Μπορείς να βοηθήσεις αυτά τα δύο γεροντάκια;

 

Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες επιχειρηματίες έχουν καταστραφεί από το 2009 και μετά, μέσα από τις αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Αντιμετωπίζονται στις περισσότερες των περιπτώσεων σαν σκουπίδια. Πολλοί από αυτούς καταλήγουν στον δρόμο. Κανείς δεν ασχολείται μαζί τους. Τις ημέρες εργάζονται όπου βρουν για ένα μεροκάματο για να μην πεθάνουν από την πείνα. Τις νύχτες κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Τα φαντάσματα των πόλεων, κανείς δεν τους προσέχει... Η φιλαδελφία μας είναι άγνωστη. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να λειτουργούμε ομαδικά ως κρίκοι μιας αλυσίδας που είναι η κοινότητα μέσα στην οποία συνυπάρχουμε. Έχουμε φτιάξει ο καθένας το δικό του κουκούλι, όπως μας αρέσει, έχουμε μπει μέσα και καθόμαστε με το κινητό.

Η κοινωνία μας αργοπεθαίνει κι εμείς εγκλωβισμένοι στα όρια του ατομικισμού, μετατρεπόμαστε σε φυτά...

 

Χριστόδουλος Μολύβας

 

Ν: Αν είσαι ενορία ή ιερά μονή ή πνευματικός σύλλογος κάθε μορφής ή κληρικός ή απλός χριστιανός, σκέψου το σε παρακαλώ και, αν μπορείς, κάνε κάτι για το γεροντάκι που κοιμάται στο αυτοκίνητό του και τη γιαγιά (τη σύζυγό του) που φιλοξενείται από φίλο, μακριά απ' τον άντρα της. Ο Θεός θα σου το ξεπληρώσει (το ταπεινό μας ιστολόγιο είναι μακριά από την Αθήνα, γι' αυτό απευθύνομαι σε σένα). Ευχαριστώ από καρδιάς.

 

Μην ξεχνάμε και το σημερινό ευαγγέλιο (άμεσα σχετικό): η συγκλονιστική παραβολή του Πλούσιου και του Λάζαρου