...με συγκίνησε βαθύτατα. Κρατούσε στην αγκαλιά του ένα μωράκι. Πήγε και προσκύνησε τον Επιτάφιο και, φεύγοντας, έκανε το σταυρό του πολύ ευλαβικά, έναν μεγάλο σταυρό - όπως πρέπει να γίνεται - σταυρώνοντας και τον εαυτό του και το μωρό που κρατούσε.
Τα σκουλαρίκια που φορούσε και στα δύο αφτιά του δεν τον εμπόδισαν να έρθει στην εκκλησία τη Μ. Παρασκευή.
Δόξα τω Θεώ. Έτσι, αδέρφια. Όλοι μαζί στην εκκλησία μας, όλοι στο Χριστό μας!
Μεγάλη Παρασκευή στη σκιά του Τιμίου Σταυρού, Μεγάλο Σάββατο στον Πανάγιο Τάφο και από τη Νύχτα της Αναστάσεως στον κενό Τάφο, τον λουσμένο στο ανέσπερο Φως της Ανάστασης.
Ανάστα, ο Θεός! Ανάστα, ψυχή μου! Τι καθεύδεις;
Ένα μικρό κέρασμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου