Greece - Patriotic Democratic Movement "NIKI" (Victory)
Thematic Group for Romeosyne (Romiosini)
@ioannis.neonakis #tik_tok #foryoupage #GenusofRomeoi #Romeosyne #Neonakis ♬ πρωτότυπος ήχος - Ioannis Neonakis
Ὁ Ὅσιος Θεοδόσιος (κατά κόσμον Fyodor Fedorovich Kashin) γεννήθηκε στίς 3 Μαΐου 1841, στήν ἐπαρχία τοῦ Πέρμ. Οἱ γονεῖς του, Fedor (ἐργαζόταν ὡς τυπογράφος) καί Αἰκατερίνη, ἦσαν εὐσεβεῖς καί πιστοί χριστιανοί καί, παρά τήν φτώχεια καί τά πολλά παιδιά, δίδαξαν στά παιδιά τους νά ζοῦν μέ εὐλάβεια. Ὅλη ἡ οἰκογένεια συμμετεῖχε στίς Θεῖες Λειτουργίες στήν ἐκκλησία, προσευχόταν τό πρωί καί τό βράδυ, ποτέ δέν κάθισε στό τραπέζι χωρίς προσευχή καί ὅλα τά στήριζαν στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Κατά τήν γέννηση τοῦ Θεοδοσίου ἡ μαῖα εἶπε στούς γονεῖς του ὅτι αὐτό τό παιδί θά εὐαρεστήσει τόν Θεό καί θά γίνει ἱερέας. Τά λόγια ἦταν προφητικά. Ὁ Κύριος ἀπό τήν μήτρα τῆς μητέρας του τόν ἔκανε ἐκλεκτό Του καί τόν προίκισε μέ ἰδιαίτερα προσόντα χάριτος, ἔτσι ὥστε σέ πολύ νεαρή ἡλικία, μόλις ἔμαθε νά περπατᾶ καί νά μιλάει, ἀγάπησε τόν Δημιουργό του μέ ὅλη του τήν ἁγνή παιδική ψυχή.
Ἡ εὔφορη γῆ, στολισμένη μέ δάση καί ποτάμια, εἶχε εὐεργετική ἐπίδραση στήν ψυχή τοῦ μικροῦ ἀγοριοῦ.
Ἤδη σέ παιδική ἡλικία, πῆγε στό δάσος, γιά νά προσευχηθεῖ. Ὑπῆρχε μιά μεγάλη πέτρα στό δάσος, στήν ὁποία ὁ μικρός Φιοντόρ ἀνέβαινε ἐπάνω της καί προσευχόταν γιά πολύ καιρό.
Μιά φορά, κατά τήν διάρκεια τῆς προσευχῆς, ἄκουσε μιά φωνή νά τοῦ λέει:
«Ἡ πέτρα στήν ὁποία προσεύχεσαι εἶναι τοῦ παραδείσου».
Ἔτσι τήν ὀνόμασε «πέτρα τοῦ παραδείσου».
Ἔχοντας ὁ Ὅσιος μιά τόσο βαθιά διάθεση γιά ἀσκητική ζωή, ἔστρεψε νοερά τό βλέμμα του στό προπύργιο τοῦ μοναχισμοῦ, τό Ἅγιον Ὄρος. Ἔτσι ἀποφασίζει νά μονάσει στήν μονή τῶν Ἰβήρων γιά ἀρκετές δεκαετίες. Ἐδῶ λαμβάνει καί τό μυστήριο τῆς ἱερωσύνης.
Τό 1906, σέ προχωρημένη ἡλικία, ὁ Γέροντας ἐπέστρεψε στήν Ρωσσία, ὅπου ἐπισκέφθηκε τήν γενέτειρά του, ἀλλά παρ΄ ὅλα αὐτά ἐπέλεξε τόν Καύκασο ὡς τόπο διαμονῆς του καί ζοῦσε στό χωριό Καβκάζσκαγια. Μετά τό 1917, ὁ Ἱερομόναχος Θεοδόσιος ἐγκαταστάθηκε κοντά στό χωριό Τέμνϋε Μπούκι, κοντά στήν πόλη τοῦ Κρύμσκ, ὅπου σταδιακά δημιουργεῖται μία γυναικεία μοναστική ἀδελφότητα. Ἡ φήμη τοῦ Ὁσίου διαδίδεται ἀμέσως. Οἱ ἄνθρωποι ἄρχισαν νά ἔρχονται σέ αὐτόν γιά εὐλογία καί συμβουλές, ἀφοῦ εἶχε τό χάρισμα τῆς πνευματικῆς διορατικότητας. Ἀντιμετώπιζε τούς πάντες μέ συμπάθεια καί τούς ὁδηγοῦσε στόν δρόμο τῆς σωτηρίας.
Τόν Μάρτιο τοῦ 1927, δύο ἑβδομάδες πρίν τό Πάσχα, ὁ Γέροντας Θεοδόσιος συλλαμβάνεται καί ὁδηγεῖται στό Νοβοροσίσκ. Οἱ ἀρχές, σχεδιάζοντας νά τόν δυσφημίσουν, προσπάθησαν νά τοῦ ἀποδώσουν ἕνα ἔγκλημα. Ὁ Γέροντας καταδικάσθηκε γιά ἀντισοβιετική δράση καί προπαγάνδα καί φυλακίσθηκε σέ στρατόπεδο συγκέντρωσης γιά περίοδο τριῶν ἐτῶν.
Ἀκολουθεῖ ἡ ἐξορία μέχρι τό 1932.
Μετά τήν ἐπιστροφή του πῆγε στήν πόλη Μινεράλνϋε Μπόντυ κοντά στήν Σταυρούπολη, ὅπου ἄρχισε νά βιώνει τήν σαλότητα καί νά κυκλώνει τούς πιστούς μέ τό χάρισμα τῆς θαυματουργίας.
Ἔτσι προφητεύει, πρό ἐτῶν, τά ἐπερχόμενα δεινά τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου καί κατά τήν διάρκεια τῶν μαχῶν προσεύχεται ἀδιάλειπτα γιά τήν ὑγεία τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς πατρίδας καί τήν ἀνάπαυση τῶν νεκρῶν στρατιωτῶν, ἀφοῦ ὁ Κύριος τοῦ ἀποκάλυπτε ἀκόμη καί τά ὀνόματά τους.
Λίγο πρίν κοιμηθεῖ μέ εἰρήνη, βλέποντας ὁ Ὅσιος τήν θλίψη τῶν πνευματικῶν του τέκνων, πού ἦταν γύρω του, τούς εἶπε:
«Μήν ἀνησυχεῖτε, ἀδελφοί, γιά μένα. Ὁ Θεός κυβερνᾶ τά πάντα».
Ο άγιος προείδε τον θάνατο του. Τρεις μέρες πριν από τον θάνατό του είπε: «Σε τρεις μέρες θα έρθει το τέλος του κόσμου». Και επίσης: «Όταν φύγω όλα τα ζώα θα κλάψουν: και η αγελάδα και η κότα». Και έτσι έγινε πραγματικότητα - η αγελάδα μουγκάνισε, οι κότες κακάρισαν, η γάτα νιαούρισε.όλα πολύ λυπητερά.
Μια γυναίκα λίγο πριν τον θάνατό του είδε ένα σύννεφο, και μέσα σε αυτό ο Κύριος κρατούσε την ψυχή του αγίου. «Ήμουν ήδη νεκρός, αλλά παρακάλεσα τον Θεό να με αφήσει να ζήσω λίγο ακόμα», ομολόγησε ο γέροντας.
Πέθανε το καλοκαίρι του 1948. Το φέρετρο ήταν τόσο λαμπερό, όπως όταν λειτουργοῦσε, που ήταν δύσκολο για τον φωτογράφο να τραβήξει φωτογραφίες. Όταν μετέφεραν το φέρετρο στα περίχωρα της πόλης, πλησίασαν τέσσερις όμορφοι νεαροί άνδρες με μαλλιά μέχρι τους ώμους, με λευκά πουκάμισα μαύρα παντελόνια και ελαφριές μπότες. Σήκωσαν το φέρετρο και το μετέφεραν χωρίς να αλλάξουν μέχρι το νεκροταφείο. Όταν άρχισαν να τους αναζητούν ένα επιμνημόσυνο γεύμα οι νεαροί άνδρες είχαν εξαφανιστεί.
Ο Γέροντας Θεοδόσιος έλεγε συχνά στα πνευματικά του παιδιά: «Όποιος με επικαλείται, θα είμαι πάντα μαζί του».
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός / ΒΗΜΑΤΑ
Το καλοκαίρι ιδιαιτέρως είναι η εποχή της αποκάλυψης του ανθρώπινου σώματος. Το βλέπουμε στα λιτά ρούχα, τα οποία η μόδα τα θέλει να αφήνουν να φαίνονται πλευρές του σώματος, οι οποίες λειτουργούν προκλητικά στα μάτια των άλλων, ως αφορμή επιθυμίας και λαγνείας. Το βλέπουμε στη θάλασσα, όπου οι άνθρωποι απελευθερώνονται από τα ρούχα και κολυμπούν πάλι με τα απολύτως απαραίτητα, κάποτε και χωρίς αυτά. Το βλέπουμε στην ενασχόληση με την αγορά των ρούχων, με τα καλλυντικά, με τα αρώματα, με την κόμμωση, την περιποίηση των νυχιών, τη γυμναστική και την άθληση, τις δίαιτες, την ανάγκη για τον τονισμό των χαρακτηριστικών του σώματος που κάνουν τον άνθρωπο να αισθάνεται ότι είναι αποδεκτός, του τονώνουν την αυτοπεποίθηση, συχνά και τον ναρκισσισμό.
Η Εκκλησία δεν λειτουργεί στην ασκητική της ζωή και παράδοση στην προοπτική της σωματοκτονίας, αλλά της παθοκτονίας. Ο λόγος του Αποστόλου Παύλου ότι το σώμα μας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος και ότι δεν πρέπει να το φθείρουμε με καταστάσεις όπως η πορνεία, δηλαδή η χρήση του σώματος εκτός της αγαπητικής σχέσης και η παράδοσή του στην φιληδονία της στιγμής, μας υπενθυμίζει την μεγάλη αλήθεια της θεολογίας μας: ότι τρώμε για να ζούμε, ξεκουραζόμαστε για να ζούμε, λυπόμαστε για να μετέχουμε και στον πόνο των άλλων, μοιραζόμαστε για να μπορούμε να υπάρχουμε εν σχέσει.
Γι’ αυτό και δεν αρκεί να τρως απλώς ένα φαγητό. Χρειάζεται να δοξάζεις τον Θεό που επιτρέπει από το “τα σα εκ των σων” να του αντιπροσφέρουμε την ευχαριστία ως έκφραση ευγνωμοσύνης, διότι μπορούμε να συντηρούμε τον εαυτό μας και να επιβιώνουμε. Χρειάζεται ακόμη να λες ένα ευχαριστώ στον άνθρωπο που παρασκεύασε το φαγητό, διότι είτε το νιώθει είτε όχι, βάζει την τέχνη της αγάπης σ’ αυτό. Και είναι ωραίο να ευχαριστείς για την αγάπη που λαμβάνεις.
Αυτό είναι το πλαίσιο της θέασης του σώματος από την πίστη. Το σώμα και η ψυχή είναι εκφράσεις του προσώπου μας, της εικόνας του Θεού που μας δόθηκε εξ άκρας συλλήψεως, αλλά και της ευλογίας να πορευόμαστε καθ’ ομοίωσιν Θεού. Και η ομοίωση συμπεριλαμβάνει και το σώμα μας.
Ό,τι γίνεται αγάπη, οδηγεί στον Θεό. Ό,τι γίνεται ελευθερία, μέσα από την υπέρβαση των παθών, οδηγεί στον Θεό. Γι’ αυτό και το σώμα μας καλούμαστε να το κοιτάμε, όχι καθιστώντας το κέντρο της ζωής μας, ώστε να απολαμβάνουμε χωρίς ευχαριστία και αγάπη, αποσκοπώντας στην δική μας ηδονή, συχνά και διά μέσου των άλλων, τους οποίους καλούμε και προκαλούμε να μας παρατηρήσουν διά της επιδείξεώς μας, αλλά να το φροντίζουμε με το μέτρο που χρειάζεται. Να μην είμαστε απωθητικοί, μίζεροι, κλεισμένοι σε ένα καταθλιπτικό εγώ, ότι κανείς δεν μας κοιτάζει, αλλά ούτε και να θεωρούμε ότι η αξία μας βρίσκεται στον υπερτονισμό των χαρακτηριστικών μας, χωρίς να νιώθουμε ότι έχουμε ψυχή και συνείδηση.
Το να φροντίζουμε το σώμα μας, το να κοιτάζουμε την υγεία του, το να θέλουμε να είμαστε καλά και να δημιουργούμε είναι ορθός δρόμος. Το να τρέφουμε και το σώμα και την ψυχή διά της πίστεως, της προσευχής, του κόπου για την αγάπη του Θεού και του πλησίον, είναι δρόμος που ομορφαίνει και σώζει. Το να έχουμε μέτρο, σεμνότητα και σωφροσύνη βάζει το σώμα μας στη θέση που του αρμόζει. Να μην είναι ο αποκλειστικός πρωταγωνιστής της ζωής μας, αλλά το συναμφότερο με την ψυχή μας, χωρίς έπαρση εξωτερικού κάλλους, αλλά και χωρίς μιζέρια. Ο όλος άνθρωπος σώζεται. Ο όλος άνθρωπος μπορεί να βοηθήσει στη σωτηρία. Η σωτηρία, έτσι κι αλλιώς, περιλαμβάνει την ανάσταση του σώματος. Ας μην το ξεχνούμε.
Δημοσιεύθηκε στην “Ορθόδοξη Αλήθεια”
στο φύλλο της Τετάρτης 23 Ιουλίου 2025
Η ΝΙΚΗ, ορθά πράττοντας κατά τη γνώμη μας, καταψήφισε την πρόταση για άρση ασυλίας του τέως βουλευτή της Νίκου Παπαδόπουλου, παρά τη δική του αρνητική στάση - επί μήνες - απέναντί της, στάση που οδήγησε στην αναπόφευκτη διαγραφή του.
Διευκρινίζουμε ότι εμείς δεν απομακρυνόμαστε από τη ΝΙΚΗ και τον αγώνα της, ούτε από τη σημαία που υψώνει κόντρα στους ανέμους και τα κύματα ο Δάσκαλος του Γένους Δημήτρης Νατσιός.
Οι διαμαρτυρίες, οι αποχωρήσεις και η συμπεριφορά κάποιων που οδήγησε στη διαγραφή μερικών (οι οποίοι στη συνέχεια παρουσιάζονται σαν "θύματα") απλώς τορπιλίζουν εκ του πονηρού τον έντιμο και ευλογημένο αυτόν αγώνα. Και δυστυχώς συμπαρατάσσονται με τον τορπιλισμό αυτόν και ορισμένοι έως πρόσφατα σεβαστοί "ζηλωτές" και "ομολογητές" της πίστης μας. Ας έχουμε λίγη σύνεση και ταπεινότητα κι ας αναγνωρίζουμε τις ευλογημένες δυνάμεις που μπορούν συν Θεώ να φέρουν την ελευθερία που περιμένουμε. Και σε πολιτικό επίπεδο τέτοια δύναμη συνιστά μόνον η ΝΙΚΗ.
Δεν το γράφουμε αυθαίρετα. Βλέπουμε τις καθημερινές ενέργειές της για πίστη και πατρίδα σε όλα τα επίπεδα. Ανοιχτά μάτια χρειάζονται.
Η ΝΙΚΗ από την πρώτη στιγμή κατέστησε ξεκάθαρο ότι αρχή του Κινήματός μας είναι πως απέναντι σε πράξεις βλασφημίας, πάντα πρέπει να εκφραζόμαστε σε θεσμικό πλαίσιο και δη κοινοβουλευτικά και με κάθε νόμιμο μέσο και όχι με αυτοδικίες και ότι ο πρώην βουλευτής μας έδρασε αυτοβούλως.
Παράλληλα όμως δηλώσαμε την κάθετη αντίθεσή μας και την αγανάκτησή μας για την έκθεση των βλάσφημων εικόνων στην λεγόμενη Εθνική Πινακοθήκη, οι οποίες μας προσβάλουν και προκαλούν το θρησκευτικό αίσθημα του λαού μας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα βανδαλίζεται το πρόσωπο της Παναγίας και το επίσημο κράτος αποδέχεται σιωπηρά τη βλασφημία. Επιπλέον, θυμίζουμε ότι η Εθνική Πινακοθήκη είναι δημόσιο ίδρυμα και λειτουργεί με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, όπως είχαμε σημειώσει και στην αρχική μας ανακοίνωση.
Όμως, η ατιμωρησία αρκετών βουλευτών για μια σειρά σημαντικών ζητημάτων και σκανδάλων, εις βάρος τους έθνους μας και του λαού μας, έρχονται σε αντίθεση με την προσπάθεια εξάντλησης της αυστηρότητας του σώματος της Βουλής στον ανεξάρτητο βουλευτή Νικόλαο Παπαδόπουλο.
Τέλος, σημειώνουμε ότι πάγια τακτική του Κινήματος είναι να στηρίζουμε κάθε πρόταση άρσης ασυλίας που πηγαίνει προς ψήφιση στην Βουλή και αφορά σε βουλευτή μας. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν είναι πλέον βουλευτής μας αλλά ανεξάρτητος, και παρότι η διαγραφή του δεν οφειλόταν στα γεγονότα της Πινακοθήκης αλλά στην διασπαστική και συκοφαντική συμπεριφορά του, δεν θα ψηφίσουμε την άρση ασυλίας του γιατί η εμμονική βλάσφημη στάση της κυβέρνησης μας αναγκάζει να σκεφτούμε ότι η αποδοχή της δίωξης του κ. Παπαδόπουλου, αποτελεί στην ουσία μια απόπειρα αυταρχικής επιβολής της Βλασφημίας η οποία μας βρίσκει κάθετα αντίθετους.
*****
Ν: Συνέντευξη του Δ. Νατσιού στις 8 Μαΐου 2025, όπου ξεκαθαρίζει διά μακρών τους πραγματικούς λόγους της διαγραφής Νίκου Παπαδόπουλου:
Εκδήλωση του Ευρωβουλευτή Ν. Αναδιώτη, με θέμα «Ορθόδοξη Πρόταση Ζωής: Ο Φιλοκαλικός Άνθρωπος»
Πιστή κοπέλα από πολύ ταλαιπωρημένη, κυνηγημένη και αγιασμένη οικογένεια. Ασθενεί βαριά. Κινδυνεύει.
Παρακαλώ, πατέρες και αδελφοί, ας μνημονεύουμε υπέρ υγείας και αναρρώσεως.
Όχι τόσο για την ίδια, γιατί πιστεύω ακράδαντα πως έχει ήδη το παλατάκι της στον ουρανό, αλλά για την πολύ βασανισμένη μητέρα της.
Ο Θεός ας είναι βοηθός και σε όλους τους ασθενείς, σε όλα τα παιδιά, σε όλους τους γονείς, όλου του κόσμου.
Διά της Θεοτόκου και των αγίων που εορτάζουν αυτές τις μέρες - μεταξύ των οποίων και η αγία Χριστίνα - και πάντων των αγίων.
Αμήν.
Αγία Ολυμπιάδα η διακόνισσα και προστάτιδα των καταθλιπτικών (25 Ιουλίου)
Ο γιατρός και ιερέας άγιος Ερμόλαος, δάσκαλος του αγίου Παντελεήμονα & προστάτης των μικρών παιδιών (26 Ιουλίου)
Γεώργιος Νικολάκος
Υπεύθυνος Στρατηγικής Επικοινωνίας της ΝΙΚΗΣ
Σε μια Ελλάδα που ασφυκτιά ανάμεσα στα αδιέξοδα της καθημερινότητας, το μεταναστευτικό, την υπογεννητικότητα και την εκχώρηση κυριαρχίας, πολλοί αναζητούν «έναν Τραμπ» που θα φέρει την ανατροπή με θόρυβο, ένταση και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Κάθε τόσο, κυκλοφορούν σενάρια για «νέα πατριωτικά κόμματα» που θα σώσουν την κατάσταση, ανακυκλώνοντας συνταξιούχους πολιτικούς, κουρασμένα ονόματα και σχήματα που υπόσχονται θαύματα σε λίγες εβδομάδες.
Η αλήθεια είναι διαφορετική. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλον έναν Τραμπ. Χρειάζεται έναν Καποδίστρια. Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, προσέφερε τη ζωή του και το προσωπικό του βιός για να οικοδομήσει το ελληνικό κράτος σε συνθήκες χάους και εσωτερικών διχασμών. Χωρίς πολυτέλειες και επικοινωνιακά παιχνίδια, έβαλε τάξη, έκτισε θεσμούς, ίδρυσε σχολεία, ενίσχυσε τις Ένοπλες Δυνάμεις, φρόντισε για τους φτωχούς και τους πρόσφυγες της εποχής, φτιάχνοντας μια κοινωνία Δικαίου. Το πλήρωσε με τη ζωή του, αρνούμενος να συμβιβαστεί με τα συμφέροντα και τις φατρίες.
Η Ελλάδα σήμερα χρειάζεται αυτή την ηγεσία. Μια ηγεσία που θα δουλεύει αθόρυβα, θα προγραμματίζει μακροπρόθεσμα, θα θυσιάζει το προσωπικό της συμφέρον για το καλό του λαού. Μια ηγεσία που θα ενώνει, αντί να διχάζει, που θα στηρίζει την οικογένεια, την πίστη, την πατρίδα χωρίς να εργαλειοποιεί τα ιερά και τα όσια για προσωπικό όφελος.
Γι’ αυτό, όσοι σήμερα σχεδιάζουν «πατριωτικά κόμματα» με παλιές φιγούρες και πρόσκαιρες συμφωνίες, δεν προσφέρουν πραγματική λύση. Αντίθετα, διασπούν το πατριωτικό ρεύμα και το κρατούν αδύναμο, για να παραμείνει το σύστημα ανέγγιχτο. Η πατριωτική παράταξη χρειάζεται θεσμούς, οργάνωση, σχέδιο και ανιδιοτελή ηγεσία.
Η ΝΙΚΗ με τη συλλογική της ηγεσία υπηρετεί αυτή την αρχή. Χωρίς προσωπικές επιδιώξεις, χωρίς οικονομικές εξαρτήσεις, χωρίς πρόθεση να μετατραπεί σε προσωποπαγές σχήμα. Με σταθερή προσήλωση στην Παιδεία, την Ορθοδοξία, την εθνική κυριαρχία και την προστασία της οικογένειας, η ΝΙΚΗ οικοδομεί μακροπρόθεσμα, μακριά από τις σειρήνες της «εύκολης λύσης» και του εντυπωσιασμού, το μέλλον της Ελλάδας.
Η Ελλάδα χρειάζεται Καποδίστριες, όχι άλλους Τραμπ. Χρειάζεται ανθρώπους που δεν φοβούνται να συγκρουστούν με τα κατεστημένα συμφέροντα, αλλά να παραμείνουν ταπεινοί και να εργαστούν με πίστη για την ανάταξη του Έθνους και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Σήμερα, το κάλεσμα προς όλους όσοι αγαπούν την πατρίδα δεν είναι να ψάχνουν νέους σωτήρες, αλλά να στηρίξουν όσους ήδη εργάζονται με ήθος, σχέδιο και πνεύμα θυσίας για το μέλλον των παιδιών μας.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από Καποδίστρια. Και ο καθένας μας καλείται να σταθεί στο ύψος αυτού του ιστορικού αιτήματος.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ
Τι είναι η ακροδεξιά – Και γιατί η ΝΙΚΗ δεν εντάσσεται σ’ αυτήν!
Το πόρισμα της ΝΙΚΗΣ για την Εξεταστική των Τεμπών
Η έξοδος της πατρίδας μας από τα αδιέξοδα: Η πρόταση της ΝΙΚΗΣ
Bορά στα funds τα κόκκινα δάνεια των πολιτών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων έναντι ευτελούς τιμήματος / Άρθρα για την Οικονομία
_%D0%B2_%D0%BF%D0%BE%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%B4%D0%BD%D0%B8%D0%B5_%D0%B3%D0%BE%D0%B4%D1%8B_%D0%B6%D0%B8%D0%B7%D0%BD%D0%B8._%D0%B3._%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B%D0%B5_%D0%92%D0%BE%D0%B4%D1%8B.jpg)