν που χορηγεί τα πάντα που καλύπτουν τις υλικές ανάγκες των ανθρώπων. Δεν αγνοεί ότι ο άνθρωπος αισθάνεται ως πρώτη του ανάγκη την επιβίωση. Παλεύει να έχει εκείνα τα υλικά αγαθά που θα τον κάνουν να αισθάνεται αυτάρκης. Να έχει την υγεία.  Να έχει  τον τόπο που κατοικεί. Να αισθάνεται ασφαλής, ότι δεν κινδυνεύει η ζωή του. Ο άνθρωπος όμως έχει ανάγκη να μην είναι υποδουλωμένος στην επιβίωση. Να μπορεί να είναι ελεύθερος να σκέφτεται και να συνομιλεί και να εκφράζει τις απόψεις του. Να μπορεί να κοινωνεί με τον πλησίον του. Και γι᾽αυτό ο Παύλος ουσιαστικά θέτει μία προϋπόθεση για να μην γίνει η ζωή επιβίωση: την δικαιοσύνη και τα έργα της. 

Η προτροπή του αποστόλου είναι μία υπόμνηση σε όλους μας. Ότι την επιβίωσή μας πρωτίστως την οφείλουμε στον Δημιουργό μας, ο Οποίος προνοεί για μας και γεννά τις προϋποθέσεις ώστε να έχουμε “τον επιούσιον άρτον”. Σ᾽ Αυτόν λογοδοτούμε και σ᾽Αυτόν θα κληθούμε να ἐχουμε “καλήν απολογίαν επί του φοβερού βήματός Του”. Η επιβίωσή μας όμως δεν είναι αρκετή, για να έχει η ζωή μας αυθεντικό νόημα. Χρειάζεται η δικαιοσύνη, η οποία είναι υπακοή στο θέλημα του Δοτήρα Κυρίου και έμπρακτη ανάδειξη του ήθους της πίστεως. Και τα έργα της δικαιοσύνης είναι έργα αγάπης. 
 Είναι το “ευχαριστώ” στον Δωρεοδότη. Είναι η ελεημοσύνη στον πλησίον με ιλαρή καρδιά. Είναι η απλότητα και η αγάπη.
 Είναι ο αγώνας εναντίον του παλαιού ανθρώπου μέσα μας, όχι για να δοξαστούμε, αλλά γιατί όποιος νικά τα πάθη του, μπορεί να αγαπά περισσότερο και να γίνεται λυχνάρι στο σκοτάδι της ζωής. Είναι το αίσθημα του δικαίου που δεν έχει να κάνει με το συμφέρον μας, αλλά με το θέλημα του Θεού. Δίκαιο είναι ό,τι φανερώνει αγάπη. Ό,τι μας κάνει να μοιραζόμαστε τον πλούτο, όχι μόνο τον υλικό, αλλά και της εξουσίας μας, της γνώσης μας, των χαρισμάτων μας. Δίκαιο είναι να είμαστε ένα με τους συνανθρώπους μας μέσα στην Εκκλησία. Δίκαιο είναι η ψυχή μας να είναι ευαίσθητη στο κακό και να μην το αποδέχεται ούτε να το αποθεώνει. Δίκαιο είναι εκτός από την στηλίτευση του κακού να γινόμαστε παράδειγμα αγαθωσύνης, συγχωρητικότητας, ταπεινής καρδιάς.

Είναι δύσκολο να βάλουμε στην άκρη την απόλυτη προτεραιότητα του “εγώ” μας. Να αγαπήσουμε και να μοιραστούμε. Να παραιτηθούμε από το “πρώτα εγώ”, “πρώτα τα δικαιώματά μου” και να γίνουμε  γενήτορες έργων δικαιοσύνης, αγάπης, προσφοράς, θυσίας. Αυτός ο δρόμος συνήθως είναι μοναχικός κατά άνθρωπον, αλλά γεμάτος Χριστό! Και είναι δυνατός ο Θεός κάθε χάρη να την κάνει να περισσέψει και σε μας!

Κέρκυρα, 20 Οκτωβρίου 2019
Κυριακή ΣΤ᾽Λουκά


Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Δύο νάνοι Μοναχοί από την Κρήτη



Υπήρχαν δυο νάνοι, ο νάνος μοναχός Αβερίκιο (ΜονήΤοπλού) και ο άγιος νάνος Ιωακείμ (Μονή Κουδουμά) 

Cretanmagazine

 
Μονή Τοπλού, 1899. Δυο μοναχοί, ο ένας νάνος! Από αριστερά ο νάνος μοναχός Αβερίκιο, στο κέντρο ο μοναχός Χατζή Γερμανός και δεξιά ο συνοδός της αποστολής Alvise Cafato. Φωτογραφία από τη συλλογή του Ιταλού βοτανολόγου, γεωγράφου, εθνολόγου, Antonio Baldacci στην εταιρεία: Società Geografica Italiana

Αν κάποιος αναζητά σύγχρονους αγίους, ας πάει στον Κουδουμά. Βέβαια, οι άγιοι προτιμούν να κρύβονται, αλλά μια συζήτηση με τους πατέρες της μονής είμαι βέβαιος ότι θ’ αποκαλύψει σε κάθε ειλικρινή πνευματικό αναζητητή έναν κόσμο που ο ίδιος ούτε που γνώριζε ότι υπάρχει.

Το «Ιωακειμάκι» ή «Καλογεράκι», όπως τον αποκαλούσαν, έζησε εκεί μια ζωή πνευματικού αγώνα, προσευχής και συμμετοχής στα άγια μυστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας και έφτασε σε μεγάλο ύψος αγιότητας. Ο μικροσκοπικός άνθρωπος έγινε διορατικός διδάσκαλος των «ψηλών» ανθρώπων, γεμάτος χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. 



Ένα χαριτωμένο περιστατικό, που φανερώνει το πνεύμα του, συνέβη όταν τον επισκέφτηκαν κάποιοι συγχωριανοί του, φέρνοντάς του δώρο ένα βουργιάλι φρούτα (αχλάδια ή σταφύλια, δε θυμούμαι καλά). Όμως αυτά που είχανε κόψει από τη δική τους περιουσία τους είχανε φανεί λίγα και περνώντας από κάποιο ξένο χωράφι ή αμπέλι (είπα, δε θυμάμαι τι φρούτα ήταν) κόψανε κι άλλα και γεμίσανε το βουργιάλι. Μόλις φτάσανε, το Καλογεράκι άδειασε χάμω το βουργιάλι και τους είπε: «Άντες εδά να τα μοιράσομενε. Αυτό δικό σου, αυτό δικό σου, αυτό δικό μου…» και τους έδωσε πίσω όλα τα φρούτα που είχανε κόψει από ξένο μαξούλι, κρατώντας μόνο ό,τι είχανε φέρει από τα δικά τους.

Η ιστορία αυτή φανερώνει όχι μόνο το διορατικό του χάρισμα, αλλά και τη διακριτικότητά του – δεν τους μάλωσε, αλλά τους δίδαξε με έμμεσο τρόπο. Εξάλλου η συγχώρεση προς τους εχθρούς ήταν ένα βασικό θέμα στη διδασκαλία του.

Ο γέροντας κοιμήθηκε το 1948 και ο τόπος της ταφής του παραμένει μυστήριο μέχρι σήμερα. Μαρτυρούνται ωστόσο εμφανίσεις του μετά θάνατον, από το 1954 ώς το 1970. Στον Κουδουμά σώζεται ένα σκαμνάκι με την επιγραφή «Μνήσθητι, Κύριε, του αναξίου δούλου σου Ιωακείμ του Βηματάρη» (= βοηθού στο Άγιο Βήμα, δηλ. στο Ιερό).

Έτσι λοιπόν και οι νάνοι έχουν τον άγιό τους.

Όπως και τα ορφανά, αλλά και τα παιδιά της φυλακής έχουν τον άγιό τους (τον άγιο Μάμα, που γεννήθηκε στη φυλακή, όπου οι γονείς του θανατώθηκαν για την πίστη τους, και μεγάλωσε με θετή μητέρα), αλλά και κάθε κοινωνική ομάδα – και οι ΑμεΑ και οι περιθωριακοί και οι πλούσιοι και οι διάσημοι και οι πόρνες και οι ληστές και οι ομοφυλόφιλοι – έχουν τους αγίους τους, που βέβαια πολλές φορές έγιναν άγιοι αφήνοντας το δρόμο που είχαν πάρει στην αρχή και ακολουθώντας έναν άλλο δρόμο, γεμάτο μετάνοια, αγάπη και Φως, το δρόμο του Χριστού…

Και κάθε επάγγελμα φυσικά έχει τον άγιό του.
Ο γέροντας Ιωακείμ του Κουδουμά, ο Βραχύσωμος και Αγένειος (χωρίς γένια), όπως χαρακτηρίζεται, ο γέροντας Ιωακείμ του Ρεθύμνου και του Μυλοποτάμου, δεν είναι ακόμη αναγνωρισμένος επίσημα ως άγιος, αλλά είναι αναγνωρισμένος στη συνείδηση του λαού. Η ζωή του φανερώνει πως σε όποια θέση κι αν είμαστε ανοίγεται μπροστά μας ο δρόμος της επιτυχίας – της αληθινής επιτυχίας, που απαιτεί μεν θυσίες, όπως κάθε στόχος, αλλά φέρνει ευτυχία που συνεχίζεται στην αιωνιότητα.

Τις φωτογραφίες δημοσίσυσε η κα Helene Semanderes

Του αγίου Αρτεμίου και άλλων φίλων...


Μια πρόσκληση:

Ο άγιος Ούαρος & η αγία Κλεοπάτρα, η μάνα που "έχασε" το παιδί της (19 Οκτωβρίου)...

St Artemios the Great Martyr of Antioch & St Matrona of Chios — Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυρας & αγία Ματρώνα της Χίου (20 Οκτ.)


ΑΓΙΟΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΚΟΛΑ - Ο 12χρονος μάρτυρας του κεραυνού!...
 

Συμπληρωματικά:

Άγιος Αρτέμιος ο Μεγαλομάρτυρας
Οσία Ματρώνα η Χιοπολίτιδα, η θαυματουργή
Ανακομιδή Ιερών λειψάνων του Οσίου Γερασίμου του Νέου Ασκητή, του Πελοποννήσιου
Άγιοι Εβόρης και Ενόης
Άγιοι Ζεβινάς, Γερμανός, Νικηφόρος και Αντωνίνος
Αγία Μαναθώ η παρθένος
Άγιος Βασίλειος επίσκοπος Τραπεζούντας
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Οσίου Γρηγορίου Καλλίδη
Σύναξη των Αγίων Κρητών Πατέρων των Οικουμενικών Συνόδων