Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση επανεκκινεί τη συνεργασία με τη νέα εξουσία της Συρίας, ένας Έλληνας ευρωβουλευτής φέρνει στις Βρυξέλλες ένα θέμα που πολλοί θα προτιμούσαν να μείνει θαμμένο κάτω από διπλωματικές φράσεις, τεχνικές ανακοινώσεις και ωραίες λέξεις περί "σταθερότητας": τις καταγγελίες για διώξεις κατά Χριστιανών της Συρίας και ιδιαίτερα της ιστορικής ελληνορθόδοξης κοινότητας των Ρωμηών.
Ο Νίκος Αναδιώτης, ευρωβουλευτής του Δημοκρατικού Πατριωτικού Λαϊκού Κινήματος ΝΙΚΗ, κατέθεσε στις 31 Μαρτίου 2026 πρόταση ψηφίσματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την προστασία των Χριστιανών της Συρίας, ζητώντας διπλωματική δράση, ανθρωπιστική βοήθεια, μηχανισμούς προστασίας για τους εκτοπισμένους και διεθνή διερεύνηση των καταγγελιών για βία, αρπαγές περιουσιών, καταστροφή θρησκευτικών χώρων και στοχοποίηση ανθρώπων λόγω πίστεως.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Uzay Bulut στην PJ Media, στις 12 Ιουνίου 2026, η πρωτοβουλία Αναδιώτη συγκέντρωσε 51 υπογραφές ευρωβουλευτών, ξεπερνώντας το ελάχιστο όριο των 36 υπογραφών που απαιτείται για να προχωρήσει η διαδικασία προς το επόμενο πολιτικό στάδιο. Οι 51 υπογραφές δεν αποτελούν τελική ψήφο υπέρ του ψηφίσματος, αλλά υποστήριξη για την προώθησή του στο επόμενο στάδιο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Πλέον ζητείται η στήριξη των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ώστε το θέμα να φτάσει στην Ολομέλεια.
https://pjmedia.com/uzay-bulut/2026/06/12/will-the-european-parliament-help-persecuted-christians-in-syria-n4953902
Η επιτυχία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή ο Αναδιώτης είναι μη εγγεγραμμένος ευρωβουλευτής και δεν ανήκει σε μεγάλη ευρωπαϊκή πολιτική ομάδα. Παρ' όλα αυτά κατάφερε να ξεπεράσει το απαιτούμενο όριο και να δημιουργήσει πολιτικό θέμα μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η ΝΙΚΗ είχε ανακοινώσει ήδη από τις 29 Απριλίου 2026 ότι η πρόταση Αναδιώτη είχε συγκεντρώσει περισσότερες από 40 υπογραφές, ξεπερνώντας το όριο των 36, και ότι το ψήφισμα θα τεθεί στη Διάσκεψη των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η PJ Media, ενάμιση μήνα αργότερα, ανέφερε ότι ο αριθμός είχε φτάσει στις 51 υπογραφές.
https://nikh.gr/epitychia-n-anadioti-i-protovoulia-gia-tin-prostasia-tis-ellinorthodoxis-koinotitas-sti-syria/
Η Uzay Bulut, η δημοσιογράφος που ανέδειξε διεθνώς το θέμα, είναι Τουρκάλα δημοσιογράφος και πολιτική αναλύτρια, πρώην με έδρα την Άγκυρα, με αρθρογραφία σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θρησκευτικών μειονοτήτων, πολιτικού Ισλάμ και εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Έχει σπουδάσει στο Boğaziçi University και στο Middle East Technical University, ενώ έχει συνεργαστεί με διεθνή μέσα και δεξαμενές σκέψης που ασχολούνται με ζητήματα θρησκευτικών ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι γνωστή για τη μακρόχρονη ενασχόλησή της με ζητήματα θρησκευτικών μειονοτήτων στη Μέση Ανατολή.
Το βάρος της παρέμβασής της βρίσκεται ακριβώς εδώ: η υπόθεση Αναδιώτη δεν έμεινε σε ελληνικό κομματικό πλαίσιο, αλλά πέρασε σε διεθνές δημοσιογραφικό πεδίο μέσα από αρθρογράφο που παρακολουθεί επί χρόνια τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τη θέση των θρησκευτικών μειονοτήτων στην περιοχή.
Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση απέναντι στη Συρία. Στις 11 Μαΐου 2026 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοίνωσε την επαναφορά της πλήρους εφαρμογής της Συμφωνίας Συνεργασίας Ευρωπαϊκής Ένωσης και Συρίας, η οποία είχε ανασταλεί μερικώς από το 2011.
Την ίδια ημέρα, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Kaja Kallas δήλωσε ότι οι υπουργοί συμφώνησαν και στην άρση κυρώσεων που αφορούσαν τα υπουργεία Εσωτερικών και Άμυνας της Συρίας. Δηλαδή, την ώρα που υπάρχουν καταγγελίες για πιέσεις και διώξεις κατά χριστιανικών κοινοτήτων, οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανοίγουν τον δρόμο για θεσμική και εμπορική επαναπροσέγγιση με τη Δαμασκό.
https://www.eeas.europa.eu/eeas/foreign-affairs-council-press-conference-high-representative-kaja-kallas-4_en
Η αντίφαση είναι πολιτικά εκκωφαντική. Από τη μία πλευρά η Ευρώπη μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, θρησκευτική ελευθερία και προστασία μειονοτήτων. Από την άλλη πλευρά, όταν τίθεται το θέμα των Χριστιανών της Συρίας, η υπόθεση πρέπει να περάσει μέσα από διαδικαστικά φίλτρα, υπογραφές, Διάσκεψη Προέδρων, πολιτικές ομάδες και σιωπές που μέχρι σήμερα αφήνουν ανοιχτό ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιοι θέλουν πραγματικά να φτάσει το θέμα στην Ολομέλεια και ποιοι προτιμούν να μη χαλάσει το κλίμα της επαναπροσέγγισης με τη Δαμασκό;
Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τελική ψηφοφορία στην Ολομέλεια για την πρόταση Αναδιώτη. Δεν υπάρχει επίσης δημόσια ανακοινωμένη ημερομηνία ψηφοφορίας. Η διαδικασία βρίσκεται στο στάδιο πριν από την Ολομέλεια και η πρόταση πρέπει να περάσει από τη Διάσκεψη των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Παρότι είναι γνωστό ότι έχουν συγκεντρωθεί 51 υπογραφές, δεν έχει δημοσιοποιηθεί πλήρης κατάλογος των ευρωβουλευτών που υπέγραψαν. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί ακόμη να επιβεβαιωθεί ποιοι Έλληνες ευρωβουλευτές βρίσκονται ανάμεσα στους υπογράφοντες.
Η απουσία δημόσιας λίστας αφήνει χώρο για εύλογη δημοσιογραφική πίεση. Ποιοι Έλληνες ευρωβουλευτές στήριξαν την πρωτοβουλία; Ποιοι δεν την υπέγραψαν; Ποια στάση θα κρατήσουν οι μεγάλες πολιτικές ομάδες όταν το θέμα φτάσει ενώπιόν τους;
Η υπόθεση δεν τελειώνει στις 51 υπογραφές. Εκεί αρχίζει. Τώρα θα φανεί αν οι μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες θα αφήσουν το θέμα να φτάσει στην Ολομέλεια ή αν θα το κρατήσουν στα συρτάρια των Βρυξελλών.
Η πρωτοβουλία Αναδιώτη έχει ήδη πετύχει κάτι ουσιαστικό: έβγαλε από τη σιωπή ένα ζήτημα που αφορά τον Ελληνισμό, την Ορθοδοξία, τις θρησκευτικές ελευθερίες και την αξιοπιστία της Ευρώπης. Από εδώ και πέρα, η ευθύνη περνά στους ισχυρούς των Βρυξελλών. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, ας το αποδείξει εκεί όπου η σιωπή έχει πραγματικό κόστος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου