ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Κυριακή 26 Μαΐου 2024

Κυριακή του Παραλύτου - Είσαι ο άνθρωπός μου;

 

Εικ. διά χειρός Φίκου


Ένα κλικ αγάπης, παρακαλώ, στα:
 
Το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα της Κυριακής του Παραλύτου

Είσαι ο άνθρωπός μου;

Η ανακάλυψη της Κολυμβήθρας της Βηθεσδά & ένα σχόλιο για την Κυριακή του Παραλύτου, την ασθένεια και την πίστη

Όλες οι Κυριακές δεν είναι ίδιες…

Θύρα 7 και Θύρα του Μνημείου

Ο κόσμος γίνεται διαφορετικός, όταν...

Νέα Υόρκη: ο Ιάπωνας ζητιάνος που έγινε Ορθόδοξος μοναχός...

ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΑ ΕΥΡΙΣΚΕΙ ΑΥΤΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΝ ΤΩ ΙΕΡΩ

*****

Η αρχή του αγώνα κατά της αμαρτίας είναι η σιωπή των χειλιών. Δεν χρειάζεται να πείτε τίποτα όσο η καρδιά σας είναι ανήσυχη. ~ π. Ραφαήλ Καρέλιν (Πνεύματος κοινωνία)
 
 

Σάββατο 25 Μαΐου 2024

Ανάσταση / Και πάντες κλητοί και προσκεκλημένοι στη θέα της δόξας του Χριστού!


Ιωάννης Κ. Νεονάκης MD, MSc, PhD, Ιατρός

Το Ρωμαίικο

Πολύ μεγάλη χαρά και ελπίδα δίδει σε όλους εμάς τους ανθρώπους το γεγονός ότι παρά την πτώση τους οι δύο πρωτόπλαστοι ο Αδάμ και η Εύα τελικά σώθηκαν. Εορτάζονται δε από την Εκκλησία μας μαζί με όλους τους άλλους προπάτορες που ευαρέστησαν το Θεό κάθε Δεκέμβριο, την Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως. Πολλοί άνθρωποι σήμερα επηρεασμένοι από τη βατικάνειο θεολογία πιστεύουν ότι εάν οι προπάτορές μας ο Άγιος Αδάμ και η Αγία Εύα δεν είχαν αμαρτήσει, ο Χριστός δε θα χρειαζόταν να σαρκωθεί. Η ορθόδοξη όμως θεώρηση των πραγμάτων είναι απολύτως αντίθετη και εντελώς σαφής: είτε έπεφταν οι προπάτορές μας, είτε όχι, ο Λόγος, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ούτως ή άλλως θα ενηθρωπίζετο. Η ενανθρώπιση του Λόγου είναι κεντρικό σημείο του απαρχής του κόσμου σχεδίου του Θεού.

Ο Θεός που εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, ο Γιαχβέ, είναι το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο άσαρκος Λόγος. Τη στιγμή της σαρκώσεώς του ο Λόγος προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση, ενώνει το άκτιστο με το κτιστό, ενώνει ασυγχήτως και αδιαιρέτως τη θεότητα με την ανθρωπότητα. Ο Χριστός ξεκινάει μια νέα οντολογία, αυτή της θεανθρωπότητας. Είναι ο πρώτος θεάνθρωπος ανοίγοντας και σε μάς τη δυνατότητα της κατά χάριν θεανθρωπίας. Είναι Θεός που γίνεται και άνθρωπος, προσκαλώντας και μάς τους ανθρώπους στην κατά χάρη θέωση.

Και χωρίς λοιπόν την πτώση των προπατόρων μας ο Λόγος θα σαρκώνονταν. Η πτώση απλώς οδήγησε στην παρεμβολή της αρρώστιας του θανάτου. Ο Θεός ούτε έφτιαξε, ούτε ήθελε το θάνατο. Επέτρεψε όμως το φαινόμενο γιατί  αλλιώς το κακό θα γινόταν αιώνιο και κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να σωθεί. Όμως και αυτήν την αρρώστια του θανάτου ο Χριστός τη θεραπεύει πλήρως με την ένσαρκο ανάστασή του. Και όπως ο θάνατος είναι καθολικό γεγονός, έτσι και η ένσαρκος ανάσταση είναι δώρο καθολικό. Δηλαδή θα αναστηθούμε ενσάρκως όλοι μας. Θα αναστηθούμε εδώ στον κόσμο με σάρκα και οστά και αίμα να κυλάει στις φλέβες μας. 

Όλοι οι άνθρωποι, ορθόδοξοι και μη ορθόδοξοι, πιστεύοντες και μη πιστεύοντες, άθεοι, μουσουλμάνοι, Ινδοί, Κινέζοι, όλοι. Όλοι όσοι γεννήθηκαν απαρχής του χρόνου θα αναστηθούν ενσάρκως. Και φυσικά και όλα τα έμβρυα που χάθηκαν για διάφορους λόγους. Από τη στιγμή που σχηματίζεται το πρώτο ανθρώπινο κύτταρο με την ένωση σπερματοζωαρίου και ωαρίου, ο άνθρωπος θεωρείται όλος και τέλειος. Και θα αναστηθεί ενσάρκως πλήρης και ολοκληρωμένος.

Ανάσταση λοιπόν και μια ζωή αιώνια, απαλλαγμένη από τον θάνατο, τον φόβο, την αγωνία, και από κάθε αρρώστια και φθορά. Και όλοι θα δουν τον Χριστό, το φως και τη δόξα Του. Και το ίδιο φως οι όντες εν μετανοία θα το δέχονται ευχαριστηριακά, συνεχώς τελειοποιούμενοι, ενώ οι μη μετανοηθέντες θα το βλέπουν ως καταναλίσκον, καθώς, με δική τους επιλογή και προαίρεση,  θα μένουν αθεράπευτοι, αδυνατώντας να μετακινηθούν από την ιδιοτέλειά τους στην ανιδιοτέλεια. Όμως όλοι θα βλέπουν τη δόξα του Χριστού και όλους ο Χριστός θα τους αγαπάει εξίσου και για πάντα, εκχέοντας τη Χάρι του συνεχώς, το ίδιο προς όλους.

Με την κοινή ανάσταση όλων μας η ιστορία δεν θα σταματήσει. Τουναντίον, θα συνεχίσει να υπάρχει, όπως θα συνεχίσει να υπάρχει και η τελείωση. Όπως χαρακτηριστικά ψάλομε το Πάσχα «… δίδου ημίν εκτυπώτερον, σού μετασχείν, εν τη ανεσπέρω ημέρα της βασιλείας σου.» Η Παναγία, οι Άγιοι, αλλά και όλοι οι μετανοούντες, ζώντες και τεθνεώτες συνεχώς εξελίσσονται και τελειοποιούνται και νυν και αει και πάντα. Με το θάνατο δε σταματάει η εξέλιξη. Σ’ αυτήν εξάλλου την εξέλιξη βοηθούν και συνδράμουν τα μνημόσυνα και οι προσευχές των ζώντων υπέρ των κεκοιμημένων, όπως και οι προσευχές των κεκοιμημένων για μάς. Μια εξέλιξη συνεχής και μια ατελεύτητη τελείωση και κίνηση από δόξης εις δόξαν.

Προσδοκούμε λοιπόν ανάσταση νεκρών. Και πάντες κλητοί και προσκεκλημένοι στη θέα της δόξας του Χριστού.

Του ίδιου 

Ορθοδοξία. Thinking outside the box.

Λίγες σκέψεις περί Ὀρθοδόξων καί οἰκονομικῶν

Παρουσίαση βιβλίου "Οικουμενική Ρωμανία" του Ιωάννη Νεονάκη

Ιω. Νεονάκη, "Το ευσεβές γένος των Ρωμηών" (παρουσίαση και συνέντευξη)

 

Ο σπόρος της ελευθερίας (ή: περί παιδιών, μητέρων και εξομολόγησης)

 

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Πολλοί γονείς αγωνιούν, αδημονούν, ερωτούν σε τι ηλικία να φέρουν το παιδί τους, ώστε κι αυτό να εξομολογείται στον πνευματικό, με αυτό όμως να έχει απαντηθεί από ορθόδοξες πνευματικές πηγές, που δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς· εμείς, όμως, ας πάμε ακόμη πιο πίσω.

Πιο πίσω ακόμη, το παιδί είναι νήπιο, σχεδόν μωρό, αλλά ακόμη και τότε, έλεγε ο Άγιος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, πρέπει να φέρνει η μητέρα το νήπιο στον πνευματικό, «και να εξομολογείται αυτή (σημ. η μητέρα) εξιστορούσα τα σφάλματα του τέκνου της», δηλ. μικροθυμούς, πείσματα, ζήλιες του μικρού παιδιού, μικρές αταξίες κι άλλα, όπως τα αντιλαμβάνεται η ίδια η μητέρα για λογαριασμό του νηπίου της.

Τόσο, λοιπόν, πίσω, γεννιέται η εξομολόγηση· κι έριξε ο γονιός τον σπόρο της ελευθερίας.

Παρακαλώ, και:

Για μητέρες, μανούλες, μαμάδες και τα παιδιά τους...

Παρασκευή 24 Μαΐου 2024

Ὁ ρεαλισμὸς ἑνὸς σταυροῦ: Ἡ ὑποψηφιότητα τοῦ ἐθνοομολογητή Βορειοηπειρώτη Κώστα Κυριακοῦ γιὰ τὴν Εὐρωβουλὴ μὲ τὴ Νίκη!

Ρωμαίικο Ὁδοιπορικό
Τοῦ Κώστα Παναγόπουλου

Τὸ νὰ σταυρώσεις τὸν Κώστα Κυριακοῦ στὸ εὐρωψηφοδέλτιο εἶναι ρεαλισμὸς γιὰ ἕναν ἐσταυρωμένο τῆς Βορείου Ἠπείρου.
Εἶναι σὰν νὰ βάζεις δίπλα στ’ ὄνομά του, τὸν σταυρὸ ποὺ κουβάλησε γιὰ τὴν Ἑλλάδα σὲ ὅλη τὴ ζωή του.
Δὲν ξέρω, ἂν χωράει τ’ εὐρωκοινοβούλιο λιοντάρια· ἀληθινὰ βασανιστήρια· φυλακισμένους γιὰ τὴν Ἑλλάδα· ἕναν ἄνθρωπο ποὺ κι ἐγὼ καὶ τόσοι ἄλλοι τὸν γνωρίσαμε νὰ δουλεύει θυρωρὸς σὲ σχολεῖο κι ἀπορήσαμε, ὅταν τὸν εἴδαμε νὰ βγαίνει ἀπ’ τὸ κουβούκλιο τοῦ θυρωρείου καὶ δὲ χώραγε ὁ τόπος τὸ εἰδικὸ βάρος τ’ ἀνθρώπου καὶ πῶς τὸν χώραγε τὸ κουβούκλιο δὲν μπόρεσα νὰ καταλάβω.
Ἡ ὑποψηφιότητα τοῦ Κυριακοῦ γιὰ τὴν Εὐρωβουλὴ μὲ τὴ Νίκη εἶναι ἀπὸ τὶς ὡραιότερες καὶ πιὸ δίκαιες εἰδήσεις σ’ ἕναν τόπο ποὺ δὲν ἔχει οὔτε... δίκαιες οὔτε ὡραῖες εἰδήσεις.
Ἐκτός, ἂν εἶναι νὰ βγεῖ τίποτ’ ἄδικο πάλι· νὰ ἔλθει ὁ ἥρωας πέμπτος, ὄγδοος, δωδέκατος καὶ πρῶτοι πάλι οἱ ἄλλοι.
«Ἀνθ᾿ ἡμῶν, λοιπόν, βουλευτὴς ὁ κύριος...»


 

Ραδιοφωνική συνέντευξη του Κωνσταντίνου Κυριακού, υποψηφίου Ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ, στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Πρέβεζας 89.7 και στο δημοσιογράφο Χρήστο Ανεμοζάλη (23/05/2024):

Δέκα τρόποι για να έχεις μια ευλογημένη ημέρα

 
Αρχιεπίσκοπος Anthony Bloom


Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που αισθανόμαστε ανήμποροι, ακόμη και απελπισμένοι. Κάθε ημέρα, όμως, είναι ευλογημένη από τον Θεό και καλούμαστε να της δώσουμε την αξία που της πρέπει. Όσο καταβεβλημένοι και αν νιώθουμε υπάρχει τρόπος, για να «φτιάξουμε« τη διάθεσή μας.

Ακολουθείστε τους 10 τρόπους και θα αλλάξει η ψυχολογία σας!

Αυτή η μέρα είναι ευλογημένη από το Θεό, ανήκει στο Θεό, ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μπούμε μέσα σ΄αυτή. Προχωρείς αυτή τη μέρα σαν αγγελιοφόρος του Θεού. Όποιον συναντάς, τον συναντάς με τον τρόπο του Θεού. Βρίσκεσαι εκεί για να είσαι η παρουσία του Κυρίου και Θεού, η παρουσία του Χριστού, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, η παρουσία του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το καθήκον σου αυτή τη συγκεκριμένη μέρα.”

1. Τό πρῶτο πού θά σκεφθεῖς, ὅταν ξυπνᾶς εἶναι ἡ σκέψη τοῦ Χριστοῦ. Νά στρέψουμε τόν νοῦ μας στόν Χριστό. Ὁ Γέρων Πορφύριος ἔλεγε: “Μήν ἀσχολεῖσαι μέ τό σκοτάδι, ἄνοιξε τό παράθυρο στό φῶς”.

2. Προσευχή. Μπορεῖς νά προσεύχεσαι ἀκόμη κι ὅταν κάνεις ἁπλά καθημερινά πράγματα. Γιά παράδειγμα, ὅπως ἔλεγε ἕνας μοναχός ὅταν κατέβαινε τά σκαλιά τοῦ μετρό, πού τοῦ θύμιζαν κατάβαση στά ἔγκατα τῆς γῆς, μπορεῖς νά λές τό “Κύριε Ἐλέησον” κατεβαίνοντας κάθε σκαλί. Τόσα πολλά σκαλιά πού εἶναι, σκέψου πόσες φορές θά τό ἔχεις πεῖ!

3. Κάθε μέρα νά μήν τήν βλέπουμε σάν ρουτίνα. Ἡ κάθε μέρα ἔχει μία ἔκπληξη γιά τούς Χριστιανούς. Ὡς τό βράδυ κάτι θά γίνει καί ὁ Θεός κάποιο μήνυμα θά σοῦ στείλει. Ἡ ζωή δέν κυλάει ἐπίπεδα καί μονότονα σάν καρδιογράφημα…

4. Νά πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἀγαπάει , γιά νά τοῦ ποῦν εὐχαριστῶ, θά ἔχει πάντα ἄγχος.

5. Κάθε μέρα νά βρίσκεις λίγο χρόνο νά ἡρεμεῖς. Ἔστω καί δέκα λεπτά. Νά δεῖς λίγο τή ζωή χωρίς τήν βιασύνη της. Καί τότε θά ἀκούσεις τή φωνή τοῦ ἐσωτερικού σου κόσμου. Γιατί “ὅταν ὑπάρχει τρικυμία, δέν μπορεῖς νά δεῖς τό βυθό τῆς θάλασσας”.

6. Τό ἄγχος φεύγει μέ τήν μνήμη θανάτου. Ἅμα σκεφθεῖς τό τέλος, ἀποφορτίζεις τήν ζωή σου ἀπό τά ἀσήμαντα. Αὐτή ἡ σκέψη μᾶς προσγειώνει καί μᾶς ἀπογειώνει ταυτόχρονα. Προσγειώνεσαι καί ταπεινώνεσαι καί τό ἄγχος φεύγει.

7. Νά σκεφτόμαστε ὅτι δέν εἴμαστε μόνοι. Ἔχουμε τούς Ἁγίους. Μποροῦμε νά προσευχόμαστε καί νά τούς ἐπικαλούμαστε. “Ἅγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἡμῶν”. Κάποιος προσευχόταν στούς Ἀγίους Σαράντα Μάρτυρες. Καί τότε ἕνα δαιμόνιο ἀκούστηκε νά λέει, “ἄ, ὄχι σ’ αὐτούς, αὐτοί μᾶς μαστιγώνουν περισσότερο ἀπ’ ὅλους”.

8. Νά σκεφτόμαστε πῶς κυλάει ἡ ζωή μας κάθε μέρα, γιά νά κάνουμε ἕναν ἀπολογισμό τῆς ἡμέρας. Ὅπως ὁ Ἅγιος Δωρόθεος, πού κατέγραφε κάθε μέρα ποιόν πλήγωσε , και προσπαθούσε να επανορθώσει.

9. Κάθε μέρα βλέπε τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί λέγε “Εὐχαριστῶ” στόν Θεό.Ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος,“Εὐχαριστεῖς τόν Θεό πού μπορεῖς νά περπατᾶς;”. Ακόμα και αυτό το απλό , υπάρχουν άλλοι που δεν το έχουν.

10. Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ὅτι Κάποιος πρίν ἀπό 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μᾶς.Σοῦ δίνει τήν αἴσθηση ὅτι κάποιος σέ ἀγαπᾶ πάρα πολύ. Ἄν ἡρεμήσει ἡ ψυχή σου καί ταπεινωθεῖ, ἔστω καί στό παρά πέντε, θά φανερωθεῖ καί θά σε βοηθήσει ὁ Χριστός.

”Όσο για τη μέρα που αρχίζει, αν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από το Θεό, διαλεγμένη από το ίδιο Του το χέρι, τότε κάθε πρόσωπο που συναντάς είναι δώρο του Θεού, κάθε περίσταση που θα συναντήσεις είναι δώρο του Θεού, έστω και αν είναι πικρή ή γλυκιά, αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει. Είναι δώρο του Θεού σε σένα και αν το πάρεις μ΄αυτό τον τρόπο, τότε μπορείς να αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Να την δεχτείς με την ετοιμότητα ότι μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο ή δυσάρεστο.”

Πέμπτη 23 Μαΐου 2024

23 Μαΐου: μνήμη αγίου Ευμένιου Σαριδάκη & νεομάρτυρα Ευγένιου Ροντιόνωφ

 

Φωτο από εδώ, όπου και πολλές άλλες και σχετικά άρθρα

Μια πρόσκληση, παρακαλώ, στα:

Ο άγιος φίλος των λεπρών - Ο κρυφός γελαστός άγιος του Αιγάλεω (π. Ευμένιος Σαριδάκης, 23 Μαΐου 1999)

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτου για τον γέροντα Ευμένιο Σαριδάκη


Ο άγιος νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ (23 Μαΐου 1996) & "μικροί Χαιρετισμοί" προς τιμήν του


Εικ. από εδώ, όπου και πολλά άλλα ομοίως
 
Συμπληρωματικά:

Η συγκλονιστική εμπειρία του π. Στέφανου Νταλιάνη με τους λεπρούς στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Δυτικής Αττικής
 
Νικηφόρος, ο λεπρός άγιος

 

Άγιοι στις 20, 21, 22 & 23 του ανθισμένου Μάη (μεταξύ των οποίων η Αγία Σοφία η Ιατρός)... 

Η γενοκτονία των Ποντίων (19 Μαΐου) & άγιοι των ημερών...

Πόσο κόστισε στον Έλληνα φορολογούμενο η συμμετοχή μας στην προώθηση της woke υποκουλτούρας (Eurovision);


Ασπασία Κουρουπάκη / ΝΙΚΗ

 
Με σχετική ερώτησή μας, ζητάμε εγγράφως από την Υπουργό Πολιτισμού κ. Μενδώνη να μας ενημερώσει για το κόστος συμμετοχής της Ελλάδας στην Eurovision 2024, τις αμοιβές των εκπροσώπων, διοργανωτών, παρουσιαστών και γενικά όλων των συντελεστών που συμμετείχαν, το θεσμικό πλαίσιο επιλογής τους και, τέλος, το θεσμικό πλαίσιο για την σήμανση τηλεοπτικών εκπομπών και αν ίσχυε και εφαρμόστηκε στη μετάδοση της Eurovision.
Θέλουμε να μάθουμε πόσο κόστισε στον Έλληνα φορολογούμενο η συμμετοχή της χώρας μας στην προώθηση των προτύπων της woke υποκουλτούρας στα παιδιά μας. Και γιατί δεν υπήρχε πουθενά η σχετική σήμανση «ακαταλληλότητας» που ορίζει ο νόμος.