ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Προσευχές από τους «τελειωμένους»...



π. Σπυρίδων Σκουτής
ΕΥΧΗ

Τα καλύτερα αιτήματα προσευχής έρχονται από τους «τελειωμένους».

Βλέπεις καρδιές ερημικές που όμως μέσα τους ανθίζουν τριαντάφυλλα. Παιδιά νέα, αγόρια και κορίτσια, να ψάχνουν τον παπά να του μιλήσουν, να βρουν την αλήθεια που αναζητά η ψυχή τους. Υπάρχουν και αυτοί οι νέοι...

Αυτά είναι θαύματα. Να σε σταματάει ένα νέο παιδί και να σου λέει «Θέλω να μιλήσουμε, πάτερ, κάτι βαραίνει την συνείδησή μου και θέλω να σ' το πω». Ναι, αυτό το παιδί! της καφετέριας, με το σκουλαρίκι στο αυτί ή το φρύδι. Με το ταττού μια ξεχασμένης αγάπης και τα ακουστικά με τους Iron Maiden στο τέρμα.


Μιλάς με μια παρέα με νέους σε καφετέρια και νιώθεις το τραπέζι με τους φραπέδες να γίνεται ένα μικρό εκκλησάκι παρουσίας του Χριστού, διότι μην ξεχνάμε, «όπου εισί δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί ειμί εν μέσω αυτών» (Ματθ. 18, 19-20). Και να μπαίνεις μέσα στην Εκκλησία και να μην προλαβαίνεις να βγάλεις τις μαχαιριές, ιδιαίτερα από ανθρώπους που είναι «κοντά στον παπά» και από «ανθρώπους της Εκκλησίας».

Να κάνεις συζήτηση θεολογική με τον ροκά νέο που δεν το φανταζόσουνα ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα. Και όμως μέσα εκεί μιλάει εσωτερικά το βάπτισμα. Μια προσευχή ίσως μιας γιαγιάς, μιας μάνας γονατισμένης στα εικονίσματα να παρακαλάει όχι για νύφες, γαμπρούς, δουλειές και φράγκα, αλλά για μετάνοια και Βασιλεία των ουρανών. Υποψήφιος Άγιος σε αναζήτηση πνευματικής στέγης! Αυτά είναι θαύματα ...

Αυτό το καντήλι μέσα στην καρδιά που δεν έχει σβήσει ακόμα και το ανανεώνει κάποια προσευχή. Και τότε αρχίζει να φωτίσει την καρδιά του ανθρώπου, έτσι, για να μυρίζει αλήθεια ο κόσμος. Και αρχίζει αυτό το «κακό παιδί» για τον κόσμο, να βλέπει τον ξεχασμένο θησαυρό μέσα του και να πηγαίνει στον εξομολόγο να τον γυαλίσει και να λάμψει και πάλι. Αυτές είναι μετάνοιες! Από τους τελειωμένους για τον κόσμο, αλλά από τους ανδρειωμένους για τον Θεό... Σε κάνει να βλέπεις την παρουσία του Θεού ως «φωνή αύρας λεπτής» σε ψυχές διψασμένες ["Ν": στον προφήτη Ηλία εμφανίστηκε έτσι ο Θεός, ως "φωνή αύρας λεπτής", στην Παλ. Διαθήκη].

Και από την άλλη να βλέπεις την κυρία με το ταγέρ και την φανουρόπιτα ανά χείρας σε κάθε παράκληση να ζητάει από τον Χριστό λαγούς με πετραχείλια, έτσι για να μυρίσει εγωϊσμό ο κόσμος, και μόλις δει το παιδί με το σκουλαρίκι θα πει «Το παλιόπαιδο, εμ τι περιμένεις από τον γιο της τάδε». Και όποτε σε βλέπει θα σου λέει με το χαμόγελο της πωλήτριας «Την ευχή σας, πάτερ». Και 30 χρόνια στην Εκκλησία δεν κατάλαβε τίποτα, νιώθει ότι, με κάποιες δωρεές και κάποια στολίσματα επιταφίου, έχει vip θέση στον παράδεισο. Καημένε άνθρωπε….

Τελικά ο Θεός υπάρχει εκεί που δεν φαίνεται. Κρύβεται και λάμπει μέσα στην μουγκαμάρα της σιωπής. Κάτι σαν τον ήλιο. Ο ήλιος όταν ανατέλλει δεν κάνει φασαρία, δεν μιλάει όπως το κύμα ή ο αέρας. Απλά παρουσιάζεται με την λάμψη και την θερμότητά του, αυτή η παντοδύναμη παρουσία του αρκεί.
 

Έτσι ενεργεί ο Χριστός… Έρχεται όταν τον καλούν οι τελειωμένοι και διψασμένοι. Ενώ όταν τον προκαλούν οι εγωϊστές και οι φαρισαίοι απομακρύνεται, διότι ο χώρος είναι κλειστός για ΕΚΕΙΝΟΝ.

Μην ξεχνάμε, αγαπητοί μου, ότι τον Παράδεισο τον άνοιξε ένας ληστής με ένα Μνήσθητι. Ένας τελειωμένος και μια διψασμένη κραυγή άνοιξαν τις ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ. Καλό αγώνα.

Και:


Τούρμπο Κουάλλις, Αφροαμερικανός σχεδιαστής
tatoo, τώρα ορθόδοξος ιερέας στην Αμερική.


Με το σκουλαρίκι στην εκκλησία
"Αντίο, ολόδικέ μου Θεέ..." - Ένας "ευγνώμων ληστής" του 20ού αιώνα
"Πες του Χριστούλη να με δεχτεί...", και ξεψύχησε
Το Μανιφέστο του Αταίριαστου
Γιατί να θέλω να είμαι ορθόδοξος χριστιανός;
Αθήνα, πόλη των αγίων!...
Ελεωνόρα Ζουγανέλη, "Έλα!" - Σαν προσευχή του μοντέρνου ανθρώπου...
Miley Cyrus - ή: γιατί επείγει να ενταθεί η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο δυτικό κόσμο...
H παρεξηγημένη αγιότητα

 
Μαγεία! Ευλογία! Μέθη! 
Κάτι τύποι με μαύρα που ζουν στον κόσμο τους 
Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός όταν...
Punks to Monks: Effects of the Last True Rebellion (Video)
False Black: Gothic Orthodox?
Ο άγιος των Εξαρχείων, που δεν είχε ούτε για νοίκι...
Αντιεξουσιαστές και Μεγάλη Παρασκευή!...
«Αγάπη και φιλία δεν έμαθα στην Εκκλησία»!...
Εφηβεία και αναζήτηση του Θεού
Άναρχος Θεός και αναρχικός Χριστιανός


Άντε και πίστεψα – Τώρα τι κάνουμε;
ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!
Είσαι ο άνθρωπός μου;

Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής
  
π. Μωυσής Μπέρυ: από τις φυλακές στον Κήπο του Θεού
Από το Ημερολόγιο της Ευτυχίας, του Νικολάε Στάινχαρτ. 
Η μετάνοια της Ζαμφίρας της τσιγγάνας
Οι φυλακές ανηλίκων, η παρακμή, ο Χριστός, τα δάκρυα της Παναγίας...

 

Δεν υπάρχουν σχόλια: