Ζητήστε και θα σας δοθεί. Ένας εύκολος, γρήγορος και ανέξοδος τρόπος να βγούμε από την κρίση.

 

 Το εξωκλήσι των Αγίων Σαράντα στο Παραλίμνι Αμμοχώστου

 

Θεόφιλος Παπαδόπουλος

Το Ρωμαίικο 

Σήμερα βιώνουμε μια δύσκολη κατάσταση και νιώθουμε ότι η εύρεση λύσης είναι γρίφος. Ευτυχώς πιστεύουμε ακόμη ότι υπάρχουν λύσεις, αλλά μάλλον τις ψάχνουμε σε λάθος μέρη.

Μια σοφή παροιμία του λαού μας λέει: Ό,τι σπείρεις, θερίζεις. Και τα πράγματα πια φαίνονται να είναι σε ένα τέλμα χωρίς να μπορεί να βρεθεί καμία ιδανική λύση.

Μια γιαγιά, στις διακοπές μου στην Ικαρία φέτος, μου έμαθε την προσευχή και την παρουσία του Θεού στο πρόσωπο αγνώστων προσώπων μέχρι πριν, και έπειτα καρδιακών φίλων σου. Με τάισε, με πότισε, μου έδωσε και 30 ευρώ για την αβαρία που έπαθα στο νησί και ξέμεινα από χρήματα στο πουθενά, προσευχήθηκε για μένα, μου δώρισε το συνοπτικό προσευχητάριο, και μου έμαθε έτσι την ύπαρξη της προσευχής, που μέχρι τότε δεν ήξερα, με ώθησε τελικά να συνειδητοποιήσω ότι η προσευχή είναι τρόπος επίλυσης και προβλημάτων. Πόσο μάλλον προβλημάτων που βιώνουμε σήμερα.

Έκτοτε άκουσα διάφορους γέροντες αγιορείτες και μη, προσπαθώντας να μάθω περισσότερα για την προσευχή. Λίγα από τα ακούσματα αυτά σας μεταφέρω σήμερα.

Λέει λοιπόν ένας άγιος της εκκλησίας μας, βλέπεις έναν διψασμένο και ρίχνεις τον κουβά στο πηγάδι και βγάζεις νερό για να τον ξεδιψάσεις, και μαζί με τον νερό βγάζεις και ένα βατράχι. Βγάζεις το βατράχι και του προσφέρεις το νερό. Έτσι και εμείς, να καθαρίσουμε τις σκέψεις μας πρώτα και μετά θα βρούμε λύσεις. Γιατί με τα τόσα βατράχια που έχουμε τώρα πια στο κεφάλι μας δεν μπορούμε να δούμε καθαρά ποιες είναι οι λύσεις και κινούμαστε μπερδεμένα, συγχυσμένα, μην ξέροντας πού να στραφούμε και ποιον να εμπιστευθούμε.

Αλλά ό,τι είναι ανθρωπίνως αδύνατο, είναι δυνατό για τον Θεό, αρκεί να Του το ζητήσουμε. Να προσευχηθούμε στον Θεό να αλλάξει τα πράγματα που δεν μπορούμε εμείς να αλλάξουμε, και Αυτός θα τα αλλάξει. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε, έχε εμπιστοσύνη στον Θεό και ο Θεός θα κάνει οικονομία. Θα κάνει αυτό που εσύ δεν μπορείς να κάνεις.

Ο Χριστός, όταν έφτασε στον τόπο ταφής του Λαζάρου, ζήτησε να βγάλουν την πέτρα μπροστά από την είσοδο του τάφου. Δεν μπορούσε ο Ιησούς να ανοίξει μόνος του τον τάφο και να τον αναστήσει; Θεός είναι, γιατί ζήτησε να του τον ανοίξουν. Γιατί έπρεπε να κάνουν οι άνθρωποι αυτό που αναλογούσε σε αυτούς για να κάνει τότε και Αυτός αυτό που αναλογούσε σε Αυτόν. Δεν είναι υπηρέτης μας ο Θεός, ούτε τσαρλατάνος να κερδίζει το μπράβο μας, ούτε δούλους θέλει φοβίζοντας με τη δύναμή του. Πίστη και λίγο κόπο να δείξουμε και εμείς ότι Τον αγαπάμε θέλει(πίστη ελπίδα και αγάπη θέλει).

Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, αμερικάνος ιεροκήρυκας, έλεγε ότι τον Χριστό δεν τον πρόδωσε ο Ιούδας αλλά ο ύπνος των μαθητών του. Όταν ο Ιησούς αγωνιούσε και ίδρωνε αίμα στη Γεσθημανή, οι μαθητές του κοιμόταν και ο Ιούδας έτρεχε να Τον προδώσει.

Ο Ηράκλειτος, από την άλλη πλευρά, θεωρεί τους κοιμισμένους συνεργούς των κακών που συμβαίνουν στον κόσμο. Και ο Αριστοτέλης ηλίθιους. Ξυπνήστε όσο είναι ακόμη μέρα, λέει ο απόστολος Παύλος, γιατί έρχεται νύχτα και δεν θα μπορείτε να κάνετε τίποτε.

Ο Κοσμάς ο Αιτωλός, όταν βγήκε από το Άγιον Όρος, το 1775, για να διδάξει το γένος μας, πρώτα από όλα ανέφερε στους Έλληνες ότι η αμαρτία τους τους κρατούσε υπόδουλους τόσα χρόνια στους Τούρκους και ότι έπρεπε να μετανοήσουν και να προσευχηθούν στον Θεό. Και ο Θεός έτσι θα τους ακούσει.

Ο Χριστός λέει, ζητήστε και θα σας δοθεί. Αλλά λέει επίσης ότι η προσευχή σας όταν δεν εισακούετε είναι γιατί την κάνετε με λάθος τρόπο.

Ο Χριστός λέει πίστη μικρή όσο και ο σπόρος του σιναπιού να έχετε, μπορείτε να μετακινήσετε ολόκληρα βουνά!

Σύγχρονο παράδειγμα ο Άγιος Παΐσιος, όταν τον είδανε να μετακινεί βράχο ολόκληρο από τον δρόμο του μπροστά, κάνοντας το Σημείο του Σταυρού.

Εμείς πιστεύουμε ότι ο Σταυρός μπορεί να μας βοηθήσει ή Τον υποτιμούμε και τον κοροϊδεύουμε γιατί ποτέ μας δεν ζήσαμε το θαύμα του;

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με 118 άτομα νίκησε στρατό 8000 στο Χάνι της Γραβιάς,  ο Κολοκοτρώνης κέρδιζε νίκες που ούτε καν έπρεπε να κερδίσει, ο Καραϊσκάκης με 500 άνδρες κέρδιζε 2000 στην Αράχωβα, ο Νικηταράς με 500 άνδρες στα Άνω Δολιανά νίκησε στρατό 6000. Ο Μιαούλης με 50 βάρκες κέρδισε στόλο 101 πλοίων με 50000 ναύτες, ο Μακρυγιάννης το ίδιο, ο Κανάρης έκανε το ίδιο. Πώς; Ήταν σούπερμαν; Όχι φυσικά!

Νήστευαν, προσεύχονταν, έκαναν μετάνοιες, ζούσαν τον Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Στα εικονίσματα δεν βλέπανε μόνο ξύλο και μπογιά, αλλά πίστευαν στην παρουσία τους, ήταν παιδιά του Θεού ζώντας εν Χριστώ ζωή και μάλιστα σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες ζωής και ο Θεός όχι μόνο δεν τους εγκατέλειψε, αλλά τους έδωσε την ελευθερία που ποθούσαν.

Ο Θεός με τη μετάνοιά μας μπορεί να αλλάξει και τα σχέδια που έχει για εμάς. Στην Παλαιά Διαθήκη λέει ότι και ο Θεός μετανόησε. Πότε; Όταν αποφάσισε να καταστρέψει την πόλη Νινευή, ο Ιωνάς κήρυξε μετάνοια στον κόσμο της Νινευή, και αυτοί μετανόησαν, ζήτησαν το έλεός του, και σώθηκαν.

Οι αμαρτίες σου παιδί μου, λέει ο Χριστός στον παράλυτο, ήταν οι αιτίες της σωματικής σου ασθένειας και η πίστη σου σε έσωσε.

Ο Νώε 100 χρόνια κατασκεύαζε την κιβωτό του. 100 χρόνια είχαν την ευκαιρία οι άνθρωποι να τον ακούν και να μαθαίνουν ότι ο Θεός θα κάνει κατακλυσμό και να προστατευτούν και αυτοί. Όλοι όμως τον κοροϊδεύανε. Και το λυπηρό είναι, ότι εργαστήκανε πολλοί για να κατασκευαστεί η κιβωτός αλλά κανείς δεν θέλησε να μπει μέσα όσο ακόμη είχε ευκαιρία. Πιστεύουμε δεν πιστεύουμε, ας το πάρουμε αυτό και σαν παράδειγμα, γιατί τα γεγονότα σήμερα δείχνουν ότι πάμε για έναν κατακλυσμό αν δεν ζητήσουμε το έλεος του Θεού με τις αμαρτίες που κάνουμε εν αγνοία μας πια.

Λοιπόν, ο ανέξοδος, εύκολος και γρήγορος τρόπος, γιατί ο Χριστός όταν βλέπει τη μετάνοια, δεν χρονοτριβεί, ενεργεί γρήγορα, είναι πρώτα να μετανοήσουμε γιατί φύγαμε πολύ από τον δρόμο Του, άλλος πολύ άλλος λίγο, ποιος όμως καθόλου; Γλυκαθήκαμε από τις υλικές ευκολίες και όπως η τσίχλα στη μυρτιά στον μύθο του Αισώπου, που για λίγη γλυκιά τροφή, πιάστηκε στο δόκανο του κυνηγού, έτσι και εμείς γλυκαθήκαμε από τα υλικά αγαθά και ευκολίες και ξεχάσαμε την εν Χριστώ ζωή και τον απέριττο ελληνικό τρόπο ζωής, και φτάσαμε να θεωρούμε παρωχημένο και οπισθοδρομικό κάθε τι που μας συνδέει με την παράδοσή και την πίστη μας και παγιδευτήκαμε στις υλικές απολαύσεις και τα πάθη μας. Δεν είναι κακό που θέλαμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Όχι φυσικά. Η υπερβολή και η κατάχρηση είναι το κακό.

Φυσικά για όσους δεν πιστεύουν στον Θεό, δεν τίθεται θέμα. Αυτοί με τη σειρά τους να δώσουν με τους δικούς τους καλούς τρόπους τις δικές τους λύσεις. Αυτή η λύση είναι για όσους πιστεύουν.

Ο Άγιος Αυγουστίνος λέει ένα πολύ ωραίο. «Εκείνος που σε έπλασε χωρίς να σε ρωτήσει, δεν μπορεί να σε σώσει χωρίς να σε ρωτήσει». Αν δεν ζητήσουμε τη βοήθειά του αλλά τον αρνιόμαστε, πώς θέλουμε να μας βοηθήσει; Ούτε θα κάνει καλά τα πράματα για επίδειξη δύναμης ή για να κάνει να πιστέψουμε σώνει και ντε. Όποιος θέλει πίσω μου να έλθει, λέει ο Χριστός.

Με την προσευχή θα σώσουμε την κατάσταση δηλαδή.  Αλίμονο, λέει ο Χριστός, στον άνθρωπο που περιμένει λύσεις μόνο από τον άνθρωπο και όχι από τον Θεό.

Αυτό το κατάλαβε και ο Αίσωπος, 600 χρόνια προ Χριστού, στον μύθο του, "τα ποντίκια και οι γάτες", ο Ηράκλειτος, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης!  όχι εμείς στη μετά Χριστό εποχή.

Πίστη, Προσευχή, Νηστεία, Εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία, Εκκλησιασμός, και Αγάπη στον Θεό και στους συνανθρώπους μας είναι αυτά που μας ζητά ο Θεός. Τίποτε παραπάνω.

Να πούμε, ήμαρτον Κύριε, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με, να κάνουμε μια μικρή νηστεία, 1 ώρα την εβδομάδα μπορούμε να αφιερώνουμε στον Θεό να πάμε στην εκκλησία, και ο Θεός τότε θα κάνει αυτό που μπορεί Αυτός και δεν μπορούμε εμείς.

Δεν κοστίζει τίποτε, δεν παίρνει χρόνο, δεν είναι δύσκολο!

Και όταν δει τον κόπο μας, και σε πράξη, όχι μόνο σε λόγια, τότε θα μας αναγνωρίσει για παιδιά Του και θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες μας, ειρηνικά, ομαλά και εύκολα. Γιατί ξεχάσαμε και εμείς να είμαστε παιδιά του.

Απλά κάτι δεν κάναμε καλά και μεις τόσο καιρό και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Γιατί ό,τι κακό γίνεται ξεκινά πρώτα από μας είτε γιατί το δημιουργούμε εμείς είτε γιατί το ανεχόμαστε είτε γιατί το επιτρέπουμε. Και κρίση στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει δίκη.

Τέλος, δεν μπορούμε να ζητάμε λύσεις από ανθρώπους που δεν μπορούν να μας δώσουν. Οι τυφλοπόντικες κινούνται μόνο τη νύχτα, οι κουκουβάγιες κινούνται μόνο τη νύχτα, γιατί η φύση τους είναι τέτοια όχι γιατί φταίνε αυτοί. Οι αετοί όμως που κινούνται την ημέρα μπορούν να ζητούν λύσεις από τον τυφλοπόντικα και την κουκουβάγια;  Έτσι και εμείς. Δεν μπορούμε να περιμένουμε λύσεις από ανθρώπους και συνθήκες που η φύση τους δεν μπορεί να δει πέρα από τα ανθρώπινα και κινούνται στα υλικά μόνο.

Και τώρα πια φοβάμαι ότι είναι πολύ αργά για κλάματα! Αλλά ό,τι είναι αδύνατο για τον άνθρωπο, είναι δυνατό για τον Θεό.

Ζητήστε και θα σας δοθεί, μας λέει ο Χριστός, να ζητήσουμε και εμείς και θα μας το δώσει γιατί είναι Φιλεύσπλαχνος και Πολυέλεος.

Παρακαλώ, διαβάστε και:

«Όμως θα βρεθούν εκείνοι οι Έλληνες, που θα βάλουν τα πράγματα στη σειρά. Έλληνες που δεν ξέχασαν ποτέ την Πατρίδα τους, τη Σημαία τους, τη Σημαία του Ιησού Χριστού...»

ΨΑΛΜΟΣ 58 - ΘΕΕ ΜΟΥ, ΓΛΙΤΩΣΕ ΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΟΥ

 

Τον συγκλονιστικό αυτό Ψαλμό, από το βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης "Ψαλμοί", τον διάβασαν σήμερα στην εκπομπή της Πειραϊκής Εκκλησίας "Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο των Ψαλμών". Τον παραθέτουμε από εδώ. Μπορείτε να τον δείτε, με ερμηνεία & μετάφραση, και εδώ.

Η πρώτη μορφή του στίχου είναι το αρχαίο κείμενο, από τη Μετάφραση των 70 (Ο΄), δηλαδή το ελληνικό κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης που χρησιμοποιούμε οι ορθόδοξοι χριστιανοί. Η πράσινη σειρά είναι πιο πολύ "ερμηνευτική" και όχι μετάφραση, ενώ η κόκκινη είναι περισσότερο μετάφραση του αρχαίου στα νέα ελληνικά, έχοντας όμως και ερμηνεία (διότι κάθε μετάφραση έχει και μια δόση ερμηνείας).

Εικ: ο προφητάναξ (προφήτης & βασιλιάς) Δαβίδ, από εδώ.

 *****

1 Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυΐδ εἰς στηλογραφίαν, ὁπότε ἀπέστειλε Σαοὺλ καὶ ἐφύλαξε τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν.
1 -
1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). Μικτάμ του Δαβίδ, όταν έστειλε ο Σαούλ να επιτηρούν το σπίτι του για να τον θανατώσει. 

 

2 Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ Θεός, καὶ ἐκ τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ ἐμὲ λύτρωσαί με·

2 Ω Θεέ μου, βγάλε με από τα χέρια των εχθρών μου. Γλύτωσέ με από την επιβουλήν εκείνων, οι οποίοι έχουν εξεγερθή εναντίον μου.

2 Θεέ μου, γλίτωσέ με απ' τους εχθρούς μου, προφύλαξέ με απ' αυτούς που μ' απειλούν.

 

3 ῥῦσαί με ἐκ τῶν ἐργαζομένων τὴν ἀνομίαν καὶ ἐξ ἀνδρῶν αἱμάτων σῶσόν με.

3 Γλύτωσέ με από τους ανθρώπους, που εργάζονται την ανομίαν. Σώσε με από ανθρώπους αιμοβόρους, που σκέπτονται και διαπράττουν εγκλήματα.

3 Σώσε με απ' της ανομίας τους εργάτες και λύτρωσέ με απ' τους αιμοχαρείς.
 

4 ὅτι ἰδοὺ ἐθήρευσαν τὴν ψυχήν μου, ἐπέθεντο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιοί. οὔτε ἡ ἀνομία μου οὔτε ἡ ἁμαρτία μου, Κύριε·

4 Διότι ιδού, έστησαν ενέδρας, δια να μου πάρουν την ζωήν. Επετέθησαν εναντίον μου οι ισχυροί της εποχής αυτής. Ούτε η παρανομία μου, ούτε η αμαρτία μου υπήρξαν, Κυριε, αιτία της καταφοράς των αυτής.

4 Γιατ' είν' αυτοί που ενεδρεύουν τη ζωή μου, οι βίαιοι συνάζονται εναντίον μου, χωρίς, Κύριε, να 'μαι ένοχος ούτε να 'χω αμαρτία.
 

5 ἄνευ ἀνομίας ἔδραμον καὶ κατεύθυνα· ἐξεγέρθητι εἰς συνάντησίν μου καὶ ἴδε.

5 Μέχρι σήμερον επέρασα τας ημέρας της ζωής μου χωρίς παρανομία. Εξ αντιθέτου συμπεριεφέρθην με ευθύτητα. Σηκω, λοιπόν, Κυριε, και έλα εις συνάντησίν μου και ίδε τον κίνδυνον, που με απειλεί.

5 Παρ' όλο που 'μαι αθώος, εκείνοι τρέχουν κι ετοιμάζονται. Ξύπνησε, Κύριε, έλα κοντά μου, κοίταξε.
 

6 καὶ σύ, Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, πρόσχες τοῦ ἐπισκέψασθαι πάντα τὰ ἔθνη, μὴ οἰκτειρήσῃς πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν. (διάψαλμα).

6 Συ, Κυριε, ο Θεός των επουρανίων και επιγείων δυνάμεων, συ ο Θεός του Ισραηλιτικού λαού, σπεύσε εν τη δικαιοσύνη σου να επισκεφθής με την τιμωρόν ράβδον σου όλα τα αμαρτωλά έθνη. Μη δείξης ευσπλαγχνίαν προς εκείνους, οι οποίοι εργάζονται την παρανομίαν.

6 Κύριε, εσύ, Θεέ πανίσχυρε, Θεέ του Ισραήλ, σήκω να τιμωρήσεις όλα τα έθνη· μη λυπηθείς κανέναν απ' αυτούς τους άθλιους προδότες. (Διάψαλμα)
 

7 ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν.

7 Όπως ο κύων κατά την εσπέραν περιέρχεται αναζητών τροφήν εις τα απορρίμματα, έτσι και αυτοί, διψασμένοι και πεινασμένοι δι' ανθρώπινον αίμα, θα περιέλθουν την πόλιν αναζητούντες τα θύματά των.

7 Το βράδυ επιστρέφουνε ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά, στην πόλη τριγυρνάνε.
 

8 ἰδοὺ ἀποφθέγξονται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ῥομφαία ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν, ὅτι τίς ἤκουσε;

8 Ιδού, αυτοί εκτοξεύουν από το στόμα τους φαρμακερούς και υβριστικούς λόγους. Κοφτερή ρομφαία τα χείλη των. Με θρασύτητα λέγουν· Ποιός μας ακούει; Και αν μας ακούη, άνθρωπος η Θεός, μήπως και θα δώσωμεν λόγον;

8 'Aκου, κακό που βγαίνει από το στόμα τους, από τα χείλη τους δόρατα ξεπετιούνται. «Γιατί;» -λένε- «ποιος μας ακούει;»
 

9 καὶ σύ, Κύριε, ἐκγελάσῃ αὐτούς, ἐξουδενώσεις πάντα τὰ ἔθνη.

9 Συ όμως, Κυριε, θα τους περιγελάσης. Θα εκμηδενίσης γενικώς όλα τα ειδωλολατρικά αμαρτωλά έθνη.

9 Αλλά συ, Κύριε, γελάς μ' αυτούς· χλευάζεις όλα τα έθνη.
 

10 τὸ κράτος μου, πρὸς σὲ φυλάξω, ὅτι σύ, ὁ Θεός, ἀντιλήπτωρ μου εἶ.

10 Την δύναμίν μου, Κυριε, την σωτηρίαν και ασφάλειάν μου, θα αναθέσω εις σέ, διότι συ είσαι ο Θεός μου, ο προστάτης και υπερασπιστής μου.

10 Ω, δύναμή μου, σ' εσένα αποβλέπω· γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου.
 

11 ὁ Θεός μου, τὸ ἔλεός σου προφθάσει με· ὁ Θεός μου δείξει μοι ἐν τοῖς ἐχθροῖς μου.

11 Ω Θεέ μου, πιστεύω απολύτως, ότι θα έλθη προς εμέ το έλεός σου στον κατάλληλον καιρόν, δια να με προφθάση, πριν πάθω τι. Συ, ο Θεός μου, θα μου δείξης το έργον της δικαιοσύνης σου εναντίον των εχθρών μου.

11 Θεέ μου, απ' την αγάπη σου έρχεσαι να με προϋπαντήσεις· και θα μου δείξεις, Θεέ μου, οι εχθροί μου τι θα πάθουν.
 

12 μὴ ἀποκτείνῃς αὐτούς, μήποτε ἐπιλάθωνται τοῦ νόμου σου· διασκόρπισον αὐτοὺς ἐν τῇ δυνάμει σου καὶ κατάγαγε αὐτούς, ὁ ὑπερασπιστής μου, Κύριε.

12 Μη τους θανατώσης όμως, Κυριε, αλλά τιμώρησέ τους κατ' άλλον τρόπον, δια να βλέπη το έθνος μου την τιμωρίαν αυτήν και μη λησμονή τον Νομον σου. Διασκόρπισέ τους εν τη παντοδυναμία σου μακράν από την πατρίδα των. Ριψε τους ταπεινωμένους και εξευτελισμένους κάτω στο χώμα, συ Κυριε, που είσαι ο υπερασπιστής και προστάτης μου.

12 Μην τους σκοτώσεις μήπως και λησμονήσει ο λαός μου· κάνε τους, με τη δύναμή σου, πλάνητες και καταδιωγμένους, Κύριε, προστασία μου.
 

13 ἁμαρτία στόματος αὐτῶν, λόγος χειλέων αὐτῶν, καὶ συλληφθήτωσαν ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ αὐτῶν· καὶ ἐξ ἀρᾶς καὶ ψεύδους διαγγελήσονται ἐν συντελείᾳ,

13 Ποσον αηδιαστική ήτο η αμαρτία, που εξεμούσε το στόμα αυτών! Ποσον πονηρός και δόλιος ο λόγος των χειλέων των! Ας συλληφθούν αυτοί μέσα εις τα δίκτυα των εγωπαθών και φθονερών σχεδίων των. Τα αμαρτωλά λόγια, με τα οποία αυτοί με κατηρώντο και εψεύδοντο εις βάρος μου, θα διαλαληθούν εις όλους έπειτα από την συντριβήν των.

13 Αμαρτωλά τα στόματά τους, τα λόγια καθώς βγαίνουν απ' τα χείλη τους. Στην ίδια τους την έπαρση ας πιαστούνε για την κατάρα και για το ψέμα που αραδιάζουν.
 

14 ἐν ὀργῇ συντελείας, καὶ οὐ μὴ ὑπάρξουσι· καὶ γνώσονται, ὅτι Θεὸς δεσπόζει τοῦ Ἰακὼβ τῶν περάτων τῆς γῆς. (διάψαλμα).

14 Η τιμωρία των, εν τη δικαία σου οργή, θα είναι πλήρης και δεν θα υπάρχουν πλέον. Τοτε θα μάθουν όλοι, ότι ο Θεός είναι ο Κυριος και προστάτης των Ισραηλιτών, μέχρι και των περάτων της γης.

14 Με την οργή σου αποτέλειωσέ τους, αποτέλειωσέ τους, ώστε να μην υπάρχουν πια· κι έτσι θα μάθουν ότι ο Θεός στον Ιακώβ δεσπόζει, μέχρι τα πέρατα της γης. (Διάψαλμα)
 

15 ἐπιστρέψουσιν εἰς ἑσπέραν, καὶ λιμώξουσιν ὡς κύων καὶ κυκλώσουσι πόλιν.

15 Αυτοί, όπως ο πεινασμένος κύων κατά την εσπέραν περιέρχεται τους δρόμους εις αναζήτησιν τροφής του μέσα εις τα απορρίμματα, έτσι και αυτοί πεινασμένοι και διψασμένοι δι' αίμα ανθρώπων, θα περιτριγυρίζουν γύρω την πόλιν ζητούντες θύματα.

15 Το βράδυ επιστρέφουνε ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά, στην πόλη τριγυρνάνε.
 

16 αὐτοὶ διασκορπισθήσονται τοῦ φαγεῖν· ἐὰν δὲ μὴ χορτασθῶσι, καὶ γογγύσουσιν.

16 Αυτοί θα διασκορπισθούν από εδώ και από εκεί, δια να φάγουν κάποιον. Εάν δε και δεν κορέσουν τα αιμοβόρα ένστικτά των, θα γογγύζουν και θα γαυγίζουν.

16 Εδώ κι εκεί σκορπίζονται γυρεύοντας να φάνε· αν δεν χορτάσουν περνούν τη νύχτα τους γαυγίζοντας.
 

17 ἐγὼ δὲ ᾄσομαι τῇ δυνάμει σου καὶ ἀγαλλιάσομαι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐγενήθης ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου.

17 Εγώ όμως θα ψάλλω δοξολογίαν προς σέ, τον παντοδύναμον Θεόν. Θα πλημμυρίσω από αγαλλίασιν την πμωΐαν, που θα ίδω το έλεός σου, διότι συ υπήρξες προστάτης μου και καταφύγιόν μου εις περίοδον θλίψεων και κινδύνων.

17 Αλλά εγώ θα τραγουδώ τη δύναμή σου και θα εξυμνώ το έλεός σου το πρωί, γιατί εσύ ήσουν τ' οχυρό μου, το καταφύγιό μου στης θλίψης μου τη μέρα.
 

18 βοηθός μου εἶ, σοὶ ψαλῶ· ὅτι σύ, ὁ Θεός, ἀντιλήπτωρ μου εἶ, ὁ Θεός μου, τὸ ἔλεός μου.

18 Συ, Κυριε, είσαι βοηθός μου. Θα ψάλλω και θα υμνολογώ σέ, διότι συ ήσουνα και είσαι ο προστάτης μου, ο Θεός μου, γεμάτος έλεος και ευσπλαγχνίαν προς εμέ.

18 Ω, δύναμή μου, για σένα θα ψάλω· γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου, ο Θεός που μ' αγαπά.

***** 

Ερμηνείες του Ψαλμού (=περιστάσεις, για τις οποίες είναι κατάλληλος)

α1 "Ὑπάρχει ὁ Θεός πού κρίνει".
α2 Γιά νά διορθωθοῦν οἱ διεφθαρμένοι πολιτικοί, ὑπάλληλοι καί ἐργάτες.
β Ἐνῶ εἶσαι περικυκλωμένος καί διαφύγεις νά εὐχαριστῆς τόν Κύριο.
γ Γιά τούς βωβούς νά δώση ὁ Θεός λαλιά.
ε "Αὐτός διδάσκει ὅτι πρέπει νά μήν ἀποκάμνωμεν καί μικροψυχῶμεν εἰς τούς πειρασμούς, ἀλλά νά ἀποβλέπωμεν εἰς τό τέλος αὐτῶν, καί οὕτω νά μή διαφθείρωμεν τήν ὑπομονήν".
θ "Ἐν καταστάσει στενοχωρίας καί ἀδημονίας".

Συντομογραφίες:

α1. Ἐξήγηση ψαλμῶν, σύμφωνα μέ τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων.
α2. Χρήση τῶν ψαλμῶν σύμφωνα μέ τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων.
β. Μ. Ἀθανασίου ἔργα, Ἑρμηνευτικά Α, ψαλμοί,πρός Μάρκελλῖνον εἰς τήν ἑρμηνεία τῶν ψαλμῶν. Ε.Π.Ε. τόμος 5ος, Θεσ/κη 1975.
γ. Ὅσιος Ἀρσένιος ὁ Καππαδόκης. Ἱερομ. Χρυσοστόμου "ὁ Γέρων Παΐσιος, Ἅγιον Ὄρος 1994, σελ. 227
δ. Περιοδικό· "Ὁσία Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου", Ἱ. Μ. Ὁσίας Εἰρήνης τῆς Χρυσοβαλάντου, Λυκόβρυση Ἀττικῆς, τεῦχος 323, 1988
ε. Μον. Εὐθ. Ζυγαβηνοῦ, ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου· "Ἑρμηνεία εἰς τούς ΡΝ (150) ψαλμούς τοῦ προφητάνακτος Δαβίδ. ἔκδ. "Ὀρθόδοξος Κυψέλη", Θεσ/κη 1972
σ. Χ. Τσολακίδη, Οἱ ψαλμοί γιά κάθε περίσταση, β, ἔκδ. Τσολακίδη, 2, Ἀθῆναι 2003
ζ. Ιεροῦ Χρυσοστόμου, ὁμιλίαι εἰς τούς ψαλμούς, ἔκδ. Ὠφελίμου βιβλίου, Ἀθῆναι 1973, τόμοι 53 -60
η. Ἀρχιμ. Αἰμιλιανοῦ, καθηγουμένου Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας, Κατήχήσεις καί λόγοι "Ἀγαλιασώμεθα τῶ Κυρίῳ", τόμ. 3, Ὁρμύλια Χαλκιδικῆς, 1999.
θ. Ἁγίου Νεκταρίου, "Ψαλτἠριον τοῦ Παντάνακτος Δαυΐδ", ἔκδ. β, ἔκδ. Νεκτ. Παναγόπουλος, Ἀθῆναι 2003

---

Πηγές

• Ιερά Μητρόπολις Γουμενίσσης - Ψαλμοί 
• Η Καινή Διαθήκη του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού κατά νεοελληνικήν απόδοσιν - Ελληνική Βιβλική Εταιρία 

Ο Θεός απαντά ακόμα και στις προσευχές που δεν κάνουμε

π. Χαρ. (Λίβυος) Παπαδόπουλος

Αντίφωνο 

ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ: ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ «ΚΑΛΩΔΙΩΝΕΙ» ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!

Ν: Δεν ξέρω τι θα έλεγε ένας νευρολόγος για το παρακάτω άρθρο (κατά προτίμησιν ένας πιστός νευρολόγος, για να μην είναι προκατειλημμένος), όμως μας άρεσε και το αναδημοσιεύουμε. Ο ψυχοσωματικός χαρακτήρας της προσευχής και της χριστιανικής ζωής γενικά είναι γνωστός. Εδώ βλέπουμε ορισμένες σκέψεις που μας φαίνονται ωφέλιμες. 

Ιστοσελίδα "Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης"

Η επιστήμη τώρα επιβεβαιώνει πανηγυρικά αυτό που οι Άγιοι γνωρίζουν βιωματικά εδώ και αιώνες: Η Προσευχή δεν αλλάζει απλώς την ψυχή μας, αλλά αλλάζει σωματικά και δομικά τον ίδιο τον εγκέφαλο.

Δεν μιλάμε πλέον για «ψυχολογική ανακούφιση», αλλά για Βιολογική Μεταμόρφωση. Η τακτική, καρδιακή προσευχή λειτουργεί ως «θεϊκό νυστέρι» που αφαιρεί το άγχος και χτίζει την εσωτερική δύναμη.

Δείτε πώς η Προσευχή σμιλεύει το μυαλό μας μέσω της Νευροπλαστικότητας:

 

1. Ενδυνάμωση του «Θρόνου της Νήψεως» (Προμετωπιαίος Φλοιός). Η προσευχή ενεργοποιεί έντονα τον Προμετωπιαίο Φλοιό, το κέντρο της εστίασης, της λογικής και του αυτοελέγχου.

 

Παράδειγμα: Όταν λες την Ευχή («Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον...») και προσπαθείς να κλείσεις τον νου σου στα λόγια αυτά, στην ουσία κάνεις «βάρη» στο πνευματικό γυμναστήριο.

Κάθε φορά που επαναφέρεις τον νου σου από την περιπλάνηση στην Προσευχή, ο προμετωπιαίος φλοιός δυναμώνει.

Το Αποτέλεσμα

Αποκτάς «ατσαλένια» θέληση. Δεν παρασύρεσαι εύκολα από θυμό ή πειρασμούς, γιατί το «κέντρο διοίκησης» του εγκεφάλου σου έχει γίνει πανίσχυρο.

 

2. Σμίκρυνση του Κέντρου του Φόβου (Αμυγδαλή)

 

Η Αμυγδαλή είναι το κέντρο του «Fight or Flight» (μάχη ή φυγή), η πηγή του άγχους και του πανικού. Έρευνες δείχνουν ότι η τακτική προσευχή συρρικνώνει φυσικά την Αμυγδαλή!

Παράδειγμα: Ένας άνθρωπος που δεν προσεύχεται, μπροστά σε μια ξαφνική άσχημη είδηση, καταρρέει από τον πανικό (η Αμυγδαλή υπερλειτουργεί). Ο άνθρωπος της προσευχής, όμως, αντιδρά με ψυχραιμία. Όχι επειδή είναι αδιάφορος, αλλά επειδή η προσευχή έχει «χαμηλώσει την ένταση» του συναγερμού στον εγκέφαλό του.

Το Αποτέλεσμα: Η βιολογική κυριαρχία της Ειρήνης πάνω στο Χάος.

 

3. Η Γέφυρα της Αγάπης (Πρόσθιος Φλοιός του Προσαγωγίου)

 

Αυτή η περιοχή συνδέεται με την ενσυναίσθηση και την αγάπη. Η προσευχή, ειδικά όταν προσευχόμαστε για τους άλλους, αυξάνει τη δραστηριότητα και την πυκνότητα αυτής της περιοχής.

Παράδειγμα: Όταν προσεύχεσαι για τον εχθρό σου ή για κάποιον που σε πλήγωσε (όπως μας δίδαξε ο Χριστός), κυριολεκτικά «καλωδιώνεις» τον εγκέφαλό σου να είναι πιο συμπονετικός.

Διαλύεις τα νευρωνικά δίκτυα του μίσους και χτίζεις λεωφόρους καλοσύνης. Γίνεσαι βιολογικά ανίκανος να μισήσεις.

 

4. Νευροπλαστικότητα: Η Βιολογία της Μετάνοιας

 

«Νευροπλαστικότητα» σημαίνει ότι ο εγκέφαλος αλλάζει σχήμα ανάλογα με το τι κάνουμε.

Η Πνευματική Ερμηνεία: Αυτό είναι η Μετάνοια.

Μέχρι τώρα, οι αμαρτίες και τα πάθη ήταν «πατημένοι χωματόδρομοι» στον εγκέφαλό μας (εύκολες, αυτόματες αντιδράσεις). Η Προσευχή δημιουργεί νέους δρόμους. Όσο πιο πολύ προσεύχεσαι, τόσο ο δρόμος της Χάριτος γίνεται «αυτοκινητόδρομος» και ο δρόμος της αμαρτίας χορταριάζει και κλείνει.

 

Συμπέρασμα:

Αυτό που κάποτε θεωρούνταν καθαρά «πνευματικό» ή «αόρατο», τώρα αποδεικνύεται ότι είναι απόλυτα βιολογικό.

Η Προσευχή δεν είναι απλώς λόγια στον αέρα. Είναι ο τρόπος που μας έδωσε ο Θεός για να γίνουμε οι Γλύπτες του ίδιου μας του μυαλού.

Κάθε «Κύριε Ελέησον» είναι και ένα χτύπημα του σμίλης, που αφαιρεί τον φόβο και αποκαλύπτει την Εικόνα του Θεού μέσα στους νευρώνες μας.

 

Αγιορείτης μοναχός

 

Θα ήθελα να προσκαλέσω για μια περιήγηση στην ανάρτησή μας: Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός

 

Και:

 

Μη ζητάς τίποτε άλλο στην προσευχή σου εκτός από τη μετάνοια. Ούτε φώτα, ούτε θαύματα, ούτε προφητείες…

 

ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΕ ΟΛΑ, ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΩ!

 

Πώς να περάσεις τη νύχτα σου…

 

Κυριακή Προσευχή: Ο καινός οφθαλμός ενός γηραιού κόσμου

 

Φοβάμαι όταν λέω «Γενηθήτω το Θέλημά Σου»

 

"Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο να σας δώσω"

Συμπλήρωμα

Αγίου Σωφρονίου Σαχάρωφ, Η ΑΣΚΗΣΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ

"Μιλάω στον πατέρα μου"

Το καλάθι του μοναχού, γεμάτο νερό...

Κανόνας προσευχής. Οι Ψαλμοί. Το κομποσχοίνι.

Οι φυλακές ανηλίκων, η παρακμή, ο Χριστός, τα δάκρυα της Παναγίας... 

Τα "Δάκρυα της Παναγίας", σχέδια αυτοκτονίας & πώς κάνουν εμπόριο οι Αγιορείτες

Ο κρυφός γελαστός άγιος του Αιγάλεω 

Ηνωμένο Βασίλειο: Η σιωπηλή προσευχή υπό απαγόρευση!

Όταν ο Νόμος παραδέχεται τη δύναμή της

ΟΟΔΕ / Ι. Ν. αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας

 

Η υπόθεση της Isabel Vaughan-Spruce, στην οποία αναφέρεται το άρθρο, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας νέας νομικής πραγματικότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο, την ποινικοποίηση της «σιωπηλής προσευχής» μέσω των Ζωνών Προστασίας Δημόσιου Χώρου (Public Space Protection Orders – PSPOs), γνωστών και ως «ζωνών ασφαλείας» (buffer zones).

«Αν δεν προσευχόμουν στο μυαλό μου, δεν θα ήμουν εδώ. Με συνέλαβαν για τις σκέψεις μου».

Isabel Vaughan-Spruce

Η Isabel Vaughan-Spruce συνελήφθη επανειλημμένα επειδή στεκόταν ακίνητη και σιωπηλή κοντά σε κλινική αμβλώσεών στο Μπέρμιγχαμ. Σε βίντεο που έκανε τον γύρο του κόσμου, αστυνομικοί τη ρωτούν αν προσεύχεται στο μυαλό της, και όταν εκείνη απαντά «ίσως», οδηγείται στο τμήμα. Η πρόσφατη κριτική από τις ΗΠΑ, μέσω της Επιτροπής για τη Διεθνή Θρησκευτική Ελευθερία (USCIRF), υπογραμμίζει ότι τέτοιες διώξεις πλήττουν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της σκέψης, θεωρώντας την πρακτική αυτή ακραία για μια δυτική δημοκρατία.

Οι Ζώνες Ασφαλείας (Buffer Zones) και το Νομικό Πλαίσιο

Οι «ζώνες ασφαλείας» καθιερώθηκαν με το σκεπτικό της προστασίας των γυναικών από την παρενόχληση. Ωστόσο, ο νόμος περί Δημόσιας Τάξης (Public Order Act 2023) στην Αγγλία και την Ουαλία, καθώς και αντίστοιχοι νόμοι στη Σκωτία, επεξέτειναν την έννοια της παρενόχλησης σε οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί «επηρεασμός». Στην πράξη, οι ζώνες αυτές (συνήθως σε ακτίνα 150 μέτρων από την κλινική) απαγορεύουν όχι μόνο τις φωνές ή τα πλακάτ, αλλά και τη σιωπηλή παρουσία. Η απαγόρευση αυτή εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα. Πώς μπορεί μια εσωτερική, πνευματική διεργασία να αποτελεί αξιόποινη πράξη;

Ν: Απαγορεύεται επειδή θεωρείται "επηρεασμός". Ενώ το μόνο λογικό θα ήταν το ίδιο το κράτος να καταβάλλει παντοίες προσπάθειες να επηρεάσει τις γυναίκες που σκοπεύουν να σκοτώσουν το αγέννητο παιδί τους, για να αλλάξουν γνώμη. Ο ανάποδος οργουελικός κόσμος! 

Η Αναγνώριση της Δύναμης της Προσευχής μέσα από την Απαγόρευση

Η ουσία της ποινικοποίησης της σιωπηλής προσευχής κρύβει μια παράδοξη παραδοχή από την πλευρά των αρχών. Απαγορεύοντας σε κάποιον ακόμα και να σκέφτεται ή να προσεύχεται σιωπηλά, το κράτος ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι η προσευχή δεν είναι μια «κενή» ενέργεια, αλλά μια πράξη με πραγματική πνευματική ισχύ και αντίκτυπο.

Η μετάβαση προς την καθολική απαγόρευση της σιωπηλής προσευχής στο Ηνωμένο Βασίλειο υπήρξε μια σταδιακή και μεθοδευμένη διαδικασία, η οποία ξεκίνησε από τοπικό επίπεδο πριν επισημοποιηθεί εθνικά. Η αρχή έγινε το 2018 στο Λονδίνο, όταν ο δήμος του Ealing εφάρμοσε την πρώτη «ζώνη ασφαλείας» (PSPO), απαγορεύοντας κάθε μορφή διαμαρτυρίας και προσευχής έξω από την κλινική Marie Stopes. Τον Σεπτέμβριο του 2022, το Δημοτικό Συμβούλιο του Birmingham ακολούθησε το παράδειγμα, επιβάλλοντας παρόμοια ζώνη έξω από την κλινική Robert Clinic στο Kings Norton. Ήταν ακριβώς μέσα σε αυτό το νομικό πλαίσιο που συνελήφθη η Isabel Vaughan-Spruce τον Δεκέμβριο του 2022, ενώ ακολούθησε η δεύτερη σύλληψή της τον Φεβρουάριο του 2023. Παράλληλα, τον Ιανουάριο του 2023, ο Adam Smith-Connor κατηγορήθηκε για σιωπηλή προσευχή στο Bournemouth, σε μια περιοχή όπου η τοπική ζώνη απαγόρευε ρητά ακόμα και τις θρησκευτικές πράξεις. Αυτές οι μεμονωμένες περιπτώσεις λειτούργησαν ως «δοκιμαστικοί σωλήνες» για την κυβέρνηση, η οποία με τον Νόμο περί Δημόσιας Τάξης 2023 (Public Order Act) και την τελική ενεργοποίηση των εθνικών Buffer Zones τον Οκτώβριο του 2024, μετέτρεψε την τοπική αστυνόμευση της σκέψης σε καθολική απαγόρευση σε όλη την Αγγλία και την Ουαλία, οριστικοποιώντας την ποινικοποίηση της σιωπηλής παρουσίας.

 

«Όταν η σκέψη γίνεται αδίκημα: Η σιωπηλή προσευχή υπό διωγμό»

Αν η προσευχή ήταν κάτι ασήμαντο ή αναποτελεσματικό, η σιωπηλή παρουσία ενός ατόμου που απλώς στέκεται στον δρόμο δεν θα προκαλούσε την παρέμβαση του νόμου. Η δίωξη της Vaughan-Spruce αποδεικνύει ότι οι πολέμιοι της δράσης της αντιλαμβάνονται την προσευχή ως μια ενεργή δύναμη που μπορεί να αλλάξει τις συνειδήσεις ή να επηρεάσει την πνευματική ισορροπία του χώρου. Η «σιωπηλή προσευχή» στοχοποιείται ακριβώς επειδή θεωρείται ικανή να προσφέρει μια εναλλακτική πνευματική μαρτυρία, έστω και χωρίς λόγια. Ουσιαστικά, ο νόμος προσπαθεί να αστυνομεύσει την ίδια τη σκέψη, φοβούμενος τη μεταφυσική διάσταση μιας σιωπηλής επίκλησης στον Θεό.

Η περίπτωση αυτή φέρνει στη μνήμη το «έγκλημα σκέψης» από το έργο του Όργουελ. Όταν ένας πολίτης συλλαμβάνεται όχι για τις πράξεις του, ούτε καν για τα λόγια του, αλλά για το περιεχόμενο των προσευχών του μέσα στο μυαλό του, περνάμε σε ένα στάδιο ολοκληρωτισμού.

Η Isabel Vaughan-Spruce δήλωσε χαρακτηριστικά: «Κανείς δεν πρέπει να ποινικοποιείται για τις σκέψεις του και τις προσευχές του, ειδικά σε έναν δημόσιο χώρο στο Ηνωμένο Βασίλειο.»

Αντίστοιχα, ο Adam Smith-Connor, ένας βετεράνος του στρατού που επίσης καταδικάστηκε για σιωπηλή προσευχή κοντά σε κλινική στο Bournemouth, είπε: «Στάθηκα εκεί για λίγα λεπτά και προσευχήθηκα σιωπηλά για τον γιο μου που έχασα πριν από χρόνια σε έκτρωση. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα καταδικαζόμουν για τις σκέψεις μου.»

«Είναι τρομακτικά οργουελιανό το να βλέπεις αστυνομικούς να εισβάλλουν στον εσωτερικό κόσμο της σκέψης σου. Αν η προσευχή μου ήταν απλώς μια “σκέψη χωρίς σημασία”, δεν θα με είχαν οδηγήσει στο τμήμα. Η σύλληψή μου αποδεικνύει ότι η σιωπή μου τούς ενοχλεί περισσότερο από οποιαδήποτε φωνή». Isabel Vaughan-Spruce (Ακτιβίστρια, μετά τη σύλληψή της)

Οι υποστηρικτές των ζωνών ασφαλείας υποστηρίζουν ότι η παρουσία «pro-life» διαδηλωτών προκαλεί άγχος στις γυναίκες. Ωστόσο, η σιωπηλή προσευχή δεν εμποδίζει τη φυσική πρόσβαση ούτε περιλαμβάνει λεκτική επαφή. Η νομική πρόκληση έγκειται στο γεγονός ότι οι PSPOs δίνουν στην αστυνομία τη διακριτική ευχέρεια να ερμηνεύει τη σιωπή ως «διαμαρτυρία». Η απόφαση του δικαστηρίου να αθωώσει αρχικά τη Vaughan-Spruce και η μεταγενέστερη αποζημίωσή της από την αστυνομία των West Midlands με £13.000 δείχνουν μια εσωτερική σύγκρουση στο βρετανικό σύστημα. Παρά την αποζημίωση, η κυβέρνηση προχώρησε στην εφαρμογή των καθολικών buffer zones σε όλη τη χώρα από τον Οκτώβριο του 2024, καθιστώντας πλέον σαφές ότι η σιωπηλή προσευχή μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμα ή σύλληψη.

«Σήμερα, σε μια χώρα που κάποτε υπερασπιζόταν την ελευθερία, καταδικάστηκα επειδή το περιεχόμενο των σκέψεων μου —μια σιωπηλή προσευχή στον Θεό— κρίθηκε παράνομο από το κράτος. Η ελευθερία της σκέψης δεν υπάρχει πια αν δεν μπορείς να την ασκήσεις σιωπηλά στον δρόμο». Adam Smith-Connor (Βετεράνος, μετά την καταδίκη του το 2024)

Η ποινικοποίηση της σιωπηλής προσευχής αποτελεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τις πολιτικές ελευθερίες. Αν το κράτος μπορεί να απαγορεύσει σε έναν πολίτη να προσεύχεται σιωπηλά στον δρόμο, τότε η ελευθερία της συνείδησης παύει να υφίσταται. Η ένταση με την οποία επιβάλλονται αυτές οι ζώνες αναδεικνύει μια βαθιά, έστω και ασυνείδητη, παραδοχή από τους νομοθέτες: ότι η προσευχή, ακόμα και η πιο αθόρυβη, είναι μια πράξη τόσο ισχυρή που το σύστημα θεωρεί απαραίτητο να την καταστείλει με τη βία του νόμου.

«Η πράξη της προσευχής, έστω και σιωπηλής, εντός μιας προστατευόμενης ζώνης, μπορεί να θεωρηθεί απόπειρα επηρεασμού των ατόμων που εισέρχονται στην κλινική, και ως εκ τούτου εμπίπτει στις απαγορεύσεις του νόμου περί Δημόσιας Τάξης». Απόσπασμα από τη γνωμοδότηση του Δικαστηρίου (Σχετικά με την έννοια της παρενόχλησης).

Πηγές:

---

      1. Isabel Vaughan-Spruce: Arrested for silent prayer

2. Woman paid £13k after silent prayer arrest

3. Silent prayer outside abortion clinics to be banned under new law

4. 2024 Annual Report – United Kingdom Section

5. Army veteran convicted for silent prayer near abortion clinic

6. ADF International: The Case of Isabel Vaughan-Spruce

7. BBC News: Silent prayer arrest and settlement

8. The Public Order Act 2023 – UK Legislation

 Παρακαλώ για μια επίσκεψη στην ενότητα του ιστολογίου μας περί αμβλώσεων.

 Συμπλήρωμα:

Αντιρατσιστικός νόμος για την βεβήλωση τού Σταυρού «προβλέπεται», κ. Πρωθυπουργέ; * Απάντηση Μεσογαίας: ''Πνίγονται μέσα στον ρατσισμό του αντιεκκλησιαστικού τους πάθους'' * Οι Ταλιμπάν τού Αθεϊσμού επιμένουν στην αποκαθήλωση τών θρησκευτικών συμβόλων * Η Εκκλησία σήμερα βρίσκεται σε ύπουλο διωγμό' * Καταδίκη της Ιταλίας από το ΕΔΑΔ για την ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες * Βεβήλωση σταυρού

«Αυτές οι όμορφες οι κραυγές, οι ευλογημένες...»

 

 π. Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr

Όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, οι πιστοί μας φέρνουν στην προσκομιδή χαρτάκια για μνημόνευση ονομάτων υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως. Κάποιες φορές γράφουν και κάποια αιτήματα δίπλα στο κάθε όνομα. Έχω συναντήσει πχ ονόματα παικτών για να κερδίσει η ομάδα, δίπλα από κάποιο όνομα το αίτημα για εύρεση γαμπρού ή νύφης, για επιτυχία σε εξετάσεις ή για ανεύρεση εργασίας.

 

Για τη μνημόνευση των ονομάτων, γράφουμε το βαπτιστικό όνομα, όσον αφορά το αίτημα ο Κύριος γνωρίζει, αν και πάντα κέντρο των αιτημάτων είναι η μετάνοια και η Βασιλεία των Ουρανών: «Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (Ματθ. 6:33).

 

Κράτησα αυτά τα χαρτάκια, με συγκίνηση, διότι το κάθε ένα έχει τη δική του κραυγή και αγωνία. Ένας άνθρωπος θέλει με το παιδί του να ακολουθήσει τον δρόμο του Θεού, κάποιος θέλει να φύγει η κακία από τον κόσμο και άλλος να φωτιστούν οι μαθητές, οι δάσκαλοι και οι υπεύθυνοι στον τομέα της παιδείας. 

 

Αυτές οι όμορφες οι κραυγές, οι ευλογημένες, θέλουν απλά να φωνάξουν ενώπιον του Κυρίου όχι αιτήματα της καθημερινότητας, όχι κάποιες εγωιστικές επιθυμίες, αλλά κάτι παραπάνω.

 

Είναι αυτός ο διάλογος, που πάει στον βυθό. Φεύγει από τα καθημερινά, τα εγωιστικά και πάει σε κάτι βαθύτερο, στο αίτημα του προσώπου του Χριστού. Εκεί που Του ζητάς να ενεργήσει για κάτι άλλο πιο ουσιαστικό.

Πόσα αιτήματα και πόσες προσευχές έχουν ως κύριο αίτημα το πρόσωπο του Χριστού και όχι κάτι από Εκείνον; Ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του για τον εαυτό του.

Μη ζητάς τίποτε άλλο στην προσευχή σου εκτός από τη μετάνοια. Ούτε φώτα, ούτε θαύματα, ούτε προφητείες…

 

Άγιος Νικάνορας

Για αυτό αδερφέ μου, μη ζητάς τίποτε άλλο στην προσευχή σου εκτός από τη μετάνοια. Ούτε φώτα ούτε θαύματα ούτε προφητείες, ούτε χαρίσματα καθόλου παρά μετάνοια.
Η μετάνοια θα σου φέρει την ταπείνωση, η ταπείνωση θα σου φέρει τη χάρη του Θεού, και ο Θεός θα σου έχει μέσα στη χάρη Του ότι χρειάζεται για τη δική σου σωτηρία και ό,τι άλλο, σε περίπτωση που χρειαστεί, για να βοηθήσεις μία άλλη ψυχή...

Από επιστολή Αγίου Παισΐου του Αγιορείτου

*** 

Εάν από μικρό παιδί κουβαλάς την πληγή της ενοχής, εάν βαστάς το μαρτύριο της ευαισθησίας, εάν τα μάτια σου δακρύζουν στην ομορφιά και την αγάπη, εάν ζητάς μια αγκαλιά να ξαποστάσεις τους εφιάλτες της ύπαρξης σου, πρόσεξε σε ποιον παπά θα εξομολογηθείς ή θα ζητήσεις συμβουλές.
Προσευχήσου, αναζήτησε, όχι τον σπουδαίο, το όνομα, τον “αγιορείτη”, τον διορατικό, προορατικό και θαυματοποιό. Τίποτε από αυτά. Έναν παπά που να ζει τον Χριστό στην καρδιά και την ζωή του.
Που σημαίνει: αγαπητικό και ταπεινό, αυτό που λέει το γεροντικό, να έχει καρδιά! Καρδιά ανθρώπου!
Άκου τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, “μην αναζητάτε προγνώστας, μα ταπεινούς ανθρώπους της καρδιάς”.
Πρόσεχε μη σε γεμίσουν ενοχές και μόνο για το ότι ζεις και αναπνέεις. Μην προβάλουν πάνω σου τις δικές τους σκιές.
Εγώ έκανα πολλά λάθη στις επιλογές μου και τα πλήρωσα ακριβά.
Μια φορά, ένας παππούλης, από αυτούς που γνωρίζουν εμπειρικά και βιωματικά τον Θεό, για αυτό και έχουν αγάπη, ταπείνωση και απίστευτη ελευθερία, μου, είπε σχεδόν με δάκρυα στα μάτια “το ύφασμα σου, ήταν από μετάξι.
Στο τράβηξαν άτσαλα και βίαια και το έσκισαν. Τώρα θα προσπαθήσουμε να το ράψουμε. Μα η πληγή θα φαίνεται…”

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Η προσευχή για τη νεολαία στο οκτάηχο δοξαστικό του Εσπερινού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

 

"...Διὸ, ἄχραντε Θεοτόκε, ἀεὶ σὺν ζωηφόρῳ Βασιλεῖ καὶ τόκῳ ζῶσα, πρέσβευε διηνεκῶς, περιφρουρῆσαι καὶ σῶσαι ἀπὸ πάσης προσβολῆς ἐναντίας τὴν νεολαίαν σου· τὴν γὰρ σὴν προστασίαν κεκτήμεθα. Εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀγλαοφανῶς μακαρίζοντες" (από εδώ).

 

Ερμηνεία στα νέα ελληνικά:

 

"...Γι’ αυτό, άχραντε Θεοτόκε, εσύ που πάντοτε ζεις μαζί με τον Βασιλέα της ζωής που η ίδια γέννησες, πρέσβευε αδιάκοπα να περιφρουρεί και να σώζει από κάθε προσβολή εχθρού τη νεολαία σου. [Το ζητούμε αυτό] επειδή τη δική σου προστασία έχουμε [πια] αποκτήσει. Και εσένα υπέρλαμπρα μακαρίζουμε στους αιώνες".

 

Εικ. από το Συναπάντημα Νεολαίας των Ποντιακών Σωματείων στην Παναγία Σουμελά (Βέροια) 

Λίγα λόγια για το Οκτάηχο Δοξαστικό Στιχηρών του Εσπερινού της Εορτής της Κοιμήσεως Θεοτόκου

Πρωτοπρεσβύτερος π. Αντώνιος Χρήστου / Πεμπτουσία

...Το Οκτάηχο δοξαστικό των Στιχηρών της Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι ένα από τα αρχαιότερα μέλη στην ιστορία της Oρθόδοξης εκκλησιαστικής ψαλμωδίας, και μάλιστα, στην ειδική αυτή οκτάηχη μορφή, το αρχαιότερο. Η ανάπτυξη του μέλους γίνεται μέσω του συστήματος των κυρίων και των πλαγίων ήχων αποτελώντας μια μοναδική σύνθεση από πλευράς μουσικολογικής. Η φιλολογική του αξία και κυρίως τα πλούσια θεολογικά του νοήματα το καθιστούν ένα από τα σημαντικότερα υμνολογικά κείμενα της λατρευτικής μας παράδοσης.

Ας παραθέσουμε στην αρχή το Δοξαστικό στο πρωτότυπο αρχαίο κείμενο : Δόξα και Νυν…. «Θεαρχίω νεύματι, πάντοθεν οι θεοφόροι Απόστολοι, υπό νεφών μεταρσίως αιρόμενοι. Καταλαβόντες το πανάχραντον, και ζωαρχικόν σου σκήνος, εξόχως ησπάζοντο. Αι δε υπέρτατοι των ουρανών Δυνάμεις, συν τω οικείω Δεσπότη παραγενόμεναι. Το θεοδόχον και ακραιφνέστατον σώμα προπέμπουσι, τω δέει κρατούμεναι, υπερκοσμίως δε προώχοντο, και αοράτως εβόων, ταίς ανωτέραις ταξιαρχίαις· ιδού η παντάνασσα θεόπαις παραγέγονεν. Άρατε πύλας, και ταύτην υπερκοσμίως υποδέξασθε, την του αενάου φωτός Μητέρα. Διά ταύτης γαρ η παγγενής των βροτών σωτηρία γέγονεν, η ατενίζειν ουκ ισχύομεν, και ταύτη άξιον γέρας απονέμειν αδύνατον. Ταύτης γαρ το υπερβάλλον, υπερέχει πάσαν έννοιαν. Διό άχραντε Θεοτόκε, αεί συν ζωηφόρω Βασιλεί, και τόκω ζώσα, πρέσβευε διηνεκώς, περιφρουρήσαι και σώσαι, από πάσης προσβολής εναντίας την νεολαίαν σου· την γαρ σην προστασίαν κεκτήμεθα. Εις τους αιώνας, αγλαοφανώς μακαρίζοντες».

Αν και το κείμενο είναι αρκετά κατανοητό, το παραθέτουμε και σε νεοελληνική απόδοση, για καλύτερη νοηματική κατανόηση : 

«Με νεύμα του ύψιστου Θεού οι θεοφόροι Απόστολοι μεταφέρθηκαν από παντού μες από σύννεφα, μετάρσιοι γενόμενοι. Και αφού στα χέρια τους έλαβαν το πανάχραντο σκήνωμά σου – εκείνο το σώμα που αιτία της ζωής έγινε – το καταφιλούσαν με ευλάβεια εξαιρετική. Και οι υπέρτατες, ουράνιες, αγγελικές δυνάμεις παραβρέθηκαν και αυτές, μαζί με τον Δεσπότη τους. Και κυριευμένες από δέος, προπέμπουν το καθαρότατο σώμα, που τον Θεό δέχθηκε. Υπερκόσμια προχωρούν και αόρατα αναβοούν προς τις ανώτερες ουράνιες ταξιαρχίες: «Δείτε! Κατέφθασε η βασίλισσα των πάντων· εκείνη που θείο τέκνο γέννησε. Ανοίξτε τις [ουράνιες] πύλες και υποδεχθείτε με τρόπο υπερκόσμιο την Μητέρα του αέναου φωτός. Διότι με τη δική της συνέργεια επιτεύχθηκε η σωτηρία όλου του γένους των ανθρώπων. Αυτήν που ισχύ δεν έχουμε [τα βλέμματα να υψώσουμε και] να την ατενίσουμε. Και τιμές άξιές της να απονείμουμε, αδύνατο μας είναι. Διότι το υπερβολικό ύψος της υπερέχει πάνω από κάθε νόημα». Γι’ αυτό, άχραντε Θεοτόκε, εσύ που πάντοτε ζεις μαζί με τον Βασιλέα της ζωής που η ίδια γέννησες, πρέσβευε αδιάκοπα να περιφρουρεί και να σώζει από κάθε προσβολή εχθρού τη νεολαία σου. [Το ζητούμε αυτό] επειδή τη δική σου προστασία έχουμε [πια] αποκτήσει. Και εσένα υπέρλαμπρα μακαρίζουμε στους αιώνες».

Πέρα από το μουσικό, φιλολογικό και θεολογικό κάλος του Δοξαστικού, αυτό που έχει ιδιαίτερη αξία, για τον κάθε πιστό ξεχωριστά, είναι το ύφος του ύμνου. Αν και έχει ύφος εγκωμιαστικό, αν και έχει έντονη ποιητικότητα, ταυτόχρονα έχει μια διακριτική, αλλά ουσιαστική οικειότητα-στοργικότητα των πιστών προς την μητέρα τους Παναγία. Το πνεύμα του ύμνου είναι, ότι ενώ η Παναγία μας αποχωρίζεται από εμάς και πορεύεται στον Ουρανό και την εκεί πραγματικότητα, ταυτόχρονα δεν σταματά να είναι ζωντανή και ένα από εμάς, που συνεχώς πρεσβεύει, περιφρουρεί, σώζει από κάθε προσβολή του εχθρού και ιδιαιτέρως την ευάλωτη πνευματικά νεολαία. Αυτή την αλήθεια, την βεβαιώνουμε περίτρανα και στο Απολυτίκιο της Εορτής : «…εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής...»! Αλλά και το Κοντάκιο της Εορτής, δεν στερείται σε θεολογική αξία, αφού με άλλα λόγια, βεβαιώνει την ίδια αξία : «…τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν, ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν….».

Συνοψίζοντας λοιπόν, αγαπητοί μου αναγνώστες, καταλαβαίνουμε γιατί αυτό το Δοξαστικό, έχει κεντρική θέση στην τιμητική και ευλαβική μας, αναφορά στο πρόσωπο και το γεγονός της Κοιμήσεως της Παναγία μας. Είναι ένας συνδυασμός από μουσικά, υμνολογικά, εκκλησιολογικά, θεολογικά και καρδιακά στοιχεία ευγνωμοσύνης, προς την ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ, η οποία αξιώθηκε να γίνει η μητέρα Του ίδιου Του 2ου προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Θεό Λόγο, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Το θέμα βέβαια και το ζητούμενο είναι, πως ότι απευθύνουμε προς την Παναγία μας, να μην είναι μόνο προϊόν των χειλιών και της διανοίας μας, αλλά να είναι βιωματικά, καρδιακά και εφαρμόσιμα με τα έργα της μετανοίας μας.

Αλλιώς κινδυνεύουμε να μοιάσουμε με αυτούς που απευθύνεται ο ίδιος ο Θεός, δια του προφήτη του Ησαΐα: «Και είπε Κύριος· εγγίζει μοι ο λαός ούτος εν τω στόματι αυτού και εν τοις χείλεσιν αυτών τιμώσί με, η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ᾽εμού μάτην δε σέβονταί με διδάσκοντες εντάλματα ανθρώπων και διδασκαλίας» (Ησ. 29,13). Δηλαδή: «Και είπε ο Κύριος: Με πλησιάζει ο λαός αυτός με το στόμα του μόνο και με τα χείλη τους με τιμούν, η καρδία τους όμως πολύ μακριά απέχει από εμένα, ανώφελα δε και μάταια με σέβονται, διότι διδάσκουν εντολές και διδασκαλίες ανθρώπων και όχι τις δικές μου». Η προφητική αυτή αναφορά ασφαλώς και αφορά στην εποχή μας και πολλούς από εμάς!». 

Έτη πολλά και ευλογημένα! Καλή Παναγιά!