Κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις της ΝΙΚΗΣ για τις Ελληνικές Μειονότητες και τους Ελληνόφωνους της Ν. Ιταλίας

 

Ν: Η βυζαντινή μας αυτοκρατορία (Ρωμανία) το 1025 μ.Χ. Σε όλη αυτή την έκταση - πλην της ενδοχώρας της Μ. Ασίας, αν και εκεί πιθανότατα βρίσκονται κρυπτοχριστιανοί - εντοπίζονται ακόμη και σήμερα οι ελληνικές μειονότητες, αγνοημένες & εγκαταλελειμμένες από το ανθελληνικό "ελληνικό" κράτος. Η εικ. από εδώ.

 

Τρεις ερωτήσεις κατέθεσαν στα αντίστοιχα υπουργεία οι βουλευτές της ΝΙΚΗΣ, ζητώντας πληροφορίες για το ενδιαφέρον και τη μέριμνα της κυβέρνησης για τις Ελληνικές Μειονότητες της Χερσονήσου του Αίμου (Βαλκανίων) και της Ουκρανίας, καθώς και για τους ιστορικούς ελληνόφωνους πληθυσμούς της Ν. Ιταλίας.

Οι δύο ερωτήσεις κατατέθηκαν στις 4.11.2025 από τους βουλευτές Ανδρέα Βορύλλα και Σπύρο Τσιρώνη προς την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και την υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, ενώ η τρίτη στις 13.11.2025 από τους βουλευτές Γεώργιο Ρούντα και Τάσο Οικονομόπουλο, προς τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη.

Στις ερωτήσεις τους οι βουλευτές της ΝΙΚΗΣ επισημαίνουν ότι «οι ελληνικοί πληθυσμοί σε όλες τις χώρες της Χερσονήσου του Αίμου έχουν μακραίωνη παρουσία και καθοριστική συμβολή στην ιστορία και τον πολιτισμό κάθε μίας από αυτές. Το ίδιο ισχύει και για την ελληνική παροικία στην Ουκρανία, όπως και για τους ελληνικής καταγωγής ελληνόφωνους πληθυσμούς της Νότιας Ιταλίας».

Προς την υπουργό Πολιτισμού τέθηκαν οι ερωτήσεις:

«1. Ποιες επαφές διατηρεί το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού με πολιτιστικούς και μορφωτικούς φορείς των ελληνικών μειονοτήτων των ανωτέρω χωρών και των ελληνοφώνων της Ν. Ιταλίας;

2. Ποια πολιτιστικά προγράμματα προτίθεται να υλοποιήσει για τη γνωριμία του ελληνικού κοινού με τη διαχρονική και σημερινή παρουσία των Ελλήνων στις ανωτέρω χώρες;».

Η υπουργός έδωσε μια – κυριολεκτικά – «ιστορική» απάντηση, που μπορεί και να αξιοποιηθεί μελλοντικά ως… πολιτικό ανέκδοτο. Έγραψε: «Επισημαίνεται ότι τα ζητήματα που θέτει η Ερώτηση εκφεύγουν των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού»!!

Αυτή η απάντηση νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται σχόλια.

Προς την υπουργό Παιδείας τέθηκαν οι ερωτήσεις:

«1. Ποιες αναφορές (εντός διδακτέας ύλης) υπάρχουν στα βιβλία των

ελληνικών σχολείων για την ελληνική παρουσία στις ανωτέρω χώρες, από τις οποίες να αντιλαμβάνονται οι μαθητές την ιστορία και τη σημασία της;

2. Ποιες αναφορές υπάρχουν για τη συμβολή των ελληνικών πληθυσμών των ανωτέρω χωρών στα γράμματα και τον πολιτισμό των χωρών όπου κατοικούν;

3. Ποιες αναφορές υπάρχουν για τη σημερινή παρουσία των ελληνικών πληθυσμών στις ανωτέρω χώρες;

4. Ποια εκπαιδευτικά προγράμματα προτίθεται το υπουργείο Παιδείας να υλοποιήσει για τη γνωριμία του μαθητικού πληθυσμού της πατρίδας μας με τη διαχρονική και τη σημερινή παρουσία των Ελλήνων στις χώρες αυτές;».

Η υπουργός, στην από 8.12.2025 απάντησή της, αφού παραθέτει αναλυτικά τις αναφορές που εντοπίζονται στα σχολικά βιβλία για τον αρχαίο ελληνικό αποικισμό, τα γεγονότα της βυζαντινής περιόδου που αφορούν στα Βαλκάνια και την Ιταλία και την προσφορά των ελληνικών παροικιών κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στον φωτισμό του Γένους και στην προετοιμασία της Επανάστασης του 1821, επισημαίνει ότι «σε ένα σχολικό εγχειρίδιο που επιχειρεί μια ολιστική προσέγγιση κάποιας ιστορικής περιόδου (…) και εντός της περιορισμένης έκτασης συγκεκριμένων ενοτήτων (…) δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν εκτενείς και εις βάθος αναφορές σε ένα μεμονωμένο θέμα, όπως αυτό του εκτός των συνόρων ελληνισμού. Όμως, η παρουσίαση ενδεικτικών πληροφοριών, όπως αυτές που αναφέρθηκαν προηγουμένως, μαζί με το σχετικό οπτικό υλικό και τις γραπτές μαρτυρίες που θα μελετηθούν από τους/τις μαθητές/τριες, δύναται να συνδράμει στην ουσιαστική κατανόηση του θέματος».

Και καταλήγει προαναγγέλλοντας ότι «η εισαγωγή του θεσμού του Πολλαπλού Βιβλίου, σε συνδυασμό με την εφαρμογή των νέων Προγραμμάτων Σπουδών για όλα τα γνωστικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένης της Ιστορίας», θα συμβάλει στην επίτευξη της «κεντρικής στόχευση της εκπαιδευτικής πολιτικής για ενθάρρυνση των μαθητών/τριών να ανακαλύψουν με διερευνητικό τρόπο την ιστορική γνώση και να ανασυνθέσουν κριτικά το ιστορικό παρελθόν».

Λησμονά όμως να απαντήσει στα ερωτήματα 3 και 4, που αφορούν στη σημερινή παρουσία των ελληνικών πληθυσμών στις ανωτέρω χώρες και στο αν το υπουργείο Παιδείας προτίθεται να υλοποιήσει κάποια εκπαιδευτικά προγράμματα για τη γνωριμία του μαθητικού πληθυσμού της πατρίδας μας, όχι μόνο με την ιστορική, αλλά και με τη σημερινή παρουσία των Ελλήνων στις χώρες αυτές.

