ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2018

Ίσως ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου...


Εικ. από το άρθρο του μητροπολίτη Βεροίας  

Απόσπασμα από αυτό το άρθρο του Δημήτρη Σκουρτέλη:

Ήταν ο Αυτοκράτορας Αυρηλιανός (Lucius Domitius Aurelianus Augustus) που καθιέρωσε την λατρεία του “Ανίκητου Ήλιου” το 274 μ.Χ., (Ναι, τόσο αργά) εγκαινιάζοντας και τον ανάλογο ναό στις 25 Δεκεμβρίου στην Ρώμη, και θεωρώντας την μέρα αυτή γενέθλια μέρα του Ήλιου (δείτε εδώ). Ήθελε η λατρεία του “Ανίκητου Ήλιου” να είναι η κοινή λατρεία όλων των λαών της Αυτοκρατορίας χωρίς να απαγορεύει τις άλλες λατρείες, εκτός βέβαια από αυτή του Χριστού!
Γιατί ήδη ο Χριστιανός ιστορικός Sextus Julius Africanus κατόπιν έρευνας, είχε πει πως ο Ευαγγελισμός έγινε στις 25 Μαρτίου, οπότε η γέννηση του Χριστού πρέπει να έγινε στις 25 Δεκεμβρίου (δείτε εδώ). Βέβαια είχαν προταθεί από τους Χριστιανούς Πατέρες και άλλες ημερομηνίες. Ο Σέξτος πέθανε το 240 μ.Χ., ενώ η Παγανιστική γιορτή του Ήλιου καθιερώθηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη, όπως είπαμε από τον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό το 274 μ.Χ. τριαντατέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Ιστορικού.
Πέρασε βέβαια μεγάλο διάστημα μέχρι να καθιερωθεί οικουμενικά ο εορτασμός των Χριστουγέννων σε αυτήν την ημερομηνία, αλλά είναι πάνω από σίγουρο πως μερικές τουλάχιστον Χριστιανικές “φωνές” την είχαν αναγνωρίσει πολύ πριν τους όποιους Αυρηλιανούς.



«Ανατολή ανατολών»
Ενανθρώπιση: Η πιο ευλογημένη ανατολή
   

Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Περιοδικό "Εκκλησιαστική Παρέμβαση" τεύχος 233 Δεκεμβρίου 2015.

Οι εορτές τής Εκκλησίας μας έχουν σκοπό να ανατροφοδοτούν την ζωή μας και να μάς βοηθούν να ανακαλύπτουμε περισσότερο όχι μόνον τον σκοπό μας ως ανθρώπων, αλλά κυρίως ως Χριστιανών. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να μάς ανυψώση από τον κόσμο, έγινε άνθρωπος για να μάς κάνη κατά Χάριν θεούς, προσέλαβε το θνητό, παθητό και φθαρτό σώμα, χωρίς την αμαρτία, για να μάς απαλλάξη από την αμαρτία, τον θάνατο και τον διάβολο. Έτσι, ανατροφοδοτείται η ζωή μας και καταλαβαίνουμε το νόημα τών χριστιανικών εορτών.
Την ημέρα τών Χριστουγέννων, κατά την ακολουθία τού Όρθρου, ψάλλουμε το καταπληκτικό «εξαποστειλάριον»: «Επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών, Ανατολή ανατολών, και οι εν σκότει και σκιά, εύρομεν την αλήθειαν και γαρ εκ τής Παρθένου, ετέχθη ο Κύριος». Στο τροπάριο αυτό ο Χριστός καλείται Κύριος, Σωτήρ, Ανατολή ανατολών, που φώτισε όσους βρίσκονταν στο σκοτάδι και την σκιά, και εμείς δι' Αυτού βρήκαμε την αλήθεια.

Εντύπωση προξενεί ότι ο Χριστός καλείται «Ανατολή ανατολών» που φωτίζει αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι και την σκιά.
Ανατολή καλείται η εμφάνιση στον ορίζοντα ενός ουρανίου σώματος, γι’ αυτό λέμε «ανέτειλε ο ήλιος» ή έγινε «η ανατολή τού ηλίου». Ανατολή λέγεται και η ώρα και το σημείο τού ορίζοντα από το οποίο ανατέλλει ο ήλιος. Επίσης, από πλευράς γεωγραφικής, ανατολή ονομάζεται ο χώρος που βρίσκεται προς το μέρος που ανατέλλει ο ήλιος, γι’ αυτό προσδιορίζουμε τα σημεία τής γης ως ανατολή και δύση, ως ανατολικές και δυτικές χώρες.
Ο Χριστός με την ενανθρώπησή Του είναι ο ολόλαμπρος ήλιος, από τον οποίον εκπορεύεται το άκτιστο Φως τής Θεότητος, γι’ αυτό τα Χριστούγεννα είναι η ανατολή τής θείας αγάπης και τής φιλανθρωπίας τού Θεού. Ο Χριστός είναι η «Ανατολή τών ανατολών», η πιο ευλογημένη ανατολή που έλαμψε στον κόσμο και φυγάδευσε το σκοτάδι τής πλάνης, τής αμαρτίας, τού μίσους και τού θανάτου. Τι καταπληκτική είναι αυτή η φράση «Ανατολή ανατολών»!
Με την ευκαιρία αυτή θέλω να υπενθυμίσω ότι ο γεωγραφικός χώρος τής ανατολής, όπου πριν αιώνες ανέτειλε ο Χριστός, που είναι η «Ανατολή τών ανατολών», αυτήν την περίοδο βρίσκεται στο σκοτάδι και την σκιά τού θανάτου. Βέβαια, στην Βηθλεέμ, τα Ιεροσόλυμα και γενικότερα στην Παλαιστίνη επικρατεί σχετική ηρεμία, αλλά στην ευρύτερη περιοχή, όπου δημιουργήθηκαν οι πρώτες αρχαίες Χριστιανικές Εκκλησίες, επικρατεί η ατμόσφαιρα τού πολέμου, εξελίσσεται ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος από εσωγενείς και εξωγενείς παράγοντες.

Οι ειδήσεις είναι φρικιαστικές. Αν περιορισθούμε στον Χριστιανικό και Ορθόδοξο πληθυσμό, παρατηρούμε ότι Χριστιανικοί Ναοί γκρεμίζονται ή βομβαρδίζονται, Χριστιανοί φυλακίζονται, βασανίζονται, εκδιώκονται και αποκεφαλίζονται, ο Χριστιανισμός συρρικνώνεται και εξαφανίζεται.
Αυτές τις ημέρες σκεπτόμουν έντονα με ιδιαίτερο πόνο: Πόσοι Χριστιανικοί Ναοί στην περιοχή τής ανατολής θα ανοίξουν για να ψαλλούν τα θαυμάσια και θεόπνευστα χριστουγεννιάτικα τροπάρια; Πόσοι Χριστιανοί θα μπορέσουν να εκκλησιασθούν και να κοινωνήσουν τού Σώματος και τού Αίματος τού Χριστού; Πόσοι πιστοί θα ακούσουν τον αγγελικό ύμνο «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία»; Πόσα παιδιά θα γευθούν την θαλπωρή τών ημερών αυτών; Πόσοι θα αισθανθούν το φως τής γεννήσεως τού Χριστού και όχι το σκοτάδι τού πολέμου και τού θανάτου;
Τραγικές είναι οι συνθήκες ζωής στην ανατολή, αλλά και σε άλλα μέρη τής γης, που προέρχονται από την κακία, το μίσος τών ανθρώπων που ζουν χωρίς Χριστό. Και εμείς που απολαμβάνουμε αυτήν την εξωτερική ηρεμία και ειρήνη πρέπει να προσευχόμαστε για τα αδέλφια μας που βρίσκονται σε αυτές τις τραγικές συνθήκες ζωής.
Όμως, ο Χριστός εξακολουθεί να είναι η «Ανατολή ανατολών», παρά τις δυσμενείς καταστάσεις, γιατί εργάζεται μυστικά στην ζωή τών ανθρώπων, ζη μυστικά και ήσυχα μέσα στην καρδιά τους, και ανατέλλει σε αυτούς που Τον επικαλούνται δυνατά και τους χορηγεί το φως τής γνώσεως, τής αληθείας και τής ζωής. Ο Χριστός, η «Ανατολή τών ανατολών», ανατέλλει το Φως Του και μέσα στις κατακόμβες, στις φυλακές, στα σπήλαια τής ερήμου, στην ακαταστασία τού πολέμου.
Κυρίως, μέσα στην καρδιά τού ανθρώπου επικρατεί το μεγαλύτερο σκοτάδι τής άγνοιας τού Θεού, τής πείνας για Θεό, τής δίψας για αιώνια ζωή, εκεί επικρατεί η σκιά τού ζοφερού θανάτου. Εκεί πρέπει να ανατείλη η «Ανατολή τών ανατολών», εκεί να γεννηθή η ένσαρκη αγάπη, η θεανθρώπινη φιλανθρωπία, η υψίστη τρυφερότητα.
Εύχομαι σε όλους σας να δήτε την «Ανατολή τών ανατολών», δηλαδή τον Χριστό, και να γεμίση η ζωή σας από το θείο Φως και την αθάνατη ζωή. Ακόμη προσεύχομαι ώστε όλοι οι αδελφοί μας που ζουν σε όλα τα μέρη τής γης να αισθανθούν στην καρδιά τους και στην ζωή τους την ανατολή τού θείου Φωτός και να δουν το τέλος τών δοκιμασιών τους, την φυγάδευση τού σκότους και την υπέρβαση τής σκιάς τού θανάτου.

Και:
Πίστη και αθεΐα (μονομαχούν τα Χριστούγεννα), του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
Ιστορικά άρθρα σχετικά με τη Γέννηση του Χριστού


Το άγνωστο μήνυμα των Χριστουγέννων: να γίνεις θεός!
Ζεις τη μελαγχολία των γιορτών; Έλα μαζί μας!!


 

Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2018

Dear Santa, please grow up and become St. Nicholas!


Please, click here!...
  
When I was a child, I spoke as a child, I understood as a child, I thought as a child; but when I became a man, I put away childish things.

I Corinthians 13:11


 
 

Χριστούγεννα στον "Προσκυνητή" και στην "Ευχή"


Χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις σε δύο από τα πιο αγαπημένα μας αξιόλογα ορθόδοξα ιστολόγια.
Μια επίσκεψη εδώ & εδώ, παρακαλώ.
Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!

Χριστούγεννα στο Άγιο Όρος (Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος)



Οι άνθρωποι της Εκκλησίας βιώνουν εντελώς διαφορετικά και πιο πνευματικά την γέννηση του Χριστού. Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος Χατζηνικολάου, είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση ιεράρχη. Ως κοσμικός συνεργάστηκε με την ΝΑΣΑ και το ΜΙΤ. Έγινε ασκητής στο Άγιο Όρος και περιγράφει τα λιτά του Χριστούγεννα στο περιβόλι της Παναγιάς.
Συμπλήρωμα: Η Γέννηση του Χριστού: Ιστορικά και θεολογικά στοιχεία και οι κατά καιρούς διαστρεβλώσεις τους

***

"Μυστήριον ξένον...": Ψάλλει ο Αρχιμανδρίτης Ρωμανός Αναστασιάδης 
Πέρα από το άτομο
Μεγάλυνον ψυχή μου, τὴν τιμιωτέραν, καὶ ἐνδοξοτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων. 

Μυστήριον ξένον, ὁρῶ καὶ παράδοξον! οὐρανὸν τὸ Σπήλαιον· θρόνον Χερουβικόν, τὴν Παρθένον· τὴν φάτνην χωρίον· ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρητος, Χριστὸς ὁ Θεός· ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν.

Καταβασία της 9ης ωδής του περίφημου κανόνα των Χριστουγέννων, έργο του κορυφαίου υμνογράφου της Ορθόδοξης Εκκλησίας αγίου Κοσμά του Μελωδού. Το κείμενο όλων των καταβασιών, με μετάφραση, εδώ.

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018

KANANGA - Documentary 2018: Faith and hope in one of the most dangerous places of the world


In Kananga, the third largest city in the Democratic Republic of Congo, famine and poverty is part of the lives of the people. But hope never dies. The message that two Greek Orthodox priests carried along with them in the 60's and their way of life carries on to this day, helping the locals deal with the harsh reality. This feature documentary was filmed during a fragile window of temporary peace.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ εδώ.


Director: Pavlos Tripodakis
Screenwriting: Pavlos Tripodakis / Florentia Amboderin
Drone: Dimitris Papageorgiou
Music: NVμ (Dimitris B. / Florence A.). http://nvmmusic.com
Production: Tripodakis LTD

Please, see also

In Greek
 

Democratic Republic of Congo 
Orthodox Democratic Republic of Congo 

Πρωτοπόροι Έλληνες ιεραπόστολοι στην Αφρική 
Ο σκηνοθέτης Παύλος Τριποδάκης για την Αφρική, την Ιεραποστολή, τα παιδιά και τον πόλεμο (συγκλονιστική συνέντευξη)!!
Ο Χριστός στην Αφρική (ενότητα)


Στον Ορθόδοξο Αμπελώνα της Αφρικής
Ειδήσεις από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας & πάσης Αφρικής 
 

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2018

ΙΩΣΗΦ ΔΙΚΑΙΟΣ ΩΝ


π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
ΒΗΜΑΤΑ

«Ιωσήφ ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων και μη θέλων αυτήν παραδειγματίσαι, εβουλήθη λάθρα απολύσαι αυτήν» (Ματθ. 1, 19)

«Κι ο Ιωσήφ ο μνηστήρας της, επειδή ήταν δίκαιος άνθρωπος και δεν ήθελε να την διαπομπεύσει, αποφάσισε να διαλύσει τον αρραβώνα χωρίς επίσημη διαδικασία».

Συχνά λέμε ότι αναζητούμε στην ζωή μας καλούς ανθρώπους για να μας στηρίξουν. Ξεκινούμε από την ανάγκη  ο κόσμος να διέπεται από καλοσύνη, αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια. Ο καλός άνθρωπος δεν δέχεται να υστερούν οι άλλοι κι ο ίδιος να είναι ευτυχισμένος. Ο καλός άνθρωπος είναι πρόθυμος να συμπαρασταθεί, να στηρίξει, να μοιραστεί. Ο καλός άνθρωπος είναι έτοιμος να παλέψει να μην κρατήσει, να συγχωρήσει, να αφήσει πίσω ό,τι τον χωρίζει από τους άλλους. Δεν νιώθει ότι έχει εχθρούς. Και την ίδια στιγμή διακατέχεται από μία διακριτικότητα. Δεν κάνει θόρυβο, αλλά είναι έτοιμος να βάλει πλάτη χωρίς να ζητά κάποτε ούτε και ένα «ευχαριστώ».  Και είναι εμφανές ότι έχουμε έλλειψη καλών ανθρώπων στους καιρούς μας, ίσως διότι οι άνθρωποι έχουμε αποθεώσει τον εγωκεντρισμό μας.
Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι γιατί περιμένουμε να βρούμε καλούς ανθρώπους και δεν ξεκινούμε από εμάς. Να γίνουμε δηλαδή εμείς άνθρωποι της καλοσύνης και να ζήσουμε όλα αυτά τα ωραία χαρακτηριστικά που μας εμπνέουν κατά τα άλλα. Μία απάντηση μπορούμε να βρούμε στην αναφορά του ευαγγελιστή Ματθαίου για τον Ιωσήφ, τον μνηστήρα της Υπεραγίας Θεοτόκου και προστάτη του παιδίου Ιησού. «Δίκαιος ων».  
 
Έχει πολλές προεκτάσεις η λέξη «δίκαιος». Επειδή οι άνθρωποι είμαστε πλασμένοι κατ’  εικόνα Θεού, μας έχει δοθεί η δικαιοσύνη από τον Δημιουργό μας. Η εκκλησιαστική μας παράδοση την ονομάζει «αρχέγονο». Η προαίρεσή μας όμως, η ελευθερία μας, μάς κάνει να την απορρίπτουμε ως σημείο της σχέσης μας με τον Θεό και να την οδηγούμε προς την ανθρώπινη πλευρά, αυτήν της ισονομίας, της τιμωρίας για να επανέλθει η τάξη, αλλά και του αισθήματος ότι ο καθένας μας, εξαιτίας των χαρισμάτων του δικαιούται να έχει περισσότερα από τους άλλους και οι άλλοι να τον διακονούν. Τραβούμε λοιπόν την γραμμή της δικαιοσύνης κατά το συμφέρον μας. Την αμαυρώνουμε έτσι, όπως και όλα τα στοιχεία του κατ’  εικόνα και γι’ αυτό ο Θεός γίνεται άνθρωπος, για να μπορέσουμε να έχουμε επίγνωση ότι η δικαιοσύνη είναι στοιχείο και του καθ’  ομοίωσιν και ότι δεν είμαστε μόνοι μας σ’  αυτόν τον δρόμο. Άλλωστε ο δικός μας αμαυρωμένος τρόπος θέασής της, έχει όριο τον θάνατο. Γι’  αυτό και με ην παρουσία του Χριστού και της δικαιοσύνης ουκ έστιν όριο. 
 
Καλούμαστε λοιπόν να ζήσουμε την δικαιοσύνη πρωτίστως στον τρόπο της ευσέβειας.  Ο δίκαιος σέβεται τον νόμο του Θεού και τον τηρεί. Κι ο νόμος είναι η αγάπη. Είναι ο διπλός προσανατολισμός τόσο προς τον Θεό όσο και προς τον πλησίον. Και η αγάπη είναι σταυρός. Δεν είναι ωραία λόγια, αλλά απόφαση να μιμηθούμε τον Θεό, που τόσο μας αγαπά ώστε να ενανθρωπίσει.
«Δίκαιος» σημαίνει αυτός που εξετάζει τι είναι σωστό και τι όχι και επιλέγει στην ζωή του να μην πέφτει στην παγίδα να κρίνει τα πράγματα μόνο με βάση την δική του πρώτη εκτίμηση. Ακούει. Σκέπτεται. Ρωτά. Υπολογίζει. Διαβλέπει τις συνθήκες μέσα στις οποίες γίνονται τα γεγονότα της ζωής, πορευόμαστε οι άνθρωποι, τους χαρακτήρες, τον σκοπό της όποιας πορείας με τους άλλους, τον τρόπο που λειτουργούν οι ανθρώπινες σχέσεις και αποφασίζει όχι βιαστικά, αλλά με κριτήριο τι θα κάνει καλό και τι όχι ή τι θα κάνει περισσότερο καλό από ό,τι κακό.
«Δίκαιος»  σημαίνει αυτός που δεν τιμωρεί άμετρα. Δεν οδηγεί τον άλλον στην απόγνωση, αλλά με κριτήριο την αλήθεια, τον βοηθά να έλθει εις εαυτόν. Ο δίκαιος δεν χρησιμοποιεί την εξουσία υπέρ του, για να παρηγορηθεί επειδή οι άλλοι δεν τον υπολογίζουν. Χρησιμοποιεί την εξουσία για να δείξει τα όρια, χωρίς όμως να μηδενίσει τον άλλον. Γι’  αυτό και Ο Ιωσήφ, όταν διαπιστώνει ότι η Παναγία είναι έγκυος και γνωρίζει καλά ότι το παιδί δεν είναι δικό του, δεν σκέπτεται να την διαπομπεύσει διά του λιθοβολισμού ή του δημόσιου διασυρμού, όπως όριζε ο ιουδαϊκός νόμος, αλλά να διαλύσει τον αρραβώνα χωρίς επίσημη διαδικασία. Να της δώσει δηλαδή την ευκαιρία να ζήσει και να μεγαλώσει το παιδί της, χωρίς όμως να εξευτελισθεί και ο ίδιος. Ακολουθεί δηλαδή το όριο που ισορροπεί μεταξύ της ανθρώπινης δικαιοσύνης και της προσωπικής αγάπης και τρυφερότητας.
«Δίκαιος»  σημαίνει τελικά αυτός που συγχωρεί τον άλλον, όσο κι αν η συμπεριφορά του είναι προσβλητική. Συγχωρώ σημαίνει ότι θεωρώ πως ο Θεός επιτρέπει να συμβούν ορισμένα πράγματα στην ζωή μου, προς ταπείνωσίν μου, και δεν ανταποδίδω το κακό που μου γίνεται, αλλά προσπαθώ να προχωρήσω με αγάπη για τον πλησίον μου. Άλλωστε στην ίδια παγίδα μπορώ να πέσω κι εγώ και αυτό είναι εύκολο, διότι οι άνθρωποι πειραζόμαστε τόσο από τον λογισμό μας, όσο και από τον διάβολο, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να δούμε καθαρά. Ο δίκαιος όμως έχει ως κριτήριο την καρδιά και όχι την ανταπόδοση που ζητά ο νους.
 
Γιατί όμως μας είναι δύσκολο να γίνουμε «δίκαιο», τουτέστιν άνθρωποι καλοσύνης;
Διότι θεωρούμε ότι είμαστε. Αντί να στρέφουμε τον προβληματισμό μας εντός μας, κοιτούμε τους άλλους και τους κρίνουμε. Αντί να ζητούμε με την προσευχή στον Θεό εμείς να γινόμαστε άνθρωποι της διακριτικότητας  και της αγάπης, επιλέγουμε να θέλουμε να επιβάλλουμε το σωστό στον κόσμο και να αρνούμαστε την ελευθερία του άλλου. Αντί να σκεφτόμαστε τα δικά μας λάθη, ασχολούμαστε συνεχώς με τα λάθη των άλλων. Και όταν ζητάς από τους άλλους, εύκολα θα απογοητευθείς.
Ο Ιωσήφ είναι ένα ουσιαστικά σιωπηλό πρόσωπο στην ιστορία της ενανθρώπισης. Αγαπά διακριτικά. Δεν βιάζεται να υλοποιήσει τον δίκαιο λογισμό του. Εμπιστεύεται τα μηνύματα του Θεού. Και είναι συνεχώς έτοιμος να αλλάξει την ζωή του χάριν της αγάπης προς το παιδίον Ιησούν. Να γίνει πρόσφυγας και ο ίδιος. Να συγχωρέσει, να προστατέψει, να αγαπήσει, να στηρίξει. Ας παραδειγματιστούμε κι ας ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας την εκζήτηση και τον αγώνα για καλοσύνη! Αυτήν του Θεού!

Συμπλήρωμα

Άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ, ο προστάτης της Θεοτόκου
Ο άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ ως προστάτης άγιος των απατημένων συζύγων (ανδρών & γυναικών)...

Πρέπει να τιμούμε την Γέννηση του Ιησού Χριστού και με ποιο τρόπο;


Εικ. από αυτό το άρθρο για την ερμηνεία της εικόνας των Χριστουγέννων

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ

1. Ποιοι γιόρτασαν για πρώτη φορά τη γέννηση του Ιησού Χριστού ;

Απάντηση : Οι πρώτοι που δοξολόγησαν και γιόρτασαν τη γέννηση του Ιησού Χριστού ήταν ΑΓΓΕΛΟΙ και οι ποιμένες – βοσκοί ! Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 2, περιγράφονται οι εκφράσεις χαράς και δοξολογίας προς τον Θεό.

1. Εγένετο δε εν ταις ημέραις εκείναις εξήλθε δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην.

2. αύτη η απογραφή πρώτη εγένετο ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου.

3. και επορεύοντο πάντες απογράφεσθαι, έκαστος εις την ιδίαν πόλιν.

4. ανέβη δε και Ιωσήφ από της Γαλιλαίας εκ πόλεως Ναζαρέτ εις την Ιουδαίαν εις πόλιν Δαυΐδ, ήτις καλείται Βηθλεέμ, δια το είναι αυτόν εξ οίκου και πατριάς Δαυΐδ,

5. απογράψασθαι συν Μαριάμ τη μεμνηστευμένη αυτώ γυναικί, ούση εγκύω.

6. εγένετο δε εν τω είναι αυτούς εκεί επλήσθησαν αι ημέραι του τεκείν αυτήν,

7. και έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι.

8. Και ποιμένες ήσαν εν τη χώρα τη αυτή αγραυλούντες και φυλάσσοντες φυλακάς της νυκτός επί την ποίμνην αυτών.

9. και ιδού άγγελος Κυρίου επέστη αυτοίς και δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αυτούς, και εφοβήθησαν φόβον μέγαν.

10. και είπεν αυτοίς ο άγγελος· μη φοβείσθαι. ιδού γαρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ,

11. ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ος εστι Χριστός Κύριος, εν πόλει Δαυΐδ.

12. και τούτο υμίν το σημείον· ευρήσετε βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν φάτνη.

13. και εξαίφνης εγένετο συν τω αγγέλω πλήθος στρατιάς ουρανίου αινούντων τον Θεόν και λεγόντων·

14. δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.

15. και εγένετο ως απήλθον απ΄ αυτών εις τον ουρανόν οι άγγελοι, και οι άνθρωποι οι ποιμένες είπον προς αλλήλους· διέλθωμεν δη έως Βηθλεέμ και ίδωμεν το ρήμα τούτο το γεγονός, ο Κύριος εγνώρισεν ημίν.

16. και ήλθον σπεύσαντες, και ανεύρον την τε Μαριάμ και τον Ιωσήφ και το βρέφος κείμενον εν τη φάτνη.

17. ιδόντες δε διεγνώρισαν περί του ρήματος του λαληθέντος αυτοίς περί του παιδίου τούτου·

18. και πάντες οι ακούσαντες εθαύμασαν περί των λαληθέντων υπό των ποιμένων προς αυτούς.

19. η δε Μαριάμ πάντα συνετήρει τα ρήματα ταύτα συμβάλλουσα εν τη καρδία αυτής.

20. και υπέστρεψαν οι ποιμένες δοξάζοντες και αινούντες τον Θεόν επί πάσιν οις ήκουσαν και είδον καθώς ελαλήθη προς αυτούς.

Αυτό που έκαναν εκείνη την ημέρα οι Άγγελοι και οι ποιμένες, η χαρά και η δοξολογία προς τον Θεό, είναι αυτό που επαναλαμβάνει κάθε χρόνο η Εκκλησία, ως έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον Θεό, για το γεγονός της σωτηρίας μας.

Αλλά δεν ήταν μόνο οι Άγγελοι και οι ποιμένες που γιόρτασαν τη γέννηση του Ιησού Χριστού, σύμφωνα πάντα με την Αγία Γραφή. Ήρθαν και μάγοι ( εκπρόσωποι των πολυθεϊστικών και αποκρυφιστικών θρησκειών ) για να τιμήσουν τον νεογέννητο Χριστό και να τον προσκυνήσουν ( Ματθ, κεφ 2, 1 – 12 ) !

1. Του δε Ιησού γεννηθέντος εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας εν ημέραις Ηρώδου του βασιλέως, ιδού μάγοι από ανατολών παρεγένοντο εις Ιεροσόλυμα

2. λέγοντες· που εστίν ο τεχθείς βασιλεύς των Ιουδαίων; είδομεν γαρ αυτού τον αστέρα εν τη ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσαι αυτώ.

3. Ακούσας δε Ηρώδης ο βασιλεύς εταράχθη και πάσα Ιεροσόλυμα μετ΄ αυτού,

4. και συναγαγών πάντας τους αρχιερείς και γραμματείς του λαού επυνθάνετο παρ΄ αυτών που ο Χριστός γεννάται.

5. οι δε είπον αυτώ· εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας· ούτω γαρ γέγραπται δια του προφήτου·

6. και συ Βηθλεέμ, γη Ιούδα, ουδαμώς ελαχίστη ει εν τοις ηγεμόσιν Ιούδα· εκ σου γαρ εξελεύσεται ηγούμενος, όστις ποιμανεί τον λαόν μου τον Ισραήλ.

7. Τότε Ηρώδης λάθρα καλέσας τους μάγους ηκρίβωσε παρ΄ αυτών τον χρόνον του φαινομένου αστέρος,

8. και πέμψας αυτούς εις Βηθλεέμ είπε· πορευθέντες ακριβώς εξετάσατε περί του παιδίου, επάν δε εύρητε, απαγγείλατέ μοι, όπως καγώ ελθών προσκυνήσω αυτώ.

9. οι δε ακούσαντες του βασιλέως επορεύθησαν· και ιδού ο αστήρ ον είδον εν τη ανατολή προήγεν αυτούς, έως ελθών έστη επάνω ου ην το παιδίον·

10. ιδόντες δε τον αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα,

11. και ελθόντες εις την οικίαν είδον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν·

12. και χρηματισθέντες κατ΄ όναρ μη ανακάμψαι προς Ηρώδην, δι΄ άλλης οδού ανεχώρησαν εις την χώραν αυτών.

Οι Άγγελοι, οι ποιμένες, οι μάγοι τίμησαν και εόρτασαν τη γέννηση του Ιησού Χριστού, υμνώντας και δοξολογώντας τον Θεό, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη τους στο Κύριο. Ποια άλλη απόδειξη θέλουμε, από την Αγία Γραφή, για να υμνούμε, να δοξολογούμε και να εορτάζουμε – ορθόδοξα , χριστιανικά – το κοσμοϊστορικό γεγονός της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους ; Φαντάζεστε να υπήρχαν, τότε, οι διάφοροι ιδρυτές και καθοδηγητές των χιλιάδων χριστιανικών αιρέσεων ; Τι θα έλεγαν στους Αγγέλους, τους ποιμένες και τους μάγους ; Σαν να τους ακούω τώρα μπροστά μου : « Πού λέει η Γραφή να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα»;

2. Μήπως η γιορτή αυτή είναι «ειδωλολατρική» ; Τι απαγορεύει η Αγία Γραφή στους από εθνικών χριστιανούς ;

Απάντηση : Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός τήρησε απαρέγκλιτα το νόμο και τις εορτές της Παλιάς Διαθήκης. Μίλησε στις συναγωγές. Δεν ήρθε να καταργήσει τα πάντα, αλλά να τα μεταμορφώσει, να τα αλλάξει. Ήρθε να καταργήσει το κράτος της αμαρτίας και του θανάτου. Κάθε τι ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ, χρησιμοποιείται από την Εκκλησία, με ανακαινισμένο περιεχόμενο! Κάθε τι που ήταν χρήσιμο από τη λατρεία των Ιουδαίων διατηρήθηκε μέσα στην Εκκλησία, με άλλο, πιο ουσιαστικό, χριστιανικό περιεχόμενο! Και τα αναγνώσματα και οι ύμνοι, με την προσθήκη των Μυστηρίων ( που δεν υπήρχαν πριν την ενσάρκωση του Χριστού ). Και οι Απόστολοι τηρούσαν τις διάφορες εορτές, με άλλο περιεχόμενο!

Πράξεις των Αποστόλων (20, 16)

«έκρινε γαρ ο Παύλος παραπλεύσαι την Έφεσον, όπως μη γένηται αυτώ χρονοτριβήσαι εν τη Ασία· έσπευδε γαρ, ει δυνατόν ην αυτώ, την ημέραν της Πεντηκοστής γενέσθαι εις Ιεροσόλυμα».

Επιστολή Α΄ προς Κορινθίους (16, 8 )

« επιμενώ δε εν Εφέσω έως της Πεντηκοστής»

Το ίδιο ισχύει και για τις «εθνικές» συνήθειες. Εάν κάποια συνήθεια των εθνικών δεν είναι αμαρτωλή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την Εκκλησία, για λόγους πνευματικούς, για λόγους δοξολογίας του Θεού! Οι Απόστολοι δεν έβαλαν πνευματικά βάρη σε όσους από τους εθνικούς επέστρεφαν στον αληθινό Θεό ! Δεν τους επέβαλαν ούτε την περιτομή, ούτε τους στέρησαν από διάφορες συνήθειες και έθιμα που δεν είχαν σχέση με την αμαρτία ή τον πολυθεϊσμό !

Πράξεις των Αποστόλων ( κεφ 15, 28-29 )

Έδοξε γαρ τω Αγίω Πνεύματι και ημίν μηδέν πλέον επιτίθεσθαι υμίν βάρος πλην των επάναγκες τούτων, απέχεσθαι ειδωλοθύτων και αίματος και πνικτού και πορνείας· εξ ων διατηρούντες εαυτούς ευ πράξετε. έρρωσθε.

Κατά συνέπεια, ότι άλλο δεν απαγορεύει ρητά η Γραφή, ότι δεν αναφέρει ως απαγορευμένο για τους Χριστιανούς, ρητά και ξεκάθαρα, τότε αυτό μπορεί να το χρησιμοποιήσει η Εκκλησία για λόγους πνευματικούς, με νέο περιεχόμενο, χριστιανικό.

Πραγματικά είναι να απορεί κανείς με την πνευματική στενότητα, την πνευματική τύφλωση και μιζέρια των ιδρυτών και των ψευτοποιμένων των διαφόρων χριστιανικών αιρέσεων που απαγορεύουν στα μέλη τους να γιορτάσουν Χριστούγεννα !Τι κακό υπάρχει στη εορτή αυτή, όταν ο Χριστιανός επιδίδεται σε έργα νηστείας, προσευχής, αγάπης προς τον πλησίον ; Έτσι έκαναν και στις ειδωλολατρικές γιορτές ή ακριβώς τα αντίθετα ; Είναι «αμαρτία» ή «ειδωλολατρία», όταν εκείνη την ημέρα οι συνειδητοί Χριστιανοί εκκλησιάζονται και μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού ή όταν – νωρίτερα – μετανοούν, εξομολογούνται και λαμβάνουν άφεση αμαρτιών για τα αμαρτήματά τους ; Γιατί φορτώνουν στη πλάτη των μελών τους άλλα βάρη που δεν όρισαν ούτε οι Απόστολοι, ούτε η Αγία Γραφή ;

Η Εκκλησία γέμισε, σταδιακά, όλο τον εκκλησιαστικό χρόνο, με γιορτές ( σε ανάμνηση γεγονότων του Χριστού, της Παναγίας , αλλά και της ημέρας κοίμησης των Αγίων ), ώστε – καθημερινά- να στρέφει την προσοχή των Χριστιανών στο αιώνιο Θεό, με τέλεση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας . Με αυτό τον τρόπο συνδέει τους ανθρώπους καθημερινά και με τον Θεό, αλλά και με τους Αγίους ( η θριαμβεύουσα Εκκλησία ) , αλλά και με τους εορτάζοντας συνανθρώπους μας ( οι οποίοι, καλούνται να μιμηθούν σε ΑΓΙΟΤΗΤΑ, τον Άγιο του οποίου το όνομα φέρουν ) !

Δηλαδή, η Εκκλησία, καθημερινά, ζητά από τους πιστούς, από τα μέλη της Εκκλησίας, ΑΓΑΠΗ και ΛΑΤΡΕΙΑ προς τον Θεό, ζητά , επίσης, τιμή και αγάπη στους( ζωντανούς – κεκοιμημένους ) Αγίους της ,αλλά και προς τους αδελφούς μας για την ονομαστική τους γιορτή !

Ας δούμε τι λέει ο Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή, κεφάλαιο 9 , 19-22 :

19. Ελεύθερος γαρ ων εκ πάντων πάσιν εμαυτόν εδούλωσα, ίνα τους πλείονας κερδήσω· 20. και εγενόμην τοις Ιουδαίοις ως Ιουδαίος, ίνα Ιουδαίους κερδήσω· τοις υπό νόμον ως υπό νόμον, ίνα τους υπό νόμον κερδήσω· 21. τοις ανόμοις ως άνομος, μη ων άνομος Θεώ, αλλ΄ έννομος Χριστώ, ίνα κερδήσω ανόμους· 22. εγενόμην τοις ασθενέσιν ως ασθενής, ίνα τους ασθενείς κερδήσω· τοις πάσι γέγονα τα πάντα, ίνα πάντως τινάς σώσω.

Ο Απόστολος Παύλος εκφράζει σαφέστατα το Πνεύμα της Εκκλησίας, που χρησιμοποιεί τα πάντα ( που δεν είναι αμαρτωλά ) για να φέρει τους ανθρώπους κοντά στο Χριστό και την ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ.

Οι ιδρυτές, όμως, και οι ποιμένες των αιρέσεων έχουν τους λόγους τους που μισούν τα Χριστούγεννα και κάθε άλλη χριστιανική γιορτή, που στρέφει τον νου προς τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και τον πλησίον. Ουσιαστικά, με τον τρόπο αυτό, επιχειρούν να δαιμονοποιήσουν τα πάντα, εκτός της αίρεσης, και να αποκόψουν τα μέλη τους από τον υπόλοιπο κόσμο, ώστε να ελέγχουν πλήρως το μυαλό και τη ζωή τους! Στόχος είναι να προβληθεί ο ποιμένας ή ο ιδρυτής της αίρεσης ως ο μοναδικός «συνομιλητής» και «διαμεσολαβητής» μεταξύ Θεού και των μελών της ομάδας, ώστε τα μέλη να υπακούουν πειθήνια στις «οδηγίες» του κάθε ψευτοποιμένα , ο οποίος ισχυρίζεται ότι τις λαμβάνει, απευθείας, από τον Θεό !!!

Οι ιδρυτές και οι ποιμένες δεν θέλουν Μυστήρια ( όπου είναι παρών ο Χριστός και το Άγιο Πνεύμα ) , δεν θέλουν Αγίους, δεν θέλουν γιορτές, ώστε ΠΑΝΤΟΥ να φαίνονται ΑΥΤΟΙ ως οι επίγειοι «αντιπρόσωποι» του Θεού στη γη, που μοιράζουν « αλήθεια» και « προφητείες» με δόσεις !!!

Πως θα μπορούσε η εταιρία Σκοπιά να πείσει τα μέλη της να τρέχουν μέρα-νύχτα (ακόμα και σε αργίες ) να μοιράζουν τα έντυπά της , πόρτα-πόρτα, αν είχε Μυστήρια, ακολουθίες, προσευχές, γιορτές ; Τα καταργεί όλα, δεν έχει ούτε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα στο κόσμο ( παρά μόνο τυπογραφεία και αίθουσες σεμιναρίων υποψηφίων, αμισθί, πλασιέ εντύπων -τις οποίες ονομάζει αίθουσες « βασιλείας» !!! ), γιατί τα μέλη της δεν πρέπει να χάνουν χρόνο με αγαθοεργίες, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, άσυλα ανιάτων κτλ !!! Δεν πρέπει να κάνουν γιορτές, γιατί έτσι «κλέβουν χρόνο από τον Θεό» , δηλαδή δεν μοιράζουν αρκετά έντυπα ή δεν κάνουν πολλές «γραφικές μελέτες» στα σπίτια των ανυποψιάστων και ανενημέρωτων ανθρώπων !

Μια «γιορτή» μόνο κάνει ετησίως, μια παρωδία «ανάμνησης»του Χριστού , με ψευτοκοινωνία, όπου και εκεί, όπως και στις άλλες συγκεντρώσεις σε γήπεδα και αίθουσες, γἰνεται η στρατολόγηση υποψήφιων, ισόβιων, αμισθί διανομέων περιοδικών και εντύπων της ! Έτσι, όλα τα βαφτίζει « αμαρτωλά» , «ειδωλολατρικά» για να μην έχουν ελεύθερο χρόνο τα μέλη της για κάτι άλλο ή για να σκεφτούν όσα λέγονται στις διάφορες συνάξεις της ή να ερευνήσουν τα αποκομμένα και παραφρασμένα και κακομεταφρασμένα χωρία της Αγίας γραφής που χρησιμοποιεί για να τους έχει υποχείριά της !

Επιπλέον, υποβαθμίζει το γεγονός της ενανθρώπισης του Θεού, χαρακτηρίζοντας τον Κύριο μας Ιησού Χριστό, ως «κτίσμα», ως «αρχάγγελο Μιχαήλ», ακυρώνοντας, δηλαδή, το γεγονός της Σωτηρίας του ανθρώπου, αφού το όνομα του Χριστού είναι «Θεός Σωτήρ» ( Ματθ, 1:21) ! Τον ονομάζει «κυβερνήτη»μιας «θεοκρατικής κυβέρνησης» εξισώνοντάς Τον με τους πολιτικούς, και υποβαθμίζει την ουράνια Βασιλεία του Θεού με μια «επίγεια βασιλεία» , αρχικά «χιλιετή» και αργότερα αιώνια, σε όσους παρακολουθούν υποτακτικά τις εντολές του «κυβερνώντος σώματος» στο Μπρούκλιν της Αμερικής και κάνουν, αμίλητα και αδιαμαρτύρητα και αμισθί ) τους πλασιέ των εντύπων της αμερικανικής αυτής πολυεθνικής εκδοτικής εταιρίας !

Δηλαδή, με βάση τη λογική της Σκοπιάς ( αλλά και άλλων αιρέσεων ) ο Χριστός έγινε άνθρωπος για να μας αναγκάσει να γίνουν διανομείς εντύπων, να ακούμε ομιλίες ποιμένων και να δεχόμαστε την «αλήθειά» Του σε δόσεις ( και μάλιστα , μερικές φορές, να μας «λέει» ακριβώς το αντίθετο !!!) , να λέμε τραγουδάκια, για να μας χαρίσει αιώνια ζωή πάνω στη φθαρτή γη !

Αξίζει, λοιπόν, όλοι μας να γιορτάζουμε τα αληθινά Χριστούγεννα της Αγάπης, της Συγχωρητικότητας, της Μετάνοιας, της Εξομολόγησης και της Θείας Κοινωνίας, στα οποία μας καλεί η Ορθόδοξη Εκκλησία. Να αφήσουμε τον Χριστό να γεννηθεί στις καρδιές μας και να πρωταγωνιστήσουμε σε έργα ΑΓΑΠΗΣ, βοηθώντας, μέσω της Ορθόδοξης Ιεραποστολής, τους ανθρώπους που βρίσκονται μακριά μας και υποφέρουν ! Να χαρούμε και να δοξολογήσουμε το Θεό για το γεγονός της ενανθρώπισής Του, όπως έκαναν τότε οι Άγγελοι, οι ποιμένες ! Να Τον προσκυνήσουμε ταπεινά, όπως έκαναν τότε οι Μάγοι ! Να χαρούμε με την χαρά των εορταζόντων, να έρθουμε ο ένας πιο κοντά στον άλλο, στην οικογένεια, στο χώρο εργασίας, σε κάθε κοινωνικό χώρο. Να αφήσουμε τα πάθη και τα μίση, να αφήσουμε εκείνα που μας χωρίζουν ( κόμματα, ιδεολογίες, περιουσίες, οικονομικά, αθλητικά ) και να συναντηθούμε ΟΛΟΙ μέσα στο Ποτήρι της Ζωής, στη Θεία Κοινωνία, μαζί με τον Χριστό και μαζί με όλη την ανθρωπότητα ( κεκοιμημένους και ζωντανούς ) !

Και, αν παλαιότερα, υπήρχαν αρκετοί λόγοι να εορτάζουμε χριστιανικά τα Χριστούγεννα, σήμερα οι ειλικρινείς Χριστιανοί πρέπει να τα τιμούμε ακόμα περισσότερο, τη στιγμή που η Νέα Εποχή προσπαθεί να τα καταργήσει και τη στιγμή που κάποιοι νοσταλγοί του παρελθόντος προσπαθούν να επαναφέρουν τις ειδωλολατρικές γιορτές των ηλιοστασίων και της λατρείας κτισμάτων και ψευτοθεών σε αγαστή ( πνευματική ) συνεργασία με μυστικές οργανώσεις, απαράδεκτες για τα δημοκρατικά πολιτεύματα στα οποία ζούμε.

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ούτε καν το στολισμένο καραβάκι..

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο το στόλισμα των σπιτιών με πολύχρωμα φωτάκια…

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα μελομακάρονα, οι κουραμπιέδες, τα τσουρέκια, τα χριστόψωμα…

Χριστούγεννα δεν είναι οι μαζικές αγορές παιχνιδιών, δώρων και κάθε είδους καταναλωτικού αγαθού…

Χριστούγεννα δεν είναι ρεβεγιόν το προηγούμενο βράδυ καιξενύχτι μέχρι πρωίας σε νυχτερικά κέντρα,με ατελείωτη κατανάλωση αλκοόλ και τσιγάρου,με δυνατή μουσική,μαζί με χιλιάδες άλλους ανθρώπους άγνωστους, απρόσωπους…

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο διακοπές και ταξίδια αναψυχής εντός και εκτός Ελλάδας, χωρις εκκλησιασμό και Θεία Κοινωνία.

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο η γαλοπούλα και κάθε είδους φαγώσιμο…

Χριστούγεννα δεν είναι χαρτοπαιξία και καζινομανία…

Χριστούγεννα δεν είναι διακοπές από το σχολείο και το Πανεπιστήμιο…

Χριστούγεννα δεν είναι ο δυτικόφερτος SANTA CLAUS ντυμένος στα χρώματα της Κόκα Κόλα.

Χριστούγεννα δεν είναι οι φιλανθρωπικές επιδείξεις νεόπλουτων εκατομμυριούχων και η φιλανθρωπία των γιορτών , όταν όλες τις άλλες μέρες κυριαρχεί η άγρια εκμετάλλευση, η απάτη, το κλέψιμο εκ μέρους «μεγαλο-φιλανθρώπων»…

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο οι χριστουγεννιάτικες συναυλίες…

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο τα εμπορευματοποιημένα ( πια ) κάλαντα…

Χριστούγεννα δεν είναι οι » καλικάντζαροι » και τα ξωτικά…

Χριστούγεννα δεν είναι αστρολογικές προβλέψεις για το νέο έτος…

Χριστούγεννα δεν είναι παγανιστικά τοπικά έθιμα που επιβιώνουν λόγω του τουρισμού…

Χριστούγεννα δεν είναι θέαση και τηλεθέαση αθλητικών δρωμένων, με » θεοποίηση των ποδοσφαιρικών ομάδων μας «, δεν είναι η «θεοποίηση» κομμάτων ή ιδεολογιών ή φιλοσοφιών ή κάθε είδους χόμπι !

Χριστούγεννα δεν είναι η τηλεόραση και τα «χριστουγεννιάτικα » ριάλιτυ σόου, τηλεπαιχνίδια, τηλεσκουπίδια και κουτσομπολίστικες εκπομπές !

Χριστούγεννα δεν είναι μόνο παραμύθια και διηγήματα…

Για όσους πιστεύουν σε υπερκαταναλωτικά Χριστούγεννα, γεμάτα υλικές και ηδονικές απολαύσεις, η γεύση που μένει είναι ένα ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΚΕΝΟ, μία προσωρινή χαρά αλλά και μία βέβαιη κατάθλιψη, μελαγχολία, αν κάτι από αυτά δεν υλοποιηθεί...Αυτά είναι τα Χριστούγεννα του σύγχρονου, απρόσωπου, < πολιτισμού >, που ποτέ δεν φέρνουν την ψυχική ηρεμία, τη γαλήνη, την ικανοποίηση στις ψυχές των ανθρώπων!

Εμείς πιστεύουμε στα αληθινά Χριστούγεννα σε πείσμα των αρνητών του Χριστιανισμού, σε πείσμα της παγκοσμιοποίησης και της νέας εποχής, σε πείσμα όσων κινούνται από πνεύματα πλάνης( αιρέσεις, παραθρησκείες και ψευτοθρησκείες ), σε πείσμα των νεοπαγανιστών…

Χριστούγεννα είναι περίοδος νηστείας και καρδιακής νοερής προσευχής…

Χριστούγεννα είναι περίοδος μετανοίας, εξομολόγησης…

Χριστούγεννα είναι να γεννηθεί μέσα στις καρδιές μας ο Ιησούς Χριστός με συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία και Θεία Λειτουργία το ξημέρωμα της 25ης Δεκεμβρίου…

Χριστούγεννα σημαίνει αγάπη και ανθρωπιά 365 μέρες το χρόνο…

Χριστούγεννα σημαίνει στη φάτνη της ψυχής μας να γεννηθεί ο Χριστός και εκείνη την ημέρα και όλη μας τη ζωή…

Χριστούγεννα σημαίνει Ορθόδοξη Ιεραποστολή στα έθνη, για να γεννηθεί σε όλες τις καρδιές ο Σωτήρας του κόσμου !

Χριστούγεννα σημαίνει συμπαράσταση στον ανθρώπινο πόνο, στους συνανθρώπους μας που υποφέρουν σε όλο το κόσμο, ανεξάρτητα από φυλή ή θρήσκευμα !

Ας αντισταθούμε λοιπόν σε ΟΣΟΥΣ απαξιώνουν τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ…
Ας αντισταθούμε σε όσους λένε » καλές γιορτές » , γιατί δεν τους αρέσει το «Καλά Χριστούγεννα «!
Ας αντισταθούμε σε όσους απαλείφουν από καταστήματα, κάρτες και οτιδήποτε άλλο τη λέξη « Χριστούγεννα «, στο όνομα μιας κακώς εννοούμενης ανεκτικότητας!

Κι αν ξεριζώσουν τον Χριστό( και τα Χριστούγεννα) από τις βιτρίνες, τις πλατείες, από τα βιβλία, ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΡΙΖΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΕΦΤΙΑΞΕ ΤΑ ΣΥΜΠΑΝΤΑ!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ «ΘΑΨΟΥΝ» ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΠΙΓΕΙΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ, ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ, ΩΣΤΕ ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΟ,ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΝΑ ΜΠΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΜΑ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ( Ιωάνν, 6:40-60 )

21 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΒΗΣΟΥΝ…

21 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΟΥΝ…

21 ΑΙΩΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΣΑΝ ΠΡΟΦΗΤΗ, ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟ, ΣΑΝ ΚΤΙΣΜΑ, ΣΑΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟ, ΣΑΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΣΑΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ, ΣΑΝ ΡΑΒΒΙΝΟ, ΣΑΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ, ΣΑΝ…

ΑΛΛΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 21 ΑΙΩΝΕΣ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΩΣ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ!


Δείτε επίσης, αν θέλετε: 

Η Γέννηση του Χριστού: Ιστορικά και θεολογικά στοιχεία και οι κατά καιρούς διαστρεβλώσεις τους
Πώς θα γιορτάσεις φέτος τα Χριστούγεννα; Προβληματισμοί και σκέψεις (παγκόσμιου & ιεραποστολικού ενδιαφέροντος)…

Πίστη και αθεΐα (μονομαχούν τα Χριστούγεννα), του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
Ιστορικά άρθρα σχετικά με τη Γέννηση του Χριστού
Ο χρόνος συγγραφής & η αξιοπιστία των τεσσάρων Ευαγγελίων & των Πράξεων των Αποστόλων
Εξωχριστιανικές ιστορικές μαρτυρίες τού 1ου και τού 2ου αιώνα για τον Χριστό
Ιησούς Χριστός και μυθικά αρχέτυπα