Παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ για το ρόλο της (ιδιωτικής και ΜΗ ελληνικής) Τράπεζας της Ελλάδος (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ σημαντικό!)

 

Το σκάνδαλο του ότι η περίφημη Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι δημόσια, αλλά ιδιωτική, και κατά το μεγαλύτερο ποσοστό ΜΗ ελληνική, είναι ένα μόνιμο αγκάθι στην εθνική μας ανεξαρτησία, που δε βλέπουμε να απασχολεί τους Έλληνες πολιτικούς.

Για να μην τρελαινόμαστε, ορίστε πολύ απλά τι γράφει για την Τράπεζα της Ελλάδος η Βικιπαίδεια:

Η Τράπεζα της Ελλάδος δεν είναι κρατική αλλά Ανώνυμη Εταιρεία. Έχει ειδικά προνόμια, ειδικές αρμοδιότητες αλλά και περιορισμούς, όπως ότι δεν μπορεί να λειτουργεί ως εμπορική τράπεζα και το ποσοστό του ελληνικού κράτους στη μετοχική της σύνθεση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 35% όπως ορίζεται στο καταστατικό της (αρχικώς το όριο αυτό ήταν 10%). Διαφέρει από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία διατηρούσε το προνόμιο έκδοσης χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.
Κατά τη διατύπωση του άρθρου 29 του καταστατικού, «Ο Διοικητής και οι Υποδιοικητές διορίζονται για μία εξαετία, με Προεδρικό Διάταγμα, μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου, κατόπιν προτάσεως του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας». Το κύρος και η ισχύς της θέσης είναι τέτοια ώστε πολλοί πρώην Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος έχουν μετέπειτα τοποθετηθεί ως Υπουργοί σε διάφορες Κυβερνήσεις, ενώ τέσσερις από αυτούς (Αλέξανδρος Διομήδης, Εμμανουήλ Τσουδερός, Ξενοφών Ζολώτας και Λουκάς Παπαδήμος) έχουν διατελέσει Πρωθυπουργοί της χώρας σε έκτακτες περιπτώσεις.
Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους η Τράπεζα της Ελλάδος και τα μέλη των οργάνων της δεν ζητούν ούτε δέχονται οδηγίες από την Κυβέρνηση. Βάσει του καταστατικού, κανείς αντιπρόσωπος του Δημοσίου δεν έχει δικαίωμα να ελέγξει τα βιβλία της τράπεζας σε κανένα από τα καταστήματά της, πλην του επιτρόπου του κράτους, ο οποίος μπορεί να ζητήσει στοιχεία αλλά υποχρεούται να τηρεί αυστηρή εχεμύθεια. ...

Για το φλέγον αυτό θέμα κατέθεσε ερώτηση στην κυβέρνηση η ΝΙΚΗ μέσω του βουλευτή Θεσσαλονίκης Ν. Παπαδόπουλου.

Το ταπεινό μας ιστολόγιο παρακαλεί όλους τους επισκέπτες του να διαβάσετε το κείμενο της ερώτησης και να παρακολουθήσετε το βίντεο με τη συζήτηση που έγινε στη Βουλή. Και στη συνέχεια, αν φυσικά συμφωνείτε, να το προωθήσετε παντού. Είναι μέγιστο θέμα εθνικής ανεξαρτησίας, άγνωστο στους πολλούς και ανέγγιχτο πολιτικά. Αν συμφωνείτε. Ευχαριστώ. 

Το κείμενο της ερώτησης:
https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c0d5184d-7550-4265-8e0b-078e1bc7375a/12548240.pdf

Αθήνα, 05.04.2024

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Κωστή Χατζηδάκη

Θέμα: «Λειτουργία και Ρόλος της Τράπεζας της Ελλάδος»

Κύριε Υπουργέ

Πρόσφατα, σε επίκαιρη ερώτηση που έγινε σχετικά με την επιβολή προμήθειας στους Καταθετικούς λογαριασμούς, απαντήσατε ότι «Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι η μόνη αρμόδια για την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων… και το Υπουργείο δεν μπορεί να επεμβαίνει στην τιμολογιακή πολιτική και για λόγους ανταγωνισμού και για λόγους ουσίας».

Η απάντηση αυτή θα ήταν ικανοποιητική αν η Τράπεζα της Ελλάδος λειτουργούσε για τα συμφέροντα του Ελληνικού Λαού.

Διαβάζοντας όμως όσα καθορίζονται στο Καταστατικό της, συνάγονται τα εξής συμπεράσματα για τον ρόλο της:

- Μπορεί να καθορίζει την νομισματική πολιτική του κράτους, αλλά το Ελληνικό Δημόσιο δεν έχει κανένα δικαίωμα σε αυτήν, ούτε μπορεί να κάνει οποιονδήποτε έλεγχο στον τρόπο λειτουργίας και στα οικονομικά αποτελέσματα της.

- Κατέχει και διαχειρίζεται τα επίσημα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας, στα οποία περιλαμβάνεται και ο χρυσός.

- Είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο, δηλαδή έχει εμπορική λειτουργία, είναι επενδυτής και ταυτόχρονα ελεγκτής της νομισματικής πολιτικής του Κράτους, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με ποιο τρόπο διασφαλίζεται ότι δεν ενεργεί με γνώμονα την κερδοσκοπία.

- Οι κάτοχοι του μετοχικού κεφαλαίου της ΤτΕ είναι άγνωστοι στον ελληνικό λαό και δεν γνωρίζουμε εάν εκπροσωπούν ξένα συμφέροντα;

Εν όψει όλων των παραπάνω

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών:

1) Για ποιο λόγο δημόσιου συμφέροντος η Τράπεζα της Ελλάδος, δεν ελέγχεται από το Δημόσιο, ενώ έχει τόσο σημαντικές αρμοδιότητες στην οικονομική ζωή της Ελλάδος;

2) Ποιοι είναι οι Μέτοχοι της ΤτΕ και γατί δεν δημοσιεύεται η σύνθεση του μετοχικού κεφαλαίου της;

Ο ερωτών Βουλευτής

Νικόλαος Δ. Παπαδόπουλος 

Ο διάλογος στη Βουλή, με τις απαντήσεις της Κυβέρνησης (διά του υφυπουργού Οικονομικών Χ. Θεοχάρη) και τη δευτερολογία του βουλευτή της ΝΙΚΗΣ (από εδώ):

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: Μήπως ακόμη ένα εργαλείο καταδυνάστευσης του ταλαιπωρημένου ελληνικού λαού; 

 

Δείτε επίσης, παρακαλώ: Η ΝΙΚΗ για την απληστία των τραπεζών, ΛΑΡΚΟ, Κόσοβο, απογευματινά χειρουργεία & Νέα Τάξη Πραγμάτων («Big Βρυξέλες»)

Από το κοινοβουλευτικό έργο της ΝΙΚΗΣ 

Η απληστία των συστημικών τραπεζών και οι ανακεφαλαιοποιήσεις τους που επιβάρυναν το Δημόσιο Χρέος 

Τράπεζα της Ελλάδος: Άλλος ένας μηχανισμός ξενοκρατίας στην Ελλάδα (συνέχεια της παρέμβασης)

Σταυρό Διαλέγει ο Θεός Ξαφνικά

 

Του αρχιμανδριτου Μελέτιου Βαδραχάνη

ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Το κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με τον κάθε σταυρό που έρχεται στη ζωή μας είναι ότι δεν τον διαλέγουμε εμείς αλλά ο Θεός. Δεν έχουμε καμμία δυνατότητα επιλογής. Επίσης μεγάλο πρόβλημα είναι η ξαφνική εμφάνιση του σταυρού στην ζωή μας. Στα καλά καθούμενα και μάλιστα όταν δεν το περιμέναμε.

Όταν κάποιος αποφασίσει να υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις του στρατού (καταδρομείς, αλεξιπτωτιστές, βατραχάνθρωποι, πεζοναύτες), γνωρίζει ότι η εκπαίδευση είναι σκληρή, οι απαιτήσεις υπεράνθρωπες, ο κίνδυνος μεγάλος. Κύρια άσκηση στις δυνάμεις αυτές είναι, η ξαφνική και απρόσμενη διαταγή για εκτέλεση δύσκολων αποστολών, με κόπο ασυνήθιστο και ενέργεια εξοντωτική.

Αλλά, επειδή αυτός που κατατάσσεται το θέλει και το επιθυμεί, είτε για δόξα είτε για περιπέτεια είτε για να μεθύσει από τις ορμόνες που παράγει ο οργανισμός όταν κινδυνεύει, συμμετέχει σε όλα τα γυμνάσματα που απαιτούνται με όρεξη-πόθο-πείσμα και χαίρεται όταν επιλεγεί για τις δυνάμεις αυτές.

Αν όμως κάποιος αναγκαστεί να υπηρετήσει, χωρίς να το θέλει, τότε η ζωή του γίνεται κόλαση και η κάθε προσπάθειά του αποβλέπει στο πως να ξεφύγει από την εκπαίδευση αυτή.

Έτσι και στη ζωή μας, όταν έρθει σταυρός που δεν διαλέξαμε και δεν περιμέναμε, ενώ συγχρόνως δεν αγωνιζόμαστε να γνωρίσουμε και να βιώσουμε τις εντολές του ευαγγελίου ούτε εμπνέεται η ζωή μας από αυτές, τότε αγανακτούμε, απελπιζόμαστε, τα βάζουμε με τον Θεό, καταριόμαστε το πεπρωμένο μας και άλλα πολλά.

Είμαστε νέοι και υγιείς και ξαφνικά αποκτούμε ανίατη νόσο ή μένουμε ανάπηροι· παντρευόμαστε και αναπάντεχα πεθαίνει ο σύντροφος της ζωής μας· αποκτούμε παιδιά που εμφανίζουν προβλήματα διάφορα ή είναι προβληματικά τα ίδια εξαιτίας λάθος επιλογών τους ή σκοτώνονται σε δυστύχημα ή φονεύονται από εγκληματίες· ζούμε άνετα και όμορφα και έρχεται ξαφνικά ένας σεισμός, μια πλημμύρα, μια πυρκαγιά και δεν μένει τίποτα όρθιο. Να μερικά τραγικά συμβάντα που έρχονται ξαφνικά να ανατινάξουν κάθε επίγεια ευτυχία μας.

Πως θα τα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά; Πως δεν θα απελπιστούμε και δεν θα καταρεύσουμε; Πως δεν θα στραφούμε στην αυτοκτονία-ευθανασία, στα ναρκωτικά, στα ηρεμιστικά, στο μεθύσι ή και σε άλλους θεούς και πρακτικές έξω από την πίστη μας; Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες απαντήσεις, χωρίς βέβαια να εξαντλούμε το θέμα, το οποίο είναι τεράστιο και απαιτεί μεγάλη περαιτέρω έρευνα.

α´. Την μάχη αντιμετωπίσεως του κάθε σταυρού δεν μπορούμε να την δώσουμε μόνοι μας.

Θα την δώσει ο χριστιανός καταφεύγοντας εις Εκείνον, ο Οποίος του δίδει και τον σταυρόν. Η προσευχή είναι το κύριο βοηθητικό μέσο και βεβαίως ο εν γένει αγιασμός του κάθε ανθρώπου. Μόνος του ο χριστιανός δεν μπορεί να τα επιτύχει αυτά. Εκ προτέρου είναι βέβαιον ότι θα αποτύχει. Και εκείνος ο οποίος θα πει ότι εγώ αισθάνομαι τον εαυτό μου με δυνάμεις και αν θέλω μπορώ, εμπαίζει τον εαυτό του. Χρειάζεται προσευχή με ένταση, συνεχή προσπάθεια, ακαταπόνητη και ασταμάτητη. Ένας από τους βασικούς λόγους που έρχεται ο σταυρός είναι για να προσευχηθούμε. «Κύριε, εν θλίψει εμνήσθην σου (Ησ. 26,16). Η ησυχία, ή άνετη και απερίσπαστη ζωή μας κοιμίζει και εξουδετερώνει κάθε ενέργεια και προσπάθεια προς νήψη, άσκηση, μετάνοια.

β´. Όσον μπορούμε αυτή την μάχη να την διεξάγουμε μαζί με άλλους αδελφούς.

«Ου γαρ εισί δύο ή τρεις συνηγμένοι στο εμόν όνομα, εκεί ειμί εν μέσω αυτών» (Ματθ. 18,20). Όπου ο Θεός μας έχει δώσει την δυνατότητα ενός αδελφού, μιας αδελφής που θα ανοίξουμε την καρδιά μας που θα πούμε τον πόνο μας, μη την αφήνουμε αυτή την δυνατότητα, τάχα από μία υπερηφάνεια ή τάχα να μη ζαλίσουμε, να μη κουράσουμε τον άλλον. Υποχρέωση και του άλλου είναι να κουρασθεί από μας και εμείς πάλι να τον ξεκουράσουμε αλλιώς. Εκεί υπάγεται και η χρησιμοποίηση της βοηθείας, την οποία η Εκκλησία παρέχει εις τον άνθρωπο, εκεί υπάγεται γενικώς το ότι ο σταυρός είναι το σύμβολον όχι του ατομισμού, αλλά είναι το σύμβολον της Εκκλησίας.

Ο εγωϊστής, ο ατομιστής άνθρωπος θα καταπλακωθεί από τον σταυρόν, μόνον με μια κοινή τοιαύτη αντίληψη, βοηθείται. Και ένας τέτοιος τρόπος είναι ίσως και ο ωραιότερος.

γ´. Να ξεχνάμε τον σταυρό μας αναλογιζόμενοι τον σταυρό των άλλων.

Πόσες φορές συνέβη να γνωρίσουμε ανθρώπους που αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν αφάνταστα μεγαλύτερους σταυρούς από εμάς. Κάποτε μια γυναίκα έχασε τον άνδρα της ενώ ήταν 60 ετών και έκλαιγε απαρηγόρητη. Κάποια άλλη χήρα, που πήγε να την συλλυπηθεί, την υπενθύμισε ότι εκείνη έχασε τον άνδρα της από δυστύχημα ενώ ήταν μόλις 22 ετών και με δύο μικρά παιδιά. Τότε η γυναίκα σταμάτησε να κλαίει, γιατί σκέφθηκε υπάρχουν και χειρότερα.

δ´. Ας έχουμε ως πρότυπο τον Σίμωνα τον Κυρηναίο

που τον αγγάρευσαν, ενώ γύριζε κατακουρασμένος από τον αγρό του και την πολύωρη εργασία του, για να σηκώσει τον σταυρό του Κυρίου (Μαρκ. 15,21). Αυτή η συμμετοχή του στο μαρτύριο του Χριστού και η συμπαράσταση του τον αγίασε και τον αξίωσε της τιμής που απολαμβάνει μέσα στην Εκκλησία μας. Ας αντιμετωπίσουμε λοιπόν το σταυρό μας, βοηθώντας τους άλλους να σηκώσουν τον σταυρό τους. Έτσι θα αξιωθούμε και εμείς κάποιος Κυρηναίος να μας βοηθήσει στην άρση του δικού μας σταυρού.

ε´. Να σκεπτόμαστε ότι υπάρχει σκοπιμότητα του Θεού που μας δίδει σταυρό.

Όταν είμαστε άρρωστοι, να ξέρουμε δεν υπάρχει αναίτια και χωρίς σκοπιμότητα αυτή η αρρώστια.

Όταν έχουμε τροχαία ατυχήματα, βλάβες αυτοκινήτου, είτε από αμέλεια δική μας είτε των άλλων, να ξέρουμε ότι υπάρχει σκοπιμότητα.

Όταν έχουμε δυσκολίες, φερ’ ειπείν οικονομικές, εξυπηρετείται θεία σκοπιμότης με τις δυσκολίες μας αυτές.

Κι όταν έχουμε πνευματικές δυσκολίες με τον εαυτό μας, όταν βλέπουμε ότι δεν προχωρούν τα πράγματα όσο καλά θα έπρεπε να προχωρούν εις το έθνος μας, εις το σπίτι μας, εις την Εκκλησία, παντού, να έχουμε υπ’ όψη μας το «μακάριοι οι πενθούντες ότι αυτοί παρακληθήσονται» (Ματθ. 5,4). Μόνο και μόνο για το πνευματικό αυτό πένθος και για την ανάλογη παράκληση που θα λάβουμε, αξίζει η εμφάνιση δυσκολιών στη ζωή μας.

στ´. Εν τέλει ο σταυρός είναι ευεργεσία του Θεού για μας.

Οποιοσδήποτε διαβάσει ιστορία ή παρατηρήσει από μόνος του την ζωή, θα διαπιστώσει ότι εκείνοι οι λαοί πρόκοψαν, οι οποίοι είχαν να αγωνισθούν με εμπόδια και αντιξοότητες. Αντίθετα, όταν ήρθαν γενεές οι οποίες τα βρήκαν όλα έτοιμα, άρχισε η κατάπτωση. Τα παιδιά που αναγκάζονται να στρώσουν το τραπέζι της ζωής μόνα τους, παίρνουν δύναμη και ευεξία την οποίαν δεν έχουν τα παιδιά που τα βρίσκουν όλα στρωμένα.

Συνεπώς πρέπει να καταλάβει ο άνθρωπος, ότι δεν μπορούσε να αφήσει ο Θεός τον σταυρό, εάν δεν ήταν αυτός ένας τρόπος ευεργεσίας προς τον άνθρωπο. Ο Θεός είναι αγάπη και δεν μπορεί να επιτρέψει καταστάσεις και γεγονότα που δεν αποσκοπούν στο καλό μας.

Εν τέλει και οι εντολές του, που είναι σταυρικές κι αυτές, είναι για να μας ευεργετήσει ο Θεός και όχι για να μας παιδέψει απλώς. Αν αγωνιζόμαστε να τις τηρήσουμε και αν φροντίζουμε να μας εμπνέουν στη στράτα της ζωής μας, τότε η ξαφνική και διαλεγμένη από τον Θεό σταυρική ευεργεσία, όχι μόνο δεν θα μας εκπλήττει και δεν θα μας νευριάζει, αλλά αντιθέτως θα μας οδηγεί σε δοξολογία και ευχαριστία προς τον Θεό. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν λοιπόν.

Ιστολόγιο "ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ"

Και πάλι στο στόχαστρο το άβατο του Αγίου Όρους

Νικόδημος Καλλιντέρης 

 

Και πάλι στο στόχαστρο το Περιβόλι της Παναγίας!

Δύο καλλιτέχνιδες, η Sandrine Cheyrol και η Ειρήνη Καραγιαννοπούλου, από φεμινιστικά κίνητρα ορμώμενες δημιούργησαν ένα 60λεπτο ντοκιμαντέρ με θέμα την αυστηρή απαγόρευση της εισόδου λόγω του καθεστώτος του αβάτου «στο μισό πληθυσμό της γης σε μια περιοχή τεράστια σε μέγεθος σε ομορφιά αλλά και σε ιστορικό πλούτο»! Η συγκεκριμένη βιντεοταινία έκανε πρεμιέρα στο περσινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

Τώρα το ντοκιμαντέρ επανέρχεται στην επιφάνεια ξανά καθώς κάποια μέσα ενημέρωσης με διάφορες αφορμές προωθούν το «προοδευτικό» και «ανατρεπτικό» έργο των δύο καλλιτέχνιδων. Σήμερα (8/4) σε σχετική εκτενή συνέντευξη που παραχώρησαν δηλώνουν με περίσσιο και αθεολόγητο θράσος ότι «το Άγιο Όρος για μας που δεν μπορούμε να το επισκεφθούμε είναι ένα σύνολο απαγορεύσεων και αντιλήψεων που τοποθετούν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο μεσαίωνα»!

Η Πατρίδα μας οφείλει να το καυχάται ότι «έδωσε ο Θεός» να βρίσκεται στην επικράτειά της αυτό το ευλογημένο κομμάτι γης που κουβάλησε και κουβαλά χαριτωμένους ανθρώπους! Η βαριά αγιοπατερική παράδοση της Αγιώνυμης Πολιτείας αποτελεί τον μόνο τρόπο εξουδετέρωσης της πολύπλευρης φθοράς που έχει κατακλύσει τον μάταιο τούτο κόσμο... Αν ο πνευματικός αγώνας που δίνουν αενάως οι Αγιορείτες Πατέρες στα Κελλιά τους σταματούσε, η φθορά θα μας συνέτριβε!

Γράφει ο αείμνηστος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. Νικόλαος Πανταζόπουλος στο εξαίρετο βιβλίο του με τίτλο «Ο ελληνικός κοινοτισμός και η νεοελληνική κοινοτική παράδοση»:

«Στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν ακόμα πολλές παραδοσιακές κοινότητες, αλλ' ο αριθμός τους συνεχώς μειώνεται, η εξωτερική τους εμφάνιση αλλοιώνεται και το έμψυχο υλικό τους διαβρώνεται από τη μετανάστευση και την υλιστική αντίληψη για τη ζωή, σε τρόπο ώστε να κινδυνεύουν να χάσουν την παραδοσιακή πολιτιστική τους ταυτότητα. Σαν μοναδικό από κάθε άποψη υπόδειγμα επιβιώσεως γνήσιας κοινοτικής παραδόσεως στις μέρες μας προσφέρεται η κοινότητα του Αγίου Όρους».

Το άβατο του Αγίου Όρους και τα μάτια μας, λοιπόν!

 

*****

 

Συμπλήρωμα: υπενθυμίζουμε ένα παλιό άρθρο της αριστερής (αλλά ορθόδοξης χριστιανής) κ. Λιάνας Κανέλλη υπέρ του Άβατου του Αγίου Όρους: Το άβατον του Αγίου Όρους και... οι δήθεν δημοκράτες

Αναδημοσίευση από το ωραίο ιστολόγιο Ορθόδοξη Γυναίκα.

Μεταξύ άλλων γράφει:

 

"... Θα με κοίταζαν ωσάν κάτοικο άλλου πλανήτη αν τους έλεγα πως, όποιος προσπαθήσει να παραβιάσει το Άβατον θα βρει σ' αυτό το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής ως άπαρτο ανάχωμα, πρώτες και καλύτερες τις γυναίκες αυτού του τόπου που δεν μετράνε την «ελευθερία» και τα «δικαιώματα τους» με το μέτρο που κονταίνει την πίστη των ανδρών τους. Πως δεν συλλογίζονται με το μέτρο των δήθεν δημοκρατών που καμώνονται τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποδέχονται την αποικιοκρατική πολιτική, τα στρατηγικά συμφέροντα με χώρες βαφτισμένες «χώρες του τρίτου κόσμου» και το εμπάργκο στα παιδάκια του Ιράκ, ως το απαραίτητο μέτρο συνετισμού της ηγεσίας τους. ..."

"...Είναι παράλογο, λοιπόν, το Άβατον; Πόσο; Ίσως. Όχι τόσο για μας όσο το... πολιτισμένο γεγονός να υπάρχουν κέντρα διασκέδασης στη Δύση όπου οι πορτιέρηδες αποφασίζουν ποιος μπαίνει μέσα και ποιος όχι, με μόνο κριτήριο την όψη, τα ρούχα και τον... αέρα κοσμικότητας που αποπνέουν. Πώς να το καταλάβει το Άβατον αυτή η Δύση; Που ό,τι δεν κατανοεί, όπου αδυνατεί να αισθανθεί τον όποιο Άλλο με συγκατάβαση, όταν δεν μπορεί να ηθικολογήσει κατά τα καλά και συμφέροντα της, επεμβαίνει, κατακτά, καταπιέζει, βιαίως «εκπολιτίζει», πλούσια σε προσχήματα και λογικοφανή τεχνάσματα, χρήματα και όπλα, βέτο σε διεθνείς οργανισμούς κι άλλα πολλά παρόμοια. ..."

Ο Ρίτσαρντ Ντώκινς (το παγκόσμιο σύμβολο του αθεϊσμού) θλίβεται με την υποχώρηση του Χριστιανισμού στη Δύση

Νικόδημος Καλλιντέρης
Ρομφαία / ΟΟΔΕ

Σε μια πολύ πρόσφατη συνέντευξή του στον λονδρέζικο ραδιοφωνικό σταθμό LBC^[1] o Καθηγητής Εξελικτικής Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Richard Dawkins, παγκοσμίως γνωστός για τις σκληρές αθεϊστικές αντιλήψεις του, δήλωσε ότι είναι θλιμμένος βαθύτατα για τη απωλεσθείσα επιρροή του Χριστιανισμού, φτάνοντας στο σημείο να παραδέχεται ότι «πολιτιστικά» ο ίδιος είναι Χριστιανός (“cultural Christian”).

Και να συμπληρώνει ότι «νιώθω σαν στο σπίτι μου με το χριστιανικό ήθος. Αν είχα να επιλέξω μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ, θα επέλεγα κάθε φορά τον Χριστιανισμό».^[2]

 

Ο 83χρονος Καθηγητής έχει επηρεάσει όσο λίγοι την πολιτικοφιλοσοφική σκέψη και επιστήμη στον δυτικό κόσμο και η φήμη του είναι συνδεδεμένη με την ανοιχτή αντίθεσή του στη θρησκευτική πίστη γενικώς αλλά και με τη στοχευμένη αποστροφή του προς τον Χριστιανισμό ειδικότερα.

Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της επιρροής του και στον τόπο μας, αρκεί να μελετήσει επιστημονικά κείμενα Ελλήνων Καθηγητών Φιλοσοφίας, Νομικής, Θεολογίας και άλλων κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών, στα οποία παρατίθενται αμέτρητες παραπομπές στο έργο του Dawkins.

 

Σήμερα, ενώ στην πατρίδα του τη Βρετανία ο Χριστιανισμός έχει εμφατικά υποχωρήσει και παρακμάσει τις τελευταίες δεκαετίες, ο ίδιος ανησυχεί πλέον για την ραγδαία επέλαση και επιρροή του Μωαμεθανισμού εκεί.

Ανακάλυψε κάπως ετεροχρονισμένα, δηλαδή, ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις τις οποίες λυσσαλέα πολέμησε για να καταστρέψει όσο λίγοι διανοητές, ήταν στην πραγματικότητα το θεμέλιο επάνω στο οποίο δομήθηκε ο δυτικός πολιτισμός! Και όταν το θεμέλιο καταστρέφεται τα αποτελέσματα είναι οδυνηρά… «Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα»…

 

Ο Dawkins ήδη από τη δεκαετία του 1980 με τον ορθολογιστικό τρόπο σκέψης του έγινε ευρύτερα γνωστός ως πολέμιος του Χριστιανισμού ενώ μετά τη δημοσίευση του βιβλίο του “The God Delusion” το 2006 («Η περί Θεού αυταπάτη»), ο Καθηγητής κατέστη ο «πρωθιερέας» και μια από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες του κινήματος των «Νεοαθεϊστών»^[3].

Αυτοί θεωρούν τους εαυτούς τους ως πρωτοπόρους του ορθολογισμού και της επιστήμης και επιδιώκουν να εξαλείψουν κάθε υπόλειμμα «θρησκευτικής ανοησίας και αυταπάτης», προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της δημιουργίας μιας πραγματικά «φιλελεύθερης» και κοσμικής κοινωνίας!

 

Το κίνημα των «Νεοαθεϊστών» διαμόρφωσε όλο το κοσμοθεωρητικό υπόβαθρο που αποτέλεσε το ιδεολογικοπολιτικό όχημα επάνω στο οποίο κινήθηκαν πολλές ακτιβιστικές οργανώσεις και πολιτικά κινήματα όπως οι «υπερ-φεμινίστριες», οι ενώσεις προώθησης και επιβολής στον δημόσιο βίο των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, το «αντιρατσιστικό» κίνημα, κ.λπ.

Με στρατηγική και προσεκτική μεθοδολογία οι «Νεοαθεϊστές» με προεξάρχοντα τον Dawkins παρουσίαζαν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και ιδίως τον Χριστιανισμό ως τους κύριους αντιπάλους της επιστημονικής αλήθειας.

Και εν πολλοίς κατόρθωσαν με την αγαστή αρωγή Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, των διεθνούς εμβέλειας Μ.Μ.Ε., των πιο έγκριτων εκδοτικών οίκων, μιας πανσπερμίας πολιτικών οργανώσεων και κινημάτων και με πληθώρα πανίσχυρων οικονομικών χορηγών να εκδιώξουν/εκκαθαρίσουν τον Χριστιανισμό από τον δημόσιο χώρο στις δυτικές χώρες και να επιβάλουν την αντικατάστασή του από τον ορθό λόγο.

 

Αλλά αντί να αντικατασταθεί ο Χριστιανισμός από τη λογική, αντικαταστάθηκε από την εμμονική και ιδεοληπτική άρνηση της πραγματικότητας, την οποία σήμερα αναγκάζεται να παραδεχτεί δημοσίως ο Dawkins.

To πιο ηχηρό ράπισμα κατά αυτής της νεοαθεϊστικής αυταπάτης ήρθε από την μεταναστευτική κρίση στον ευρωπαϊκό χώρο.

Την ώρα που εκατομμύρια μουσουλμάνοι ως επί το πλείστον μετανάστες από την Αφρική και την Ασία κατέκλυζαν ανεξέλεγκτα τα δυτικά κράτη, κατέστη ταχύτατα σαφές ότι η απουσία μιας συνεκτικής θρησκευτικής ταυτότητας άφηνε ανοχύρωτους τους γηγενείς πληθυσμούς στην εξελισσόμενη πολιτισμική και θρησκευτική επίθεση.

Κι ενώ οι ευρωπαϊκές ελίτ γαλουχημένες με τις αθεϊστικές, κοσμικές και ουδετερόθρησκες ιδέες του Dawkins δεν μπορούσαν να αρθρώσουν συγκροτημένο λόγο για να σταματήσουν την αθρόα εισροή του Ισλάμ στην Ευρώπη, οι μετανάστες άρχισαν να απολαμβάνουν την οικονομική ευημερία των δυτικών κοινωνιών αλλά ούτε κατ’ ελάχιστο δεν έδειξαν την πρόθεση να αφομοιωθούν από το χριστιανικό δυτικό πρότυπο που είχε πλέον καταστεί αδύναμο και παρηκμασμένο.

 

Ενόσω οι ιδεοληψίες του Dawkins και των οπαδών του αποδομούσαν συστηματικά τη χριστιανική θεώρηση της ζωής, ο Μωαμεθανισμός επεκτείνονταν ταχύτατα δημιουργώντας «γκέτο» σε πολλές περιοχές της δυτικές Ευρώπης προκειμένου να παραμείνουν καθαροί και ανεπηρέαστοι οι πιστοί μουσουλμάνοι από την «φιλελεύθερη» και άθρησκη προπαγάνδα των δυτικών.

Και όχι μόνον αυτό, αλλά η ισχυροποίηση του Ισλάμ στη Δύση συνετέλεσε στην θορυβώδη επιβολή του με ακτιβιστικές διαμαρτυρίες κατά των φεμινιστικών κινημάτων/εκδηλώσεων ή των «παρελάσεων υπερηφάνειας» των ομοφυλοφίλων ενώ η τρομοκρατία, οι σεξουαλικές επιθέσεις κατά γυναικών και η δημιουργία περιοχών απροσπέλαστων για τους χριστιανούς πολίτες έγινε κοινός τόπος στην Ευρώπη.

 

Ο Dawkins στην εν λόγω ραδιοφωνική του συνέντευξη, γεμάτος ανησυχία αναφέρεται στο γεγονός ότι το Ραμαζάνι αντικατέστησε το χριστιανικό Πάσχα ενώ οι εγκαταλελειμμένοι χριστιανικοί ναοί μετατράπηκαν σε τζαμιά. Στη συνέχεια δηλώνει βέβαια ότι νιώθει χαρούμενος όταν ακούει ότι λιγότεροι άνθρωποι είναι πιστοί Χριστιανοί αλλά λυπήθηκε όταν διαπίστωσε ότι οι θρησκευτικοί ύμνοι, τα χριστουγεννιάτικά κάλαντα ή οι χριστιανικές εκκλησίες που είναι συνδεδεμένα με την ιστορική παράδοση της Βρετανίας να δίνουν τη θέση τους σε έναν άλλο επιβαλλόμενο πολιτισμό.

Είναι τραγική η διαπίστωση ότι ο Dawkins με βάση τα λεγόμενά του μοιάζει με ένα μπερδεμένο και συγχυσμένο παιδί που κρατά στα χέρια του μία δέσμη με μαραμένα λουλούδια, τα οποία ο ίδιος έκοψε με αγώνα δεκαετιών από τις ρίζες τους και σήμερα αναρωτιέται για ποιο λόγο έχουν μαραθεί…

Αυτή η συνέντευξη του πιο ξακουστού πολεμίου του Χριστιανισμού των τελευταίων δεκαετιών, ίσως αποτελεί την απόδειξη ότι η εποχή των «Νεοαθεϊστών» παρήλθε καθώς η αυταπάτη της κοσμικής και ουδετερόθρησκης ουτοπίας τείνει να ξεθωριάσει.

 

Το μέλλον ανήκει στους πιστούς. Τους ορθόδοξους πιστούς! Γιατί όπως έχει δηλώσει και ο μεγάλος Βυζαντινολόγος και Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge Steven Runciman (1903-2000) στην τελευταία πριν από την εκδημία συνέντευξή του τον Ιούλιο του 2000^[4] «στα επόμενα 100 χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται»!

Και συμπληρώνει ότι «η αγγλικανική εκκλησία είναι σε πολύ κακή κατάσταση. Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία συνεχίζει να χάνει έδαφος.

Όμως, ευτυχώς υπάρχει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που ασπάζονται την Ορθοδοξία είναι εντυπωσιακός, ειδικά στη Βρετανία.

Πιστεύω ότι προσφέρει μια πραγματική πνευματικότητα την οποία οι άλλες εκκλησίες δεν μπορούν πλέον να μεταδώσουν. Όλα αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Ορθοδοξία θα διατηρηθεί, σε αντίθεση με τους άλλους».

 

Σημειώσεις

---

1. https://www.youtube.com

2. https://www.spectator.co.uk

3. https://www.theblaze.com

4. https://frjohnpeck.com

 

*****

Συμπλήρωμα

Βιβλιοκριτική του Θανου Σαμαρτζή στο βιβλίο του Ρίτσαρντ Ντώκινς
Βιβλιοπαρουσίαση: Η Αυταπάτη του Dawkins
Ρίτσαρντ Ντώκινς: Ένας Αγιατολάχ του Αθεϊστικού ολοκληρωτισμού
Η Θεολογία τής απλότητος

Εισαγωγή στην "ψυχολογία του Αθεϊσμού"
«Παιδιά χωρίς Θεό»: ιστοσελίδα για την προώθηση του αθεϊσμού στα παιδιά

Πώς ξέρουμε σίγουρα ότι υπάρχει Θεός;
Η άμεση γνώση του Θεού από τους ανθρώπους

Νευροθεολογία: Εγκέφαλος και πνευματική εμπειρία

Ιστορίες πλάνης: Ψεύτικα θαύματα και οράματα στην Ορθοδοξία

Θαυματουργοί άγιοι: αλήθεια ή μύθος;
Έκανε θαύματα ο γέροντας Παΐσιος ή όχι;

Ηθικισμός στην Ορθοδοξία; Όχι, ευχαριστώ!

Ένας πανεπιστημιακός γιατρός για ένα σύγχρονο άγιο

Επιστήμη & Θρησκεία, Ορθολογισμός & Δόγμα
Ένας άθεος στο ίδιο τραπέζι με το Χριστό
Άθεά μου αδέρφια, ζητήστε και θα λάβετε, όπως έλαβα εγώ...
Ο Καλός Άθεος

Δυτικός κόσμος και Άπω Ανατολή, Ταοϊσμός και Χριστιανισμός

Νεανικές διαδρομές - Ώριμοι προορισμοί (Η Μεγάλη Ανατροπή)

Επιστολή ορθόδοξου χριστιανού προς τους αδελφούς μας Ινδιάνους

Αν ο Χριστός είχε πάει στην Ινδία...
Η παρεξηγημένη αγιότητα

Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Αυτογνωσία
Ζήσε πέρα από τα όρια!

Ο Δρόμος προς το Φως: οι άγιοι διδάσκαλοι της Ορθοδοξίας & οι αντίστοιχοι των θρησκειών 

Το Φως που δεν είναι Φως και γνωρίζει το όνομά μου

Η εσωτερική ειρήνη
Η δικτατορία των "πρέπει" - ή αλλιώς: ζήσε με έρωτα!  
Η οικολογική καρδιά του πολιτισμού μας
Η αρμονία των πλασμάτων & η κληρονομιά του γέροντα Παΐσιου

Η Ορθοδοξία στην αρχαία και τη σύγχρονη Δύση

Λυκούργος Μαρκούδης, Δημήτρης Μεταλληνός & Δημήτρης Χιωτακάκος υποψήφιοι ευρωβουλευτές με τη ΝΙΚΗ...

 

Τρία πρόσωπα γνωστά, πιστεύω, στο χώρο των αγωνιζόμενων ορθοδόξων χριστιανών, των ευαισθητοποιημένων για τη ρωμέικη κληρονομιά μας και την αντιμετώπιση της Νέας Τάξης Πραγμάτων, κοσμούν το ευρωψηφοδέλτιο της ΝΙΚΗΣ.

Πρόκειται για ένα ευρωψηφοδέλτιο έτσι κι αλλιώς δυνατό, στο οποίο, αν θέλει ο Θεός, θα αναφερθούμε και στο άμεσο μέλλον. Τα τρία πρόσωπα που αναφέρουμε σήμερα νομίζουμε ταπεινά πως είναι από εκείνα που πολλοί θα θέλαμε (και δικαίως) να δούμε στην Ευρωβουλή.

Ο Λυκούργος Μαρκούδης είναι επί σειρά ετών ο διευθυντής προγράμματος του ραδιοσταθμού της Πειραϊκής Εκκλησίας. 

Ο Δημήτρης Μεταλληνός είναι διδάκτωρ Ιστορίας και καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, γιος του αγαπητού μας π. Γεωργίου Μεταλληνού, για τον οποίο δεν χρειάζονται συστάσεις.

Ο Δημήτρης Χιωτακάκος είναι διδάκτωρ Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών και εδώ και χρόνια αγωνίζεται μαζί με πολλούς ορθόδοξους χριστιανούς ενάντια στον ψηφιακό ολοκληρωτισμό.

Δειγματοληπτικά:

Ο Λυκούργος Μαρκούδης για την λαθρομετανάστευση το 2018, στην εκπομπή "Γράμματα Σπουδάματα" από το 4Ε με το Δημήτρη Νατσιό. Το βίντεο από τον ιστότοπο Ορθόδοξη Πατρίδα.

Το συγκεκριμένο βίντεο επικρίθηκε τότε από "προοδευτικούς" μπλόγκερς, με τη συκοφαντική κριτική ότι ο Μαρκούδης "χαρακτηρίζει λαθρομετανάστες τους βασανισμένους πρόσφυγες από τη Συρία". Όμως ο Λ. Μαρκούδης δεν αναφέρεται στους πραγματικούς πρόσφυγες, αλλά σε ανθρώπους άγνωστης προέλευσης και πρόθεσης, που είδε ο ίδιος - όπως καταθέτει - να βγαίνουν στην ακτή και να καταστρέφουν τα διαβατήριά τους για να εμφανιστούν στη συνέχεια ως βασανισμένοι. Για τους πρόσφυγες, ας είναι βέβαιοι όλοι οι ανθρωπιστές (με ή χωρίς εισαγωγικά) ότι ο Μαρκούδης είναι πολύ πιο ευαίσθητος από πολλούς επαγγελματίες του μεταναστευτικού.

 

Οι μαρτυρίες του Λυκούργου Μαρκούδη για το Άγιο Φώς (ηχητικό) - Ορθοδοξία News Agency 

*****

Δημήτρης Μεταλληνός, "Ιωάννης Καποδίστριας, Ο Μέγιστος των Ελλήνων". ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

 

Βίντεο στο διαδίκτυο με ομιλίες του Δ. Μεταλληνού

*****

Δημήτρης Χιωτακάκος, "Η απειλή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης" (από την Πεμπτουσία):

 

Η πραγματικότητα πίσω από τις Νέες Ηλεκτρονικές Ταυτότητες - Δημήτρης Χιωτακάκος:

 

Βίντεο με ομιλίες ή δηλώσεις του Δ. Χιωτακάκου

Το διαδικτυακό κανάλι του

Ξεκίνησε ο πόλεμος Ισραήλ - Ιράν / Η προφητεία του γέροντα Θεόδωρου (Νείλου)

 

Η είδηση στον ηλεκτρονικό τύπο

Έχουν γραφτεί πολλά για το θέμα και έχει επισημανθεί ότι ίσως εγκυμονεί παγκόσμιο πόλεμο. Ο Θεός ξέρει. Ας έχει τη βοήθειά Του όλος ο κόσμος.

Ο γέροντας Θεόδωρος (Νείλος) από το Αγιοφάραγγο της Κρήτης (+28-4-2016) έχει πει:  

"Παιδιά μου θα πίνετε τον καφέ σας και θα ακούσετε ότι οι Εβραίοι εχτύπησαν το πυρηνικό πρόγραμμα της Περσίας! Τότε θα ξεκινήσουν τα μεγάλα γεγονότα! Και την ίδιαν εποχήν, ή λίγον πιο πριν, θα πέσει ο Ερντογάν"!

Αυτή η προφητεία είναι δημοσιευμένη εδώ το 2019. Πολλοί πιστεύουν πως είναι η ώρα της. Και πάλι, ο Θεός ξέρει. Ας γίνει το θέλημά Του.

Η χάρη του Παναγίου Τάφου ας σκεπάσει όλο τον κόσμο. Αμήν. 

Η φωτο από εδώ.

Χρήσιμο, κατά τη γνώμη μας:
Πώς θα έμοιαζε ένας ανοιχτός πόλεμος Ισραήλ - Ιράν

"Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τη απιστία..."

 Η συγκλονιστική ομολογία πίστεως ενός πατέρα μπροστά στον ίδιο τον Ιησού Χριστό

Επισκεφθείτε, παρακαλώ:

"Πιστεύω, Κύριε· βοήθει μου τη απιστία..." Η συγκλονιστική διήγηση του ευαγγελίου της Κυριακής και σχολιασμός από τον άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς (1880-1956).

π. Ραφαήλ Χ. Μισιαούλης,Iεροδιάκονος Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού και Ορεινής, θεολόγος, Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τη απιστία | Πεμπτουσία 

(εικ. από εδώ & εδώ)

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος και μοντέρνος πολιτισμός (Δ΄ Νηστειών)

Αφιέρωμα: Δαιμονισμός & Επιστήμη: Α, Β, Γ, Δ