Υπάρχουν στιγμές που νομίζεις πως είσαι μόνος.
Πως κανείς δεν σε βλέπει,
κανείς δεν ακούει τον πόνο σου.
Κι όμως… δεν είσαι.
Υπάρχουν χέρια αόρατα που σε κρατούν όταν πας να πέσεις.
Υπάρχουν μάτια που σε φυλάνε, ακόμα κι όταν εσύ έχεις χαθεί.
Υπάρχει φως που δεν σβήνει,
όσο κι αν σκοτεινιάζει η καρδιά σου.
Μικρέ, να θυμάσαι:
Δεν χρειάζεται να νιώθεις πάντα την παρουσία τους
για να είναι εκεί.
Η προστασία του Θεού δεν φωνάζει…
ψιθυρίζει.
Στέκεται δίπλα σου σιωπηλά,
στις πιο δύσκολες μάχες σου,
εκεί που κανείς άλλος δεν βλέπει.
Κι όταν όλα μοιάζουν να χάνονται,
κάτι μέσα σου επιμένει να κρατιέται.
Αυτό δεν είναι τυχαίο.
Είναι χάρη.
Είναι έλεος.
Είναι αγάπη.
Και είναι πάντα μαζί σου.
†
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου