Εκπαιδευτικές και Θεολογικές αταξίες
“Μπορεί μια γυναίκα να είναι πλούσια, επιχειρηματίας και ταυτόχρονα η αρχική στυλοβάτις μιας τοπικής Εκκλησίας;”
Μμμμ...
Δεν ξέρω τι απάντηση θα δίναμε σήμερα για ...την Αγία Λυδία τη Φιλιππησία [20 Μαΐου], καθώς αυτό ακριβώς ήταν.
Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το γιατί ο Ευαγγελιστής Λουκάς, συγγραφέας των Πράξεων των Αποστόλων, επιλέγει από (και άλλες προφανώς) ιδιότητες της Λυδίας, να επισημάνει το “πορφυρόπωλις”, ένα εξαιρετικά σπάνιο και προσοδοφόρο επάγγελμα.
Απαιτούσε επιχειρηματικό μυαλό και διασυνδέσεις στην υψηλή κοινωνία, καθώς μόνο μέλη της υψηλής αριστοκρατίας και της αυτοκρατορικής οικογένειας μπορούσαν οικονομικά και επιτρεπόταν θεσμικά να φορούν πορφυρά ενδύματα. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψιν την υποβαθμισμένη θέση των γυναικών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Λυδία απαιτούσε περισσότερο κόπο από έναν άνδρα για να φτάσει σε αυτή τη θέση.
Η Λυδία είναι η πρώτη Ελληνίδα και Ευρωπαία Χριστιανή. Βαπτίστηκε από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο στο Ζυγάκτη ποταμό.
Από αυτήν ξεκίνησε μια ακμαία και υγιής τοπική Εκκλησία, όπως φαίνεται από την Επιστολή προς Φιλιππησίους, που εστάλη από τον Παύλο περίπου 10 χρόνια μετά την ίδρυσή της. Ήταν μια από τις πιο ώριμες και πιστές κοινότητες της πρωτοχριστιανικής περιόδου με συγκροτημένη διοικητική δομή με επισκόπους και διακόνους. Οι Φιλιππήσιοι μάλιστα στήριξαν πολλαπλώς και οικονομικά τον Απόστολο Παύλο στις μετέπειτα δυσκολίες του.
Είναι ασύλληπτο το πώς σχεδόν 20 αιώνες μετά την πρώτη Εκκλησία και το οικουμενικό – αγαπητικό της πνεύμα, πολλοί δυσκολεύονται με αυτό και επιχειρούν να το στενέψουν. Και τα περί γυναικών και της (μη) συμμετοχής τους στην εκκλησιαστική ζωή, τα έχουμε ξαναπεί πολλάκις.
Η Αγία Λυδία όμως εκθέτει και ένα άλλο στένεμα, πιο ύπουλο.
Εκκινώντας δήθεν από την εκκλησιαστική έννοια της πτωχείας εν Κυρίω και της απάρνησης του πλούτου από πολλούς Πατέρες, αγίους και αγίες, καταλήγει το αφήγημα σε μια σκληροπυρηνική, κομμουνιστική – αριστερίστικη, ενδοκοσμική πολεμική κατά του Κεφαλαίου, ως τη μόνη αυθεντική πιστοποίηση αγιότητας.
Μάλιστα, σε κάθε σύγχρονη συζήτηση, υποψία προσέγγισης και συνεννόησης των εκκλησιαστικών θεσμών με ανθρώπους του εμπορίου και των επενδύσεων βλέπουν ΠΑΝΤΑ προδοσία της πίστης, σύνταξη με το Μαμωνά και έκπτωση από το ευαγγελικό μήνυμα!
“Λυδία, απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνεις Χριστιανή και να σε βαπτίσω είναι να μην ασχοληθείς ποτέ ξανά με το επάγγελμά σου και να απαρνηθείς όλα τα πλούτη σου”, θα ήταν μια πολύ βολική προσθήκη στις Πράξεις των Αποστόλων.
Έλα όμως που δεν υπάρχει! Ούτε και φαίνεται να την υπονοεί ο Λουκάς...
Ν: Το άρθρο αυτό μας άρεσε και το συμπληρώνουμε με το παρακάτω, για να αντιληφθούμε το πνεύμα που πιστεύουμε ότι είχε η αγία Λυδία και κάθε άγιος που συνέβη να ήταν και πλούσιος:
Εκεί διαβάζουμε:
Ἡ Ρωμηοσύνη δὲν προτείνει θεωρίες. Γεννᾷ τρόπο ζωῆς. Καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν τρόπο ζωῆς προκύπτουν φυσικὰ καὶ οἱ ἀναγκαῖες πολιτικὲς κατευθύνσεις μὲ κύριους ἄξονες:
α) Οἰκονομία ὡς διακονία τῆς χρείας, θεμελιωμένη στὸ Εὐαγγέλιο καὶ στὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων μας, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ποὺ ἔζησαν ἔμπρακτα τὴν ἀγάπη καὶ τὴν κοινωνία. Ὄχι συσσώρευση, ἀλλὰ μοίρασμα. Ὄχι θησαυρισμὸς ἐπὶ γῆς, ἀλλὰ θησαυρὸς ἐν οὐρανῷ. «Ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι…» καὶ «Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς…». (...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου