ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Επιστολή Ιερώνυμου προς τον πρωθυπουργό (Φεβρουάριος 2012)


Η Εκκλησία μίλησε για την οικονομική κρίση σχετικά νωρίς, με το κείμενό της "Προς το Λαό" (που ξεσήκωσε αντιδράσεις από φανατικούς, προκατειλημμένους εναντίον της), αλλά και με επιμέρους τοποθετήσεις αρχιερέων (& εδώ).
Κατά τη γνώμη κάποιων, μάλλον θα έπρεπε να έχει αντιδράσει με ένταση σε ολόκληρη την ιστορία του νεοελληνικού κράτους ενάντια στην πολιτική, οικονομική & πολιτισμική αιχμαλωσία μας στις υπερδυνάμεις της Δύσης, κράτη, τράπεζες και εταιρίες. Δεν το έκανε, πέρα από συγκεκριμένους φωτισμένους ρασοφόρους, που κι εκείνοι δέχτηκαν πόλεμο από τους "απέναντι"...
Τώρα, μιλάει. Πάλι καλά. Δικαιούται να μιλήσει, αφενός γιατί είναι η Μάνα του Γένους μας (άσχετα αν "πιστεύεις" ή όχι, αγαπητέ μπλογκοναύτη), ενώ η Δύση ήταν πάντα μια κακή Μητριά. Αφετέρου, γιατί η ίδια η Εκκλησία προσφέρει πολλά στο λαό με το πολύπλευρο έργο αγάπης που πραγματοποιεί, και που έχει αυξηθεί τώρα, την εποχή του σοκ και της φτώχιας.
Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, λοιπόν, αρχές Φεβρουαρίου 2012, έστειλε στον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο την παρακάτω βαρυσήμαντη επιστολή (ανέβηκε στο πρακτορείο Ρομφαία και σε πολλά blogs, εμείς την πήραμε από το Misha):

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,
Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους. Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων - φαινόμενο κατοχικών εποχών - παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα. Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους.
 Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους. Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.
  Στις δύσκολες και - αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι. Ότι προκάλεσαν δυστυχώς - και συνεχίζουν να προκαλούν - ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.
  Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων. Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.
  Δυστυχώς, όμως όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας. Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο. Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας. Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία. Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας. Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.

 Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις. Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα. Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας. Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα. Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα.
Δυστυχώς όμως ! Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προκλητικά. Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους. Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας.
Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό.
 Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας. Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι. Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης. Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής. Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα. Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας. Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας. Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους. Έχοντας, πάνω απ' όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε. Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν.
Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.
Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε, Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνες σήμερα.

*****
"Νεκρός": Ας βάλω και δυο βίντεο:

Πειραιώς Σεραφείμ: Ο Χριστός σαν Επανάσταση στην Κεφαλαιοκρατία

Απόσπασμα από την εμφάνιση του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ, πριν από την Μεγάλη Εβδομάδα στα τέλη Μαρτίου 2010, στην εκπομπή των Καμπουράκη – Οικονομέα (κανάλι «Mega»): "Η Εκκλησία έχει εθνικό λόγο 
σε οικογένεια, πατρίδα, θρησκεία, και κομμουνιστικό στην οικονομία!" (Από εδώ).
Στην πραγματικότητα, σε όλα αυτά τα ζητήματα η Εκκλησία έχει πνευματικό λόγο, που αποσκοπεί στη σωτηρία του ανθρώπου, στην αιώνια ένωσή του με το Θεό. Η αγωνία ανθρώπων όπως ο Πειραιώς (π.χ. και εδώ) για "πολιτικά-εθνικά" θέματα έχει πνευματικές ρίζες: συνέπεια της οικονομικής & πολιτικής δουλείας και της κοινωνικής αποσάθρωσης είναι η πνευματική αποσάθρωση και τελικά η κόλαση - και εδώ και στην αιωνιότητα...
Οι δημοσιογράφοι βέβαια δεν βλέπω να αντιλαμβάνονται καν τι λέει, αλλά σπεύδουν να απαντήσουν με στερεότυπα: "Γιατί δε δίνετε την περιουσία σας, αλλά από την εποχή του Τρίτση ακόμη την προστατεύετε;". Για την εκκλησιαστική περιουσία ορισμένα άρθρα εδώ.



Ορθόδοξος χριστιανικός... κομουνισμός

Το βίντεο είναι από την εκπομπή του πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Μεταλληνού στο κανάλι «High» που μεταδόθηκε 6 με 7 μ.μ. την Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011. Καλεσμένος του πατέρα Γ. Μεταλληνού είναι ο δημοσιογράφος Θύμιος Παπανικολάου, διευθυντής του περιοδικού «Ρεσάλτο».


Για το ευρύτερο ζήτημα της θέσης της Εκκλησίας και των εκκλησιαστικών πνευματικών ανθρώπων στην οικονομική κρίση μπορείτε να δείτε posts όπως:

Δείτε επίσης:

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Για την επιστολή του Αρχιεπισκόπου θα αναρτήσω το ίδιο σχόλιο με αυτό που έβαλα σε άλλο μπλογκ που τη δημοσίευσαν.

"Ναι ... και ίδρωσε το αυτί τους..."

Καλά έκανε και την έστειλε αλλά φωνή βοώντος...
Το τραγικό δεν είναι ότι οι υπεύθυνοι δεν γνωρίζουν την κατάσταση των πολλών. Το τραγικό είναι ότι αδιαφορούν και αυτό πονάει ... ειδικά εμάς τους νέους. Πόση αδιαφορία ν' αντέξεις πια;

Παναγιώτα