 

Ξέρετε τι είναι αυτό, αδελφοί, πιστεύω (αυτό).

 

Τέλος, στην ερώτησή τους προς τον υπουργό Εξωτερικών, στις 13.11.2025, οι βουλευτές της ΝΙΚΗΣ επισημαίνουν (η έμφαση δική μας):

«Η μακραίωνη παρουσία των Ελλήνων στις ανωτέρω περιοχές συνιστά όχι μόνο πολιτισμικό κεφάλαιο, αλλά και ευθύνη της ελληνικής πολιτείας για τη στήριξη της εθνικής τους αυτοσυνειδησίας και της γλωσσικής τους παράδοσης. Οι κοινότητες αυτές αποτελούν ζωντανά κύτταρα της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού και ταυτόχρονα πολύτιμους φορείς ήπιας ισχύος για τη χώρα μας. Σε αρκετές περιπτώσεις αντιμετωπίζουν γλωσσική και δημογραφική συρρίκνωση, διοικητικές δυσχέρειες ή τοπικές πιέσεις, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για συστηματική και αποτελεσματική στήριξη από το ελληνικό κράτος».

Και θέτουν τα καίρια ερωτήματα:

«1. Πόσο πληθυσμό έχουν σήμερα οι ελληνικές μειονότητες σε κάθε μία από τις ανωτέρω χώρες;

2. Από ποιες πηγές προκύπτουν οι πληροφορίες για τον αριθμό των μελών τους;

3. Με ποιους φορείς των ελληνικών μειονοτήτων των ανωτέρω χωρών βρίσκεται σε επικοινωνία το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, ώστε να συμβάλλει στην ανάπτυξή τους και στη διατήρηση της εθνικής και πολιτισμικής τους ταυτότητας;

4. Ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν σήμερα οι ανωτέρω ελληνικές μειονότητες και ποιες ενέργειες κάνει η κυβέρνηση για την επίλυσή τους;

5. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών με το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, διαθέτετε στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των ελληνικών σχολείων που λειτουργούν στις ανωτέρω χώρες, καθώς και με τα ποσά που δαπάνησε η ελληνική κυβέρνηση το τελευταίο έτος για τη λειτουργία και τη συντήρησή τους;».

Αναμένουμε με ενδιαφέρον την απάντηση του υπουργού, ΑΝ υπάρξει.

Βλ. το σχετικό δελτίο τύπου της ΝΙΚΗΣ, του οποίου διασκευή είναι το παρόν. Εκεί δημοσιεύονται πλήρη τα κείμενα των ερωτήσεων.

Οι ερωτήσεις & οι αντίστοιχες απαντήσεις δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Βουλής:

Προς την υπουργό Πολιτισμού: https://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikos-Elenchos/Mesa-Koinovouleutikou-Elegxou?pcm_id=7fb6ca90-c9a9-4de8-9d5a-b38d00f3af16

Προς την υπουργό Παιδείας: https://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikos-Elenchos/Mesa-Koinovouleutikou-Elegxou?pcm_id=00e1382f-87b4-4195-80d9-b38d00f3b282

Προς τον υπουργό Εξωτερικών: https://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikos-Elenchos/Mesa-Koinovouleutikou-Elegxou?pcm_id=2f097697-b5ed-45f6-a4da-b3ae00e9eb06

Άγιοι του Γενάρη, πνευματικοί Πύργοι & Προμαχώνες!...

Άγιοι των ημερών & μνήμες (17-21 Ιανουαρίου)

Μέγας Αντώνιος, ο Καθηγητής της Ερήμου 

Μέγας Αντώνιος (βίντεο)

Όλοι οι άγιοι Αντώνιοι της 17 Ιανουαρίου

 

Εκατό ετών ο Μέγας Αντώνιος εγκατέλειψε το ερημητήριό του & κατέβηκε στην Αλεξάνδρεια. Γιατί;
  
Παρακλητικός Κανόνας στον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα

Ο φουστανελλάς άγιος Γεώργιος Ιωαννίνων

Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας: «Ο ηρωικότερος των αγίων και ο αγιότερος των ηρώων» (18 Ιανουαρίου) 

Ο Μέγας Αθανάσιος και ο Αρχιμήδης

 

Η αγιότητα του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (18 Ιανουαρίου)

Μνήμη (αγίου) Χριστοφόρου Παπουλάκου (18 Ιαν. 1861)

Αγιοκατάταξη του οσίου Χριστοφόρου του Παπουλάκου!

Ο Παπουλάκος είναι μια φωνή της συνείδησής μας!

Παπουλάκος, ο Άγιος του Λαού, ο Απόστολος του Νέου Ελληνισμού (βίντεο) 

 

Ποια είναι τα «άθεα γράμματα», που έλεγε ο Παπουλάκος;

 

Ο άνθρωπος που δεν υπέγραψε (άγιος Μάρκος ο Ευγενικός), 19 Ιανουαρίου

 

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ — Η απολογία και η νίκη του

 

Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: Μόνος εναντίον όλων...

 Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, ο ειρηνικός κατακτητής της Ερήμου

Άγιοι Μακάριοι της 19 Ιανουαρίου

Άγιοι Ευθύμιοι της 20 Ιανουαρίου

Μνήμη "Μαρίας της Ψηλής" († 20 Ιαν. 1998)

Οι Δύο Άγιοι Μάξιμοι, Ομολογητής & Γραικός, οι στύλοι της Ορθοδοξίας (21 Ιανουαρίου)

  

Ο νεοφανής άγιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης (22 Ιανουαρίου)

 
 

Ο νεομάρτυς Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις και το Οικουμενικό Πατριαρχείο

Αρχιμανδρίτου Μιχαήλ Χαρ. Σταθάκη

Φως Φαναρίου 

«1838: Ιανουαρίου 17: κάποιος νέος εις Ιωάννινα Γεώργιος τούνομα, εσυκοφαντήθη από τους Τούρκους Ιωαννίνων, ότι άλλαξε την θρησκείαν του, και έγινεν Τούρκος, και τον επήγαν εις τον Κατήν, και εις τον Βεζήρ Μουσταφά Πασάν, και τον εξέταξαν, και επαίδευσαν αυτόν πολλά, τέλος δεν εκατεπίσθη να γίνει τούρκος, εστάθη σταθερός, και δεν άλλαξε την χριστιανοσύνην του: τον εκρέμασαν, εις το Κουραμαργιό, ημέρας δύω κρεμασμένος, και τον εξεκρέμασαν και τον έθαψαν εις την Μητρόπολιν τη: 19: γεναρίου, και έγινεν μάρτυρας και κάμνει θαύματα εις τους μετά πίστεως προσερχομένους και είναι αληθέστατον, ο οποίος άγιος, είχε την συμβίαν του, και ένα παιδίον 15 ημερών και ευρίσκονται ζώντες εις Ιωάννινα». 

Έτσι απλά, πολύ απλά, περιγράφει ένας μοναχός από την Ιερά Μονή Ελεούσης Νήσου Ιωαννίνων, σ’ ένα φύλλο του Μεγάλου Ωρολογίου, το μαρτύριο του αγίου Γεωργίου του νέου, του εν Ιωαννίνοις. Περιγράφει τα γεγονότα τόσο απλά, όσο απλή ήταν και η ζωή του Γεωργίου. Ένα νεαρό παιδί, μόλις είκοσι οκτώ ετών, ιπποκόμος στο επάγγελμα, μόλις που είχε νυμφευθεί τη σύζυγό του Ελένη και είχε αποκτήσει μαζί της και ένα γιό, τον οποίο τον βάπτισε λίγες ημέρες πριν το μαρτυρικό του τέλος. 

Η ζωή του αγίου και το μαρτύριό του είναι σε όλους γνωστά και ιδιαιτέρως στους φιλαγίους χριστιανούς. 

Η πρώτη φορητή εικόνα του Αγ. Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων η οποία έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1838, μόλις 13 ημέρες μετά το μαρτύριό του, «διά χειρός Ζήκου Χιοναδίτου» και με έξοδα του ιερομονάχου Χρυσάνθου Λαϊνά.

Στην Ακολουθία του Αγίου “συντεθείσα υπό φιλοχρίστου Ιωαννίτου” (Εν Κερκύρα 1866) σημειώνεται στο Συναξάρι ότι: “Ο Αρχιερατεύων τότε εν Ιωαννίνοις κύριος Ιωακείμ ο από Δρυϊνουπόλεως (ο εν υστέροις από Κυζίκου ευκλεώς Πατριαρχεύσας)  

απήλθεν εις τον Μεχκεμέν κατ’ εκείνην την εσπέραν, και ωμίλησε τα δέοντα, αποδείξας διά λόγων ισχυρών και αναντιρρήτων την αθωώτητα του Γεωργίου, εντεύθεν δε απήλθεν και εις την διοίκησιν, και είπεν όσα έδει, αλλ’ οι λόγοι του ουδέν ίσχυσαν, καί τοι βάσιμοι όντες και αληθείς”. 

Το σώμα του Αγίου έμεινε κρεμασμένο μέχρι τις 19 Ιανουαρίου “και κατ’ αυτήν εδωρήθη το νεκρόν αυτού σώμα, παρά του διοικητού Μουσταφά Πασά Βεζύρη, εις τον ρηθέντα Μητροπολίτην άγιον Ιωαννίνων κύριον Ιωακείμ, όπερ μετακομισθέν εις την εκκλησίαν του Αγίου Αθανασίου της Μητροπόλεως Ιωαννίνων, ετάφη εκτός του Ιερού Βήματος εν τω αριστερώ μέρει μετά μεγάλης συνδρομής των χριστιανών, και μετά της ανηκούσης παρατάξεως παντός του ιερατικού κλήρου”.Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν τον απαγχονισμό του Γεωργίου, φανερώνουν τη δόξα, την οποία περιποιεί ο Θεός σε αυτούς που τον δοξάζουν. 

Πληροφορούμαστε πως το πρώτο κιόλας βράδυ, εκείνο της 17ης Ιανουαρίου, που το σώμα του αγίου έμεινε κρεμασμένο, αλλά και για το επόμενο βράδυ, κατέβαινε φως από τον ουρανό και φώτιζε το πρόσωπο του αγίου. Οι Τούρκοι φύλακες βλέποντάς το προσπαθούσαν να το διώξουν πυροβολώντας το, αλλά εκείνο απομακρυνόταν και επέστρεφε πάλι για να φωτίσει τον άγιο. 

Αλλά και όπως ομολόγησαν οι χριστιανοί, έπαιρναν από το κρεμασμένο σώμα του κομμάτια από τα εσώρουχά του, την κάλτσα του, δωροδοκώντας ασφαλώς τους Τούρκους φύλακες, και κομμάτια από την τριχιά της κρεμάλας και με αυτά ο άγιος επιτελούσε θαύματα και ιάσεις! 

Ψύχος δριμύ επικρατούσε αυτές τις ημέρες και η υγρασία της λίμνης μετατρέπονταν σε πάχνη και ένα λεπτό στρώμα πάγου κάλυπτε τα πάντα∙ το μαρτυρικό όμως σώμα του αγίου ήταν εύκαμπτο και ζεστό, όταν το κατέβασαν οι χριστιανοί μετά από δύο ημέρες και με μια βάρκα το μετέφεραν στο παρεκκλήσιο του Γυναικωνίτη του Μητροπολιτικού Ναού, την Αγία Μαρίνα, για να το σαβανώσουν, έτσι όπως αρμόζει σε κάθε χριστιανό. 

Εκεί, στη Μητρόπολη, στο Ναό του Αγίου Αθανασίου, ο Δεσπότης των Ιωαννίνων Ιωακείμ ο Χίος, και μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης, έδωσε εντολή στον κυρ – Πέτρο, τον Πρωτοψάλτη της Μητρόπολης, που ήταν και ζωγράφος, να ψηλαφήσει καλά το πρόσωπο του αγίου για να του φτιάξει ευθύς αμέσως μετά την Εξόδιο Ακολουθία την εικόνα. Έτσι και έγινε∙ ο κυρ – Πέτρος έπιανε με τα χέρια του το πρόσωπο του μάρτυρος και τα δάχτυλά του απομνημόνευαν κάθε του ρυτίδα, κάθε αυλάκωμα, το σχήμα των ματιών, που τώρα θα βλέπουν το πρόσωπο του Κυρίου, το σχήμα των χειλιών του, με τα οποία ομολόγησε την πίστη του και με τα οποία τώρα θα υμνεί τον Θεό στις ουράνιες μονές. 

Αμέσως μετά την ταφή του αγίου ο κυρ – Πέτρος πήγε στο σπίτι του και χωρίς να νίψει τα χέρια του, έπιασε την ετοιμοθάνατη και ασθενούσα από υδρωπικία μητέρα του και εκείνη αμέσως θεραπεύτηκε! Και ο άγιος Γεώργιος έκαμε το πρώτο του επίσημο θαύμα. Δώδεκα ημέρες μετά, η πρώτη εικόνα του αγίου ήταν έτοιμη! 

Τον Σεπτέμβριο του επομένου έτους, του 1839, ήλθε και από το Πατριαρχείο η επίσημη Πράξη Αγιοκατατάξεως του αγίου Γεωργίου, αφού το πλήθος των θαυμάτων που έκανε ο άγιος στους πιστούς που έπαιρναν λαδάκι από την ακοίμητη κανδήλα του τάφου του, ή χώμα από εκεί, ήταν αναρίθμητα. 

«Επί τη βάσει εκθέσεως του από Ρεθύμνης Μητροπολίτου Ιωαννίνων Ιωαννικίου υπογεγραμμένης και υπό του πρώην Βελλάς Λεοντίου, του Περιστεράς Σεραφείμ και άλλων πολλών κληρικών και λαϊκών, βεβαιωσάντων την τέλεσιν θαυμάτων εν τω τάφω του Νεομάρτυρος», ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος ο Στ΄ απεφάσισε με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη, που εκδόθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1839, όπως «…ο υπέρ Χριστού πανδήμως το μαρτύριον αναδεξάμενος Γεώργιος ο Νεομάρτυς, γνωρίζεται τουντεύθεν παρά πάσης της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, αληθής μάρτυς του Χριστού, συναριθμούμενος τη τη χορεία των πιστών, τελουμένης κανονικώς της μνήμης αυτού κατά την 17η Ιανουαρίου». 

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος, στέλνοντας την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων, τον παρακάλεσε να μη τη δημοσιεύσει για να μην προκαλέσει τους Τούρκους. Παράλληλα πρόσθεσε ότι ορίστηκε η γιορτή του νεομάρτυρος την 17η Ιανουαρίου, ημέρα γιορτής του αγίου Αντωνίου, για να μη φανεί ότι για τον Νεομάρτυρα έγινε νέα γιορτή. Η φήμη όμως των θαυμάτων του αγίου σε χριστιανούς και Μουσουλμάνους παραμέρισε τους φόβους και έτσι η γιορτή του αγίου Γεωργίου τελούνταν πανηγυρικά.

Πλήθη χριστιανών από τα χωριά της Ηπείρου έρχονταν να προσκυνήσουν τον άγιο, κοιμούνταν εκεί στον τάφο του και το πρωί έκαμαν Θεία Λειτουργία και ο άγιος απαντούσε στα αιτήματα των απλοϊκών αυτών ανθρώπων. 

Πολλές φορές εμφανίστηκε στην γυναίκα του Ελένη και την ενθάρρυνε δίνοντάς της κουράγιο να συνεχίσει να ζει κατά Χριστόν και να υποφέρει την φτώχια της, αναθρέφοντας το παιδί τους χριστιανικά. Τρεις ημέρες πριν πεθάνει και η Ελένη, είχε πληροφορία από τον ουρανό για το επερχόμενο τέλος της, ευχήθηκε τα προς σωτηρία στο γιό της Ιωάννη και κοιμήθηκε ειρηνικά. 

Άξια θαυμασμού είναι και η πίστη του χριστιανικού λαού, που όπως αργότερα αφηγήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ ο Β’, και δημοσιεύθηκε από τον Ζώτο Μολοττό στην εφημερίδα «Φωνή της Ηπείρου», όταν ήταν Μητροπολίτης Ιωαννίνων τον πίεσαν πολύ οι πιστοί στην πρώτη επέτειο του μαρτυρίου του αγίου να συγγράψει ακολουθία για να ψάλλουν, κάτι που ίδιος αδυνατούσε να κάνει. Έδωσε τότε εντολή στον Πρωτοψάλτη να διαβάσουν την ημέρα της μνήμης του αγίου, την ακολουθία του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, αλλά σε όποια σημεία έγραφε Μεγαλομάρτυς να διαβάζουν Νεομάρτυς, και έτσι τελέστηκε πανηγυρικά και η πρώτη εορτή του αγίου. 

Περιδιαβαίνοντας κανείς ακόμα και σήμερα την πόλη των Ιωαννίνων αισθάνεται πολύ έντονη την παρουσία και τη συντροφιά του αγίου σε κάθε του βήμα. Στο σπίτι του σώζονται τα ρούχα, τα υποδήματα, το ρολόι του και διάφορα άλλα προσωπικά του αντικείμενα. Στο Γυαλί Καφενέ, λίγο πιο μακρυά από το σπίτι του, είναι το μέρος που συνελήφθη από τους Τούρκους και οδηγήθηκε στο δικαστήριο∙ αν καθίσεις λίγο ακόμα εκεί νομίζεις πως θα δεις τον Φουστανελά να περνά για να πάει στην αγορά. Λίγο πιο πέρα στην Πύλη του Κάστρου, στο Κουρμανιό, νομίζεις πως θα φανεί το πλήθος να κατηφορίζει με τους δημίους και τον άγιο, που τον φέρνουν εδώ για να τον κρεμάσουν. Κι αν ανηφορίσεις για τον Άγιο Θανάση, τη Μητρόπολη, και καθίσεις στα παγωμένα στασίδια του Ναού, θα δεις μπροστά σου να εκτυλίσσεται η κηδεία του αγίου. Να! βγαίνουν οι δεσποτάδες από την Ωραία Πύλη και οι διάκοι θυμιάζουν, και ο καπνός του λιβανιού γίνεται ένα με την υγρασία της λίμνης και είναι σαν να αγιάζεται όλη η φύση. 

Όπου κι αν σταθείς σε αυτή την πολιτεία έχεις την αίσθηση ότι τώρα θα βγει από κάπου ο άγιος να σε χαιρετίσει και να σε καλωσορίσει… Τόσο αργά κυλά ο χρόνος στα Γιάννινα, σαν τα νερά της…

Φορητή εικόνα του Αγίου Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις στον Ι. Ναό Αγίου Γεωργίου Νέου Ψυχικού

Ἔκκληση σὲ ὅλους τοὺς εὐγενεῖς Ἕλληνες καί Ἑλληνίδες, νὰ βοηθήσουμε τὸν ἐπίσκοπο Ἄσσου Κολομβίας Τιμόθεο

 

Έρανο για την ενίσχυση του αγώνα του επισκόπου Άσσου Τιμοθέου στην Κολομβία απευθύνει σε όλους τους Έλληνες το Δίκτυο Ελληνισμού. Αυτή την έκκληση την προσυπογράφουμε και την αναδημοσιεύουμε, από την ιστοσελίδα του. 

Το Δίκτυο Ελληνισμού είναι πολύ καλό για να υλοποιεί παρόμοιες πρωτοβουλίες, και σε αυτόν τον τομέα το συγχαίρουμε. Δεν είναι όμως καλό για να κατεβάζει δικό του ψηφοδέλτιο στις εκλογές, στις οποίες πιστεύουμε ακράδαντα ότι θα έπρεπε να στηρίξει αναφανδόν τη ΝΙΚΗ.

Ο πρόεδρος & το ΔΣ του Δικτύου ασφαλώς δεν θα θέλουν να το ακούσουν, ίσως κι εσύ δεν θέλεις να το ακούσεις, αδελφέ μας, αλλά, κατ' εμάς, κάθε ψήφος Έλληνα φιλόπατρι & ορθόδοξου χριστιανού, που δεν δίδεται στη ΝΙΚΗ, γίνεται σφαίρα εναντίον της Ελλάδας, της Ρωμιοσύνης & της Ορθοδοξίας. Και κάθε ομάδα Ελλήνων πατριωτών & ορθοδόξων χριστιανών (σύλλογος, πρωτοβουλία, σωματείο κ.ο.κ.) που κατεβάζει δικό της ψηφοδέλτιο, αντί να στηρίξει τη ΝΙΚΗ, δυστυχώς -είτε το καταλαβαίνει είτε όχι - γίνεται Δούρειος Ίππος του συστήματος κατά της Ελλάδας, της Ρωμιοσύνης & της Ορθοδοξίας.

Έχεις ήδη 8 βουλευτές στη Βουλή, που αγωνίζονται νυχθημερόν για αυτά που υποτίθεται ότι σε πονούν (10 ήταν, αλλά οι δύο - συγχωρέστε με - καβάλησαν το καλάμι και αναγκαστικά αφορίστηκαν). Η δουλειά σου τώρα είναι να παλέψεις, να γίνουν 40 ή 50 & στις μεθεπόμενες εκλογές να γίνουν η κυβέρνησή σου. Με σημαιοφόρο τον Δάσκαλο του Γένους Δ. Νατσιό, έναν άνθρωπο ταπεινό, γενναίο & ανιδιοτελή, που δεν σε πρόδωσε και δεν θα σε προδώσει ποτέ - αλλά πρέπει κι ΕΣΥ να ΜΗΝ τον προδώσεις. Να μην προδώσεις τον αγώνα που δίνει τώρα και περίπου 20 χρόνια, εσχάτως και μέσα στη Βουλή! 

Αν "ψάχνεις κάτι νέο", "κάτι άλλο", κάτι ξανά από το μηδέν κτλ, απλώς ΔΕΝ θέλεις κατά βάθος ν' αλλάξει τίποτα. Ακυρώνεις έναν αγώνα που ήδη γίνεται, γυρίζεις και ξαναγυρίζεις στα ίδια, σ' αυτά που ξέρεις, σε μια Ελλάδα ταπεινωμένη, που διαρκώς θα φωνάζει και κανείς δεν θα την ακούει. Συγχώρα με.

Και τώρα, η έκκληση για τον άξιο, ωραίο & πολύ αγαπητό μας επίσκοπο Άσσου: 

Ἔκκληση σὲ ὅλους τοὺς εὐγενεῖς Ἕλληνες καί Ἑλληνίδες νὰ βοηθήσουμε τὸν ἐπίσκοπο Τιμόθεο Ἄσσου Κολομβίας, τὸν φίλο, ἀδερφὸ καὶ πατέρα μας

Γιὰ τὸ Δ.Ε., Γιῶργος Παῦλος

Ἀδέρφια μας Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες

Μέλη καὶ φίλοι τοῦ Δ.Ε.

Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη σας καὶ τὴν ἀγάπη σας.

Ὅλοι στὸ Δ.Σ. τοῦ Δ.Ε. καὶ ἄλλοι συνεργάτες ἀγωνιζόμαστε νὰ βοηθήσουμε τὴν πατρίδα μας

Μὰ ἀληθινὴ πατρίδα μας εἶναι ὁ Χριστὸς καί ὅλα τὰ πλάσματα ποὺ δημιούργησε καί δημιουργεῖ ὁ Θεὸς Λόγος, Χριστὸς ὁ Εἷς τῆς Τριάδος μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα του.

Ὁ κόσμος μπαίνει σὲ μεγάλη τρικυμία

Παντοῦ πόλεμοι

Παντοῦ πεῖνα ἀνέχεια δυστυχία

Ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα εἴμαστε ἀκόμη στὸν Παραδεισο μολονότι συμβαίνουν πολλὰ κακὰ στὸν τόπο μας καί στήν πατρίδα μας.
Ναὶ εἴμαστε ἀκόμη στὸν παράδεισο μολονότι καί ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει πολὺ δυστυχία γύρω μας, στοὺς συνανθρώπους μας.

Τὸ Δ.Ε. θέλει παντοῦ νὰ δώσει βοήθεια.

Προσωπικά σας ἀπευθύνω προσωπικὴ ἔκκληση γιὰ νὰ στηριξετε τὸ ἔργο τοῦ Δ.Ε.

Ξέρω πὼς ὅλοι ἔχετε καί ἔχουμε δυσκολίες, ὅμως ἂν ὁ Χριστός δεῖ πὼς ξεχνᾶμε τὶς δικές μας δυσκολίες καί στηρίζουμε τοὺς ἀδερφούς μας κοντὰ ἤ μακρυά, νὰ εἶστε βέβαιοι ποὺ θὰ λιγοστέψει τὰ κακὰ στὸν κόσμο.
Διότι ἡ δική μας ἀγάπη καὶ ἀγωνία γιὰ τὰ πλάσματα τοῦ Χριστοῦ πάνω στὴν γῆ κάνει τὸν Χριστὸ νὰ χαίρεται καὶ θὰ πεῖ ὁ Χριστός:

Μπράβο στὰ παιδιά μου ποὺ ἐνῷ ἔχουν πολλὰ δικὰ τους προβλήματα καί δυσκολίες ἀγωνίζονται καί θυσιάζονται νὰ βοηθήσουν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους.
Καὶ θὰ κάνει θαύματα ὁ Χριστός μας. Καὶ ἤδη κάνει πολλὰ θαύματα ποὺ ἐμεῖς δὲν τὰ ἀντιλαμβανόμαστε.
Ὁ κόσμος θὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ καταστραφεῖ ἀπὸ τὴν κακία καὶ τὴν δαιμονικότητα τοῦ ἀνθρώπου. Ὅμως ὁ Χριστὸς δὲν ἀφήνει αὐτὴ ἡ κακία καὶ αὐτὴ ἡ δαιμονικότητα νὰ κυριαρχήσει στὸν κόσμο.

Ἔτσι καὶ σήμερα πολλὰ δῶρα θὰ δώσει ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία Μητέρα του ἡ Δέσποινα καὶ Ἀειπάρθενος Μαρία θὰ σώσουν τὴν Ἑλλάδα ἀπό πολλά κακὰ μολονότι ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες διαρκῶς ἁμαρτάνουμε στὸν Χριστὸ στὸν ἑαυτό μας στὴν ἱστορία μας στοὺς προγόνους μας. Ἀδέρφια… παρακαλοῦμε, στηρίξτε τὸ Δ.Ε. νὰ προσφέρει τὴν ἀγάπη σας παντοῦ, στὴν Κολομβία στὴν Ἑλλάδα στὴν Συρία καὶ ὅπου ἄλλου.
Ἤδη πρὶν λίγο καιρὸ ἐσεῖς μαζέψατε σχεδὸν 12 χιλιάδες εὐρὼ ποὺ τὰ στείλαμε στὸ Ὀρθόδοξο ἑλληνικὸ μοναστήρι της Σαντινάγια στὴν Συρία.

Σᾶς παρακαλῶ προσωπικὰ, κάντε τὸ ἴδιο καὶ ἀκόμη περισσότερο νὰ βοηθήσουμε τὸν ἐπίσκοπο μας στὴν Κολομβία ὁ ὁποῖος ἀγαπᾶ τήν Ἔλλαδα μὲ ἔρωτα θεῖο καὶ ἀγαπᾶ καὶ τὴν Κολομβία καὶ ὅλο τὸν κόσμο.

Εἶναι ἕνας ἅγιος ἄνθρωπος. Ἂς τὸν βοηθήσουμε. Μόλις ὁλοκληρωθεῖ ὁ ἔρανος μας θὰ τὸν καλέσουμε νὰ τοῦ δώσουμε τοὺς καρποὺς τῆς ἀγάπης σας.

Ἀδέρφια μὲ τὴν ἀγάπη στὸν Χριστὸ καὶ στὸν ἄνθρωπο θὰ σώσουμε τὴν πατρίδα μας τὴν Ἑλλάδα καί θά σώσουμε τὸν κόσμο ὅλο.

Χριστὸς γεννᾶτε δοξάσατε

Χριστὸς ἐξ οὐρανοῦ ὑψώθητε

Χριστὸς ἐφάνη

Ἐδῶ εἶναι οἱ λογαριασμοὶ τοῦ ΔΕ, ὅπου μπορεῖτε νὰ βάλετε ὅ,τι δύνασθε ἕκαστος.

Γιὰ τὸ ΔΕ, ὁ Πρόεδρος Μᾶρκος Χριστίδης

Καὶ ὁ Γιῶργος Παῦλος, ἱδρυτικὸ μέλος τοῦ ΔΕ

Σᾶς εὐχαριστοῦμε ἀπὸ καρδιᾶς

Καλὴ καὶ εὐλογημένη χρονιά.

Δίκτυο Ἑλληνισμοῦ, τραπεζικοὶ Λογαριασμοί

Διαθέσιμοι Τραπεζικοὶ Λογαριασμοὶ γιὰ τὴν στήριξη τοῦ Δ.Ε.

1.Eurobank

IBAN: GR70 0260 2520 0001 3020 1035 142

SWIFT BIC: ERBKGRAA

2.Πειραιῶς

IBAN: GR83 0171 2150 0062 1516 0816 706

SWIFT BIC:PIRBGRAA

3.PayPal

Δικαιοῦχος: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

Σᾶς εὐχαριστοῦμε ὅλους

Ακολουθούν τρία βίντεο:

Πόσα είναι τα είδη της χριστιανικής ελεημοσύνης;

Γέρων Κλεόπας Ηλιέ
Πνευματικός Διάλογος με τον Ρουμάνο Γέροντα Κλεόπα Ηλιέ
ΟΟΔΕ

187. Πόσα είναι τα είδη της χριστιανικής ελεημοσύνης;

Η Χριστιανική ελεημοσύνη είναι δύο ειδών,

σωματική (δηλ. υλική) και πνευματική.

Και οι δύο αυτές ελεημοσύνες πηγάζουν από την αγάπη για τον Θεό και τον πλησίον.

188. Ποια είναι τα σπουδαιότερα έργα της υλικής ελεημοσύνης;

Είναι αυτά, που ανέφερε ο Σωτήρ στην παραβολή της Μελλούσης Κρίσεως (Ματθ. 25,34-45), και συγκεκριμένα:

να τρέφουμε τους πεινασμένους,

να ποτίζουμε τους διψασμένους,

να ενδύουμε τους γυμνούς,

να επισκεπτώμεθα τους ασθενείς και φυλακισμένους,

να αναπαύουμε τους ξένους και λυπημένους κλπ.

189. Ποια είναι τα έργα της πνευματικής ελεημοσύνης;

Να επαναφέρουμε στην αληθινή πίστη τους απίστους και αιρετικούς,

να οδηγούμε στην μετάνοια τους αμαρτωλούς και απομακρυσμένους από τον Θεό,

να διδάσκουμε το αγαθό στους αμαθείς,

να παρηγορούμε και συμβουλεύουμε τους απελπισμένους, τους λυπημένους και τους ασθενείς,

να προσευχώμεθα για τους συνανθρώπους μας, δηλ. για κάθε άνθρωπο ο οποίος ευρίσκεται σε ανάγκη (Φιλ.1,19),

να συγχωρούμε αυτούς που μας έφταιξαν και μας εκδικήθηκαν και να μη τους ανταποδίδουμε το κακό (Ματθ.5,44-48).

Περισσότερα:

Πατέρες και Ψυχοθεραπευτικά

Πλούτος και φτώχεια * Ο πλησίον μας – Η «ελεημοσύνη» στην ψυχή μας * Δώστε στους φτωχούς

Elder Cleopa Ilie - Γέροντας Κλεόπας Ελίε (τρίγλωσσο)

ΕΝΑΣ ΛΕΠΤΕΠΙΛΕΠΤΟΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ

 

ΒΗΜΑΤΑ

Μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες των συναξαριών της Εκκλησίας είναι αυτή του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου, που γιορτάζει στις 15 Ιανουαρίου. Πατέρας του ο συγκλητικός Ευτρόπιος, ο οποίος του προσέφερε πλούσια μόρφωση. Όταν γνώρισε, σε ηλικία δώδεκα ετών, έναν μοναχό της περίφημης Μονής των Ακοιμήτων στην Κωνσταντινούπολη, ελκύστηκε τόσο από τον μοναχικό βίο, ώστε έφυγε κρυφά από το σπίτι του, με μόνο εφόδιο ένα περικαλλές χειρόγραφο Ευαγγέλιο, που του είχαν κάνει δώρο οι γονείς του για να μαθαίνει γράμματα, όπως συνηθιζόταν εκείνον τον καιρό, με στάχωση επιχρυσωμένη και κοσμημένη με μαργαριτάρια, που βρίσκεται σήμερα στην Μονή Παντοκράτορος του Αγίου Όρους. 

Θα γίνει μοναχός και θα ζήσει ασκητική ζωή. Κανείς δεν μπορεί να αναγνωρίσει πλέον τον λεπτεπίλεπτο αριστοκράτη. Ο διάβολος θα τον πολεμήσει με λογισμούς επιστροφής στο σπίτι και στους γονείς του και ο Ιωάννης θα ζητήσει ευλογία να γυρίσει ως ζητιάνος. Οι υπηρέτες θα τον εγκαταστήσουν σε μια φτωχική καλύβα, για να τον προστατεύσουν από το κρύο. Η μητέρα του θα τον δει μια μέρα και θα τρομάξει από την αγριότητα του προσώπου του, ώστε θα δώσει διαταγή να παραμείνει για πάντα έγκλειστος στην καλύβη. 

 

Τρία χρόνια θα κάνει άσκηση και όταν θα πληροφορηθεί από τον Θεό ότι ήρθε η ώρα της εκδημίας του θα ζητήσει από την οικοδέσποινα να τον συναντήσει. Θα της δείξει το ευαγγέλιο το οποίο είχε κρατήσει για δέκα χρόνια και θα της αποκαλύψει την ταυτότητά του. Και οι δύο γονείς θα μείνουν έκπληκτοι, από χαρά και λύπη μαζί. Ο Ιωάννης θα κοιμηθεί εν Κυρίω και θα ταφεί, κατά την επιθυμία του στην καλύβα, όπου οι γονείς του θα χτίσουν ναό. Πλήθος θαυμάτων θα ακολουθήσει την εκδημία του αγίου μέχρι σήμερα. 

 

Ο βίος αυτός μας δείχνει ότι υπάρχει μία αγάπη που υπερβαίνει και τη φυσική συγγένεια, αυτή για τον Θεό. Δεν είναι άκοπη, όπως και κάθε αγάπη. Θέλει άσκηση. Θέλει αποχωρισμό από την όποια εξάρτηση. Θέλει αφιέρωση. Κυρίως όμως θέλει νίκη κατά του εαυτού, που ζητά το εύκολο και το ευχάριστο. Ο τρόπος αυτός καθιστά την πίστη υπέρβαση της άνεσης, κάτι για το οποίο οι πολλοί δεν είμαστε έτοιμοι. 

 

Ούτε οι γονείς σκεφτόμαστε να μάθουμε στα παιδιά μας να κοπιάζουν. Αντίθετα, όταν βλέπουμε ότι χρειάζεται να παλέψουν για κάτι, να υποχωρήσουν, να ζήσουν όχι με αυτό που τους ευχαριστεί, είμαστε έτοιμοι να τα υπερασπιστούμε, αρνούμενοι κάθε κακοπάθεια, λες και προοδεύει ή σώζεται κάποιος αν δεν αγωνιστεί πολύ. Κάνουμε επίθεση λοιπόν σε όποιον ζητά το καλό τους, αλλά με κόπο και επιλέγουμε να τα μάθουμε να κάνουν ό,τι θέλουν και να τα δικαιολογούμε. 

 

Αυτό συμβαίνει και στην πνευματική ζωή. Δυσκολευόμαστε σήμερα ακόμη και στα ελάχιστα και στα αυτονόητα. Στη νηστεία. Στην προσευχή. Στην λίγη υπομονή. Στη διάθεση να κρατήσουμε την καρδιά μας καθαρή από το μίσος. Και δεν είμαστε έτοιμοι να έρθουμε πρόσωπο προς πρόσωπο με όποιον μπορεί να μας αγαπά, αλλά μας κολακεύει και μας προτρέπει να ζούμε καλά, χωρίς να θέλουμε να στερηθούμε κάτι από το «εγώ» μας. Να δείξουμε και στον εαυτό μας και στους άλλους ότι υπάρχει η αληθινή πατρίδα του ουρανού, για την οποία αξίζει η θυσία. 

 

Δεν κληθήκαμε να γίνουμε μοναχοί ή ασκητές. Καλούμαστε όμως να νικάμε το πνεύμα που τα θέλει όλα δικά μας, για να μπορούμε να αγαπήσουμε τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Θέλει κόπο η αγάπη, θέλει κόπο η πίστη. Το δώρο της όμως είναι η χαρά της αγιότητας. 

 

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια»

Στο φύλλο της Τετάρτης 14 Ιανουαρίου 2026

Αγροτικοί συνεταιρισμοί: Το πνευματικό και οικονομικό κάστρο του Ελληνισμού

 

Χριστόδουλος Μολύβας
Επικεφαλής Θεματικής Ομάδας Ανάπτυξης και Επενδύσεων της ΝΙΚΗΣ

Ιστοσελίδα της ΝΙΚΗΣ 

Η έννοια της συνεργασίας δεν είναι για τους Έλληνες κάτι ξένο, αλλά μια βιωμένη πραγματικότητα που έχει βρει διαχρονική εφαρμογή μέσα από την ενορία και την κοινότητα. Ήδη από την εποχή της Ρωμανίας, οι συντεχνίες και οι αδελφότητες προσέφεραν προστασία και στήριξη στα μέλη τους. Η κορύφωση του ελληνικού συνεργατισμού ήρθε το 1780 με την Κοινή Συντροφία και Αδελφότητα των Αμπελακίων.

Εκεί, έξι χιλιάδες μέτοχοι, από τον καλλιεργητή μέχρι τον τεχνίτη, ένωσαν τις δυνάμεις τους δημιουργώντας τον πρώτο παγκόσμιο συνεταιρισμό, ο οποίος κυριάρχησε στις αγορές της Ευρώπης με το βαμμένο βαμβακερό νήμα. Τα Αμπελάκια δεν παρήγαν μόνο πλούτο· παρήγαν πολιτισμό, σχολεία και εθνική συνείδηση, αποδεικνύοντας ότι ο Έλληνας, όταν ομονοεί υπό μία πνευματική σκέπη, είναι ανίκητος.

Στο ελεύθερο ελληνικό κράτος, μετά την Επανάσταση του 1821, η γη μοιράστηκε σε μικροϊδιοκτήτες. Το 1915, ο νόμος 602 αποτέλεσε σταθμό, επιτρέποντας στους αγρότες να αμυνθούν απέναντι στους μεγαλοτσιφλικάδες και τους τοκογλύφους. Συνεταιρισμοί, όπως εκείνος του Μαρκοπούλου (1914) ή της Ένωσης Σουλτανοπαραγωγών Κρήτης, έσωσαν τον αγροτικό κόσμο από την εξαθλίωση και στήριξαν την κοινωνική συνοχή σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές, όπως η περίοδος μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Μετά το 1981, όμως, το συνεταιριστικό κίνημα υπέστη μια τραγική μετάλλαξη. Η είσοδος στην ΕΟΚ έφερε αφθονία χρημάτων, συνοδεύτηκε όμως από την απώλεια της παραγωγικής ηθικής, με βαριά ευθύνη της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Οι διοικήσεις των συνεταιρισμών μετατράπηκαν σε φυτώρια κομματικών στελεχών, ενώ τα δάνεια της Αγροτικής Τράπεζας χρησιμοποιούνταν συχνά για κατανάλωση και όχι για επενδύσεις, δημιουργώντας παρασιτικούς συνεταιρισμούς.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική σχεδιάστηκε για να ελέγχει την παραγωγή και όχι για να την αυξάνει. Μέσω των επιδοτήσεων, ο Έλληνας αγρότης εθίστηκε στην απραξία, ενώ οι ποσοστώσεις τον ανάγκασαν να ξεριζώσει ιστορικές καλλιέργειες, όπως τα τεύτλα και τον καπνό, ώστε να μη θίγεται ο βορειοευρωπαϊκός ανταγωνισμός.

Στη σημερινή εποχή της λεγόμενης «Μεγάλης Επανεκκίνησης», την οποία πρεσβεύει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ —και της οποίας γνωστός υποστηρικτής είναι ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης— και εν μέσω παγκόσμιας επισιτιστικής αστάθειας, ο συνεταιρισμός οφείλει να επανιδρυθεί πάνω σε ιδεολογικές και πατριωτικές βάσεις.

Δεν νοείται σύγχρονος συνεταιρισμός χωρίς δικό του τυποποιητήριο, χωρίς δίκτυο διανομής και χωρίς ισχυρό σήμα. Ο Έλληνας αγρότης πρέπει να καρπώνεται την προστιθέμενη αξία της παραγωγής του και όχι να παραδίδει το προϊόν του χύμα στους εμπόρους των εθνών.

Απέναντι στις πολυεθνικές που επιβάλλουν μεταλλαγμένους σπόρους μίας χρήσης, ο συνεταιρισμός καθίσταται θεματοφύλακας των ελληνικών παραδοσιακών σπόρων, διασφαλίζοντας ότι η γη μας θα παραμείνει γόνιμη για τις επόμενες γενιές.

Παράλληλα, οι συνεταιρισμοί μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη και μέσα σε περιοριστικά θεσμικά πλαίσια, μετατρεπόμενοι σε ενεργειακές κοινότητες. Με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και μονάδων βιομάζας, προσφέρουν στα μέλη τους ενέργεια στο κόστος παραγωγής, ακυρώνοντας στην πράξη την «πράσινη» απάτη των χρηματιστηρίων ενέργειας που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τη βιωσιμότητα, οι συνεταιρισμοί μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις με Δήμους και Περιφέρειες για την τροφοδοσία σχολείων, νοσοκομείων και στρατοπέδων, προτάσσοντας το χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα των τοπικών προϊόντων. Παράλληλα, με τη χρήση τεχνολογιών blockchain, εγγυώνται την προέλευση κάθε κιλού λαδιού ή φέτας, εκμηδενίζοντας την παρανομία που ευδοκιμεί μέσα στην κρατική αδιαφορία.

Για τη ΝΙΚΗ, ο συνεταιρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της Περιφερειακής Αναγέννησης. Δεν θα είναι μια απρόσωπη εταιρεία, αλλά μια αδελφότητα θεμελιωμένη στην εμπιστοσύνη, την τιμιότητα και τον σεβασμό στον μόχθο του αδελφού. Αυτές οι αξίες, αξίες της Ρωμιοσύνης, συνιστούν το μοναδικό πραγματικό ανάχωμα απέναντι στην αποσύνθεση που επιβάλλει ο δυτικός ατομικισμός.

Η Ελλάδα θα ξαναγίνει κυρίαρχη όταν ο Έλληνας αγρότης πάψει να είναι επαίτης των Βρυξελλών και γίνει ξανά νοικοκύρης στη γη του. Οι συνεταιρισμοί είναι το όχημα αυτής της μετάβασης. Είναι η εφαρμοσμένη πατριωτική οικονομία: συλλογική δράση για το εθνικό καλό, με όπλα την παράδοση, την τεχνολογία και την αδιαπραγμάτευτη αγάπη για την ελληνική γη.

Του ίδιου:

Η άκρα του τάφου σιωπή του Πάπα στην Τουρκία

Το αντίδοτο στην Trap και τον μηδενισμό: Επιστροφή στην Ορθόδοξη ηθική και τον παραδοσιακό πολιτισμό

Οι διωγμοί των Χριστιανών στον σύγχρονο κόσμο

Πώς η Ελλάδα θα πάψει να είναι ο φτωχός συγγενής της Κίνας

Πραξικόπημα κατά της φέτας – Πώς οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο τελειώνουν την ελληνική κτηνοτροφία

Ο σιδηροδρομικός αποκλεισμός της Θράκης υπονομεύει την εθνική ασφάλεια και την ανάπτυξη