Επίσκοπος Λεμεσού Αθανάσιος
Athanasios, bishop of Limassol
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025
28 - 30 Νοεμβρίου: άγιος Ανδρέας, νεομάρτυς Φιλούμενος & άλλοι φίλοι!...
28 Νοεμβρίου, μνήμη του αγίου γέροντα Αρσενίου Μπόκα του Ρουμάνου († 28 Νοε 1989)
Ο βίος του μεγάλου Γέροντα Αρσένιου Μπόκα του Ρουμάνου († 28 Νοε 1989)
Και: Εμφάνιση αόρατου Αγιορείτη ασκητή (ένα σπουδαίο ντοκουμέντο από τη ζωή του π. Αρσενίου Μπόκα - μια συνάντηση που άλλαξε τη ζωή ενός λαού)
Και: Εμφάνιση αόρατου Αγιορείτη ασκητή (ένα σπουδαίο ντοκουμέντο από τη ζωή του π. Αρσενίου Μπόκα - μια συνάντηση που άλλαξε τη ζωή ενός λαού)
29 Νοεμβρίου, μνήμη του σύγχρονου μάρτυρα Φιλούμενου του Φρέατος του Ιακώβ (†1979)
Ο άγιος Φιλούμενος (μικρό αφιέρωμα)
Ο Άγιος Φιλούμενος, το γειτονάκι μου
St. Philoumenos the New Hieromartyr of Jacob's Well
***
Άγιος Διονύσιος Κορίνθου (2ος αι. μ.Χ.)
30 Νοεμβρίου, μνήμη του αγίου αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου & του αγίου Φρουμέντιου, αποστόλου της Αιθιοπίας
Τα ταξίδια, τα βάσανα, τα λείψανα & η αξία του αγι-Αντρέα...
Θαύμα του αγίου Ανδρέα σε δερβίση και την Ελληνίδα μητέρα του
Ο άγιος ισαπόστολος Φρουμέντιος, φωτιστής των Αιθιόπων (αναλυτικό αφιέρωμα εδώ)
Άλλοι άγιοι στις 28, 29 & 30 του Νοέμβρη!
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2025
Η συνάντηση Πάπα και Οικουμενικού Πατριάρχη στη Νίκαια
Η συνάντηση Πάπα και Οικουμενικού Πατριάρχη στη Νίκαια της Βιθυνίας στις 28 Νοεμβρίου 2025, προς τιμήν της επετείου των 1700 χρόνων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (325 μ.Χ.), όπως ήταν φυσικό, χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από τα ΜΜΕ ως πράξη ενότητας του "διαιρεμένου χριστιανικού κόσμου".
Άλλοι (οι λίγοι) θρήνησαν και κάποιοι είπαν πως οι καμπάνες θα έπρεπε να χτυπήσουν πένθιμα και πως πρόκειται για προδοσία του πνεύματος της Συνόδου. Εμείς, με λύπη ανακοινώνουμε πως είμαστε απ' αυτούς. Η συνάντηση Πάπα και Οικουμενικού Πατριάρχη, με "μήνυμα ενότητας" και κοινή προσευχή δεν αλλάζει την πραγματικότητα ότι ο παπισμός είναι μια ισχυρή αίρεση, που έχει καταστρέψει τον χριστιανισμό σε όλα τα σημεία του και δεν θα θεραπευτεί αν δεν αποβάλει τις πολλές πλάνες του. Οι αοριστολογίες για "τον Χριστό στην καρδιά μας" δεν αρκούν. Το Πιστεύω χωρίς το Φιλιόκβε το λένε οι Πάπες συστηματικά, όταν προσέρχονται σε ορθόδοξες λειτουργίες, εδώ και δεκαετίες. Όμως το δόγμα για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος από τον Υιό δεν το έχουν απορρίψει.
Δύο λάθη που διαιωνίζονται μέσω των δημοσιογραφικών κειμένων είναι τα εξής:
1) Ο χριστιανικός κόσμος δεν είναι διαιρεμένος σε Ορθοδόξους και Καθολικούς. Από την Εκκλησία έχουν απομακρυνθεί οι αιρέσεις (όπως ο καθολικισμός = παπισμός) και, για τη δική τους σωτηρία, είναι απαραίτητο να επιστρέψουν. Ο Πάπας οφείλει να επιστρέψει στην πίστη της Νίκαιας, αλλιώς τι αξία έχει η επίσκεψή του στην Τουρκία; (Πέρα από πολιτική σημασία, διότι ο ίδιος είναι και πολιτικός αρχηγός και συναντήθηκε και με τον Ερντογάν - και μακάρι η συνάντηση αυτή να βγει σε καλό για τη χριστιανοσύνη, αλλά δεν το ελπίζω).
2) Δεν πρόκειται για συνάντηση "των δύο προκαθημένων του χριστιανικού κόσμου", αλλά για συνάντηση του Αρχηγού της (αυτοαποκαλούμενης) Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με έναν από τους πολλούς προκαθημένους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, διότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν είναι γενικός αρχηγός της Εκκλησίας (μόνο ο Χριστός έχει αυτή τη θέση διαχρονικά - την οποία Του έχει αφαιρέσει ο Παπισμός). Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει εννέα πατριάρχες και αρκετούς αρχιεπισκόπους αυτοκεφάλων Εκκλησιών, που είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους, με τιμητική μόνον διαφορά.
Η σύγχρονη ιδέα ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι γενικός αρχηγός ολόκληρης της Ορθοδοξίας είναι απλουστευτική και εσφαλμένη. Όσο γρηγορότερα το αντιληφθούμε όλοι (και το ίδιο το Οικουμενικό Πατριαρχείο), τόσο καλύτερα.
Για το ζήτημα, παραπέμπουμε σε τρία κείμενα:
ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ - ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ
(για να καταλάβουμε τι λέμε)
Οι ορθόδοξες ρίζες της Δύσης ως παράγοντας πανευρωπαϊκής ενότητας (από την ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ).
Αυτό το άρθρο γράφτηκε το 2013, με αφορμή τα 1700 χρόνια από το Διάταγμα των Μεδιολάνων (313 μ.Χ.) Το είχαμε δημοσιεύσει τότε κι εμείς εδώ. Η δημοσίευσή του στη ΝΙΚΗ φανερώνει το αντιοικουμενιστικό πνεύμα του Κινήματος, για όσους αναρωτιούνται. Το ίδιο και αυτή η δήλωση του Δ. Νατσιού.
Άρθρο του 2016 περί Ορθοδοξίας, Παπισμού & δυτικών χριστιανών (του ιδίου συντάκτη με το παραπάνω Θ. Ρηγινιώτη)
Δημοσιεύουμε το ρεπορτάζ της συνάντηση Πάπα και Οικ. Πατριάρχη (από εδώ):
Ιστορική συνάντηση Βαρθολομαίου και Πάπα: Το κοινό προσκύνημα - Eίπαν μαζί το «Πιστεύω», έκαναν κάλεσμα ενότητας
Στις 15:30 τοπική ώρα (14:30 ώρα Ελλάδας) πραγματοποιήθηκε το κοινό προσκύνημα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον Πάπα Λέοντα ΙΔ' στη Νίκαια της Βιθυνίας.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Πάπας βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο όπου βρίσκονται τα ερείπια της βασιλικής του Αγίου Νεοφύτου, για να τιμήσουν τη μνήμη και την κληρονομιά της Α' Οικουμενικής Συνόδου που πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια πριν από 1.700 χρόνια.
Οι δύο προκαθήμενοι προσευχήθηκαν μαζί απαγγέλλοντας το Σύμβολο της Πίστεως, το «Πιστεύω», στην εξέδρα που είχε στηθεί κοντά στις αρχαιολογικές ανασκαφές της αρχαίας Βασιλικής του Αγίου Νεοφύτου, νότια της Κωνσταντινούπολης.
«Ας ακούσουμε όλες τις φωνές των πιστών για ενότητα»
«Επιστρέφουμε σε αυτό το λίκνο της χριστιανικής πίστης» είπε στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης, στέλνοντας παράλληλα ένα μήνυμα ενότητας και νίκης της πίστης και της αλήθειας.
«Ας ακούσουμε όλες τις φωνές των πιστών για ενότητα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρθολομαίος.
«Είμαστε βαθιά συγκινημένοι που όλοι σας ανταποκριθήκατε θετικά στην ταπεινή πρόσκλησή μας να τιμήσουμε με αυτό το κοινό προσκύνημα τη μνήμη και την κληρονομιά της Α' Οικουμενικής Συνόδου που πραγματοποιήθηκε εδώ, στη Νίκαια, πριν από χίλια επτακόσια χρόνια».
«Παρά τα τόσα που μεσολάβησαν ανά τους αιώνες και όλες τις αναταραχές, τις δυσκολίες και τις διαιρέσεις που έφεραν, προσεγγίζουμε αυτή την ιερή επέτειο με κοινή ευλάβεια και κοινό αίσθημα ελπίδας» είπε ο κ. Βαρθολομαίος, επισημαίνοντας ότι «δεν έχουμε συγκεντρωθεί εδώ απλώς για να θυμηθούμε το παρελθόν, αλλά για να δώσουμε ζωντανή μαρτυρία της ίδιας πίστης που εξέφρασαν οι Πατέρες της Νίκαιας».
«Στη Νίκαια, η Ιστορία μαρτυρεί την αιωνιότητα, το γεγονός ότι ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός είναι αληθινός Θεός από αληθινό Θεό, ομοούσιος τω Πατρί. Ενσωματωμένες στο Σύμβολο της Πίστεως της Νικαίας, αυτές οι εκφράσεις αποστάζουν και παρουσιάζουν σε όλους την πίστη των Αποστόλων», τόνισε.
Ο κ. Βαρθολομαίος τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι το Σύμβολο της Πίστεως της Νικαίας λειτουργεί ως σπόρος για ολόκληρη τη χριστιανική ύπαρξη - «δεν είναι σύμβολο του ελάχιστου, αλλά σύμβολο του συνόλου».
Στέλνοντας μήνυμα ενότητας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης ανέφερε: «Έχοντας την πίστη της Νικαίας να καίει με θέρμη στις καρδιές μας, “ ας τρέξουμε τον αγώνα” της χριστιανικής ενότητας».
Παρόντες στην κοινή προσευχή είναι επικεφαλής και εκπρόσωποι άλλων χριστιανικών εκκλησιών και ομολογιών.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που Πάπας Ρώμης επισκέπτεται την περιοχή.
Nωρίτερα, σήμερα το πρωί, ο Πάπας συναντήθηκε με τη μικρή Καθολική κοινότητα της Τουρκίας.
Η συνάντηση στη Νίκαια -ή Ιζνίκ- αποτελεί μια σοβαρή εξέλιξη με ισχυρούς συμβολισμούς, καθώς η παρουσία εκεί των δύο ηγετών του χριστιανικού κόσμου σηματοδοτεί μια στιγμή σύγκλισης. Το 325 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε στη Νίκαια την 1η Οικουμενική Σύνοδο με στόχο την αντιμετώπιση των αιρέσεων.
Το κοινό προσκύνημα του Οικουμενικού Πατριάρχη και του Πάπα έλαβε χώρα κοντά στις αρχαιολογικές ανασκαφές της αρχαίας βασιλικής του Αγίου Νεοφύτου, νότια της Κωνσταντινούπολης.
Πάπας: Είναι καλή συγκυρία να βρίσκονται όλοι μαζί εν ενότητα
Από την πλευρά του, ο Πάπας ανέφερε πως «είναι καλή συγκυρία να βρίσκονται όλοι μαζί εν ενότητα», ενώ πρόσθεσε πως μέσα στους αιώνες δείχνουμε το ίδιο ενδιαφέρον και στεκόμαστε στο λίκνο της χριστιανικής πίστης, προχωρώντας προς τα εμπρός.
Στην ομιλία του, ευχαρίστησε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για τη «μεγάλη σοφία και προνοητικότητά» του, καλώντας τους ηγέτες της Εκκλησίας να γιορτάσουν μαζί αυτή τη σημαντική επέτειο.
Ο Πάπας Λέων υπενθύμισε ότι η Σύνοδος της Νίκαιας πραγματοποιήθηκε το 325 μ.Χ, λέγοντας ότι καλεί όλους τους Χριστιανούς, ακόμη και σήμερα, να αναρωτηθούμε ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός για εμάς προσωπικά.
«Αυτό το ερώτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους Χριστιανούς» είπε, «οι οποίοι κινδυνεύουν να μειώσουν τον Ιησού Χριστό σε ένα είδος χαρισματικού ηγέτη ή υπεράνθρωπου, μια παραποίηση που τελικά οδηγεί σε θλίψη και σύγχυση».
«Αλλά αν ο Θεός δεν έγινε άνθρωπος, πώς μπορούν τα θνητά πλάσματα να συμμετέχουν στην αθάνατη ζωή Του;» αναρωτήθηκε ο Πάπας Λέων.
«Αυτό που διακυβευόταν στη Νίκαια, και διακυβεύεται σήμερα, είναι η πίστη μας στον Θεό, τον Ιησού Χριστό, που έγινε σαν εμάς για να μας κάνει συμμέτοχους της θείας φύσης».
Ο Πάπας κάλεσε τους χριστιανούς να αγκαλιάσουν αυτόν τον υπάρχοντα δεσμό ενότητας και να προχωρήσουν ακόμη πιο βαθιά στην «προσήλωση στον Λόγο του Θεού που αποκαλύφθηκε στον Ιησού Χριστό, υπό την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, με αμοιβαία αγάπη και διάλογο».
Ξεπερνώντας τις διαιρέσεις και συμφιλιώνοντας μεταξύ τους, οι χριστιανοί μπορούν να δώσουν πιο αξιόπιστη μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό και την κήρυξή Του για ελπίδα για όλους, είπε.
Ο Πάπας Λέων XIV συνέχισε λέγοντας ότι η χριστιανική ενότητα είναι ιδιαίτερα απαραίτητη στον κόσμο μας, που είναι γεμάτος βία και συγκρούσεις.
«Πρέπει να απορρίψουμε κατηγορηματικά τη χρήση της θρησκείας για την αιτιολόγηση του πολέμου, της βίας ή οποιασδήποτε μορφής φονταμενταλισμού ή φανατισμού», είπε ο Πάπας. «Αντίθετα, οι δρόμοι που πρέπει να ακολουθήσουμε είναι αυτοί της αδελφικής συνάντησης, του διαλόγου και της συνεργασίας».
Καταλήγοντας, ο Πάπας Λέων προσευχήθηκε ώστε ο Θεός να βοηθήσει την επέτειο των 1.700 χρόνων από τη Σύνοδο της Νίκαιας να αποφέρει «άφθονους καρπούς συμφιλίωσης, ενότητας και ειρήνης».
Συμπλήρωμα:
Ορθόδοξοι άγιοι στις χώρες της Δύσης - Η Ορθοδοξία στο δυτικό κόσμο σήμερα
Βασικές διαφορές ορθόδοξων και ρωμαιοκαθολικών
Καθολικοί & Ορθόδοξοι άγιοι: μοιάζουν ή διαφέρουν;
Ο διάσημος Ελβετός θεολόγος Γαβριήλ (Bunge) ασπάστηκε την Ορθοδοξία
Ο νεομάρτυρας επίσκοπος Παύλος ντε Μπαγεστέρ και η μεταστροφή του στην Ορθοδοξία
Ο Χιλιανός νεομάρτυρας Χοσέ (Ιωσήφ) Μουνιόθ-Κορτέζ (1997)
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ: Λαοί που αναζητούν την Ορθοδοξία
Η ορθόδοξη βάπτιση Πολωνού πανεπιστημιακού
Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2025
Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΜΑ
ΜΑΜΑ ΓΙΑ ΣΠΙΤΙ - Σκέψεις της μαμάς
Η ανάρτηση αυτή απευθύνεται σε σένα, που έγινες μαμά μικρή. Που στα 20κάτι σου είχες ήδη ένα ή και περισσότερα παιδάκια. Σε σένα, που μαζί με τα παιδάκια σου, μεγάλωσες κι εσύ. Σε σένα, που σε βλέπουν στο δρόμο, στις κούνιες, στο σούπερ μάρκετ, στο σχολείο, στη δουλειά και η μόνιμη ερώτηση είναι “καλά πότε τα έκανες κοπέλα μου;” (το ευγενικό σενάριο).
Η ανάρτηση αυτή απευθύνεται σε εσένα, που όταν οι συμφοιτήτριες και οι φίλες σου κανόνιζαν νυχτερινές εξόδους και ταξίδια σε νησιά, εσύ ήδη μετρούσες μια – δυο επετείους γάμου και έψαχνες μωρουδιακά. Το δικό σου hangover ήταν επειδή θήλαζες κάθε μια ώρα και οι διακοπές σου ήταν πάντα σε baby friendly προορισμούς.
Η ανάρτηση αυτή απευθύνεται σε εσένα, που διάβαζες για το επόμενο πτυχίο, μεταπτυχιακό, άδεια επαγγέλματος θηλάζοντας ή παίζοντας με ένα νήπιο “σχολείο”. Σε σένα, που στις συνέντευξεις για δουλειά αντιμετώπισες το βλέμμα της απαξίας, της λύπησης και της απόρριψης, όταν ο εργοδότης άκουγε πως είσαι μητέρα. Σε εσένα που άκουγες για την προαγωγή της φίλης σου ή για το νέο επαγγελματικό βήμα της συμφοιτήτριάς σου και κάτι σε τσιμπούσε μέσα σου : μήπως έκανες λάθος;
Μήπως έκανες λάθος;
Μήπως έπρεπε να περιμένεις; Μήπως έπρεπε να έχεις δυο τρία πτυχία, υψηλή θέση, σπίτι, αυτοκίνητο και φωτογραφίες από μερικά ταξίδια στο εξωτερικό; Μήπως έπρεπε να είχες “περάσει καλά”, να “ζήσεις την ζωή” σου; Προτού μπλέξεις με πάνες, ζιπουνάκια, αλλαξιέρες, ξενύχτια, θηλασμούς, ιώσεις, πρώτα δόντια και πρώτα βήματα; Μήπως έκανες λάθος;
Μήπως δεν ήσουν έτοιμη για μαμά; Μικρή ακόμα κι εσύ, ανώριμη, ακόμα κι ανεύθυνη σε έλεγαν πολλοί. Πώς θα μεγαλώσεις ένα παιδί, αν είσαι ακόμα παιδί; Μήπως θα έπρεπε να έχεις διαβάσει από πριν τι να περιμένεις όταν περιμένεις, καθώς και μερικές στοίβες βιβλία ανατροφής, ενσυναίσθησης, εναγκαλισμού, συγκοίμισης, εκπαίδευσης ύπνου, δημιουργικής απασχόλησης, υγιεινής διατροφής, ψυχολογίας, παραψυχολογίας; Μήπως τελικά όλα τα έχεις πάρει λάθος από την αρχή και τα συνεχίζεις λάθος;
Η τάση της εποχής
Η εποχή μας δεν είναι φιλική σε μια μικρή μαμά. Δεν την καταλαβαίνει την μικρή μαμά. Στην εποχή μας η επιλογή να αναλάβεις νωρίς ευθύνες, φαντάζει ξένη. Στην εποχή μας κάθε επιλογή είναι αποδεκτή, αρκεί να είναι μέσα στις αποδεκτές επιλογές. Και το να είσαι μικρή μαμά, δυστυχώς δεν είναι μέσα σε αυτές. Στο εργασιακό περιβάλλον η μητρότητα δεν αντιμετωπίζεται και πολύ φιλικά. Σάμπως και το να έχεις παιδί σε κάνει λιγότερο επαγγελματία ή ικανή προς εργασία.
Πριν λίγο καιρό σε μια συζήτηση με μαμά από το σχολείο των παιδιών αποκάλυψα πόσο χρονών είμαι. Σπανίως το κάνω, όχι γιατί έχω πρόβλημα με την ηλικία μου. Αλλά επειδή ο συσχετισμός με την ηλικία της μεγάλης μου κόρης και η αντίδραση, με ενοχλεί. Εκείνη την φορά λοιπόν, πάνω στη συζήτηση ρωτήθηκα και απάντησα. Και η αντίδραση ήταν ”καλά, 20 χρονών σκεφτόσουν να κάνεις οικογένεια; Δεν κοιτούσες να περάσεις καλά;”
Περνάμε καλά, αλήθεια!
Η αλήθεια είναι πως ναι, περνάμε καλά! Παντρευόμαστε επειδή περνάμε υπέροχα και θέλουμε να περάσουμε ακόμα καλύτερα! Και με τα παιδιά μας, όσο είμαστε ακόμα κι εμείς σχεδόν παιδιά, επίσης περνάμε φανταστικά!
Στ’ αλήθεια, ποιος ορίζει τι σημαίνει να περνάει κάποιος καλά; Κι επίσης, όλο το νόημα της ζωής είναι να περνάμε μονίμως καλά; Και τέλος, γιατί το να επιλέξεις να δημιουργήσεις νωρίς οικογένεια, αποκλείει το ενδεχόμενο να είσαι ευτυχισμένος και πλήρης; Εφόσον είναι επιλογή συνειδητή, ναι, το πιο πιθανό είναι να περνάς υπέροχα, με τον άντρα σου και τα μωράκια σου.
Μαμά και εργασία
Η αλήθεια είναι πως η μητρότητα με τα περισσότερα επαγγέλματα δεν συμβαδίζει πολύ αρμονικά. Κάθε μαμά για ένα διάστημα πρέπει να μείνει με τα παιδιά της. Ανάλογα τον χαρακτήρα, το επάγγελμα και τις κάθε λογής συνθήκες, ο χρόνος που θα μείνουμε σπίτι ποικίλλει.
Όταν είσαι μικρή μαμά λοιπόν, έχεις ένα ατού: συνήθως δεν έχεις προλάβει να βρεις μια δουλειά σταθερή. Επομένως, δεν αφήνεις κάτι στρωμένο στη μέση. Προσαρμόζεις την όποια δουλειά θες και μπορείς να κάνεις, στις συνθήκες της οικογένειας. Μπορεί να αλλάξεις ακόμα και κατεύθυνση, για να ταιριάξει το επάγγελμά σου με την ζωή που διάλεξες να κάνεις. Δεν είναι εύκολο. Πολλές φορές πιάνεις τον εαυτό σου να παλεύει για πολύ καιρό. Όμως τι είναι εύκολο; Ποιο αληθινά σημαντικό στη ζωή αποκτήθηκε χωρίς αγώνα;
Μπορεί ακόμα να επιλέξεις να μην εργαστείς καθόλου. Οι ανάγκες κάθε ανθρώπου και κάθε οικογένειας είναι τόσο διαφορετικές, που δεν γίνεται να τις εξαντλήσει κάποιος σε μια ανάρτηση. Σημασία έχει να βρεις εσύ, η μικρή μαμά, τον δρόμο σου. Μπορεί να θες να πάρεις κι άλλο πτυχίο. Ίσως να σε τραβήξει μια μετεκπαίδευση. Ίσως να θες να κάνεις ένα διάλειμμα από όλα και να ασχοληθείς μόνο με τα παιδιά σου. Αρκεί να βρεις τον δρόμο σου, αυτόν που σου ταιριάζει.
Και μια σκέψη ακόμα, για εκείνους τους εργοδότες που σε κοιτούν κάπως απαξιωτικά. Δεν γνωρίζουν πως η μητέρα είναι η πιο αποδοτική εργαζόμενη. Έχει μάθει να εργάζεται υπό πίεση, διαθέτει ταλέντο στο multitasking, είναι πάρα πολύ εφευρετική στις δυσκολίες και έχει μεγάλη υπευθυνότητα. Ελπίζω πως κάποτε θα αναγνωριστεί αυτό. Επιπλέον, όπως είπε η φίλη μου Μαριάννα, ο εργοδότης που δεν σέβεται ότι είσαι μητέρα, είναι ένας άνθρωπος που έτσι κι αλλιώς δεν θα ήθελες να συνεργαστείς μαζί του.
Μεγαλώνουμε μαζί με τα παιδιά
Θυμάμαι ότι στα 20 μου οι 30αρηδες μου φαίνονταν “μεγάλοι”. Στα 20 μας είμαστε ακόμα σχεδόν παιδιά. Το μυαλό μας ακόμα είναι καθαρό, δεν έχουμε ιδιαίτερες έγνοιες. Επίσης έχουμε “άγνοια κινδύνου”. Όταν έμεινα έγκυος στο τρίτο μου παιδί, 9 χρόνια μετά την πρώτη μου εγκυμοσύνη, συνειδητοποίησα πόσο ευλογημένη ήμουν τότε και δεν το υποψιαζόμουν καν. Ο νους μου δεν πήγαινε καθόλου σε άσχημα σενάρια. Δεν τα είχα καν υπόψη μου. Κι αυτό για μια έγκυο, είναι τόσο μεγάλη ευλογία! Όλα στα 20τόσο φαίνονται φωτεινά, όλη η ζωή είναι μπροστά σου, η αισιοδοξία είναι συνυφασμένη με αυτή την ηλικία. Κι αυτή η νοοτροπία περνάει και στο μωράκι που μεγαλώνεις.
Μαζί με το μωράκι μεγαλώνεις κι εσύ. Όπως του μαθαίνεις τα χρώματα και τα σχήματα, μαθαίνεις κι εσύ τι πάει να πει νοιάξιμο, τρυφερότητα, αγάπη δίχως όρια. Καταλαβαίνεις στην πράξη τι σημαίνει υπευθυνότητα και συνέπεια, που πρέπει να τα αποκτήσεις, ακόμα κι αν δεν τα έχεις. Κι αυτό γιατί δεν είσαι μόνη σου, αλλά έχεις να φροντίσεις ένα πλασματάκι, που εξαρτάται απόλυτα από εσένα.
Μαζί με το μωρό σου μαθαίνεις κι εσύ τον κόσμο. Καταλαβαίνεις ότι πρέπει να βάλεις τα όριά σου στους τρίτους, ακόμα και τους πιο κοντινούς. Μαθαίνεις να παίρνεις αποφάσεις για την οικογένειά σου. Ανακαλύπτεις νέες δεξιότητες, νέες δυνατότητες και νέους ορίζοντες, που η μητρότητα σου ανοίγει.
Μικρή μαμά και σύζυγος
Ίσως θα έπρεπε να το βάλω στην αρχή αυτό. Γιατί είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Το πιο βασικό. Το πιο επικίνδυνο. Και η αρχή για όλα τα υπόλοιπα. Να βρεις το κατάλληλο ταίρι. Ναι, η αλήθεια είναι πως στα 20 σου είναι πολύ εύκολο να ξεγελαστείς. Κυκλοφορούν τόσοι προβατόμορφοι λύκοι εκεί έξω, που στ’ αλήθεια είναι να τρομάζει κανείς. Κι όμως, δεν είναι απίθανο να βρεις το ταίρι σου τόσο νωρίς. Αρκεί να είσαι προσεκτική. Αρκεί να ξέρεις τι ψάχνεις. Αρκεί να έχεις αναθέσει το θέμα αυτό στην προσευχή. Αλλά και να χρησιμοποιείς το μυαλό που σου έδωσε ο Θεός.
Κι όταν παντρευτείς και έρθουν τα μωράκια, μην ξεχάσεις το ταίρι σου. Μην ξεχάσεις ότι πριν τα μωράκια σου και μετά από αυτά, πριν γίνεις μαμά κι αφού τα παιδιά θα φύγουν μεγαλώνοντας, θα μείνεις με το ταίρι σου. Κι αυτά τα πρώτα χρόνια, που μεγαλώνεις εσύ, μαζί με το μωρό σου, μεγαλώνεις και μαζί με το ταίρι σου. Είναι τόσο όμορφο αυτό. Γιατί αλλάζετε ο ένας τον άλλο, έτσι ώστε να ταιριάζετε απόλυτα πια.
Μικρή μαμά και ταξίδι αυτογνωσίας
Το να μεγαλώνεις παιδιά, όσο είσαι ακόμα παιδί, είναι ένα υπέροχο ταξίδι αυτογνωσίας. Βγαίνουν στην επιφάνεια κρυμμένες φοβίες, άγχη και αγωνίες. Εμφανίζονται όμως και κρυμμένες δεξιότητες, αλλά και ταλέντα. Όταν έχεις παιδιά και βλέπεις στα μάτια τους τον εαυτό σου, το να βελτιωθείς είναι ανάγκη. Κι όσο ωριμάζεις, αναζητάς και βρίσκεις τι είναι αυτό που σε βοηθά. Τι είναι αυτό που θα σε κάνει να αποκτήσεις υπομονή, πώς θα καταφέρεις να συγχωρείς εύκολα, να μην φωνάξεις πολύ και να μείνεις ψύχραιμη. Κι έχεις το καλύτερο κίνητρο, να βρεις την πιο καλή εκδοχή του εαυτού σου: τα παιδιά σου.
Η μικρή μαμά
Η ανάρτηση αυτή απευθύνεται καταρχήν στον 23χρονο εαυτό μου, τότε που ξεκίνησε το δικό μου ταξίδι στην μητρότητα. Δεν είναι εύκολο να είσαι μικρή μαμά στην εποχή μας. Έχεις να παλέψεις με τα στερεότυπα της επιτυχημένης επαγγελματία, της αψεγάδιαστης συζύγου και της σούπερ μαμάς. Τίποτα από όλα αυτά δεν είμαι. Όμως έχω χαρεί το ταξίδι μου. Αν ξαναγύριζα το χρόνο πίσω, θα ξαναέκανα ακριβώς τις ίδιες επιλογές.
Η ανάρτηση απευθύνεται και σε όλες τις μικρές μανούλες εκεί έξω. Που τα έχουμε πει κατ’ ιδίαν και θα τα ξαναπούμε. Που παλεύουν με τα στερεότυπα, με τα πρέπει της οικογένειας και τις επιθυμίες τις δικές τους. Που αναρωτιούνται, πώς να χωρέσει η ενήλικη ζωή σε δυο ώρες το βράδυ. Δεν είναι μια άλυτη εξίσωση, αλλά ένα παζλ, που αρκεί να βρεις το σχέδιο για να το φτιάξεις. Τίποτα δεν χάνεις όταν γίνεσαι μικρή μαμά. Απλά τα ζεις όλα στο δικό σου ρυθμό και όχι στον ρυθμό της μόδας.
Είχα μια διστακτικότητα να γράψω αυτή την ανάρτηση. Παρότι έχω ξαναμιλήσει γι’ αυτό στο παρελθόν. Σκεφτόμουν πολλές περιπτώσεις, που δεν θα ήθελα να πιστέψουν πως αυτή η ανάρτηση θέλει κάποιον να πληγώσει ή κάποιον να μειώσει. Θα ήθελα να ξέρετε πως η ανάρτηση αυτή δεν έχει τέτοιο σκοπό. Έχει γραφτεί με πολλή αγάπη για εκείνες τις μανούλες, που συχνά αναρωτιούνται αν οι επιλογές τους ήταν σωστές. Η καθεμιά μας έχει την δική της ιστορία και την σέβομαι. Αυτή είναι η δική μου. Ως τέτοια να την διαβάσετε.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες!
Σας φιλώ!
Και συμπλήρωμα:
"Πώς τα προλαβαίνεις όλα με 4 παιδιά και δουλειά; Αντέχεις;..."
Το πιο σημαντικό γυναικείο επάγγελμα στην Ελλάδα σήμερα
Η φωνή μιας μαμάς: «Τρέχω για να τα προλάβω όλα και τελικά με θεωρούν δεδομένη, μα ως εδώ!»
Για τις μητέρες που είναι εκεί — για τους πατέρες που λείπουν...
Πολυτεκνία: Η σιωπηλή διαφορετικότητα που λοιδορείται
Εκπληκτική τοποθέτηση πολύτεκνης μητέρας για τα παιδιά, το δημογραφικό & την πολιτική!
Τώρα εἶναι ἡ ὥρα — Μήν κρύβεις τό δῶρο σου
%201.jpg)
Πρίν ἀπό τήν βασιλεία τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅλοι πρέπει νά φροντίσουν νά σωθοῦν ὅσο τό δυνατόν περισσσότεροι ἄνθρωποι...
Τότε θά λάβουν μεγάλη ἀνανταμοιβή ἀπό τόν Κύριο.
Τώρα εἶναι ὥρα νά κηρύξουμε.
Συμβαίνει σύμφωνα μέ τά δῶρα πού ὁ Κύριός μας ἔδωσε σέ ὅλους: γραφή, ὑπενθύμιση, συμβουλή...
Μήν κρύβεις τό δῶρο σου...
~ παπα Στέφανος ο Σέρβος (Καρουλιώτης) †
%202.png)
- Εάν υπάρχει Θεός τον περιμένω να έρθει, να με ''εκτελέσει''!
Πνεύματος κοινωνία
Κάποτε βγήκε στην έδρα ένας άθεος και έλεγε στο ακροατήριό του: - Εάν υπάρχει Θεός τον περιμένω να έρθει, να με ''εκτελέσει''..!
Πέρασαν 3 λεπτά και ο Θεός δεν τον έκανε τίποτα. Είχε στη συνέχεια το θράσος να πει:
- Είδατε; Εάν υπήρχε Θεός, θα μου έκανε κακό!
Τότε, εκείνη την στιγμή, ζήτησε μια γιαγιά το λόγο και του λέει:
- Εσύ εάν είχες ένα παιδί και σου έκανε παρακοή, θα το σκότωνες; Εάν σε έβριζε, θα τον σκότωνες;
- Όχι βέβαια, απάντησε ο άθεος...
- Αυτός ο Πανάγαθος Θεός, του λέει η γιαγιά, πως είναι δυνατόν το παιδί του να το σκοτώσει;
Εσύ από το παιδί σου, δεν θα ήθελες την μετάνοιά του;
Δεν θα ήθελες την συγγνώμη του;
Αυτό ακριβώς θέλει και ο Θεός από σένα!
Γι' αυτό και δεν σε εξουθένωσε.
Εύχομαι να βάλεις μυαλό...
Δημήτριος Παναγόπουλος, ο Ιεροκήρυκας
Συμπλήρωμα
Ο νέος που καταράστηκε το Θεό (& έγινε ο π. Σεραφείμ Ρόουζ)
Πώς ξέρουμε σίγουρα ότι υπάρχει Θεός;
Η άμεση γνώση του Θεού από τους ανθρώπους
Επιστήμη & Θρησκεία, Ορθολογισμός & Δόγμα
Ένας άθεος στο ίδιο τραπέζι με το Χριστό
Άθεά μου αδέρφια, ζητήστε και θα λάβετε, όπως έλαβα εγώ...
Ο Καλός Άθεος
Εισαγωγή στην "ψυχολογία του Αθεϊσμού"
«Παιδιά χωρίς Θεό»: ιστοσελίδα για την προώθηση του αθεϊσμού στα παιδιά
Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2025
Η ΜΑΜΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ
Από το πολύ ωραίο ιστολόγιο Μαμά για Σπίτι
Πριν λίγο καιρό στην τάξη της μικρής μου κόρης έγινε κάτι που την στεναχώρησε πολύ. Δεν ήταν κάτι φαινομενικά μεγάλο, αλλά εκείνη την πίκρανε πολύ και όταν γύρισε από το σχολείο, έκλαιγε με μαύρο δάκρυ και είδα κι έπαθα να την παρηγορήσω.
Στη συνέχεια έκανα το λάθος, να ρωτήσω τι συνέβη και κάποιες από τις άλλες μαμάδες της τάξης, για να καταλάβω τι έγινε, από αυτά που και τα υπόλοιπα παιδιά μετέφεραν. Η συζήτηση που ακολούθησε ήταν ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και την ημέρα εκείνη έβγαλα πολλά συμπεράσματα, για τις πολλές διαφορετικές αντιλήψεις στην μαμαδοσφαίρα, αλλά και για τον τρόπο που σαν κοινωνία έχουμε επιλέξει να ανατρέφουμε τα παιδιά μας, που δεν είναι της παρούσης. Αυτό που ακολούθησε στη συνέχεια όμως, ήταν αυτό που έγινε η αφορμή για την ανάρτηση αυτή.
Μια μέρα, αρκετό καιρό μετά, μου έπιασε την συζήτηση μια μαμά, η οποία αναφερόμενη στο γεγονός, ούτε λίγο ούτε πολύ, μου είπε πως τίποτα δεν είχε συμβεί, πως το παιδί είχε πει πράγματα που φαντάστηκε και πως όλα αυτά τα έκανε για να μου τραβήξει την προσοχή. Μιας και έχω τρία παιδιά, μιας και έχουμε στην οικογένεια το μωρό, μιας και προφανώς της φάνηκα πως δεν ασχολούμαι με το παιδί, γιατί δεν προλαβαίνω, μου εφέστησε την προσοχή. Κοντολογίς, το παιδί μου είναι φαντασιόπληκτο και παραμελημένο και γι’ αυτό, ας της δώσω λίγη προσοχή.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ακούω από τον , ευτυχώς όχι πολύ κοντινό, περίγυρο τέτοιου είδους σχόλια. Ακόμα και όταν μεγάλωνα η ίδια είχα ακούσει μαμάδες να σχολιάζουν ότι δεν είναι δυνατόν μια μαμά με περισσότερα από ένα, το πολύ δύο παιδιά, να ασχολούνται σωστά με όλα. Ότι κάποια μένουν παραμελημένα, ότι οι ψυχικές ανάγκες των πολύτεκνων παιδιών , κοντολογίς δεν καλύπτονται. Πολύ συχνά μάλιστα έχω ακούσει ακόμα και δασκάλες να έχουν αυτή την άποψη και την έχω ακούσει και η ίδια από δασκάλα. Μήπως δεν προσέχετε, μήπως δεν έχετε χρόνο, μήπως σας τρώνε χρόνο τα άλλα παιδιά, μήπως το μωρό έτσι και γιουβέτσι. Και ξέρω και από φίλες πολύτεκνες, πως πάντα αυτή η άποψη υποβόσκει στα σχόλια και στην αντιμετώπιση.
Και θυμώνω. Θυμώνω πάρα πολύ. Γιατί πρέπει στην μαμά με τα πολλά παιδιά να της φορτώσουμε ακόμα μια ενοχή. Γιατί μας φαίνεται τόσο περίεργο, σχεδόν αφύσικο κάποιος να επιλέξει να κάνει μεγάλη οικογένεια, που ξεχνάμε πως το βασικό κίνητρο είναι η αγάπη για τα ίδια τα παιδιά. Που αντί να πούμε μια καλή κουβέντα στην μαμά με τα πολλά παιδιά, τρέχουμε να την κατηγορήσουμε ότι παραμελεί τα παιδιά της. Που δεν τολμάς να εμφανιστείς κάπου με όλα τα παιδιά και αρχίζουν τα “πωπωπω” και “τηλεόραση δεν έχετε στο σπίτι σας;” και “απαπαπα καημενούλα, σε λυπάμαι, τόση κούραση τραβάς” και άλλα τέτοια χαριτωμένα και διακριτικά. Λες και δεν έχει κάποιος το δικαίωμα ΝΑ ΘΕΛΕΙ να κάνει πολλά παιδιά! Λες και όταν έχεις πολλά παιδιά αυτομάτως μεταβάλλεσαι σε μια κουρασμένη, ταλαίπωρη ύπαρξη, που δεν έμαθε ποτέ για την αντισύλληψη και βολοδέρνει ανάμεσα σε πλυντήρια και μωρά που κλαίνε.
Λοιπόν σας έχω νέα. Η μαμά με τα πολλά παιδιά δεν χρειάζεται το θαυμασμό κανενός, ούτε και τη λύπησή του φυσικά. Απαιτείται όμως να έχει και αυτή, όπως τόσες και τόσες άλλες κοινωνικές ομάδες, το σεβασμό των άλλων. Με τον σύντροφο της πήραν την απόφαση να δημιουργήσουν μεγάλη οικογένεια και με όλες τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους, είναι άνθρωποι με πολλή αγάπη, πάρα πολλά ενδιαφέροντα, όρεξη για ζωή και συνήθως αεικίνητοι. Δουλεύουν διαρκώς πάνω στον εαυτό τους, να γίνονται καθημερινά καλύτεροι, γιατί έχουν συνείδηση των αδυναμιών τους, ακριβώς επειδή έχουν το μεγαλύτερο κίνητρο: τα πολλά παιδιά τους, που είναι ο καθρέφτης τους.
Οι πολύτεκνες μαμάδες είναι κάτι παραπάνω από πολυεργαλεία, αφού συνήθως εργάζονται, κάνουν μεταπτυχιακά, έχουν χόμπι, ζωντανή κοινωνική ζωή και μεγαλώνουν υπέροχα παιδιά . Γιατί τα παιδιά αυτά μαθαίνουν από νωρίς πως δεν χρειάζεται να είσαι το κέντρο του κόσμου, για να είσαι σημαντικός και να αγαπιέσαι. Είναι σημαντικά και έχουν τον χώρο τους, το χρόνο τους και την προσωπικότητά τους, επειδή είναι μοναδικά έτσι κι αλλιώς. Μαθαίνουν να είναι υπεύθυνα, να αγαπούν χωρίς όρια, να μοιράζονται, να δημιουργούν , να είναι χρήσιμα σε ένα κοινωνικό σύνολο. Και για μένα, στην εποχή της ατομικότητας και του εγωκεντρισμού, αυτά τα πολύ “απλά” εφόδια, που είναι τα πιο απαραίτητα για το κοινωνικό καλό, είναι αυτά που τελικά όλοι ξεχνάμε. Και φυσικά, γράφοντας αυτές τις γραμμές δεν μιλώ μόνο σαν μητέρα, αλλά και σαν παιδί πολύτεκνης οικογένειας.
Έχεις φανταστεί εσύ που με τόση ευκολία λες στην άλλη ότι δεν ασχολείται με το παιδί της, τι καλείται να κάνει μια μαμά με πολλά παιδιά στην καθημερινότητά της; Πόσους ρόλους συνδυάζει, πώς έχει μάθει να κάνει πέντε πράγματα ταυτόχρονα, για να προλάβει μόλις γυρίσουν τα παιδιά από το σχολείο, να είναι εκεί μόνο μαζί τους ; Πώς πρέπει να εφεύρει χίλιους δυο τρόπους για να βρει χρόνο να αφιερώσει σε κάθε παιδί ξεχωριστά, για να μην νιώσει ακριβώς αυτό, ότι δηλαδή η μαμά δεν ασχολείται μαζί του. Πως τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα είναι αφιερωμένα στις δραστηριότητές τους και την ψυχαγωγία τους, που ακριβώς επειδή είναι παραπάνω από ένα, σημαίνει ότι πρέπει να είσαι δυνατός λύτης παζλ για να καταφέρεις όλα να τα συνδυάσεις.
Και ξεχνάς πως αν δεν θες να ασχοληθείς με τα παιδιά σου, δεν χρειάζεσαι πολλά παιδιά για να το κάνεις αυτό. Μπορεί να έχεις ένα παιδί και να βαρυγκομάς καθημερινά, γιατί όλα σου φαίνονται βουνό και από την άλλη να έχεις πέντε παιδιά και παρόλη την κούραση, να είσαι με το χαμόγελο στο στόμα. Ξεχνάς, πως ειδικά στην εποχή μας, η απόφαση να πάρεις το ρίσκο για μεγάλη οικογένεια, προϋποθέτει μεγάλα αποθέματα αγάπης και υπομονής, επιμονής και αγάπης, ξανά. Θέλει και πίστη βέβαια, εμπιστοσύνη και να ανακαλύπτεις μέρα τη μέρα δυνάμεις , που δεν ήξερες πως διαθέτεις.
Ποτέ δεν κάνω κριτική σε καμία μαμά. Σέβομαι την διαδρομή της και η πείρα από την δουλειά μου, αλλά και από την συναναστροφή με πολλές γυναίκες όλα αυτά τα χρόνια, μου έχει δείξει πως τα λόγια μας πρέπει να είναι μετρημένα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την πόρτα κάθε σπιτιού, ούτε και μέσα στην καρδιά κάθε γυναίκας. Κι αναρωτιέμαι, πόσο δύσκολο είναι να το κάνουμε όλοι αυτό.
Ακούω καθημερινά γύρω μου για την ενσυναίσθηση, που πρέπει να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μας. Η απορία μου είναι αν έχουμε δουλέψει καθόλου και τους εαυτούς μας στην ενσυναίσθηση. Αν όχι, αμφιβάλλω πολύ για την επιτυχία να εκπαιδεύσουμε σ’ αυτήν τα μικρά μας. Και όσο περισσότερο περνούν τα χρόνια και έρχομαι σε επαφή με μαμάδες, τόσο περισσότερο πείθομαι πως όχι, την κοινωνία μας όχι μόνο ενσυναίσθηση δεν την διακρίνει, αλλά ούτε καν προσπάθεια να ξεφύγουμε λίγο από το δικό μας εγωιστικό μικρόκοσμο δεν κάνουμε.
Δεν διεκδικώ τον τίτλο της αλάνθαστης μαμάς. Ούτε φυσικά θα ισχυριστώ πως ποτέ δεν έχω σχολιάσει κι εγώ συμπεριφορές, που με έχουν ξενίσει. Θα σκεφτώ όμως πάρα πολύ προτού κουνήσω το δάκτυλο σε οποιαδήποτε μαμά, για οποιονδήποτε λόγο. Ακριβώς επειδή ξέρω πόσα λάθη κάνω εγώ κάθε μέρα. Επειδή είμαι ανεπαρκής.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα δείτε μια μαμά με πολλά παιδιά, μην σκεφτείτε πόσες ελλείψεις έχει. Άλλωστε ποιος δεν έχει; Σκεφτείτε μόνο πόση προσπάθεια κάνει. Πόσα αποθέματα αγάπης και υπομονής έχει. Κι αν απαραίτητα θέλετε κάτι να κάνετε, αν βλέπετε ότι κάπου δυσκολεύεται, αντί να κάνετε κριτική πίνοντας καφέ σταυροπόδι, πηγαίνετε να της κάνετε παρέα την ώρα που εκείνη κυνηγάει ένα μωρό, όταν όλες οι άλλες μαμάδες κάθονται χαλαρές στο παιδικό πάρτι. Αυτό αρκεί και να ξέρετε θα της δώσετε απεριόριστη χαρά.
Λυπάμαι αν ήμουν έντονα φορτισμένη γράφοντας αυτές τις γραμμές, αλλά τι να κάνουμε, δεν μπορώ πάντα να μιλάω γλυκά, γιατί κάποια στιγμή πρέπει να πούμε και μεις την άποψή μας.
Σας φιλώ!
Συμπλήρωμα
Loving, Γονείς και παιδιά (από τη Μαμά για Σπίτι)
Πολυτεκνία: Η σιωπηλή διαφορετικότητα που λοιδορείται
Εκπληκτική τοποθέτηση πολύτεκνης μητέρας για τα παιδιά, το δημογραφικό & την πολιτική!
"Πώς τα προλαβαίνεις όλα με 4 παιδιά και δουλειά; Αντέχεις;..."
Το πιο σημαντικό γυναικείο επάγγελμα στην Ελλάδα σήμερα
Η φωνή μιας μαμάς: «Τρέχω για να τα προλάβω όλα και τελικά με θεωρούν δεδομένη, μα ως εδώ!»
«Έχουμε αναθέσει την Παιδαγωγία του παιδιού στην τηλεόραση»...
Για τις μητέρες που είναι εκεί — για τους πατέρες που λείπουν...
Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2025
Ιεροσόλυμα: Το βίντεο του Δημήτρη Νατσιού που κάνει τον γύρο του διαδικτύου – Η συγκινητική προσφώνηση στον Πατριάρχη Θεόφιλο Γ’
Ένα βίντεο που έχει ήδη προκαλέσει έντονη συζήτηση στα κοινωνικά δίκτυα δημοσίευσε ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος ΝΙΚΗ, Δημήτρης Νατσιός, από την παρουσία του στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Ο κ. Νατσιός βρέθηκε στα Ιεροσόλυμα με αφορμή την επίσημη εκδήλωση για τη συμπλήρωση 20 ετών από την ενθρόνιση του Μακαριωτάτου Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’, σε μια λαμπρή τελετή με υψηλό συμβολισμό για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό.
Κατά την προσφώνησή του προς τον Πατριάρχη, ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ εμφανώς συγκινημένος εξήρε τον πνευματικό ρόλο του Πατριαρχείου και τη συμβολή του στην προάσπιση των ιερών προσκυνημάτων και της χριστιανικής παρουσίας στους Αγίους Τόπους. Το μήνυμα, εμποτισμένο με αναφορές στην παράδοση, την ιστορική μνήμη και την ανάγκη ενότητας του ελληνισμού, απέσπασε θετικά σχόλια από το ακροατήριο.
Στο βίντεο που δημοσίευσε, ο κ. Νατσιός επισημαίνει ότι η παρουσία του στο Πατριαρχείο αποτελεί «τιμή και ευλογία» και υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης της πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς στα Ιεροσόλυμα — μια κληρονομιά που, όπως ανέφερε, «αποτελεί φάρο για τον ορθόδοξο κόσμο».
Η εκδήλωση για τα 20 χρόνια πατριαρχίας του Θεοφίλου Γ’ συγκέντρωσε προσωπικότητες από τον εκκλησιαστικό, πολιτικό και διπλωματικό χώρο, επιβεβαιώνοντας τη διεθνή ακτινοβολία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Το μήνυμα του Δημήτρη Νατσιού έρχεται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής έντασης στην περιοχή, με τον ίδιο να τονίζει την ανάγκη για σταθερότητα, πνευματική αυτοσυνειδησία και ενίσχυση των δεσμών Ελλάδας–Πατριαρχείου.
Ν: Το 2ο βίντεο από εδώ:
Από την ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ:
Επίσκεψη του προέδρου της ΝΙΚΗΣ Δημήτρη Νατσιού στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Από τις 21 έως τις 23 Νοεμβρίου ο Πρόεδρος του Κινήματος ΝΙΚΗ Δημήτριος Νατσιός, συνοδευόμενος από τον βουλευτή Πιερίας Κομνηνό Δελβερούδη και στελέχη του Κινήματος, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αγία Γη και στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από την ενθρόνιση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων, κ.κ. Θεοφίλου Γ’.
Με την άφιξή του στο Ισραήλ, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ συμμετείχε στους εορτασμούς στην ιστορική ελληνική πόλη της Ιόππης, όπου συναντήθηκε με τον Μακαριώτατο, στον οποίο εξέφρασε την αμέριστη στήριξη της ΝΙΚΗΣ προς το Πρεσβυγενές Πατριαρχείο. Ο Μακαριώτατος, με τη σειρά του, ευχαρίστησε θερμά τον Δημήτρη Νατσιό για την έμπρακτη στήριξη του Πατριαρχείου, ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη περίοδο του διετούς πολέμου στην Αγία Γη.
Στη συνέχεια επισκέφθηκε τη Λύδδα και τον ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου προσκύνησε τον τάφο του Αγίου [φωτο] και ενημερώθηκε από τον Ηγούμενο π. Μάρκελλο για την κατάσταση του Ελληνορθόδοξου αραβόφωνου ποιμνίου της περιοχής.
Στην Παλαιά Πόλη των Ιεροσολύμων, ο Πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ μετέβη στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως και προσκύνησε τον Πανάγιο Τάφο και τον Φρικτό Γολγοθά, προσευχόμενος υπέρ της ειρήνης και της επιλύσεως των φλεγόντων ζητημάτων που απασχολούν την Ελλάδα. Ακολούθησε ξενάγηση στη βιβλιοθήκη του Πατριαρχείου και γόνιμη πνευματική συζήτηση με τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχο.
Στις 22 Νοεμβρίου ο Δημήτρης Νατσιός παρέστη στην επίσημη Δοξολογία για την επέτειο των 20 ετών Πατριαρχείας του Μακαριωτάτου κ. Θεοφίλου, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Καθολικό του Ναού της Αναστάσεως. Στη συνέχεια, στην αίθουσα του Πατριαρχείου, προσεφώνησε τον Μακαριώτατο, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του προς τον Θεό για την ευκαιρία να βρεθεί στην Αγία Γη και αναδεικνύοντας τη σημασία της πίστης στον Χριστό, της αγάπης προς την πατρίδα και της προσήλωσης στην παραδοσιακή οικογένεια ως θεμέλια της Ρωμιοσύνης. Ευχήθηκε στον Μακαριώτατο υγεία και δύναμη για την επιτυχημένη ποιμαντική του πορεία, προσφέροντάς του, ως ένδειξη σεβασμού και ευγνωμοσύνης, ένα βιβλίο αφιερωμένο στο Αιγαίο Πέλαγος.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε, επίσης, προσκυνηματική επίσκεψη στην Ιερά Μονή Χοζεβά, όπου πραγματοποιήθηκε εποικοδομητική συνάντηση με τον Ηγούμενο, π. Κωνσταντίνο, και τους νέους πατέρες της Μονής.
Ιδιαίτερη ευλογία υπήρξε η συμμετοχή στη μεσονύκτια Αρχιερατική Θεία Λειτουργία εντός του Ιερού Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου, μετά το πέρας της οποίας πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον Γέροντα Σκευοφύλακα, Αρχιεπίσκοπο Ιεραπόλεως κ. Ισίδωρο και τους Αγιοταφίτες Πατέρες, στους οποίους μεταφέρθηκε η σταθερή στήριξη της ΝΙΚΗΣ στον αγώνα για τη διαφύλαξη των Ιερών Προσκυνημάτων.
Την τελευταία ημέρα της επίσκεψης, ο Μακαριώτατος δέχθηκε εκ νέου τον Πρόεδρο της ΝΙΚΗΣ στο γραφείο του σε ιδιαίτερη ακρόαση, όπου συζητήθηκαν λεπτομερώς θέματα που αφορούν το ποιμαντικό έργο του Πατριαρχείου, την κατάσταση των χριστιανών στην Αγία Γη και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής έναντι του διαχρονικού μηνύματος του Ευαγγελίου. Ο Δημήτρης Νατσιός διαβεβαίωσε τον Μακαριώτατο ότι ο ίδιος και η ΝΙΚΗ θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να συνδράμουν στους αγώνες που διεξάγει το Πατριαρχείο για την προστασία των Προσκυνημάτων της Αγίας Γης, υποστηρίζοντας ενεργά αυτή την αποστολή.
Ακολούθησε προσκύνημα στον Τάφο της Παναγίας, στη Βασιλική της Γεννήσεως του Κυρίου στη Βηθλεέμ, καθώς και στη Λαύρα του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου [φωτο], όπου η αντιπροσωπεία είχε πνευματική συζήτηση με τον Ηγούμενο, π. Ευδόκιμο, και τους Αγιοσαββίτες Πατέρες. Κατά τη συζήτηση τονίστηκε η ανάγκη για έμπρακτη ομολογία του Χριστού. Με αφορμή αυτή τη συνάντηση, ο π. Ευδόκιμος εξέφρασε τη συγκίνησή του και την ευχαριστία του προς τον Δημήτρη Νατσιό, διότι, όπως ανέφερε, «σπάνια ακούγεται από στόμα πολιτικού η αναφορά στο Πρόσωπο του Κυρίου και η επίκληση της θείας βοηθείας για την επιτυχία κάποιου στόχου».
Ο Πρόεδρος και τα μέλη της ΝΙΚΗΣ επέστρεψαν στην Ελλάδα «πλήρεις πνευματικών εφοδίων» και με ανανεωμένη αποφασιστικότητα να συνεχίσουν τους αγώνες υπέρ της Πίστεως, της Πατρίδος και της παραδοσιακής Οικογένειας.
Ν: Προτεινόμενα για συμπλήρωμα:
Ο Νατσιός, η ΝΙΚΗ και οι Ελληνορθόδοξοι (Ρωμιοί) της Συρίας!
Δικαιοσύνη και ειρήνη για τη Γάζα (από την ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ)
Εγκληματικές ενέργειες κατά του Γέροντος Ιουστίνου της Ι.Μ. Αγ. Φωτεινής στο Φρέαρ του Ιακώβ
Οι διωγμοί των Χριστιανών στον σύγχρονο κόσμο (από την ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ)
Αναζητώντας τη Ρωμηοσύνη (ως νέα πολιτική και πολιτισμική πρόταση)
Νατσιός για Μεγάλη του Γένους Σχολή, ΜΚΟ Σόρος, κτηνοτροφία, εργασιακό μεσαίωνα
Αικατερίνα η Πάνσοφη - Μερκούριος ο Τοξότης - Στυλιανός ο Φύλακας των Παιδιών - Νίκων ο Μετανοείτε (25-26 Νοε)
Άγιος Μερκούριος, ο τοξότης μάρτυρας
Ο πρώτος παιδικός σταθμός!... (άγιος Στυλιανός)
(και μια εκπομπή της ΝΕΤ - από εδώ - στο τέλος του post)
Ο πρώτος παιδικός σταθμός!... (άγιος Στυλιανός)
(και μια εκπομπή της ΝΕΤ - από εδώ - στο τέλος του post)
& εδώ για τον άγιο Νίκωνα τον Μετανοείτε!
