ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Παρασκευή 25 Απριλίου 2025

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο απέτρεψε την προβολή στην Τουρκία ταινίας προσβλητικής για την Ορθοδοξία

 


Orthodoxia news agency

Χάρη στην αστραπιαία και καίρια παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δεν επετράπη η προβολή προκλητικής και προσβλητικής ταινίας τρόμου με τίτλο «Ρωμαίικο Ορφανοτροφείο», που επρόκειτο να προβληθεί στις 18 Απριλίου Σύμφωνα με την πολύ σημαντική διαδικτυακή εφημερίδα Anatoli.net.gr, η οποία και αποκάλυψε το θέμα, στις 17 Απριλίου ο παραγωγός της ταινίας Mert Ozan Düz, ανακοίνωσε πως με απόφαση δικαστηρίου αναστέλλεται η προβολή της ταινίας.

Παρά τα διαβήματα των νομικών εκπροσώπων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο οποίο ανήκει το Ορφανοτροφείο, δεν υπήρξε κάποια ικανοποιητική ανταπόκριση από την πλευρά των παραγωγών, σχετικά με την χρήση του ονόματος του Ορφανοτροφείου, του συμβόλου του Σταυρού και άλλων στοιχείων σε σκηνές κάθε άλλο παρά κολακευτικές όχι μονάχα για την ορθοδοξία, αλλά και για τους Ρωμιούς της πόλης.

«Γι’ αυτό η κα Kezban Hatemi, δικηγόρος και νομική σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, εξ ονόματος του Παναγιώτατου κατέθεσε στις 7 Απριλίου 2025, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο 4ο Δικαστήριο Πνευματικών και Βιομηχανικών Δικαιωμάτων, με σκοπό να απαγορευτεί η προβολή της ταινίας» σημειώνει ο Γρηγόρης Κεσίσογλου. «Η προσωρινή απόφαση με τα ασφαλιστικά μέτρα, που εξέδωσε το Δικαστήριο, καταγράφει τα επιχειρήματα και τα στοιχεία που παρουσίασε η αιτούσα πλευρά.»

Σε κάποιο σημείο διαβάσουμε: «(…) Η ταινία με την ονομασία «Ρωμαίικο Ορφανοτροφείο» (Rum Yetimhanesi), η οποία προγραμματίζεται να προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες, με τις σκηνές, την αφήγηση και τα μηνύματα που περιλαμβάνει απειλεί την δημόσια τάξη, την εθνική ασφάλεια, διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη, προσβάλλει τις θρησκευτικές αξίες και περιέχει στοιχεία εγκλήματος μίσους. Αυτή η ταινία τρόμου, για την οποία δεν γνωρίζουμε τι σκοπό εξυπηρετεί, μετατρέπει το Ορφανοτροφείο, δηλαδή μια εστία τρυφερότητας και συμπόνιας, σχεδόν σε ένα σατανιστικό χώρο. Επιπλέον για μια ταινία τρόμου που διαδραματίζεται στο Ορφανοτροφείο, η χρήση του Σταυρού που είναι από τα ιερά των Χριστιανών, με την επιλογή του Ρωμαίικου Ορφανοτροφείου ως χώρου που κυριαρχείται από κακά πνεύματα, θα προσελκύσει το μίσος του λαού επί του Ορφανοτροφείου, των Εκκλησιών που βρίσκονται στην Πρίγκηπο και των ανθρώπων που έχουν σχέση με αυτές και μπορεί να προκληθούν δυσάρεστα γεγονότα (…).»

Στην απόφαση επίσης η ενάγουσα πλευρά, αναφέρει ότι η ταινία χρησιμοποιεί το όνομα και τον χώρο του Ορφανοτροφείου χωρίς την άδεια του Πατριαρχείου. Μάλιστα, οι παραγωγοί προέβησαν σε παρατυπίες, με σκοπό να καρπωθούν παράνομα οφέλη. Ανάμεσα σε αυτές είναι ο τίτλος, που στην αίτηση προς το Επαρχείο Νήσων και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού αναφέρεται ως «Ο νυχτοφύλακας».

Η αίτηση του στο Τουρκικό Συμβούλιο Ευρεσιτεχνίας απορρίφθηκε, επειδή περιλάμβανε σύμβολα τα οποία αν και δεν καλύπτονται από τη Συμφωνία Παρισίων (Άρθρο 6), όμως χαρακτηρίζονται δημόσιου συμφέροντος, πρόκειται για σύμβολα που ανήκουν στο κοινό λόγω των ιστορικών και πολιτιστικών αξιών τους (…)»

Η απόφαση του Δικαστηρίου, όπως αναφέρεται στο Anatolinet.gr, αναφέρει πως η προβολή της ταινίας απειλεί όχι μόνο την εσωτερική ειρήνη, αλλά θα δημιουργήσει αρνητική εικόνα και στις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Επίσης υπογραμμίζονται οι εν δυνάμει απειλές που μπορεί να προκαλέσει η προβολή της ταινίας με την ονομασία «Ρωμαίικο Ορφανοτροφείο», στις εκκλησίες, στα μοναστήρια, σε όλα τα Χριστιανικά κοιμητήρια στην Κωνσταντινούπολη και στα Πριγκηπόννησα.

Ο Γρ. Κεσίσογλου υπογραμμίζει πως η σημασία της απόφασης του Δικαστηρίου, δεν περιορίζεται στην αναστολή της προβολής μιας ταινίας, προκλητικά προσβλητικής για την Ρωμαίικη κοινότητα και τον Χριστιανισμό, με προοπτική την απαγόρευση της.

Πολύ σημαντική είναι και η διάσταση της αναγνώρισης των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επί του ακινήτου του Ορφανοτροφείου Πριγκήπου. Όπως είναι γνωστό, με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), αναγνωρίστηκε η ιδιοκτησία του Πατριαρχείου επί του κτιρίου και του χώρου που περιλαμβάνεται το Ορφανοτροφείο. Πρόκειται για το μόνο ακίνητο, για το οποίο το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει τίτλους ιδιοκτησίας στην Τουρκία.

Η μη αναγνώριση της ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου, επί του Ορφανοτροφείου, δεν ήταν μόνο παραβίαση ενός βασικού δικαιώματος, αλλά και μια προσβολή στην συλλογική μνήμη της Ρωμαίικης κοινότητας. Η ιστορία του Ορφανοτροφείου πάει πίσω στον 19ο αιώνα, και κανείς δεν μπορεί να διαγράψει την ιστορική διαδρομή του. Από την δωρεά της Ελένης Ζαρίφη, του μεγαλοπρεπούς κτιρίου του Ορφανοτροφείου στο Πατριαρχείο, την φιλοξενία εκατοντάδων ορφανών των οικογενειών που ξεκληρίστηκαν στα ταραγμένα χρόνια μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική Καταστροφή που ακολούθησε, μέχρι την θαλπωρή που βρήκαν εκατοντάδες Ρωμηόπουλα, τα οποία οι γονείς τους δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια να αναθρέψουν.

Οι συντελεστές της ταινίας (σκηνοθέτης Cem Kaymakçı), η οποία κατατάσσεται στην κατηγορία ταινιών τρόμου, επέλεξαν τον τίτλο «RUM YETIMHANESI» (σ.σ. Ρωμαίικο Ορφανοτροφείο). Επίσης στην αφίσα της ταινίας, στον τίτλο αντικατέστησαν το γράμμα ‘Τ’ με έναν Χριστιανικό Σταυρό, στον οποίο διακρίνεται μάλιστα ο Εσταυρωμένος!

Και ως ‘επιστέγασμα’ στην κορυφή της αφίσας έγραψαν «Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΙΚΟΥ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟΥ»!

Από το δελτίο τύπου που ήδη έχει διοχετευτεί στα μέσα ενημέρωσης στην Τουρκία, διαβάζουμε για το περιεχόμενο της ταινίας:

«Η Nergis για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν έχει επικοινωνία με την μητέρα της. Μια μέρα πληροφορείται από το νοσοκομείο ότι πέθανε. Μεταξύ των προσωπικών αντικειμένων της μητέρας της, που παραλαμβάνει από το νοσοκομείο, είναι κι ένα γράμμα που απευθύνεται σε αυτήν και μια παλιά φωτογραφία. Από την φωτογραφία ανακαλύπτει ότι έχει έναν αδελφό που δεν γνώριζε την ύπαρξη του. Η Nergis πηγαίνει στην Πρίγκηπο, όπου μαθαίνει ότι η μητέρα της πριν από χρόνια ήταν δασκάλα στο Ρωμαίικο Ορφανοτροφείο και ο αδελφός της χάθηκε όταν ήταν 10 χρονών. Αποφασίζει να ερευνήσει αυτό το μυστηριώδες γεγονός και στην διάρκεια της παραμονής της στο νησί ζει τρομακτικά επεισόδια. Συναντά τα φαντάσματα των παιδιών που έζησαν εκείνη την περίοδο στο Ορφανοτροφείο και αντιλαμβάνεται ότι το νησί πολιορκείται από κακά πνεύματα. Όταν αποφασίζει να φύγει από το νησί καταλαβαίνει ότι είναι πλέον αργά».

Στο τρέιλερ της ταινίας, στην οθόνη διαδοχικά εμφανίζονται εικόνες από ένα Σταυρό και ένα Ναζιστικό αγκυλωτό σταυρό, και οι δύο σε όμοια μορφή κοσμήματος (ή μεταλλίου) και ως σύμπλεγμα!

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, επρόκειτο να προβληθεί σε μια συγκυρία, που καταβάλλονται πολύ σοβαρές και επίπονες προσπάθειες, τόσο από ομογενείς και φίλους του Ορφανοτροφείου όσο και από επιστήμονες, για να διασωθεί έστω τμήμα του και να ανοικοδομηθεί το ιστορικό κτίριο.

Ετσι, μόλις έγινε γνωστή η επικείμενη προβολή της ταινίας και το διαφημιστικό υλικό της, κινητοποιήθηκε άμεσα ο κ. Λάκης (Παντελής) Βίγκας, στον οποίο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έχει αναθέσει τον συντονισμό των ενεργειών για την διάσωση του Ορφανοτροφείου.

Ο κ. Βίγκας είχε επαφές με υψηλόβαθμους αξιωματούχους τόσο της Επαρχίας Πριγκηποννήσων όσο και του Υπ. Πολιτισμού. Οι οποίοι ως φαίνεται συμμερίστηκαν τις ανησυχίες του και κατανόησαν την αντίδραση του κυρίως για την χρήση του Σταυρού, όπως και των άλλων επίμαχων στοιχείων.

Πηγή: www.thepresident.gr – Αγγελική Κώττη

Η Πηγή των θαυμάτων (Ζωοδόχος Πηγή – Παρασκευή του Πάσχα)

 

 

 

Πέμπτη 24 Απριλίου 2025

Οἱ Ἅγιοι Ἀχιλλέας, Φήλικας καὶ Φορτουνάτος, οἱ Ἱσπανοὶ ἱερομάρτυρες (24 Ἀπριλίου)

 


ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ (φωτο)

Οἱ Ἅγιοι Φήλικας ὁ πρεσβύτερος, Ἀχιλλέας καὶ Φορτουνάτος, οἱ διάκονοι, μαρτύρησαν ἐπὶ αὐτοκράτορος Καρακάλλα (211 – 217 μ.Χ.). Ἀπεστάλησαν ἀπὸ τὸν Ἅγιο Εἰρηναῖο, Ἐπίσκοπο Λουγδούνων ( 23 Αὐγούστου) στὴν πόλη Βαλένθια τῆς Ἱσπανίας γιὰ νὰ κηρύξουν τὸ Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ τοὺς συνέλαβε ὁ ἀνθύπατος Κορνήλιος καὶ μετὰ ἀπὸ φρικώδη βασανιστήρια τοὺς ἀποκεφάλισε περὶ τὸ ἔτος 212 μ.Χ. Ἔτσι οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες εἰσῆλθαν στὴ χαρὰ τῆς δόξας καὶ τῆς μακαριότητας τοῦ Θεοῦ.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὸ ζῆλον δεξάμενοι τῶν Ἀποστόλων Χριστοῦ, νομίμως ἠθλήσατε, ὑπὲρ τῆς δόξης αὐτοῦ, τρισάριθμοι Μάρτυρες, Φῆλιξ ὁ θεοφόρος, Ἀχιλλεὺς ὁ θεόφρων, ἅμα καὶ Φουρτουνάτος, τὸν ἐχθρὸν καθέλοντες· διὸ ἐν εὐφροσύνῃ ὑμᾶς μακαρίζομεν.


Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ὡς λυχνία τρίφωτος τῇ Ἐκκλησίᾳ, Ἀθληταὶ ἐκλάμπετε, Φῆλιξ ὁμοῦ καὶ Ἀχιλλεύς, σὺν Φουρτουνάτῳ ἑκάστοτε, ταῖς τῆς ἀθλήσεως, θείαις λαμπρότησι.


Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῶν Μαρτύρων τριὰς σεπτή, οἱ γενναίοις ἄθλοις, μεγαλύναντες τὸν Χριστόν, Φῆλιξ θεοφόρε, καὶ Ἀχιλλεῦ θεόφρον, καὶ Θεῖε Φουρτουνάτε, ἡμῶν οἱ πρόμαχοι.

 

Συμπλήρωμα

Ελληνική Κοινότητα Βαλένθιας

Καθηγητές στη Βαλένθια διαμαρτύρονται, γιατί το κράτος σκοπεύει να καταργήσει τις τάξεις εκμάθησης Νέων Ελληνικών

 

Ορθόδοξοι άγιοι στις χώρες της Δύσης - Η Ορθοδοξία στο δυτικό κόσμο σήμερα
Οι ορθόδοξες ρίζες της Δύσης ως παράγοντας πανευρωπαϊκής ενότητας

Τετάρτη 23 Απριλίου 2025

Ήταν woke ο Πάπας Φραγκίσκος;

 

"Ν": Ο Ραφαήλ Καλυβιώτης είναι στέλεχος της ΝΙΚΗΣ & ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής της στις Ευρωεκλογές του 2024.

«Είναι πολλά τα "ναι μεν, αλλά" όπως διαφαίνεται και από την φωτογραφία. Είναι εξαιρετικά εύκολο να λαϊκίσει κανείς στο όνομα του χριστιανισμού για να περάσει άλλες ατζέντες. Και εκεί που κάποιος λέει ότι είναι "όργανο του Θεού" κάποιος άλλος λέει ότι είναι "όργανο των ελίτ". Μέρα που είναι όμως, ας τον συγχωρέσει ο Θεός». Ραφαήλ Καλυβιώτης


Πώς το «όργανο του Θεού» έγινε πολύ συχνά «όργανο» των παγκόσμιων ελίτ

Ο Ραφαήλ Καλυβιώτης, στο νέο βίντεό του στο YouTube, ασκεί κριτική στον Πάπα Φραγκίσκο, εστιάζοντας σε ζητήματα που αφορούν τη σχέση του με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τις πολιτικές του τοποθετήσεις.
Επισημαίνει ότι ο Πάπας προωθούσε μια παγκοσμιοποιημένη θεώρηση της θρησκείας, η οποία αποδυναμώνει τις παραδοσιακές χριστιανικές αξίες και την εθνική ταυτότητα. Κατηγορεί τον Πάπα για υπερβολική έμφαση σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, όπως η μετανάστευση και η κλιματική αλλαγή, εις βάρος της πνευματικής καθοδήγησης.
Επιπλέον, ο Ραφαήλ Καλυβιώτης εκφράζει ανησυχία για την προσέγγιση του Πάπα προς άλλες θρησκείες, θεωρώντας ότι ενδέχεται να υπονομεύει τη μοναδικότητα της χριστιανικής πίστης.
Τέλος, τονίζει την ανάγκη για διατήρηση της Ορθόδοξης πίστης και προειδοποιεί για τους κινδύνους που ενέχει η αποδοχή μιας οικουμενικής προσέγγισης που, κατά την άποψή του, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της θρησκευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας.

 


Ο ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Σεπτεμβρίου 2024

Πνεύματος κοινωνία

(...)  Ο Παπισμός είναι εκείνος που πρόσθεσε κακοδοξίες και αλλοίωσε την χριστιανική διδασκαλία, σε αντίθεση με την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, η οποία δεν έχει παρεκκλίνει ούτε στο ελάχιστο από την βιβλική, συνοδική και πατερική διδασκαλία. Το μόνο που μας καταλογίζουν οι παπικοί είναι ότι αρνούμαστε να υποταχτούμε στην εξουσία του Πάπα, και ως εκ τούτου χαρακτηρίζουν την Ορθόδοξη Εκκλησία «ελλειμματική», διότι δεν είμαστε «ενωμένοι» ήτοι: υποταγμένοι, στον «Πάπα»! Άρα εμάς εννοεί ότι πρέπει «να σπάσουμε τις αλυσίδες της αγανάκτησης, των παρεξηγήσεων και των προκαταλήψεων»! Εμείς είμαστε οι «προκατειλημμένοι», εμείς «ευθυνόμαστε» για την «φυλάκιση Καθολικών και Ορθοδόξων για αιώνες», εμείς «εμποδίζαμε» να «αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλον ως αδέρφια ενωμένα στη διαφορετικότητα». Εμείς με τις «εμμονές μας» επιμένουμε πεισματικά ότι ο Παπισμός είναι σύστημα αιρέσεων και όχι «παρεξηγήσεις και προκαταλήψεις», όπως τις αποκαλεί ο κ. Φραγκίσκος!

Ζητά «κοινή μαρτυρία για την αγάπη του Χριστού στον τόσο διαιρεμένο και συγκρουόμενο κόσμο». Ποια κοινή μαρτυρία μπορούμε να δώσουμε με τους παπικούς, αφού εκείνοι πιστεύουν σε έναν διαφορετικό «Χριστό» από τον Κύριο Ιησού Χριστό της Εκκλησίας; Έναν «Χριστό», ο οποίος «εκπορεύει το Άγιο Πνεύμα», άγνωστο στην Εκκλησία; Ο Παπισμός διδάσκει μια εντελώς ξένη «χριστολογία», η οποία προσβάλλει και αλλοιώνει το θεμελιώδες Τριαδικό Δόγμα, εισάγοντας δυαρχία στην Θεότητα και υποβιβάζοντας του Άγιο Πνεύμα. Ο «Χριστός» του Παπισμού, όπως και ολόκληρη η «Αγία Τριάδα» του, είναι ξένα προς την αληθινή και σώζουσα πίστη της Εκκλησίας και άρα ουδεμία κοινή μαρτυρία μπορούμε να δώσουμε στον σύγχρονο κόσμο. Άλλωστε για τους αγίους Πατέρες οι αιρετικοί λογίζονται ως άθεοι!

Προφανώς ο κ. Φραγκίσκος θέλει να αγνοεί επίσης, και την τραγική για την ανθρωπότητα παπική περί Χριστού και γενικότερα περί Χριστιανισμού μαρτυρία στον κόσμο. Διότι, με την βάναυση διαστροφή και κακοποίηση της χριστιανικής διδασκαλίας και την χιλιόχρονη εγκληματική του πορεία, η «μαρτυρία» του υπήρξε η χειρότερη συκοφαντία για τον Σωτήρα και την Εκκλησία Του! Οι λαοί, κυρίως της Ευρώπης και γενικά του δυτικού κόσμου, «γεύτηκαν» αρκούντος την παπική και στη συνέχεια την προτεσταντική χριστιανοσύνη, ώστε να αποτελεί γι’ αυτούς όνειδος και αποστροφή. Θέλει να αγνοεί ο κ. Φραγκίσκος ότι η σύγχρονη αθεΐα, η οποία είναι εν πολλοίς γέννημα του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, ο οποίος εμφανίστηκε και έδρασε ως αντίδραση προς τον ανείπωτο σκοταδισμό και τις φρικαλεότητες του μεσαιωνικού και νεώτερου Παπισμού. Ο «θεός» του παποπροτεσταντισμού είναι οριστικά νεκρός, του οποίου την «κηδεία» περιέγραψε με δραματικό τρόπο ο Νίτσε, στον «θάνατο του Θεού»! Αυτός ο ανύπαρκτος «θεός» του Παπισμού και του Προτεσταντισμού έχει «πεθάνει» και δεν θα μπορέσει κανένας οικουμενισμός, καμιά «ένωση των εκκλησιών» να τον «αναστήσει»!

Ο κ. Φραγκίσκος είναι λοιπόν ξεκάθαρος ότι την «ένωση των εκκλησιών» την εννοεί ως υποταγή της Εκκλησίας μας στην εξουσία του (για να μην είναι «ελλειμματική»), χωρίς να αρθούν οι δεκάδες κακοδοξίες που συσσώρευσε στην «εκκλησία» του τους τελευταίους δέκα αιώνες. Είπαμε, δεν τον ενδιαφέρει να ασπαστούμε τις παπικές πλάνες, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η υποταγή μας, με την «νόμιμη ποικιλομορφία»! Μάλιστα θεωρούμε ότι την αποκαλεί «νόμιμη», διότι αυτή θα προέλθει μετά από την συμφωνία με τους ορθοδόξους! (...)

"Για την επίσκεψη του Πάπα στη Λέσβο"

"Ν": Αναδημοσιεύουμε από το 2016 το άρθρο του Θ. Ρηγινιώτη (επίσης ΝΙΚΗ). Από το ιστολόγιό μας.

Ο πάπας Φραγκίσκος είναι πρωτίστως πολιτικό πρόσωπο - αρχηγός του κράτους του Βατικανού, με μεγάλη επιρροή διεθνώς, όπως φημολογείται - και δευτερευόντως θρησκευτικό. Έτσι, η επίσκεψή του στη Λέσβο ενόψει του προσφυγικού προβλήματος θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως επίσκεψη ενός πολιτικού ηγέτη.
Θρησκευτικός ηγέτης ο πάπας είναι μόνο για τους ρωμαιοκαθολικούς χριστιανούς. Για εμάς τους ορθόδοξους χριστιανούς, ο πάπας είναι αρχηγός μιας αίρεσης, και μάλιστα ίσως της πιο ολέθριας: αίρεσης παντοδύναμης, με τεράστιο πλούτο και πολιτική ισχύ, που κρατάει αιχμάλωτα ολόκληρα έθνη στην κεντρική και δυτική Ευρώπη και τη λατινική Αμερική και γενικά, κατά τόπους, σε όλο τον πλανήτη.
Οι ρωμαιοκαθολικοί χριστιανοί αναμφίβολα είναι αδελφοί και συνάνθρωποί μας και, ως προς την πίστη και το ήθος, παρόμοιοι με εμάς. Τους αγκαλιάζουμε, και πρέπει να τους αγκαλιάζουμε, 100% με αγάπη Χριστού. Όμως πρέπει να γνωρίζουν ότι, από θρησκευτική άποψη, η Οργάνωση, στην οποία ανήκουν (η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία), δεν διαφύλαξε και δεν διαφυλάσσει εδώ και χίλια χρόνια την αυθεντικότητα του χριστιανισμού. Δεν είναι καθόλου συνέχεια της αρχαίας Εκκλησίας, αλλά εκτροπή από αυτήν. Οι δυτικοευρωπαίοι χριστιανοί άγιοι των πρώτων χιλίων χρόνων του χριστιανισμού ανήκουν στην ίδια πνευματική παράδοση με τους ορθόδοξους αγίους όλων των εποχών, μέχρι και σήμερα, και όχι με τους χριστιανούς των ίδιων δυτικοευρωπαϊκών χωρών, που έζησαν την επόμενη χιλιετία, όταν πλέον είχε επικρατήσει ο Καθολικισμός.
Τεκμηριώνω τα παραπάνω επικαλούμενος τη μαρτυρία πολλών ρωμαιοκαθολικών (αλλά και προτεσταντών), που έγιναν ορθόδοξοι χριστιανοί μετά από προσεκτική και σοβαρή έρευνα των πηγών του αρχαίου χριστιανισμού, όπως ο δολοφονημένος επίσκοπος Ναζιανζού Παύλος ντε Μπαγεστέρ, οι πατέρες Σεραφείμ Μπέλ, Γαβριήλ Μπουνγκ, Πλακίδας Ντεσέιγ και αναρίθμητοι άλλοι.
Ως ορθόδοξος χριστιανός, και τον ίδιο τον πάπα τον αγαπώ. Γι' αυτό και εύχομαι - και του προτείνω, αν και ξέρω ότι είναι μάταιο - να επιστρέψει στην αρχαία παραδοση του χριστιανισμού, την Ορθοδοξία, ώστε να σωθεί ο ίδιος και όλοι οι συνεργάτες του και τα μέλη της θρησκευτικής οργάνωσης που ονομάζεται Καθολική ή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Φωτο από εδώ

Τις τελευταίες δεκαετίες πολλοί ορθόδοξοι ιεράρχες, ακόμη και πατριάρχες, έχουν κάνει μερικά μεγάλα βήματα καλής θέλησης προσεγγίζοντας τους τελευταίους πάπες και γενικά τους ρωμαιοκαθολικούς αρχιερείς, ιερείς και πιστούς. Τα βήματα αυτά συνεχίζονται, αμφιβάλλω όμως ότι έχουν το πραγματικά επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή να βοηθήσουν τους ρωμαιοκαθολικούς αδελφούς μας να επιστρέψουν στην αρχαία Εκκλησία. Γι' αυτό, δεν χαίρομαι βλέποντας τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών και τον οικουμενικό πατριάρχη να συνοδεύουν τον πάπα ή να του συμπεριφέρονται σαν να είναι αποδεκτός θρησκευτικός ηγέτης μιας αποδεκτής χριστιανικής κοινότητας, δηλαδή μιας κανονικής τοπικής Εκκλησίας. Ό,τι κι αν λέμε, δεν είναι κάτι τέτοιο. Χρειάζεται λοιπόν προσοχή.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία χωρίζεται με αβυσσαλέο χάσμα από την Ορθόδοξη. Οι ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι, τα τελευταία χρόνια, προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι "είμαστε πολύ κοντά". Κάθε άλλο. Ο Θεός των ρωμαιοκαθολικών είναι ένας αυστηρός δικαστής, που κρίνει τον άνθρωπο και είτε τον αθωώνει, είτε τον καταδικάζει, κυριολεκτικά, σε αιώνια τιμωρία. Αντίθετα, ο Θεός των ορθοδόξων δεν κρίνει κυριολεκτικά τον άνθρωπο, αλλά τον καλεί να ενωθεί μαζί Του και να φτάσει σε κατάσταση θέωσης, που είναι η αγιότητα. Η πεισματική άρνηση της αγάπης του Θεού από τον αμετανόητο άνθρωπο, μετατρέπει σε κόλαση την παρουσία του θείου Φωτός στη ζωή αυτού του ανθρώπου, ενώ ο Θεός θέλει όλοι οι άνθρωποι να βρίσκονται στον παράδεισο.
Κατά τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ο Χριστός έγινε άνθρωπος, για να τιμωρηθεί αντί για τους ανθρώπους, ώστε να ικανοποιηθεί η δικαιοσύνη του Πατέρα Του, που είχε προσβληθεί λόγω του προπατορικού αμαρτήματος. Κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία (όπως και τους αρχαίους χριστιανούς), ο Χριστός έγινε άνθρωπος, επειδή ο Τριαδικός Θεός αγαπάει τόσο πολύ τον κόσμο, ώστε από την αρχή των αιώνων (ή, πιο σωστά, προαιώνια) είχε την επιθυμία να ενωθεί με τους ανθρώπους και να τους καλέσει σε ένωση με Αυτόν. Όμως ένωση του ανθρώπου με το Θεό, κατά τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, δεν υφίσταται, μόνο δίκη και καταδίκη ή αθώωση του ανθρώπου από το Θεό.
Αυτή η ιδέα - η οποία συνδέεται με πολλές άλλες θεολογικές και φιλοσοφικές διαφορές μεταξύ ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών - είναι η αιτία για τη σκληρή στάση του Καθολικισμού απέναντι στους ανθρώπους ήδη από την εποχή του Μεσαίωνα. Δεν είμαστε λοιπόν καθόλου κοντά με τους ρωμαιοκαθολικούς.
Αν ο πάπας Φραγκίσκος πράγματι επιθυμεί να βοηθήσει τους ανθρώπους, ας χρησιμοποιήσει την πολιτική και οικονομική δύναμή του, ως πολιτικό πρόσωπο που είναι, για να παρέμβει στη διεθνή πολιτική, με διπλό στόχο: αφενός να τακτοποιηθούν οι πρόσφυγες σε κατάλληλο χώρο (όχι σε μια χώρα που έχει καταρρεύσει οικονομικά και κοινωνικά), και αφετέρου να σταματήσουν οι πόλεμοι στην Ασία και την Αφρική, που προκάλεσαν το προσφυγικό και προκαλούν και τη μεγάλη μετανάστευση των λαών τα τελευταία χρόνια. Αν το πράξει αυτό, δεν θα πάψει αυτόματα να είναι αρχηγός μιας ολέθριας αίρεσης, αλλά σίγουρα θα καταξιωθεί στην ανθρώπινη ιστορία και, ποιος ξέρει, ίσως και στα μάτια του Θεού της αγάπης, τον οποίο υποτίθεται ότι τιμά.

Συμπλήρωμα:

Ορθόδοξοι άγιοι στις χώρες της Δύσης - Η Ορθοδοξία στο δυτικό κόσμο σήμερα
Οι ορθόδοξες ρίζες της Δύσης ως παράγοντας πανευρωπαϊκής ενότητας
Βασικές διαφορές ορθόδοξων και ρωμαιοκαθολικών 
Καθολικοί & Ορθόδοξοι άγιοι: μοιάζουν ή διαφέρουν;

Ο διάσημος Ελβετός θεολόγος Γαβριήλ (Bunge) ασπάστηκε την Ορθοδοξία
Ο νεομάρτυρας επίσκοπος Παύλος ντε Μπαγεστέρ και η μεταστροφή του στην Ορθοδοξία
Ο Χιλιανός νεομάρτυρας Χοσέ (Ιωσήφ) Μουνιόθ-Κορτέζ (1997)
 
ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ: Λαοί που αναζητούν την Ορθοδοξία
Η ορθόδοξη βάπτιση Πολωνού πανεπιστημιακού

''Τρέχε, Γεώργιε, να φθάσεις τον Ποθούμενο Κύριο!"

Άγιος Γεώργιος

Θυμάστε εκεί που λέγει στο Μαρτύριό του ότι, όταν μεταξύ των άλλων βασανιστηρίων του φόρεσαν τα πυρακτωμένα σιδηρά υποδήματα, τα οποία από μέσα είχαν και καρφιά και τον διέταξαν να τρέχει, ο Άγιος Γεώργιος περιχαρής έτρεχε και έλεγε:
- Τρέχε, Γεώργιε, να φθάσεις τον Ποθούμενο Κύριο.

Ας το κάνουμε ο καθένας για τον εαυτό του. ''Τρέχε, Νικόλαε, Βασίλειε, Δημήτριε (ο καθένας ό,τι όνομα έχει) να φθάσεις τον Ποθούμενο Κύριο''.
Τί ωραίο πράγμα όλη μας η ζωή να γίνει ένα τρέξιμο, ένας πόθος, μία ανάβαση προς τον Ποθούμενο Κύριο!

(†) Αρχ. Γεώργιος Καψάνης
Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους.

Xρόνια αφουγκραζόταν τον καβαλάρη να έρχεται καλπάζοντας από μακριά, από την Καππαδόκων χώρα...



Άγιος Γεώργιος

Xρόνια αφουγκραζόταν τον καβαλάρη να έρχεται καλπάζοντας από μακριά, από την Καππαδόκων χώρα, κατάφρακτο με τα όπλα του Αγίου Πνεύματος, ζωσμένο τω της πίστεως θώρακι, και ασπίδι της χάριτος και Σταυρού τω δόρατι συμφραξάμενος, χρόνια αναπαυόταν με την πίστη πως η χέρσα γη θα καρποφορούσε ζωή, αφού είχε καλλιεργηθεί από τον Άγιο, πως θα ανασταινόταν και η δική του ζωὴ μέσα από την πάλη της με το κακό και το ψέμα, πως ο πόνος του θα θεραπευόταν με τις πρεσβείες εκείνου που βλυστάνει ιάματα, με εκείνον που ανεδείχθη της Τριάδος γεωργός δίκαιος και έσπειρε τον γόνιμο καρπό, σπόρον γεωργήσας εμμελώς.

Kαι ήταν αδιάλειπτος καρδιακή ευχή η αδιάλειπτη άσκησή του, η τύπωση της μορφής του Άη-Γεώργη στο χαρτί, το κάρφωμα του δράκοντα στη γη, αδιάλειπτη προσευχή στον Άγιο, με την αστείρευτη ικεσία του να τον συντρέχει σε κάθε περίσταση της απειλούμενης από το κακό ζωής του: εν θαλάσση με πλέοντα, εν οδώ με βαδίζοντα, εν νυκτί καθεύδοντα, περιφρούρησον· επαγρυπνούντα διάσωσον παμμάκαρ Γεώργιε.

Λάμπρος Kαμπερίδης: Ο ιππεύς, ο ίππος, ο δράκων Oι αη-Γεώργηδες του Πέρη Ιερεμιάδη - Για ένα συναξάρι του καιρού μας, Εκδόσεις Δόμος 2010.

Και:

Ιστορικά στοιχεία για την ύπαρξη του αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου ή Δευτέρα του Πάσχα)

Αληθινοί δράκοι (& η δρακοντοκτονία του αγίου Γεωργίου)

Σαν σήμερα, 23 Απριλίου 1821, έγινε η δραματική Μάχη της Αλαμάνας, κατά την οποία σκοτώθηκε ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, τραυματίστηκε ο Πανουργιάς και συνελήφθη ζωντανός ο μεγαλομάρτυρας της Επανάστασης Αθανάσιος Διάκος (εικ.), αλλά επίσης, το 1827, στη Μάχη του Φαλήρου φονεύθηκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
 
Αφιέρωμα στον άγιο Γεώργιο & σκέψεις για τη δρακοντοκτονία (σε αυτή την ανάρτηση είχαμε παραπέμψει στην αρχή του παρόντος)