Να χαμογελάς με αγάπη, γιατί ίσως γίνεις η άνοιξη κάποιου...

 

Μικρός Χριστιανός

Μάτια που λάμπουν και χαμόγελο σαν άνοιξη…

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χρειάζεται να πουν πολλά λόγια.

Μόνο ένα βλέμμα καθαρό, γεμάτο ειρήνη, κι ένα χαμόγελο που θυμίζει πρωινό Πάσχα, ανθισμένη αυλή και καμπάνες που χτυπούν ελπίδα, είναι αρκετά για να σε δροσίσουν σαν ανοιξιάτικη αύρα μετά από μεγάλη σιωπή.

Σαν το πρώτο φως που μπαίνει από το παράθυρο και βρίσκει την ψυχή κουρασμένη, μα ακόμη ζωντανή…

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν θόρυβο· κουβαλούν όμως μέσα τους μια γαλήνη που απλώνεται αθόρυβα γύρω τους, σαν θυμίαμα σε παλιό εκκλησάκι, σαν το άρωμα του βασιλικού μετά τη βροχή.

Και τότε θυμάσαι πως η καλοσύνη δεν χρειάζεται αποδείξεις, ούτε μεγάλα λόγια.

Μόνο παρουσία.
Μόνο μια καρδιά καθαρή που να ξέρει να αγαπά χωρίς να ζητά.

Όταν η καρδιά κατοικείται από αγάπη, πίστη και ταπείνωση, τότε ακόμη και το βλέμμα γίνεται φως.

Τα μάτια λάμπουν όταν η ψυχή έχει φως.
Όχι από την ομορφιά του κόσμου, αλλά από τη χάρη του Θεού που αναπαύεται μέσα στην καρδιά και της χαρίζει ειρήνη.

Και το χαμόγελο γίνεται άνοιξη όταν ο άνθρωπος έμαθε να συγχωρεί, να αγαπά και να εμπιστεύεται τον Χριστό ακόμη και μέσα στις δυσκολίες.

Ο αληθινός άνθρωπος δεν είναι κάποιος που απλώς εντυπωσιάζει.
Είναι κάποιος που αναπαύει την καρδιά.

Σου θυμίζει πως η καλοσύνη δεν χάθηκε και πως ο ουρανός μπορεί να χωρέσει μέσα σε μια απλή ανθρώπινη μορφή.

Η παρουσία του παρηγορεί.
Τα μάτια του γαληνεύουν.
Και η καλοσύνη του γίνεται μια σιωπηλή προσευχή για όσους κουράστηκαν από τον κόσμο.

Να κρατάς μάτια καθαρά και χαμόγελο ειρηνικό.

Γιατί καμιά φορά, αυτό είναι το πιο όμορφο κήρυγμα της πίστης.

Να κρατάς την ψυχή σου καθαρή, για να λάμπουν τα μάτια σου αληθινά.

Και να χαμογελάς με αγάπη…
γιατί ίσως γίνεις η άνοιξη κάποιου ανθρώπου.

… έτσι θέλω να σε βλέπω…