Πρώην ιδιοκτήτρια κλινικής αμβλώσεων: “Υποστηρίζουμε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα παιδιά για να δημιουργούμε αγορά για τις αμβλώσεις”

Από: Micaiah Bilger,

LifeNews.com,

8 Νοεμβρίου 2019, Ουάσιγκτον

Μαμά, μπαμπάς & παιδιά

Πολλοί πρώην εργαζόμενοι σε κλινικές αμβλώσεων έχουν προειδοποιήσει τους γονείς για το τρόπο που η βιομηχανία των αμβλώσεων χρησιμοποιεί  τα προγράμματα σεξουαλικής εκπαίδευσης για να εξοικειώσει τα παιδιά με την επικίνδυνη σεξουαλική συμπεριφορά και να «πουλάει» περισσότερες αμβλώσεις.

Η Carol Everett, ιδιοκτήτρια και διευθύντρια κλινικών αμβλώσεων για πολλά χρόνια πριν μεταστραφεί σε υπέρμαχο της αγέννητης ζωής, μίλησε πρόσφατα για  αυτό το πρόβλημα σε μια εκδήλωση εξασφάλισης χρηματοδότησης προς ένα κέντρο στήριξης εγκυμοσύνης στο Arkansas.

«Πουλούσα αμβλώσεις», είπε η Carol Everett, στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί. «Πώς το έκανα αυτό; Ο τρόπος  λέγεται «Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση».

«Οι κλινικές που ασχολούνται με τις αμβλώσεις  φτιάχνουν με προσοχή ένα πρόγραμμα σεξουαλικής εκπαίδευσης που ενθαρρύνει τους νεαρούς μαθητές να έχουν σεξουαλική δραστηριότητα, καθιστώντας τους ευάλωτους στην εγκυμοσύνη και τις εκτρώσεις ώστε αυτές να κερδίζουν πολλά χρήματα.

«Δεν βγάζεις τα παιδιά σου έξω να τα μεθύσεις, και τρέχεις μετά να τα διδάξεις πώς να οδηγούν με ασφάλεια», εξηγεί η Everett. «Τους δίνεις μία έντιμη και ηθική συμβουλή:

- Μην πίνετε και οδηγείτε, γιατί μπορεί να σκοτωθείτε.

- Γιατί στο θέμα της σεξουαλικότητάς τους πρέπει να κάνουμε συμβιβασμούς, προτείνοντάς τους ένα χαμηλό ηθικό πρότυπο ζωής αντί να τους δώσουμε το υψηλότερο και το καλύτερο;  Και εννοώ το σχέδιο του Θεού για τον γάμο που εξακολουθεί να αποτελεί την άριστη λύση σε κάθε περίπτωση».

Όταν η Carol Evertt ταξίδευε στα σχολεία διδάσκοντας σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, στην πραγματικότητα πουλούσε εκτρώσεις.

«Στόχος μας ήταν να κάνουν τα παιδιά 3-5 εκτρώσεις στην ηλικία μεταξύ 13-18 ετών. Αλλά δεν μπορείς να πας στην ηλικία των 12 και να τους πεις «θέλω να μείνεις έγκυος μέσα τον επόμενο χρόνο»….

«Πρέπει  πρώτα να καταστρέψεις τη φυσική τους σεμνότητα, να τα απομακρύνεις από τις αξίες των γονιών τους και να καταφέρεις να γίνεις στα μάτια τους ο ειδικός (στη σεξ. εκπαίδευση) της  ζωής τους», διευκρινίζει. «Στο Τέξας, υπάρχει ήδη ένα πρόγραμμα που απευθύνεται σε νηπιαγωγεία και ενθαρρύνει τους μαθητές να πειραματιστούν με τη συνουσία από την τρίτη δημοτικού». Η ίδια δίδασκε  Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση σε μαθητές της πέμπτης και της έκτης δημοτικού.

«Στόχος μου ήταν να καταφέρω να μείνουν έγκυες οι μαθήτριες. Προσφέραμε αντισυλληπτικά χάπια χαμηλής δόσης με 45 $ το μήνα, με τα οποία ξέραμε ότι θα έμενε το κορίτσι έγκυος. Η άμβλωση είναι για πολλούς μια μέθοδος ελέγχου των γεννήσεων και υπάρχει ποσοστό επανάληψης άνω του 50% », δηλώνει.

Όλα γινόταν για τα χρήματα. Η Carol Everett, είχε στόχο  να γίνει πλούσια βγάζοντας χρήματα από τις αμβλώσεις.

«Προσπαθούσαμε να διεκπεραιώνουμε κατά μέσο όρο 10-12 αμβλώσεις την ώρα και η τιμή κυμαινόταν μεταξύ 300 και 10.000 δολαρίων για κάθε μία, με τον μέσο όρο στα 500 δολάρια», συνέχισε. «Οι γιατροί πληρώνονταν ως ανεξάρτητοι εργολάβοι στο τέλος της ημέρας σε μετρητά. Κάθε κλινική έκανε διαχείριση για τον εαυτό της και με το μήνα. Ήταν σαν μια αγελάδα που κατέβαζε μετρητά».

Τελικά, η Carol Everett,  μετενόησε και εγκατέλειψε τη βιομηχανία των αμβλώσεων. Σήμερα, είναι ομιλήτρια και υπέρμαχος της αγέννητης ζωής, των εγκύων, των γυναικών που κρατούν τα παιδιά τους και των παιδιών τους. 

«Κάποια στιγμή ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με την πραγματικότητα. Είχα εμπλακεί στη δολοφονία 35.000 μωρών, τον θάνατο μιας γυναίκας, και τον ακρωτηριασμό 19 άλλων γυναικών. Στους τελευταίους 18 μήνες, μία στις 500 γυναίκες που έκαναν άμβλωση κατέληγε να κάνει υστερεκτομή και κολοστομία, ενώ μία γυναίκα αιμορράγησε μέχρι θανάτου».

Η μαρτυρία της Carol Everett,  είναι μία από τις πολλές. Εκατοντάδες πρώην εργαζόμενοι στις αμβλώσεις εγκατέλειψαν τη βιομηχανία αφού συνειδητοποίησαν πώς καταστρέφει τις γυναίκες και σκοτώνει τα παιδιά. Η Monica Cline, πρώην εθελόντρια εκπαιδεύτρια της Planned Parenthood που, όπως και η Everett, δίδασκε σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, τα παράτησε και αυτή, αφού συνειδητοποίησε πώς τα προγράμματα σεξουαλικής εκπαίδευσης των γυναικολογικών κλινικών στη πράξη προωθούν τις μαθήτριες στο να κάνουν αμβλώσεις. Τώρα μιλάει ανοιχτά κατά των προβληματικών προγραμμάτων Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης και ενθαρρύνει την υπεύθυνη εκπαίδευση και τη συμμετοχή των γονέων στα θέματα σεξουαλικής αγωγής των παιδιών και πρόληψης αμβλώσεων.

Πηγή: lifenews.com

Δείτε επίσης

Σεξ στην εφηβεία

Μην είσαι sexy…
Θέλεις σεξ;
Η πιο sexy απ' όλες...
Miley Cyrus - ή: γιατί επείγει να ενταθεί η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο δυτικό κόσμο... 

Μπαμπά, μ' αγαπάς; Μαμά, μ' αγαπάς;
Ο σύντροφος, η σύντροφος και το παιδί τους…

Περί γάμου και συζυγικής απιστίας
Έρωτας, σεξ, γάμος και μοναχισμός
Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής
Ηθικισμός στην Ορθοδοξία; Όχι ευχαριστώ!
Η αμαρτία (χωρίς ηθικισμούς)

Εκκλησία, Μητρότητα και Έκτρωση
Πόσο κοστίζει μια έκτρωση;
Προγεννητική διάγνωση - μερικοί επιτρεπτοί προβληματισμοί 

Ευρωβουλευτής Στέλιος Κυμπουρόπουλος για τις αμβλώσεις: «Αν η μητέρα μου είχε δει ότι είμαι ανάπηρος, θα με σκότωνε ή όχι;»

Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ και αμβλώσεις 

Το Μετεκτρωτικό Σύνδρομο 

Mην περιμένεις... Σάλπαρε!

 

ΕΥΧΗ, π. Σπυρίδων Σκουτής 

Για να ζήσουμε πραγματικά ελεύθεροι και να νιώσουμε πλήρως την αγάπη του Χριστού ώστε να εμβαθύνουμε στη σχέση μαζί του η λύση είναι μία και πολύ απλή!

 Να μην περιμένουμε τίποτα και από κανέναν. Να μην γεννιέται μέσα μας καμία προσδοκία και να ξεριζώσουμε κάθε βεβαιότητα. Η αγάπη δεν είναι στάση για να περιμένεις να σου έρθει αλλά κίνηση για να τη δίνεις παντού χωρίς να περιμένεις τίποτα και τότε μέσα από την προσφορά ακόμα κι αν δεν είναι ανταποδοτική νιώθεις βαθιά αγαπημένος ! Να βρισκόμαστε πάντα σε κίνηση, σε προσφορά, σε θυσία! Πρώτοι στην αγάπη και στην ταπείνωση αλλά τελευταίοι στον έπαινο και την δόξα!

Να είμαστε πάντα προσφερόμενοι, πάντα αγαπώντες και θυσιαζόμενοι. Σαν τους μικρούς μπόμπιρες που  έχουν τα χεράκια τους  συνεχώς ανοιχτά ώστε να αγκαλιάζουν χαμογελώντας τους πάντες! Nα βλέπουμε και να βιώνουμε τον Χριστό σαν πατέρα! Να του μιλάμε, να τον ακούμε, να ακολουθούμε τους οδοδείκτες των λόγων του σαν κατευθύνσεις για την αιώνια ζωή.

 Στον ωκεανό της ελευθερίας η αγάπη σαλπάρει πάντα σε καθαρά νερά χωρίς να περιμένει να κατακτήσει κανέναν αλλά όλοι οι άλλοι περιμένουν διψώντας με πόθο τη δική σου αγάπη να κατακτήσει τον δικό τους κόσμο για να τους θεραπεύσει και να τους αναπαύσει.

Τι συγκίνηση ! Τι μεγαλείο! Έχουμε πρόσκληση να γίνουμε Άγιοι: «ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι» (Λευϊτικόν [Παλ. Διαθήκη] 20, 7, 26 & Α΄ Πέτρου 1,16), έχουμε το Ιερό Μυστήριο της Θεία Κοινωνίας! Την Ιερά Εξομολόγηση! Ο παράδεισος είναι ανοιχτός! Είμαστε προσκεκλημένοι και μας περιμένει η αγκαλιά του Κυρίου !

 Σαν “Φωνή αύρας λεπτής” (Γ΄Βασιλειών, 19,11-12), χωρίς θορύβους και τυμπανοκρουσίες αλλά με διάκριση και ζεστασιά.  Ναι ! Εκεί είναι ο Κύριος.

Συμπλήρωμα, από την καλύβα μας

ΖΗΣΕ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ!
Αυτογνωσία
Γίνε κι Εσύ Πολεμιστής του Φωτός
Είσαι ο άνθρωπός μου; 

Νοιώθεις μέσα σου αποστροφή και κακία για τον πλησίον σου;  

Η αμαρτία (χωρίς ηθικισμούς)
Ηθικισμός στην Ορθοδοξία; Όχι, ευχαριστώ!

The revolution of a Woman - Saint Philothei of Athens (February 19)

 

Click:

The revolution of a Woman - Saint Philothei of Athens (February 19) 

St. Philothei of Athens 1522-1589

Το ανεκτίμητο φιλανθρωπικό έργο της Αγίας Φιλοθέης (& ο τόπος του μαρτυρίου της, ανάμεσα στις πολυκατοικίες της σύγχρονης Αθήνας)...

† 19 Φεβρουαρίου 1589

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου

orthodoxia news agency

Η τουρκοκρατία ανέδειξε ένα νέο νέφος μαρτύρων, το ίδιο ηρωικό με αυτό της αρχαίας Εκκλησίας. Είναι οι πολυπληθείς Νεομάρτυρες, οι οποίοι κοσμούν το εκκλησιαστικό στερέωμα ως αστέρες πολύφωτοι.  Ένα τέτοιο πολύφωτο αστέρι της μαύρης αυτής εποχής, για την Εκκλησία και το Έθνος μας, είναι και η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, της οποίας τη μνήμη εορτάζει στις 19 Φεβρουαρίου.

Η Αγία Φιλοθέη γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 1522 από την επιφανή Οικογένεια των Μπενιζέλων και το κοσμικό της όνομα ήταν Παρασκευή. Οι ευσεβείς γονείς της Άγγελος και Σηρίγη, απόγονος της βυζαντινής οικογένειας των Παλαιολόγων, την ανάθρεψαν με ευσέβεια. Έμαθε τα πρώτα της γράμματα και σε ηλικία μόλις 14 την πάντρεψαν με τον πολύ μεγαλύτερό της άρχοντα των Αθηνών Ανδρέα Χειλά, χωρίς τη θέλησή της.  Ύστερα από τρία χρόνια χήρεψε κληρονομώντας μια τεράστια περιουσία. Παρά τις πιέσεις που δεχόταν να ξαναπαντρευτεί, αρνήθηκε και αποφάσισε να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή. Μετά το θάνατο των γονέων της εκάρη μοναχή και έλαβε το όνομα Φιλοθέη. Το σπίτι της βρισκόταν στο σημείο που βρίσκονται τα γραφεία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, στην οδό Αγίας Φιλοθέης, στο οποίο συγκέντρωσε πολλές ευσεβείς κόρες της Αθήνας και το οποίο μετέβαλε με τον καιρό σε μοναστήρι, με καθολικό τον παρακείμενο ναό του Αγίου Ανδρέα.

Γύρω στο 1571 ζήτησε από τον μητροπολίτη Αθηνών την αναγνώριση του Μοναστηριού της, στην οποία ζούσαν 150 μοναχές με ηγουμένη την Φιλοθέη. Πολλές από τις μοναχές ήταν εκχριστιανισμένες μουσουλμάνες, τις οποίες είχε εξαγοράσει από τουρκικά χαρέμια.  Εκείνη την εποχή αρχίζει το μεγάλο πνευματικό, φιλανθρωπικό, κοινωνικό και εθνικό έργο της. Ξοδεύει αφειδώς τη μεγάλη πατρική και συζυγική της περιουσία, ανακουφίζοντας χιλιάδες ενδεείς της Αττικής και άλλων περιοχών. Το μοναστήρι της μεταβλήθηκε, εκτός από τόπο προσευχής και ασκήσεως, σε μεγάλο συγκρότημα κοινωνικής ευποιΐας. Σχολείο νεανίδων, νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, εργαστήρια εκμάθησης τεχνών, ξενοδοχείο για τη διαμονή των ξένων κλπ. Το συγκρότημα αυτό το ονόμασε «Παρθενώνα», όπου έβρισκαν φροντίδα πλήθος ανθρώπων Ελλήνων και Τούρκων.  Παράλληλα ιδρύει σε πολλά μέρη σχολεία, όπου φοιτούσαν αδιακρίτως αγόρια και κορίτσια δωρεάν.

Παράλληλα επιδίδεται με πάθος στην υπηρεσία της πατρίδος. Προσφέρει μεγάλα ποσά στους Τούρκους αγάδες και απελευθερώνει Έλληνες αιχμαλώτους. Επίσης εκμεταλλεύεται τη φιλαργυρία των Τούρκων αφεντάδων της περιοχής και εξαγοράζει τις δύστυχες αρπαγμένες γυναίκες των χαρεμιών, τις οποίες φυγαδεύει στα νησιά, που βρισκόταν σε ενετική κατοχή, απογυμνώνοντας τους τούρκικους οντάδες από αιχμάλωτες κοπέλες.

Για να βρίσκεται κοντά στους κατοίκους της αραιοκατοικημένης τότε Αττικής ιδρύει παραρτήματα στα Πατήσια, στο Χαλάνδρι, στο Ψυχικό και στην Καλογρέζα. Στην περιοχή του Ψυχικού είχε ανοίξει ένα πηγάδι για να ξεδιψούν οι αγρότες και οι στρατοκόποι, ως ψυχικό, και γι’ αυτό πήρε και η περιοχή το όνομα Ψυχικό. Κατ’ άλλους είχε γράψει στο χείλος του πηγαδιού τη φράση «ψυχικόν», δηλαδή αγαθοεργία. Από το «ψυχικό» της Φιλοθέης πήρε το όνομά της η σημερινή περιοχή της Φιλοθέης. Στην περιοχή της Καλογρέζας έκτισε μετόχι της Μονής της και από την ονομασία «καλογραία», εννοώντας τη Φιλοθέη, η περιοχή ονομάστηκε «Καλογρέζα», από την τοπική αρβανίτικη διάλεκτο.

Έχει διασωθεί ένας μεγάλος αριθμός επιστολών τη Φιλοθέης στα αρχεία της Βενετίας, όπου η αγία αλληλογραφούσε με πλούσιους Έλληνες και ξένους, ζητώντας  οικονομική βοήθεια για το πνευματικό, φιλανθρωπικό και εθνικό της έργο. Μέσα από αυτές τις επιστολές διακρίνεται η ακράδαντη πίστη της στο Θεό και την Ορθοδοξία, τα απέραντα φιλανθρωπικά της αισθήματα προς τους πάσχοντες συνανθρώπους της και η αγάπη της για την σκλαβωμένη πατρίδα. Η δράση της πέταξε μακριά από την αττική γη και έφτασε ως τα πέρατα του κόσμου, όπου βρισκόταν η ελληνική Ορθοδοξία.

Αλλά το ανεπανάληπτο και πολυσχιδές έργο της δεν άρεσε στους τυράννους της πατρίδας μας. Οι αδίστακτοι και αιμοβόροι ασιάτες Τούρκοι διέκριναν μέσα από την  προσωπικότητα και το έργο της Φιλοθέης τον κίνδυνο να ξυπνήσουν οι υπόδουλοι ορθόδοξοι Έλληνες και να διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Τους ενόχλησε ιδιαίτερα η ίδρυση σχολείων, όπου στα ελληνόπουλα ξυπνούσε η κοιμισμένη εθνική συνείδηση.  Γι’ αυτό αποφάσισαν να την ξεπαστρέψουν. Τη νύχτα της 2^ας Οκτωβρίου του 1588 τούρκικο απόσπασμα εισέβαλε στη Μονή, κατά την αγρυπνία προς τιμήν του αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, πολιούχου των Αθηνών, όπου συνέλαβαν τη Φιλοθέη την έβγαλαν στο προαύλιο, την έδεσαν σε κολώνα και την έδειραν ανηλεώς για πολλές ώρες. 

Η μοναχή κατέρρευσε λιπόθυμη και πλημμυρισμένη στα αίματα. Οι μοναχές την πήραν και τη μετέφεραν στο μετόχι της Καλογρέζας, όπου υπέκυψε στα τραύματά της στις 19 Φεβρουαρίου του 1589, όπου ενταφιάστηκε στα δεξιά του ιερού βήματος του Αγίου Ανδρέα και ανακηρύχτηκε Αγία και Νεομάρτυς. Η ψυχή της εγκατέλειψε το κουρασμένο, από την άσκηση και την κοινωνική προσφορά, σκήνος της και πέταξε στα ουράνια για να συναντήσει το Νυμφίο Χριστό, που τόσο αγάπησε στη ζωή της και πόθησε να ενωθεί μαζί Του! Αργότερα έγινε εκταφή και το ιερό της λείψανο τέθηκε σε αργυρή λάρνακα και αναπαύεται στο μητροπολιτικό ναό των Αθηνών, χαρίζοντας ευλογία και ποιώντας άπειρα θαύματα στους ευσεβείς προσκυνητές της.

Ο βίος και το έργο της Αγίας Φιλοθέης είναι μια ηχηρή απάντηση σε όσους εθελοτυφλούν, από παθολογική εμπάθεια, και αμφισβητούν την μοναδική προσφορά της Εκκλησίας μας προς το Έθνος και το δοκιμαζόμενο λαό μας τα μαύρα εκείνα χρόνια της τουρκικής δουλείας και όχι μόνο!

Ο τόπος του μαρτυρίου της αγίας (από εδώ & εδώ)

Πνιγμένο στις πολυκατοικίες κάτω από την πλατεία Αμερικής επί της οδού Λευκωσίας βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου. Άγνωστο μνημείο μεγάλης ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας, αλλά κυρίως παρακαταθήκη υψίστης πολιτιστικής κληρονομιάς, μιας και αποτέλεσε τον τόπο μαρτυρίου της Αγίας Φιλοθέης.

Το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα δημιουργήθηκε από την Αγία Φιλοθέη στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (16^ος αιώνας). Παλαιότερα αποτελούσε το καθολικό μονυδρίου [δηλ. τον κεντρικό ναό μικρού μοναστηριού], το οποίο ήταν μετόχιο της μονής της οσίας Φιλοθέης Μπενιζέλου στην Αθήνα. Ο ναός, αν και σήμερα είναι χωρίς στέγη, είναι ρυθμού βασιλικού, τρίκλητος, καμαροσκέπαστος. Είχε ξύλινη στέγη και στο εσωτερικό του βρίσκονται έξι μαρμάρινοι κίονες. Κάτω από το δάπεδο διακρίνονται τάφοι. Το εκκλησάκι αναστηλώθηκε το 1942 από τον Αναστάσιο Ορλάνδο και αγιογραφήθηκε από τον ζωγράφο Φώτη Κόντογλου. Στο μικρό περίβολο της εκκλησίας υπάρχουν κρήνες και κίονες από την αυθεντική του μορφή.

Έξω από το ναό, στα δεξιά της εισόδου του, σώζεται η κολώνα, όπου η Αγία Φιλοθέη βασανίστηκε από τους Τούρκους.  Τη νύχτα της 2^ας προς 3^η Οκτωβρίου 1588 κατά τη διάρκεια ιερής ολονυκτίας για τη γιορτή του πολιούχου της Αθήνας Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, οι Τούρκοι εισέβαλαν στον ναό, παραβιάζοντας το ιερό του χώρου, σφόδρα ενοχλημένοι από το φιλανθρωπικό έργο της Αγίας Φιλοθέης, αλλά κυρίως γιατί τους στερούσε υλικό γυναικών προορισμένο για τα χαρέμια τους. Αφού τη συνέλαβαν, την έδεσαν και τη μαστίγωσαν με ραβδιά αφήνοντάς την ημιθανή. Οι μοναχές την μετέφεραν στη μονή της Καλογρέζας όπου, στις 19 Φεβρουαρίου 1589, υπέκυψε στα τραύματά της.

Σήμερα το εκκλησάκι λειτουργεί κανονικά με έντονη χριστιανική, αλλά και φιλανθρωπική δράση, ενισχύοντας το ίδρυμα ανιάτων, είναι ζωντανός πυρήνας σε μια περιοχή που έχει ανάγκη την ανθρώπινη βοήθεια. Αν και πνιγμένο σε ένα δρόμο, μάλλον εγκαταλελειμμένο, υπάρχει για να μας θυμίζει τη δράση της γυναίκας που υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες ευεργέτιδες της πόλης των Αθηνών.

Δείτε επίσης

 

Άγιοι Βαλέριος Γκαφένκoυ & Φιλοθέη η Αθηναία (18 + 19 Φεβρουαρίου), & μνήμη του παππού Ντόμπρι της Σόφιας... 

Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, βίντεο αφιέρωμα

Η απίστευτη δεντροκκλησιά του αγίου Παϊσίου στην Αγία Βαρβάρα Κόνιτσας!...

 

Αναλυτικό αφιέρωμα αξίζει να διαβάσετε εδώ, παρακαλώ!...

Επίσης, για το εξωκλήσι του αγίου στο Δαμνόνι Ρεθύμνου, με τη μυροβλύζουσα εικόνα του: Έμαθα, Άγιέ μου, ότι μυροβλίζεις.... 

 

Και:
Η οικολογική καρδιά του πολιτισμού μας 

Γιατί η Εκκλησία απολογείται για την επίθεση που δέχεται;

 

Αθανάσιος Ι. Καλαμάτας

ΕΝΔΟΤΟΠΟΣ / Πέρα από το άτομο

Αναρωτιέμαι: γιατί η Εκκλησία αμύνεται; Νομίζει πως βρίσκεται σε δύσκολη θέση και απολογείται για την επίθεση που δέχεται από έναν αγιοκτόνο, για μια τηλεοπτική σειρά, η οποία καταγράφει το βίο και τη διδασκαλία του Αγίου Παϊσίου Αγιορείτη; Μα ο συγκεκριμένος «συγγραφεύς», στον οποίο εδώ και δύο μέρες απαντούν ιεράρχες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί και θεολόγοι είναι η... περίπτωση μηδενιστικής λογικής: αυτόκλητος «σωτήρας αποβλακωμένων», που στην κυριολεξία δεν έχουν τον Θεό τους. 

Τέτοιες προβληματικές περιπτώσεις έχουν ιδιαίτερη θέση στον τόπο μας. Το ερώτημα είναι γιατί τους παίρνουμε στα σοβαρά; Θα μου πείτε: ποιος θα δώσει απάντηση στον αντιχριστιανισμό τους; Αυτός, απλώς θα παρασιωπηθεί; Έχω την ταπεινή γνώμη πως, για τέτοια φαινόμενα, ο Ντοστογιέβσκη μας έχει προειδοποιήσει από πολύ νωρίς. Ας τον διαβάσουμε, ας τον διαβάσουν βέβαια κι αυτοί. 

Προς το παρόν, την κατάσταση αυτή της αγιοκτονίας, της θεοκτονίας, του αντιχριστιανισμού ουκ ολίγων μηδενιστών, την απεικονίζει ένα στιχούργημα του Γάλλου Des Barreaux, αθέου και ηδονιστή του 17ου αιώνα: «και με τη λογική μου παλεύω να γίνω πρωτόγονο κτήνος» (το παράθεμα από το βιβλίο του αξέχαστου Δασκάλου μ α ς Νίκου Ματσούκα, Ο Σατανάς, Θεσσαλονίκη 1999, σσ. 130-131).

 

"Ν": Συμφωνούμε απολύτως με την τοποθέτηση του αδελφού, προσθέτοντας ότι κάθε απάντηση στον άλλο αδελφό - και γενικά στους αδελφούς/συνανθρώπους μας που νιώθουν την απατηλή ικανοποίηση πως είναι δήθεν "εχθροί της Εκκλησίας" (ενώ η Εκκλησία μόνο έναν εχθρό έχει, το διάβολο) -  είναι χριστιανική, αν χαρακτηρίζεται από αγάπη & συγχωρητικότητα, όχι από εμπάθεια και περιφρόνηση.

Ορισμένες θέσεις μας, όχι άσχετες, μπορείτε να διαβάσετε στην παλαιότερη ανάρτησή μας «Παιδιά χωρίς Θεό»: ιστοσελίδα για την προώθηση του αθεϊσμού στα παιδιά. Ευχαριστώ. 

Να συμπληρώσω πως οι ευαίσθητη για το σύγχρονο προσφυγικό-μεταναστευτικό ρεύμα συνάνθρωποί μας έχουν κάτι να πάρουν από τη σειρά, η οποία ξεκίνησε παρουσιάζοντας τα προβλήματα της προσφυγιάς των Φαρασιωτών το 1924, έτος γέννησης του αγίου Παϊσίου, ο οποίος έγινε πρόσφυγας σε ηλικία μόλις λίγων εβδομάδων. Ίσως κάτι λέει κι αυτό, νομίζω.

Μοναχικοί ήρωες οι Αγιοταφίτες

 

Ελευθέριος Ανδρώνης

https://www.sportime.gr/

Τι και πώς

Οι Αγιοταφίτες πατέρες κρατούν την Ελληνική σημαία ψηλά στα Πανάγια προσκυνήματα, άλλα στέλνουν κραυγή αγωνίας. Εμείς γιατί παραμένουμε επαναπαυμένοι;

Με αφορμή την τελευταία (και παραλίγο φονική) επίθεση που δέχθηκε ένας ζωντανός ιερομάρτυρας της Ορθοδοξίας, ο Ηγούμενος του Ι. Ν. της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος στην Ιερά Μονή Φρέατος Ιακώβ στη Σαμάρεια, Γέροντας Ιουστίνος, έχει μεγάλη σημασία να στρέψουμε το νου μας και την προσευχή μας προς αυτούς τους ηρωικούς ακρίτες, που στέκονται ακοίμητοι φρουροί της Πίστεως στους Αγίους Τόπους.

 

To μαρτύριο είναι καθημερινότητα για τους Αγιοταφίτες

 

Ο πατήρ Ιουστίνος Μάμαλος, που προσφέρει εδώ και δεκαετίες τις ανεκτίμητες πνευματικές υπηρεσίες του στο προσκύνημα όπου ο ίδιος ο Χριστός συνάντησε τη Σαμαρείτιδα, πριν λίγο καιρό δέχθηκε επίθεση με μολότοφ από φανατικούς ορθόδοξους Άραβες. Τραυματίστηκε στο χέρι του. Με τη βοήθεια του Θεού ανάρρωσε.
Μακρινό γεγονός για εμάς, σκληρή καθημερινότητα για τον ίδιο και πολλούς συμπατριώτες μας Αγιοταφίτες που φλερτάρουν πρόθυμα με τον θάνατο, για να κρατήσουν ζωντανή τη πνευματική κληρονομιά των Ελλήνων. Δεν είναι ούτε μία, ούτε δύο, άλλα πάνω από τριάντα οι απόπειρες δολοφονίας που έχουν γίνει ενάντια στον Γέροντα Ιουστίνο. Και μόνο η πόρτα του προσκυνήματος, φέρει 56 τρύπες από πυροβολισμούς και θραύσματα χειροβομβίδων.
Ο προκάτοχος του πατρός Ιουστίνου στο προσκύνημα δεν ήταν άλλος από τον Άγιο Ιερομάρτυρα Φιλούμενο, ένας τιτάνας πνεύματος που μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού, όταν το 1979 δέχθηκε 36 τσεκουριές από φανατικούς Σιωνιστές μέσα στο χώρο του Φρέατος του Ιακώβ. Το σκήνωμα του ευωδιάζει, θαυματουργεί και προσκυνείται από χιλιάδες πιστούς κάθε χρόνο. Εκεί που οι μισαλλόδοξοι έσπειραν θάνατο, άθελα τους κατάφεραν να φυτρώσει άλλο ένα αιώνιο δέντρο της Ορθοδοξίας, κατάφορτο από πνευματικούς καρπούς. Αυτό δεν γίνεται άλλωστε, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια;
Όταν έγινε γνωστό στους κόλπους της Εκκλησίας πως ο Άγιος Φιλούμενος κατακρεουργήθηκε από εξτρεμιστές, κανένας δεν δεχόταν να αναπληρώσει τη θέση του στο προσκύνημα. Και ποιον να κατηγορήσεις, αλήθεια; Βουνό πίστης, ανεξάντλητα αποθέματα θάρρους και άγια «τρέλα» χρειαζόταν για να σταθεί κάποιος εκεί. Και να που τελικά ο Θεός οικονόμησε και βρέθηκε ένας Γέροντας που είχε τα προσόντα και με το παραπάνω. Ο πατέρας Ιουστίνος Μάμαλος.

 

Μια χούφτα ήρωες στο κέντρο μιας «εμπόλεμης» ζώνης

 

Τα Πανάγια Προσκυνήματα παραμένουν Ελληνικά, γιατί στέκουν εκεί τέτοιοι ηρωικοί γέροντες σαν τον πατέρα Ιουστίνο. Φύλακες του τόπου που άλλαξε τον ρου της ιστορίας. Εκεί που γεννήθηκε το Φως του Κόσμου. Εκεί που περπάτησαν τα άχραντα πόδια του Χριστού. Τόπος ανεκλάλητων θαυμάτων, τόπος αποκάλυψης, ανάστασης, μαρτυρίων.
Και παραμένει τόπος καθημερινού μαρτυρίου για τους σημερινούς Αγιοταφίτες. Γιατί; Γιατί οι Άγιοι Τόποι αποτελούν ένα νευραλγικό σημείο πολιτισμικής σύγκρουσης των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών: Tου Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Ισλαμισμού. Ένας καθημερινός πόλεμος ανάμεσα σε αυτές τις συμπληγάδες πέτρες είναι η ζωή των Αγιοταφιτών. Έχουν συνεχώς να αντιμετωπίσουν επιβουλές, δολοπλοκίες, υποχθόνια σχέδια για να αποσπαστούν τα προσκυνήματα από τους Έλληνες, ξυλοδαρμούς, απειλές, προβοκάτσιες, επιθέσεις από φανατικούς, απόπειρες δολοφονίας.
Και αν προσθέσουμε στην εξίσωση και τους ετερόδοξους χριστιανούς και κάποιους Άραβες Ορθόδοξους που επίσης μεταχειρίζονται δόλια μέσα, καταλαβαίνουμε τι γολγοθά ανεβαίνουν οι Έλληνες που αγωνίζονται εκεί.

 

Μέγα λάθος να εφησυχάζουμε για τα Πανάγια Προσκυνήματα

 

Τα όσα περνούν οι Ελληνορθόδοξοι Αγιοταφίτες κανένας από εμάς τους βολεμένους χριστιανούς δεν μπορεί να τα διανοηθεί αν δεν βρεθεί εκεί, σαν αυτόπτης μάρτυρας των υπεράνθρωπων αγώνων μιας χούφτας ανθρώπων που με αυταπάρνηση κρατούν την Ελληνική σημαία ψηλά, στους τόπους που κάποτε χρειάζονταν ολόκληρες εκστρατείες πολέμων για να καταληφθούν.
Ας προσέξουμε πολύ κάτι. Είναι μια πλάνη που αποκοιμίζει πολλούς χριστιανούς: Για κάποιο περίεργο λόγο, θεωρούμε ως δεδομένο πως αυτά τα Πανάγια προσκυνήματα που αποτελούν κοιτίδες της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού ήταν και θα είναι πάντα Ελληνικά. Πως με κάποιο… μαγικό τρόπο προστατεύονται μόνα τους, συντηρούνται μόνα τους, ανανεώνουν το έμψυχο υλικό μόνα τους. Δεν είναι καθόλου έτσι. Μα καθόλου.
Η Ελληνική σημαία δεν υπάρχει… αυθύπαρκτη στους Ναούς και τις Ιερές Μονές του Ισραήλ και της Παλαιστίνης. Κάποιοι τη σηκώνουν και τη βάζουν σε περίοπτες θέσεις, σε πείσμα των πανουργιών και των επιθέσεων. Διακινδυνεύοντας τη ζωή τους λεπτό με λεπτό.
Οι Γέροντες μπορεί να φυλάσσουν πνευματικές «Θερμοπύλες», άλλα εδώ και χρόνια αναπέμπουν κραυγή αγωνίας για τα Άγια προσκυνήματα. Γερνάνε, οι δυνάμεις τους εγκαταλείπουν, φωνάζουν, παρακαλούν να έρθει νέο αίμα να μεταγγίσει ζωή στην Ελληνικότητα των προσκυνημάτων. «Έχουμε ανάγκη από νέους, γεράσαμε», λένε συνεχώς με πόνο ψυχής σε κάθε δημόσιο βήμα που τους δίνεται.
Περήφανοι άλλα ανήσυχοι για το μέλλον των Αγίων Τόπων, ζητούν από τους χριστιανούς κάθε είδους συνδρομή που μπορεί να δοθεί. Πνευματική βοήθεια, υλική βοήθεια, έμψυχο υλικό, εθελοντική εργασία, ευαισθητοποίηση. Ό, τι μπορεί και όσο μπορεί ο καθένας. Και επιτέλους να δημιουργηθεί και μια άσκηση πίεσης προς τους Έλληνες πολιτικούς (και κυρίως το υπουργείο Εξωτερικών) που κοιμούνται ύπνο βαθύ και έχουν εντελώς ξεχασμένη την Αγιοταφική Αδελφότητα και τη – ζωτικής σημασίας – κληρονομιά των Ελλήνων στους Αγίους Τόπους.

 

Ας αναλογιστούμε πόσο εξοργιστήκαμε και πόσο μας κακοφάνηκε, όταν ο «Σουλτάνος» Ερντογάν, ασέβησε προς την Αγία του Θεού Σοφία και αποφάσισε να την μετατρέψει σε Τζαμί. Τεράστιας σημασίας θρησκευτικό και ιστορικό προσκύνημα η Αγία Σοφία, άλλα τι να πούμε για την πηγή όλων των Ορθόδοξων προσκυνημάτων, την Αγία γη; Για ποιο λόγο τη θεωρούμε δεδομένη; Γιατί δεν αγωνιζόμαστε γι’ αυτή; Αν δεν πράξουμε το καθήκον μας και παρ’ ελπίδα πέσει σε αλλόθρησκους ή αλλόδοξους, με τι θα μπορέσει να συγκριθεί αυτή η ανυπολόγιστη πνευματική, πολιτισμική και εθνική απώλεια;
Γιατί διαμαρτυρόμαστε και φωνάζουμε για τις άθλιες προπαγάνδες που επιστρατεύονται για το Άγιο Όρος, το περιβόλι της Παναγίας, και αδιαφορούμε για τον «κήπο» προσκυνημάτων που γεννήθηκε, έδρασε, κήρυξε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο ίδιος ο Χριστός; Μήπως απλά είμαστε επαναπαυμένοι; Μήπως κοιμόμαστε κι εμείς; Κι αν δεν αφυπνιστούμε εμείς, ποιος περιμένουμε να ξυπνήσει τις αρχές και τις εξουσίες που κοιμούνται;
Αυτοί οι ατσάλινοι φύλακες της Πίστεως, οι Αγιοταφίτες, πράττουν το θεάρεστο και αντίξοο έργο τους αλλά δεν βαρυγκωμούν. Θεωρούν μεγάλη ευλογία το να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους Αγίους Τόπους. Δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τις επάλξεις. Άλλα νοιώθουν εγκαταλελειμμένοι και αδικημένοι από τους ιθύνοντες. Και δεν τους αξίζει καθόλου αυτό.
Είναι καιρός να σταματήσουμε να έχουμε αυταπάτες και να θεωρούμε δεδομένη τη κληρονομιά μας. Είναι ώρα να στρέψουμε το βλέμμα προς αυτούς τους ήρωες.

 

Το παρακάτω βίντεο από thanosxo