Άγιοι του Νοεμβρίου (μικρό αφιέρωμα)
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025
"Όσο κρατάει ένας καφές" (ένας τραγουδιστής, ένας πνευματικός & οι Αγιορείτες)
...η ιστορία αυτού του πανέμορφου τραγουδιού του Διονύση Θεοδόση
Ο ίδιος ο Διονύσης, έχει διηγηθεί πως ένα βράδυ, όταν είχε σχολάσει από το κέντρο διασκέδασης που δούλευε, έτρεχε με τη μηχανή του και ήθελε να κάνει κάτι κακό. Ξαφνικά, γύρω στις τρεις το πρωί, άκουσε μέσα στο μυαλό του μια δυνατή φωνή να του φωνάζει
«Διονύση που πας;».
Ήταν η φωνή του γέροντα του, του πνευματικού του.
Ταράχτηκε, φρέναρε τη μηχανή του και γύρισε στο σπίτι. Το επόμενο πρωί τον πήρε τηλέφωνο ο γέροντας. Του είπε ότι είχε μια ανησυχία για εκείνον, πως κάτι του είχε συμβεί. Και όταν ένιωσε αυτή την ανησυχία ξύπνησε και προσευχήθηκε. Τον ρώτησε ο Διονύσης, τι ώρα ήταν όταν άρχισε να προσεύχεται. Ήταν τρεις το πρωί. Την ίδια εποχή γράφτηκε το "όσο κρατάει ένας καφές". Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι το αφιέρωσε στο γέροντα του.
Από τότε, τουλάχιστον μια φορά το μήνα, μετά το τέλος του προγράμματος που τραγουδούσε στην Αθήνα, έπαιρνε την μηχανή του και μέσα στην νύχτα πήγαινε στο Άγιο Όρος να συναντήσει τον πατέρα Διονύσιο. Καθόταν κοντά του, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, όσο κρατάει ένας καφές...
"Αυτό το βράδυ μην μ' αφήνεις μόνο, σ' ένα ναρκοπέδιο γυρνώ. Αυτό το βράδυ που σε πίνω και στεγνώνω ή θα σωθώ ή θα χαθώ. Μείνε ακόμα λίγο, μέχρι που να ξεφύγω και κράτησέ με αν θες, Όσο κρατάει ένας καφές. Μείνε ακόμα λίγο, μέχρι που να ξεφύγω κι ύστερα πες μου "γεια" και πως θα 'ρθεις ξανά. Αυτό το βράδυ, μην μ' αφήνεις μόνο, το μυαλό μου πάει στο κακό. Αυτό το βράδυ, παρηγόρα μου τον πόνο, ξεγέλασέ με σαν μωρό..."
Διονύσης Θεοδόσης 1958 - 1993
Ο σπουδαίος τραγουδιστής που έγινε κρυφά μοναχός στο Άγιον Όρος.
Κανείς δεν ήξερε το μυστικό του όλο το διάστημα της μάχης του με την επάρατο νόσο, ώσπου στην εξόδιο ακολουθία του στον Ι.Ν. Αγίου Θωμά στο Γουδί, ο πνευματικός του, π. Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης, μνημόνευσε :
"Έτι δεόμεθα υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του δούλου σου Διονυσίου Μοναχού!"
Όλοι έμειναν άφωνοι.
Ο Διονύσης Θεοδόσης (16 Ιουνίου 1958 - 19 Οκτωβρίου 1993) ήταν Έλληνας τραγουδιστής. Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με γνωστούς Έλληνες συνθέτες μεταξύ των οποίων ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Χατζηνάσιος και ο Μάριος Τόκας και με τραγουδιστές όπως ο Γιώργος Νταλάρας, η Δήμητρα Γαλάνη και η Χάρις Αλεξίου.
Ζούσε μεγάλα υπαρξιακά αδιέξοδα, μέχρι που συνάντησε τον Άγιο Παΐσιο, ο οποίος διέκρινε τον πόνο του και είπε:
“Εσύ παιδί μου φέρνεις πολύ πόνο, χρειάζεσαι να εξομολογηθείς και μάλιστα σ’ ένα καλό πνευματικό. Να πας στη μικρά αγία Άννα και να μιλήσεις στον πατέρα Διονύσιο, είναι καλός και θα σε βοηθήσει”.
Ο Διονύσης ακολούθησε τη συμβουλή και κίνησε με τη βάρκα για τη μικρά Αγία Άννα. Δίπλα του ένας μοναχός τού έπιασε κουβέντα και του συστήθηκε: "πατήρ Διονύσιος Μικραγιαννανίτης".
Μετά την αρχική έκπληξη, έπιασαν την κουβέντα για λίγο, αλλά ο Διονύσης θεώρησε ότι ήταν “καλαμπουρτζής” και δεν ήταν αυτή η εικόνα που έτρεφε μέχρι τότε για έναν πνευματικό: δηλαδή έναν σοβαρό, ίσως και βλοσυρό γέροντα.
Η ασθένειά του, ωστόσο, έρχεται να αλλάξει ριζικά το τοπίο. Ξεκινά χημειοθεραπείες στο Λονδίνο. Οι επισκέψεις του στη μικρά αγία Άννα πυκνώνουν και ανακοινώνει στους Πατέρες πως θέλει να γίνει μοναχός!
Τουλάχιστον μια φορά τον μήνα όταν τελείωνε ξημερώματα την δουλειά του έπαιρνε την μηχανή του και ταξίδευε για το Άγιο Όρος. Εκείνο το διάστημα γράφτηκε και το τραγούδι "Όσο κρατάει ένας καφές" που ερμήνευσε ο ίδιος κ το οποίο λίγοι ξέρουν πως το αφιέρωσε στον Γέροντα του.
Επιθυμεί να γίνει καλά και να αφιερώσει τη ζωή του στον ησυχασμό. Ο γέροντάς του, Διονύσιος, πριν φύγει για νοσηλεία στο εξωτερικό κάνει την κουρά του και του επιτρέπει να επισκέπτεται το νοσοκομείο στην Αγγλία χωρίς το ράσο.
Κανείς δεν γνωρίζει το μυστικό του, ούτε η μητέρα του Δέσπω, η οποία στέκεται στο πλάι του τις τελευταίες του στιγμές και διαβάζει ένα βιβλίο που της έδωσε για το περιβόλι της Παναγίας.
Εντυπωσιάζεται με όσα της λέει για το Άγιο Όρος. Μέσα της μιλά στον Θεό «Ας γίνει καλά και με την ευχή μου να έρθει να σε υπηρετήσει».
Ο Διονύσης κάνει στο κρεβάτι του νοσοκομείου τις προσευχές του κι εκείνη δεν ξέρει πως προσευχές και αρρώστια είναι ο μοναχικός του κανόνας. Η Αγγλίδα νοσοκόμα μια μέρα θα της πει με άνευρη φωνή «he died».
Η κηδεία θα γίνει στην Ελλάδα. Θα παρευρεθούν ανάμεσα σε άλλους συγγενείς, φίλοι, γνωστοί τραγουδιστές, ηθοποιοί και μουσικοί, αλλά και ο γέροντάς του, Διονύσιος.
Ο π. Σπυρίδων θα αποκαλύψει το μυστικό στη τελετή όταν πρέπει να πει τ’ όνομα του τεθνεώτος «o δούλος του Θεού μοναχός Διονύσιος». Το εκκλησίασμα μένει έκπληκτο.
Αμέσως μετά την τελετή οι Πατέρες θα πάρουν το σώμα του θα το τυλίξουν σε σεντόνι και ο μοναχός Διονύσιος θα ταφεί στη μικρά Αγία Άννα, στον τόπο που ήθελε να μονάσει.
Ο πατριός του και βαφτισιμιός του Βενιαμίν Κουλ (ενα άτομο που έστρεψε στην ορθοδοξία ο Διονύσης) θα προσκυνά τον τάφο του συχνά, γνωρίζοντας τους Μικραγιαννανίτες από κοντά. Επιθυμία του να ταφεί κι εκείνος κοντά στο παιδί του, όταν φύγει από αυτή τη ζωή.
Η επιθυμία του πραγματοποιείται. Θα αρρωστήσει λίγα χρόνια αργότερα και θα φύγει κι αυτός από τη ζωή προσθέτοντας ακόμα μια απώλεια οδυνηρή στην κυρά-Δέσπω που όταν πέρασαν τα τρία χρόνια της ταφής του, πήρε τα οστά και τα πήγε στην Ουρανούπολη.
Εκεί τα παρέλαβαν οι μοναχοί και τα έθαψαν δίπλα σε αυτά του πνευματικού του πατέρα, νονού του αλλά και παιδιού του, μοναχού Διονυσίου, πλέον.
https://www.youtube.com/watch?v=NqdWYKmMq8c
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)